Categorie archief: Manfred Gerstenfeld Dr.

Boek Dr. Manfred Gerstenfeld zorgt in Nederland voor opschudding mbt deportatie Nederlandse Joden in WOII

“De wereld zal niet vergaan door de slechten,
maar wel door de goeden die aan de kant staan en niets doen!”

Nederland: de mythe van ‘voorbeeldige Jodenbeschermers’ doorprikt

In Nederland zorgt een nieuw boek van Dr. Manfred Gerstenfeld voor heel wat deining omwille van de passieve houding van regering en koningshuis in ballingschap tijdens de deportatie van de Nederlandse Joden gedurende de Tweede Wereldoorlog.

Zoals bekend leefden er vóór de oorlog meer dan 140.000 Joden in Nederland waarvan door de Nazi ‘s meer dan 100.000 werden gedeporteerd en vermoord in de concentratie- en de vernietigingskampen in het Oosten. Een ontzettend hoog percentage slachtoffers dus dat naar verhouding, op Polen na, het hoogste dodental is onder de Europese Joden.

Hoe dat is kunnen gebeuren werd in de naoorlogse jaren opvallend weinig onderzoek naar verricht. Dr. Manfred Gerstenfeld licht in zijn nieuwste boek dat in oktober j.l. van de persen rolde “Judging the Netherlands” een tip van de sluier en dat is helemaal geen fraaie geschiedenis.

In een bericht van Associated Press dat gisteren in The Washington Post verscheen, wordt onder meer verwezen naar een interview in het boek dat voormalig Nederlands minister Els Borst weggaf aan Dr. Manfred Gerstenfeld. Daarin zegt zij onomwonden dat zij gelooft dat de reactie van de Nederlandse regering in ballingschap tijdens de oorlog heel wat harder zou zijn geweest indien de Nazi ‘s katholieken en protestanten hadden gedeporteerd.

Borst, die minister voor gezondheid was en in de jaren 1990 betrokken was in de onderhandelingen tot herstelbetalingen aan de Joden, zegt in het boek dat tijdens de oorlogsjaren de toenmalige premier Pieter Sjoerds Gerbrandy en Koningin Wilhelmina het Nederlandse oorlogskabinet in Londen het Nederlandse volk hadden moeten aanporren om meer te doen voor de bescherming van de Joden.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht

Palestijnse kinderen geïndoctrineerd tot genocidale haat jegens de Joden

“Jong geleerd is oud gedaan”[bron]

Indoktrination palästinensischer Kinder zu völkermörderischem Hass: Die Sicht einer Psychiaterin

Dr. Manfred Gerstenfeld in gesprek met Dr. Daphne Burdman [bron: Heplev]
vertaald door E.J. Bron [bron]

“Zowel in de Palestijnse Autonomie als in het door Hamas geregeerde territorium van de Gazastrook bestaan zorgvuldig geplande, wijdverbreide campagnes om kinderen op te hitsen. Als gevolg van deze indoctrinatie beginnen kinderen er zelfs mee om hun deelname aan terroristische activiteiten, waarbij ze hun leven riskeren, als positief te zien. Dit proces van ophitsing zou beter gedocumenteerd moeten worden. Daarna zou geanalyseerd moeten worden, hoe dit in het grotere plaatje van de genocidale Palestijnse en islamitische ideologie past. Tenslotte zou er gediscussieerd moeten worden over methodes om de aan hersenspoeling onderworpen kinderen te ontgiften.”

Dr. Daphne Burdman

De hierboven geciteerde psychiater en patholoog Dr. Daphne Burdman was assistent-professor voor pathologie aan de State University van New York in Stony Brook en luitenant-kolonel in het Amerikaanse leger.

Ze merkt op: “Over dit proces van ophitsing wordt door de internationale media te weinig bericht. Daarom negeren de mensen in het Westen de onheilzame ontwikkeling van deze ongemeen “succesvolle” programma´s. Deze zijn zowel gebaseerd op bekende als op innovatieve technieken van overtuiging en indoctrinatie. Deze werden met maximaal effect gebruikt door totalitaire regimes, inclusief nazi-Duitsland, de Sovjet-Russische KGB en Chinese geheime diensten. Er bestaat in toenemende mate bewijs, dat enkele van deze bronnen de Palestijnse Autoriteit geïnspireerd en opgeleid hebben.

Deze ophitsing van Palestijnse kinderen heeft tot wijdverbreide haat en een verlangen naar geweld geleid. Palestijnse leiders hitsen kinderen op om gewelddaden tegen Israëli´s te plegen, zelfs wanneer het waarschijnlijk is gewond te raken of gedood te worden. Hen wordt beloofd dat ze martelaars worden, die in de Palestijnse samenleving als helden bewonderd zullen worden en een plaatsje bij Allah in het paradijs krijgen. Deze bemoediging beperkt de natuurlijke angsten van de kinderen. Ze verlangen er dan naar om in situaties te verkeren, waarin ze verwondingen of zelfs de dood riskeren.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht

PA verdrijft christenen uit PA-gebieden [Dr. Manfred Gerstenfeld]

Zij vluchten naar bijna elk land dat hun een verblijfsvergunning wil geven.” – Justus Reid Weiner, internationaal mensenrechtenjurist

PA verdrijft christenen uit PA-gebieden

door Dr. Manfred Gerstenfeld
vertaling: Evelien van Dis
[bron: Christenen voor Israël]

“De betwiste gebieden van de Judea en Samaria en de Gazastrook staan onder administratief bestuur van de Palestijnse Autoriteit (PA), en gedurende de laatste jaren gedeeltelijk onder dat van Hamas. Onder deze regimes zijn Arabische christenen regelmatig ten prooi gevallen aan schendingen van de mensenrechten, waaronder intimidatie, geslagen worden, landberoving, brandstichting van kerkgebouwen en andere christelijke instituten, weigering tot arbeid, economische boycot, marteling, kidnapping, gedwongen huwelijk, seksuele pesterij en afpersing.”

“Moslims die tot het christendom zijn overgegaan, lopen het grootste gevaar. Zij zijn vaak zonder verdediging overgeleverd aan de wreedheid van moslimfundamentalisten. De ambtenaren van de PA en Hamas zijn direct verantwoordelijk voor de vele schendingen van de mensenrechten. Christen Arabieren zijn ook vaak slachtoffer van de semianarchie die kenmerkend is voor het beleid van de PA.”

Justus Reid Weiner is een internationaal jurist voor de Rechten van de mens en lid van de Israëlische en New York advocatenbonden. Zijn deskundige publicaties zijn verschenen in toonaangevende juridische bladen en intellectuele tijdschriften. Weiner geeft overal lezingen, buiten en in Israël, en hij doceert cursussen internationaal recht en handel aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem.

Volgens Weiner stammen de misdaden begaan tegen de Arabische christenen uit een manier van denken die teruggaat op de begintijd van de islam. “In de islam was aan Christenen en Joden een mindere sociale status toebedeeld, bekend onder ‘dhimmitude’. Tot op de dag van vandaag zijn de houdingen van moslims tegenover christenen en Joden beïnvloed door de denkbeelden en vooroordelen die dhimmitude in de islamitische samenleving heeft voortgebracht. De wijdverbreide vervolging van christenen in verschillende door de islam gedomineerde landen, geeft daar veelvuldig bewijzen van. [1]

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht

Noorwegen: de normalen en de krankzinnigen [Dr. Manfred Gerstenfeld]

Norway: The Sane and the Insane

“De kogels kwamen niét van Rechts maar van een krankzinnige”

door Dr. Manfred Gerstenfeld

Vorige maand concludeerden twee door de rechtbank aangestelde forensische psychiaters dat de ideologische massamoordenaar Anders Behring Breivik – die in juli 77 Noren vermoordde – geestelijk krankzinnig is. Andere deskundigen gaan niet akkoord. Een opiniepeiling toonde aan dat 48 procent van de Noren gelooft dat hij geestelijk niet gestoord is. Breivik zelf voelde zich beledigd door de opvatting van krankzinnigheid.

Veel meer vragen zouden nochtans internationaal moeten worden gesteld. Eén luidt: Indien Breivik schizofreen wordt verklaard, kan dan iedereen die extreme gewelddaden pleegt gebaseerd op een ‘ideologie’ nog als normaal worden beschouwd? Antwoorden op die vraag kunnen elders worden gevonden. De Venezolaanse terrorist Ilich Ramirez Sanchez – beter gekend als ‘Carlos de Jakhals’ – zit een levenslange gevangenisstraf uit in een Franse gevangenis. De islamitische wereldvisie van Mohammed Bouyeri bracht hem ertoe om de Nederlandse mediamaker Theo van Gogh in 2004 te vermoorden. Hij werd in Nederland tot levenslange opsluiting veroordeeld.

De vraag betreffende de geestelijke gezondheid van terroristen zou in de eerste plaats in de Moslimwereld moeten worden gesteld. Hoeveel van hen, die duizenden burgers in Irak en Afghanistan vermoordden en verminkten, zijn normaal? Dezelfde vraag geldt ook betreffende de tientallen miljoenen Jihadistische Moslims en hun geestelijke leiders die zelfmoord bommenleggers aanmoedigen. Hoe normaal zijn de Palestijnse leiders die de moordenaars van Israëlische kinderen en vrouwen verheerlijken?

Sommige waarnemers verdenken de Noren ervan dat, door Breivik geestelijk krankzinnig te verklaren, het land probeert om zichzelf voor zijn daden vrij te spreken. Het argument wordt dan: “Een echte Noor zou nooit dergelijke moordende daden begaan. Breivik is inderdaad blond maar hij is geestelijk krankzinnig en daarom niet zoals wij.” Aldus kan het land de mythe van de ‘Goede Noren’ in stand houden.

Snel verder lezen KLIKKEN op –>> Lees de rest van dit bericht

Belgisch premier Elio Di Rupo en de Joden [Dr. Manfred Gerstenfeld]

Belgium’s New Prime Minister and the Jews

door Dr. Manfred Gerstenfeld [bron: Arutz Sheva]

“België is een land met een complex politiek systeem dat moeilijk te analyseren valt. Het is een federale staat en er zijn spanningen tussen de twee belangrijkste bevolkingsgroepen, de Nederlandstalige Vlamingen en de Frans sprekende Walen. Thans, 540 dagen na de laatste parlementaire verkiezingen, is de Waalse socialistische leider Elio di Rupo benoemd tot eerste minister van een brede zes-partijen coalitie. Een analyse van zijn reeds langdurige vijandige houding en die van zijn partij ten opzichte van Israël, maakt het gemakkelijker om te begrijpen hoe hij zich voortaan zal gedragen.”

Jehudi Kinar was de Israëlische Ambassadeur in België en Luxemburg vanaf 2003 tot eind 2007. Daarvoor bekleedde hij buitenlandse posities in Nederland, Duitsland, de Verenigde Staten en in Canada. “De Socialistische Partij [PS] is momenteel de dominante partij in Wallonië. Di Rupo betekende een grote teleurstelling voor mij, nochthans had ik beter moeten weten. Nadat hij in 1999 terugkeerde van een reis naar Israël, in zijn functie van Eerste Minister voor de Waalse Regio, zei Di Rupo “dat hij niet wist dat er ook arme Joden bestaan.”

Jehudi Kinar, oud-ambassadeur voor Israël in België 2003-2007

Tijdens onze eerste ontmoeting klaagde ik erover dat, terwijl het Vlaamse Parlement commerciële en culturele verdragen met Israël handhaafde, gelijkaardige overeenkomsten door de Waalse en de Brusselse parlementen waren verworpen. Nochtans onderhield Wallonië wel dergelijke samenwerkingsakkoorden met Libië [Moeammar Gaddafi] en Cuba [Fidel Castro]. Di Rupo antwoordde dat hij dit na de verkiezingen zou bijstellen; maar toch deed hij niets.

“Wij hadden verscheidene andere slechte ervaringen met de socialisten. In 2001, werd een politiek gemotiveerde rechtszaak aangespannen tegen de Israëlische premier Ariel Sharon en de Israëlische generaals Rafaël Eitan en Amos Yaron, betreffende hun zogenaamde betrokkenheid in de moorden op Palestijnen door Christelijke milities in de Libanese vluchtelingskampen Sabra en Shatilla. Wij wonnen [die rechtzaak] in het Gerechtshof van het District.

Dan in 2003, stemden de Waalse en Vlaamse Socialisten, de Groenen en de CDH – een Waalse voormalige Christelijke partij, in de Senaat een wet goed met een zeldzame terugwerkende kracht omtrent de vervolging van niet-Belgische onderdanen die elders criminele feiten hadden gepleegd.

Na de ontvoering van Gilad Shalit in 2006, kwam Di Rupo met een persmededeling naar buiten zeggende dat Israël dit als een voorwendsel gebruikte om een oorlog tegen Libanon te beginnen. De ambassade antwoordde door erop te wijzen dat de PS [Parti Socialiste] nooit de raketaanvallen van Gaza jegens de burgers van Sderot heeft veroordeeld. Di Rupo verwees hier naar de zomeruniversiteit, een jaarlijkse politieke samenkomst van de partij, alwaar hij verklaarde dat hij zijn politieke lijn ten aanzien van Israël ‘ondanks de arrogante brief van de Israëlische ambassadeur’ zou voortzetten. Dat de brieven van de Israëlische ambassadeur geen reactie verdienen was het handelsmerk van de PS.

Een ander machtig lid binnen de Waalse socialistische partij is Laurette Onkelinckx, toenmalig vice-premier en minister van Justuitie Wij hadden verscheidene ontmoetingen. Zij beloofde dat zij met Di Rupo zou spreken, vermits zij niet kon geloven dat mijn brief niet was beantwoord. Onkelinckx was van mening dat er een technische kink in de kabel was gekomen. Toen wij nog steeds geen antwoord op onze brief ontvingen, heb ik deze brief naar haar kantoor gezonden. Zij weigerde de ontvangst van die brief te bevestigen. In het nieuwe kabinet wordt Laurette Onkelinx opnieuw vice-premier en minister voor Sociale Zaken en Volksgezondheid.

André Flahaut, de toenmalige minister voor Defensie, deed bijzonder problematisch. Hij zal zijn positie als Voorzitter van de Kamer verderzetten. Flahaut was altijd beschikbaar om aan vergaderingen deel te nemen, maar kwam steeds op de proppen met zeer sterke anti-Israëlische verklaringen. De afgelopen jaren nam hij ook deel aan anti-Israëlische demonstraties. De vergaderingen met hem waren belangrijk omdat België militairen had in de VN-strijdkracht UNIFIL in Libanon. Zoals vele politici in diverse partijen, werd Flahaut omringd door anti-Israëlische adviseurs. Verscheidene lieten zich adviseren door mensen met islamitische achtergronden.

Een geval apart is Philippe Moureaux, een voormalige Belgische vice-premier en tegenwoordig burgemeester van Sint-Jans-Molenbeek [Brussels Gewest]. Jarenlang verzocht hij de Israëlische Ambassade om Palestijnse kinderen van Bethlehem en Ramallah van uitreisvisa te voorzien zodat zij hun vakanties in België konden doorbrengen. Toen ik Moreaux vroeg waarom hij geen gemeenschappelijk bezoek organiseerde voor deze kinderen samen met Joodse kinderen van Sderot, kreeg ik geen antwoord. Een jaar later toen hij zijn verzoek herhaalde, stelden wij dezelfde vraag en kregen opnieuw geen antwoord. In juni 2010, huwde deze niet-zo-jonge burgemeester (tweeënzeventig jaar) met Latifa Benaicha, die van Islamitische origine is.

De meest extreme anti-Israëliër binnen de PS is Senator Pierre Galand. Hij heeft vele anti-Israëlische moties in de Senaat ingediend. Hij leidde ook diverse anti-Israëlische organisaties zoals de Belgisch-Palestijnse Vereniging en het Lay Actie Centrum. Galand was ook secretaris-generaal van OXFAM België tijdens de periode 1967-1996. Veronique De Keyser, een PS-lid in het Europees Parlement, verklaarde dat zij de Israëlische Ambassadeur wel wilde wurgen. Vele mensen dachten dat zij mij daarmee bedoelde. Omdat zij lid is van het Europees Parlement, kan ik verduidelijken dat zij naar mijn collega verwees die de Israëlische Ambassadeur was in de Europese Unie.

Jehudi Kinar besluit: “Misschien gebeuren er nog mirakels en zullen de houdingen en de manieren van de Waalse Socialisten verbeteren nu zij aan het hoofd staan van de nieuwe regering. Gelukkig hebben sommige ministers van andere coalitiepartijen een meer positieve houding ten opzichte van Israël.


Ambassadeur Jehudi Kinar, 4 jaar geleden, hier samen op de foto met Michael Freilich, hoofdredacteur van Joods Actueel Magazine [bron]

Het Verval – Joden in een stuurloos Nederland [Manfred Gerstenfeld]

Het Verval – Joden in een stuurloos Nederland

Joden en de gekte van Nederland

door Manfred Gerstenfeld [bron: Joodse Omroep]

‘Frits Bolkestein zei me eens dat Joden zich moeten realiseren dat er voor hen geen toekomst is, en dat ze het beste hun kinderen kunnen aanraden naar Amerika of Israël te emigreren. In ons gesprek bleek dat hij deze conclusie trok uit de problematische situatie die hij voor Nederland voorzag wat betreft de niet geslaagde integratie van vooral vele moslim-immigranten en de problemen die dat voor bewuste Joden in de toekomst met zich zou brengen?’

Mijn boek Het Verval; Joden in een stuurloos Nederland verscheen een jaar geleden. De hierboven geciteerde alinea veroorzaakte veel nationale en internationale publiciteit. Het Verval concentreerde zich echter op twee andere stellingen. Een was dat nieuwe inzichten over Nederland verkregen kunnen worden door een brede analyse van de relatie tussen Joden en maatschappij. De andere claimde dat Joden een aantal, grotendeels symbolische, functies vervullen. Dat maakt hen veel belangrijker dan hun werkelijke positie in Nederland.

Wie structurele stellingen over een land poneert moet meestal een paar jaar wachten voordat er veel nieuwe bewijzen voor zijn. Dit keer ging het veel vlugger. Het Verval leidde tot een grote discussie over antisemitisme in Nederland, die in een kamerdebat uitmondde. Vrijwel alle belangrijke bladen en enkele televisieprogramma’s interviewden fysiek of verbaal bedreigde Joden. Ze kwamen vooral uit het kleine groepje Joden dat herkenbaar is door kleding of uiterlijk.

Na alle discussie was het duidelijk: de Nederlandse politiek, justitie en politie zijn niet in staat om deze problemen, die zeer weinig personen betreffen, te verminderen laat staan uit de wereld te helpen. Zo belichtten de ervaringen van enkele Joden weer een veel grotere Nederlandse realiteit. Ook werd opnieuw de disproportioneel grote rol van Marokkaanse Nederlanders in de ergste uitingen van antisemitisme geïllustreerd. Dat wordt verder bevestigd in enkele door mij nog te publiceren interviews met andere belaagden, waarvan enkelen inmiddels naar Israël zijn geëmigreerd.

Snel verder lezen KLIKKEN op –>> Lees de rest van dit bericht

Het gebruik van dubbele standaarden jegens Israël is helemaal ingeburgerd

Traditionele Jodenhaat als brandstof voor tegenwoordige Israëlhaat
Israël is het doelwit, antisemitisme de drijfveer

The world blames Israel

“De staat Israël wordt geconfronteerd met talloze dubbele standaarden, maar we kunnen en zouden moeten terugvechten
door Manfred Gerstenfeld op Ynet

Het gebruik van dubbele standaarden als het over Israël gaat, is gemeengoed geworden binnen de overheersende instellingen van de wereld. Men vindt dit fenomeen terug bij de Verenigde Naties en bij vele van haar filialen, onder regeringen met inbegrip van westerse en in belangrijke media, academische instellingen, NGOs, liberale kerken en zo verder.

De definitie van een dubbele standaard is eerder eenvoudig. Het Cambridge woordenboek online formuleert het beknopt als volgt: “Een regel of standaard van goed gedrag die oneerlijk wordt toegepast waaraan sommigen worden verondersteld te volgen of aan te voldoen, maar anderen moeten dat dan weer niet.” Dat het gebruik van dubbele normen jegens Joden vaak centraal stond in het antisemitisme door de eeuwen heen, werd vaak erkend.

kill1

Vrede brengen door Joden te vermoorden? Was het dan niet om Israël te doen?

Natan Sharansky heeft, om te bepalen hoe het antisemitisme onderzoeken als het om Israël gaat, de zogeheten “3 D test” ontworpen: Demonizering, Dubbele standaarden, Delegitimering. De definitie van de FRA, een filiaal van de Europese Unie, vermeldt dat antisemitische manifestaties die Israël als doelwit hebben, dubbele standaarden toepassen door het opleggen van een bepaald gedrag dat niet van een ander democratisch land wordt verwacht.

De dubbele standaarden kunnen worden opgedeeld in zeven verschillende categorieën waarvan sommigen elkaar overlappen. Een hoogst belangrijke eerste categorie is door het afleggen van éénzijdige verklaringen of bevooroordeelde verslaggeving. De recente derde Conferentie van Durban in New York was een zoveelste voorbeeld van het frequente gebruik van dubbele standaarden jegens Israël in de omgeving van de Verenigde Naties.

Eén extra voorbeeld: De doelbewuste moord op Osama bin Laden door de Verenigde Staten in 2011 werd geprezen door secretaris-generaal van de VN Ban Ki Moon. De moord van Hamas leider Sjeik Yassin in 2004 door Israël werd veroordeeld door de toenmalige secretaris-generaal Kofi Annan. De Europese Commissie, met op kop de Britse en Franse regeringen gevolgd door zovele anderen, reageerden met een gelijkaardige dubbelzinnigheid.

Een tweede categorie is bewuste zelfcensuur of het weglaten van essentiële informatie die een meer evenwichtige mening zou weergeven. Na het lynchen van twee Israëlische reservemilitairen in Ramallah in 2000, schreef Ricardo Christiano van de Italiaanse nationale omroep de RAI een brief aan de Palestijnen waarin hij verklaarde dat het een ander Italiaans TV station was die beelden van de massacre had uitgezonden. Hij beklemtoonde dat hij de beelden nooit openbaar zou hebben gemaakt.

Een derde categorie is disproportionaliteit. De media en mensenrechten NGO’s bekijken Israël door een vergrootglas en negeren systematisch belangrijke criminele feiten die in moslimstaten worden gepleegd. Nog een andere en vierde categorie is inmenging in binnenlandse Israëlische zaken. De leider van de liberale partij Nick Clegg, vice-premier vn G-B, heeft gezegd dat de belangen van het Israëlische volk niet overeenstemmen met die van zijn regering. Men zou hem moeten vragen om te bewijzen wanneer hij ooit iets gelijkaardigs heeft verklaard over bijvoorbeeld de Tunesische overheid van Zine Al Abidine Bak Ali, of over de Egyptische overheid onder Hosni Mubarak en een paar andere gelijkaardige.

Een vijfde categorie zijn discriminerende handelingen. Dore Gold verwijst in dat verband naar 1997 toen hij voor Israël afgevaardigde was bij de Verenigde Naties, de Arabische staten voor spoedoverleg een speciale zitting van de Algemene Vergadering hadden samengeroepen om de bouw door Israël van flats op de heuvel van Har Homa te veroordelen. Dore Gold kwam erachter dat er nooit geen dergelijke spoedzittingen plaatsvonden toen de Sovjets Afghanistan of Tsjecho-Slowakije binnenvielen, toen Vietnam Cambodja binnenviel of toen Turkije Cyprus was binnen gevallen.

Een zesde categorie is de toepassing van dubbele standaarden in de uitvoering van internationale wetten.

Een zevende type van dubbele standaarden is de minst bekende. Men zou het humanitair racisme kunnen noemen. Het schrijft intrinsiek verminderde verantwoordelijkheid toe aan zwakke en niet-blanke mensen. Dit is racisme omdat hoe minder bepaalde mensen verantwoordelijk worden gesteld voor hun daden, hoe meer zij tezelfdertijd worden beschouwd als achterlijke mensen of zelfs als dieren.

De schrijfster Ayaan Hirsi Ali vertelde me toen zij maatschappelijk werk studeerde in Nederland, zij werd onderwezen dat het racisme enkel onder blanken manifest aanwezig is. Zij sprak dat tegen met “Mijn familie in Somalië echter, voedde me racistisch op en leerde mij dat wij moslims zeer superieur waren vergeleken met christen Kenianen. Mijn moeder denkt zelfs dat zij halve apen zijn.”

Typisch voor humanitaire racisten is dat Israël verantwoordelijk wordt gehouden voor om het even wat de staat doet om zich tegen het terrorisme te verdedigen. De Palestijnse verantwoordelijkheid voor zelfmoordbomaanslagen, raketaanvallen en de verheerlijking van moordenaars van burgers, wordt zoveel mogelijk geminimaliseerd.

Vele individuen en organisaties die dubbele standaarden jegens Israël toepassen doen dit vaak. Hun verklaringen en handelingen kunnen regelmatig op het Internet worden gevolgd. Men moet hen niet allemaal tegelijk ontmaskeren, maar zorgvuldig een paar notoire antisemieten uitkiezen die kunnen worden opgevolgd. De meeste mensen zijn lafaards. Velen genieten zichtbaar van een gratis potje antisemitisme – maar zodra het duidelijk wordt dat sommigen een prijs voor dat potje moeten betalen, begint het aantal antisemitische festijnen snel af te nemen.

jews
Zoals je kan zien op dit plaatje, lopen Jodenhaat en haat jegens Israël naadloos in elkaar over. Er staat dus niet dat Israëliërs of Zionisten terroristen zouden zijn, maar wèl Joden in het algemeen. Israëlhaat als excuus om Joden te haten en andersom. En zoals ook op dit plaatje is te zien, hebben de barbaren eerst Joden leren haten vooraleer ze zelfs nog maar konden lezen en schrijven ["Terroist"?]

Dr. Manfred Gerstenfeld has published 20 books. Several of these address anti-Semitism and anti-Israelism; met dank aan Tiki S. voor de hint.

Dr. Manfred Gerstenfeld schreef open brief aan 2de Kamer over ritueel slachten [in NL.]

Dr. Manfred Gerstenfeld schreef een open brief aan de Tweede Kamer over het rituele slachten. Vandaag wordt er ook een petitie aangeboden, volgende week het grote debat. [bron]

13 juni 2011

Geachte lid van de Tweede Kamer,

In deze open brief wend ik mij tot U in verband met mijn kritiek op het wetsvoorstel van het Tweede Kamerlid Thieme om onbedwelmd religieus slachten te verbieden en vraag uw aandacht voor de volgende punten:

1) Wat het dierenwelzijn betreft is er een groot verschil tussen kosjer en hallal slachten. Dit betreft de uniformiteit van certificering van de slachter, de tijdsduur van opleiding en het toezicht op de slachter alsmede de voorgeschreven methodes van slachten. Er is ook een zeer groot verschil — meer dan honderdmaal — in de omvang van de toepassing van beide slachtmethodes in Nederland. Het gezamenlijk behandelen van deze twee slachtwijzen is structureel misleidend. Hieronder bespreek ik uitsluitend kosjer slachten.

2) De bewijslast dat kosjer slachten slechter voor dierenwelzijn is dan het slachten na verdoving berust volkomen bij de indieners van het wetsvoorstel. De omgekeerde conceptie dat de Joodse gemeenschap eerst zou moeten bewijzen dat het bestaande kosjer slachten niet slechter is dan het huidige reguliere bedwelmd slachten past slechts in een niet-democratisch staatsbestel.

3) Centrale elementen in het betoog van mevrouw Thieme zijn:

a) Een via YouTube verspreide video van de Nicolaas G. Pierson Foundation (het wetenschappelijk bureau van de PvdD) over de wreedheid van het religieus slachten.

b) Wetenschappelijke rapporten, waarbij die van de Animal Sciences Groep van Wageningen UR centraal staan.

c) Een verklaring van de Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde over ritueel slachten.

Bovendien beweert de Partij voor de Dieren dat belangrijke groepen van Joodse rabbijnen verdoving voor kosjer slachten toestaan en beroept zich daarbij op de Rabbinical Assembly van de conservatieve beweging in de Verenigde Staten.

4) Prof. Joe Regenstein van de Cornell Universiteit in de Verenigde Staten is een vooraanstaand internationaal expert op het gebied van de reguliere en religieuze slacht van dieren. Hij heeft de belangrijkste beweringen van de Partij voor de Dieren onderzocht en daarover een rapport gepubliceerd.[1]

Snel verder lezen KLIKKEN op –> Lees de rest van dit bericht