De tweede Holocaust [Gerd Buurmann]

mufti-hitler

In het jaar 1941 werden in Berlijn twee Holocausts besproken en gepland. Het was de dag waarop Adolf Hitler en de grootmoefti van Jeruzalem, Hadj Mohammad amin al-Hoesseini, elkaar ontmoetten. Tegenwoordig kent iedereen de eerste Holocaust. De tweede Holocaust is echter nauwelijks bekend. Waarom eigenlijk?

De grootmoefti van Jeruzalem en de leider van nazi-Duitsland ontmoetten elkaar in het jaar 1941 in Berlijn. Daar werd al-Hoesseini ondergebracht in het prachtige Schloß Bellevue en kreeg voor zijn persoonlijke behoeften en voor zijn politieke werk een groot geldbedrag. De financiële middelen waren afkomstig uit de verkoop van het goud dat men van joden had afgepakt. Al-Hoesseini volgde dit patroon en verlangde een kantoor in een onteigende joodse woning. Zijn medewerkers werden ondergebracht in een half dozijn andere huizen, die de nazi´s voor hen beschikbaar stelden. Bovendien stelde men al-Hoesseini een suite in het luxe Berlijnse Hotel Adlon en voor vakanties mooie appartementen in het Hotel Zittau en in het Schloß Oybin in Sachsen ter beschikking. Daarna werd er onderhandeld. Het ging om de “Definitieve oplossing van de Jodenkwestie”.

Lees verder

Rapportage: PA-onderwijs in de Palestijnse gebieden; een recept voor haat en terreur

haatKinderprogramma op de openbare omroep van de Palestijnse Autoriteit (PA-TV); screenshot van uitzending van 3 juli 2013 [beeldbron: PMW]

Palestinian Media Watch (PMW) heeft een alomvattend rapport opgemaakt omtrent onderwijs in de Palestijnse gebieden van de Palestijnse Autoriteit (PA). Het bevat hoofdstukken over namen van scholen (dozijnen werden genoemd naar terroristen), school activiteiten (bv. woningen van terroristen bezoeken), uitspraken en activiteiten van opvoeders (bv. moordenaars presenteren als rolmodellen en een wereld belovend zonder Israël), schoolboeken, informeel onderwijs (kinderen die gedichten voordragen in kinderprogramma’s op de televisie): bv. Joden zijn apen en varkens; Tel Aviv is “bezet Palestina” en een hoofdstuk met voorbeelden waarin Hitler wordt verheerlijkt.

Het rapport werd voorbereid en werd op 21 juli 2015 voorgesteld op het 7de Wereldcongres voor Internationale Opvoeding (EI) – logo hieronder), de internationale organisatie van onderwijzersvakbonden die deze week werd gehouden in Ottawa, Canada. PMW werd uitgenodigd door de Association of Secondary School Teachers in Israël, nadat de associatie had vernomen dat het congres, dat 2000 onderwijzers en opvoeders samenbrengt van over de hele wereld, van plan was om te stemmen over verscheidene anti-Israël resoluties met inbegrip van oproepen tot boycot van Israël en steun voor de BDS, de internationale boycot-Israël beweging.

wereldcorngres

PMW heeft dit rapport voorbereid documenterende dat haat, antisemitisme en het verheerlijken van moordenaars fundamentele elementen zijn van het onderwijs in de Palestijnse Autoriteit en toont de centrale rol aan die de PA speelt in het ondermijnen van de vrede. Toen toenmalig senator Hillary Clinton instemde met PMW om een rapport van PMW vrij te geven omtrent schoolboeken in 2007 in de PA, zei ze dat het onderwijs in de PA “grondig de geesten van deze kinderen vergiftigd” en noemde sommige aspecten van de boodschappen van de PA “kindermishandeling.” Dit rapport documenteert dat sindsdien niets is veranderd. De PA gaat onverminderd door met het vergiftigen van de geesten van haar kinderen.

Dit speciale rapport getiteld “Palestinian Authority Education: A Recipe for Hate and Terror,” belicht een van de grootste obstakels van vandaag die vrede verhinderen en onthult waarom er in de volgende generatie ook geen vrede zal zijn, tenzij het onderwijs in de PA onmiddellijk wordt omgedraaid.

Inleiding:

“Niemand wordt geboren om een andere persoon te haten omwille van zijn huidskleur, of zijn achtergrond of zijn religie. Mensen moeten haat aangeleerd worden en als zij niet leren haten dan kan hen aangeleerd worden om lief te hebben, want liefde bereikt meer natuurlijker het menselijk hart dan het tegenovergestelde.”
[Nelson Mandela, Long Walk to Freedom, autobiografie (1994)]

Vrede begint met opvoeding. Palestinian Media Watch heeft onderzoek gevoerd naar het onderwijs in de Palestijnse Autoriteit om te bepalen in welke mate vrede wordt gepromoot binnen de structuren die door de PA worden gecontroleerd en of gefinancierd. Dit rapport neemt de namen van Palestijnse scholen onder de loep, schoolactiviteiten, en onderzoekt publieke verklaringen door opvoeders en ambtenaren van het Palestijnse Ministerie van Onderwijs. Tezelfdertijd evalueert het rapport in welke mate de schoolboeken van de PA, onderwijs televisie en het door de PA gefinancierde kindermagazine de vrede promoot of ondermijnt.

hate-palest3Tragisch genoeg doet de Palestijnse Autoriteit onder het leiderschap van Mahmoud Abbas exact datgene waarvoor Mandela heeft gewaarschuwd: de PA voedt haar kinderen op tot haat. De PA en de politiek dominerende Al Fatah beweging die eveneens wordt voorgezeten door Abbas, leert Palestijnse kinderen via hun officiële communicatiestructuren dat Joden en Israëliërs inherent boosaardige karaktertrekken  bezitten. Tegen hen vechten wordt daarom heroïsch genoemd en zelfs Allah’s wil. Terroristen die dozijnen Israëlische burgers hebben vermoord worden nationale helden genoemd en islamitische martelaren.

Algemeen gebruikte haatboodschappen van de PA omvatten:

♦ Israël heeft geen recht om te bestaan
♦ Israël zal verdwijnen en vervangen worden door ‘Palestina’
♦ Geweld – “gewapende strijd” is legitiem om Israël te bevechten
♦ Moslims moeten een eeuwige islamitische oorlog voeren tegen Israël
♦ Moordenaars van Israëliërs zijn helden en rolmodellen
♦ Martelarendood voor Allah is de hoogste eer

Kinderen dragen gedichten voor in bijzondere opvoedkundige kinderprogramma’s op de nationale Palestijnse televisie de afgelopen jaren met inbegrip van de volgende boodschappen:

♦ Joden zijn “apen en varkens”
♦ Joden zijn “vijanden van Allah”
♦ Joden zijn “meest kwaadaardige van alle schepsels op aard'”
♦ Zion is “Satan met een staart”

Wanneer kinderen deze haatberichten herhalen, worden zij niet gecorrigeerd door de moderators van de kinderprogramma’s, maar in plaats daarvan geven de TV journalisten hen vaak bekendheid te geven en juichen hen zelfs toe. Wanneer een jongen aan een PA TV nieuwsverslaggever vertelde dat hij op school had geleerd “de Joden te bestrijden en hen te doden” werd zijn uitspraak opgenomen in het avondjournaal van PA TV zonder dat er commentaar opvolgde of werd tegengesproken (zie hoofdstuk 4).

Hitler wordt in sommige Palestijnse scholen openlijk verheerlijkt alsmede in een door de PA gefinancierd opvoedkundig magazine en de PA heeft dozijnen scholen genoemd naar terroristische moordenaars van burgers en een school werd vernoemd naar een collaborateur met de nazi’s en oorlogsmisdadiger die verantwoordelijk was voor de dood van duizenden burgers.

Terwijl alle deze haat wordt ingebed in de hoofden van Palestijnse kinderen, worden door de PA vrede opbouwende contacten tussen Israëlische en Palestijnse jongeren verboden. Deze persoonlijke contacten tussen de jeugd werden veroordeeld als een poging tot “normalisatie” tussen de Palestijnen en Israël en dit succesvol vredevol evenement werd zelfs aan de kaak gesteld door de PA Raad voor Sport en Jeugdzaken als “een misdaad tegen de menselijkheid.”

Tragisch genoeg worden de Palestijnse kinderen blootgesteld aan al deze boodschappen, niet van Hamas of vreemde groepen, maar door officiële bronnen bi de PA. Dit rapport documenteert deze wereld van haat die door de Palestijnse Autoriteit wordt georkestreerd via de opvoedkundige structuren die onder haar directe controle vallen.

Het is de hoop van de auteurs dat dit rapport discussie en introspectie zal genereren aan de kant van de Palestijnse Autoriteit en dat die zal leiden tot een koerswijziging en voortaan het concept van vrede zal promoten via haar opvoedkundige kaders.

rapport-PAbisdoor Itamar Marcus, Nan Jacques Zilberdik en Alona Burger


Lees hier het volledige rapport in PDF-file

in een vertaling van Brabosh.com van een artikel op Palestinian Media Watch van 21 juli 2015

Arabische immigratie in het historische Palestina: een overzicht

wegmarkering

Er bestaat een oud en zeldzaam boek genaamd “Palaestina ex monumentis veteris illustrata(boekomslag rechts) geschreven door Hadrianus Relandus (een kaartentekenaar en wetenschapper uit Utrecht) en in 1714 werd gepubliceerd. Het documenteert de reis van Relandus naar Palestina in de jaren 1695/1696. Op zijn reizen onderzocht hij 2.500 plaatsen die in de Tenach en/of de Misjna genoemd worden; en hij telde mensen die in zulke plaatsen woonden. Hij deed enkele zeer interessante ontdekkingen. Ten eerste ontdekte hij dat geen enkele nederzetting in Palestina een naam van Arabische oorsprong had. In plaats daarvan waren de namen van het Hebreeuws, het Latijn en het Grieks afgeleid.

paelestEen andere interessante ontdekking was de opvallende afwezigheid van een grotere islamitische bevolking. In plaats daarvan stelde hij vast dat de meeste inwoners van Palestina joden waren, bovendien enkele christenen en een paar bedoeïenen. Nazareth was het thuis voor minder dan duizend christenen, terwijl er in Jeruzalem 5000 mensen woonden, de meeste van hen Joden. Gaza was het thuis voor ongeveer 250 Joden en ongeveer hetzelfde aantal christenen. De enige uitzondering vormde Nablus, waar ongeveer 120 moslims woonden, samen met een handvol Samaritanen, wier voorouders tot de noordelijke stammen van Israël behoorden.

Gefascineerd door de vaststellingen in het boek van Relandus ging ik op zoek naar nog meer bronnen uit de eerste hand, zoals reisverslagen, regeringsberichten en volkstellingen. Ik was er niet zeker van dat ik iets zou vinden. Maar er bestaat een verrassende hoeveelheid aan data en aanknopingspunten. En al die bewijzen maken aannemelijk dat het grootste deel van de niet-joodse (d.w.z. Arabisch-islamitische en christelijke) immigratie naar Palestina in het midden of aan het eind van de 19e eeuw begon.

Lees verder

Palestijnen blijven constant de grootste ontvangers van internationale hulp per capita

dollar04Miljoenen miljarden dollars en euro’s van de gewone belastingbetalers in de wereld dwarrelen al decennialang overvloedig naar de kassa van de Palestijnse leiders, sinds 2004 geleid door president Mahmoud Abbas, en geen kat die weet waar al dat geld is gebleven en waarvoor het precies wordt gebruikt…

De populaire Amerikaanse blogger Elder of Ziyon (EOZ) plaatst om de paar jaren een grafiek met de landen die internationale hulpgelden krijgen toegewezen, veelal gedoneerd door de westerse landen. In tegenstelling tot de Arabische landen, die slechts zelden doneren aan andere hulpbehoevende landen en al zeker niet aan de Palestijnen.

Veel Golfstaten zouden het nochtans royaal kunnen maar vertikken het. In het beste geval krijgen de Palestijnen van de Arabieren en of Perzen wapens, raketten en munitie – veelal uit Iran, Qatar, Turkije en andere islamistische dictaturen – om de terreur en het geweld tegen Israël aan de gang te houden in de hoop dat de Palestijnen ooit de Joodse staat van de kaart zullen vegen.

Iets wat hen overigens zelf nooit gelukt is hoewel ze het bij herhaling vergeefs hebben geprobeerd (zélf of andere landen en of proxies hebben gesteund): 1947-1949, 1956, 1967, 1973, de 2 Intifada’s (1987-1993 en 2000-2005), de twee Libanonoorlogen (1982 en 2006), de 3 Hamasoffensieven (2008-2009, 2012 en 2014)  en tussenin nog zoveel meer terreur en geweld.

PA-money01

In de grafiek hierboven heeft EoZ onlangs een update gepubliceerd van deze grafiek van de ontvangers van humanitaire hulpfondsen per capita over de voorbije tien jaren (2004-2013). De gegevens zijn gebaseerd op de laatste cijfers die iedereen kan inkijken en terug te vinden zijn op de website van Global Humanitarian Assistance.

Wat meteen opvalt is dat ‘Palestina’ overal bovenuit piekt. Waarom de Palestijnen zo opvallend meer geld krijgen en de anderen zo weinig is duidelijk politiek ingegeven. De Verenigde Naties hebben een vluchtelingenorganisatie, de UNHCR, maar voor de Palestijnse vluchtelingen werd in 1950 een aparte VN-organisatie opgericht met name de UNRWA en om het helemaal te gek te maken hebben zij bovendien de vluchtelingenstatus van de Palestijnen eeuwigdurend gemaakt, erfbaar van vader op zoon. Geen enkele andere vluchtelingengroep ter wereld heeft doorheen de geschiedenis van de mensheid ooit dergelijke status verkregen. Vreemde zaak.

Uit de twee grafieken blijkt dat in sommige gevallen, zoals bijvoorbeeld de verwoesting in Haïti die door een aardbeving werd aangericht, voor een of voor een paar jaren piekt en dan langzaam opdroogt. Libanon en Jordanië pieken eveneens de afgelopen jaren maar dat komt voornamelijk door de hoge toevloed van vluchtelingen uit Syrië. Maar de hulp aan de Palestijnen per capita droogt nooit op en blijft steevast bovenaan staan, totdat…. Israël van de kaart is verdwenen en de Palestijnen “weer naar huis” kunnen, ttz. naar Israël waar ze nooit zijn geweest noch gewoond hebben.

De grafiek bovenaan gaat over een periode van tien jaren, maar wanneer u zich zou afvragen of deze tendens stand houdt tijdens de meest recente jaren is het antwoord ja. De grafiek hieronder is de humanitaire hulp per capita voor alleen het jaar 2013 en weer staan de Palestijnen bovenaan:

PA-money02

door Brabosh.com

Diplomatie en terreur: Palestijnse Autoriteit roept op tot nationale terreurstrijd tegen Israël

abbas50De pose van PA-president Mahmoud Abbas als vredestichter stilaan onhoudbaar

Een nieuw document, dat door de Palestijnse chef-onderhandelaar Saeb Erekat werd opgesteld, roept op tot een nationale terreurstrijd. Volgens het document, dat gepubliceerd werd door de Midden-Oostendeskundige Yonathan Halevi, roept de Palestijnse Autoriteit (PA) onder de Palestijnse chef Mahmoud Abbas, er toe op om terreurorganisaties en individuele terroristen te ondersteunen. Er worden enkele aanbevelingen gedaan, volgens welke de regering in Ramallah (Fatah) samenwerkt met Hamas en de Islamitische Jihad om deze te integreren in de Palestijnse instellingen.

Verder stelt Erekat voor dat de regering in Ramallah een politieke strijd tegen Israël moet voeren om zodoende alle Palestijnse gevangenen in Israëlische gevangenissen vrij te krijgen. Volgens Erekat moet de populaire vakterm “Strijd voor vrede” terreuracties definiëren en gewelddadige botsingen met Israël. De politici van Fatah zien in dat het radicale Hamas-regime in de Gazastrook meer bereikt en populairder is bij het volk dan Fatah, die weliswaar een indruk wekt die “political correct” is, maar hiermee niets bereikt.

In geen geval mag de Palestijnse Autoriteit volgens het nieuwe document afzien van het “recht op terugkeer” van de Palestijnse vluchtelingen. Hoewel Saeb Erekat behoort tot de vooraanstaande politici van de Palestijnse Autoriteit die medeverantwoordelijk waren voor de Akkoorden van Oslo, wijst hij het in dit verdrag vastgelegde akkoord met de Jodenstaat af. Uit het document blijkt dat de Fatah-regering de interesse in een vredesakkoord met Israël is verloren. De Palestijnse Autoriteit plant volgens Halevi veelmeer een politieke tactiek en een combinatie van terreur en diplomatie om Israël te vernietigen. Enkele dagen geleden al maakte Saeb Erekat aan de media bekend dat de Palestijnse Autoriteit erover zou moeten nadenken om de erkenning van de Joodse staat weer in te trekken.

door NAI Redaktion


In een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel op Israel Heute van 25 juni 2015.
bron-logo

Amerikaans rapport veroordeelt schending mensenrechten van en door de Palestijnen

executies-hamasGaza, 22 augustus 2014. Standrechtelijke publieke executies van Palestijnse burgers op verdenking van collaboratie met Israël, uitgevoerd door gemaskerde boeven van Hamas.

Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft haar jaarlijkse rapport gepubliceerd omtrent schendingen van de mensenrechten wereldwijd waarin onder meer meer ook Israël wordt vernoemd en meer in het bijzonder de situatie van de Palestijnse Arabieren in de zogeheten ‘Bezette Gebieden’ onder Palestijns bestuur.

2014-hrrIn het rapport, dat op donderdag 25 juni 2015 werd vrijgegeven onder de titel ‘Country Reports on the Human Rights Practices for 2014: Israel and the Occupied Territories‘, worden de schendingen van de mensenrechten aangeklaagd jegens de Palestijnse bevolking en meer in het bijzonder van de Palestijnen die in Palestijnse gevangenschap verblijven in de ‘Bezette Gebieden’.

Hoewel strikt beschouwd al de ‘Palestijnse’ gebieden in principe vallen onder het bestuur van de Palestijnse Autoriteit (kortweg PA genoemd) geleid door president Mahmoud Abbas, heeft de PA sinds de zomer van 2007 geen enkele zeggenschap meer in Gaza die in de praktijk enkel en alleen wordt  bestuurd door de terreurorganisatie Hamas en bestuurt Mahmoud Abbas de facto enkel de ‘Palestijnse’ gebieden in Judea, Samaria en oostelijk Jeruzalem.

Niettegenstaande Israël reeds in de zomer van 2006 de Gazastrook heeft verlaten, wordt Gaza internationaal toch nog steeds als ‘bezet’ gebied beschouwd. Waarschijnlijk omdat Israël tot op heden een lucht- land- en zeeblokkade handhaaft jegens de permanente terreurdreiging vanuit de Gazastrook. Net zoals overigens ook Egypte dat doet, hoewel in het Amerikaanse rapport met geen woord  over de Egyptische blokkade van Gaza wordt gerept.

Vermits wereldwijd enkel de kritiek op Israël wordt aangehaald en kritiek op de Palestijnen overal en zoals steeds het geval is [en met voorbedachte rade!] wordt onderbelicht of zelfs compleet genegeerd, gaat dit bericht enkel over schendingen en misdrijven gepleegd door de beide Palestijnse regimes jegens de Palestijnen, enerzijds in West-Palestina (Hamas in Gaza) en anderzijds in Oost-Palestina (de PA aka de PLO en Al Fatah geleid door Abbas).

Oost-Palestina (Al Fatah)
Details van de Palestijnse behandeling van Palestijnse Arabieren omvatten onder meer schendingen van de mensenrechten van de Palestijnen in de gebieden die door de Palestijnse Autoriteit worden gecontroleerd. Het rapport detailleert de “mishandeling van gevangenen, armzalige en overbevolkte opsluitingsfaciliteiten, verlengde opsluiting en inbreuken op de privacyrechten.”

Het rapport veroordeelt ook verdere beperkingen van de vrijheid van meningsuiting, het gebrek aan persvrijheid en vrijheid van vergadering. Daarnaast worden ook kinderarbeid aangeklaagd, benevens de discriminatie van homoseksuelen. De situatie van vrouwen en mensen met een handicap werden ook genoemd als “zeer problematisch.” Tevens werd opgemerkt dat de PA geen enkel incident van antisemitische expressie veroordeelde.

West-Palestina (Hamas)
Schendingen van de mensenrechten onder Hamas, vertelt het rapport, omvatten het “executeren, martelen, partijdige opsluitingen en het straffeloos mishandelen van opponenten met inbegrip van leden van Al Fatah en andere Palestijnen.” Het ministerie van Buitenlandse Zaken veroordeelde tevens de regerende partij in Gaza (Hamas) voor het “faciliteren van terrorisme en van militante facties die willekeurig raketten en mortiergranaten afvuurden naar Israëlische burgers, en dat vanuit de zeer dicht bevolkte gebieden en steden van Gaza.”

Citerende non-gouvermentele organisaties (NGO’s) in Gaza, vertelt het rapport dat Palestijnse “gevangenen worden vastgehouden in armzalige omstandigheden en opsluitingsfaciliteiten en dat Hamas een aantal mensen executeerden zonder vorm van proces” (zie plaatjes boven en onder). Bovendien, omtrent het discrimineren van vrouwen, homoseksuelen en mensen met een handicap, concludeerde het rapport dat “Hamas de vrijheden beperkt van meningsuiting, pers, vergadering, vereniging en bewegingsvrijheid van de inwoners van Gaza.” Het rapport veroordeelde tevens Hamas voor het “straffeloos en frequent bevorderen van antisemitisme.

 executieGaza, woensdag 30 juli 2014. Executie door ophanging van twee Palestijnen op verdenking van collaboratie met Israël [bron]