Ayatollah Khamenei’s concept om Israël van de kaart te vagen thans in boekformaat

khamenei34Palestijnse leiders van de belangrijkste Iraanse proxies in Gaza komen bij Ayatollah Khamenei (helemaal links) bedelen om meer geld en wapens om de strijd voor de vernietiging van Israël te steunen. Van links naar rechts: Hamasleider Khaled Meshaal, naast hem Ramadan Shallah, chef van de Palestijnse Islamitische Jihad en helemaal rechts Ahmed Jibril, chef van het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PFLP-GC)

De vlaggendrager van Jihad om Jeruzalem te bevrijden” wordt de auteur genoemd van een nieuw boek met de titel “Palestina” dat vorige week werd gepubliceerd door Islamic Revolution Editions in Teheran. De auteur is niet minder dan Ayatollah Khamenei, aka ‘Groot Ayatollah Seyyed Ali Husseini Khamenei’, de zogeheten “Opperste Leider” van de Islamitische Republiek in Iran. Dit is de man wiens fatwa werd erkend door de Amerikaanse president Barack Obama als hebbende kracht van wet.

palestine-kham2Boekomslag van “Palestina” door Ali Khamenei

Het 416 pagina’s tellende boek werd bewerkt door Saeed Solh-Mirzai, en heeft het fiat gekregen van Khamenei’s kantoor en is aldus het meest gezaghebbende document met betrekking van zijn houding tot het besproken onderwerp.

Khamenei maakt zijn standpunt van bij het begin meteen erg duidelijk: Israël heeft geen recht om te bestaan als een staat. Hij gebruikt drie (Iraanse) woorden. Een is “nabudi” dat “vernietiging” betekent. Het andere is “imha” dat “laten verdwijnen” betekent en tot slot “zaval” dat “uitwissing” betekent.

Khamenei beweert dat zijn strategie voor de vernietiging van Israël niet gebaseerd is op antisemitisme, dat hij beschrijft als eerder een Europees fenomeen zijnde.

Zijn houding is daarentegen gebaseerd op “weloverwogen Islamitische principes”, beweert hij. Zo is een ervan dat een land dat onder moslim bestuur valt, zelfs voor een korte periode, kan nooit worden overgedragen aan niet-moslims. Wat in Islam belangrijk is is de controle te behouden over ‘s lands regering, zelfs indien de meerderheid van de inwoners niet-moslims zijn.

Volgens Ali Khamenei is Israël, dat hij aanduidt als “adou” en “doshman,” dat “vijand” en “tegenstander” betekent, is een speciaal geval om drie redenen. De eerste is dat het een loyale “geallieerde is van de Amerikaanse Grote Satan” en een sleutelelement in haar “boosaardig plan” om het “kerngebied van de Oemma” (=de wereldwijde islamitische gemeenschap) te domineren.

De tweede reden is dat Israël bij tal van gelegenheden oorlog heeft gevoerd tegen moslims en aldus een “vijandige ongelovige” is geworden (een “kaffir al-harbi” dus).

Tot slot is Israël een speciaal geval omdat het Jeruzalem bezet dat Khamenei beschrijft als de “3de Heilige Stad van Islam”. Hij laat doorschemeren dat één van zijn “meest gekoesterde wensen” is om ooit op een dag in Jeruzalem te bidden.

Khamenei benadrukt dat hij geen “klaasieke oorlogen” anbeveelt om Israël van de kaart te vegen. Noch wil hij “de Joden massacreren”. Wat hij aanbeveelt is een lange periode van oorlogsvoering met lage intensiteit bedoeld om het leven onaangenaam dan wel onmogelijk te maken voor een meerderheid van Israëlische Joden zodat zij het land zouden verlaten.

Zijn berekening is gebaseerd op de aanname dat grote aantallen Israëliërs de dubbele nationalietit hebben en de voorkeur zouden geven om te emigreren naar de Verenigde Staten Europa waar ze tegenwoordig welhaast dagelijks worden bedreigd met de dood.

Khamenei maakt geen referentie naar Iran’s atoomprogramma. Maar de subtekst is dat een nucleair bewapend Iran Israël wel twee keer zou doen nadenken vooraleer het zou proberen om Khamenei’s strategie te dwarsen door het nemen van militaire actie tegen de Islamitische Republiek.

Opmerking: Wie nog meer info over dit boek wenst kan hier het artikel lezen van Amir Taheri van 31 juli 2015 op te site van The Gatestone Institute lezen of hier in The New York Post van 1 augustus 2015.

door Brabosh.com

Hoe Israël het nucleair programma van Iran kan vernietigen [Daniel Pipes]

Het Wenen akkoord is ondertekend en zal waarschijnlijk binnenkort worden geratificeerd, wat de vraag doet rijzen: zal eender welke regering militair ingrijpen om de bijna onvermijdelijke Iraanse nucleaire opbouw te doen stoppen?

Het zal uiteraard niet de Amerikaanse of Russische regering zijn of een van de andere vier ondertekenaars. Praktisch gesproken, komt de vraag neer op Israël, waar een consensus leeft dat het Wenen akkoord een Israëlische aanval waarschijnlijker maakt. Maar niemand buiten het Israëlische veiligheidsapparaat, waaronder ikzelf, kent haar intenties. Die onwetendheid laat me vrij om als volgt te speculeren.

Drie aanvalsscenario ‘s lijken mogelijk:

twee-minVia de lucht. Vliegtuigen hebben internationale grenzen overschreden en bommen laten vallen tijdens de Israëlische aanval in 1981 op een Iraakse nucleaire installatie en de aanval in 2007 op een Syrische, die samen de standaard-aanname voor Iran uitmaken. Studies tonen aan dat het moeilijk maar haalbaar zal zijn. Anderzijds kunnen de bommen via raketten worden afgevuurd.

Speciale operaties. Die zijn reeds onderweg: aanvallen met computervirus op Iraanse systemen niet verbonden aan het Internet die immuun zouden zijn, het vermoorden van Iraanse nucleaire topwetenschappers en explosies in nucleaire installaties.

Vermoedelijk had Israël een hand in ten minste sommige van deze aanvallen en vermoedelijk kunnen zij deze nog verder opdrijven in omvang en reikwijdte, eventueel het gehele nucleaire programma verstoren. In tegenstelling tot het uitzenden van vliegtuigen via verschillende landen, hebben speciale operaties het voordeel dat ze plaatsen kunnen bereiken zoals Fordow, ver van Israël, die weinig of geen sporen achterlaten.

Lees verder

Obama’s Iran Akkoord kan tot een ramp leiden [Daniel Pipes]

iran-bom05

Barack Obama heeft de afgelopen zeseneenhalf jaar bij herhaling gesignaleerd dat zijn prioriteit Nr. 1 in buitenlandse zaken niet China is, niet Rusland, niet Mexico, maar Iran. Hij wil Iran uit de koelkamer halen om de Islamitische Republiek te transformeren tot een ander normaal lid van de zogenaamde internationale gemeenschap en aldus tientallen jaren van diens agressie en vijandigheid beëindigen.

Op zich is dit een lovenswaardig doel; het getuigt altijd van goed beleid om het aantal vijanden te verminderen. (Het doet denken aan Nixon die naar China ging.) Het probleem ligt natuurlijk bij de uitvoering.

Het verloop van de nucleaire onderhandelingen met Iran was pure ellende, met de regering Obama die inconsistent, capitulerend, overdreven en zelfs misleidend was. Ze stelde krachtig bepaalde eisen om vervolgens even later op diezelfde eisen terug te krabbelen. Minister van buitenlandse zaken John Kerry kondigde weinig geloofwaardig aan dat “we absolute kennis hebben” van wat de Iraniërs tot nu toe hebben gedaan in hun nucleaire programma en dat we daarom geen behoefte hebben aan inspecties die zouden dienen als basislijn. Hoe kan een volwassene, laat staan een topambtenaar, een dergelijke verklaring afleggen?

De regering misleidde de Amerikanen omtrent haar eigen toegevingen. Na het Gezamelijk Actieplan van november 2013, is zij naar buiten gekomen met een informatiebrochure waarvan Teheran zei dat de info niet accuraat was. Raad eens wie gelijk had? De Iraniërs. Kortom, de Amerikaanse regering heeft bewezen zeer onbetrouwbaar te zijn.

De vandaag ondertekende overeenkomst maakt een einde aan het beleid van economische sancties, laat de Iraniërs veel van hun nucleaire activiteiten verbergen, mist handhaving in het geval van Iraans bedrog en verloopt na iets meer dan een decennium. Twee problemen vallen vooral op: het Iraanse pad naar kernwapens werd verlicht en gelegitimeerd; Teheran ontvangt een “ondertekeningsbonus” ter waarde van 150 miljard dollars die haar vermogen tot agressie in het Midden-Oosten en ver daarbuiten aanzienlijk verhoogt.

Enkel al de Verenigde Staten, om nog niet te spreken van de P5+1 landen samen, hebben een veel grotere enorme economische en militaire macht dan de Islamitische Republiek Iran, waarmee deze eenzijdige concessie uiteindelijk verbijsterend is te noemen.

Van de door de regering geaccumuleerde fouten in het buitenlands beleid van de afgelopen zes jaren, is geen enkele rampzalig gebleken voor de Verenigde Staten: niet de Chinese aangelegde eilanden, de Russen die de Krim veroverden of de ineenstorting tot burgeroorlogen van Libië, Syrië, Jemen en Irak. Maar het Iran akkoord heeft alles in zich om uit te draaien op een catastrofe.

De aandacht verschuift thans naar het Amerikaanse Congres om het huidige akkoord het herbekijken, misschien wel het ergste akkoord, niet enkel in de Amerikaanse geschiedenis of in de moderne geschiedenis, maar dat ooit werd aangegaan. Het Congres moet dit akkoord verwerpen. Republikeinse senatoren en vertegenwoordigers hebben zich krachtig uitgesproken omtrent deze kwestie; zullen de Democraten de gelegenheid te baat nemen en de nodige stemmen leveren om een veto terzijde te schuiven? Ze moeten de druk kunnen voelen.

door Daniel Pipes

in een vertaling van Brabosh.com van een artikel van 14 juli 2015 op de website van The Gatestone Institute van

Netanyahu over nucleair akkoord met Iran: ‘een grote flater van historische omvang’

nuke-iranDe VS en Iran samen weer op dezelfde lijn.
[beeldbron: cartoon van de Israëlische tekenaar Ronny Gordon in Arutz Sheva]

Afgelopen nacht hebben de grootmachten een akkoord bereikt met Iran omtrent diens nucleaire programma. De details van het akkoord worden later vandaag bekend gemaakt en daar zal ongetwijfeld nog heel veel inkt over vloeien.

Israël heeft meteen misnoegd gereageerd met premier Benjamin Netanjahoe die het akkoord een historische flater noemde en zei dat hij zal doen wat hij kan om Iran’s nucleaire ambities te blokkeren.

Netanjahoe zei aan het begin van een ontmoeting met de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Bert Koenders in Jeruzalem:

“Iran zal een zekere weg krijgen naar [de verwerving van] nucleaire wapens. Veel van de beperkingen waarvan werd verondersteld dat die zouden voorkomen dat het die zou krijgen, zullen thans worden opgeheven.

Iran zal een jackpot winnen, een cash bonanza van honderden miljarden dollars, die het in staat stelt door te gaan met het verspreiden van agressie en terreur in het gebied en in de wereld. Dit is een barslechte fout van historische proporties.”

Ook Israël’s vice-minister van Buitenlandse Zaken Tzipi Hotovely haalde eerder scherp uit naar het akkoord:

“Dit akkoord is een historisch capitulatie akkoord van het Westen met de as-van-het-kwade aangevoerd door Iran. De gevolgen van dit akkoord in de nabije toekomst zijn zeer ernstig.

Iran zal doorgaan met het verspreiden van de terreur en het zal deze overal sterk uitbreiden, voortdurend nieuwe brandhaarden stichten in het Midden-Oosten en het ergste van alles een grote stap voorwaarts zetten in de richting van een potentieel arsenaal aan atoomwapens.

De staat Israël zal alle diplomatieke middelen aanwenden om te trachten de ratificatie van dit akkoord te voorkomen.”

Miljoenen in Teheran zingen ‘Weg met Amerika’ en ‘Dood aan Israël’ op Al Quds Dag

al-quds-2015a

Miljoenen demonstranten kwamen op vrijdag 10 juli 2015 massaal de straat op in Iran, Irak en elders, om Al Quds Dag te vieren, een anti-Zionistisch evenement dat traditioneel plaatsvindt op de laatste vrijdag van de vastenmaand Ramadan en waarin wordt opgeroepen tot de bevrijding van Jeruzalem (in het Arabisch ‘Al Quds) en de bevrijding van “de rest van Palestina” (lees: Israël).

In Teheran en andere belangrijke steden in Iran scandeerden miljoenen Iraniërs de klassieke slogans “Down with America” en “Death to Israel”. Elk jaar opnieuw organiseert Teheran in opdracht van de Iraanse regering deze “Jeruzalem Dag” om haar steun uit te spreken voor de Palestijnen en om het belang te onderstrepen van Jeruzalem voor de moslims.

De Iraanse president Hassan Rouhani woonde de demonstratie bij maar nam niet het woord in Teheran omdat de nucleaire onderhandelingen met de wereldmachten aangevoerd door de Verenigde Staten op dit ogenblik nog steeds aan de gang zijn. Echter, dat belet de Iraniërs niet om intussen publiek en georganiseerd door de staat de VS te vervloeken en “Down with America” te krijsen.

Grote demonstraties werden eveneens gehouden in Irak en Libanon. Sommige protesters in Teheran verbrandden Israëlische en Amerikaanse vlaggen. Posters toonden de Israëlische premier Benjamin Netanjahoe, de Saoedische koning Salman en de Amerikaanse president Obama in vuur en vlam.

al-quds-2015b

Aartsrivaal Saoedi-Arabië werd eveneens publiek veroordeeld en zoals op het plaatje hierboven te zien is, werden naast Britse, Amerikaanse en Israëlische vlaggen tevens de Saoedische openlijk verbrand. Zoals bekend vecht het leger van Saoedi-Arabië tegen de door Iran gesteunde Houthi rebellen in buurland Jemen vandaar dat ook de belangrijkste slogan in Teheran luidde dat zij het vermoorden van kinderen in “Gaza en Jemen” afkeuren.

De massa in Teheran zong luidkeels “Weg met de VS, Israël en het Huis van Saoed” en droegen grote borden mee waarop stond “Zionistische soldaten vermoorden moslims” en “de Saoedische familie zal verdwijnen.”

door Brabosh.com

al-quds-2015c

Iraanse regering blokkeert website die Holocaust educatie bevordert

denial

De regering van Iran gaat door met het blokkeren van de website omtrent een initiatief dat zich richt op het bevorderen van een warmere relatie tussen Joden en moslims en educatie over de Holocaust, aldus openbaart een rapport omtrent de mensenrechten van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse zaken.

In het rapport, dat op donderdag 25 juni 2015 werd vrijgegeven onder de titel ‘Country Reports on the Human Rights Practices for 2014: Iran‘, worden de schendingen van de mensenrechten aangeklaagd en tevens het latent aanwezige antisemitisme en het negationisme door de staat.

“De regering gaat door met het blokkeren van de website in de Perzische taal (Farsi) van het Aladdin Project, een in het buitenland gevestigde NGO die werd gelanceerd door de buitenlandse Stichting voor de Herinnering aan de Shoah die informatie voorziet omtrent de Holocaust en Joods-Islamitische betrekkingen.”

Het Aladdin Project werd op 27 maart 2009 boven de doopvont gehouden op het hoofdkwartier in Parijs van de UNESCO en wordt o.a. mede gesponsord wordt door de Jacques Chirac Foundation, nadat geconcludeerd werd dat de ontkenning van de Holocaust aan een opgang bezig is in het Westen en in het bijzonder in de Turkse, de Arabische en de Perzische wereld.

aladdin1Logo van het Aladdin Project

Het Aladdin Project wordt sinds haar stichting gesteund door een 1000-tal vooraanstaande intellectuelen, academici en publieke figuren afkomstig uit 50 landen in het Midden-Oosten, Afrika, Europa en Noord-Amerika om..

“…de falsificatie van de geschiedenis te bestrijden in de vorm van ontkenning en of minimaliseren of banaliseren van de Holocaust/Shoah.”

Volgens het Amerikaanse rapport “gaan ambtenaren door met het in vraag stellen van de geschiedenis en de uniciteit van de Holocaust.”

In het verslag wordt ook vermeld hoe vorig jaar, 6 mei 2014, de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Javad Zarif door het parlement op de vingers werd getikt omdat hij in een interview met de Duitse televisie de Holocaust een “verschrikkelijke tragedie” had genoemd. En de Opperste Leider van Iran Ayatollah Ali Khamenei benadrukte dat de historische realiteit van de Holocaust “onbekend” was en vroeg zich hardop af of die “wel echt heeft plaatsgevonden.

Joden in Iran
Mediarapporten uit het verleden schatten de huidige Joodse bevolking in Iran op ca. 25.000 mensen. Echter, volgens de meeste recente volkstelling in Iran (2012) zouden er in werkelijkheid slechts 8.756 Joodse inwoners meer over zijn vergeleken met ca. 150.000 Joden vóór de stichting van de Joodse staat op 14 mei 1948, en ca. 100.000 Joden tot aan de Iraanse Revolutie van 1979.

Siamak-Marreh-SedqDe Iraanse wet erkent Joden als een religieuze minderheid en voorziet vertegenwoordiging in de Islamitische Raadgevende Vergadering. In het parlement van Iran zetelt welgeteld één Iraanse Jood (op 290 leden), met name Siamak-Marreh-Sedq (plaatje rechts).

De man heeft zich blijkbaar goed “aangepast” aan het Ayatollah regime want vorige zomer haalde hij de woede van de Israëlische pers op zijn nek toen hij op maandag 14 juli 2014 in een interview met het Iraanse persagentschap Fars News verklaarde dat “de misdaden van het Zionistische regime [in Gaza] doen denken aan de acties die door de Duitse nazi’s werden ondernomen tijdens de Eerste en de Tweede Wereldoorlog.”

Eerstens bestonden er geen nazi’s tijdens WOI, want de partij Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij (NSDAP, aka de ‘nazi’s’) werd pas op 24 februari 1920 opgericht door Adolf Hitler. Ten tweede, indien Siamak had geleefd in Duitsland tijdens WOII dan zou hij in een open veewagen zijn gedeporteerd naar Auschwitz-Birkenau en binnen het halfuur na aankomst vergast en gecremeerd zijn geweest. Bij mijn weten is iets gelijkaardigs nooit aan één enkele Gazaan of Palestijn overkomen. Edoch, als een volwaardige dhimmie moet Siamak blijkaar gedacht hebben zo van “If you can’t beat them join them.” :(

door Brabosh.com