Categorie archief: Israëlische Arabieren
Hoezo Apartheid? Sherian Kihia is jong en mooi, moslima en Arabische en maakt Israël groothartig
Sherian Kihia poseert trots voor de ziekenwagen die zij in Jeruzalem bestuurt voor Magen David Adom, de Israëlische spoeddienst
Meet MDA’s first Muslim ambulance driver
door Ari Galahar [Ynet]
Jarenlang droomde de 24-jarige Sherian Kihia uit Oost-Jeruzalem ervan om als vrijwilligster te werken voor de Magen David Adom [MDA] hulpdienstorganisatie, [een Joods-Israëlische variant op de hulpdienst-in-nood van het Rode Kruis; ed. Brabosh]. Om haar ambitie te realiseren moest zij vele interne en externe kritiek overwinnen om te werken tussen mannen en dat tot in de kleine uurtjes van de nacht.
Een tijdlang vreesde zij dat het haar niet zou lukken. Maar dit alles weerhield haar er niet van om uiteindelijk haar levensdroom in vervulling te zien gaan. Thans, na te zijn toegelaten tot de MDA-hulpdiensten, schrijft Sheiran geschiedenis door als eerste Arabische vrijwilligster actief in de organisatie te zijn en zegt ze vol vertrouwen: “Ik heb me geëngageerd in het redden van mensenlevens en laat me niet verleiden tot kwesties omtrent religie of nationaliteit. Ik ontvang eigenlijk heel wat steun binnen mijn omgeving.“
‘Zij behandelen me goed’
Kihia ging onlangs aan de slag in een MDA-station in Oost-Jeruzalem en werd aangenomen als ziekenwagenbestuurder. “Ik kwam bij de MDA na jarenlang gehoord te hebben over hun levensreddende interventies,” zegt ze trots. “Aanvankelijk volgde ik cursussen in eerstehulpverlening en boekte langzaam vooruitgang.”
Ze ontmoette heel wat obstakels op weg naar haar doel. “Vrienden en familie vroegen me waarom ik me vrijwillig bij de MDA wilde aanmelden en niet bijvoorbeeld bij het Rode Kruis. Maar mijn ouders hebben me geholpen om vorderingen te maken in de professionele cursusboeken die door de organisatie worden aangeboden.“
Als je het aan Kihia vraagt is dit niet haar laatste halte in de reddingsorganisatie – ooit op een dag wil zij paramedicus worden. Intussen ontvangt zij alle mogelijke steun van haar familieleden en in het bijzonder van haar nieuwe echtgenoot die zij enkele maanden geleden huwde.
“Eén van de problemen was het feit dat ‘s avonds laat thuiskom en zoiets is in mijn omgeving onaanvaardbaar”, vertelt ze, “maar mijn familie steunde me en dat deed ook mijn echtgenoot. Hij zei: ‘Je doet wat je wilt, je hebt mijn steun.’”
“De waarheid is dat ik niet eens heb nagedacht over wat de mensen zouden zeggen. Zelfs nog vooraleer ik hem ontmoette zei ik dat ik geen man zou willen huwen die zich aan het feit zou ergeren dat ik tot ‘s avonds laat moet werken of dat ik een ziekenwagen bestuur.”
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Waarvoor is Israëli-Arabisch parlementslid Ahmed Tibi bang dat u zou ontdekken? [video]
Video: What is MK Tibi Afraid You’ll Find Out?
YouTube video herinnert ons aan sommige opmerkingen gemaakt door Arabische parlementsleden. Zouden Joden dezelfde rechten genieten in Arabische landen?
door Elad Benari [http://www.israelnationalnews.com]
De Arabische parlementsleden van Israël zijn bekend voor hun anti-Israëlische opmerkingen en acties. De volgende video, getiteld “This is What Ahmed Tibi is Afraid You’ll Find Out” toont een aantal van deze opmerkingen en herinnert er ons ook aan dat in Arabische landen de Joden niet eens het recht hebben om verkozen te worden in een regering, laat staan dat ze zich in het openbaar hiertegen mogen uitspreken.
Eén van de scènes in de video toont parlementslid Ahmed Tibi die de voltallige vergadering van de Knesset toespreekt en het Israëlische parlement beschrijft als “meer en meer extreem wordend, fanatiek, oppervlakkig en verdient – althans gedeeltelijk – een diepe minachting.”
Vorige maand verheerlijkte Tibi de “martelaren” van de Palestijnse Autoriteit op een ceremonie ter gelegenheid van de “Palestijnse Martelaren Dag” die gesponsord werd door Mahmoud Abbas, de chef van de Palestijnse Autoriteit. Hij ging in september ook naar New York als deel van de delegatie van de Palestijnse Autoriteit aan de Verenigde Naties toen deze zijn eenzijdig verzoek verdedigde om Palestijnse soevereiniteit.
Onlangs werd Tibi uit de voltallige vergadering en de commissies van de Knesset geschorst voor een termijn van zeven dagen, als straf voor een reeks brutale opmerkingen die hij maakte jegens parlementslid Anastassia Michaeli (Yisrael Beitenu) na het incident waarin zij opzettelijk water op parlementslid Raleb Majadle (Arbeidspartij) morste.
Deze week besliste het Comité voor Ethiek van de Knesset om Ahmed Tibi het recht te ontzeggen om nog deel te nemen aan de minuut-lange toespraken in de vergadering, voor de termijn van een maand – met onmiddellijke ingang – omtrent dezelfde reeks brutale opmerkingen.
Het einde voor het Palestijnse “recht op terugkeer” [Daniel Pipes]
“Het demografische wapen van de Arabieren om Israël te verwoesten,” zo wordt dat Recht op Terugkeer gemeenzaam genoemd. Gaat het niet met de wapens, dan maar door een overtal in mensen. En deze Arabische antisemitische cartoon maakt ook duidelijk dat het niet enkel om terugkeren gaat. Op de sleutel in kwestie [symbool voor het Palestijnse Recht op Terugkeer] zit een gom waarmee op het plaatje een Joodse Davidster wordt weggegomd. Juist, dàt is het echte doel: de aankondiging van een genocide. De Joden moeten weg, de Joden moeten dood. Niet alleen Israël moet weg, maar alles wat ooit naar Joden of het Jodendom heeft verwezen, moet verdwijnen, worden weggegomd. Voorgoed en voor altijd. Weg. Foetsie.
Das Aus für das palästinensische “Rückkehrrecht”
door Daniel Pipes [http://europenews.dk]
vertaling E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com]
Van 1967 tot 1993 kregen slechts enkele honderden Palestijnen van de Westbank en de Gazastrook het recht om in Israël te leven door te trouwen met Israëlische Arabieren (die bijna 20% van de Israëlische bevolking uitmaken) en zodoende het Israëlische staatsburgerschap verwierven. Daarna boden de Akkoorden van Oslo een minder gebruikte mogelijkheid van familiehereniging, die van deze druppel een rivier maakte: van 1994 tot 2002 trokken 137.000 inwoners van de Palestijnse autonome gebieden naar Israël; enkelen van hen gingen schijnhuwelijken aan of deden aan polygamie.
Israël heeft twee redenen om bang te zijn voor deze ongecontroleerde immigratie: ten eerste vormt deze een veiligheidsrisico. Yuval Diskin, chef van de geheime dienst Shin Bet, merkte in het jaar 2005 op, dat van de 225 Israëlische Arabieren, die in terreur verwikkeld waren, 25 – dus 11% – via de mogelijkheid tot familiehereniging legaal naar Israël kwamen. Ze gingen in de aanval, vermoordden 19 Israëli´s en verwondden 83; de meest beruchte van hen is Shadi Tubasi, die als zelfmoordactivist in 2002 in het Matza restaurant in Haifa 15 mensen vermoordde voor Hamas.
Ten tweede dient deze als Stealthversie van het Palestijnse “recht op terugkeer”, waarmee het joodse karakter van Israël wordt uitgehold. Deze 137.000 nieuwe staatsburgers vormen ongeveer 2% van de bevolking van Israël – geen gering aantal. Yuval Steinitz, nu Minister van Financiën, herkende in 2003 in de aanmoediging van de Palestijnse Autoriteit (PA) tot familiehereniging een “weloverwogen strategie” ter verhoging van het aantal Palestijnen in Israël en van de ondermijning van diens joodse karakter. Ahmed Qurei, een Palestijnse toponderhandelaar, bevestigde deze angst later: “Als Israël onze voorstellen over de grenzen (van een Palestijnse staat) blijft afwijzen, zouden we het Israëlische staatsburgerschap kunnen eisen”.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Meeste Arabieren zijn er trots op om Israëli te zijn [Ryan Jones]
Most Arabs proud to be Israeli
door Ryan Jones
door Israel Today [http://israeltoday.nl/]
Uit een enquête blijkt, dat meer dan de helft van de Israëlische Arabieren er trots op zijn burgers te zijn van de Joodse staat, en de meesten willen zelfs de IDF sterker maken. Deze resultaten verschillen wel sterk van de lasterlijke berichten in de media over de Israëlische ‘apartheid’.
Als je alleen maar zou luisteren naar de belangrijke media en Israël’s vele tegenstanders, zou je kunnen denken dat de Joodse staat een afschuwelijke plaats is voor Arabieren om te wonen en ze er worden onderdrukt, en dat Arabieren niets liever willen dan Israël vervangen door hun eigen Palestijnse staat.
Maar als je de moeite neemt om naar de Arabieren zelf te luisteren (wat de media liever vermijden), komt er een geheel ander beeld naar voren. Volgens de onlangs gehouden Democracy Index 2011 enquête van het Israel Democracy Institute, zijn bijna 53 procent van de Israëlische Arabieren er ‘trots op Israëli’s te zijn’. Slechts 28,3 procent antwoordde, ‘helemaal niet trots’ te zijn om een Israëli te zijn.
Deze cijfers geven een heel ander beeld dan al die kritiek, dat Israël een een apartheidsstaat zou zijn die de Arabische bevolking discrimineert en onderdrukt.
Alexander Yakobson, die opinie-artikelen schrijft voor de linkse Israëlische krant Ha’aretz, zei dat hij eens aan een groep Britse journalisten vroeg of 45 procent van de katholieken in Noord-Ierland al dan niet bereid zou zijn om te zeggen dat ze ‘er trots op zijn dat ze Brits zijn’. (In het jaar dat Yakobson zijn onderzoek uitvoerde zei 45 procent van de Arabieren, dat ze er trots op waren een Israëli te zijn). Yakobson vertelde dat een van de journalisten hem zei: ‘Ik geloof niet dat 45 katholieken in Noord-Ierland bereid zijn om dit te zeggen, laat staan 45 procent”
Het was misschien nog verrassender, dat in de 2011 Democracy Index de grootste groep Israëlische Arabieren (45 procent) geloven dat het ‘belangrijk of zeer belangrijk’ is om de militaire macht van Israël te vergroten. Slechts 29 procent dacht het tegenovergestelde. Dat zijn interessante cijfers, afkomstig is van een bevolking die het slachtoffer zou zijn van het Israëlische ‘bezettingsleger’.
Helaas zijn de enige Israëlische Arabieren die de pers halen, degenen die de Joodse staat aanvallen met beschuldigingen van mensenrechtenschendingen.
Israël heeft op één na de meeste hoogst geschoolden per land ter wereld
Israëlisch-Arabische studenten aan de Universiteit van Haïfa. Hoezo Apartheid?
The 10 Most Educated Countries in the World
bron: Wall Street Journal
De afgelopen 50 jaren is het aantal afgestudeerden aan de universiteiten in de ontwikkelingslanden met bijna 200 procent toegenomen. De Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD) heeft een rapport gepubliceerd ‘Education at a Glance 2011‘, waarin wordt aangetoond dat, terwijl het onderwijs over de hele linie is verbeterd, het niet overal in gelijke mate verbeterde; sommige landen behaalden veel betere resultaten dan anderen. Zich baserend op dit rapport heeft de Wall Street Journal een Toptien opgemaakt van 10 ontwikkelde landen met de meest opgeleide bevolking ter wereld.
Marwan Barghouti behaalde in maart 2010 een doctoraatstitel in Israëlische gevangenschap
Het mag u misschien verbazen, maar Israël scoort hier opnieuw hoge ogen. Op Canada na blijkt dat Israël het meeste en hoogst aantal opgeleide inwoners per land heeft. En voor de Israëlbashers onder u: de 1,3 miljoen Israëlische Arabieren, nakomelingen van zij die niet gevlucht zijn toen de Israëlische staat in mei 1948 werd opgericht, genieten in gelijke mate van dit haast perfecte onderwijssysteem van Israël.
Zelfs gestrafte Pal-Arabische terroristen kunnen in de Israëlische gevangenissen via de Open Universiteit van Israël een opleiding volgen. Bekendste voorbeeld is wellicht terroristenleider Marwan Barghouti, het brein achter vele aanslagen en aanstichter van de Tweede Intifada, in 2002 opgepakt en veroordeeld tot vijf keer levenslange gevangenisstraf, behaalde in 2010 in gevangenschap een doctoraatstitel. De 5 1/2 jaar lang gegijzelde Israëlische soldaat Gilad Shalit, die in oktober 2011 werd geruild voor 1027 terroristen, heeft in de kerkers van Hamas in Gaza die luxestatus niet gekregen…
Wat mij persoonlijk nog het meest verbaast is, ondanks het feit dat Israël al 63 jaar wordt belaagd door de Arabische landen, honderden terroristische aanslagen en permanente beschietingen met mortiergranaten en raketten vanuit Gaza, de Joodse staat toch deze bijzonder hoge graad van ontwikkeling en onderwijs heeft kunnen bereiken. Sommigen noemen dat Het Mirakel van Israël. Ik heb er persoonlijk geen zinnige verklaring voor, maar de veerkracht van het Joodse volk onder bijzonder zware omstandigheden is ronduit verbluffend!
De Top Tien luidt als volgt (tussen haakjes opleidings graad in procenten):
1. Canada (50%)
2. Israël (45%)
3. Japan (44%)
4. Verenigde Staten (41%)
5. Nieuw-Zeeland (40%)
6. Zuid-Korea (39%)
7. Noorwegen (37%)
8. Verenigde Koninkrijk (37%)
9. Australië (37%)
10. Finland (37%)
2. Israel
> Procent van de bevolking met een hogere opleidingsgraad: 45%
> Avg. annual growth rate (1999 – 2009): N/A
> GDP per capita: $28,596 (12th lowest)
> Pop. change (2000 – 2009): 19.02% (the highest)
Although there is no data on the percentage of Israeli citizens with postsecondary education dating back to 1999, the numbers going back to 2002 show that growth is slowing dramatically compared to other countries. In fact, in 2006, 46% of adults ages 25 to 64 had a tertiary education. In 2007 this number fell to 44%. Only 78% of funds spent on educational institutions in Israel are public funds. The country is also only one of three — the other two being Ireland and Sweden — where expenditure on educational institutions as a proportion of GDP decreased from 2000 to 2008. Israel also had the largest increase in overall population, approximately 19% from 2000 to 2009.
Lees hier meer: “The 10 Most Educated Countries in the World” in The Wall Street Journal
Afb. hieronder: Palestijnse Arabieren studeren aan de Universiteit van Ariel in het ‘bezette’ Samaria [op de West Bank]
Met dank aan A. W. voor de hint.
Christenen voelen zich thuis in Israël [Tom Struick van Bemmelen]
Huda Naccache, christen Israëlisch-Arabische en schoonheidskoningin van Israël
Christenen voelen zich thuis in Israël
door Tom Struick van Bemmelen
bron: Likoed Nederland http://likud.nl/
De Miss Earth verkiezingen in Manilla, de hoofdstad van de Filippijnen. Er is ook een Israëlische schoonheidskoningin… In december 2011 is dat de knappe 22-jarige Huda Naccache. Huda woont in de Noord-Israëlische havenstad Haifa waar ze geografie en archeologie studeert aan de universiteit. Ze is dus niet alleen mooi, maar ook nog slim! En christelijk!
Iets wat in Israel allesbehalve bijzonder is; christelijke- en islamitische Arabieren participeren volop in de Israëlische samenleving. Zo heeft de geboorteplaats van Huda, Nazareth, al jarenlang een christelijk-Arabische burgemeester: Ramiz Jaraisy. Nazareth is bovendien de vestigingsplaats van de Arabische glossy Lilac, dat vol staat met artikelen over mode, carrière en gezondheid, en dat net als het Katholiek Nieuwsblad wordt geleid door een knappe rooms-katholieke vrouw: Yara Mashour. In september 2011 stond Huda Naccache op de cover van Lilac.
Een christelijke plaatsgenote van Huda, de aantrekkelijke korporaal Eleanor Joseph, was de eerste Arabische vrouwelijke paracommando in het Israëlische leger. Zij besloot het Israëlische leger in te gaan nadat in 2006 de door Iran gesteunde radicaal-islamitische terreurorganisatie Hezbollah duizenden rakketen vanuit Libanon op Israel afvuurde. Raketten die ook in de wijk in Haifa neerkwamen waar Eleanor woonde, en daar christelijke slachtoffers maakten. Om hen en andere Joodse- en islamitische Israëliërs te beschermen meldde de dappere Eleanor zich daarom vrijwillig voor het Israëlische leger. Ook in het Israëlische leger participeren christenen en moslims dus volop.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Israëlisch-Arabisch parlementslid Hanin Zoabi vergaderde met Hamas leiders
Het bewuste kiekje van december 2011: Helemaal vooraan links heeft het Israëlisch-Arabisch parlementslid Hanin Zoabi een ontmoeting met een viertal Hamasleden. Helemaal rechts achteraan met baard, komt Hamasleider Aziz Dwaik net de kamer binnen.
‘MK Zoabi met with Hamas officials’
door Yoav Zitun [bron: Ynet News]
Tijdens een recente inval van het IDF in de kantoren van Hamas in Tulkarem, een stad gelegen in Samaria, hebben de Israëliërs beslag kunnen leggen op verscheidene geheime documenten en eveneens een erg compromitterende foto van parlementslid Hanin Zoabi van de Arabische Balad partij.
Op de foto [afb. hierboven], die tijdens een inval in december werd ontdekt, is een glimlachende Zoabi te zien naast vier bekende leden Hamas, met inbegrip van Aziz Dwaik, de belangrijkste vertegenwoordiger van de terreurorganisatie in Judea & Samaria, alsook Mariam Saleh [2de van links op de foto], de voormalige minister voor Vrouwen Aangelegenheden van de Hamasregering in Gaza.
Zowel Dwaik als Saleh zaten een tijdlang opgesloten in Israëlische gevangenissen voor hun zogenaamde betrokkenheid in een terreurorganisatie. De vergadering vond plaats kort nadat Dwaik uit de gevangenis werd ontslagen. Zoabi bevestigde dat zij in december j.l. een ontmoeting had met Dwaik en Saleh. “De militairen zouden niet dit soort invallen niet moeten houden, maar eerder een einde moeten maken aan de bezetting,” zei Zoabi gisteren aan de pers.
“Ongeveer 20 mensen namen deel aan die vergadering en Shin Bet [de Israëlische Inlichtingendienst] zag er geen graten in. Waarom zouden ze ook? De hele wereld erkent thans Hamas en ik denk dat het tijd wordt dat Israël dat eveneens doet. Wij beschouwen Hamas niet als een terreurorganisatie,” zei ze.
Ondertussen werden ook op donderdag 10 terroristen van de Palestijnse Islamitische Jiihad aangeklaagd voor hun zogenaamde betrokkenheid in daden van terreur. De aanklachten, die in het Militaire Gerechthof van Salem werden ingediend, zeggen dat de mannen medewerkers zijn van het regionale hoofdkwartier van de Islamitische Jihad en van plan waren om terreuraanslagen uit te voeren tegen militairen van het IDF en tegen Israëlische burgers.
De Nationale Uniepartij gaf een verklaring vrij die Zoabi veroordeelt en de Knesset aanspoort om haar parlementaire onschendbaarheid op te heffen. “Zoabi en Tibi bewijzen beiden dat zij niet thuishoren in de Knesset maar in de gevangenis – waar alle verraders van de Israëlische Staat horen te zijn. Wij verwachten dat het kantoor van de Procureur-generaal haar zal vervolgen op beschuldiging van verraad en het helpen van een terreurorganisatie”, luidde de verklaring.
Parlementslid Uri Ariel van de Nationale Unie partij voegde eraan toe dat de vergadering van Zoabi met kopstukken van Hamas een “eersteklas schandaal” is eraan toevoegend “Zij is een verrader en zou als dusdanig moeten worden vervolgd. De spreker van Knesset moet zonder uitstel de opdracht geven om haar onschendbaarheid op te heffen.”
Aziz Dwaik gearresteerd
Intussen bericht The Jerusalem Post vandaag (20.01.’12) dat IDF soldaten de hierboven genoemde Hamasleider Aziz Dwaik, woordvoerder van de Palestijnse Autoriteit, gisteren donderdag 19 januari heeft opgepakt, op verdenking van banden te onderhouden met terreurorganisaties. Het bericht werd zowel door het IDF als door Hamas bevestigd.
Hamas zegt dat Dwaik in verzekerde bewaring werd genomen aan een controlepost dichtbij Ramallah en het beschuldigt Israël ervan om de rivaliserende Palestijnse facties te verhinderen een eenheidsovereenkomst te voltooien. Dwaik werd reeds eerder in 2006 door Israël gearresteerd en bracht twee jaar door in de gevangenis.
Hamas won in 2006 de parlementaire verkiezingen en greep een jaar later – tijdens een korte maar hevige burgeroorlog – de macht over de Gazastrook, door de strijdkrachten te verslaan die loyaal waren aan Mahmoud Abbas, de grand-chef van de Palestijnse Autoriteit. Sindsdien staat het parlement op non-actief. Hamas en de factie van Al Fatah van Abbas keurden vorig een verzoeningsovereenkomst goed maar die moet nog concreet worden uitgevoerd.
Opgelet Apartheid! Israëli-Arabische èn Zioniste in zicht: Shirin Shlian
Arab soldier says she is proud to serve in the IDF
door Israel Moskovitz
bron: Your Jewish News
Kan iemand zowel Arabier en Zionist zijn? Het antwoord luidt overtuigend JA
Vraag het aan Shirin Shlian, een 20-jarige soldate van het IDF, afkomstig uit één van de Arabische dorpen van Galilea, wier job bij het Israëlische leger is om middelbare scholieren aan te moedigen om zich in te schrijven – en nog beter: om dienst te nemen in de gevechtseenheden van het IDF. Terwijl vele Joodse kereltjes hun best doen om de militaire dienstplicht te ontduiken, klinkt het verhaal van de Shlian familie haast ongelooflijk. Shirin is trouwens niet enige die in het IDF dient; haar broer is een majoor in een gevechtseenheid en een andere broer klopt dienst bij een Grens Bewakingseenheid.
“Vele Arabieren en Joden vragen me waarom ik bij het IDF ben gegaan,” vertelt Shirin aan haar vrienden in Illit, een stadje gelegen ten noorden van Nazareth. “Vooral Joden die horen dat ik een Arabische ben, begrijpen niet wat ik hier in het leger kom doen en waarom ik me liet aanwerven. “Het zal wellicht liggen aan de goede opvoeding die ik van thuis uit heb gekregen. Ik glimlach naar iedereen en ik discuteer met niemand.”
Shirin werd verscheidene maanden geleden opgeroepen en nam deel aan een cursus voor instructeurs van jongeren. Als deel van haar baan, bezoekt zij middelbare scholen in Nazareth Illit en praat er met scholieren van de 11de en 12de graad over aanwerven in het leger. “Ik geef de studenten les over de eerste meldingsplicht, dienstneming bij het IDF en de banen die het leger aanbiedt. Daarnaast voer ik persoonlijke gesprekken met elke student met het doel hen aan te moedigen om de significante en zinvolle bijdrage te lever aan hun militaire dienst. “De studenten applaudisseren voor mijn besluit om me vrijwillig aan te melden en dienst te nemen bij het leger en alzo mijn bijdrage te leveren tot de Staat.”
Desalniettemin – en om veilig te spelen – verwisselt Shirin haar uniform en draagt gewone burgerkleren telkens zijn naar huis weerkeert, om te voorkomen dat ze lastig wordt gevallen door hen die haar houding afkeuren. Alhoewel, zegt ze “Ik ben van niemand bang. Ik heb geen enkele bedreiging ontvangen.” Shirin besluit: “Ik ben zeer trots op mijn militaire dienst. Ik heb er al altijd van gedroomd om bij het IDF te gaan en een bijdrage te willen leveren aan mijn land.” Zij zegt dat ook haar vrijer haar besluit steunt om in het leger dienst te kloppen.
Burgemeester Shimon Gapso van Nazareth Illit heeft slechts goede dingen over haar te vertellen: “Soldaat Shirin geeft hiermede het goede voorbeeld. Er zijn in Nazareth Illit nog veel meer anderen zoals zij, een stad die de coëxistentie symboliseert tussen alle partijen.”
