Zweedse Democratenpartij: ‘Joden die niet assimileren kunnen geen Zweden zijn’

zwden-boycotMalmö, Zweden, 7 maart 2009. Zweedse Israëlboycotters, voornamelijk afkomstig uit de locale moslimgemeenschap van de Zweedse grootstad, betogen tegen de deelname van Joodse (Israëlische) tennissers aan de Davis Cup tennismatch [foto: Andreas Blixt/Flickr]

Na een moeilijke zomer die werd gedomineerd door anti-Israël vijandigheid van politiek links en elementen van de moslimgemeenschap die voortvloeien uit de oorlog in Gaza, wordt Zwedens Joodse Gemeenschap, die naar schatting 18.000 groot is op een bevolking van 9 miljoen, thans geconfronteerd met aanvallen van uiterst rechts.

Björn Söder, sinds 29 september 2014 secretaris van de anti-immigrantenpartij de Zweedse Democraten (Sverigedemokraterna, SD), de derde grootste partij in Zweden [!] en tevens afgevaardigd spreker in de Riksdag (het Zweedse parlement), heeft gezegd dat Joden die Zweedse burgers willen worden, geen Zweden kunnen worden tenzij ze zich assimileren.

Söder discrimineerde ook het Sami volk (ook gekend als Laplanders, het oorspronkelijke volk van Zweden) alsmede de de Koerdisch-Zweedse gemeenschap in zijn uitspraken en niet enkel de Joden.

Björn SöderBjörn Söder: “Joden moeten hun religieuze identiteit verlaten om Zweden te kunnen worden.”

De Zweedse Democraten, gesticht in de jaren 1980 door neo-Nazi en racistische groepen, is de partij een groeiende politieke macht geworden in Zweden die tijdens de recente parlementsverkiezingen in het voorjaar meer dan 13 procent van de stemmen won. De partij riep vorige maand de overwinning uit toen zij de pas gevormde centrum-linkse regering tot ontslag dwong en nieuwe verkiezingen uitschreef. Op 22 maart 2015 komen er nieuwe verkiezingen in Zweden.

De linkse regering van premier Stefan Lofven gaf er op 3 december jl. de brui aan na amper twee maanden aan het roer te hebben gestaan.  Dat was net lang genoeg om op 30 oktober 2014 de ‘staat’ Palestina te erkennen. Zweden beet hiermee de spits af om als eerste land binnen het 28-landenblok van de Europese Unie het Palestijnse luchtkasteel een schijn van waarachtigheid mee te geven.

Lena Posner Körösi, voorzitter van de Officiële Raad van Joodse Gemeenschappen in Zweden, vertelde aan The Guardian dat Söder’s uitspraken een boodschap uitdragen dat Joden onbetrouwbaar zijn en niet kunnen beschouwd worden als echte Zweden, “precies zoals in de jaren 1930 in Duitsland” waaruit destijds haar grootvader was gevlucht. Mevrouw Körösi:

“Ik ben geschokt dat de derde grootste partij in Zweden zichzelf op deze manier kan uitspreken over Joden en andere minderheden. We moeten hen echt serieus nemen. Dit is geen kleine groep fanatici die u zomaar kunt negeren.”

Willy Silberstein, voorzitter van het Zweedse Comité Tegen Antisemitisme (SKMA), vertelde aan het nieuwsagentschap TT:

“Ik ben een Jood, geboren in Zweden. Ik ben net zo Zweeds als Björn Söder.”

Na een reeks protesten trachtte parlementslid Björn Söder zijn antisemitische uitspraken af te zwakken en zei dat hij deze ‘uit hun context waren gelicht': “Diegenen die mij kennen weten dat wanneer het op de Joden aankomt ik een lange en een sterke verbondenheid koester met zowel de staat Israël als met het Joodse volk,” vertelde hij op de Zweedse Radio.


Bron: naar een artikel van Ben Cohen in The Algemeiner van 18 december 2014

Zweden heeft de grenzen van de Palestijnse staat erkend en Israël van de kaart geveegd

swedishHet Zweedse parlementslid Hillevi Larsson toont de nieuwe kaart van Palestina. Ze is gelukkig en blij en lacht. En waarom lacht ze? Omdat ze zonet een heel land en een uniek volk virtueel van de kaart van het Midden-Oosten heeft geveegd.

Op 30 oktober 2014 was Zweden het eerste land binnen het 28-landenblok van de Europese Unie dat de ‘staat’ Palestina erkende. Het voegde zich daarmee bij de 134 landen die dat al eerder hadden gedaan, sinds Yasser Arafat namens de Palestijnse Bevrijdings Organisatie (PLO) op 15 november 1988 in Algiers de onafhankelijkheid had uitgeroepen.

Het Verdeelplan - Resolutie 181 - zoals het door de Verenide Naties in 1947 werd goedgekeurd en verworpen werd door de Arabische wereldHet tweestatenplan van de VN van november 1947, verworpen door de Arabieren

Er lijkt nogal wat verwarring te bestaan omtrent de grenzen van ‘Palestina’ omdat die nooit werden vastgelegd want dat moest gebeuren tijdens het vredesproces natuurlijk, dat nog steeds niet afgerond raakt.

Algemeen wordt er binnen de Verenigde Naties (plus het M-O Kwartet en de halve wereldbol) ervan uitgegaan dat het om een combinatie gaat van het VN-Verdeelplan van 1947 en om de Groene Lijn, dwz de staakt-het-vurenlijn van april 1949, door Obama voor de gelegenheid omgedoopt tot pre-1967 lijn (voor sommigen reeds een grens).

Echter, zoals hierboven op het plaatje is te zien loopt de grens van de Palestijnse staat toch nog iets anders. Met een brede smile toont het Zweedse parlementslid Hillevi Larsson, een lid van de door de Sociaal-Democraten geleide regering die onlangs Palestina erkende, hoe de contouren van het nieuwe Palestina dan wel zullen lopen.

Parlementslid Hillevi Larsson toont hier namelijk een prijs die haar werd uitgereikt door de Palestijnse Associatie van Malmö,  Zweden, voor haar inzet voor ‘Palestina’ die uiteindelijk leidde tot de erkenning van de Palestijnse ‘staat’. Larsson poseert hier met de vlag van de PLO en een ingelijste kaart van Palestina.

Opmerkelijk is wel dat Israël helemaal niet meer op die kaart voorkomt. Het is allemaal Palestina. Gaza, Westbank, Israël… het is allemaal van de kaart verdwenen en enkel en alleen Palestina bestaat nog met Jeruzalem als hoofdstad. En vermits PA-president Mahmoud Abbas, chef van het eenheidskabinet van Hamas en Al Fatah, bij herhaling verklaarde dat “in de toekomstige Palestijnse staat mag geen enkele Israëliër wonen” [lees: geen enkele Jood], werd op de getoonde kaart niet enkel Israël weggevaagd maar meteen ook het hele Joodse volk. “Opgeruimd staat netjes”, lacht het parlementslid Hillevi Larsson.

groenelijnDe Groene Lijn (pre-1967 lijn) van april 1949, verworpen door de Arabieren

En dat is precies wat het Zweedse parlementslid Hillevi Larsson beoogde toen zij ijverde voor Zweedse erkenning van een soeverein Palestina: Palestina erkennen = Israël en de Joden van de kaart van het M-O vegen.

Dat wegvagen van Israël zal natuurlijk niet zo eenvoudig gaan. Wat al wel gebeurde is dat gisteren de Zweedse regering is gevallen die Palestina erkende. “Loontje komt om zijn boontje,” lijkt wel. De linkse regering van premier Stefan Lofven gaf er gisteren de brui aan na amper twee maanden aan het roer te hebben gestaan. Op 22 maart 2015 komen er nieuwe verkiezingen.

Moraal van het verhaal: politici en regeringen komen en gaan maar Israël blijft altijd bestaan. ;)

door Brabosh.com

Koning van Zweden feliciteert ‘Palestina’ op hun nationale onafhankelijkheidsdag

king-sweden2Sundvall, Zweden, 15 augustus 2013. Koning Carl Gustaaf en zijn vrouw koningin Sylvia van Zweden poseren met hun Arafatsjaaltje voor de camera’s. Ter gelegenheid van de 40ste verjaardag van hun regeringschap waren ze even in de buurt van Sundvall waar ze van een Irakese migrant handgemaakte keffiyehs kregen als dank voor het hem gunnen van een nieuwe start in Zweden. [bron]

De Zweden lijken onverminderd door te zetten met de diabolisering van de Joodse staat en Israël constant te willen schofferen. Na de officiële erkening van ‘Palestina’ op 30 oktober 2014 als eerste Europees land van de EU, deed de pro-Palestijnse koning van Zweden er enkele dagen geleden nog een flinke schep bovenop.

guustKoning Guust Flater schopt de Palestijnse luchtballon een eindje omhoog

Koning Guust Flater Carl XVI Gustaaf van Zweden schreef op 15 november 2014 een brief aan PA-president Mahmoud Abbas waarin hij de Palestijnse Staat feliciteerde op hun nationale onafhankelijkheidsdag. Het was voor het eerst dat een Europese monarch de Palestijnse onafhankelijkheidsverklaring uit 1988 ophemelde.

Op 15 november 1988 riep terroristenleider Yasser Arafat 15 november uit als de dag van de onafhankelijkheid van Palestina in de Palestijnse gebieden voorbij de Groene Lijn met inbegrip van Jeruzalem; dat wil zeggen op het grondgebied van Israël. Die onafhankelijkheidsverklaring werd uiteraard verworpen door Israël vooral omdat de Palestijnen niet eens een vredesakkoord hebben ondertekend met Israël en dus ook de grenzen niet werden vastgelegd.

Intussen werd het Palestijnse luchtkasteel van het ‘uitgevonden volk zonder land’ reeds door 135 landen erkend. In 2012 verwierf de “Staat Palestina” de status van waarnemend niet-lidstaat aan de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties.

door Brabosh.com
letter2

Zweden lost alle problemen van het M-O op door erkenning van Palestina maar wie gaat Zweden redden?

king-sweden2Sundvall, Zweden, 15 augustus 2013. Koning Carl Gustaf en zijn vrouw koningin Sylvia van Zweden poseren met hun Arafatsjaaltje voor de camera’s. Ter gelegenheid van de 40ste verjaardag van hun regeringschap waren ze even in de buurt van Sundvall waar ze van een Irakese migrant handgemaakte keffiyehs kregen als dank voor het hem gunnen van een nieuwe start in Zweden. [bron]

“Zweedse regering moet begrijpen dat de betrekkingen in het Midden-Oosten ingewikkelder zijn dan de doe-het-zelfmeubelen van IKEA.”
[Minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman op 30.10.2014]

Zweden heeft eindelijk alle problemen van het Midden-Oosten opgelost door de “staat Palestina” te erkennen. De instabiliteit van de regio wordt al tientallen jaren verklaard met het ontbreken van een PLO-staat. Politieke deskundigen hebben ons verteld dat alleen een terroristische staat een einde zou kunnen maken aan het terrorisme in het Midden-Oosten.

De onderhandelaar van het Witte Huis voor het Midden-Oosten beweert dat de weigering van Israël om een Palestijnse staat te creëren de oorzaak van de instabiliteit in de regio zou zijn, ook al weigert Abbas, de niet gekozen president van de Palestijnse Autoriteit, over een dergelijke staat te onderhandelen en weigert hij eveneens een einde te maken aan het terrorisme.

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, John Kerry, ontkent dat IS iets met de islam te maken heeft, maar hij geeft Israël de schuld van de rekruteringen van IS.

Maar niet John Kerry heeft het Midden-Oosten uit de instabiliteit gered. Dat heeft Zweden gedaan door een terreurstaat te erkennen. Diens leiders hebben de lastige moeite om verkiezingen te organiseren afgeschaft. Want ze hebben begrepen dat de eurocraten en Obama hen ook met geld overstelpen als hun niet gekozen terroristische leiders met de methode van de Russische roulette gekozen zouden worden.

Het nu door Zweden erkende “Palestina” heeft niet alleen democratische verkiezingen afgeschaft door de regeringszaken door zijn PLO-organisatie te laten afhandelen, maar kan ook geen enkele economische activiteit laten zien. In plaats daarvan benoemt ze een leger mensen, die ervoor betaald worden om een niet bestaand land te controleren met geld, dat uit Amerika, Europa en Japan komt.

Menigeen zegt wellicht dat dit bedrog is, maar het lijkt opmerkelijk op de manier waarop de Europese Unie functioneert.

De “staat Palestina” heeft niet alleen geen gekozen regering en geen economie, hij heeft ook geen controle over Gaza, dat door een andere terroristische groepering, Hamas, geleid wordt. De internationale gemeenschap heeft dit probleem genegeerd. Het geeft immers geen pas dat een failliete terroristische staat als laatste grote hoop voor stabiliteit in het Midden-Oosten gediskwalificeerd wordt, alleen maar omdat het in werkelijkheid gaat om twee met elkaar twistende failliete terreurstaten.

Als de Arabische, islamitische kolonisten op de “Westbank” en in Gaza niet eens een tijdje kunnen ophouden elkaar wederzijds te bestrijden totdat zij zich onder de banier van één anti-Israël-terreurgroep aaneensluiten, dan is alle hoop voor de vrede verloren.

Met de moedige stap van Zweden gloort er een prachtige toekomst voor het Midden-Oosten. De IS-rekrutering zal afnemen en de Canadese en Zweedse Jihadisten zullen vast en zeker begrijpen dat ze ermee kunnen ophouden zich zo te gedragen zoals hun religie zich al meer dan duizend jaar gedragen heeft. Want nu is er een “Palestijnse staat”. Een miljoen karikaturen en duizenden YouTube-video´s kunnen niet meer voor woede bij hen zorgen. Tenzij ze over Mohammed gaan.

In ieder geval heeft Zweden een groot geschenk aan de wereld gegeven. De enige vraag is nu hoe men dit Zweden op gepaste wijze kan compenseren. Als Zweden een micronatie binnen de grenzen van de staat Israël erkent, dan is het alleen maar billijk en juist om eveneens een micronatie binnen de Zweedse grenzen te erkennen. Zweden heeft weliswaar de bezetting van Noorwegen beëindigd, maar het houdt nog steeds kleine naties zoals de Koninklijke republiek Ladonië en de Republiek Jämtland bezet.

Velen van ons kennen Lars Vilks vanwege zijn Mohammed-karikaturen, maar hij heeft ook de Koninklijke republiek Ladonië opgericht, nadat enkele van zijn kunstwerken door de Zweedse autoriteiten werden gecensureerd. De Koninklijke republiek Ladonië werd in 1996 opgericht en is daarmee slechts drie jaar jonger dan de Palestijnse Autoriteit en bovendien veel minder gewelddadig.

In tegenstelling tot “Palestina” houdt Ladonië verkiezinigen, wat het tot een veel legitiemer land maakt. En in tegenstelling tot zowel “Palestina” als Zweden kent Ladonië vrijheid van meningsuiting.

Israël zou de republiek Ladonië moeten erkennen. Dat is de enige hoop om Zweden te stabiliseren, dat voortdurend uitbraken van islamitisch geweld in zijn steden meemaakt.

Nog betere argumenten voor onafhankelijkheid zijn er voor de Republiek Jämtland, die, anders dan “Palestina”, een eigen oude historie bezit. Jämtland was, als voordat de moslims Jeruzalem bezet hebben, een onafhankelijke republiek. Jämtland verklaarde in 1963 zijn onafhankelijkheid, een jaar voordat de PLO werd opgericht, waardoor het zonder twijfel ouder is dan “Palestina”.

Destijds was het gebied, waarin nu de PLO resideert, door Jordanië geannexeerd. De oprichtingsoorkonde van de PLO uit 1964 stelt vast dat de PLO “geen territiriale soevereiniteit over de ´Westbank´ in het Hasjemitische Koninkrijk Jordanië uitoefent, ook niet in de Gazastrook of in het Himmah-gebied.”

Daarentegen heeft de republiek Jämtland zich al onafhankelijk van de Zweedse bezetting verklaard toen de PLO nog de Jordaanse en Egyptische bezetting van Judea en Samaria (“Westbank”) en Gaza ondersteund heeft; die gebieden dus, waarvan de PLO nu zegt dat deze haar eigenlijke thuislanden zouden zijn. Dit gebeurde echter pas nadat Israël deze gebieden van Jordanië terugnam, waarbij Jordanië het land is dat de grootste delen van het Palestijnse mandaatgebied bezet houdt.

Ondanks generaties Zweedse bezetting zijn de Jämtlanders niet overgegaan tot geweld. Er komen tienduizenden bijeen voor vrijheidsfeesten. Hun Jämtlandse republikeinse leger blijft vreedzaam, ook al richt het af en toe zijn eigen douane- en controlepunten in. Ze spreken jämtlands. De vlag van de republiek heeft de kleuren blauw voor de hemel, groen voor de bossen en wit voor de sneeuw. En de Europese Unie en de Zweedse regering worden bekritiseerd en afgewezen.

Gezien de vreedzaamheid en de historische geschiedenis van de republiek Jämtland, haar noemenswaardige bevolking en haar unieke culturele erfgoed, zou een erkenning van deze kleine natie de juiste beslissing zijn. Het wordt tijd dat Zweden een einde maakte aan zijn lange bezetting van de rivieren en bossen van Jämtland (die Zweden alleen voor eigen gebruik benut). Het wordt tijd dat deze dappere republiek haar rechtmatige plaats inneemt onder de vrije en democratische naties van de wereld.

Zweden heeft besloten twee terreurstaten binnen de grenzen van Israël te erkennen. Het zou alleen maar gepast zijn voor alle naties van goede wil om twee volledig vreedzame republieken binnen de Zweedse grenzen te erkennen.

Wanneer, zoals beweerd wordt, de erkenning van deze PLO- en Hamas-terreurstaten het Midden-Oosten zal stabiliseren, hoeveel stabiliteit zal dan wel niet de erkenning van beide vreedzame republieken voor Europa brengen. Welnu, omdat Zweden het probleem van het islamitisch geweld in het Midden-Oosten heeft opgelost, zullen enkele onafhankelijke republieken meehelpen het islamitische geweld in Zweden op te lossen.

door Daniel Greenfield


in een vertaling door Renate voor E.J. Bron blog als “Zweden heeft het Midden-Oosten gered. Misschien kan nu iemand Zweden redden.” [lezen]

Erkenning van Palestina vereist eerst verandering van hun genocidale logo’s

unrwa-map02aLibanon, 3 mei 2013. Ann Dismorr, van Zweedse nationaliteit (het blondje met draagtas met afbeelding v/d Rotskoepel op de Tempelberg) is sinds 1 oktober 2012 directrice van UNRWA/Libanon waar ze de belangen van de Palestijnse vluchtelingen behartigt. Zij  poseert hier met een ingekaderde kaart van ‘Palestina’ die ze zonet cadeau kreeg van de ‘Vakbond van Palestijnse Vrouwen’. Zoals iedereen kan vaststellen werd Israël reeds vakkundig van de kaart geveegd. De Zweedse koesterde geen enkel bezwaar.

“Zweedse regering moet begrijpen dat de betrekkingen in het Midden-Oosten ingewikkelder zijn dan de doe-het-zelfmeubelen van IKEA.”
[Minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman op 30.10.2014]

Er is iets vreselijk mis aan de hand met zogenaamde beschaafde, moderne naties die zowel officiële erkenning als massale steun verlenen aan terroristische organisaties met een duidelijk uitgesproken genocidaal doel. Zweden is het laatste land dat officieel de ‘Staat Palestina’ erkende. Maar om Zweden’s beschamend, amateuristisch, naar stemmengrijpende binnenlandse politisering te begrijpen die zich verplaatst naar een correct internationaal perspectief, die hoeft enkel en alleen te kijken naar de nationale symbolen van de Palestijnse Arabieren om te zien hoe ‘vredelievend’ zij in feite wel zijn.

adomTot een paar jaar geleden, had de islamitische wereld consequent Israël en haar Magen David Adom (de Israëlische versie van het Rode Kruis) verhinderd om volwaardig lid te worden van het Internationale Rode Kruis (het IRC).

De islamitische wereld liet zich enkel vermurwen en van zijn openlijk antisemitische positie afbrengen op absolute voorwaarde dat in het rode Magen David symbool, de rode ster van David in het symbool werd gewist en vervangen door een saai, betekenisloos rood vierkant (plaatje hieronder).

rodekruisWelke aardling weet dat het 3de symbool in de rij, staat voor de Joodse hulporganisatie Magen David Adom? Geen enkele! En dat was precies de bedoeling van de moslimwereld. Ze willen wel geholpen worden door de Joden, ze willen wel over hun know-how en hun bijzondere vaardigheden en kwaliteiten kunnen beschikken maar niemand – en vooral zij en hun achterban – mag weten dat het allemaal van de Joden (of Israël) komt. Ziekelijk.

Deze voorwaarde werd enkel geëist als een doelbewuste manier om de Joodse Davidster te vernederen. Ondertussen, vertegenwoordigen het Rode Kruis en de Rode Halve Maan wel de christelijke en islamitische religies die respectievelijk werden beschouwd als geschikte symbolen door het IRC.

Voor Israël zat er niks anders op dan de bittere pil door te slikken om met dit afgezwakte symbool het voorrecht te krijgen om toe te treden tot het IRC zodat de Joodse staat moslimlanden (en natuurlijk ook andere) met noodhulp zou kunnen bedienen tijdens door de mens veroorzaakte crisissen of natuurrampen…

Logo van Al Fatah FatahLogo

Maar hier komt het belangrijkste punt: We moeten met z’n allen – bloggers, de media, plaatselijke politici, nationale politici, het corps diplomatique, de EU en de VN – er op aandringen dat Fatah en Hamas hun officiële logo’s veranderen (waaruit blijkt dat zij HEEL Israël willen vervangen door een staat Palestina). Hun ‘nationale symbolen’ prediceren in feite de vernietiging van UN lidstaat Israel.

En voor het geval hun kaart op zichzelf nog niet voldoende mocht zijn, er zijn ook zwaarden in het officiële ‘nationale logo’ van Hamas hoezeer deze coalitiepartner van de huidige Palestijnse regering van Mahmoud Abbas de vernietiging van Israël wil en vervangen door Palestina.

Logo van Hamas HamasLogo

Zweden heeft net deze afgelopen week besloten om de ontluikende ‘staat van Palestina’ anderhalf miljard Zweedse kronen (ca. 162 miljoen euro) te schenken ter gelegenheid van het Palestijnse vredelievende streven naar een ‘gelijkwaardig partnerschap’ met Israel.

Geloof het of niet en toch is het werkelijk waar: Zweden bekijkt het officiële Palestijnse logo dat héél Israël van de kaart wist en benadrukt dat dit betekent dat zowel Fatah en Hamas in vrede willen leven naast Israël.

Het anderhalf miljard kronen dat wordt geschonken aan de Palestijnse regimes is geld dat ontnomen werd van de Zweedse belastingbetalers en gepensioneerden en gegeven aan organisaties die openlijk – in woord, daad en zelfs in beeld – het zelfs voor de meest minst intelligenten duidelijk maakt dat hun visie voor de toekomst een staat is die volledig en totaal een bestaande staat vervangt. Door middel van geweld. Israël van de kaart geveegd worden vervangen door ‘Palestina’. Dat nu officiële erkenning heeft gekregn – en een ongelooflijke hoeveelheid geld.

Ondanks het openlijke geweld en de duidelijk genocidale aspiraties ingebed in deze nationale symbolen, worden de Fatah en Hamas regimes aangeduid als Israëls ‘Palestijnse gesprekspartners voor de vrede’ door Zweden, Groot-Brittannië en inderdaad door de VN en EU in het algemeen.

Denk hierover opnieuw na: hun officiële symbolen pleiten openlijk voor de vernietiging van een soevereine natie, en hun officiële symbool toont ook de wapens die worden gebruikt voor het bewerkstelligen van dit doel. En deze worden verondersteld partijen te zijn voor ‘vrede’ met Israël.

Het is tijd dat we de wereldgemeenschap dwingen – te beginnen met Zweden – het monster dat het voedt onder ogen te zien. Negeer de retoriek – kijk maar naar de foto’s. Zelfs de zwaargewichten binnen de VN en de EU moeten deze beelden kunnen begrijpen.

door Ilya Meyer

in een vertaling van Brabosh.com


Bronnen:

  1. The Times of Israel:
    ♦ The Palestinians’ genocidal logo; door Ilya Meyer [lezen]
  2. Vlaamse Vrienden van Israël:
    ♦ Het 150-jarige Internationale Rode Kruis maakte definitief een kruis over Israël +video [lezen]

bridges2Ilya Meyer is deputy chair of the West Sweden branch of the Sweden-Israel Friendship Association. He blogs about Israel and Sweden’s relationship with Israel at ilyameyer.com.

A prolific blogger both at the Times of Israel and at ilyameyer.com, he made his debut as a thriller writer with the first of a trilogy, “Bridges Going Nowhere“, where the action starts in Samaria and goes on to Sweden. The book is available from Amazon.com as an ebook and also in paperback.

Het Europese antisemitisme en de angst voor de moslims [Timon Dias]

jens-orbackJens Orback (midden), een voormalig minister in de Zweedse regering zei: “Wij moeten ons open en tolerant opstellen ten aanzien van de Islam en moslims omdat wanneer wij een minderheid worden, zij dat ook tegenover ons zouden zijn.” (foto: Swedish Social Democratic Party/Anders Löwdin)

De Europese Unie [EU] pikt Israël er apart uit voor sancties. Niet alleen falen de ambtenaren van de EU erin om andere gebieden te boycotten die legaal gezien gelden als bezette gebieden, maar ze helpen actief minstens één duidelijk bezettende macht, met name Turkije, in het door Turkije bezette Noord-Cyprus: in 2006 heeft de EU ingestemd met een steunpakket ter waarde van 259 miljoen dollars bestemd voor Turks-Cypriotische gemeenschap op het eiland.

Naast dat hanteren van dubbele standaarden toonde Catherine Ashton, de hoge vertegenwoordiger van de EU voor Buitenlandse Zaken, zich duidelijk bevooroordeeld tijdens meerdere gelegenheden, met als meest recente voorbeeld toen ze zich genoodzaakt voelde om het bloedbad in Toulouse te vergelijken “met wat er gebeurt in Gaza,” vergelijkingen die objectief gesproken moeilijk hard te maken zijn.

Is er dan sprake van een Europese tendens om antisemitisch te zijn? Zoals Thomas Friedman ooit schreef: “Kritiek op Israël is niet antisemitisch en zoiets zeggen is verwerpelijk. Maar Israël afzonderen voor smaad en internationale sancties die buiten elke verhouding staan tot om het eender welke andere partij in het Midden-Oosten, dat is wel antisemitisch en dat niet zeggen is oneerlijk.

Lees verder

Zweeds koningspaar in opspraak na pose met anti-Israëlisch Arafatsjaaltje

king-sweden2Koning Carl Gustaf en zijn vrouw koningin Sylvia van Zweden
poseren met hun Arafatsjaaltje voor de camera’s

Enkele dagen geleden werd het Zweedse koningspaar gespot met een Arafatsjaaltje toen zij ter gelegenheid van de 40ste verjaardag van hun regeringschap, rondtoerden in de buurt van de Zweedse stad Sundvall. Daar werden zij benaderd door een man die zich identificeerde als een Irakese vluchteling en het koningspaar handgemaakte keffiyehs gaf, de traditionele Arabische sjaal, als dank voor het hem gunnen van een nieuwe start in zijn leven in Zweden. Hij vroeg hen vervolgens voor de camera te poseren met hun sjaals.

Lees verder