Categorie archief: Joodse nakba
850.000 Joodse vluchtelingen verdreven uit Arabische landen thans op 11 nieuwe websites +video
Jews Indigenous to the Middle East and North Africa (JIMENA), een Amerikaanse niet-gouvermentele organisatie uit San Francisco, heeft 11 websites online geplaatst, zowel in Engels als in het Arabisch, waarin de verhalen worden verteld van Joden die zijn gevlucht uit negen moslimlanden waaronder Turkije en Iran.
Lyn Julius maakt vakkundig komaf met de mythe van de Palestijnse onschuld
Berlijn, 28 november 1941. De Palestijnse geestelijke leider Haj Amin al-Hoesseini (1897-1974) was Grootmoefti van Jeruzalem van 1921 tot 1937 en is tot op vandaag de held van de Palestijnen en het symbool van het gewapend verzet tegen Israël. President Mahmoud Abbas op 23 november 2010: “We moeten ons het voortreffelijke leiderschap blijven herinneren van de eerste leider van het Palestijnse volk, de Grootmoefti van Palestina, Haj Mohammed Amin al-Hoesseini. Hij leidde vanaf het begin onze strijd [tegen de Joden.]“ Hierboven was de illustere Grootmoefti te gast bij de Führer van het Derde Rijk Adolf Hitler om – gezellig keuvelend bij een kopje dampende muntthee – samen plannen te smeden om de Europese Holocaust op de Joden uit te breiden tot de Arabische wereld en de rest van het Midden-Oosten.
Dat heeft op een bepaald ogenblik tijdens WOII echt niet veel gescheeld! Moest het Britse Leger onder generaal ‘Monty’ (Bernard Montgomery) eind oktober 1942 niét het Duitse pantserleger onder veldmaarschalk Erwin Rommel hebben verslaan tijdens de Tweede Slag om El Alamein in Egypte (amper 235 km verwijderd van Tel Aviv, ruwweg de afstand Brussel-Amsterdam!), dan hadden de nazi’s makkelijk het Suez kanaal overgestoken, opgerukt dwars doorheen de Sinaïwoestijn en het Britse Mandaat voor Palestina letterlijk van de kaart hebben geveegd. Dan zou de genocidale plannenmaker en Palestijnse ‘held’ Haj Amin Al-Hoesseini alsnog zijn ultieme droom van een Holocaust op de Joden in het M-O verwezenlijkt hebben.
Hieronder legt Lyn Julius uit waarom de Palestijnen helemaal niet zo onschuldig zijn zoals door de Westerse media wordt beweerd, die per definitie anti-Joods èn anti-Israëlisch is. Palestijnen zijn geen ‘slachtoffers’, dat is een mythe; Palestijnen blijken integendeel moordzuchtige genocidale daders. Wie de achterliggende geschiedenis van het Israëlisch-Arabisch conflict niet kent kan nu eenmaal onmogelijk het heden begrijpen en daaruit voortvloeiend zinvolle onderhandelingen opstarten die ooit duurzame vrede in het Midden-Oosten kunnen brengen.
Mijn organisatie Harif poogt het verhaal te vertellen van 2.500 jaar Joodse geschiedenis en cultuur in wat algemeen bekend is als de Arabische wereld. Het is een verhaal met een dramatisch einde: 99 procent van deze Joden die in 1948 op ca. één miljoen geschat werden, zijn in nauwelijks één generatie gevlucht uit de Arabische landen.
Mahmoud Abbas zegt dat geen enkele Jood uit Egypte werd verdreven tijdens regime van Nasser
De ‘gematigde’ Mahmoud Abbas: “Joden, zegt u? Nooit van gehoord.”
De president van de Palestijnse Autoriteit Mahmoud Abbas beweerde donderdag 10 januari dat er geen Joden uit Egypte werden verdreven onder het regime van president Gamal Abdel Nasser, berichtte de krant Al-Masryalyoum. Hiermee voegt hij een zoveelste leugen toe aan zijn lange reeks die al eerder begon met het ontkennen en minimaliseren van de Holocaust en het recent ophemelen van nazi collaborateur Hasj Amin Al Hoeseini, de Grootmoefti van Jeruzalem tijdens WOII.
Abbas zei dat de Joden Egypte “vrijwillig” hebben verlaten “als gevolg van Zionistische samenzweringen.” Hij voegde eraan toe dat om het even welke beweringen dat Joden het “recht hebben om compensatie te eisen” totaal geen steek houden.
Joodse M-O vluchtelingen hebben veel meer verloren dan Palestijnse vluchtelingen [Manfred Gerstenfeld]
Israël heeft tot plicht recht te doen gelden voor het ca. miljoen Joden die tussen 1948 en 1973 gedwongen werden uit de Arabische landen weg te vluchten. De Joods-Arabische vluchtelingen kunnen minstens evenveel rechten laten gelden als de Palestijnse vluchtelingen en werden door de wereldorganisaties nooit als zodanig erkend en hebben nooit of te nimmer restitutie gehad voor hun verloren en/of door de Arabieren gestolen bezittingen, gronden en banktegoeden.
Jewish Middle Eastern Refugees Lost far more than Palestinian Refugees
Manfred Gerstenfeld interviewt Sidney Zabludoff
door Dr. Manfred Gerstenfeld [Arutz-7]
“Ruwweg geschat werden één miljoen Joodse mensen vluchtelingen toen zij uit de landen van het Midden-Oosten en uit Noord-Afrikaanse landen werden verdreven nà 1948. Hun voorvaderen hadden daar in veel gevallen voor duizenden jaren geleefd. Vóór 1948, waren er meer dan één miljoen Joden in Noord-Afrika, in het Midden-Oosten en buiten het gebied dat Israël werd. Het totale aantal daalde met de helft tijdens de jaren die volgende na de oorlog van 1948 en daalde vervolgens tot zowat 100.000 na het conflict van 1967. De Joodse bevolking daalde in de volgende jaren nog verder en tegen 2012 bedroeg het resterende aantal ongeveer 30.000.
“Het exact aantal Palestijnen die sinds november 1947 tot december 1948 uit Israël zijn gevlucht, zal wellicht nooit bekend worden. Het meest aannemelijke cijfer is zowat 550.000. Hierbij moeten nog ongeveer 100.000 nieuwe vluchtelingen van de oorlog van 1967 worden bijgeteld, die het netto totaal brengt op 650.000. Aldus werd het aantal Joden dat gedwongen werd te vluchten omwille van de daden in de landen waarin zij leefden, overschreden met ruim vijftig procenten in vergelijking met het oorspronkelijke aantal gevluchte Palestijnen.”
Sidney Zabludoff is een economist die meer dan dertig jaren gewerkt heeft voor het Witte Huis, de CIA en het Amerikaanse Departement van de Schatkist. Tot aan zijn pensionering in 1995, concentreerde hij zich voornamelijk op kwesties die te maken hadden met de restitutie van Joodse bezittingen die hen ontstolen werden tijdens de periode van de Holocaust.
Minister Ayalon eist in de Verenigde Naties restitutie voor Arabisch-Joodse vluchtelingen [video]
Op vrijdag 21 september 2012 zorgde vice-minister van Buitenlandse Zaken, Danny Ayalon in de Verenigde Naties voor een primeur in de geschiedenis van het volk van Israël. Op de internationale conferentie in de VN eiste hij restitutie voor de Joodse vluchtelingen die tussen 1948 en begin jaren 1970 gedwongen werden te vluchten uit de Arabische landen. Danny Ayalon eiste gelijke behandeling van àlle vluchtelingen, Joden èn Arabieren, die sinds het ontstaan van de Joodse staat op 14 mei 1948 uit hun heimat werden ontzet.
Lees hier op Brabosh.com: “Kwestie Arabisch-Joodse vluchtelingen op agenda in Verenigde Naties“
Opmerking: De commentator in het videofilmpje spreekt Hebreeuws maar minister Ayalon spreekt de VN toe in het Engels.
Opmerkelijk: kwestie Arabisch-Joodse vluchtelingen op agenda in Verenigde Naties [Yitzhak Benhorin]
“Gerechtigheid voor Joodse vluchtelingen uit Arabische landen”. Israëlische delegatie naar de Conferentie van Joodse vluchtelingen; van L naar R: Ronald Lauder, president van het World Jewish Congress (WJC); Danny Ayalon, Israël ‘s vice-minister Buitenlandse Zaken; Ron Prosor, Israël ‘s afgevaardigde in de Verenigde Naties [foto: Shahar Azran - Ynet].
UN hosts conference on Jewish refugees
Ondanks stevige Arabische tegenstand, zullen officiële ambtenaren van de Verenigde Naties en Westerse afgevaardigden samen en voor het eerst ooit een oproep tot gerechtigheid lanceren voor de Joodse vluchtelingen die uit de Arabische landen gevlucht zijn
door Yitzhak Benhorin [Ynet]
Een eerste in zijn soort evenement dat zich focust op de Joodse vluchtelingen die gevlucht zijn uit de Arabische landen werd vrijdag 21 september gelanceerd in het hoofdkwartier van de Verenigde Naties in New York, ondanks sterke Arabische druk. Nadat de Arabische eis om het evenement af te gelasten werd verworpen, heeft de Arabische Liga aan het secretariaat van de Verenigde Naties om toestemming gevraagd om persmededelingen uit te delen aan de ingang van het Israëlische evenement, maar dat verzoek werd eveneens afgewimpeld.
De Palestijnse waarnemer bij de V.N. stuurde afgelopen donderdagnacht e-mails naar verslaggevers omtrent de organisatie en voegde er een artikel bij van Hanan Ashrawi, een Palestijnse topambtenaar dat eerder verscheen in de Huffington Post, waarin zij Israël beschuldigt van het cynisch gebruiken van de term “vluchteling”.
Israël eist gerechtigheid voor Joodse vluchtelingen [Michael Selutin]
Vice-Minister van Buitenlandse Zaken Danny Ayalon bekritiseerde onlangs de Verenigde Naties omdat zij niet voor alle vluchtelingen wereldwijd dezelfde maatstaf hanteren. De wereld hoort enkel spreken over de Palestijnse vluchtelingen maar over de Arabische Joden die hun heimat in de Arabische landen, waar ze soms eeuwenlang hadden gewoond, gedwongen moesten ontvluchten, wordt nooit met een woord gerept.
Israel verlangt Gerechtigkeit für jüdische Flüchtlinge
door Michael Selutin [www.israelheute.com]
vert. E.J. Bron [ejbron.wordpress.com]
De viceminister van Buitenlandse Zaken van Israël, Danny Ayalon, heeft van de VN geëist om eindelijk aandacht te schenken aan het lot van de Joodse vluchtelingen uit Arabische landen. Hiervoor moet een vergadering bijeen geroepen worden met vooral als doel Joodse eigendomsrechten in de voormalige geboortelanden te regelen.
Het Israëlische Ministerie van Buitenlandse Zaken schat dat er tussen 1948 en 1951 ongeveer 850.000 joden uit Arabische landen werden verdreven, waarbij ze destijds een vermogen van ongeveer omgerekend 5,5 miljoen euro zijn kwijtgeraakt, tegenwoordig een waarde vertegenwoordigend van bijna vijf miljard euro.
De verdrijving van de Joden uit de moslimwereld 1920-1970 [Shmuel Trigano]
Elk jaar, herdenken de Palestijnen Nakbadag, de catastrofe die hen overkwam door de oprichting van de staat Israël. Maar de Joden in de Arabische landen hadden ook te lijden onder de catastrofe en… het was vele malen erger.
The Expulsion of the Jews from Muslim Countries, 1920-1970
Een geschiedenis van doorlopende wreedheid en discriminatie
door Shmuel Trigano
Jerusalem Center for Public Affairs [JCPA]
- Tussen 1920 en 1970 werden 900.000 Joden verdreven uit Arabische en andere Moslimlanden. De jaren ’40 waren een keerpunt in deze tragedie; van diegenen die werden verdreven trokken er 600.000 naar de nieuwe staat Israël en 300.000 naar Frankrijk en de Verenigde Staten. Vandaag vormen zij en hun nakomelingen de meerderheid van de Franse Joodse gemeenschap en een groot deel van de bevolking van Israël.
- In de landen die de Joden verdreven, werd een combinatie van zes wettelijke, economische en politieke maatregelen ingesteld met het doel om de Joden te isoleren: denationalisatie; wettelijke dicriminatie; isolatie en sekwestratie; economische beroving; sociaal-economisch onderscheid; en pogrommen of gelijkaardige daden.
- Het is de gewoonte om te zeggen dat het Zionisme van deze ontwikkeling de oorzaak was. Wat er ook van zij, het antisemitisme in het gebied zou zich zelfs zonder de oprichting van de staat Israël blijven ontwikkelen hebben wegens het Arabisch-Islamitisch nationalisme dat in vreemdelingenhaat resulteerde.
- Het feit dat deze gebeurtenissen zich voordeden heeft de campagne gediend om Israël te delegitimizeren heeft daarom voor het grootste deel dezelfde bevolking getroffen die onder deze onderdrukking gebukt ging. Het lot van de Palestijnse vluchtelingen, hun zelfverklaarde onschuld en de onrechtvaardigheid die zij ondergingen, vormen de belangrijkste brok van deze delegitimizering. De Joodse vluchtelingen hebben meer geleden dan de Palestijnse vluchtelingen en grotere plunderingen ondergaan. Nochtans werden zij staatsburgers in hun toevluchtslanden, vooral Israël en Frankrijk, terwijl de Palestijnen door de Arabische naties werden verbannen.
Tussen 1920 en 1970 werden 900.000 Joden verdreven uit Arabische en andere Moslimlanden: van Marokko tot Iran, vanuit Turkije tot Jemen, met inbegrip van plaatsen waar zij twintig eeuwen lang hadden geleefd. De jaren ’40 waren een keerpunt in deze tragedie; van de verdrevenen vestigden er zich 600.000 in de nieuwe staat Israël en 300.000 in Frankrijk en Canada. Vandaag, vormen zij en hun nakomelingen de meerderheid van de Franse Joodse gemeenschap en een groot deel van de bevolking van Israël.
