De kater van België na de oorlog in Gaza: een waarschuwing voor de toekomst

Na een eerste dag zonder raketten op Zuid-Israël, een betrekkelijke rust na die verschrikkelijke storm – het is Barack Obama-day vandaag – kunnen we voorzichtig een eerste balans opmaken voor ons eigen land. Wat is de psychologische schade en wat brengt de toekomst ons na drie weken van protesten van pro-Palestina maar vooral anti-Israël hetze voor ons land? Hoe zit het met de verhoudingen tussen Joden, moslims en de vredesbewegingen? Wat blijft er nog over van die vele nobele en lovenswaardige initiatieven om Joden, christenen en moslims dichter bij elkaar te brengen in een geest van wederzijds respect en verdraagzaamheid, nà het voorlopige einde van het Gazaconflict? Een wrange nasmaak blijft hangen…

De kater van België na de oorlog in Gaza: een waarschuwing voor de toekomst

De reacties in België en Nederland zijn nagenoeg dezelfde geweest en kunnen gewoon naast of boven elkaar worden gelegd. Afshin Ellian stelt in Elsevier bitter vast dat “het conflict met Hamas in Gaza geleid heeft tot on-Nederlandse taferelen” en tot “de vorming van een anti-Israëlisch establishment”. Hebben we hier dan ook ‘on-Belgische taferelen’ gehad? Is het collectief historisch geheugen dan zo kort geweest? Overal in Europa, en dus ook in Nederland en België, stapten tienduizenden manifestanten de straat op om te protesteren tegen de interventie van het Israëlisch leger in Gaza. Zichzelf benoemde zogeheten vredesbewegingen stapten broederlijk op naast moslimfundamentalisten en Jodenhaters.

‘Misbruik’ of ‘uitbuiting van de Holocaust’ werd – en wordt nog altijd – aan Joden verweten, vooral dan sinds het ontstaan van de Israëlische staat. De Joden en de vrienden van Israël worden ervan beschuldigd de Holocaust als hèt argument aan te roepen, als een soort vrijgeleide om zogeheten oorlogsmisdaden te verrechtvaardigen jegens moslims en arabieren. Impliciet èn expliciet ijveren ze broederlijk naast elkaar tegen het zelfbeschikkingsrecht voor Joden in een eigen onafhankelijke staat en nog minder voor het recht op zelfverdediging wanneer diezelfde soevereine en internationaal erkende staat, door terroristen wordt belegerd en 8 jaar lang wordt beschoten met raketten (15 seconden om je uit de voeten te maken als het rakeralarm klinkt…), ontelbare zelfmoordaanslagen met 1000 gedode Israëlische burgers, vrouwen en kinderen en meer van dattum.

Maar dat was nog niet alles.

Waar niemand meer kon naast kijken de afgelopen drie weken is de recuperatie van de Holocaust, niét door Joden, Israëli of door hun niet-Joodse vrienden maar wèl door de Vredesbewegingen en hun westerse moslimvrienden. Ietwat schaapachtig stond de Vredesbeweging beduusd te kijken naar zoveel klassieke Jodenhaat die spontaan opborrelde bij hun vrienden Europese moslims, Jodenhaat waarvan we tot nog toe meenden dat Europa ruim zestig jaar geleden bevrijd zou zijn geweest. Hun moslimvrienden die hun sympathie voor Hamas voor het eerst zo openlijk demonstreerden, datzelfde Hamas dat geen 2- of 3 statenoplossing voor het M-O conflict wenst maar enkel de Joden weg wil uit Israël en in de plaats daarvan 1 staat wilt stichten op de puinen van Israël en dan nog bij voorkeur een staat in dienst van Allah.

De mystificiatie van Hamas als hèt symbool van verzet van de kleine David tegen de satanische Goliath Israël die het had gemunt op hun vrouwen maar vooral op hun bloedbroeders kinderen in Gaza. Schaamteloos en niet gehinderd door een compleet gebrek aan historische kennis, werd Gaza vergeleken met Warschau 1943, werd er een holocaust op het volk van Gaza gepleegd, Israël beschreven als een nazistaat die Gestapo-praktijken gebruikt om de arabische bevolking te onderdrukken en hen opsluit in getto’s en concentratiekampen. In Toronto (Canada) riepen anti-Israël demonstranten “Jullie zijn de broeders van varkens!” waarbij een manifestant tegen een journalist brulde “Hitler heeft zijn werk niet goed gedaan!”, In Fort Lauderdale riepen moslims naar pro-Israël manifestanten: “Jullie hebben een grote oven nodig, dat is wat jullie nodig hebben!” en moslims overal in Europa, Amsterdam, Brussel en Antwerpen schreeuwden “Hamas! Hamas! Alle Joden aan het gas!”

De Joden in Europa en elders in de wereld stonden erbij en keken ernaar, verstomd, verbijsterd en compleet in shock. Ze wisten opeens niet meer waar ze het hadden. Nooit gezien, tenzij je even terug denkt aan de jaren dertig van de vorige eeuw. Maar dat mogen de Joden niet [meer]. Dat ‘voorrecht’ heeft alleen nog de extreemlinkse vredesbeweging en de miljoenen moslims in West-Europa en elders. Enkel zij nog mogen sinds drie weken Operatie Cast Lead in Gaza, de Holocaust nog gebruiken – misbruiken – om van het anti-Zionisme een antisemitische zure taart te bakken.

“Hamas, Hamas alle joden aan het gas’? Waar komt die heethoofdigheid vandaan?”, vraagt Afshin Elian zich af. “Zolang de moslims hun eigen specifieke antisemitisme niet te boven komen, zullen we een toename zien van het islamitisch antisemitisme, anti-judaïsme, vaak vermomd als anti-Israël,” besluit hij. Het klopt dat er meer moslims in Nederland en België zijn dan dertig jaar geleden echter “leidt de aanwezigheid van meer moslims tot meer nazi-leuzen tegen Joden? Eén ding staat wel vast: dat er moslims zijn, die de Joden een nieuwe Holocaust toewensen,” concludeert Afshin Elian.

En de Vredesbeweging in dit alles? Zij plaatsen een reusachtige hypotheek op hun geloofwaardigheid door niet tijdig of totaal geen afstand te nemen van dit ruige en snel opflakkerende antisemitisme. Uit schrik om mogelijk beschuldigd te worden van islamofobia scheppen zij mede het klimaat, de ideale isotoop om een hernieuwd antisemitisme mogelijk te maken, als slaafse handlangers van Hamas en hun westerse aanhang in Europa, èn in België èn in Nederland. Het wachten is nu op het uitdelen van een wettig permis zodat Jodenvervolging opnieuw een wettig kader kan krijgen, permis dat hen voor deze keer wordt aangereikt door een belangrijk deel en nog steeds aangroeiende deel van de westerse moslims.

Lees ook Afshin Elian’s kolom “Is ‘joden aan het gas’ teken van ‘globalisering’?” op Elsevier.nl

2 gedachtes over “De kater van België na de oorlog in Gaza: een waarschuwing voor de toekomst

Reacties zijn gesloten.