Categorie archief: Religieuze kwesties

Ruim 80 procent van de Israëlische Joden geloven dat er een God bestaat

Zoals altijd veel Joods volk – biddend aan de Klaagmuur in Jeruzalem

Voor het eerst in tien jaren werd een uitgebreide studie gepubliceerd over religieuze kwesties onder de Joden van Israël. Hieruit blijkt onder meer dat 70 procent van de Israëliërs geloven dat zij behoren tot het ‘Uitverkoren Volk‘. Persoonlijk, na tien jaar studie van Jodenvervolging doorheen de eeuwen waarvan mijn drie laatste studiejaren nagenoeg enkel het Israëlisch-Palestijns conflict betreffen, èn het doordeweekse antisemitisme, de huidige virulente Jodenhaat en Israëlhaat in acht genomen, zou ik eerder gewagen van het “Meest Gehate of Verguisde Volk in en door de wereld[bevolking]. En als ik daar een percentage op moet kleven, lijkt me dat zelfs nog een stuk hoger te liggen dan wat de Joodse Israëliërs zèlf geloven te zijn.

Dat die haat onterecht, disproportioneel en totaal ongegrond is, weet zelfs mijn kat. Joden zijn een volk als een ander. Wellicht, gedreven door de haat die hen al zoveel eeuwen omringt en die bijwijlen tot vervolging en genocide leidde, dat veel Joden hogere ambities koesteren en het onderste uit hun eigen kan pieren om boven Jan Modaal uit te pieken. Hierdoor bereiken zij proportioneel gezien èn bewezen ook hogere posities op alle terreinen in de maatschappij. Je zou verwachten dat dit de Jodenhaat heeft doen afnemen. Integendeel: nog meer haat, afgunst en nijd zijn hun deel. Toen ik hier een artikel publiceerde over een Israëlische wetenschapster die enkele jaren terug de Nobelprijs voor Chemie in de wacht sleepte, oogstte ik ziekelijke commentaren in de trant van “En hoeveel heeft die Jood voor die prijs betaald?:(

Oeroude Jodenhaat verslindt en verblindt alles en iedereen en sluit elke dialoog met en de assimilatie van de Jood bij voorbaat uit. Net dezelfde conclusies die Theodore Herzl, de grondlegger van de Zionistische Judenstaat, trok nadat hij als journalist op het einde van de 19de eeuw in Parijs de Affaire Dreyfuss  had opgevolgd. Overigens is het de Affaire Dreyfuss die ook van mij een Zionist heeft gemaakt in tegenstelling tot wat velen denken dat de studie van de Holocaust in WOII mij daartoe bracht. Neen dus, het was Theodore Herzl zèlf die mij post mortem daarvan overtuigde. Een waarachtig wijze man en een groot ziener van het hoogste kaliber!

Procenten Joden die bevestigend antwoordden op de volgende vragen:

Geloof in God: 80%
Joden het Uitverkoren Volk: 70%
Een Jood die geboden niet volgt bedreigt eigenheid v/h Joodse Volk: 37%
Burgerlijk huwelijk: 48%
Openbaar leven in overeenstemming met Joodse religieuze traditie: 61%
Steun voor Joodse studies op seculiere openbare scholen: 71%
Steun voor open houden van café ‘s en restaurants op de Sabbat: 68%
Steun voor het houden van sportevenementen op de Sabbat: 64%

In verband met het conflict tussen de Joodse wet en de democratische principes:

20% kiest er altijd voor om de Joodse wet te volgen
44% verkiest altijd de democratie
36% kiest soms het ene dan weer het andere

Hoe omschrijft u zelf uw identiteit?

51% Joods
41% Israëlisch
4% Mijn etnische groep (Ashkenazisch, Sefardisch)
4% Mijn religiositeit (religieus, seculier)

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht

Ultra-orthodoxe rellen onthullen barsten in de Israëlische samenleving [Melanie Phillips]

“Het ultra-orthodoxe radicalisme heeft onze levens verduisterd. Het bedreigt ons nog meer dan Ahmadinejad”
[voormalig chef van de Mossad Efraim Halevy - bron]

Riots reveal cracks in society

door Melanie Phillips [bron: The Jewish Chronicle]

Wanneer het er op aan komt om in eigen voet te schieten en in andere essentiële onderdelen, wint Israël ongetwijfeld de prijs van alle tijden.

In de afgelopen weken heeft Israël de stuipen gekregen over hoe de vrouwen door fanatici in de strikt ultra-orthodoxe gemeenschap worden behandeld. Vrouwen worden op bussen afgezonderd die de buurten van de Charedi bedienen. Op een militaire basis van het IDF werden vrouwelijke militairen verhinderd om te zingen op een openbare ceremonie; op een andere verlieten religieuze mannelijke militairen het toneel om te vermijden dat zij vrouwen zouden horen zingen.

Deze zorgen werden pas kabaal nadat een “modern-orthodox” achtjarig meisje, Na’ama Margolis, in een televisie interview vertelde dat zij op de weg naar school in Beit Shemesh zij angst wordt aangejaagd omdat ze bespuugd en vervloekt wordt omdat haar ingetogen kledij niet als zedig genoeg wordt beschouwd. Met ontzetting hebben de leerlingen deze handschoen van haat van naburige Charedim opgenomen sinds het enkele maanden geleden begon.

Journalisten en politie agenten die naar Beit Shemesh afzakten werden bekogeld met stenen en eieren door Charedische oproerkraaiers. Plotseling, kookte de diepe wrok die leeft onder seculiere mensen jegens alle religieuze mensen, over in een nationale explosie van woede. Hoewel slechts een paar honderd fanatici van één bijzondere sekte van misbruik werden beschuldigd, werden strikt alle orthodoxen afgebeeld als gestoorde dwepers.

Want de onverdraagzaamheid beperkt zich in geen geval enkel tot deze gemeenschappen. Vele seculiere Israëliërs demoniseren niet enkel de Charedim maar ook de moderne orthodoxen, die werken, belastingen betalen en die vechten voor hun land met voorbeeldige moed, delen in de klappen en krijgen een gelijkaardige minachting.

Deze gebeurtenissen speelden in de kaarten van Israëlbashers. Belachelijk, stelde Hillary Clinton zelfs voor dat Israël, het enige land in het Midden-Oosten waar vrouwen volledige gelijke rechten hebben, dreigde een ander Iran te worden.

Nochtans om deze gebeurtenissen te willen afdoen als de handelingen van een paar marginale extremisten, kan de kwestie niet vergoelijken. Om jonge meisjes af te bekken als “onzedig” is verachtelijk en het is slechts de top van de ijsberg. De Charedische leiders en rabijnen konden deze openbare intimidatie tegenhouden. Zij kiezen ervoor om dit niet te doen [en de confrontatie aan te gaan.]

Jeruzalem, 31 dec. 2011, Ballet der Verdwaasde Joden

Bovendien breidt het extremisme zich verder uit, met de “price-tag” aanvallen op moskeeën en buitenposten van het leger. Met het resultaat dat de volledige orthodoxe wereld wordt beklad. De essentie van het probleem is niet alleen het chronische ontbreken van een orthodoxe leiding. Het is ook het systematisch falen van politiek en ordehandhaving. Het merendeel van Israëlische samenleving klaagt de misbruiken aan in de Charedische buurten – zoals borden die vrouwen aanmanen om zich aan één bepaalde zijde van de straat te houden – alsof zij tot een verschillend land behoren. Zij hebben toegestaan dat zij voor zichzelf de wet mogen uitmaken.

Nu is er de druk voor verandering, die geleid heeft tot de klacht dat de rechten van Charedim worden versmoord. Dit werd uitgedrukt in de afschuwelijke demonstratie in Jeruzalem vorige week, waar Charedim gele Davidsterren opspelden en beweerden dat het publiek en de media hen behandelen zoals de Nazi ‘s de Joden behandelden. Dergelijke vergelijking is een illustratie van het diepe morele, intellectuele en religieuze verval binnen de strikt orthodoxe wereld.

Indien de samenleving niet wil desintegreren in met elkaar oorlog voerende stammen, mag er slechts één wet voor allen zijn. Om het even welke voordelen de Charedim genieten, moeten zij verbonden zijn aan het vervullen van de plichten die zij jegens de staat hebben. Maar Israël ontslaat hen van dit burgerlijk ‘koopje’, hen voordelen gevend ongeacht of ze geen belastingen en taksen betalen en niet in het leger dienen (hoewel daar verandering in komt.) Met hun aantallen die exponentieel toenemen, mag het een klein wonder heten dat zij zo veel wrok kunnen veroorzaken. Maar die systemische mislukking heeft de staat enkel aan zichzelf te wijten.

Zij worden ter verantwoording geroepen voor de onevenredige macht die zij doorheen het krankzinnige politieke systeem van Israël hanteren. Het risico dat de Israëlische samenleving uit elkaar valt door het verdragen van het onverdraagzame, kan enkel worden terug gedraaid wanneer de Charedim hun macht verliezen om de maatschappij te gijzelen.

Ultra-orthodoxe Joden in Israël bekogelen andere Joden met keien en stenen wegens niet-Joods genoeg

Israëlisch parlement keurt maatregel goed die Nazi-beeldspraak en misbruik Holocaust symbolen bestraft

Jeruzalem, zaterdag, oudejaarsavond 31 december 2011. Ultra-orthodoxe Joden manifesteren in de wijk Mea Sharim van Jeruzalem in concentratiekampkledij en met gele Davidsterren opgespeld zoals die destijds door de nazi’s werden verplicht te dragen aan alle Joden in de door de Duitsers bezette gebieden.

Knesset Committee Passes Nazi Symbol Bill

door Chana Ya’ar [bron: Arutz-7]

Een ministeriële commissie van de Knesset heeft een wet goedgekeurd die een zware boete oplegt van 100.000 sjekels [=20.387 euro] aan overtreders die een Holocaust symbool op een beledigende wijze gebruiken of om het even wie uitscheldt voor ‘Nazi’.

De maatregel werd voorgesteld door parlementslid Uri Ariel (Nationale Uniepartij) na een demonstratie van ultra-orthodoxe Joden waar demonstranten hun zonen gele Jodensterren hadden opgespeld op het Shabbatplein in de wijk Mea Sharim van Jeruzalem.

Sommigen van de demonstranten kleedden zich ook in kleren gelijkend op de kampkledij die tijdens WOII gedragen werden door concentratiekampgevangenen.

Het misbruik van de Holocaust en de Nazi-beeldspraak is de laatste jaren steeds meer en meer gemeengoed geworden, zowel door ultra-orthodoxe Joodse manifestanten als door seculiere en Arabische protesteerders.

Parlementslid Ariel merkte op dat de maatregel die hij heeft voorgesteld niet specificeert of de dader bepaalde banden of identiteit heeft; eerder, zei hij, richt hij zich tot het gedrag van diegenen die op cynische wijze de beeldvorming van de Holocaust misbruiken voor eigen doeleinden. “Ik ben gelukkig dat de regering deze belangrijke maatregel steunt,” zei Ariel.

“Jammer genoeg wij de laatste jaren getuige van het misbruik van Holocaustsymbolen en het gebruiken van de term ‘Nazi’ in het politieke discours. Deze daden en uitdrukkingen kwetsen de gevoelens van de overlevenden van de Holocaust, hun families en vele andere mensen in Israël.

Opperrabijn Yisrael Meir Lau van Tel Aviv-Jaffa legde onlangs een gelijkaardige verklaring af, en spoorde de regering aan om deze maatregel snel door te voeren en het belang ervan benadrukte om die toe te passen van zodra deze werd goedgekeurd.

Interne spanningen tussen seculiere en ultra-orthodoxe Joden nemen toe [Alfred Muller]

Demonstratie voor gelijke rechten door een 500-tal mannelijke en vrouwelijke activisten van de Yisrael Hofshit (Vrij Israël-beweging) [foto: Alfred Muller / De Pers.nl]

Interne spanningen in Israël

door Alfred Muller

[bron: De Pers.nl]

Tot voor kort stoorden seculiere Israëliërs zich nauwelijks aan de gewoonten van de Haredim, ook bekend als ultraorthodoxen. Maar een aantal ontwikkelingen in de afgelopen maanden heeft grote onrust veroorzaakt.

In oktober verlieten honderd vrouwelijke soldaten een militaire ceremonie ter gelegenheid van het religieuze feest Simchat Thora, nadat hun was gevraagd in een aparte ruimte plaats te nemen. In Jeruzalem ontsloeg burgemeester Nir Barkat het raadslid Rachel Azaria als coalitielid, nadat zij bij het hooggerechtshof een petitie had ingediend om de politie en de gemeente te dwingen een einde te maken aan de scheiding tussen mannen en vrouwen tijdens het Loofhuttenfeest op een straat in de ultraorthodoxe wijk Mea Shearim. Ook begon het de Israëliërs op te vallen dat vrouwen in openbare ruimtes zonder hoofd werden afgebeeld. Op steeds meer plaatsen werd scheiding ingevoerd tussen mannen en vrouwen.

Als klap op de vuurpijl kwam de Israëlische tv-zender Kanaal 2 twee weken geleden met een documentaire over een achtjarig meisje uit Beit Shemesh dat niet meer naar school durfde. Ze was bespuugd door ultraorthodoxen wegens „onzedelijke kleding.”

In de wijk Mea Shearim in Jeruzalem ging een week geleden een groep ultraorthodoxen de straat op in gestreepte pyjama’s met gele sterren om te demonstreren tegen wat zij zien als vooroordelen tegen de Haredim. „Wat de regering en de media ons aandoen is hetzelfde als wat de nazi’s deden”, meende een van de demonstranten. Op foto’s die de betogers toonden was de Jeruzalemse politiechef Niso Shaham uitgebeeld als Hitler. „We hebben Hitler overleefd en we zullen ook zijn opvolger overleven”, stond eronder. De politie heeft twee mannen opgepakt die ervan worden verdacht de makers van de afbeeldingen te zijn. Zij worden beschuldigd van aanzetten tot geweld.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht

Israëliërs moeten wakker worden [Alfred Muller]

Vrouwen dragen een sticker. “Hoe kleed ik mij?”, staat erop.
“Bel: 1-800: dat gaat je niks aan.”

‘Israëliërs moeten wakker worden’

door Alfred Muller
bron: Christenen voor Israël

De zingende vrouwenstem en de begeleidende gitaar zijn al van verre te horen. Er blijkt zich een grote groep verzameld te hebben op een pleintje in het centrum van Jeruzalem. Vrouwen dragen een sticker. ‘Hoe kleed ik mij?’, staat erop. ‘Bel: 1-800: dat gaat je niks aan.’

Diverse zangeressen betreden het podium, maar mannen zingen vandaag niet mee. Dat blijkt niet toevallig te zijn. De enige man die het publiek toespreekt legt in het kort uit waarvoor de demonstratie dient.

Verontruste Jeruzalemmers

De beroemde dichteres en literator Leah Goldberg (1911-1970): afgebeeld zonder hoofd.

Het bijkt snel dat hier verontruste Jeruzalemmers staan. Er is ten slotte ook het een en ander aan de hand in hun stad: ultra-orthodoxen dringen erop aan dat foto’s van vrouwen uit het straatbeeld verdwijnen (d.w.z. het hoofd mag in elk geval niet te zien zijn), in een aantal stadsbussen zitten de mannen voorin, de vrouwen achterin (ze kunnen bij de chauffeur dus ook geen kaartje kopen), en orthodoxe soldaten hebben zich uit de voeten gemaakt bij ceremonies waar vrouwelijke soldaten optraden.

Bij een standje liggen stickers van de ‘Vrij Israël’ beweging. Ook zijn folders verkrijgbaar van de ‘Vrouwen van de Muur’.

‘Goedemorgen Israël’
Joods, democratisch en zionistisch noemt de beweging zich. Het doel van Vrij Israel is dat iedereen in het land wordt gerespecteerd en dat de gelijkheid tussen burgers blijft bestaan. Op een blauwe banier met witte letters staat: ‘Goedemorgen Israël’. De tijd is aangebroken wakker te worden en terug te keren naar de staat die we verloren hebben.’

De beweging vrouwen van de muur wil dat vrouwen het recht hebben hardop te bidden bij de westelijke Muur.

Bekeringen

Zelfde foto van Leah Goldberg maar nu 'onzedig' afgebeeld mèt hoofd

Er zijn een aantal ontwikkelingen die de demonstranten niet zinnen. Dat zijn bijvoorbeeld de scheiding tussen mannen en vrouwen in sommige openbare ruimtes, het feit dat bekeringen en trouwerijen van reform en conservatieve Joden niet acceptabel zijn, de scheiding van kinderen van asjkenazische en mizrachi (sefardische) origine op ultra-orthodoxe scholen en de stijging van het aantal ultra-orthodoxen die niet in het leger dienen of vervangende dienstplicht uitoefenen.

Of ze succes zullen hebben? Dat betwijfel ik. De groep is niet groter dan enkele honderden. Dat is maar een kleine groep in vergelijking met sommige andere demonstraties. Ik bewonder hun optimisme.

Vele Joodse niet-orthodoxe Jeruzalemmers hebben het al lang voor gezien gehouden en zijn vertrokken naar Tel Aviv.

Opperrabijn van Tel Aviv Yisrael Meir Lau hekelt “Nazi”-gebrul van ultra-orthodoxe Joden

Rabbi Lau: Shouts of ‘Nazi!’ Cause Me Nightmares

door Chana Ya’ar [bron: Arutz-7]

Opperrabijn Yisrael Meir Lau van Tel Aviv-Jaffa zegt dat hij geschokt was toen hij een foto zag van een Joodse jongen die een gele Davidster droeg tijdens de religieuze demonstratie afgelopen week van charedische Joden [ultra-orthodoxe] in de Joodse wijk Mea Shearim van Jeruzalem.

Rabijn Lau vertelde in een interview met de Hebreeuws-talige krant Ma’ariv dat de chareidim [ultra-orthodoxe Joden] zich “vervolgd voelen,” maar dat dit gevoel “naar mijn mening hen ertoe brengt om zich op een bepaalde manier uit te drukken die grenst aan godslastering.

Wanneer u seculaire Joden de naleving van de Sabbat wilt afdwingen door hen te bekogelen met stenen en door “Nazi’s!” te roepen, begaan zij eerst en vooral een zonde door een steen aan te raken – wat op zich al verboden is op de sabbat – en u vernietigt ook de kleinste kans dat zij die de sabbat niet naleven dat ooit nog zullen willen doen.

“Het beeld van een mooi en onschuldig Orthodox kind op de demonstratie, die zijn handen bij wijze van overgave in de hoogte steekt, en op zijn kledij een gele Davidster draagt, heeft mij de ganse nacht wakker gehouden,” vervolgde rabbijn Lau. “Ik ben bang voor hem, zelfs voor zijn geloof. Wanneer dit kind zal opgroeien en zich zal realiseren wat zij hem en zijn gemeenschap hebben aangedaan, hoe zij zijn onschuld exploiteerden, hoe zij hem gebruikten, zal hij waarschijnlijk de tradities van het huis van zijn vader van zich wegschoppen.”

“Voor mij is het beeld van een kind dat zijn handen omhoog steekt bij wijze van overgave, een imitatie van die beroemde foto van het Getto van Warschau [afb. hierboven], die de geschiedenis vervormt en de onvergelijkelijke ondankbaarheid toont aan de Schepper van het Heelal, Die ons de Joodse staat heeft gegeven die op het ogenblik dat die foto werd genomen nog niet bestond,” voegde hij eraan toe. “De betekenis van dat gebaar is om simpelweg de barmhartigheid van de Schepper te negeren, Die u vertelt dat u zich vandaag niet bevindt vóór de Nazis die u komen vernietigen. Vandaag hebt u een land, hebt u een huis, en de politie komt elke Jood verdedigen, zelfs wanneer die betoogt in de straten van Jeruzalem.”

“Hoe kunt u de Joden met een Nazi vergelijken die in staat waren om een baby in een bakpan in een brandende Primus oven te gooien?” vroeg rabbijn Lau. “En ik spreek over dingen die ik met mijn eigen ogen heb gezien. Of een Nazi die een kind kon nemen, gelijkend op de persoon die aan die demonstratie deelnam en hem in stukken verscheuren? Zij die “Nazi’s! Nazi’s!” roepen – met inbegrip van de ‘price-tag’ demonstranten die IDF officieren aanvielen – hebben geen besef wat een monsters de Nazi’s wel waren en hoe diep zij wel gingen.”

Rabbijn Lau zei dat hij gelooft dat er afschrikmiddelen en handhaving van de wet zouden moeten zijn wanneer iemand de symbolen van de Holocaust misbruikt. “Schreeuwen van ‘Nazi’ naar Joden – om foto’s zoals met dat kind nog niet te vermelden – veroorzaken bij ons, de overlevenden, slapeloosheid en nachtmerries,” zei hij.

Lees ook op Brabosh.com:

Joodse Commedia dell’arte in Jeruzalem ‘Het onzedige Joodse meisje’ lokt volle zalen

Teheran, 11 december 2006 op de Holocaustconferentie voor negationisten. De Iraanse president en rabiate antisemiet en negationist Mahmoud Ahmadinejad en de Joodse rabbijn Moshe Ayre Friedman van Neturei Karta geven elkaar vol overgave de Judaskus.

Waar zijn we toch mee bezig?

Ja, ze bestaan: Joden die Israël bekritiseren, zelfs delegitimeren en zijn bestaansrecht ontkennen, Joden die het voor de Palestijnen en zelfs voor Hamas opnemen, die de Holocaust-ontkenningsconferentie van Ahmadinejad bezochten en de dictator de hand schudden, Israëlische Joden die oproepen hun eigen land en universiteiten te boycotten, die zeggen dat de Joden teveel met de Holocaust bezig zijn en die misbruiken om hun misdaden goed te praten. 

Jeruzalem, 31 dec. 2011, Ballet der Ultra-Orthodoxe Dwaze Joden

En… last but not least… een Joodse Commedia dell’arte die op dit ogenblik volle zalen trekt: ultra-orthodoxe Joden die andere [orthodoxe] Joden publiek pesten, bespugen, uitschelden en met stenen bekogelen omdat ze ‘niet Joods genoeg’ zouden zijn. Het zou eigenlijk om te lachen moeten zijn, ware het niet om te huilen. Charly Chaplin zou er een zoveelste slapstick film van kunnen draaien. En de vijanden van de Joden en van Israël? Die rollebollen in het gras het uitproestend van de pret om zoveel Joods gekrakeel om… niets.

Gelukkig ben ik geen Jood en hoef ik niemand meer of minder ‘Joods’ te vinden. Wat mij betreft mag iedereen Jood zijn die zich Joods wil noemen. No problemo. “Als het kind maar een naam heeft“, zeggen wij schertsend in Antwerpen. Vergeet ook nooit dat het tenslotte de antisemieten zèlf zijn die voor zich uitmaken wie [een 'goede' of een 'echte'] Jood is en dus een kopje kleiner moet worden gemaakt. Zoals bijvoorbeeld de beruchte definitie van Rijksmaarschalk Hermann Goering, aanstichter van de Holocaust tijdens WOII, het helder en niet mis te begrijpen uitdrukte: “Wie Jood is bepaal ik!” Volgens die definitie van Goering zou IK zelfs een Jood worden genoemd en in aanmerking komen voor deportatie en vernietiging. U weze gewaarschuwd!

Tot slot: op de keper beschouwd en zoals Afshin Ellian het hieronder ook uitdrukt: in vergelijking met al die beestigheden die dagelijks in de omringende islamistische landen door ‘baardmannen’ elke minuut van elke dag – het héle jaar door – worden gepleegd, is al die binnen- en buitenlandse aandacht voor dat 8-jarig Israëlisch meisje misplaatst en vreselijk hypocriet!

Lees ook op Brabosh.com: Het Oslo-syndroom: Joden tegen het zionisme.


De acht-jarige Naama Margolese met haar moeder Hadassah in hun huis in het stadje Beit Shemesh, 25 december 2011. Bespuugd en bespot door ultra-orthodoxe Joden wegens onzedig gekleed en dus niet Joods genoeg. Dan toch maar de volgende keer overwegen om een burqa te dragen?

Aandacht voor Israëlisch meisje is hypocriet

door Afshin Ellian
bron: Elsevier.nl http://www.elsevier.nl/

Ahmadinedjad en de ultraorthodoxe joden zijn het eens: de staat Israël heeft geen bestaansrecht Ahmadinedjad en de ultraorthodoxe joden zijn het eens: de staat Israël heeft geen bestaansrecht

We moeten ultraorthodoxe joden niet verwarren met gewone orthodoxe joden. De ultra’s vormen een aparte categorie in Israël – sommigen ontkennen zelfs het bestaansrecht van de staat Israël.

In New York kan de Iraanse president Mahmoud Ahmadinedjad geregeld rekenen op een feestelijke ontvangst door een aparte groep ultra’s. Ze zijn het eens met Ahmadinedjad: Israël moet van de kaart worden geveegd. Het levert altijd sexy plaatjes op: Ahmadinedjad lachend naast een ultraorthodoxe jood.

Voor dit soort religieuze fanaten staat niet het welzijn van joden en de joodse staat, maar hun religieuze fanatisme centraal. Het zijn gekken die denken dat het bestaan van de staat Israël de komst van de Messias verhindert.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht

Gescheiden bussen? Religieuze Apartheid op basis van sekse? Dry Bones heeft een oplossing [cartoon]

De laatste tijd is er in Israël nogal wat commotie gerezen omtrent de ultra-orthodoxe Joden die een vorm van Apartheid tussen mannen en vrouwen onderling willen handhaven en soms hardhandig hun eisen tot deze segregatie op basis van het geslacht willen afdwingen van de andere Joden. Maar geen nood, cartoonist Dry Bones, bijnaam van de Israëlische tekenaar Yaakov Kirschen, heeft al een oplossing in petto: waarom de vrouwen altijd laten opdraaien voor het feit dat (veel) mannen blijkbaar hun driften en lusten niet onder controle kunnen houden? Laat ons gewoon die seksueel gefrustreerde mannen een blinddoek voorbinden en klaar is Kees. :)

Bij het plaatje. Geen grap! Ultra-Orthodoxe Joden – Bratslav Chasidim – hier op 7 september 2010 op Ben Goerion luchthaven, op weg van Tel Aviv, klaar om in te schepen en naar de Oekraïne te vliegen en er het Graf van Rabbijn Nachman te bezoeken. Om zich te behoeden voor de wellustige blikken en vormen van vrouwen die het niet zo nauw nemen met chassidische wetten en regels, hebben deze mannen met een sluier hun ogen afgedekt. Het kan natuurlijk ook zijn dat hun penis op hun voorhoofd groeit, maar dat is niet helemaal zeker. We zouden onder hun rokken moeten kijken om dat te weten te komen. In elk geval een verstandige oplossing van die mannen, als je ‘t mij vraagt!

Uiteraard is er ook nog een andere ‘oplossing’ mogelijk voor Joodse fundamentalisten èn tegelijk ook voor al die miljoenen islamisten die de sharia willen invoeren in eigen land en ver daarbuiten. Denk bv maar aan Sharia4Belgium.

Deze zomer, 11 juli 2011, werd Catherine Kieu Becker (48 jaar) uit Californië achter de tralies gezet omdat ze de penis van haar echtgenoot had afgesneden met een keukenmes en in de vuilbak gegooid, waarna ze de hulpdiensten telefoneerde. Op het eerste gezicht een nogal drastische ingreep. Iets gelijkaardigs gebeurde op 23 juni 1993 toen Lorena Bobbitt, nadat ze eerst door haar man verkracht werd, in het holst van de nacht de penis van haar man afsneed, in de auto stapte en wegreed om een eindje verder het raampje naar beneden te draaien en het ding, de bron van haar ellende, door het raampje in een wei kieperde.

Hitsige mannen weze bij deze dan ook gewaarschuwd voor… de vrouwen! En inderdaad “size doesn’t matter…“. Shop! shop! en weg met dat ding, nog net goed genoeg om er kattevoer van te draaien. ;)