Categorie archief: Hasbara
Hoe oorlog en Jodenhaat Israël beukten tot een superstaat [Leo Sucharewicz]
Israel – Zum Superstaat geprügelt
door Leo Sucharewicz [bron: http://haolam.de]
vertaling E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com]
In het begin was het alleen maar werken: woestenij irrigeren, moerassen droogleggen, stenen van de velden ruimen. De eerste joodse pioniers in Israël schiepen levensvatbare nederzettingen op onherbergzaam land, dat ze tegen veel te hoge prijzen van de Arabieren kochten. Toen kwamen de Arabische overvallen op de nederzettingen. Dus richtten de kolonisten een burgerwacht op, de Haganah, waaruit later het leger van Israël voortkwam. Tijdens de staatsoprichting in 1948 drongen vijf Arabische legers uit Egypte, Jordanië, Syrië, Libanon en Irak Israël binnen, waarin op dat moment ongeveer 600.000 kolonisten leefden. Dus moest iedereen vechten, ook vrouwen, jongeren en oude mannen. Het begin van een wereldwijd uniek, verfijnd mobilisatiesysteem van de reserve in Israël.
Boycots
Daarna stelden de Arabische landen een economische boycot in en bedreigden westerse firma´s, die producten aan Israël wilden leveren. Dus ontwikkelden de Israëli´s in hun grondstoffenarme land veel producten zelf. De noodgedwongen katalysator voor een robuuste infrastructuur, landbouw, bouwindustrie en gemotoriseerde tweewielers. Daarna begonnen vooral Egypte en Syrië zich met behulp van de Sovjet-Unie te bewapenen en beschoten steeds opnieuw Israëlische nederzettingen in het noorden en zuiden van het land. Omdat men in Israël bij iedere aanval rekening moest houden met een oorlog, werden steeds opnieuw de reserves gemobiliseerd, wat de economie verzwakte. Dus ontwikkelde men efficiënte informatiesystemen, die later tot de technologische toppositie leidden wat betreft grafische software, beeldanalyse en grafische chips.
Oorlogen
In de Zesdaagse Oorlog verloren Egypte en Syrië duizenden tanks en honderden vliegtuigen, die door de Sovjet-Unie door de nieuwste modellen werden vervangen. Israël werd gedwongen meer piloten op te leiden – met immense kosten, die het kleine land belastten. Dus ontwikkelde men zogenaamde auteurssystemen en simulatieapparaten voor goedkopere bepaalde trainingsfases, die later ook in bevriende westerse landen werden ingezet. Er was gebrek aan water – Israëlische ingenieurs ontwikkelden de wereldwijd toonaangevende ontziltingsinstallaties door elektrolyse en filters, waterzuivering en bronnen sparende druppelsystemen. Er was gebrek aan landbouwgrond: Israëlische wetenschappers en boeren lukte de teelt van fruit en groente op woestijngrond en de systematische terugdringing van de woestijn, die zich overal elders op de wereld uitbreidt. Geen olie? De grootste energiebron zit in het hoofd van een creatief en ontwikkeld mens en de universiteiten in Tel Aviv, Haifa en Beer Sheba laten de bronnen monter opborrelen.
Terreur
En zo ging en gaat het eindeloos door: Hamas-terroristen schieten raketten af op Israël, de westerse media zijn verontwaardigd over tegenaanvallen, dus ontwikkelt Israël met “Iron Dome” een hypermodern afweersysteem. De olieverzorging wordt steeds onzekerder en duurder: Israël schakelt dit decennium nog over op elektrische voertuigen, die rijden op zonne-energie uit de woestijn. In tijden van oorlog en crises moeten ook postbodes naar de reserve – dan bezorgen schoolkinderen gewoon de post en verven in één dag een miljoen autokoplampen zwart. De bedreiging door twintig maal superieure vijanden en ontbrekende bronnen hebben het kleine land met net zeven miljoen inwoners gedwongen tot een super-performance. Of het nu de USB-stick, de mobiele telefoon, de modernste rakettenafweer, Intel-chips, handscanners, kleine satellieten, medicijnen tegen kanker of uiterst verfijnde chirurgische robots zijn – ze komen allemaal uit Israël. En de Israëlische koeien geven nu meer melk dan de kampioenen tot nu toe uit Denemarken.
Propaganda
Op één terrein blijft de performance echter onder het gemiddelde: in de politieke propaganda zijn de Arabische buren en de Palestijnse organisaties veruit superieur en hebben de afgelopen decennia in heel Europa een efficiënte infrastructuur opgebouwd met duizenden luidruchtige organisaties en willige westerse helpers in de media. Propaganda is informatie, informatie creëert overtuiging en overtuiging wordt de instelling, die nauwelijks nog is te veranderen. Miljoenen Duitsers en Europeanen weten tegenwoordig heel precies dat er altijd al een Palestijnse staat bestond, dat Hamas een liefdadigheidsorganisatie is en dat Israël direct na de stichting van de staat zijn buurlanden overvallen heeft en dat dit sindsdien de gewoonte is geworden. Geen twijfel mogelijk: professionele PLO-PR en Arabische olie ontplooien samen een superieure propagandakracht, die tot nu toe in Israël wordt onderschat. Maar ook hier kan men op een oplossing wachten. Waarschijnlijk bestaat deze ook uit een dubbel effect: over 20 jaar zal de olie als primaire energiebron duidelijk onbelangrijker worden en Israël zal uitstekende producten kunnen leveren en de dreigingen met boycots tegen Israël zullen geen effect hebben.
Video: Het Israëlische Leger – Het meest mensvriendelijke leger van de wereld
De Vlaamse Vrienden van Israël vieren feest – 3 jaar online! [Brabosh.com]
Vandaag, 31 januari 2012, bestaan de Vlaamse Vrienden van Israël [http://brabosh.com] precies 3 jaar. Enkele dagen geleden werd de kaap van 1 miljoen unieke bezoekers overschreden, waarvan ongeveer 580.000 alleen al tijdens het 3de jaar. Met 3.339 geplaatste berichten waarvan 1.676 over het hele 3de jaar (4,6 berichten per dag) timmert Brabosh.com het grote hiaat dicht dat bestaat in Vlaanderen omtrent objectieve berichtgeving over Israël en het Midden-Oosten conflict.
hectische toestanden voor dispatchers
Het kan overigens in de toekomst alleen maar beter worden. Binnenkort ga ik met pensioen na 45 jaar hard labeur op de arbeidsmarkt. Velen weten misschien niet dat ik elke ochtend ongeveer 4 à 5 aan deze blog zit te werken, alvorens rond 9u15 naar kantoor te trekken om daar elke weekdag van het jaar 8 hectische uren als dispatcher in een autocarbedrijf te verrichten. Twaalf à dertien erg intensieve uren per dag achter een PC is wel wat!
Vanaf 1 mei 2012 heb ik tijd zat om de kwaliteit van deze blog omhoog te stuwen: niet meer dus, maar wel beter! Bovendien komt mijn oude website Verzet.org in een nieuw jasje weer online. Daarnaast werk ik aan een nieuwsbrief die wekelijks van de band moet rollen. Plannen genoeg! Dank aan alle trouwe en nieuwe bezoekers zonder wie Brabosh.com niet mogelijk zou zijn.
Brabosh.com al 2 jaar onafgebroken in de Top Tien
WordPress Nederlandstalige blogs (Nederland en België)
(hieronder stand op 31 januari 2012)
Boycot de boycotters: koop Joods – koop Israëlisch! [anti-boycotposters]
Israellycool heeft enkele gekende boycot-Israëlposters omgeturnd tot buycott posters: http://www.israellycool.com/buycott/ [klik op de plaatjes voor een groter beeld: 794 x 1123 pixels].
De actie is gericht tegen de vele BDS-campagnes die het hele jaar door over de hele wereld door Israëlbashers worden georganiseerd aan scholen, universiteiten, warenhuizen, fabrieken enz. [BDS: Boycotts, Divestments and Sanctions].
Die Israëlboycotters doen dat uiteraard niet om het vredesproces weer op gang te trekken. Al evenmin doen zij dat ook om de Arabieren in ‘Palestina’ te helpen. Want de Israëlboycot treft ook de 1,3 miljoen Arabieren die in Israël al generaties lang leven, wonen en werken. Waarom dan wel? De enige reden waarom zij Israëlische producten boycotten is om te trachten de Joodse staat economisch op de knieën te krijgen zodat zij zouden toegeven aan de eisen van Hamas, de Islamitische Jihad en Al Fatah van de Palestijnse Autoriteit om de Staat Israël te ontbinden en te vernietigen en de Joden weer vogelvrij te verklaren in het Midden-Oosten.
De bedrijfsnamen die op de posters voorkomen vormen slechts het tipje van Joodse en Israëlische creativiteit. Het draait al lang niet meer om Israëlische ‘grote dadels’ of om Dode Zee gezondheidsprodukten van Ahava. Het gaat om al die gewone dagdagelijkse dingen die u en ik gebruiken. Die ons comfort en onze luxe, onze gezondheid en ons welzijn in het algemeen bepalen. Om te vermijden dat een Israëlboycot ooit efficiënt kan worden en u en ik gedoemd zouden worden te moeten leven in een nieuw Stenen Tijdperk, tenminste indien we consequent al die Israëlische en Joodse producten zouden weren, is er maar één goed advies: koop Joods – koop Israëlisch!
Effe pauze: 60ste verjaardag vieren en dan er weer tegenaan
Niks heerlijkers dan taart eten en hete koffie drinken drijfnat na een flinke stortbui
Marina Tskhomaria en Hugo aka Brabosh
°24 januari 1952 – 2012
Let ‘s party!
“Del Mar” door Nera & Felix
Café Del Mar Volume 13 (2006)
Japanse delegatie in Israël voor dankbetuiging om hulpverlening na tsunami catastrofe
Op het plaatje: Luitenant-kolonel Dokter Ofir Cohen-Marom ontvangt een delegatie uit Japan die naar Israël was afgereisd om haar dank te betuigen voor de hulp die het IDF [Israëlische leger] verleende aan de inwoners van Minami Sanriku in Japan na de verschrikkelijke verwoestingen die een aardbeving – gevolgd door een tsunami – het land teisterde op 18 maart 2011. [bron: IDF]
Iedereen herinnert zich nog de verschrikkelijke beelden van de overstromingen in Japan die complete dorpen van de aardbodem wegvaagde. Net zoals tijdens de aardbeving in Haïti zond ook deze keer het IDF een reddingsteam naar Japan.
Lees op deze blog:
- Israël zet veldhospitaal neer in Japan [in beeld]
http://brabosh.com/2011/03/30/pqpct-abu/
- Israël zendt reddingsteam naar door aardbeving getroffen Japan
http://brabosh.com/2011/03/12/pqpct-amm-2/
Commentaar van Elder of Ziyon in Here’s some “quake-washing”:
Er bestaan werkelijk lieden van wie het bloed kookt wanneer zij foto’s en verhalen zoals dit lezen. Zij zouden verkiezen dat Israël nooit om het even wat bewonderenswaardigs doet omdat volgens hen, de demonisering van de Joodse staat hun enige raison d’etre [bestaansreden] is, en dit materiaal maakt het voor hen des te moeilijker om hun werk ‘goed’ te doen.
Of anders gezegd, er zijn dus werkelijk mensen hierbuiten die liefst zouden willen dat er een paar Japanners meer zouden zijn omgekomen, eerder dan dat hun levens zouden gered worden door Israël. Zij zouden dat wel niet expliciet goedkeuren, maar het is een eerlijke gok dat iedereen die ooit de term “XXX-washing” op een geringschattende wijze naar Israël gebruikt, diep vanbinnen, eerder zou verkiezen dat slachtoffers van rampen sterven dan te moeten omgaan met een Israël dat hun levens redt.
Geen grenzen in Jeruzalem voor Arabische en Joodse hulpverleners [video]
Witness: Jerusalem SOS
bron Al Jazeera
Een mooie documentaire film over Joodse en Arabische paramedici op… Al Jazeera! Het verhaal van Hezi en Fadi die op het terrein samenwerken aan een betere wereld.
Al Jazeera: “Tussen 1948 en 1967 scheidde een grens de Arabieren die in Oost-Jeruzalem leven van de Joden die in de rest van de stad leven. Vandaag leeft een groot deel van de Arabische bevolking in het oostelijke deel van de stad, terwijl de meerderheid van zijn Joodse bevolking in het westen leeft. Hoewel zij vrij zijn om dit te doen, bewegen slechts weinig ingezetenen zich tussen de Arabische en Joodse gebieden van de stad. In de meningen van de meesten, bestaat de grens die Joden en Arabieren 40 jaar geleden scheidde nog altijd. ‘Witness’ [Al Jazeera] volgt Joodse en Arabische vrijwilligers paramedici die verkiezen om deze grenzen te overschrijden.
Hezi, een Chassidische Jood, werkt al meer dan 15 jaar voor United Hatzalah, een eerste hulpdienst die door orthodoxe Joden in Jeruzalem wordt geleid. In 2010, begon de organisatie Arabische paramedici aan te trekken en Fadi sloot zich aan om eerste hulpdienst te verzekeren in de Arabische buurten van Jeruzalem. In Jerusalem S.O.S. volgen wij Fadi en Hezi die heel Jeruzalem doorkruisen, om eerste hulp te verstrekken op alle uren van de dag aan alle inwoners van de stad, zonder onderscheid van religie of etnische origine.”
Wanneer we in nood verkeren zijn we allemaal gelijk. Opgelucht en bijzonder dankbaar als er iemand is om ons te helpen, ongeacht wie we zijn en vanwaar of van wie de hulp komt en die kan soms vanuit een heel onverwachte hoek komen. Geef de vrede een kans. [bron]
Met dank aan Elder of Ziyon voor de hint.
Laten we het Israël-debat herkaderen en de context herbenoemen
Let’s reframe the Israel debate
bron: Point of No Return
vertaling: Vederso [bron E.J. Bron]
Het lijkt erop dat elke Jood een gewone infanterist geworden is in de oorlog tegen de delegitimering van het bestaansrecht van Israël. Maar brengen we wel de juiste boodschap? Lyn Julius stelt in de Jeruzalem Post dat Joodse vluchtelingen een centrale rol spelen in het herkaderen van het Israël-debat:
Volgens het Reut Institute ligt Israël´s legitimiteit in de politiek, de academische wereld, de vakbonden, de media en de kerken onder vuur. Er is een verontrustend verschil tussen de uitstekende relaties van Israël met z’n Europese bondgenoten op regeringsniveau en de publieke opinie, die aan de basis in toenemende mate van Israël vervreemd is geraakt. De pleitbezorgers van Israël worden niet moe te herhalen hoezeer Israël vrede wil en welke zegen dit kleine land voor de wereld zou kunnen zijn op het gebied van technologie, wetenschap, landbouw, ecologie en de integratie van migranten – als de media maar zouden ophouden zich vooral te richten op het slechte nieuws uit Israël, het onder de microscoop te leggen op zoek naar mogelijke smetten en onvolkomenheden.
Maar brengen wij wel de juiste boodschap voor het voetlicht? De discussie met progressief links, dat de meningsvorming in het Westen domineert, zal moeten worden gewonnen, maar kan ook worden verloren.
We moeten de onjuiste opvatting ontmaskeren zoals die bij links gangbaar is, dat Israël een voorpost van westers kolonialisme en imperialisme is. In de regio woonden al Joden 1000 jaar vóór de islamitische verovering, met een ononderbroken aanwezigheid, niet alleen in Palestina, maar in de gehele “Arabische” wereld. De Arabische invasie veranderde de autochtone Joden en christenen in minderheden in hun eigen land. Zij bekeerde hen tot de Islam, eigende zich hun heiligdommen toe en wiste hun geschiedenis uit. Joden “die Arabisch land stelen”, is een beledigende omkering van de werkelijkheid. In 10 Arabische landen werden Joden hun rechten ontnomen en in de meeste gevallen werden ze beroofd van hun eigendom.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Opgelet Apartheid! Israëli-Arabische èn Zioniste in zicht: Shirin Shlian
Arab soldier says she is proud to serve in the IDF
door Israel Moskovitz
bron: Your Jewish News
Kan iemand zowel Arabier en Zionist zijn? Het antwoord luidt overtuigend JA
Vraag het aan Shirin Shlian, een 20-jarige soldate van het IDF, afkomstig uit één van de Arabische dorpen van Galilea, wier job bij het Israëlische leger is om middelbare scholieren aan te moedigen om zich in te schrijven – en nog beter: om dienst te nemen in de gevechtseenheden van het IDF. Terwijl vele Joodse kereltjes hun best doen om de militaire dienstplicht te ontduiken, klinkt het verhaal van de Shlian familie haast ongelooflijk. Shirin is trouwens niet enige die in het IDF dient; haar broer is een majoor in een gevechtseenheid en een andere broer klopt dienst bij een Grens Bewakingseenheid.
“Vele Arabieren en Joden vragen me waarom ik bij het IDF ben gegaan,” vertelt Shirin aan haar vrienden in Illit, een stadje gelegen ten noorden van Nazareth. “Vooral Joden die horen dat ik een Arabische ben, begrijpen niet wat ik hier in het leger kom doen en waarom ik me liet aanwerven. “Het zal wellicht liggen aan de goede opvoeding die ik van thuis uit heb gekregen. Ik glimlach naar iedereen en ik discuteer met niemand.”
Shirin werd verscheidene maanden geleden opgeroepen en nam deel aan een cursus voor instructeurs van jongeren. Als deel van haar baan, bezoekt zij middelbare scholen in Nazareth Illit en praat er met scholieren van de 11de en 12de graad over aanwerven in het leger. “Ik geef de studenten les over de eerste meldingsplicht, dienstneming bij het IDF en de banen die het leger aanbiedt. Daarnaast voer ik persoonlijke gesprekken met elke student met het doel hen aan te moedigen om de significante en zinvolle bijdrage te lever aan hun militaire dienst. “De studenten applaudisseren voor mijn besluit om me vrijwillig aan te melden en dienst te nemen bij het leger en alzo mijn bijdrage te leveren tot de Staat.”
Desalniettemin – en om veilig te spelen – verwisselt Shirin haar uniform en draagt gewone burgerkleren telkens zijn naar huis weerkeert, om te voorkomen dat ze lastig wordt gevallen door hen die haar houding afkeuren. Alhoewel, zegt ze “Ik ben van niemand bang. Ik heb geen enkele bedreiging ontvangen.” Shirin besluit: “Ik ben zeer trots op mijn militaire dienst. Ik heb er al altijd van gedroomd om bij het IDF te gaan en een bijdrage te willen leveren aan mijn land.” Zij zegt dat ook haar vrijer haar besluit steunt om in het leger dienst te kloppen.
Burgemeester Shimon Gapso van Nazareth Illit heeft slechts goede dingen over haar te vertellen: “Soldaat Shirin geeft hiermede het goede voorbeeld. Er zijn in Nazareth Illit nog veel meer anderen zoals zij, een stad die de coëxistentie symboliseert tussen alle partijen.”
