Categorie archief: Frankrijk
Frankrijk beschuldigt Israël van Apartheid mbt waterverdeling [Giulio Meotti]
De grootste ontziltingsplant ter wereld bevindt zich in Israël, met name in het kuststadje Hadera in de noordelijke Sharonvlakte, gelegen tussen Netanya en Haifa aan de Middellandse Zee. Deze nieuwe plant is de derde in een reeks ontziltingsinstallaties in Israël die naar schatting tweederden van het drinkwater voor huishoudelijk gebruik voorziet. Deze installatie zet minder druk op het Meer van Galilea, de belangrijkste zoetwaterbron tot nog toe. Naast de twee andere ontziltingsinstallaties in Ashkelon en Palmachin (nabij de haven van Ashdod) zijn er nog twee nieuwe installaties in aanbouw. [bron]
Israel’s water apartheid?
Lasterlijke Europese beschuldigingen
zetten het reële bestaan van de Staat Israël op het spel
door Giulio Meotti [bron: Ynet]
Het Comité voor Buitenlandse Zaken van het Franse parlement publiceerde op 13 december 2011 een ongehoord rapport waarin Israël wordt beschuldigd van het toepassen van “apartheid” in zijn waterverdeling in Judea en Samaria. Het rapport zegt dat het water “een wapen dat de nieuwe apartheid dient” is geworden.
Het Franse rapport, opgemaakt door het socialistische parlementslid Jean Glavany, die in het verleden kabinetssecretaris was van president François Mitterrand, is een zoveelste stevig bloedsprookje tegen de Joden, omdat het de valse vergelijking maakt tussen Palestijnen en de zwarten van Zuid-Afrika, die verplicht waren om aparte en verwaarloosde waterbronnen te gebruiken.
Gevestigd aan de rand van een woestijn, is Israël, dat nu een “grootmacht in watertechnologie” is, geheel afhankelijk van de waterhoudende lagen [Mountain Aquifer] die zich uitstrekken onder de hellingen van de Carmelberg tot aan Beersjeba en van de bergkammen in Judea en Samaria tot aan de kustvlakte. Dit is in principe het reservoir drinkwater, niet bestemd voor de ‘kolonisten’, maar voor de inwoners van Tel Aviv, Haifa, Jeruzalem en Beersjeba.
De rechten van Israël op de Mountain Aquifer zijn gebaseerd op historisch gebruik. Het water van de waterhoudende laag, afkomstig van regenval over oppervlakten in de gebieden, werd gebruikt door Joodse pioniers die zich hier vestigden ten tijde van Turks-Ottomaanse regime en later onder het Britse Mandaat.
Toen Jordanië alle gebieden tussen 1948 en 1967 bezette, was ongeveer 80% van de Arabische bevolking in Judea en Samaria niet verbonden met een waternetwerk. Israël voorzag toen bijna alle Arabische gemeenschappen in Judea en Samaria van waterleidingen, waardoor het aantal huizen met leidingwater met 90 procent toenam. De totale watervoorziening verdubbelde van 64 miljoen kubieke meters per jaar naar 120 miljoen als gevolg van een betere toegang tot water.
Snel verder lezen KLIKKEN op–> Lees de rest van dit bericht
Franse Joden vermommen zich als moslim om islamistisch antisemitisme te ontlopen
Zullen Diaspora Joden zich straks in burkakleding hullen om zich te beschermen tegen het islamistisch antisemitisch geweld? In een interview in Parijs in november vertelde een moeder, dat de Joodse studenten in Frankrijk zichzelf vanwege het gevaar om door moslims te worden aangevallen als moslims voordoen. Velen van hen gaan zelfs zo ver, dat ze zich net zoals de moslims exact aan de ramadan houden. In één geval had een Jodin van Noord-Afrikaanse afkomst deze misleiding zó goed gesimuleerd, totdat ze een keer “ontdekt” werd, omdat de moslimmeisjes haar betrapten toen ze in de badkamer haar matzes at tijdens Pesach. Toen hebben ze haar in elkaar geslagen en hun mannelijke moslims opdracht gegeven haar te verkrachten.
Juden verkleiden sich in Frankreich als Muslime,
um dem islamischen Antisemitismus zu entgehen
door Kybeline [bron]
vertaald door E.J. Bron [bron]
Gezien zulke koppen is het bespottelijk om te spreken van “Europees antisemitisme” en niet van islamitisch of links autonoom antisemitisme. Maar vaak zijn de Joden zelf niet voor rede vatbaar.
Is het “Europese antisemitisme”(sic!) van nu anders of hebben we het gevoel dat we dit al een keer gehad hebben?
Gedurende de afgelopen 2 maanden heb ik joodse gemeenten in Nederland, Zweden, Denemarken, Duitsland, Frankrijk, België en Groot-Brittannië bezocht en tientallen interviews gehouden met Joden en juristen – met Joden en niet-Joden. Toen ik probeerde achter de ernst van het “Europese antisemitisme” van nu te komen, beleefde ik datgene, wat ik een “déjà Jew” zou willen noemen…
80 jaar geleden werd ons volk brutaal vervolgd en op openbare plaatsen aangevallen. Nu gebeurt er schijnbaar hetzelfde. V. Teitelbaum, een minister in het regionale parlement van Brussel, bericht over een voorval van afgelopen november. Een 13-jarige Jodin [Océane Sluijzer] werd op school aangevallen, zodat ze aan haar verwondingen in het ziekenhuis moest worden geholpen. De aanvallers waren geen nazi´s uit het Derde Rijk, maar een groep vrouwelijke Mohammed-moslims van dezelfde school. Het alfavrouwtje van de groep noemde haar “vuile Jodin”!
Kennelijk had enkele weken voor de aanval de vader van het meisje contact gezocht met de autoriteiten en ook een klacht ingediend bij de school dat zijn dochter constant werd lastig gevallen. Maar deze instanties (allemaal al zwaar islamitisch geïnfecteerd) wezen ieder bezwaar van de hand. Toen dacht ik, dat is net als de beroemde zin van Yogi Berra “Dat is net een déjà vu”.
Twee generaties geleden hadden de Joden zichzelf beschermd door zich als Ariër te verkleden. In een interview in Parijs in november vertelde een moeder, dat de joodse studenten in Frankrijk zichzelf vanwege het gevaar om door moslims te worden aangevallen als moslims voordoen. Velen van hen gaan zelfs zo ver, dat ze zich net zoals de moslims exact aan de ramadan houden. In één geval had een Jodin van Noord-Afrikaanse afkomst deze misleiding zó goed gesimuleerd, totdat ze een keer “ontdekt” werd, omdat de moslimmeisjes haar betrapten toen ze in de badkamer haar matzes at tijdens Pesach. Toen hebben ze haar in elkaar geslagen en hun mannelijke moslims opdracht gegeven haar te verkrachten.
Jerusalem Post [bron]
Het Noord-Afrikaanse Jodendom, dat is ook de herkomst van de linkse joodse familie Strauß-Kahn, die vorig jaar de hand uitstrekte naar het presidentschap van Frankrijk. Maar de Strauß-Kahns doen alles tegen de Fransen, voor de linksen en voor nog meer immigratie uit Afrika. Wat kan hen het leed van zulke joodse meisjes schelen? Geld en macht is alles voor hen!
Gezien zulke belevenissen is het onbegrijpelijk, dat er zoveel Joden zijn, die nog meer rechten voor de moslims in Europa eisen, die islamofobie gelijkstellen aan antisemitisme en die zulke daden, die hun eigen broeders en zusters moeten doorstaan, niet in de schoenen schuiven van de geïmmigreerde moslimgemeenschappen, maar van de allochtone Europese samenleving. De Joden hebben de bescherming van de oerbevolking nodig, maar dat is geen houding waarmee men sympathie kan winnen. Velen van hen weten dit en staan aan onze kant. Maar tegen de anderen moet men het zeggen.
De Centrale Raad van de Joden wil hiervan nog steeds niets weten. Of zoals op het Joodse Congres in Parijs:
Dieter Graumann van de communistische Duitse Centrale Raad van de Joden: De islam is ‘zeer zeker een deel van Duitsland’.
Parijse Joodse Congres: Joden en moslims verenigd tegen ‘islamofobie’.
Lieberman tegen Frankrijk: Als je wilt helpen, zendt dan het Vreemdelingenlegioen naar Gaza!
Nee, niet Hamas of de Islamitische Jihad, maar wel het Franse Vreemdelingen Legioen ergens op de wereld ‘in actie’! [bron: meer foto's]
FM to France: Send the Foreign Legion to Gaza
door Gavriel Queenann [bron: Arutz Sheva]
Minister voor Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman zei maandag j.l. dat Israël gelukkig zou zijn om haar blokkade van de door Hamas gecontroleerde Gazastrook op te heffen, indien Frankrijk zijn gewicht in de schaal zou gooien als het haar Légion Etrangère [Vreemdelingen Legioen] zou uitzenden om de orde te handhaven in de Gazastrook.
Lieberman, die bekend is om zijn pakkende en kleurrijke manier van uitdrukken en nooit verlegen is om boute uitspraken te doen, antwoordde hiermee op de recente kritiek door de regering van de Franse President Nicolas Sarkozy. De minister voor Buitenlandse Zaken zei dat hij dit idee tijdens besprekingen met zijn Franse tegenhanger Alain Juppe in juni j.l. had opgeworpen.
Het geheime Franse anti-terreurwapen?
“Ik heb geen enkel probleem om morgen de blokkade op te heffen zolang er maar een strijdmacht aanwezig is om alles te inspecteren dat de Gazastrook binnenkomt en terroristische activiteiten [voorkomt],” vertelde Lieberman aan de parlementsleden op maandag. “In plaats van dat we het allemaal zèlf moeten doen, zou u het Franse Vreemdelingen Legioen er naartoe [kunnen] sturen!” suggereerde Lieberman laconiek.
Een ambtenaar van het Franse buitenlandministerie bevestigde de geciteerde opmerkingen van Lieberman aan het adres Alain Juppe tegenover het Franse persagentschap AFP. “Stuur geen meisjes met olijftakken [naar Gaza]!” voegde Lieberman er nog aan toe op maandag, een sneer gevende naar een scheepslading Franse activisten die onlangs probeerden om de blokkade van Israël op Gaza te overtreden.
Het Palmer Rapport van de Verenigde Naties omtrent het incident met de Mavi Marmara op 31 mei 2010 besloot dat de blokkade van Gaza zowel “legaal als gerechtvaardigd” was, als een middel om de wapensmokkel te beteugelen die bestemd is om de terreurorganisatie Hamas te bevoorraden. De Israëlische ambtenaren merken op dat de grensovergang Kerem Shalom aan de Gaza [speciaal bestemd voor het importeren van goederen naar de Strook], nog nooit haar volledige capaciteit heeft bereikt, ondanks de vele internationale hulpverzoeken die werden ingediend.
De Franse en Westerse kritiek van het Israëlische wapenembargo op de Gazastrook – die beweert dat er een “humanitaire crisis” plaatsvindt in Gaza – is totaal ongegrond, zeggen de ambtenaren [zie op Brabosh.com: Gaza Unplugged - Delen 1 - 2 en 3].
Frankrijk beweert dat Maaleh Adumim in ‘Bezet Palestina’ ligt
Frankrijk zegt dat Maaleh Adumim ‘Bezet Palestina’ is
naar een artikel van Elad Benari [bron]
Een Franse onderdaan die in Maaleh Adumim woont en onlangs geprobeerd heeft om zijn Franse paspoort te vernieuwen, ontving een brief die waarin wordt gezegd dat het land waar hij woonachtig is, in het nieuwe paspoort vermeld wordt als zijnde “bezet Palestina“. De burger richtte zich tot Lia Shemtov, een parlementslid van de politieke partij Yisrael Beiteinu [van o.a. Avigdor Lieberman] en vroeg haar om de kwestie met de Franse overheid te behandelen.
Ik werd gecontacteerd door een jonge inwoner van Maaleh Adumim die verrast was om te constateren dat zijn Franse paspoort hem vertelde dat hij woont in het bezette grondgebied van Palestina,” vertelde Shemtov tegenover Arutz Sheva gisteren donderdag.
“Het is onvoorstelbaar dat Maaleh Adumim in het paspoort zal worden vermeld als bezet Palestijns grondgebied,” voegde zij eraan toe. “Ik richtte mij tot het Israëlische buitenland ministerie en het personeel daar was ook verbaasd om op het paspoort te lezen dat Maaleh Adumim deel van Palestina uitmaakt, een land dat niet bestaat en nooit bestaan heeft,” zei Shemtov.
Parlementslid Shemtov vertelde dat Buitenlandse Zaken mij beloofden “dat zij de Franse Ambassade en de Franse overheid zou contacteren om ervoor te zorgen dat dergelijke fouten in de toekomst niet meer zullen voorkomen.”
Maaleh Adumim, dat op ongeveer 7 kilometer ligt ten oosten van Jeruzalem op de weg naar Jericho, is één van de vele gemeenten en steden die op de Westelijke Jordaanoever in Judea en Samaria na het einde van de Jom Kippoeroorlog van 1973 werden gesticht. In 1975 sloegen 23 Joodse families de handen in elkaar en stichtten Maaleh Adumim. In 1991 kreeg het de status van ‘stad’ en werd aldus de eerste Israëlische stad in Judea, Samaria en Gaza. In 2010 telde de stad reeds 37.000 inwoners.
Onlangs keurde de Israëlische regering de bouw goed van 40 nieuwe huisvestingseenheden in Maaleh Adumim. Die goedkeuring van Ma’aleh Adumim maakt deel uit van een grotere goedkeuring van 2.300 nieuwe huisvestingseenheden in Judea, Samaria en Oost-Jeruzalem, waarvoor Israël het startsein gaf als deel van sancties jegens de Palestijnse Autoriteit nadat de PA door de UNESCO als volwaardig lid werd aangenomen.
Maaleh Adumim is, samen met de andere gemeenschappen waarvan de bouwplannen werden goedgekeurd, een gemeenschap die volgens de regering Netanjahoe voor altijd in Israëlische handen zal blijven in het kader van om het even welke definitieve regeling er in de toekomst met de Pal-Arabieren zal worden afgesloten, als die er al ooit zal komen.
De stad kent enkele belangrijke archeologische sites zoals het christen-Byzantijns klooster van Martyrius dat gebouwd werd in 486 na.Chr. en het gelijkaardig klooster van Han El-Ahmar uit dezelfde Byzantijnse tijd. Overigens is de Al Aqsa moskee die bovenop de Tempelberg in Jeruzalem staat, eveneens een authentieke basiliek uit de Byzantijnse periode, die na de Arabische verovering werd omgebouwd tot een moskee. Hieronder een video over het Martyrius klooster. Meer archeologische video’s op allaboutjerusalem.com/
Video: Het Byzantijnse Klooster van Martyrius uit 486 na Chr. in Maaleh Adumim
Een dag uit het leven van een Jood in Frankrijk
One Day in the Life of a Jew in France
door Brenda H. Mitchell
vertaald door Vederso / bron: E.J. Bron blog
Ik ontving dit bericht van een vriend in New York. Eén van zijn vrienden woont in Frankrijk en stuurde hem dit, met het verzoek het verder te verspreiden onder z’n Amerikaanse vrienden. Zijn voorwoord luidt als volgt:
Zoals zo vaak, lijkt het momenteel gunstiger te zijn om geen verslag te doen van het werkelijke nieuws, wat natuurlijk wél gedaan zou moeten worden. Om je een idee te geven van wat er zich in Frankrijk afspeelt, waar nu tussen 5 en 6 miljoen moslims leven en 600.000 Joden, stuur ik je bij dezen een Email van een Jood die in Frankrijk woont. Zal de wereld zwijgen – alweer – zoals hij ten tijde van Hitler deed? Hij schrijft het volgende:
“Ik ben een Jood – daarom breng ik dit onder de aandacht van al mijn Email adressen. Ik ga niet achteroverleunen en niets doen. Nergens vlamt het antisemitisme zo sterk op als in Frankrijk: In Lyon werd een auto een synagoge ingereden en in brand gestoken; In Montpellier werd brand gesticht in het Joods Religieus Centrum; zo ook in Straatsburg en Marseille.
Ook in een school in Creteil en dat alles kort geleden. In Toulouse werd een joodse sportclub met Molotov-cocktails aangevallen; In Parijs werd op het standbeeld van Alfred Dreyfus “smerige Jood” geschilderd; In Bondy sloegen 15 mannen de leden van een joods voetbalteam in elkaar; De bus die joodse kinderen in Aubervilliers naar school brengt, is de afgelopen 14 maanden drie keer aangevallen.
Volgens de Parijse Hoofdstedelijke Politie vonden er elke dag 10 tot 20 anti-Joodse incidenten plaatst in de afgelopen 30 dagen. Muren in joodse buurten worden beklad met slogans als; “Joden naar de gaskamers” en “Dood aan de Joden.” In Toulouse opende een schutter het vuur op een koshere slagerij (en dus ook op de slager); In Villeurbanne werd een joods paar door 5 mannen in elkaar geslagen, de vrouw was zwanger; In Scarcelles werd er in een joodse school ingebroken en alles vernield. Dit gebeurde pas vorige week.
Dus doe ik nu een beroep op jou; of je nu joods bent of een vriend of een persoon die onderscheid wenst te maken tussen fatsoen en verdorvenheid, doe dan tenminste drie eenvoudige dingen:
Allereerst, blijf jezelf informeren; laat je niet misleiden tot de gedachte dat dit niet jouw strijd of gevecht is. Ik herinner je aan wat dominee Martin Niemöller zei in W.O.II:
Toen de nazi’s de communisten arresteerden, heb ik gezwegen, ik was immers geen communist.
Toen ze de sociaal-democraten gevangen zetten, heb ik gezwegen, ik was immers geen sociaal-democraat.
Toen ze de vakbondsmensen kwamen halen, heb ik niet geprotesteerd, ik was immers geen vakbondslid.
Toen ze de Joden opsloten, heb ik niet geprotesteerd, ik was immers geen Jood.
Toen ze mij kwamen halen, was er niemand meer die nog protesteren kon.
Ten tweede, boycot Frankrijk en Franse producten. Alleen de Arabische landen zijn nog giftiger in hun antisemitisme en in tegenstelling tot deze landen, exporteert Frankrijk meer dan alleen maar olie en haat. Dus boycot hun wijn en parfum; boycot hun mode en delicatessen; boycot hun films; boycot hun stranden en vooral Frankrijk als vakantieland helemaal. Als we vastbesloten zijn, kunnen we een verbazingwekkende druk uitoefenen en wat we ook verder nog van Frankrijk vinden; we weten zeker, dat ze als een spinnenweb in een orkaan zullen zijn, als ze tegenover dergelijk gerichte druk komen te staan.
Ten derde, stuur dit door naar familie, vrienden en collega’s. Denk aan alle mensen met een zuiver geweten die je kent en laat ze weten, dat jij en de mensen om wie je geeft, hulp nodig hebben.
Nummer 1 op de Franse bestsellerslijst van boeken is: “September 11, een beangstigende leugen,” waarin beweerd wordt dat er nooit een vliegtuig in het Pentagon is gevlogen.
Alsjeblieft, stuur dit door, laat de geschiedenis zich niet herhalen.
Bedankt voor je tijd en egards.
“De wereld zal niet vergaan door de slechten,
maar wel door de goeden die aan de kant staan en niets doen!”
Opnieuw antisemitische posters verspreid doorheen de Franse hoofdstad Parijs [in beeld]
Virulente Jodenhaat in Parijs
Deze twee posters die in verschillende districten in de Franse hoofdstad Parijs werden opgehangen, laten maar weinig aan de verbeeldingskracht over. Hierboven een poster die moet verbeelden hoe het Israëlische leger de Palestijnse kinderen afslacht. En hieronder hoe Israëlhaat naadloos overgaat in Jodenhaat [antisemitisme], naar aanleiding van de uitwisseling van korporaal Gilad Shalit voor 1.027 massamoordenaars en terroristen, die door de auteur van de posters wordt geïnterpreteerd als een zoveelste vermeende manipulatie door de Joodse staat van Israël.
Zoals u zelf kan vaststellen is de wijze van afbeelden van ‘de Jood’, bijna een getrouwe kopij van de posters van Julius Streicher zoals die tijdens de nazi-periode 1933-1945 doorlopend werden verspreid in het antisemitische magazine Der Stürmer [Die Juden sind unser Unglück! - De Joden brengen ons ongeluk!]. Correctie: Der Stürmer rolde reeds in 1923 voor het eerst van de Duitse drukpersen. Vooraleer de nazi’s aan de macht raakten, moest eerst de weg geëffend worden met haat en paranoïa en diende eerst een slachtoffer te worden gevonden waarmee men alle schuld van al wat er fout loopt in de maatschappij kon opzadelen. En zo geschiedde… 
Mijn kennis van de Franse taal is niet zo best [hulp altijd welkom!] maar ik heb het zo goed mogelijk voor u vertaald.
Poster hierboven: Les déchets en rêvent [Het uitschot droomt] – Comblons leurs désirs ! [Vervul hun wensen!]. Op het kleine meisje dat doorboord wordt met een bebloede pijlpunt in de vorm van een kaart van Israël [Israel vaincra - Israël zal overwinnen], staat geschreven: “Petit déchet moksof ne sera jamais grand” [Moksof, het kleine uitschot, zal nooit opgroeien]
Poster hieronder: Les déchets nous rêvent ainsi! [Het uitschot droomt nog meer over ons!] en Massacrons les déchets [Laat ons het uitschot uitroeien]
Bron van de foto’s op het Facebook profiel van Cora Sultana: “Affiches antisemites à Paris- la France de Sarkozy“. Met dank aan Philosemitism voor de hint.
Het gezond verstand komt van rechts: Phillipe Karsenty
“Ich bin ein hasbarist!”
zou J.F Kennedy ooit gezegd hebben…
De Nederlandse linkse Israëlcritici en rapporteurs Ratna Pelle en Wouter Brassé bekend van IMO Blog en Israël & Palestijnen Blog, alsook dichter bij huis de linkse Israëlcriticus Hans Knoop, woordvoerder van het Forum der Joodse Organisaties en nog zovele anderen die ik hier niet bij naam ga noemen, zullen het wel niet graag horen, maar hun visie op het wel en wee in Israël is verre van de enige en vertegenwoordigt in feite slechts een minderheid binnen de hasbaristen waaronder ondergetekende. In Israël blijken dit soort kritikasters op het beleid in de Joodse staat zelfs op de oppositiebanken te zitten. Laat ze daar maar zitten, ze zitten er goed.
Want, menen dat kritiek uiten op het beleid van Israël vanuit de Diaspora, de Joodse staat op de een of andere wijze ten goede komt, wordt steevast op groot jolijt onthaald bij de tegenstanders van de Jodenstaat. En dan heb ik het niét over die zogenaamde “pro-Palestijnen”, want die bestaan niet. Wie kan het wat schelen hoe het met de Palestijnen gaat? Niemand. Dat is een mythe. Het enige wat reëel en duidelijk herkenbaar is, dat is de hetze jegens Israël met het ultieme doel Israël te demoniseren en delegitimiseren om het uiteindelijk te vernietigen.
Feit is dat, je vijanden trachten te behagen door vervuld van zelfverwijt omtrent al dan niet begane fouten en missers, om daarop een overtuigend mea culpa te slaan, dat dergelijk zelfdestructief gedrag regelrecht koren op de molen is van Jodenhaters en Israëlbashers van de wereld. Een echte vriend van Israël zal nooit vanuit de Diaspora de Joodse staat op de kritische rooster leggen. Wie dat toch wil doen, moet maar emigreren en dat in Israël zèlf gaan doen.
De meute Israelbashers zijn talrijk en lopen in de miljoenen. Wij, diegenen die ijveren voor het bestaansrecht en het overleven van de enige Joodse staat in de wereld en die alle dagen van het jaar dreigt opgeschrokt te worden door de krokodillen in de poel van de Arabische wereld, wij zijn slechts met een handvol. Daar moeten we goed zorg voor dragen. Er bestaat noch een Joodse Lobby noch een Israël Lobby in de Lage Landen. Ook dat is een mythe. De waarheid is – wat men u ook mag vertellen – dat is dat niemand voor ons – hasbaristen – zorgt en er ook niemand is die voor ons opkomt. Net zoals Israël staan we d’r helemaal alleen voor.
In French elections, a European Avigdor Lieberman emerges
door Gil Shefler [bron]
Jordanië is Palestina, Griekenland moet de eurozone verlaten en Turkije heeft helemaal niks te zoeken in een eventueel lidmaatschap van de Europese Unie, verklaarde het hoopvolle Franse parlementslid Phillipe Karsenty in een recent gesprek met The Jerusalem Post.
Philippe Karsenty
De Joodse afgevaardigd burgemeester van de Parijse voorstad Neuilly-sur-Seine, hoopt bij de volgende verkiezingen als eerste vertegenwoordiger afgevaardigd te worden naar het achtste kiesdistrict overzee. Dat is een net opgericht district dat ook Israël omvat, zoals dat verder wordt toegelicht in zijn politiek manifest dat hij vorige week bekend maakte in onmiskenbare termen. “In Frankrijk ben ik rechts georiënteerd en als ik in Israël moest stemmen zou ik daar eveneens de rechtervleugel aanhangen,” vertelde hij.
Karsenty is namelijk een havik zelfs naar Israëlische normen. Naar zijn mening zijn de Oslo Akkoorden “de grootste fout geweest die Israël ooit maakte” omdat het “de terroristen bewapende.” Hij steunt weliswaar de twee-statenoplossing maar volgens zijn begrippen ligt het resultaat ban, het vredesproces van een Palestijnse staat naast Israël niét in een soeverein Palestina op de Westbank Judea & Samaria en/of in Gaza maar één staat in Jordanië. “Jordanië is de echte Palestijnse staat,” zegt hij. De koning heeft daar niks te maken, hij heeft geen wettelijke basis. Dit is de eenvoudige historische waarheid.”
Karsenty is momenteel één van zes kandidaten – allen Joods – in de race van 2012 voor het kiesdistrict dat Israël, Italië, Griekenland, Cyprus, Turkije en Malta omvat. Van deze zes, gelooft hij dat slechts één van hen een ernstige mededinger is. “Er zijn slechts twee ernstige kandidaten: mezelf en [de vroegere speciale gezant voor Frankrijk in het Midden-Oosten Valerie] Hoffenberg,” zei hij. “Maar zij heeft niet de steun van het volk; zij heeft geen band methet volk.”
De 47-jarige zakenman is niet wars van enige controverse. Geboren in Parijs in een Joodse familie die vanuit Algerije naar Frankrijk emigreerde, werd de zakenman een bekendheid door de manier waarop hij bijzonder nauwkeurig de rapportage over het incident met Muhammed al-Dura heeft aangekaart. “Er bestaat geen enkele twijfel meer over de het al-Dura nieuwsrapport een kwakkel was,” zei hij.
Volgens Karsenty, werd de dood van de acht-jaar-oude jongen in 2000 tijdens een schietpartij in Gaza door de Palestijnen in scène gezet met het doel de Joodse staat in diskrediet te brengen. Pallywood op z’n best als het ware. “Sommige kortzichtige Joden verdedigen nog steeds de fabel van het bloedsprookje,” zei hij. Karsenty werd meerdere keren vervolgd maar uiteindelijk volledig vrijgesproken. Hij gelooft dat zijn betrokkenheid in de zaak al-Dura hem zal helpen om 70.000 kiezers in Israël voor zich te winnen maar hijzegt dat zijn campagne zich niet volledig concentreert op de Joodse kiezers.
Hij vertelde dat hij net vanuit Griekenland was teruggekeerd waar hij zijn mening over de financiële problemen van het land deelde met lokale kiezers. “Griekenland zal vroeg uit laat uit de eurozone liggen,” verklaarde Karsenty. Frankrijk en Duitsland liegen tegen de wereld. Zij hebben de EU uitgebouwd die in feite een maskerade is. Bent u in Griekenland geweest? Bent u in Duitsland geweest? Breng vijf dagen in elk van die landen door en u zult begrijpen wat ik bedoel.”
De moord op al-Dura bleek in scene gezet, niemand zal achteraf de werkelijke toedracht uitbrengen
Wat Turkije betreft, keerde Karsenty zich sterk tegen de goedkeuring van een eventuele toetreding van het land tot de Europese Unie en bekritiseerde hij diens premier Recep Tayyip Erdogan. “Bezoek Anatolië in Turkije – dat heeft niks te maken met Europa,” zei hij. “Als u een continent wilt opbouwen moet het eenvormig zijn. Turkije is een compleet ander land. Dat wil niet zeggen dat ik Turkije niet respecteer, maar ik heb zo mijn bedenkingen omtrent Erdogan en zijn islamistisch gedrag. Het is gebleken dat wij het juist voorhadden om Turkije de toegang tot Europa te weigeren.”
Karsenty heeft ook sterke meningen omtrent Franse binnenlandse kwesties. Hij verzet zich krachtig tegen pogingen om de pensioenleeftijd in Frankrijk terug te brengen naar 60 jaar. In feite zou hij, als het van hem afhangt tenminste, zou hij de pensioenleeftijd van 65 jaar zelfs willen verhogen zoals het in de Verenigde Staten en Israël het geval is. “Zich terugtrekken van de arbeidsmarkt op 60 jaar zoals het vroeger was in Frankrijk is absurd. Wij leven langer dus moeten we ook langer werken,” zei hij. “De mensen moet weer zolang kunnen werken als zij dat wensen.”
Karsenty weet dat een aantal van zijn ideeën niet bij iedereen evengoed zullen aanslaan, maar hij probeert ook niet om een populariteitswedstrijd te winnen. Net zoals met zijn meningen over de al-Dura kwestie het geval was, gelooft hij dat uiteindelijk de waarheid zal heersen.
Met dank aan Tiki S. voor de hint.
Muhamad Al-Dura werd niet vermoord
De leugen weerlegd
De al-Dura leugen werd in circulatie gebracht met het doel om het IDF (het Israëlische) leger te besmeuren en in diskrediet te brengen. Dit ondanks het feit dat een Franse rechtbank (veel later) zal oordelen dat het al-Dura verhaal een complete kwakkel was. Het verhaal over de dood van al-Dura werd uitgebracht onder de supervisie van Charles Enderlin op het gekende Franse televisiekanaal France 2. Vlak na het uitbreken van de zogeheten ‘Tweede Intifada’, filmde de Palestijns-Arabische cameraman Zalal abu-Rahma op 30 september 2000 hoe tijdens een schietpartij een Palestijnse vader en zijn 12-jarig zoontje Mohammed al-Dura onder vuur kwamen te liggen en het zoontje werd doodgeschoten.
Israëlische soldaten kregen prompt de schuld van de dood van al-Dura in de schoenen geschoven. Later onderzoek wees uit dat de jongen vanuit een positie achter de cameraman door een Arabische schutter werd doodgeschoten en dat zowel de moord als de tv-opname daarvan met voorbedachte rade moeten zijn uitgevoerd, uiteraard allemaal bedoeld als blamage van Israël. Het ganse verhaal bleek dus in scene te zijn gezet met medeweten en zelfs de actieve medewerking van journalisten van France 2.
Echter, de beelden vlogen de wereld rond en sloegen overal in als een bom. Mohammed al-Dura werd één van de belangrijkste Palestijns-Arabische `iconen’ van de zogenaamde `Al-Aksa intifada’, een `martelaar’ die het onweerlegbare bewijs leverde voor de oude antisemitische beschuldiging “dat Joden gewetenloze kindermoordenaars zijn.” Als instrument voor de beeldvorming van Israël in de in september 2000 door Arafat begonnen geweldsgolf, is Al-Dura van enorm belang geweest, maar ook als voorbeeld voor de Palestijns Arabische jeugd. In een groot aantal malen door de televisie van de Palestijnse Autoriteit uitgezonden propagandafilmpje roept Mohammed al-Dura zijn leeftijdsgenoten vanuit het paradijs op hem na te volgen en de martelaarsdood te kiezen.
Moslims manifesteren door Parijs schreeuwende ‘Mort aux Juifs!’ [video]
Een week geleden. Videobeelden genomen op vrijdag 16 september 2011 om 2 uur in de namiddag ter hoogte van de moskee Polonceau in het geïslamiseerde district van Barbès (18de arrondissement van Parijs).
Enkele dagen voor deze opname van gisteren vrijdagnamiddag, had de Franse minister van Binnenlandse Zaken Claude Guéant openlijk op de televisie verklaard dat het voortaan voor moslims verboden is om publiek gebedstondes te houden in heel Frankrijk. Daarop gingen enkele reporters poolshoogte nemen aan de moskee van Polonceau waar moslims al 15 jaar lang illegaal op de grond en buiten op straat voor de moskee hun gebeden afdreunen en de locale imam zijn volgelingen meedogenloos opzweept tegen al wat volgens hem verkeerd zit in de wereld [en dat is uiteraard allemaal de schuld van de Joden, maar daar was u zelf ook al wel opgekomen vermoed ik].
In de videoclip is te zien hoe een salafisten predikant oproept tot oorlog tegen Frankrijk, het ombrengen van de Franse politie en het Franse volk een bende “zwijnen” noemt. Daarna filmt hij hoe een aantal extremistische aanhangers van Hamas met een grote vlag van Hamas door de straten paraderen roepende “Dood aan de Joden!” Verder wordt Frankrijk ervan beschuldigd dat het Israël zou steunen en beschuldigt Jean-Marie Le Pen van het extreemrechtse Front National dat deze het meest pro-Israël is van heel Frankrijk [compleet fout natuurlijk, want Jean Marie Le Pen is berucht geworden voor het minimaliseren van de holocaust en is een bekende fascist en racist]. Met dank aan Pamela Geller van Atlas Shrugs voor de hint.
