Categorie archief: Duitsland
De afgang van de anti-Zionist en oud-Waffen SS’r Günther Grass [Bernard-Henri Lévy]
La première mort de Günter Grass
door Bernard-Henri Lévy
bron: http://laregledujeu.org/
vertaling: Joods Actueel [http://joodsactueel.be/]
Je hebt Noord-Korea met zijn autistische dictator dat over een uitgebreid en operationeel nucleair arsenaal beschikt. Er is Pakistan waarvan niemand precies weet hoeveel kernkoppen het bezit en ook niet waar ze opgeslagen zijn en waarvan niemand kan garanderen dat ze niet op een dag in de handen van terroristen, die gelieerd zijn aan Al-Qaeda, vallen.
Je hebt het Rusland van Poetin die erin geslaagd is om in twee oorlogen een kwart van de Tsjetsjeense bevolking om te brengen. Er is ook de slachter van Damascus die tienduizend burgers vermoordt en wiens criminele halsstarrigheid de vrede in de regio ernstig in gevaar brengt. Er is Iran, natuurlijk, waar de leiders laten weten dat hun atoombommen zullen dienen om hun buren mee te treffen.
Kortom we leven in een wereld waar er keuze te over is over welk land officieel zijn burgers, de omringende volkeren en de wereld al decennia lang met rampen zonder weerga bedreigen. En uitgerekend dan heeft Günter Grass, een Europese schrijver – en niet zomaar de eerste de beste, maar een Nobelprijswinnaar – blijkbaar niets beter te doen dan een gedicht te publiceren waarin hij ons vertelt dat er, zonder dat we het goed beseffen, een bedreiging uitgaat van een klein land, één van ‘s werelds kleinste landen, één van de meest kwetsbare en overigens ook nog een democratie: de staat Israël.
Duits bedrijf verzond hatelijke emails naar Israëlische klant: ‘Joden zijn een ziekte’ [Gil Shefler]
Speelgoedwinkel eigenaresse Eti Doron uit Tel Aviv: “Nou zeg, was dat even schrikken!“
[foto: Gil Shefler - The Jerusalem Post]
German firm to Israeli client: Jews are a disease
Fabrikant in Neurenberg zend antisemitische email naar eigenaresse van speelgoedwinkel in Tel Aviv nadat een transactie verzuurde
door Gil Shefler [J-Post]
Eti Doron wilde speelgoed aankopen van een bedrijf in Duitsland voor haar winkel in Tel Aviv, maar toen de overeenkomst afsprong begon zij antisemitische brieven te ontvangen. Doron zond de Jerusalem Post enkele emails toe waarin Walter Adler, die zich die identificeert als de oprichter van Hoff-Interieur, een fabrikant in Neurenberg, de Joden “een ziekte” noemt en de Duitse dichter Günther Grass prijst voor zijn uitspraken waarin hij Israël een gevaar voor de wereldvrede noemt.
Walter Adler schreef onder meer het volgende in een e-mail:
“Wij zien dat u besloten heeft om een echte Jood te zijn, niet alleen een leugenaar maar ook een bedrieger.” [..]
“Uw onbehoorlijk gedrag heeft ons een groot verlies berokkend. Wij moeten herinneren aan een aforisme dat honderden jaren in Europa leefde, dat sommige mensen van uw soort een pest zijn voor de mensheid. Wij hebben nooit gedacht dat dit waar is, maar u bevestigt dit.”
De brieven, die werden verzonden van het emailadres van Hoff-Interieur, vervolgen met ‘de grote’ Grass te loven voor zijn uitspraak dat Israël de ‘world piece‘ [sic] in gevaar brengt en betreurt de ‘martelingen en moorden’ die door Israël tegen de Palestijnen worden uitgevoerd. De auteur beëindigde zijn brief met een dreigement om Eti Doron te laten arresteren wanneer zij in de omgeving van bedrijfs-gebouwen durft te komen.
Speelgoed dat ook in Gaza veel succes zou hebben
Doron vertelde dat zij diep geschokt was door de brief, vooral omdat ze zei dat er nooit goederen werden verhandeld en de voorgestelde bedrijfstransactie maar klein was. “Ten eerste ben ik hen helemaal niks verschuldigd”, zei ze. “Ik zag hun producten op een speelgoedmarkt en probeerde een bestelling te plaatsen ter waarde van 600 euro maar zij konden betaling via een kredietkaart ontvangen en ik trok me terug. Ik ontving nooit om het even wat van hen. In elk geval, is er niets dat dit soort antwoord kan rechtvaardigen”.
Talrijke emails die naar Hoff-Interieur werden verzonden bleven onbeantwoord. Een antwoordapparaat van het bedrijf vertelde dat het voor vakantie tot 7 mei gesloten is. De Duits-Israëlische Kamer voor Handel en Industrie adviseerde Eti Doron om Hoff-Interieur te vervolgen.
“Wij zijn zelfs niet eens geïnteresseerd in het bedrijfsaspect van de overeenkomst; dit is de meest antisemitische en afschuwelijkste reactie die men zich kan inbeelden omtrent alle stereotypen die over Joden de ronde doen”, antwoordde CEO Grisha Alroi-Arloser. “Wanneer u tegenwoordig de blogs in Duitsland bekijkt nadat Günther Grass zijn uitspraken deed, dan bestaat er wel degelijk een echt probleem, een diepgewortelde kwestie die van antwoord moet worden bediend”.
Het kantoor van Arno Hamburger, het hoofd van de Joodse gemeenschap in Neurenberg zei woensdag dat hij de antisemitische uitspraken zou onderzoeken.
[Hoff-Interieur, een bedrijf in wooninrichting, kunst- en geschenkartikelen heeft ook een filiaal in Amersfoort, Nederland; Brabosh.com]
Leuk speelgoed voor de allerkleinsten….
Met dank aan Tiki S. voor de hint.
Premier Netanjahoe: Günther Grass is moreel niet bevoegd om over ons te oordelen
Netanjahu: Grass ist moralisch nicht urteilsfähig
bron: Welt Online http://www.welt.de/
vertaling: E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com/]
In de huidige uitgave van de “Welt am Sonntag” heeft de Israëlische minister-president Benjamin Netanyahu over de voormalige SS-man Günter Grass gezegd, dat hij moreel niet bevoegd is om te oordelen. Daarbij trok de Israëlische premier ook parallellen tussen het zwartmaken van de Joden in het Derde Rijk en het zwartmaken van Israël nu, bijvoorbeeld door het gedicht van Grass.
Welt.de bericht:
“Dat dit van een Duitse Nobelprijswinnaar komt en niet bijvoorbeeld van een teenager van een neonazipartij, maakt het nog weerzinwekkender”, zei Netanyahu.
De regels van Grass zouden een “ineenstorting van het morele oordeelsvermogen” openbaren, zei Netanyahu. “Hij heeft een perfecte morele verdraaiing geschapen, waarin de agressor het slachtoffer wordt en het slachtoffer de agressor. Waar diegenen, die zich tegen de dreiging met uitroeiing proberen te verdedigen een bedreiging van de wereldvrede worden. En waar de brandweerman en niet de brandstichter het echte gevaar wordt”, aldus Netanyahu.
Yoram Kaniuk: ‘Günther Grass heeft een probleem met Joden’ [André Anchuelo]
Yoram Kaniuk, in 1930 geboren in Tel Aviv, is een van de belangrijkste schrijvers van Israël. Hij publiceerde talrijke romans, korte verhalen en kinderboeken. In 2009 verscheen in Duitsland zijn autobiografische roman “Tussen leven en dood”. Kaniuk sprak met Jungle World over Günter Grass, antisemitisme in Duitsland, Iran en Israël.
»Grass hat ein Problem mit Juden«
door André Anchuelo [http://jungle-world.com/]
vertaling: E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com/]
Wat was uw eerste reactie toen u hoorde van de inhoud van het zogenaamde gedicht van Günter Grass?
Om eerlijk te zijn: het interesseerde me niet echt. Ik denk niet, dat dit gedicht een of andere betekenis heeft. Grass had altijd al problematische opvattingen over Israël en de joden. Ook al noemen anderen zijn opmerkingen antisemitisme – ik zou het niet zo noemen. Het is gewoon zo, dat hij een probleem met joden heeft.
Ik had in 1991 een discussie met hem op de Duitse televisie. Ik richtte me tegen het feit, dat links in Duitsland protesteerde tegen de toenmalige oorlog van de VS tegen Irak, zonder tegelijkertijd tegen de gifgasleveringen van Duitse bedrijven aan Saddam Hussein in de jaren-80 te protesteren: Duitsers, joden, gas – dit verband zou niet meer moeten bestaan en dat heb ik tegen hem gezegd. We hadden destijds een lange discussie en mijn conclusie daaruit was, dat hij een heel moeilijk persoon is en dat hij een probleem met dat alles heeft. Ook ik ben er niet voor om Iran aan te vallen. De meeste Israëli´s zijn hier niet voor. Ik vecht tegen de huidige Israëlische regering en heb dat al heel lang gedaan. Maar dat is onze zaak als Israëli´s.
Waarom schrijft Grass er geen gedicht over hoe in Iran iedere poging tot oppositie de kop wordt ingedrukt? De Iraanse leiding verklaart constant, dat zij Israël van de kaart wil vegen. Ik weet niet of het in Duitsland zo rustig zou zijn als Iran steeds opnieuw zou verklaren dat het Duitsland zou willen uitroeien. Men moet begrijpen, dat het bij de discussies over een eventuele aanval op Iran om een aanval op diens nucleaire installaties gaat, die ons hier bang maken.
Gunther Grass en de Iraanse atoombom [Matthias Küntzel]
Iraans president Mahmoud Ahmadinejad en zijn bende religieuze gekken werken intussen naarstig verder aan een nucleaire holocaust – de wereld knijpt beide ogen toe en dommelt verder weg in een diepe slaap…
Die Bombe und der Günter
door Matthias Küntzel [http://www.matthiaskuentzel.de/]
vertaling E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com/]
“Achter de roep naar vrede verschansen zich de moordenaars”, heeft Paul Spiegel, tot 2006 president van de Centrale Raad van de joden in Duitsland, verklaard. Weliswaar kondigt Teheran wekelijks de vernietiging van Israël aan. Mocht de joodse staat echter niet vrijwillig ten onder willen gaan, maar zich dreigen te verdedigen, dan zou – aldus Günter Grass – de wereldvrede in gevaar zijn.
Grass toont geen belangstelling voor de situatie van de bedreigde Israëli´s. Oorzaak en gevolg heeft hij omgedraaid. Niemand in Israël wil oorlog, terwijl Iran zijn met atoomkoppen te versieren raketten voorziet van het opschrift “Israël moet vernietigd worden”, zoals foto´s van Iraanse militaire parades bewijzen.
Ahmadinejad, in de schaduw van zijn grote idool
Mocht Israël zich genoodzaakt zien om militair tegen een Iraanse atoombom op te treden, zou het geen aanval worden met de inzet om mensen te doden, het zou een verdedigingsmaatregel zijn, een strijd om te overleven.
Dit komt in de discussie rondom de schrijver te weinig aan de orde. Er komen steeds meer commentaren, die zijn antisemitische stereotype bekritiseren, om zijn waarschuwing voor een preventieve Israëlische klap te verdedigen.
“Het schandaal zit hem niet in Grass´ Israëlkritiek”, benadrukt bijvoorbeeld Klaus Hillenbrand in de taz. Willen Hillenbrand of Bettina Marx van de “Deutsche Welle”, die net zo argumenteert, in de schaduw van de Ahmadinejad-bom leven? O nee? Hoe willen ze deze dan verhinderen? En waarom roert Tom Buhrow deze vraag in zijn meer dan twintig minuten durende “Tagesthemen”-gesprek met Günter Grass niet aan?
Videocommentaar: Israëlvijandigheid en Jodenhaat in Duitsland [Michael Stürzenberger]
Gunther Grass heeft zich weer eens in de kijker gewerkt. De Israëlische cartoonist Ronny Gordon vatte het keurig samen in deze politieke spotprent: “Niet iedereen die Israël bekritiseert is een antisemiet, maar alle antisemieten bekritiseren Israël.”
Israelfeindlichkeit und Judenhass in Deutschland
door Michael Stürzenberger [http://www.bayern.diefreiheit.org/]
vertaling E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com/]
De Duitse schrijver Günter GraSS heeft met zijn Israëlvijandige gedicht de doos van Pandora geopend. Sindsdien duiken er steeds meer statements op, waarin niet bijvoorbeeld de onrechtdictatuur van de Islamitische Republiek Iran, maar in alle ernst het democratische Israël als een gevaar voor de wereldvrede wordt beschouwd. In de openbare discussie wordt de haat op Israël dankzij het “men mag toch nog wel zeggen” van GraSS dus weer salonfähig.
Van de socialisten van de NPD en DIE LINKE via de zogenaamde “vredes”-marcheerders tot aan de extreem linkse journalisten bij de diverse media zoals de Süddeutsche Zeitung, Der Spiegel en de ARD, reiken de “GraSS heeft gelijk”-stemmen. De grootste blunder maakte de commentator van de Tagesschau Thomas Nehl, die GraSS zelfs voor de Nobelprijs voor de Vrede zou willen voordragen. Alleen schijnen geen idee te hebben van de dodelijke ideologie van de islam en de gevaarlijkheid van het Iraanse regime.
Het is een ongelooflijke omdraaiing van de realiteit om de enige democratie in het Midden-Oosten de wens van de eerste atomaire klap in de schoenen te schuiven. Des te erger, dat steeds meer publieke persoonlijkheden en groeperingen in Duitsland hem inmiddels gelijk geven.
Günter Grass persona non grata in Israël na publicatie antisemitisch ‘gedicht’
De Duitse schrijver en nobelprijswinnaar Günter Grass is niet langer welkom in Israël nadat hij het land in een gedicht had omschreven als “een oorzaak van aanzienlijk gevaar”. De minister van Binnenlandse Zaken Eli Yishai deelde zondag mee dat de Duitser persona non grata is. In het gedicht, getiteld “Was gesagt werden muss” (Wat gezegd moet worden), schrijft de 84-jarige Grass dat de atoommacht Israël de al broze wereldvrede in gevaar brengt. Het land zou voorbereidingen treffen om “het Iraanse volk uit te roeien” door pogingen om het Iraanse nucleaire programma te stoppen.
De Duitse schrijver Günter Grass (°1927) won in 1999 de Nobelprijs voor Literatuur. Op 17-jarige leeftijd meldde Günter Grass zichzelf aan bij de Waffen-SS, waar hij dienst deed bij de 10e SS-Pantserdivisie “Frundsberg”. Grass werd op 8 mei 1945 in Mariënbad gevangengenomen en bleef tot 24 april 1946 in een Amerikaanse krijgsgevangenenkamp. Dat donkere verleden hield hij 60 jaar lang verborgen. Het werd hem niet in dank afgenomen.
Arnon Grunberg in de Volkskrant: “Grass is lid geweest van de Waffen-SS. Is hij de aangewezen persoon om dergelijke gedichten te schrijven? Juist iemand die het uniform van de Waffen-SS heeft gedragen is een ervaringsdeskundige op het gebied van gevaren voor de wereldvrede.”
SS-Mann darf nicht mehr nach Israel einreisen
door Ha Olam.de [http://haolam.de/]
vertaling E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com/]
De SS-man Günter Grass mag na de publicatie van een expliciet tegen de joodse staat gericht “gedicht” Israël niet meer in. In zijn door neonazi´s, linksextremisten en islamisten eenstemmig gevierde maaksel, dat de 84-jarige met “de laatste inkt” uitgeperst zou hebben, beschuldigde hij Israël ervan een “gevaar voor de wereldvrede” te zijn.
Israël´s Minister van Binnenlandse Zaken Eli Yishai van de Schas-partij zei, dat wanneer Grass “verder zijn verdraaide en leugenachtige werken zou willen verbreiden, hij dat vanuit Iran zou moeten doen.”
Duitsland betaalt nog steeds pensioen uit aan 2.500 Belgische nazi-collaborateurs
Berlijn 1944. Léon Degrelle (links) ontvangt het Ritterkreuz uit de handen van Adolf Hitler. Ook de gekende collaborateur SS-Oberstürmbannführer (luitenant-kolonel) Léon Degrelle (1906-1994) kreeg tot aan zijn dood in 1994 aanvullend pensioen uitgekeerd door de na-oorlogse Duitse staat. Nochtans was Degrelle door de Belgische staat bij verstek ter dood veroordeeld, maar ontvluchtte tijdig België en kreeg een gastvrij onderdak thuis in het Spanje van dictator-generaal Franco. Degrelle, van wie Hitler ooit zou gezegd hebben dat “als ik een zoon zou hebben, zou ik willen dat hij op Degrelle leek“, ontving tot aan zijn dood regelmatig sympathisanten van het Vlaams Blok (thans Vlaams Belang) en Franstalige politiekers van ultrarechtse partijen en groepen.
2.500 Belgische nazicollaborateurs krijgen nog altijd Duits pensioen
“Door de privacywet kan men niet zien of iemand dwangarbeider is geweest dan wel SS-bewaker in een concentratiekamp.”
door Douglas De Coninck [http://www.demorgen.be/]
Duitsland betaalt nog steeds de pensioenen voor zo’n 2.500 Belgische nazicollaborateurs. Dat stelde Alvin De Coninck vast toen hij onderzocht waarom de Duitse fiscus de pensioentjes van Belgische oorlogsdwangarbeiders wil belasten. Eind vorig jaar raakte bekend dat de Duitse fiscus zo’n 13.500 gewezen Belgische dwangarbeiders een belasting van 17 procent wil doen betalen op hun oorlogspensioentje. Met terugwerkende kracht bovendien, vanaf 2005. Voor de hoogbejaarde slachtoffers is dat een slag in het gezicht.
“Dit schandaal verbergt een nog groter schandaal”, zegt Alvin De Coninck, zoon van een verzetsstrijder. Hij trok op onderzoek naar wat eerst een communicatiefout leek. Samen met politici van de partij Die Linke vroeg hij her en der in Duitsland cijfers op. “De Bondsrepubliek werd na de oorlog de volkenrechtelijke opvolger van het Derde Rijk en nam alle plichten over”, aldus De Coninck. “Ook tegenover militairen in het naziregime. Zij ontvangen een pensioen voor hun dienstjaren in de oorlog. Dat is ergens ook normaal.
