Categorie archief: Links
Geïslamiseerde westerlingen als nuttige idioten voor ‘Palestina’ [Pat Condell]
Pat Condell spaart zijn [scheld]woorden niet wanneer hij het andermaal heeft over “Usefull idiots for Palestine“. In zijn laatste videotoespraak van vrijdag 4 november ’11, haalt hij in zijn gekende compromisloze stijl ongemeen scherp uit naar de vredesactivisten overal ter wereld en in het bijzonder de geïslamiseerde linkse hansworsten in Europa:
Indien vandaag de Arabische Wereld de strijdbijl tegen Israël begraaft en de wapens zou neerleggen, is er morgen vrede en is het Palestijns-Israëlisch conflict voorgoed verleden tijd.
Echter…
Als daarentegen Israël vandaag de wapens zou neerleggen, is de Joodse staat morgen van de kaart geveegd en haar Joodse bevolking tot de laatste man, vrouw en kind uitgemoord of verdreven.
Krasse taal wellicht, maar helaas wel de harde realiteit! Indien progressieve pro-Palestijnse activisten in het Westen hun oren te luisteren zouden leggen in het Midden-Oosten – net zoals Brabosh.com dat doet – in plaats van uit hun kranten en andere mediakanalen te citeren, die ze eigenhandig hebben volgeschreven, ingesproken en geproduceerd, dan zou hun kijk op de problematiek van de Joodse staat drastisch wijzigen en hen wellicht in één klap een bocht van 180° doen maken.
Dat is nochtans niet erg moeilijk als je kan internetten. Op het YouTube kanaal bijvoorbeeld, kan je alle dagen wel ergens luisteren en genieten van de zegeningen die de Religie van de Vrede ons te brengen heeft. Tenminste als je een sterke maag hebt [..] Maar je moet het wel willen zíen, want anders lukt het ook niet. Voortdurend vragen progressieve pro-Palestina activisten naar mijn bronnenmateriaal. Gelijk hebben ze dat ze dat doen, ik doe dat ook. Maar als ik dan deze of gene krant, persoon of Israëliër vermeld als bron, is het nooit goed.
“Jamaar, dat is een Jood die dat zegt (of schrijft)!” krijsen ze dan in koor. En nee hoor, “ze zeggen” nadrukkelijk dat ze geen antisemieten zijn en om dat te bewijzen citeren ze dan Joodse auteurs zoals bv. Noam Chomsky, Norman Finkelstein of Ilan Pappe, die precies herhalen wat zijzelf zeggen. Dàn mag je wel Joden als bron aanhalen want dat zijn dan weer ‘goede’ Joden. Geef toe, een uitgesproken contradictio in terminis. Maar tegenstrijdige uitspraken doen is het absolute voorrecht van de niet-Joden vinden “zij”. En nee hoor, ze noemen zich nog altijd geen antisemieten.
Bron: Pat Condell on YouTube: www.youtube.com/user/patcondell
Brabosh.com: reeds 2jaar lang onafgebroken in de Nederlandstalige Top-Tien
(Hieronder stand op 5 november 2011)
Duitse linkse partij Die Linke stemt tegen de vrijlating van Gilad Shalit
Wolfgang Gehrcke: eerst Marwan Barghouti vrijlaten daarna zien we wel
Freiheit für Gilad Shalit
In Duitsland werd in de Bundestag de motie Freiheit für Gilad Shalit eensgezind goedgekeurd, behalve de linkse partij Die Linke die tegen de vrijlating van de Israëlische korporaal stemde.
De belangrijkste politieke fracties CDU/CSU, SPD, FDP en BÜNDNIS 90/DIE GRÜNEN hadden enkele weken terug een motie ingediend om de vrijlating van korporaal Gilad Shalit te bekomen die al 4,5 jaar wordt gegijzeld door Hamas.
De partij Die Linke werd op 16 juni 2007 opgericht als fusie van de socialistische Linkspartei (voordien PDS) en de sociaaldemocratische WASG. Het voorzitterschap van de partij wordt gedeeld door Lothar Bisky en Oskar Lafontaine. In het Duitse parlement [Bundestag] heeft de partij 76 van de 622 zetels en is daarmee de vierde grootste partij. In het Europees parlement heeft Die Linke 8 zetels en maakt deel uit van European Left alias de Europees Unitair Links/Noords Groen Links.
Ook de Nederlandse SP, met de gekende Israëlbashers Harry van Bommel en Anja Meulenbelt in beide Kamers, maakt deel uit van diezelfde Europese fractie European Left. Onze eigen marxistische partij P.V.D.A. opgericht door Kris Merckx en tegenwoordig geleid door Peter Mertens en Zohra Othman, zou je het Belgische equivalent kunnen nomen van de SP. Met 76.139 leden op 30 september 2008[1] is Die Linke qua aantal leden de derde partij van Duitsland. [bron]
Extreemlinks steunt de terreur tegen de Joodse staat
Barghouti tijdens zijn proces in 2004
In feite is niemand verbaasd over deze tegenstem. Recent nog werd door parlementslid Wolfgang Gehrcke namens Die Linke op 27 augustus 2009 een persmededeling vrijgegeven waarin de onvoorwaardelijke vrijlating van de terrorist Marwan Barghouti werd geëist alsmede de onmiddellijke vrijlating van 450 Palestijnse terroristen die in Israëlische gevangenissen opgesloten zijn.
Pas als aan die voorwaarden wordt voldaan is Die Linke bereid om over de vrijlating van Gilad Shalit te spreken. Waarmee Die Linke zich impliciet uitspreekt VOOR de gijzeling van Shalit door Hamas, een stevig moreel opstekertje voor het islamistische terrorisme.
Barghouti (°1958), een kopstuk van al-Fatah, de partij van Mahmoud Abbas, is de oprichter en leider van de al-Aqsa Martelaren Brigade [de militaire vleugel van al-Fatah] en wordt algemeen gezien als het brein achter de Eerste en de Tweede Intifada. Hij wordt door velen gezien als de mogelijke opvolger van Abbas, ttz als hij ooit zal vrijkomen. In 2002 werd Barghouti in Ramallah opgepakt door het IDF en op 20 mei 2004 veroordeeld tot vijf keer levenslang plus 40 jaar gevangenisstraf voor drie terreuraanslagen waarbij vijf Israëliërs werden vermoord. Van 33 andere moorden werd hij vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. Lees ook op deze blog: Moord en doodslag in de jungle van Ramallah
Gilad Shalit zal wellicht geen professor kunnen worden tijdens zijn gevangenschap door Hamas...
Onlangs haalde de gevangen Barghouti opnieuw de voorpagina’s met name toen hij zijn doctoraatstitel behaalde in Israëlische gevangenschap. Nochtans zouden Palestijnen in Israëlische gevangenissen slecht behandeld, gefolterd en uitgehongerd worden. Blijkbaar strookt dit plaatje niet met de werkelijkheid.
In tegenstelling tot de Israëlische korporaal Gilad Shalit, die meer dan 4 jaar geleden werd ontvoerd en gegijzeld wordt door Hamas en in een donker gat in de grond ergens in de Gazastrook wordt vastgehouden, zonder dat hij zelfs maar door het Rode Kruis mag bezocht worden. Zo zal soldaat Shalit wellicht nooit een doctoraatstitel behalen in een cel van Hamas, als hij de Palestijnse gevangenschap al ooit mag overleven…
Jan Roegiers (SP.a) wil subsidies voor samenwerkingsprogramma tussen Palestijnen en Joden stoppen
Groenen, socialisten en andere linksen volgen gretig de Arabisch islamistische retoriek. Oude Jodenhaat in nieuwe verpakking: 'Jood' op Jodenster moet vervangen worden door 'Israël' of 'Israëli'
Wel wel, in eigen land werkt de SP.a zich de naad uit het lijf om samenwerkingsprogramma’s tussen burgers van verschillende origine en religie te promoten. Miljoenen euro’s vliegen de lege kassa van de Belgische staat uit om de radicale islam in ons land acceptabel te maken en ons te leren wennen aan radicale islamisten die stilaan overal voet aan land krijgen in West-Europa. Wat Jan Roegiers (°Gent, 1967) van de SP.a betreft, zal hij graag als een ouwe dorpsonderwijzer uit de jaren stillekes, die stoute jongens van Sharia4Belgium met een vermanend vingertje en een ‘Foei toch!’-met-knipoog naar de laatste bank verwijzen.
Echter, samenwerkingsprogramma’s waar Joden of Israëli’s van dichtbij of van veraf mee te maken hebben zijn not done. Dan komt eensklaps de linkse fascist weer uit de kast gebroken. Want, wat Roegiers en de SP.a betreft is er maar één echte Satan in de wereld, één satanische natie die blijkbaar aan de bron van alle conflicten in de wereld ligt: “Het is de schuld van de Jood en zijn Joodse staat. Die Joden brengen ons ongeluk!” ["Die Juden sind unser Unglück!", dicit Julius Streicher]
Geen geld voor vredesproject tussen Joden en Palestijnen
Waar ligt Jan Roegiers thans weer wakker van? Het draait deze keer om een project in Israël dat wordt gesubsidieerd met geld uit de Vlaamse kas. Zo kende de Vlaamse regering voor 2009 150.000 euro toe aan het project “Strawberry Fields for Peace“. Dat project heeft tot doel de samenwerking tussen Israël en de Palestijnse gebieden te stimuleren door plaatselijke boeren aan te zetten aardbeien te kweken. Kort samengevat: Israëli’s helpen Palestijnse arabieren hoe ze het land moeten bewerken op een verantwoorde en efficiënte wijze en daar houdt Roegiers niet van.
Joden en arabieren bewerken samen het land op de Westoever
Strawberry Fields for Peace:
“The goal of Strawberry Fields for Peace is to help improve standards of living in the Palestinian Authority by introducing the lucrative strawberry crop to the region. By sharing research, knowledge, and skills developed within Israel in recent years on the cultivation of the strawberry plant, cross-border communication and cooperation is facilitated, benefitting both Palestinians and Israelis.”[..]
“This project is generously funded and supported by the Flemish Ministry of Foreign Affairs.” Bron: Strawberry Fields for Peace
Op zich geen probleem maar waar Jan Roegiers zich blauw aan ergert is dat het geld aan de Israëli’s wordt uitgekeerd die het dan samen met de Palestijnen beheren en uitbesteden aan het project. Maar dat zint de socialist Roegiers dus niet. Roegiers wil dat de Vlaamse regering de Palestijnse boeren rechtstreeks steunt. “Nu worden ze gedwongen hun laatste beetje onafhankelijkheid op te geven”, zegt Roegiers. Dat het Departement internationaal Vlaanderen (DiV) via een Israëlische organisatie een “positief signaal” wil sturen naar de Palestijnse gebieden, noemt hij “de wereld op zijn kop”. Vlaams minister-president Kris Peeters “laat nu onderzoeken of het rapport als nieuw element beschouwd kan worden in het projectdossier”, aldus Jan Roegiers.
Palestijns bestuur: corrupt tot op het bot
Echter, het is helemaal geen toeval dat het de Israëli’s zijn die de kassa beheren. Onlangs bleek nog maar eens dat geld rechtstreeks aan de Palestijnse Autoriteit uitkeren geen goed idee is. Sinds Arafat weten we waar al dat geld blijft. Sinds de dood van Arafat in 2004 is het van kwaad naar erger gegaan. Thans verdwijnen alle westerse subsidies in de zakken van Mahmoud Abbas en zijn corrupte criminele bende. Zo kreeg onlangs Catherine Ashton, de Minister voor BZ van de Europese Unie, de opdracht om uit te zoeken waar het geld blijft dat de EU aan de PA doneert. Elke dag krijgt de PA 3 miljoen euro hulp en blijkbaar niemand weet waar al dat geld blijft. Ook Jan Roegiers weet dat niet en in feite kan het hem geen barst schelen. Tenslotte heeft toch iedereen met eigen ogen kunnen vaststellen dat sinds 1994 toen de Palestijnen zelfbestuur verkregen op de Westoever en in de Gazastrook, sindsdien geleid door de met dat doel opgerichte Palestijnse Autoriteit, het met de economische welvaart in die zogeheten ‘bezette gebieden’ pijlsnel naar beneden is gedonderd. Boosaardige Israëlbashers zoals Roegiers leggen de schuld bij Israël. SP.a: “Joden zijn slecht, Palestijnen zijn goed.”
Lekkere Israëlische aardbeien van de Carmy boerderij
Echter, de realiteit is dat alles wat de Israëli’s met hun handen aanraken haast letterlijk in goud verandert. Het is ongelooflijk hoe de Israëli’s uit een totaal verdort onvruchtbaar stukje land, verwaarloosd en geplunderd tijdens 4 eeuwen Turks/Ottomaanse bezetting, dit land en de grond opnieuw leven hebben ingeblazen. Echter, het succesverhaal van Israël heeft ook afgunst gekweekt. De strijd tussen uitmuntendheid en afgunst, Israëlisch vernuft of Arabische rampspoed, civilisatie of barbarij, is nog lang niet uitgestreden. Jan Roegiers en zijn socialistische partij eisen impliciet een bestendiging van het Arabisch wanbeheer op de Westoever. Wat kan het de socialisten immers schelen dat de PA de westerse hulpkas leegrooft?, dat het hoofd van de Palestijnse anti-corruptiecel Shabaneh ondergedoken leeft en het corruptieschandaal ‘Fatahgate’ bij de Palestijnse Autoriteit nog elke dag verder uitdeint ook al schrijft de westerse pers er met geen letter over?
De corruptie in het Palestijnse bestuur dateert al van het begin toen Arafat aan het hoofd van de PLO kwam. Zoals toen is men ook nu nog altijd het spoor bijster van de enorme geldstromen naar Palestina. De broederoorlog in Gaza in het voorjaar van 2007 tussen Hamas en Al-Fatah in Gaza ging precies over het beheer van al die miljarden dollars en euro’s die jaarlijks van over de ganse wereld naar de Palestijnen stromen. Correctie: geen geld voor het Palestijnse volk maar geld voor haar leiders, bewapening en opleiding van terroristen om het ultieme doel te verwezenlijken: de vernietiging van de Joodse staat.
Jan Roegiers: goede Palestijnen zijn Palestijnen die creperen
Dus: als het aan de SP.a en Jan Roegiers ligt komt er geen Vlaams geld meer vrij voor samenwerkingsprojecten die de vrede moeten bevorderen tussen Israëli’s en Palestijnen. Dat vinden ze niet leuk. Geld – ons geld – efficient besteden waar iedereen wel bij vaart, waar elke cent die wordt uitgegeven bekend is, daar houden socialisten niet van. De Vlaamse socialisten willen rechtstreeks geld pompen in de bewapeningswedloop en vernietigingwedstrijd-om-het-eerst-Israël-kapot-maken tussen Hamas en Al-Fatah, dat vinden ze pas een nobel doel. Jan Roegiers willen niet dat Joden en Arabieren het goed met elkaar kunnen stellen. Het moet slecht blijven gaan met de Palestijnen en hun welvaart, en als de Israëli’s de Palestijnen gaan helpen dan lukt dat niet zo best. Stel je voor zeg Jan, dat er wel eens vrede uit zou kunnen groeien tussen Joden en moslims. Dat zou pas een verschrikking zijn, niet zo?
Bron: Skynet: Sp.a wil Vlaamse subsidies aan “bedenkelijke” Israëlische ngo stopzetten van 23 juni 2010; Vlaamse wapenfabrieken leveren via Turkije aan Saoedi-Arabië en Irak van 16 juni 2010; De wedergeboorte van het bloedsprookje op manifestatie te Brussel van 12 mei van 14 mei 2010; Verkiezingen: Hoe staan de Vlaamse partijen tegenover Israël? van 3 juni 2009; lees ook op Joods Actueel: Lezersbrief over de partijdigheid van Jan Roegiers van 3 maart 2009;
De nieuwe vijand van links: “Macht”
The Left’s New Enemy: “Empire”
door Daniel Pipes; vertaald door Sam van Rooy
We weten allemaal wat Marx, Lenin, Stalin en Mao wilden (staatscontrole over alles) en hoe ze dit doel bereikten (brutaal totalitarisme), maar wat willen vandaag hun opvolgers en hoe hopen ze dit te bereiken? Vreemd genoeg is dat iets waarnaar nog geen onderzoek werd gedaan.
Ernest Sternberg van de Universiteit van Buffalo schrijft erover in een eye-opening artikel in een recente uitgave van Orbis, “Het doel van de nieuwe radicale ideologie: de wereld zuiveren.” Hij begint met te schetsen wat het hedendaagse extreemlinks (in tegenstelling tot “fatsoenlijk links“) wil en waar het zich tegen verzet.
"Macht", het belangrijkste begrip van fascistisch links
Waar links zich tegen verzet: De belangrijkste vijand is iets dat men Macht (geen lidwoord nodig) noemt, een mondiaal monoliet geheel dat de wereld domineert, exploiteert, en onderdrukt. Sternberg geeft een overzicht van de allesomvattende aanklacht van links tegen Macht: “mensen leven in armoede, voedsel is besmet, producten zijn artificieel, verspillende consumptie is verplicht, inheemse groepen worden onteigend en de natuur zelf wordt ondermijnd. Invasieve soorten tieren welig, gletsjers smelten en seizoenen verdwijnen, kortom: de wereld wordt bedreigd door een catastrofe.”
Macht doet dit door middel van “economisch liberalisme, militarisme, multinationals, corporate media en de daarmee verband houdende technologieën.” Omdat het kapitalisme miljoenen doden veroorzaakt daar waar een niet-kapitalistisch systeem dat zou vermijden, wordt het ook schuldig bevonden aan massamoord.
De Verenigde Staten worden als de Grote Satan uiteraard beschuldigd van het onevenredig gebruik van bronnen. Hun legermacht onderdrukt de armen zodat hun bedrijven hen kunnen uitbuiten. De overheid stimuleert het alsof-gevaar van het terrorisme om in het buitenland te kunnen vechten en thuis te kunnen onderdrukken.
En Israël is de Kleine Satan die als sinistere bondgenoot fungeert van Macht; of zou de Joodse staat eigenlijk de ware meester zijn? Van ontmoetingen van het World Social Forum in Brazilië tot de anti-racismeconferenties van de Verenigde Naties in Durban en van mainstream kerken tot NGO’s: zionisme wordt voorgesteld als het absolute kwaad. Waarom Israël? Naast het niet-zo-subtiele antisemitisme is de reden dat de westerse landen onder constante bedreigingen leven, die hen dwingen deel te nemen aan voortdurende oorlogen. “Ontdaan van alle context,” merkt Sternberg op, “passen Israëls acties in het gewenste plaatje van agressor.”
Om tegen de superieure middelen van Macht te vechten moet Links zich verbinden met eender wie zich er tegen verzet, met name islamisten. Het doel van islamisten is tegengesteld aan dat van links, maar dat is niet erg; zolang de islamisten helpen bij het bestrijden van Macht hebben zij een respectabele plaats in de coalitie.
Wat Links zoekt: Een van de sleutelwoorden is authenticiteit: de kunstmatigheid van Macht zorgt ervoor dat een inheemse cultuur zoiets wordt als bedreigde diersoorten. Cultuur moet inheems en organisch zijn, en het moet beschermd worden tegen de botte commercie van Macht (bijvoorbeeld Hollywood), zijn fake-rationalisme en zijn valse voorstellingen van vrijheid.
De geschiedenis is blijkbaar nog niet afgelopen
Een tweede trefwoord is democratie: Links verwerpt de afstandelijke en formalistische structuur van een volwassen republiek en is in plaats daarvan voorstander van een grassroot-, niet-hegemonistische democratie die een meer directe stem biedt. Sternberg laat zien dat het democratisch proces “verder zal gaan via bijeenkomsten die bevrijd zijn van het manipulatieve karakter van wetten, procedures, precedent en hiërarchie.” Deze grote woorden vermommen echter een recept voor despotisme, want die wetten, procedures, precedenten en hiërarchie dienen uiteraard een zeer belangrijk doel.
Een derde is duurzaamheid. Om economieën te integreren in het ecosysteem van de aarde zal de nieuwe orde “werken met alternatieve energie, biologische landbouw, lokale voedselmarkten en een gesloten recycleerbare industrie, als er tenminste industrie nodig is. Mensen zullen met het openbaar vervoer reizen of ze zullen met auto’s rijden die de aarde niet of weinig belasten, of beter nog: ze zullen fietsen. Ze zullen in groene gebouwen werken gemaakt van plaatselijke materialen, en ze zullen wonen in steden die organisch groeien binnen biogebieden. Het leven zal worden bevrijd van koolstof. Het zal een eeuwigdurende, rustige manier van leven zijn.”
Socialisme is zeker een onderdeel van dit wereldbeeld, maar de economie domineert niet meer zoals het ooit deed. Het nieuwe doel van links is complexer dan slechts anti-kapitalisme, het stelt een hele andere manier van leven voor. Sternberg noemt deze beweging een wereldzuiverende ideologie, maar ik prefereer links fascisme.
Vervolgens stelt hij de cruciale vraag: zal dit nieuwste doel van links opnieuw de totalitaire tour op gaan? Hij vindt het nog te vroeg om daarop te antwoorden, maar wijst op verschillende “totalitaire waarschuwingsborden,” zoals de ontmenselijking van vijanden en de beschuldigingen van massamoord. Hij waarschuwt voor een keerpunt als linkse fascisten “trouw zweren aan hun cataclysmische retoriek en bommengordels of wapens opnemen om martelaren te worden.” De gevaren zijn met andere woorden reëel en aanwezig.
Daar gaan die modieuze theorieën van twee decennia geleden over het einde van de ideologie, die luid werden geroepen toen de Berlijnse Muur viel. Links geraakte op de achtergrond na de val van het leninisme, maar bedreigt nu de mensheid met een nieuwe versie van zijn anti-westerse, anti-rationele, anti-vrijheids en anti-individualistische ideologie.
Bron: Daniel Pipes.org: De nieuwe vijand van links: “Macht” door Daniel Pipes van 22 Juni 2010; Oorspronkelijk Engels Item: The Left’s New Enemy: “Empire”; Vertaald door Sam van Rooy; Sam van Rooy vertaalde eerder War and Peace — and Deceit — in Islam van Raymond Ibrahim en ook op deze blog werd gepubliceerd (in 2 delen) onder de titel ‘Oorlog en vrede – en misleiding – in de Islam’ [deel 1] en [deel 2]. Sam schreef ook De essentie ontbreekt nog steeds in het Israëldebat, een recensie over het boek van Ludo Abicht en André Gantman; Sam is de zoon van Wim van Rooy die bekendheid verwierf met zijn boek De malaise van de multiculturaliteit, dat onlangs werd gepubliceerd; Het rapport Goldstone: vrijgeleide voor terroristen? door Sam van Rooy van 18 juni 2010
De farce van JCall en de vlucht vooruit van een deel van de Europese Joden
De farce van JCall
De oproep van JCall omtrent hoe zij menen dat de Joden in de Diaspora de Europese instellingen moeten aanmanen om meer druk te zetten op de Israëlische regering, met name dat ze meer toegevingen moet doen tijdens de lopende indirecte onderhandelingen om de vredesbesprekingen weer op gang te trekken, is intussen heel wat mensen in het verkeerde keelgat geschoten. In krasse bewoordingen spreekt JCall onder meer over het gevaar – en ik citeer letterlijk – “that also lies in the occupation and the continuing pursuit of settlements in the West Bank and in the Arab districts of East Jerusalem“. Jawadde. Leek dit nu net iets dat eerder komt uit één van de dozijnen VN-resoluties die Israël systematisch veroordelen en worden opgemaakt op het directe commando van de Arabische Liga en/of de Moslim Broederschap?
Uiteraard kunnen al die pro-Palestijnse organisaties en ngo’s zoals het Palestina Komitee, Oxfam of Broederlijk Delen en de rest van 75 organisaties, die op 12 mei j.l. rondstrompelden doorheen de hoofdstad ter gelegenheid van het zoveelste boycot-Israël evenement, best wel wat steun gebruiken. Wanneer zij dan een cadeau in de schoot krijgen geworpen in de vorm van Joden die menen hun stem te moeten verheffen tegen de bestuurders van Israël, dan is dat mooi meegenomen. Dan krijgt zo’n geluid meer gewicht en serieux. Het komt van de Joden dus zal ‘t wel waar zijn. Mis poes! Diegene die de poten wil afzagen – van op afstand – van gelijk welke Israëlische regering, die bedreigt de stabiliteit, verzwakt de staat en brengt maw de veiligheid van de Joodse staat in gevaar en dat is precies waar die 75 organisaties van afgelopen woensdag op zaten te wachten. “Een beetje steun van op het thuisfront,” snap je? Bij voorkeur vanuit de locale Joodse gemeenschap.
Dat is ook wat de vijanden van de Joodse staat al decennialang doen, dat is wat ook veel vooraanstaande Joden doen of bekende auteurs zoals Norman Finkelstein, Noam Chomsky, Ilan Pappé enz. en hun talloze volgelingen. Elke Jood die tegen Israël fulmineert levert rechtstreeks munitie aan de vijanden van Israël. Het kan best zijn dat zij dat doen voor het heil van Jeruzalem. Kritiek uitoefenen op iemand ‘van wie je houdt’, kan een goede zaak zijn, maar doe dat dan beter binnenskamers en buiten het zicht van je vijanden. Wie de rangen wil vervoegen van de kritikasters gaat zijn gang, maar hoeft zich dan ook geen vriend van Israël [meer] te noemen. Israëli’s zijn Israëli’s. Wat mij betreft heeft een Israëlische Arabier nog altijd duizend keer meer te vertellen – en dat is de facto ook zo! - over het beleid van de Israëlische staat dan 100 Bernard Henri-Levys en 200 Finkelkrauts in Parijs tezamen. Elke Jood, die vind dat hij zich gemachtigd voelt (omdat hij van zichzelf vind dat hij een echte Jood is bv.) het beleid van de Israëlische regering moet aanvallen, kan dat maar beter ter plaatse doen. Dat hij maar Aliyah maakt, zich inschrijft in het bevolkingsregister van één of ander Israëlisch dorp of stad, en met zijn schoen op de inkompoort van de Knesset gaat slaan.
En dat is wat André Gantman hieronder ook beaamt: “Indien zij [de JCallers] het Israëlisch politiek landschap willen wijzigen dan moeten zij in Israël de boer op gaan en de Israëli’s ervan overtuigen dat zij het bij het rechte eind hebben. Dit laatste zal uiteraard meer inspanningen vergen dan rustig te vergaderen en te keuvelen in Brusselse salons tot eer en meerdere glorie van een aantal Europese Joden.” Inderdaad: ga klagen en zagen in Israël. Ik kon het niet duidelijker gezegd hebben. En hiermee is meteen het antwoord gegeven op de vraag “Are Jews smarter?” [Zijn Joden slimmer?]. Nee, helemaal niet, het zijn net dezelfde mensen zoals wij met heel slimme en verschrikkelijk domme mensen en met alle gradaties daar tussenin. En wat de Joden in de Diaspora betreft is het EILAAS driemaal dommer!
Zal de Klaagmuur, gelegen in voormalig 'Oost-Jeruzalem', opnieuw onder het beheer komen van moslims en arabieren in een toekomstige Palestijnse staat ? Als het van JCall afhangt zou dat wel eens zo kunnen zijn. Wat mij betreft: I don't think so...
JCall: Whom do you call?
door André Gantman
Joden uit Europa die ‘het goed menen met Israël’ hebben op 3 mei in het Europese Parlement in Brussel de vereniging JCall het levenslicht gegeven.
De organisatoren hebben geen moeite gespaard om ‘prominenten’ aan hun kant te krijgen, zoals A. Primor, voormalige Israëlische ambassadeur in Brussel en in Bonn en de ‘philosophe de service‘ Bernard-Henri Levy die uiteraard nooit een uitnodiging afwijst om zichzelf te horen spreken. JCall stelt zich tot doet de politiek van de huidige Israëlische regering te beïnvloeden wegens ‘het dreigend gevaar’ dat zij voor de vrede vertegenwoordigt.
Op het eerste gezicht een initiatief dat vanuit een democratisch standpunt als dusdanig niet kan worden verketterd. Maar door de boodschap eenzijdig te verwoorden, geven de JCallers munitie aan de vijanden van Israël en dus spelen zij met vuur. Vooreerst cliënt de vraag gesteld waarom Brussel werd uitgekozen en niet Jeruzalem, laat staan Tel Aviv?
Het antwoord hierop is vrij eenvoudig en is terug te vinden in de tussenkomst van de Heer A. Primor, die ervan uitging dat slechts een minderheid van de Israëli’s de stellingen geponeerd door JCall en dus van Links (duidelijk vermeld in zijn toespraak) genegen zijn omdat zij vooral aandacht hebben voor veiligheid; wie kan de Israëli’s op dat punt iets ten kwade duiden?
Primor verwees naar de”solidariteit tussen Israëlische Joden en dezen uit de diaspora’; zodat het logisch was dat de boodschap van JCall vanuit Brussel zou weerklinken.
Het is een povere argumentatie; indien het inderdaad de bedoeling is invloed uit te oefenen op de Israëlische politiek- door een nieuwe meerderheid in de Knesset tot stand te brengen -dan is het logischer dat men actie voert op het ad hoc politiek terrein namelijk in Israël zelf. Rondjes Israëlische regering bashen in het Europarlement is hiervoor niet alleen een niet-uitgelezen plek maar werkt uiteraard de verzwakking van eerst genoemde in de hand tenzij JCall zich zulks als topprioriteit stelt.
Primor hekelde de huidige Israëlische regering met betrekking tot de nederzettingen. Hij had eerlijkheidshalve moeten vermelden dat de nederzettingspolitiek een initiatief was van linkse regeringen vanaf het einde van de Zesdaagse Oorlog in 1967 en dat twee rechtse regeringen nederzettingen hebben ontmanteld. Bernard-Henri Levy heeft ‘zijn’ publiek niet ontgoocheld. Toegegeven, die man hanteert op een sierlijke wijze de Franse taal vooral om aan te tonen hoe belangrijk JCall was geworden door zijn aanwezigheid in hoogsteigen persoon.
Maar quid van zijn argumentatie? Na veel zeepbellen te hebben geproduceerd moest hij noodgedwongen toegeven dat Hamas, Hezbollah en aanverwanten geen partijen zijn waarmee kan worden onderhandeld: wellicht was hij hun broodheer Iran uit het oog verloren. Het is dus voor mij duidelijk dat JCall op dit ogenblik geen geloofwaardige correspondenten heeft aan de andere kant: De ‘JCallers’ zouden er beter aan doen hun energie op een doeltreffende manier te gebruiken om indien mogelijk op een evenwichtige wijze de impasse te doorbreken.
Indien zij het Israëlisch politiek landschap willen wijzigen dan moeten zij in Israël de boer op gaan en de Israëli’s ervan overtuigen dat zij het bij het rechte eind hebben. Dit laatste zal uiteraard meer inspanningen vergen dan rustig te vergaderen en te keuvelen in Brusselse salons tot eer en meerdere glorie van een aantal Europese Joden.
Bronnen: Joods Actueel Magazine nr 40 – mei 2010: JCall: Whom do you call? door André Gantman; op de ze blog: Tegenpetitie ‘Wees Redelijk!’ vs boycot-Israël oproep van JCall van 11 mei 2010; André Gantman (1950) is jurist. Hij was advocaat en VLD-schepen van Antwerpen. In 1980 werd hij voorzitter van B’nai Brith. In die periode gaf hij van dec. 1980 tot sep. 1982 het maandblad In Naam van de Vrijheid uit. Zijn vader was tijdens WO II geïnterneerd in een kamp van Russische krijgsgevangenen, zijn moeder wist nipt aan de dood te ontsnappen. Zijn grootvader aan moederszijde overleefde de hel van Auschwitz niet. Gantman publiceerde eerder Jood zijn is een avontuur (2008); in december 2009 publiceerde hij samen met Ludo Abicht het boek Palestina. Tweespraak over oorzaken en oplossingen (Uitgeverij Pelckmans, 2009) lees hier bespreking door Sam Van Rooy
België schenkt 25 auto’s aan de politie van de Palestijnse Autoriteit
Minister van Buitenlandse Zaken Steven Vanackere is net weer terug van een 4-daagse diplomatieke rondreis doorheen het Midden-Oosten. Normaal gezien zou hij die reis in februari maken, maar moest wegens ziekte zijn reis drie maanden uitstellen. Wat vooral opvalt is dat in de ganse Israëlische pers online, met geen woord noch komma over het bezoek van minister Vanackere wordt gerept. Om maar aan te geven hoe weinig interesse en waarde wordt gehecht aan deze minister, waarvan we vooral onthouden dat hij telkens voor het publiek moet spreken, de helft al na 5 minuten geeuwend wegsoest. “Voor een gezonde slaap, luister naar Vanackere!”
Godfried Vanackere op Kruistocht in Jeruzalem om er de Joden te verdrijven
De enige en werkelijke reden waarom Vanackere in het M-O opdook, ook al is hij ontslagnemend minister, onthulde hij zelf op de laatste dag van zijn reis: “Ik wilde deze reis absoluut maken alvorens het voorzitterschap van de Europese Unie aan te vatten.” Voila, zich een beetje gratuite in de kijker werken op kosten van Jan Publiek, zo herkennen we ons politieke grootverkwisters weer. Bovendien is België de voorbije jaren in Israël berucht geworden voor haar talloze diplomatieke anti-Israël acties, en dit was er weer zo een.
Deze visite was deze keer speciaal bedoeld om de uitdrukkelijke Belgische wens omtrent een oplossing van het M-O conflict, met name de oprichting van een onafhankelijke Palestijnse staat, mee gestalte te helpen geven. Dat België daarin openlijk de Palestijnse kaart trekt en de Israëlische regering nauwelijks een blik waardig keurt, zijn we intussen al gewend van onze ministers. Absoluut dieptepunt in de betrekkingen met de Joodse staat en het korte bezoek van de minister aan Israël, was de overhandiging van het bizarre cadeau van 25 politiewagens Volkswagen Jetta voor de Palestijnse politie, uiteraard op uw en mijn kosten en de rest van de gemeenschap.
Kuifje in Israël
Afgelopen zaterdag 15 mei 2010 startte onze minister zijn diplomatieke reis in Caïro, waar hij een ontmoeting had met zijn Egyptische ambtgenoot Ahmed Abul Gheit. Met hem had hij het over de Egyptische herhaalde verlengingen van de noodwet. Die maakt het sinds begin jaren tachtig mogelijk Egyptische gedetineerden zonder aanklacht lange tijd vast te houden en burgers te laten berechten door militaire rechtbanken. “Ondanks de weerkerende belofte hem op te heffen, kiest Egypte er telkens weer voor om de noodwet te verlengen”, zei Steven Vanackere in Caïro. “Ik heb daarover mijn scepticisme geuit. De strijd tegen terrorisme mag geen excuus zijn om de mensenrechten aan te tasten.”
Een dag later ontmoette de minister en zijn delegatie de Egyptische minister van Staatsveiligheid Omar Soleiman en Amr Mussa, de secretaris-generaal van de Arabische Liga. “Hij heeft me doen inzien dat het conflict in Israël een grote invloed heeft op de Egyptische veiligheid,” was de commentaar van de minister. “De Palestijnse islamitische beweging Hamas heeft immers hechte banden met de Egyptische Moslimbroeders.” Vanackere wilde voorlopig geen informatie geven over het vredesproces in Israël, het voornaamste onderwerp van zijn gesprekken in Egypte. “Die standpunten wil ik eerst gebruiken bij de ontmoetingen met de Israëlische en Palestijnse leiders op maandag en dinsdag.”
Belgisch minister Steven Vanackere overhandigt de autosleutels aan zijn Palestijnse ambtgenoot
25 Volkswagen Jetta voor Palestijnse politie
Maandag reisde de minister af naar de Palestijnse gebieden, waar hij een ‘memorandum of understanding’ ondertekende met eerste minister Salam Fayyad en minister van Buitenlandse Zaken Riad Malki. Daarna volgde in Jeruzalem een onderhoud met de Israëlische eerste minister Benjamin Netanjahoe en president Shimon Peres. De Israëlische president Shimon Peres benadrukte tegenover minister van Buitenlandse Zaken Steven Vanackere zijn ongerustheid over het toenemend antisemitisme in België. Dat heeft de Israëlische ambassadeur aan ons land, Tamar Samash, gezegd tegen Joods Actueel. Samash begeleidt Vanackere tijdens zijn tweedaags bezoek aan Israël. Vooral de aanslagen met molotovcocktails tegens de gevels van synagogen baren de president zorgen. De voorbije weken werden tegen de gevel van zowel een Antwerpse als een Brusselse synagoge nog een brandbom gegooid.
Dinsdag beëindigde Vanackere zijn reis in Oost-Jeruzalem, waar hij in het Augusta Victoria Hospitaal praatte met slachtoffers uit de Gazastrook. De laatste dag van zijn rondreis doorheen het Midden-Oosten ging het naar Ramallah waar de minister de Belgische bijdrage aan de Europese politiemissie in de Palestijnse gebieden kon overhandigen, met name de autosleutels van 25 Volkswagen Jetta, bestemd voor de Palestijnse politie.
“Een betrouwbare politie is een belangrijke stap naar de creatie van een onafhankelijke Palestijnse staat,” zei de minister tijdens de ceremonie van de overdracht van België financiert de waarnemersmissie van de EU voor een bedrag van 370.000 euro. De Palestijnse politie wordt omkadert door de Missie voor de Politie van de Europese Unie voor de Palestijnse Gebieden (EUPOL COPPS), opgericht in 2005 en die 53 mensen in dienst heeft waaronder ook twee Belgen. “Het respect van de burgers voor de politie is sterk toegenomen”, zei Lavrov, de chef van de diplomatieke missie. “De training was beneden alle peil.”
“Er heerste ook teveel nepotisme binnen de Palestijnse politie,” zei Dirk Verstraete, één van de delegatieleden. “Bovendien was de opleiding beneden alles en wilden de verschillende diensten niet meewerken. De Europese Unie heeft in eerste instantie geïnvesteerd in apparatuur, waaronder 300 Belgische radio’s, en voor het wat meer aan de dag leggen van professionaliteit binnen het ganse systeem,” voegde hij er nog aan toe. Volgens de Zweedse commissaris Henrik Malmquist, het hoofd van EUPOL, is de politie er inmiddels in geslaagd om de controle over de Westelijke Jordaanoever terug te winnen. “Er zijn veel minder ontoegankelijke gebieden,” zei hij, eraan toevoegend dat de samenwerking met de Israëlische politie nog steeds problemen oplevert. Na de overhandiging van de sleutels had Vanackere nog een ontmoeting met de Palestijnse president Mahmoud Abbas, het laatste interview van zijn reis te voldoen.
In een slotbeschouwing na zijn vier dagen durende reis door het Midden-Oosten bleef de minister erg optimistisch: “Ik wilde deze reis absoluut maken alvorens het voorzitterschap van de Europese Unie aan te vatten. De problematiek heeft me de voorbije dagen bij de keel gegrepen. Ondanks het geruzie is het treffend om te zien hoe beide volkeren op elkaar gelijken.” [..] De minister heeft goede hoop dat er een oplossing bestaat voor het conflict. “Ik heb de standpunten van beide partijen gehoord en het moet mogelijk zijn ze naar elkaar toe te laten groeien. Ze zijn het er overigens roerend over eens dat Europa een rol van betekenis speelt bij de onderhandeling en rekenen op ons voor ondersteuning in de periode na het afsluiten van een vredesverdrag.” De komende dagen zal Vanackere overleggen met de Europese Hoge Vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken Catherine Ashton en de Amerikaanse onderhandelaar George Mitchell. De CD&V’er kon immers meer dan een uur met Abbas praten, iets waar Ashton niet de kans toe kreeg.
Bronnen: RTL INFO: La Belgique offre 25 voitures à la police palestinienne van 18 mei 2010; KWO: Vanackere sceptisch over Egyptische noodwet van 16 mei 2010; Het Nieuwsblad: Minister Vanackere praat met Israëlische en Palestijnse regering van 14 mei 2010 en Vanackere hoopvol na bezoek aan Israël en Palestijnse gebieden van,19 mei 2010
Shimon Peres ongerust over toenemend antisemitisme in België
De Israëlische president Shimon Peres heeft gisteren tegenover minister van Buitenlandse Zaken Steven Vanackere zijn ongerustheid geuit over het antisemitisme in België. Dat heeft de Israëlische ambassadeur aan ons land, Tamar Samash, gezegd tegen Joods Actueel. Samash begeleidt Vanackere tijdens zijn tweedaags bezoek aan Israël.
Vooral de aanslagen met molotovcocktails tegens de gevels van synagogen baren de president zorgen. De voorbije weken werden tegen de gevel van zowel een Antwerpse als een Brusselse synagoge nog een brandbom gegooid.
Ondertussen klaagt politica Viviane Teitelbaum (MR) ook wat zij noemt het “openlijk en uitgesproken antisemitisme” aan van de anti-Dexia demonstranten vorige week. “Het is genoegzaam bekend dat kindermoord (rituele moord) de kern vormt van antisemitische beschuldigingen. Dit is pervers, zeer ernstig en onaanvaardbaar. Ik wens dit krachtig en zonder enig voorbehoud te veroordelen. Het is tijd dat alle politici de moed hebben om deze ontsporingen te veroordelen als openlijk en uitgesproken antisemitisme,” aldus Mevrouw Teitelbaum.
De Israëlische ambassadeur Tamar Samash verklaarde aan Joods Actueel “geschokt te zijn door de beelden op Youtube” van deze demonstratie. Zij heeft dit meteen overgemaakt aan Jeruzalem. Minister Vanackere ontmoet vandaag zijn Israëlische ambtsgenoot Lieberman. Ook die zou Vanackere vragen stellen over de anti-Joodse incidenten in ons land.
Groen! politicus Luckas Vandertaelen, wiens partij had opgeroepen om mee te betogen tijdensde anti-Dexiademonstraties, heeft ondertussen afstand genomen van de manifestanten die vorige week Joden als drinkers van Palestijns bloed voorstelden. “Protesteren tegen de Israëlische nederzettingen mag, en dat doe ik ook, maar teruggrijpen naar een symboliek die de wortel is van het antisemitisme is, is misselijkmakend en dient sterk veroordeeld te worden.”
Mischaël Modrikamen van de Parti Populaire zegt ondertussen dat het onaanvaardbaar is dat de NGO Intal, de spilorganisatie in deze maskerade, tienduizenden euro’s subsidies blijft ontvangen van Charles Michel, minister van ontwikkelingssamenwerking en dat ondanks herhaalde waarschuwingen omtrent dit onderwerp. “Ik vraag dan ook de onmiddellijke stopzetting van deze subsidiëring en wil weten welke acties het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebetrijding onderneemt tegen deze weerzinwekkende vertoning.”
Bronnen: Joods Actueel Magazine: O. Maingain (FDF) en G.Dallemagne (CDH): onuitstaanbare antisemitische vertoning van 18 mei 2010; Shimon Peres ongerust over antisemitisme in ons land van 18 mei 2010; Viviane Teitelbaum (MR): “dit is openlijk en uitgesproken antisemitisme” van 18 mei 2010; Voorzitter Modrikamen (PP) vraagt onmiddellijke stopzetting subsidie Intal van 18 mei 2010; Reactie’s Brusselse politici Sven Gatz en Luckas Vandertaelen van 16 mei 2010; Anti-Dexia demonstranten: ‘Israël drinkt Palestijns bloed’ van 16 mei 2010; Brabosh.com: De wedergeboorte van het bloedsprookje op manifestatie te Brussel van 12 mei van 14 mei 2010;
De wedergeboorte van het bloedsprookje op manifestatie te Brussel van 12 mei
Bijgewerkt op 17 mei 2010:
Het Nieuwsblad bloklettert heden Joden boos omdat betogers ‘Palestijns bloed’ drinken:
Mario Franssen: Niks mis mee. Joden proberen aandacht af te leiden
“Betogers die verkleed waren als ‘Israëlische clowns’ en deden of ze ‘Palestijns bloed’ dronken, hebben wrevel gewekt in de Joodse gemeenschap. De actie in Brussel was gericht tegen de nederzettingen in Palestina. ‘Antisemitisme’, klinkt het bij ‘Joods Actueel’.”‘Clowns die Dexia en de Israëlische bezetters moesten uitbeelden, dronken met zichtbaar genot uit glazen die gevuld waren met het zogenaamde bloed van Palestijnen. Slogans als Aan het geld, aan het bloed, schol! werden geroepen door clowns die een Israëlische vlag op hun borst droegen.
‘Antisemitisme = spijkers op laag water’
Niets mis met betogen, maar Israël voorstellen als een volk dat bloed drinkt, doet denken aan de ergste antisemitische stereotypen uit het verleden.’ ‘Dit kan niet door de beugel en mag niet ongestraft blijven’, zegt Terry Davids, algemeen directeur van Joods Actueel. ‘De autoriteiten moeten hiertegen hard optreden met de bestaande rechtsmiddelen.’
Maar bij ‘Israël koloniseert, Dexia financiert’ relativeren ze de aantijgingen. ‘Joods Actueel zoekt spijkers op laag water’, zegt woordvoerder Mario Franssen. ‘Ik denk dat ze de aandacht proberen af te leiden van de kern van de zaak: de kolonisering van Palestijns grondgebied die indruist tegen de wetten van het internationale recht.’
“Ohhhh. Bravo. Pas d’argent au sang. A Israël. Ohhhhhh. (Applaudissements) J’aime le sang. Un petit verre de sang. J’aime le sang. Un petit verre de sang.”
“Ohhhh. Bravo. Geen geld voor bloed. Aan Israël. Ohhhhhh. (Applaus) Ik hou van het bloed. Een klein glaasje bloed. Ik houd van bloed. Een klein glaasje bloed.”
Bron: Philosémitisme blog van 13 mei 2010
Hallucinante beelden tijdens de Anti-Israëlische demonstratie in Brussel van afgelopen woensdag 12 mei 2010. Clowns die Dexia en de Israëlische ‘bezetters’ moeten verbeelden, dronken met zichtbaar genot van uit glazen die gevuld waren met het zgn. ‘bloed van Palestijnen’. Joden die het bloed van moslims drinken – en vroeger de christenen – je waant je meteen terug in de middeleeuwen. Maar nee, het speelde zich amper twee dagen geleden af met de medewerking van maar liefst 75 Belgische organisaties!
Op slechts enkele stappen verwijderd van de Brusselse kathedraal Sint Goedele en Sint Michiel. Maar weinig mensen weten nog dat deze beroemde kathedraal ruim vijfhonderd jaar lang het schouwtoneel is geweest van de legende van het Sacrament van het Mirakel. Volgens de legende zouden in 1370 hosties op miraculeuze wijze beginnen bloeden zijn, nadat ze door de Brabantse Joden in de synagoge van Brussel met messteken waren doorboord. De relieken werden vereerd als het Sacrament van Mirakel. In mei 1370 werden een zestal joden uit Brussel en Leuven op de brandstapel terechtgesteld, beschuldigd van diefstal en profanatie [=heiligschennis] van het H. Sacrament. De joodse goederen werden verbeurd verklaard en van bij de aanvang geloof werd gehecht aan het mirakel van de bloedende hosties. Meer over die antisemitische legende op deze blog: Het (antisemitisch) geheim van de Brusselse Sint-Michiels en Sint-Goedele kathedraal.
Op de afbeelding: De geboorte van een [antisemitische] legende. Detail uit het glasraam in de rechterzijbeuk van de kathedraal. Dit glasraam werd in 1861 geschonken door de deken van Sint-Goedele, Louis Verhoustraten, in herinnering aan zijn ouders. Het glasraam werd gemaakt door de Brusselse glazenier J.B. Capronnier, in voorbereiding van de viering van de 500ste verjaardag in 1870 van Het Sacrament van Mirakel. Op het glasraam wordt afgebeeld hoe de Joden in 1370 in de Brusselse synagoge de H. Hostie ontwijdden door deze hosties met dolken te doorprikken waarna de hosties begonnen te bloeden. Dit wordt vanaf dan -en dat 500 jaar lang!- door de katholieken het ‘Mirakel van het H. Sacrament’ genoemd.
Die betoging werd met veel bombast aangekondigd als Manifestation nationale contre le financement de la colonisation israélienne par Dexia. Zoals bekend wordt de Belgische bank Dexia verweten dat het de bouw van Joodse woningen op de Westoever in Judea en Samaria financiert. Ondanks dat de Israëlische regering sinds november 2009 een bouwstop handhaaft, ging de boycot-Israëlmanifestatie gewoon door. Tenslotte gaat het voor de desbetreffende organisatoren helemaal niet om de nederzettingen maar om de feitelijke vernieting van de Joodse staat Israël. Wie dat laatste steeds voor ogen houdt, begrijpt meteen heel wat meer van het Israëlisch-Arabisch conflict en de actie van afgelopen woensdag.
Onder de betogers ook enkele bekende anti-Zionistische Joden. Zoals Esti Micenmacher van de organisatie CWP (Coalition of Woman for Peace), een radicale Israëlische NGO die werd opgericht door de Europese Unie en een aantal conferenties belegde in Brussel. CWP promoot de beweging Boycotts, Divestment and Sanctions (BDS) via een project genaamd Who Profits from the Occupation, die Israëlische bedrijven en corporaties aanklaagt die op de Westoever actief zijn. Zij sprak ook op de manifestatie en is te zien op de getoonde video. Haar kompaan was in de strijd tegen Israël was die dag Angela Godfrey-Goldstein van ICAHD (The Israeli Committee against House Demolitions, zie NGO report), een andere radicale Israëlische NGO opgericht door de EU. Beide anti-Israëlmilitanten werden onlangs geinterviewed door Le Soir.
De lijst van de deelnemende organisatoren – 75 in het totaal – waaronder ONG, vakbonden, politieke parijen, de Franstalige nationale omroep RTBF en andere media, waren allemaal present. Deelnemers aan deze activiteiten waren de grote Belgische vakbonden, politieke partijen waaronder de SP.a van Caroline Gennez en Dirk Vandermaelen, die op de lijst verkiezingslijst prijkt (de SP.A heeft nog steeds geen antwoord gegeven waarom zij op die lijstdeelnemers vermeld staan), uiteraard ook Groen! en Ecolo en talloze NGO’s gesubsidieerd door de overheid in dienst van de anti-Israëlische Lobby.
Hieronder een impressie van de manifestatie
en enkele bloeddrinkende manifestanten
Organisatie: “Plateform ‘Palestine occupée – Dexia impliquée’
‘Israël koloniseert – Dexia financiert’
* COBI – Coördinatie Boycot Israël (initiateur-initiatiefnemer), Association Belgo-Palestinienne Wallonie-Bruxelles, ACV – Brussel-Halle-Vilvoorde, Algemene Centrale ABVV – Centrale Générale FGTB, Alliance for Freedom and Dignity (AFD), Artistes contre le Mur, Attac Vlaanderen, Attac Wallonie-Bruxelles, BBTK-SETCa, Brugs Palestina Comité, BRussells Tribunal, CNAPD – Coordination Nationale d’Action pour la Paix et la Démocratie, CODIP – Centrum voor Ontwikkeling, Documentatie en Informatie Palestijnen, Conseil Consultatief Nord-Sud-Ville de Nivelles, Comac, Comité de Solidarité avec le Peuple Palestinien de Braine-L’Alleud, Comité Verviers Palestine, Coordination des Associations pour une Paix Juste au Proche-Orient (PJPO) du Brabant Wallon – PJPO Ittre – PJPO Mazerine – PJPO Nivelles, Divers & Actief, ECOLO, Egalité, FGTB Charleroi/Sud-Hainaut, FOS – Socialistische Solidariteit, Friends of the Earth Vlaanderen en Brussel, Gemeentes /Communes: Chapelle-Lez-Herlaimont – Ciney – Ittre – Mouscron – Vielsalm – Viroinval, Geneeskunde voor het Volk – Schaerbeek, Génération Palestine, GROEN!, Groupe Palestine Santé, Initiatief Cuba Socialista (ICS), intal, intal-CDR regio Heist-op-den-Berg, Jong Groen!, Kif Kif, La Braise Culture asbl – Charleroi, LAP – Leuvense Actiegroep Palestina, LBC-NVK, LCR, LEF, Marianne Charleroi, Mouvement Chrétien pour la Paix, Mouvement Citoyen Palestine, Netwerk Vlaanderen, OWW: Hasselt – Heist-Goor – Hulshout vzw – Herk-de-Stad – Leuven – Overpelt, Pax Christi Charleroi, Plate-forme Charleroi-Palestine (22 associations), PTB-PVDA, Recht op Migratie, Recht op Terugkeer, Reseau Financement Alternatif asbl, SCI, Solidarité Socialiste, SP.A, Steungroep voor Rechtvaardigheid en Vrede in Guatemala, The Palestinian Community in Belgium, UCOS, ‘t Uilekot, Une Autre Gauche, UPJB, Vlaams Palestina Komitee, Vrede vzw, Vredesactie, Vrouwen in ‘t Zwart Leuven.
