Categorie archief: Vredesproces
Vredesonderhandelingen met Palestijnen tijdelijk opschorten [Khaled Abu Toameh]
Doha, Qatar, 6 februari 2012: Eenheidsakkoord tussen Hamas en Al Fatah ondertekend. Mahmoud Abbas, de gerant van de Palestijnse bollenwinkel, heeft weer een aap uit zijn mouw getoverd. Als dat maar goed gaat…
[cartoon van de Israëlische tekenaar Ronny Gordon]
For Middle East Peace, Postpone the Peace Talks — at Least for Now
door Khaled Abu Toameh
bron: http://www.stonegateinstitute.org
“Het eerste ding dat Hamas zou doen na het winnen van de verkiezingen is alle “verraderlijke” overeenkomsten annuleren die door Mahmoud Abbas en de PLO werden ondertekend.”
Er zijn verscheidene redenen waarom de Israëlisch-Palestijnse vredesbesprekingen tot nader order moeten worden uitgesteld. De eerste reden is het plan om ooit in de nabije toekomst nieuwe presidentiële en parlementaire verkiezingen te houden in de Palestijnse gebieden.
Wat zou er gebeuren wanneer de Palestijnse president Mahmoud Abbas vandaag een vredesverdrag met Israël zou ondertekenen en, enkele maanden later, Hamas zou verkozen worden om de Palestijnen te leiden? Het eerste ding dat een nieuw Hamasregering of parlement zou doen is alle “verraderlijke” overeenkomsten annuleren die door Abbas en de PLO werden ondertekend.
De kansen van Hamas andermaal een andere verkiezingsoverwinning behalen zijn beduidend toegenomen dankzij de “Arabische Lente” die de Islamisten in een aantal Arabische landen aan de macht heeft gebracht. Daarna zou het te laat kunnen zijn om Hamas nog te beletten om zijn controle uit te breiden over grote delen van de West Bank en waarschijnlijk ook bepaalde gebieden in Jeruzalem die in handen zijn van de Palestijnse Autoriteit.
Vandaar dat om het even welke vredesovereenkomst die vandaag tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit zou worden ondertekend een lege doos zou zijn van zodra Hamas de controle na de geplande verkiezingen zou overnemen. De leiders van Hamas hebben de afgelopen dagen hun radicale verzet tegen om het even welke vredesovereenkomst met Israël herhaald, zeggende dat zij nooit het bestaansrecht van Israël zullen erkennen behalve dan als een andere Arabische en Moslimstaat. Zij hebben ook duidelijk gemaakt dat de voorgestelde eenheidsregering geen overeenkomsten zal accepteren die eerder tussen Israël en PLO werden ondertekend, in het bijzonder de Oslo Akkoorden van 1994.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Mahmoud Abbas is geen ‘gematigde’ Palestijnse leider [Dan Calic]
Plaatje: De tweestatenoplossing volgens Mahmoud Abbas…
Hoe volgens Abbas die Palestijnse staat er moet uitzien, toont hij hier samen met Saeb Erekat, toponderhandelaar voor de PA in het vredesproces. Op 27 april 2009 in Ramallah, voor de camera’s van de verzamelde internationale pers, onthulde hij toen breed grijnzend een ingelijste kaart van zijn Palestina. Bemerk bovenaan de benaming in het Engels ‘Palestine’, dus in geen geval Israël, want de Joodse staat wordt hier volkomen opgeslokt door de Palestijnse staat en verdwijnt letterlijk van de map. En voor wie het niet meteen begreep voegde Abbas eraan toe: “I say this clearly: I do not accept the Jewish State, call it what you will”.
Terwijl de halve wereldbol, Europa, de Amerikanen en de rest van het Kwartet zich achter een tweestatenoplossing scharen om het Israëlisch-Palestijnse conflict op te lossen, heeft ‘president’ Mahmoud Abbas van de PA die voor eigen volk al lang ondergespit. De Palestijnen willen nu eenmaal geen Palestina dat zij-aan-zij in vrede en veiligheid naast Israël bestaat want dat impliceert de erkenning van de Joodse staat. In werkelijkheid en in het Arabisch voor eigen volk, ijvert Abbas voor de 1-staatoplossing en dan hoort Israël niet thuis in dat plaatje. Wat hij in het Engels tegenover het Westen verklaart is gewoon mist spuien, onderwijl steeds de handen geopend omhoog houdende om de tonnen Westerse dollars en euro’s binnen te rijven.
Abbas is no moderate
door Dan Calic [Ynet]
In plaats van het vredesproces te bevorderen, doodt de Palestijnse leider het vredesproces
Eerder deze week (zondag 12 februari 2012), verklaarde de Palestijnse leider Mahmoud Abbas opnieuw dat hij Israël niet als Joodse staat zal erkennen. Terwijl er al veel inkt is gevloeid over wat Abbas allemaal weigert te accepteren, zou het nuttig kunnen zijn om eens de andere kant van de medaille te bekijken om aldus te weten te komen wat hij wel wilt goedkeuren.
Een praktisch uitgangspunt voor wat Abbas en zijn factie Al Fatah kunnen goedkeuren is hun handvest. Daarin worden hun doelstellingen en principes opgesomd. Sommige voorbeelden luiden: “Zich verzetten tegen om het even welke politieke oplossing als een alternatief om de Zionistische bezetting van Palestina te vernietigen” en verder: “deze strijd zal niet ophouden tenzij de Zionistische staat wordt vernietigd en Palestina volledig wordt bevrijd.”
Abbas, enkel in het Arabisch: 'Joden BUITEN! Moslims BINNEN!'
Ondertussen is er nergens in dat handvest iets te vinden over een wens naar vrede en coëxistentie met de Joodse staat Israël. Het komt er simpelweg niet in voor.
We weten dat volgens Abbas het bestaansrecht van Israël onaanvaardbaar is. Wij weten ook dat volgens het handvest van zijn partij het enige ding dat aanvaardbaar is, de “gewapende revolutie” is, en de “volledige bevrijding van Palestina” (of met andere woorden, de vernietiging van Israël.) En toch horen wij telkens opnieuw en opnieuw dat naar mijnheer Abbas als “gematigd” wordt verwezen. Wil er misschien iemand verklaren hoe om het even welke van de hier genoemde citaten uit de grondwet van Al Fatah als “gematigd” zijn te kwalificeren?
Verder worden de meningen van mijnheer Abbas versterkt door de Palestijnse publieke opinie. Een recente opiniepeiling die gezamenlijk werd uitgevoerd door de Amerikaanse statisticus Stanley Greenberg en het Palestinian Center for Public Opinion, toont aan dat 61 procent van de Palestijnen twee staten voor twee volkeren verwerpen. Voorts zou 66% van Palestijnen een tweestatenoplossing enkel goedkeuren als dat enkel de eerste fase zou inhouden in de vervanging van Israël door één Palestijnse staat.
Het propageren van de dood
Ironisch ook is dat Abbas, na het verwerpen van Israël als Joodse staat, doorgaat met van Israël te eisen dat het de bouw bevriest in de nederzettingen als pre-conditie voor het hervatten van de vredesonderhandelingen. Hij heeft diezelfde eis in het verleden al eens gesteld. Een feit is dat, hoewel Israël voordien al eens een bouwstop van 10 maanden heeft gehandhaafd, Abbas bleef weigeren om op te dagen aan de onderhandelingstafel voor de vrede.
Bovendien, wat voor zin heeft het om een bouwstop in te stellen als basisvoorwaarde om de onderhandelingen te hervatten, als wij reeds weten dat hij nooit Israël als Joodse staat zal erkennen? Het is zoals het proberen om een olielek in een motor te stoppen die diep in een modderpoel is weggezakt. Het houdt totaal geen steek en leidt helemaal nergens naar.
Het volgende mag een duidelijke voor de hand liggende conclusie zijn, maar de tijd is gekomen om officieel te verklaren dat de tweestatenoplossing dood en begraven is. Nochtans, zou Israël of Netanjahoe hiervoor niet verantwoordelijk moeten worden gehouden. Telkens wanneer Abbas Israël als Joodse staat verwerpt steekt hij in feite telkens weer een lijkrede af over de tweestatenoplossing.
Aldus, kunnen wij met recht besluiten dat Abbas en de Palestijnen geen bevorderaars van de vrede zijn. Zij zijn de bevorderaars van de dood – de dood van de tweestatenoplossing en de dood van Israël.
Met dank aan Tiki S. voor de hint.
Het vredesproces is door de Palestijnen formeel begraven [Jonathan S. Tobin]
Doha, Qatar, 6 februari 2012. Mahmoud Abbas (links), de ‘gematigde’ leider van Al Fatah en chef van de Palestijnse Autoriteit en Khaled Meshaal (rechts), de ‘iets minder gematigde’ leider van de Islamistische terreurorganisatie Hamas, hebben onder bemiddeling van de Qatarse Emir Sjeik Hamad bin Khalifa al-Thani (midden) zonet een eenheidsovereenkomst ondertekend. De volledige tekst van die bewuste Doha Declaration kan u hier inkijken.
Op 18 februari a.s. komen de twee terroristenleiders opnieuw samen in Caïro om een gemeenschappelijke verklaring af te leggen en hun nieuwe eenheidsregering voor te stellen. In de herfst (dus niet in mei a.s.) zouden er dan verkiezingen worden gehouden in de PA. Abbas wordt wellicht premier maar zou zich naar verluidt spoedig terugtrekken uit de PA. Aldus zou de Palestijnse broedertwist formeel voorbij zijn, maar dat zullen beide terroristen in maatpak aan de grond nog moeten waarmaken.
Deze eenheidsovereenkomst tussen Hamas en Al Fatah betekent meteen ook formeel het einde van het vredesproces met Israël. Premier van Israël Benjamin Netanjahoe reageerde meteen:
“Hamas is een terroristische organisatie die Israël wil vernietigen en gesteund wordt door Iran. Ik heb in het verleden dikwijls gezegd dat de Palestijnse Autoriteit moest kiezen tussen een pact met Hamas of vrede met Israël. Hamas en vrede gaan niet samen.”
The Peace Process is Formally Buried
door Jonathan S. Tobin
bron: Commentary Magazine
In een ceremonie die rechtstreeks werd uitgezonden over het hele Midden-Oosten, werd het Israelisch-Palestijnse vredesproces formeel begraven. De gebeurtenis, die het eenheidspact tussen de Fatah Partij en zijn rivaal Hamas formaliseerde, markeerde de vorming van een nieuwe regering van de Palestijnse Autoriteit waarin beide facties de macht zouden delen. Huidig president van de PA, Mahmoud Abbas, zal ook de rol van eersteminister vervullen, waarmee Salam Fayyad opzij wordt geschoven, de pro-vrede en ontwikkelingstechnocraat die het vertrouwen van het Westen voor zijn inspanningen had verdiend om de Palestijnse economie op te bouwen en de rechtsstaat af te dwingen. Maar de rol van Fayyad in de PA is thans blijkbaar uitgespeeld, onder het voorwendsel dat ook Abbas voor vrede en ontwikkeling zou zijn.
Er zullen wel die apologeten voor de Palestijnen zijn die zullen zeggen dat een eenheid onder de Palestijnen noodzakelijk is voor de vrede en zelfs zullen beweren dat dit betekent dat Hamas voortaan het geweld afzweert. Maar zij zullen oftewel liegen of zichzelf voor de gek houden. Het doel van Hamas is onveranderd de vernietiging van Israël, net zoals moet worden opgemerkt, dit eveneens het geval is bij hun vroegere vijanden van Al Fatah. Door het pact te ondertekenen en het thans tot een werkelijkheid te maken, heeft Abbas alle doelstellingen en voorstellen van de Oslo Akkoorden versnipperd, die met zoveel hoop op het gazon voor het Witte Huis in september 1993 werden ondertekend.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Persconferentie premier Netanjahoe en VN secretaris-generaal Ban Ki-Moon [video]
Wat volgt is een persconferentie van premier Benjamin Netanjahoe en VN secretaris-generaal Ban Ki-Moon van gisteren 1 februari 2012 in Jeruzalem. Ban Ki-Moon dringt aan op verdere samenwerking te bereiken om de tweestatenoplossing te realiseren tussen twee staten die “zij aan zij in vrede en veiligheid naast elkaar bestaan”. Nu nog Palestijnse leiders vinden die dat ook willen.
Ban Ki-Moon, die nog verder door reist naar Gaza beloofde dat hij opnieuw bij Hamas zou aandringen om een einde te maken aan de beschietingen met mortiergranaten en raketten van willekeurige burgerdoelwitten in Zuid-Israël die hij compleet “onaanvaardbaar” heette.
Leuk is het wanneer Ban Ki-Moon verwijst naar zijn 2de ambtstermijn als chef van de VN en die vergelijkt met de herverkiezing van Netanjahoe als partijleider van Likoed die in die zin dus ook aan een 2de ambtstermijn begint. Netanjahoe onderbrak hem met de woorden “We are close but not thàt close”. 
Wie gelooft nog dat Palestijnen echt geïnteresseerd zijn in onderhandelen? [Evelyn Gordon]
“Maar wij hebben je toch grond in ruil voor vrede gegeven?” – “Wij willen díe grond hebben!”
So, You Think the Palestinians Are Actually Interested in Negotiating?
door Evelyn Gordon
bron Commentary Magazine
Zoals ik al eerder schreef, als er één gebied is waar de Palestijnen van niemand hulp nodig hebben, dan is het om verontschuldigingen te vinden om vredesonderhandelingen te vermijden. Voor het ogenblik beweren zij natuurlijk, dat de houding van Israël over de grenzen geen ruimte laat voor vooruitgang. Maar als u de echte reden wilt zien waarom de gesprekken geblokkeerd zijn, moet u even zien wat er vorige week gebeurde, toen Israël probeerde om zijn positie inzake veiligheidsakkoorden voor te stellen tijdens de onderhandelingen in Amman: de Palestijnse toponderhandelaar Saeb Erekat weigerde zelfs de Israëlische afgevaardigde te laten spreken, zeggende had hij geen “mandaat had om veiligheidsakkoorden te onderhandelen” totdat Israël “gedetailleerde documenten” zou voorleggen omtrent zijn positie inzake de grenzen.
Iedereen die betrokken is bij het vredesproces heeft altijd begrepen dat grenzen en veiligheid innig zijn verbonden, omdat de hoeveelheid grondgebied die Israël bereid is af te staan zal afhangen van de robuustheid van de compenserende veiligheidsmaatregelen. Dat is waarom zelfs president Barack Obama, in zijn toespraak van mei 2011 opriep tot een “grenzen eerst” benadering die kwesties zoals Jeruzalem en de vluchtelingen naar achteren schoof, niet voorstelde om de kwestie van de veiligheid uit te stellen; maar voorstelde dat de besprekingen zich eerst op “grondgebied en veiligheid” zouden concentreren.
Zodoende, als de Palestijnen niet eens bereid zijn om naar de posities van Israël inzake veiligheidsmaatregelen te luisteren, zijn zij duidelijk helemaal niet geïnteresseerd in het voeren van ernstige onderhandelingen. Zoals de Israëlische toponderhandelaar gevat aan Erekat vertelde, “Als u niet over het mandaat beschikt om hierover te discuteren, zou u misschien beter vertrekken en iemand anders in uw plaats sturen die wel dat mandaat heeft.”
Maar dat is niet het enige bewijs; hetzelfde verhaal is de altijd groeiende lijst van “gebaren” die de Palestijnen eisen van Israël in ruil voor het zich te moeten te verlagen om in dezelfde ruimte te zitten als de Israëlische ambtenaren. Maandenlang zeggen zij dat de voorwaarden om de besprekingen verder te zetten een bouwstop is in de nederzettingen. Maar nu is zelfs dat niet genoeg: Nimer Hammad, een medewerker van president Mahmoud Abbas van de Palestijnse Autoriteit, zei eerder deze maand dat de PA de vrijlating eist van de Palestijnse terroristen die in Israël gevangen zitten, de ontmanteling van de Israëlische controleposten op de West Bank eist en extra brokken van het grondgebied op de West Bank aan de controle van de Palestijnse Autoriteit moet overdragen – of anders gezegd Israël moet voorafgaand aan onderhandelingen nu reeds grondgebied afstaan in plaats van dat dit zou gebeuren als een resultaat van onderhandelingen.
Erger nog, de “internationale gemeenschap” zet Israël onder druk om in te stemmen met al deze eisen, schijnbaar onbekwaam om te zien wat zonneklaar is: Indien de Palestijnen werkelijk enige interesse zouden hebben in het voeren van echte onderhandelingen, dan zouden zij niet met overvloedige Israëlische concessies moeten worden omgekocht enkel maar om hen ertoe te brengen om de onderhandelingsruimte binnen te gaan.
En dat brengt ons natuurlijk bij het andere voor de hand liggende uitvloeisel dat de “internationale gemeenschap” moedwillig weigert om te zien: Als de Palestijnen ook maar de geringste interesse hadden in het verwerven van een eigen staat, dan hoeven zij niet te worden omgekocht, aftroggelend en armworstelend enkel om hen ertoe te brengen om besprekingen te houden met de enige partij die hen er werkelijk één kan geven – Israël.
Maar om dat te kunnen toegeven, namelijk dat het complete vredesproces een fraude en een mislukking is, is vooralsnog te pijnlijk. Het is meer comfortabel te doen alsof vrede zou bereikt kunnen worden indien Israël enkel een beetje meer zou willen geven.
Met dank aan Tiki S. voor de hint.
Vredesbesprekingen in Jordanië andermaal maat voor niks – Abbas weigert elk ernstig overleg
Analyse: Gesprek Israël en Palestijnen was nauwelijks serieus
door Richard Donk
bron: Reformatorisch Dagblad
De vredesbesprekingen met Israël zijn voorbij, verklaarde de Palestijnse president Abbas woensdag. De vraag is of er überhaupt van serieus overleg sprake was. Onderhandelaars van Israël en de Palestijnen voerden woensdag voor de vijfde keer „verkennende gesprekken” in de Jordaanse hoofdstad Amman. Na afloop trok de Palestijnse leider Mahmud Abbas de stekker uit het overleg. Volgens hem zit er geen millimeter beweging in de Israëlische standpunten.
Het is allereerst de vraag waarom er „verkennende gesprekken” nodig waren. De partijen kennen na twintig jaar overleg elkaars posities zo langzamerhand wel. Het heropenen van het overleg lijkt eerder een poging goede sier te maken naar het kwartet (de VS, de VN, Rusland en de EU), dat de partijen tot vandaag de tijd had gegeven om hun standpunten met betrekking tot de grenzen van een Palestijnse staat en veiligheidsvraagstukken kenbaar te maken.
Mahmoud Abbas: 'Joden BUITEN! Moslims BINNEN!'
Israël presenteerde deze week een 21 punten tellend document tijdens de gesprekken in Amman. De Palestijnen weigerden dat echter te accepteren, onder het mom dat zij zich geïntimideerd voelden door de onaangekondigde verschijning van een hoge Israëlische officier die het plan moest toelichten. In plaats daarvan herhaalden de Palestijnen hun eis dat Israël een bouwstop afkondigt in de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Die eis blokkeert al twee jaar elk substantieel overleg tussen Israël en de Palestijnen.
Het is overigens de vraag of een bouwstop in de nederzettingen wél beweging in het vastgelopen vredesproces zou brengen. De Israëlische premier Netanyahu kondigde eind 2009 een tien maanden durende bevriezing van de uitbreiding van nederzettingen op de Westoever af. Die maatregel leidde echter niet tot enige vooruitgang. Abbas gaat nu bij de Arabische Liga te rade voor vervolgstappen. De liga, die zich al maanden met grote onrust in de Arabische wereld geconfronteerd ziet, zal de Palestijnen nauwelijks soelaas kunnen bieden.
Dat zal de Palestijnen waarschijnlijk doen besluiten hun pogingen om VN-lidmaatschap te verwerven, te intensiveren. Vroeg of laat zullen zij daarbij op een Amerikaans veto stuiten, zodat ook die weg heilloos lijkt te zijn. Maar wellicht worden er tegen die tijd weer „verkennende gesprekken” aangekondigd.
2de gespreksronde Israël-PA in Amman weer een maat voor niets – Palestijnen blijven vredesproces dwarsbomen
Amman, Jordanië, 3 januari 2012. Vertegenwoordigers van het Midden-Oosten Kwartet overleggen met Israëlische en Palestijnse onderhandelaars. Saeb Erekat zit aan het hoofdeinde van de tafel (aan de bruine deur) met pal tegenover hem de Israëlische onderhandelaar Yitzchak Molcho (met rug naar de camera) [foto: AP/Het Jordaanse Nieuwsagentschap PETRA - bron]
2nd Round Israel-PA Talks Ends in Amman
door Chana Ya’ar [bron: Arutz-7]
De tweede gespreksronde tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit is zopas geëindigd in de Jordaanse hoofdstad Amman. De Israëlische regeringsonderhandelaar Yitzchak Molcho en toponderhandelaars voor de Palestijnse Autoriteit (PA) Saeb Erekat hebben elkaar de afgelopen week ontmoet in een poging om het vredesproces nieuw leven in te blazen. Vertegenwoordigers van het Kwartet voor het M-O – de Verenigde Staten, Rusland, de Europese Unie en de Verenigde Naties – woonden de vergadering bij samen met Jordaanse afgevaardigden.
Yitzchak Molcho (foto:Ynet News)
De Jordaanse woordvoerder van het Buitenland Ministerie, Mohammad al-Kayed, vertelde aan het officiële nieuwspersagentschap PETRA in een verklaring na afloop van de vergaderingen: “Deze vergaderingen zullen tijdens de komende periode verdergaan zoals eerder werd akkoord gegaan.” Al-Kayed zei de vergadering “een aantal belangrijke kwesties behandelde en open en openhartig was, ondanks de verschillen tussen de twee partijen “zoals verwacht,” meldde het persagentschap, maar wist verder niets anders te onthullen.
De twee partijen boekten naar verluidt “geen vooruitgang,” volgens naamloze Arabische bronnen die door Ynet News werden geciteerd en zoals reeds eerder door de minister van Buitenlandse Zaken van Israël, Avigdor Lieberman werd verwacht. Lieberman vertelde de verslaggevers dat de Palestijnse Autoriteit enkel met Israël overeengekomen was om samen te komen omdat de PA het verzoek van de Jordaanse koning Abdullah II niet kon weigeren. Eveneens vorige week zei Ehud Barak, minister van Defensie, dat hij ook maar weinig hoop koesterde dat een doorbraak in de besprekingen zou kunnen worden gezien.
Yasser Abed Rabbo, afgevaardigd secretaris van het comité van de Palestijnse Bevrijdings Organisatie (PLO), vertelde eerder op de dag dat de gesprekken van maandag “slechts verkennende” gesprekken waren, de waarschijnlijkheid uitsluitend dat er om het even welke echte vooruitgang zou worden gemaakt. “Ik sluit uit dat er een doorbraak zal komen tijdens deze samenkomsten zolang de Israëlische regering de Palestijnse eisen blijft verwerpen om de vredesonderhandelingen te hervatten,” vertelde Abed Rabbo aan de verslaggevers.
Deze eisen naar directe definitieve statusbesprekingen omvat een volledige halt aan om het even welke vorm van Joodse bouw in de gebieden Judea, Samaria en Jeruzalem alwaar de Palestijnse Autoriteit hoopt haar staat te vestigen. De PA eist ook de goedkeuring van de grenzen van Israël en de ontluikende PA-staat gebaseerd op de pre-1967 lijnen, door sommigen nog steeds hardnekkig ‘Grenzen van 1967′ worden genoemd, maar beter bekend is als de “Groene Lijn”, in werkelijkheid dus de staakt-het-vurenlijnen van april 1949. Het Kwartet wil de gesprekken hervatten op 26 januari a.s. om uit te maken waar de verantwoordelijkheid ligt voor het hinderen van het vredesproces en hoe ze met de kwestie moeten omgaan.
Bedrog als strategie achter het mislukte vredesproces [Missing Peace]
Video: Taqiyya – bedrog en misleiding, een Islamistische kwaal
Bedrog als strategie achter het mislukte vredesproces
door Missing Peace http://missingpeace.eu/nl/
Achttien jaar zijn gepasseerd sinds de ondertekening van de Oslo akkoorden en de conclusie lijkt nu gerechtvaardigd dat er geen vredesverdrag zal komen dat binnen afzienbare tijd een einde zal maken aan het Arabisch Israëlische conflict. De recente verzoening tussen de PA en Hamas – inclusief de mededeling dat Hamas lid zal worden van de PLO – is nieuw bewijs dat Mahmoud Abbas nooit eerlijk is geweest over zijn echte intenties vis-à-vis het vredesproces met Israël.
Dit komt niet als een verrassing, omdat het juist Abbas was die het brein was achter een PLO strategie uit 1968, die bedoeld was om de positie van Israël te ondermijnen door de toepassing van meer geraffineerde middelen dan terreur. Politieke oorlogvoering en bedrog waren belangrijke elementen in deze strategie, die zijn oorsprong vindt in Islamitische concepten over de status van niet Moslims – en vooral Joden – in Dar al-Islam (het gebied van de Islam).
Abbas’ weigering om Israël als een Joodse staat te erkennen heeft daar direct mee te maken. Deze concepten worden uitgebreid beschreven in Andrew Bostom’s boek “The Legacy of Islamic anti-Semitism”, en hebben sinds het begin van het Arabisch Israëlische conflict een belangrijke rol gespeeld. Dit werd echter over het algemeen genegeerd.
Nu het vredesproces heeft gefaald lijkt het hoog tijd om de waarheid onder ogen te zien. Het Palestijnse leiderschap heeft Israel en de internationale gemeenschap bedrogen door voortdurend over vrede te spreken in het Engels, terwijl het tegelijkertijd in het Arabisch haat en oorlog preekt voor eigen publiek.
De echte intenties van de PA zijn lang verborgen gebleven door propaganda, misleiding en bedrog. Recente acties en de toegenomen retoriek bewijzen echter dat het Palestijnse leiderschap niet geïnteresseerd is in verzoening met de Joodse staat.
Eerder schreven wij al een artikel over het ontbreken van waarheid in de Palestijnse Autoriteit, waarin vooral de leugens van de Palestijnse hoofdonderhandelaar Sa’eb Arekat onder de loep werden genomen. Het probleem zit echter veel dieper en heeft vanaf het begin het vredesproces onder druk gezet en nu dus doen ontsporen
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
