Israëlische gemeenschap in Teheran van vóór de Revolutie van 1979 in de kijker

iran-vrouwen

Israëlische vrouwen relaxeren in de tuin van een villa in Teheran, Iran, tijdens de jaren 1970. Screenshot uit de documentaire “Before the Revolution” (… van 1979)

We zijn het misschien allemaal wel vergeten, behalve de oudere generatie dan, maar Iran is niet altijd de sharia-achtige repressieve staat geweest zoals we die sinds 1979 na de val van de Sjah kennen. Voordien leek het een gewone welvaartstaat te zijn waar mannen en vrouwen nagenoeg dezelfde rechten en vrijheden kenden, zoals ook goed is vast te stellen op de bijgevoegde kleurenfoto’s die dateren uit de jaren 1970 van vorige eeuw.

Vóór de omverwerping van de Iraanse monarchie onder de sjah Mohammad Reza Pahlavi en zijn verdrijving en vervanging door religieus dictator Ayatollah Ruhollah Khomeini ging het er helemaal anders aan toe. Echter, de eerste slachtoffers van de islamistische repressie na de Revolutie van 1979 waren zoals kon voorspeld worden: de vrouwen!

Woman Hanging Iran 2‘t Gaat er tegenwoordig iets minder vrouwvriendelijker aan toe in Iran (publieke executie van Iraanse vrouwen in 2012)

Op de verkiezingsavond van 17 maart 2015 werd in besloten kring de baanbrekende documentaire “Before the Revolution” uitgezonden in het New Yorkse Center for Jewish History. De documentaire van Dan Shadur, die voor het eerst werd vertoond in 2013, werd op verscheidene filmfestivals vertoond, onder meer op het 18de jaarlijkse New York Sephardic Jewish Film Festival.

Vóór de Revolutie van 1979 onderhielden Israël en Iran nog nauwe ‘niet-officiële’ relaties en militaire banden, en kende Iran een erg bloeiende Israëlische gemeenschap die voor het grootste deel in grote luxe en comfort leefde in Teheran. Villa’s met tuinen en zwembaden, toen nog een ongehoorde luxe in Israël zelf, lokten vele bemiddelde Israëliërs naar de Iraanse hoofdstad.

Tenandere, Iran was één van de eerste landen die de Joodse staat erkenden, meer bepaald op 14 maart 1950, hoewel het voordien in 1947 in de Verenigde Naties tegen het Verdeelplan (Res. 181) had gestemd en later stemde tegen het lidmaatschap van Israël aan de VN. Na de Revolutie van 1979 werden de relaties bevrozen. Vandaag accepteert Iran geen Israëlische paspoorten en houders van een Iraans paspoort wordt het verboden om naar ‘bezet’ Palestina te reizen.

door Brabosh.com

Teheran (Iran) voor 1979. Iraanse studenten vóór de omverwerping van de Iraanse monarchie [fotobron: met dank aan Crethi Plethi]

iranvoor1Toen was geluk heel gewoon. Het leven van vrouwen in Iran, vóór de Revolutie van 1979


Gerelateerd op de Vlaamse Vrienden van Israël:

  • Beelden van de vrouwen van Iran vóór de gewelddadige machtsovername door de Ayatollah’s in 1979 + video [lezen]
  • Vrouwen van Iran en de bittere smaak van de revolutie van 1979 [lezen]
  • Wat als vrouwen in de moslimwereld gelijke rechten zouden hebben? [lezen]
  • Vrouwen in het Midden-Oosten hebben alleen in Israël gelijke rechten [lezen]

Witte Huis moet antwoorden op Netanyahu’s belangrijke nieuwe voorstel [Alan M. Dershowitz]

bibi-huisIsrael’s Premier Benjamin Netanyahu spreekt het Amerikaanse Congres toe, 4 maart 2015
(foto bron: C-SPAN video screenshot)

Ik was in de galerij van het Huis van Afgevaardigden, toen de Israëlische premier Benjamin Netanyahu een logische en overtuigende kritiek afleverde op het akkoord dat thans op tafel ligt met betrekking tot de ambities van Iran om nucleaire wapens te verwerven. Hij lichtte een op nieuwe feiten gebaseerd voorstel toe dat de bewijslast heeft verschoven naar het Witte Huis.

Zijn nieuwe voorstel luidt dat “Indien de wereldmachten niet bereid zijn om aan te dringen dat Iran haar gedrag moet wijzigen alvorens een overeenkomst wordt ondertekend, zij er op zijn minst moeten op aandringen dat Iran haar gedrag wijzigt vooraleer een akkoord afloopt.” Zijn argument is dat zonder een dergelijke voorwaarde, de voorziene tien-jarige ‘zonsondergang’ de weg plaveit, eerder dan te blokkeren, naar een Iraans nucleair arsenaal, zelfs als Iran doorgaat met het exporteren van terrorisme, de Naties in de regio blijft intimideren en pleiten voor de vernietiging van Israël.

[..]

door Alan M. Dershowitz


Klik hier om het artikel verder te lezen op de website van The Gatestone Institute


Wie vecht er voor de Joden? [IsraNed]

Iran-MissileAyatollah Al Khamenei’s wapenwedloop om controle over het Midden-Oosten te verkrijgen

Er was van te voren veel rumoer over de toespraak van Netanyahu aan het Amerikaanse Congres. Het Witte Huis maakte stampij en politici van Democratische huize dreigden het bezoek van de Israëlische minister-president te boycotten. Dit om de besprekingen tussen de VS en Iran niet in de wielen te rijden.

Hieronder heb ik de video van de toespraak geplaatst en daaronder de transcriptie van de toespraak van Netanyahu. Persoonlijk begrijp ik de controverse niet over de inhoud van de speech. Wanneer ik naar Netanyahu luister en wanneer ik zijn toespraak teruglees is het een opsomming van feiten en waarheden over Iran. Het schijnt dus dat de waarheid over Iran niet verteld mag worden om de tere zieltjes in Teheran niet te kwetsen.

iran4De obsessie van de sjiitische moellahs van Iran: Israël vernietigen

Netanyahu zegt terecht dat, wanneer het over Iran en IS gaat de vijand van mijn vijand nog steeds mijn vijand is. Iran de Islamitische Republiek tegenover de Islamitische Staat. De een is sjiitisch, de ander is soenitisch. Iran hangt homo’s op, IS gooit ze van een dak. Beiden onderdrukken minderheden en beiden moeten mensenrechten opzoeken in een woordenboek om de betekenis te kunnen doorgronden. Beiden willen een vernietiging van Israël, de enige Joodse Staat ter wereld.

Sinds mensenheugenis zijn er volken geweest die Joden willen uitroeien, de Perzen, de Russen, andere Oost-Europeanen, de Arabieren, tijdens de kruistochten en de grootste georganiseerde moordpartij op Joden ooit, de Duitsers (dit met stilzwijgende instemming of passiviteit van bezette Europese landen). Iedere generatie is er wel iemand, een groep, of een land, dat de Joden wil uitroeien. Dat is tot op heden niet gelukt en zal, be’ezrat Hashem, ook nooit gebeuren.

Tijdens al die pogingen hebben Joden geleerd, dat ze er – uiteindelijk – alleen voor staan. En de kennis van toen is nog steeds de kennis van nu. De Israëlische bevolking weet dat harde garanties gegeven door de Internationale gemeenschap zo zacht als boter blijken als het diezelfde internationale gemeenschap even niet uitkomt. Zie de harde garanties van Obama inzake de chemische wapens rode lijn in Syrië. Israël heeft daar van geleerd, of eigenlijk weet het al dat er geen garanties voor Israël zijn, behalve garanties die door Israël zelf gedicteerd worden.

[..]

Lees hier het volledige artikel van Frank Berkemeier van 4 maart 2015 op IsraNed


(h/t E.J. Bron)