Categorie archief: Jemen
Sshtt… raadt eens wie er achter al die Arabische protesten schuilt?
Ali Abdullah Saleh weet iets wat niemand weet!
“Ik ga een geheim onthullen” zei de omstreden president van Jemen, Ali Abdullah Saleh, dinsdag tot zijn aanhangers. “Er is een commandopost in Tel Aviv voor het destabiliseren van de Arabische wereld. De commandopost staat in Tel Aviv en wordt beheerd door het Witte Huis.“
Israël krijgt de schuld van onrust in de Arabische wereld
door Israel Today.nl
Het was slechts een kwestie van tijd voordat de Arabische en islamitische leiders Israël gingen beschuldigen, de oorzaak te zijn van de golf van onrust in het Midden-Oosten. Saleh beweerde dat de VS eigenlijk de toenemende demonstraties tegen zijn regime steunt en leidt, maar dat de “zionisten” uiteindelijk de touwtjes in handen hebben.
“Wij zeggen dat dit een zionistische agenda is,” verklaarde Saleh. Hij benadrukte dat de pro-democratische revoluties in de hele regio deel uitmaken van een “samenzwering ten dienste van Israël en de zionisten.”
Jemen is een belangrijke slagveld in de oorlog tegen Al Qaida. De groep van Osama bin Laden zou graag een stevig bolwerk willen vestigen in het zuidelijke deel van het Arabische schiereiland. Tot nu toe, Saleh was verbonden met de VS in het voorkomen van dit resultaat.
De beschuldigingen van de Jemenitische president werden dinsdag herhaald door de Amerikaanse moslimleider Louis Farrakhan tijdens de jaarlijkse bijeenkomst van zijn Nation of Islam in de buurt van Chicago. Farrakhan openbaar drong er openlijk bij de Amerikaanse president Barack Obama op aan, niet toe te staan dat de “zionisten bij u aandringen op een militair offensief” tegen het afbrokkelende regime van de Libische leider Muammar Gaddafi, die demonstranten heeft afgeslacht in een poging om aan de macht te blijven.
Farrakhan noemde Gaddafi “mijn broer”, en benadrukte de Libiërs met rust te laten om hun problemen zelf op te lossen. Hij wees er op, dat de enigen die van de onrust in het Midden-Oosten profiteren, de zionisten zijn, die volgens Farrakhan, “de regering van de Verenigde Staten van Amerika en zijn banksysteem domineren.”
Tenslotte beschuldigde Farrakhan, die Afrikaans-Amerikaans is, de Joden er van, “onevenredig betrokken te zijn geweest bij de slavenhandel.” Farrakhan hield vol dat hij niets persoonlijks tegen de Joden heeft, maar zei dat het zijn plicht is om “de bedekking van de satan weg te nemen, zodat hij nooit weer u en de mensen op de wereld zal misleiden.”
1942. Het Joodse complot gezien door de ogen van de nazi’s. 2011, oude wijn in nieuwe zakken. Joods complot heet nu zionistisch complot.
Bronnen: Israel Today: Israël krijgt de schuld van onrust in de Arabische wereld van 2 maart 2011; The Jerusalem Post: Yemen president blames Israel for Arab world unrest van 1 maart 2011
Messentrekker van Free Gaza Flotilla te gast bij Hamas
31 mei 2010 op de m/s Mavi Marmara. De Jemenitische Sjeik Muhammad Al-Hazmi dreigt met de jambiya, de traditionele gekromde dolk uit Jemen
Logo op de website van Jemen: niks hulp voor Gaza - Israël vernietigen is het enige doel
Iedereen herinnert zich nog wel deze foto van die boze man met vervaarlijk mes op de m/s Mavi Marmara en het incident dat volgde in open wateren met het Free Gaza Flotilla dat met geweld op 31 mei 2010 de legale Israëlische blokkade van Gaza wilde doorbreken.
Ik heb deze foto bij herhaling op deze blog geplaatst maar oogstte hiervoor veel kritiek omdat de foto nep zou zijn, de foto was niet aan boord van dat schip getrokken, de man had vreedzame bedoelingen, het mes diende enkel voor zelfverdediging enz.
Enfin… het kwam er uiteindelijk op neer dat het allemaal Israëlische propaganda was, het Arabisch synoniem dat Joden alleen maar liegen en Arabieren eerlijke waarheidslievende mensen zijn die het goed menen met de mensheid [wel eerst moslim worden want anders komt het nooit goed]. Maar zoals bijna steeds het geval is, komt de waarheid uiteindelijk altijd boven drijven. In het geval van Israël komt die waarheid zoals steeds ruim te laat. Het kwaad door de anti-Israëlpropaganda is dan al geschied en wie blijft er uiteindelijk over om het op te nemen voor Israël en kan luid genoeg roepen zodat het wordt gehoord? Weinigen.
Sjeik al-Hazmi met zijn kinderen op 22 april 2010, zes weken voor zijn trip naar Gaza
Het ware gezicht van Boats for Free Gaza
Sjeik Muhammad Al-Hazmi uit Jemen
Zo heeft MEMRI een lijst van deelnemers gepubliceerd aan het flottielje die iedereen zeker moet gelezen hebben, met deelnemers afkomstig uit Egypte, Jemen, Libanon, Jordanië, Syrië en verder – daarnaast hooggeplaatste leden van de Moslim Broederschap, een voormalige medewerker van Hezbollah’s Al Manar netwerk (die in de Verenigde Staten beschouwd wordt als een terroristische entiteit en die verboden is in verschillende Europese landen), ook nog Koeweitse salafisten die voorstander zijn van het “gewapend verzet” in Irak (tegen Britten, Amerikanen enz.), en nog zoveel anderen.
Intussen is de man op het plaatje een erg populaire figuur geworden in het Midden-Oosten en een graag geziene gast in vele Arabische showprogramma’s en talkshows. De man in kwestie is sjeik Muhammad al-Hazmi, afkomstig uit Jemen, en hij zetelt in het parlement voor de al-Islah partij die nauw aanleunt bij de Moslim Broederschap. Sjeik al-Hazmi was op de Marmara samen met nog twee andere Jemenitische parlementsleden ondermeer met Hazza al-Maswari, een gekende sympathisant van al-Qaeda.
Gaza, 22 oktober 2010. Sjeik al-Hazmi (r.) schenkt zijn jambiya aan Hamasboss Ismail Haniyeh. KLIK op de afbeelding om de videoclip te bekijken
De sjeik schenkt zijn dolk aan Hamasleider Ismail Haniyeh
Uitzending op Al-Aqsa TV (Hamas/Gaza) – 22 oktober 2010
Het volgende is een transcript van een deel van het TV verslag over het Jemenitische parlementslid sjeik Muhammad AL-Hazmi die zijn dolk, de traditionele gekromde jambiya, wegschonk aan de premier van Hamas lsmail Haniyeh. Het verslag werd op 22 oktober 2010 uitgezonden op Al-Aqsa TV, de nationale omroep van Gaza. De videoclip kan u hier op het MEMRI kanaal bekijken en beluisteren in het Arabisch, Engels ondertiteld. De tekst werd heden door Brabosh.com naar het Nederlands vertaald en online gebracht.
Presentator: “Een tijdje geleden vertelde een van onze broeders mij iets over dat aan boord van de Marmara was gebeurd. Zoals u weet is Jemen vandaag aanwezig in onze harten en in ons land. Zoals u ook wel weet, is de dolk die onze mensen in Jemen dragen en de jambiya wordt genoemd, het symbool voor de Arabische eer van de [Jemenitische] moslims. Hij vertelde me dat een van onze Jemenitische broeders aan boord van de Marmara weigerde zijn jambiya af te geven aan de bezettingsmacht toen die de Marmara overvielen. Hij verwondde twee soldaten vooraleer de jambiya hem met geweld werd afgenomen!”
“Wij groeten het volk van Jemen.”
Dit was een inleiding voor de toespraak van parlementslid Muhammad Al-Hazmi, die de Jeminitische delegatie vertegenwoordigt.
De Jemenitische sjeik op het dek van het piratenschip de Mavi Marmara
Muhammad Al-Hazmi: “Eerst en vooral en mits uw instemming, wil ik mijn rug niet keren naar commandant Ismail [Haniya of Haniyeh].”
“Alle lof zij Allah, die ons naar Gaza heeft gebracht, het land van de gezegende Jihad, tegen de wil in van Stinkyahoe [stinkende Netanjahoe] en zijn minister Barak.”
[...]
“Beste broeders, wij zijn tot u gekomen vanuit Jemen, het land van de Jihad, met achterlating van miljoenen Jemenieten, die verlangen om [naar hier] te komen en de jihad [uit te voeren]. Laat me u dit vertellen, er bestaat in Jemen slechts over weinig zaken politieke eensgezindheid, maar allen verenigen zich achter de zaak van Palestina – in het pad van de weerstand en niet in die van het compromis. De leiding, de regering en het volk, hebben zich in deze allen unaniem verenigd.”
[...]
“Beste broeders, ik wil niet teveel op uw tijd beslag leggen. Ik was met mijn broeders aan boord van het Freedom Flotilla… ik droeg de Jemenitische jambiya [dolk]. Bij Allah, de enige reden waarom ik die bij me had was om hem aan Ismail Haniyeh te schenken. Maar de Zionistische vijand heeft hem van mij afgenomen. Toen ik daarna terugkeerde naar Jemen,, sprak ik tegen de mensen van Jemen dat ik thans met twee kwesties zit opgeladen: de Palestijnse zaak en de zaak van de Jeminitische jambiya.”
“Ik heb een andere jambiya meegebracht vandaag, sta me aldus toe om namens het volk van Jemen u deze [dolk] aan te bieden, omdat deze symbool staat voor het Jemenitische volk. Sta me toe deze dolk af te doen en deze te overhandigen aan mijn broeder Ismail Haniyeh. In de naam van het volk van Jemen, ik hoop dat hij [die dolk] zal accepteren.”
Man in publiek roept: “Allah Akbar.” [Allah is Groot]
Het publiek zegt na: “Allah Akbar.”
De presentator rondt af: “Ik heb u verteld over een van de Jemenitische broeders. Onze vriend hier is diegene die de confrontatie aanging met de vijand en vandaag heeft hij ons de jambiya gebracht, om de eer van Jemen af te kondigen, die nooit zal overwonnen worden, zo Allah het belieft.”
En wie nog op zoek is naar de oorspronkelijke jambiya van de sjeik op de Marmara: hier is hij weer tussen een berg messen die door het IDF werden aangeslagen
Bronnen: Memri Bulletin – Report #3374: Yemeni MP Muhammad Al-Hazmi Presents Hamas Prime Minister Ismail Haniya with His Dagger van 12 november 2010
Laatste Joden van Jemen leven in angst voor groeiende moslimhaat…
Joods huiselijk tafereel in Kharif, Jemen, 8 april 2009 (AP Photo/Hamza Hendawi)
Afbeelding hierboven: Jong Joods Jemenitisch meisje pakt een kip voor Joodse man om kosjer te slachten in de tuin van hun huis. De Joodse gemeenschap van Jemen, die 3000 jaar teruggaat ten tijde van koning Salomon en eens 60.000 leden telde, slonk dramatisch wanneer de meesten van hen naar de pas opgerichte staat Israël trokken.
Joods jongetje in Jemen
De laatste Jemenitische Joden die achter gebleven zijn, huidige schattingen lopen uiteen van 250 tot 400, voelen de hernieuwde en soms gewelddadige druk van de Jemenitische moslims, die onlangs nog werd aangewakkerd tijdens het Israëlisch offensief in Gaza dat aan meer dan 1.000 Gazanen het leven kostte.
De laatste Joden van Jemen worden geconfronteerd met een ambivalente houding van de Jeminitische regering – die hen wel publiek steunt maar nogal laks omgaat met de door haar beloofde bescherming – en dat in een Arabische wereld waar het Islamitische extremisme en onverdraagzaamheid jegens minderheden nog steeds toeneemt.
“Er is nauwelijks een moskeepreek die vrij is van onverdraagzaamheid. In de eigen politieke retoriek van de regering worden de Joden gemarginaliseerd en het maatschappelijk middenveld is te zwak om hen te beschermen,” zegt Mansour Hayel, een Jemenitische moslim en mensenrechten activist die een expert is op gebied van de Jemenitische Joden. “Het beleid van de regering ligt aan de basis van het lijden van de Joden,” zegt hij .[...] En toch … beweert de Jemenitische regering wordt geprobeerd om aan de kwellingen een halte toe te roepen…
President Ali Abdullah Saleh heeft voorgesteld om de 45 Joodse families die leven in landbouwgemeenschappen in Kharif nabij de stad Raydah in de provincie Omran, om hen te verhuizen naar een plaats 75 kilometer gelegen ten zuiden van San’a, waar ze beter kunnen worden beschermd. De president heeft hen vrije stukken land aangeboden om er nieuwe huizen op te bouwen. Maar de regering heeft tot op heden nog steeds geen concrete maatregelen getroffen sinds de eerste keer dat deze presidentiële voorstellen ter sprake kwamen eind vorig jaar.
Spelende Joodse meisjes in Raydah
Voor de 18 Joodse families die in 2007 naar San’a werden verhuisd vanuit Saada, een andere noordelijk gelegen provincie, gaan dedingen ook niet zo best. Zij ontvluchtten de gevechten tussen leger en opstandelingen, toen in hun huizen werd ingebroeken, geplunderd en hun oude religieuze boeken werden vernield. Nu leven ze in San’a in te kleine appartementen onder strikte bewaking, totaal overgelverd aan de willekeur van de regering.
De gezinnen in Kharif en Raydah zeggen wel dat zij ook willen weggaan, maar enkel als ze hun bezittingen die ze moeten achterlaten worden gecompenseerd. Migreren naar Israël of naar de Verenigde Staten is een mogelijkheid, en de regering heeft hen gezegd niemand te zullen tegenhouden om op te stappen. Maar de Joden durven niet openlijk te praten over die optie, omdat in Jemen Israël een anathema is en Amerika diep gewantrouwd wordt.
“Ten minste één groep van buiten heeft geprobeerd om de Jemenitische joden uit het land te halen,” zei een Israëlische ambtenaar in Jeruzalem die verder anoniem wilde blijven omdat het onderwerp erg gevoelig ligt. “Maar velen zien er tegen op om vluchtelingen te worden en alles te verliezen wat zij hebben,” vertelde de ambtenaar. “Het is in het belang van de overheid dat de Joden hier zouden blijven,” zei sjeik Mohammed al-Nagi Shayef, een rijke stammenleider en woordvoerder van de Jemenitische president omtrent Joodse kwesties. “Het zou een schande zijn voor de regering wanneer ze zouden weggaan.“
Bronnen: Jihad Watch: Muslim hostility for Yemen’s few remaining Jews grows van 9 mei 2009; Yemen: Muslim anti-Semitism prompts Jewish immigration van 23 februari 2009; Dhimmi Watch: Muslim extremist kills Yemeni Jew van 12 december 2008; Tuscaloosa News: Yemen’s Jews uneasy as Muslim hostility grows van 9 mei 2009; op deze blog: Joodse en Arabische vluchtelingen: het verschil tussen retoriek en realiteit van 28 februari 2009; Joden van Jemen in het geheim naar Israël gesmokkeld van 22 februari 2009; Point of no Return: Jews of Yemen; Ynet News: Yemen’s few Jews face rebel threats van 5 januari 2007; The Jewish Star: Yemen’s Jews living in danger van 24 februari 2009
Joden van Jemen in het geheim naar Israël gesmokkeld
Veilig geland in Israël
Donderdag 19 februari 2009 werden tijdens een geheime operatie twee gezinnen, samen 10 Joodse Jemenieten, het land uitgesmokkeld. Sayid Ben Israel, één van de leiders van de Joodse gemeenschap die tot dan met zijn gezin in Raïda in de provincie Omran woonde, kwam tot het besluit om te vluchten nadat enkele dagen eerder een granaat in zijn huis werd geworpen. Het Joodse Agentschap besliste daarop om de twee gezinnen waaronder hun vier kinderen in het diepste geheim over te brengen naar Tel Aviv. Met hen waren ook twee anderen Jemenitische Joden meegekomen, die deze kans niet liet liggen om aan het antisemitische geweld van de voorbije weken en maanden te ontkomen, dat sinds het begin van het Gaza conflict in alle hevigheid opnieuw was opgelaaid.
Jemenitische Joden genieten de speciale bescherming van de president van Jemen, Ali Abdallah Salah. In de afgelopen jaren zijn de aanslagen tegen Joden echter steeds meer toegenomen. De spanningen bereikten vorig jaar december een hoogtepunt toen Moshe Yaish Nahari, vader van 9 kinderen, werd vermoord door een moslimextremist. De bedreigingen tegen Joden in Jemen zijn volgens Israël tijdens het Gaza-offensief geëscaleerd. Directeur-generaal van het Joods Agentschap Moshe Vigdor zei dat zijn organisatie de situatie van de gemeenschap in Jemen nauwgezet volgt en belooft op elke mogelijke manier te helpen. Joden die ook willen emigreren uit Jemen, zullen snel worden opgehaald. Het gezin van Ben Israel zal nu haar intrek nemen Beit Shemesh, daarbij geholpen door het emigratieprogramma van het Joodse Agentschap. Elke nieuwe emigrant ontvangt gewoonlijk 40.000 sjekkels (7.600 euro) als startkapitaal. De andere migranten zullen worden ondergebracht naar het Yeelim Opvangcentrum in Beersjeba, waar ze ook uitgebreide hulp zullen krijgen van het Joodse Agentschap bij hun integratie in de Israëlische maatschappij. In Jemen leven thans nog 280 Joden waarvan 230 in de stad Raida en een 50-tal in Sanaa.
Operatie Magisch Tapijt (1949 – 1950)
Operatie Magisch Tapijt: Jemenitische Joden worden overgevlogen naar Israël
De Jeminitische Nahari familie. Moshe Yaish-Nahari werd begin december 2008 op straat doodgeschoten door een moslimfundamentalist
Tot kort na de Tweede Wereldoorlog leefde er een grote Joodse gemeenschap in Jemen van ongeveer 63.000 Joden, waarvan een groot deel zich voornamelijk concentreerde in Aden, een Britse kolonie in Zuid-Jemen. Wanneer in november 1947 de Verenigde Naties het Verdeelplan (VN-Resolutie 181) voor de verdeling van Palestina goedkeuren (zie hier kaart) en zoals verwacht de meeste Arabische moslimlanden het VN-Verdeelplan afwijzen, raast een golf van antisemitisme doorheen de Arabische wereld. Overal vinden rellen plaats tegen hun locale Joodse medeburgers, die daar al leefden sinds de tijd van Koning Salomon, met vele doden, vernielingen van Joodse bezittingen en synagogen als gevolg.
In 1947 worden tijdens een bloedige pogrom in Jemen ten minste 80 Joden vermoord. Na het uitroepen van de Joodse staat in mei 1948 wordt de kersverse staat aangevallen door de legers van zes Arabische landen. In 1948 besloot de nieuwe Imam van Jemen onverwachts zijn Joodse onderdanen te laten vertrekken en liet tienduizenden mensen naar Aden vloeien, die daar als sardines bijeen gepakt in erbarmelijke omstandigheden trachten te overleven. Geen VN te bespeuren in die tijd en ook geen enkele VN-resolutie die zich het lot van de Arabische Joden aantrok en nog het minst van al dat van de Joden van Jemen. De Onafhankelijkheidsoorlog van Israël loopt in een verbitterde strijd verder tot in het voorjaar van 1949.
Israël weet wat er intussen de Joden van Jemen is overkomen en besluit tot actie over te gaan. Tussen juni 1949 en september 1950 werden tijdens de Operatie Magisch Tapijt (Operation Magic Carpet) door de Israëlische regering ongeveer 49.000 Joden vanuit Jemen geëvacueerd naar Israël. Het overgrote deel van deze groep die bestond uit 47.000 Joodse Jemenieten, 1.500 uit Aden alsook 500 Joden uit Djiboeti en een aantal Joden uit Eritrea, werden door Britse en Amerikaanse vliegtuigen overgevlogen. De meeste van deze Joden waren verarmde landbouwers en zagen voor het eerst van hun leven een vliegtuig. Zij werden brutaal losgerukt uit hun eeuwenoude religieus en traditioneel bestaan en moesten zich gedwongen aanpassen aan een voor hen totaal nieuwe leefwereld in Israël. De emigratie van Joden uit Jemen werd voortgezet tot 1962, wanneer de burger oorlog in Jemen uitbrak. Van die grote gemeenschap van toen zijn er vandaag de dag nauwelijks ongeveer 200 overgebleven.
Joodse Naqba in het Midden-Oosten totaal genegeerd
1948. Joden vluchten weg uit de Westbank nadat Jordanië dit gebied eenzijdig annexeerde, Israël zal pas in 1967 het gebied terug innemen nadat het door Jordanië werd aangevallen
Wanneer men over het vluchtelingenprobleem spreekt in Israël of Palestina, denkt men automatisch aan de Palestijnen die in de jaren volgend op de onafhankelijkheid van de Israëlische staat in 1948 in de Westbank en Gaza woonden en in grote getale naar Jordanië, Libanon, en andere Arabische staten wegvluchtten. Vlucht die door pro-Palestijnse organisaties en in het M-O gemeenzaam de Palestijnse Naqba wordt genoemd. De Joodse Naqba wordt hierbij gewoonlijk genegeerd.
1951 Joodse vluchtelingen uit Irak
Migratie van de Arabische Joden begon druppelsgewijze eind 19de eeuw maar kende een enorme acceleratie wanneer vanaf 1948 tot begin jaren ’70 tussen de 900.000 en 1 miljoen Arabische Joden massaal hun respectievelijke landen ontvluchtten waarvan een 600.000 zich tegen 1972 in Israël hadden gevestigd. De Joden van Egypte en Libië werden gedwongen het land te verlaten terwijl de Joden van Irak, Jemen, Syrië, Libanon en in de Noord-Afrikaanse landen door de ontelbare fysieke en politieke bedreigingen ze niet langer veilig waren en eveneens naar Israël vluchtten. De meeste Joden moesten al hun hebben en houden moeten achter laten.
Tegen 2002 maakten de Arabische Joden en hun afstammelingen zo’n 40% uit van de Israëli’s. De World Organization of Jews from Arab Countries (WOJAC) heeft berekend dat de gezamelijke waarde die de Joden moesten achterlaten tijdens hun vlucht vandaag op meer dan 300 miljard dollar moet geschat worden en het onroerend goed dat in Joodse handen was in de Arabische landen ruim 100 000 vierkante kilometer beslaat of viermaal de grootte van de staat Israël. Voor de verliezen aan mensen, bezittingen en materiële zaken werden de Arabische Joden hiervoor nooit gecompenseerd en hun ‘Naqba’ komt in geen enkel VN-rapport voor en komt ook in geen enkele Vredesonderhandelingen aan bod.
