Brief aan de burgers van Gaza

soldaatYishai, een Israëlische reservesoldaat verbleef tijdens het grondoffensief in Gaza met zijn eenheid een tijdje in het huis van een Palestijn. In de Israëlische krant Maariv publiceerde hij een brief om zich te verontschuldigen voor de troep die ze achterlieten. Bron: Christenen voor Israël

Hallo,

Terwijl de wereld naar de ruïnes van Gaza kijkt, keer jij naar je huis terug. Het is blijven staan. Je zult zien dat er iemand in jouw huis was terwijl jij weg was.

Ik ben diegene. Ik heb er uren over nagedacht en me voorgesteld hoe je zou reageren als je je huis zou binnenstappen. Hoe je je zou voelen als je zou begrijpen dat onze soldaten op je matrassen geslapen hebben en je dekens gebruikt hebben om warm te blijven.

Ik wist dat het je boos zou maken en verdrietig en dat je deze schending van je meest intieme plekken van je leven door degenen die je hebt bestempeld als je vijanden, zou ervaren als een diepe vernedering. Ik ben ervan overtuigd dat je me met een tomeloze woede haat en dat je niet de minste zin hebt om ook maar naar me te luisteren. Tegelijkertijd, is het belangrijk voor mij om het volgende te zeggen in de hoop dat je me misschien een minuut wilt aanhoren.

Ik heb vele dagen in je huis vertoeft, jouw aanwezigheid en die van je gezin was te voelen tot in elke hoek. Ik zag foto’s van je gezin aan de muur en ik dacht aan mijn gezin. Ik zag de parfum van je vrouw op het bureau en ik dacht aan mijn eigen vrouw. Ik zag het speelgoed van je kinderen en hun engelse schoolboeken, ik zag je computer en je modem en je draadloze telefoon naast het scherm, net zoals bij mij thuis.

Ik wilde je laten weten dat ondanks de immense rommel die je terugvond in je huis en die iemand gemaakt heeft toen hij aan het zoeken was naar explosieven en tunnels – die inderdaad in andere huizen gevonden werden – we ons best deden om je bezittingen met respect te behandelen. Toen ik de computertafel wegschoof, heb ik de kabels losgemaakt en ze netjes op de vloer gelegd, zoals ik dat bij mijn eigen computer zou doen. Ik heb er zelfs een kleed opgelegd tegen het stof..Ik heb geprobeerd de kleren terug te hangen toen we de kast verschoven alhoewel jij het waarschijnlijk anders zou doen, in elk geval zo dat er niets kwijt zou raken.

Ik weet dat de verwoesting, de kogelgaten in je muren en de vernietiging van de huizen bij je in de buurt wat ik schrijf in een belachelijk licht zetten en toch, ik wil dat je mij, ons begrijpt en ik hoop dat je je boosheid en kritiek zult richten op de juiste plek. Ik besloot jou deze brief te schrijven omdat ik in jouw huis verbleef.

Ik kan zien dat je intelligent bent en opgeleid en dat degenen die tot je huishouding behoren studeren. Je kinderen leren Engels en je hebt internet. Dus je bent niet onwetend, je weet wat er om je heen gebeurt. Daarom wist je ook dat Kassamraketten uit jouw buurt op Israëlische steden en plaatsen werden afgeschoten.

Hoe kon je dit elke week aanzien zonder te denken dat we op een dag zouden zeggen ‘en nu is het genoeg’. Heb je er ooit bij stilgestaan dat het wellicht verkeerd is om raketten af te vuren op onschuldige burgers die proberen een gewoon leven te leiden net zoveel als jij? Hoe lang heb je gedacht dat we achterover zouden leunen zonder iets terug te doen?

Ik kan je horen zeggen: “Maar ik doe dit niet, het is Hamas!” Mijn gevoel zegt dat je niet een van hun meest fanatieke aanhangers bent. Als je wat beter kijkt naar de nare situatie waarin je volk leeft en als je jezelf niet probeert te bedriegen of je te excuseren vanwege de “bezetting”, dan moet je zeker de conclusie trekken dat Hamas je echte vijand is.

De werkelijkheid is zo eenvoudig, een kind van zeven kan het begrijpen: Israël trok zich terug uit de Gazastrook, met onze militaire bases en onze inwoners van Gush Katif. Desalniettemin bleven we jullie voorzien van elektriciteit, water en goederen. (Ik weet dit zo zeker omdat ik tijdens mijn reserve-dienstplicht meer dan eens de grensovergangen bewaakt heb en gezien heb hoe honderden trucks vol goederen elke dag zonder blokkade Gaza binnenreden).

Ondanks dat alles, om redenen die onbegrijpelijk zijn en zonder enige ratione logica, vuurde Hamas raketten af op Israëlische steden. Drie jaar lang hebben we op onze tanden gebeten en ons ingehouden. Uiteindelijk namen we het niet meer en gingen we de Gazastrook binnen en kwamen we ook in jouw buurt, om diegenen te op te ruimen die ons wilden doden. Een realiteit die pijnlijk is, maar tegelijkertijd eenvoudig om uit te leggen.

Zo gauw als je het met me eens zult zijn dat Hamas jullie vijand is en dat door hen jouw volk er zo ellendig aan toe is, zul je ook begrijpen dat de verandering van binnenuit moet komen. Ik ben me wel degelijk bewust dat wat ik zeg makkelijker op te schrijven is dan om uit te voeren, maar ik zie geen andere oplossing. Jij, die verbonden bent met de wereld en bezorgd bent over de opleiding van je kinderen, moet samen met je vrienden een burgeropstand tegen Hamas beginnen.

Ik zweer je dat als de burgers van Gaza druk bezig zouden zijn om wegen aan te leggen, om scholen te bouwen, fabrieken te openen en culturele instellingen, in plaats van te zwelgen in zelfmedelijden, wapens te smokkelen en hun haat te voeden voor hun Israëlische buren, dat jullie huizen nu geen ruïnes zouden zijn.

Als jullie leiders niet corrupt waren, niet geleid werden door haat, dan zou je huis geen enkele schade hebben opgelopen. Als iemand van jullie was opgestaan en had gezegd dat het nergens op lijkt om raketten af te sturen naar onschuldige burgers, dan zou ik nu niet als soldaat in jullie keuken staan.

Je hebt geen geld, zeg je? Je hebt meer dan je je kunt voorstellen. Zelfs nog voordat Hamas de controle overnam in Gaza, in de tijd van Yasser Arafat,werden er miljoenen, zo niet miljarden dollars, gedoneerd door de wereld voor de Palestijnen, gebruikt om er wapens van te kopen of direct overgemaakt naar de bankrekeningen van jullie leiders.

De Golfstaten, de Emiraten – jullie broeders, jullie vlees en bloed, behoren tot de rijkste naties van de aarde. Als er ook maar een klein beetje solidariteit tussen de Arabische volken zou zijn, als deze naties ook maar de minste interesse zouden hebben om jullie als Palestijnse volk te reconstrueren, zou jullie situatie volkomen anders zijn.

Je moet gehoord hebben van Singapore. Hun grondgebied is niet veel groter dan de Gazastrook en het is op één na het dichtstbevolkte gebied van onze planneet en tegelijk is Singapore één van de succesvolste en rijkste plaatsen op aarde.

Mijn vriend, ik zou je bij je naam willen noemen, maar dat zal ik hier maar niet doen. Ik wil je laten weten dat ik voor honderd procent achter mijn land sta, achter mijn leger sta en achter wat ik doe en toch zal ik proberen de schade zo veel mogelijk te beperken en ik voel je pijn.Het spijt me voor de verwoesting die je op dit moment in je omgeving aantreft. Persoonlijk heb ik gedaan wat ik kon om de schade aan jouw huis zoveel mogelijk te beperken.

In mijn gewone leven lijk ik wel wat op jou. Ik ben geen militair maar een burger, en in mijn gewone bestaan heb ik niet met het leger te maken. Maar goed, ik heb de verplichting om mijn uniform aan te trekken, mijn huis te verlaten en mijn gezin te beschermen elke wanneer wij worden aangevallen. Ik zit er helemaal niet op te wachten om met mijn uniform aan in je huis te zijn, ik zou veel liever je gast zijn, naast je op je balkon zitten en samen met jou zoete thee drinken, gekruid met kruiden uit jouw tuin.

De enige persoon die die droom werkelijkheid kan maken, ben jij zelf. Neem je verantwoordelijkheid, voor jezelf, je gezin, je volk en begin je lot in eigen hand te nemen. Hoe? Ik weet het niet.

Jij moet je verantwoordelijkheid nemen en iets moois van je land maken en als je daarbij mijn hulp nodig hebt, dan ben ik er voor je. Hoe? Ik weet het ook niet, maar misschien kun je iets leren van het Joodse volk, hoe dat de grootste en meest verwoestende menselijke tragedie van de 20ste eeuw te boven is gekomen en misschien kun je in plaats van weg te zakken in zelfmedelijden bouwen aan een bloeiend en welvarend land.

Dat is mogelijk en het ligt in jouw handen. Ik ben bereid om daarbij te zijn en je een steun in de rug te geven en je te helpen, maar alleen jij kan de loop van de geschiedenis veranderen.

Groeten

Yishai