Categorie archief: België
Belgen vieren Joods Bomenfeest en schenken brandweerwagen aan Israël

‘Belgische’ brandweerwagen voor Carmelwoud in Israël
door Joods Actueel [http://joodsactueel.be]
Een jaar na de vreselijke brand die het woud van de Carmel in het noorden van Israël vernietigde werd een brandweerwagen, geschonken door de Belgische en Luxemburgse vrienden van Keren Kayemeth Le’Israel (KKL), officieel in dienst genomen tijdens een plechtigheid eind januari 2012.
Deze brandweerwagen maakt deel uit van een wagenpark van dertien die door de KKL wereldwijd werd geschonken. Deze zullen in de bergachtige streek van Galilea worden ingezet. De woudbeheerders aldaar wezen op het belang van de bossen in Noord-Israël en meer bepaald in het Carmelgebergte waar in 2010 vierenveertig mensen het leven lieten en 3.500 hectare bos en garrigue (landschap met doornig struikgewas) in rook opging.
In een persbericht schreef de organisatie: “Dankzij onze vrienden zal de Carmel opnieuw groen worden, en ook al duurt het wellicht nog tientallen jaren, ooit zal het gebied zijn prachtige en imposante bossen terugkrijgen. Wij maken van de gelegenheid gebruik om iedereen te bedanken die bijdroeg bij de realisatie van dit mooi project.” Website van KKL-België: www.kkl.be
Waarvoor zijn we bang om onze waarden aan nieuwkomers op te dringen? [Luckas Vander Taelen]
Maghrebijnse Intifada in Sint-Jans-Molenbeek (Brussel) van 17 maart 2009
“Hou je smoel, vuile jodin, en keer terug naar je land”
“Ik raakte eraan gewend dat ze me een vuile Jodin noemen,” vertelde het Belgisch-Joodse meisje Océane Sluijzer. De 13-jarige Océane werd vrijdag 18 november ’11 afgetuigd door vijf oudere meisjes van Marokkaanse origine toen zij het sportcentrum in Neder-Over-Heembeek verliet. “De politie stelde me voor dat ik beter mijn mond zou houden over het incident. Zij vroegen me ‘Zeg niet dat het antisemitisme is,’” onthulde Océane. “Zij opperden zelfs dat ik moest vermijden naar het hospitaal te gaan.” De hele kwestie werd spoedig zonder gevolg verticaal geklasseerd. [bron en bron]
In een opiniestuk in De Standaard neemt Vlaams parlementslid en voormalige Vorsts schepen Vander Taelen geen blad voor de mond. Groen!-politicus Luckas Vander Taelen haalt snoeihard uit naar het gedrag van de allochtone jongeren in zijn Vorstse buurt en in Brussel. “Waarom durven we niet opkomen voor wat eigenlijk essentieel is: respect voor de wetten en de waarden van het land waarin we leven?” [bron: Brussels Nieuws]
De getto’s van Brussel
“Moeten we bang zijn om onze waarden op te dringen?”
door Luckas Vander Taelen [bron: De Standaard]
Ik woon vlakbij een buurt in Vorst, van de Merodestraat tot het Zuidstation, die je zelfs met de meest multiculturele vooringenomenheid niet anders dan als een getto kunt omschrijven.
Mijn dochter heeft het al lang opgegeven om in die wijk te gaan. Daarvoor is ze net iets te vaak uitgescholden voor veel onfraais. Ik fiets er elke dag door en beleef steeds een ander avontuur. Dubbelgeparkeerde auto’s, bestuurders die een kruispunt blokkeren om met elkaar te praten, rondhangende jongeren die je bekijken alsof je op hun privédomein komt.
Probeer vooral niets te zeggen als je weer eens bijna omver gereden wordt: de laatste keer dat ik dit toch deed, werd ik de huid vol gescholden door een omstaander van geen zestien jaar, die zijn beledigende tirade afsloot met een boodschap die ik niet vertaal: ‘Nique ta mère.’ Dat was minder erg dan de vorige keer, toen een andere jonge Maghrebijnse chauffeur zich door mijn gedrag beledigd voelde: ik had het aangedurfd mijn voorrang te nemen. Zijn eer was dusdanig gekrenkt dat hij dit blijkbaar enkel kon rechtzetten door me in het gezicht te spuwen…
Dus vooral: zwijgen. Want als je probeert duidelijk te maken dat 70 km per uur veel te snel is in een zone 30, dan heb je meteen recht op een confrontatie met het eergevoel van een jonge nieuwe Belg die het niet kan hebben dat iemand hem ook maar iets verbiedt en die bereid is je daarom in elkaar te rammen.
Twintig jaar geleden was ik ervan overtuigd dat de jonge nieuwe Belgen snel geassimileerd zouden worden. Maar nu is in Brussel een generatie van rebels without a cause opgegroeid die zich altijd verongelijkt en te kort gedaan voelt. Nooit voor iets verantwoordelijk, het is altijd de fout van iemand anders: van de overheid, van de racistische Belgen. En ook binnen hun eigen families blijven de jonge Maghrebijnse mannen onaantastbaar. Toen de politie in Molenbeek een jongen oppakte, organiseerde de vader meteen een betoging omdat zijn zoon ‘nog geen appel zou stelen.’
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Edelstein in EU-parlement: Israël zal nooit een andere Holocaust toelaten [video]
Herdenking bevrijding van KZ-Auschwitz-Birkenau door het Rode Leger
27 januari 1945 – 2012
Israëlisch minister Edelstein op de Internationale Holocaust Herdenkings Ceremonie van de EU
door Elad Benari [bron: Arutz-7]
De Israëlische Minister voor Informatie en Diaspora Yuli Edelstein hield afgelopen dinsdag 24 januari een opmerkelijke toespraak op de International Holocaust Remembrance Day in het Europees Parlement en zei dat Israël ervoor zal zorgen dat een andere Holocaust nooit meer opnieuw zal gebeuren.
Vermeldend de Wannsee Conferentie van 24 januari, 1942, waarin 15 nazi-ambtenaren het lot van miljoenen Europese Joden verzegelden, herinnerde Edelstein eraan dat zelfs vóór deze conferentie, er andere conferenties plaatsvonden die er alleen op gericht waren om manieren te bedenken om de Joden te elimineren.
“Er was de Conferentie van Evian, waar 31 Westerse landen debatteerden over het lot van de Joodse vluchtelingen van Duitsland en Oostenrijk,” zei hij. “Ondanks de pleidooien van Joodse organisaties en de aanwezigheid van de internationale pers, bereikte de conferentie niets. De grote westerse democratieën maakten symbolische gebaren. De meesten zeiden dat ze al meer dan genoeg Joden hadden.
“Er was de Conferentie van München, waar, in een futiele zoektocht naar een denkbeeldige vrede, twee belangrijke Westerse democratieën aan Hitler nieuwe instrumenten leverden voor toekomstige agressie,” voegde hij eraan toe. “In de waanzin van vernedering en versnippering van Tsjecho-Slowakije werd geen enkele aandacht gegeven aan het lot van de honderdduizenden Joden van dit land, geen waarborgen werden gevraagd.”
“Er was de St. James Conference in Londen. In mei 1939 keurde Groot-Brittannië het Witboek goed, beknotte de Joodse immigratie naar Palestina en sloot de deur naar de laatste echte optie op redding. Hij zei dat vandaag “het doel van de antisemieten hetzelfde is – om de gemeenschappelijke menselijkheid van de Jood te ontkennen, om hem uit te sluiten, hem tot zondebok te maken. 70 jaar geleden werkte dit perfect.”
Hij beklemtoonde vervolgens: “Vandaag, wanneer voor de 70ste keer de sneeuw valt over de killing fields van Europa, waar elke tuin, elke weide, waar elke geploegde voor met de asse van mijn volk wordt bemest, kom ik hier in naam van mijn regering, van de onafhankelijke Joodse natie, onze vrienden verzekeren, om een belofte aan onze vijanden te maken en hen waarschuwen voor hun onverschilligheid: Wanneer wij zeggen ‘Nooit meer opnieuw’ dan menen wij dat ook. Wij zullen niet met ingehouden adem en ijdele hoop wachten op een andere conferentie. Wij zullen niet om medeleven en sympathie bedelen. Wij zullen niet gewend worden gemaakt om te moeten leven met de constante dreiging van een andere Holocaust.”
“Wij hopen dat dit uur nooit komt,” zei Edelstein. “Wij hopen dat de beschaafde wereld de bloedige lessen van lijmen en zalven [appeasement] heeft geleerd. Wij hopen dat de morele meerderheid van het mensdom, die boven de egoïstische berekeningen staat van winst en verlies, zal toenemen en boven de kleine politiek staat en lafheid gemaskeerd als voorzichtigheid verwerpt. Wij hopen dat om het even welke dreiging voor de beschaving zal verslagen worden door de kracht van universele morele woede en constante druk en niet door bommen en bloedvergieten. Vandaag, nu wij hier zijn samengekomen om de miljoenen slachtoffers van het nazi barbarisme en om aan de onverschilligheid van de wereld te herinneren, vraag ik u om ons te helpen om deze hoop levend te houden en waar te maken.”
“Laten wij allen – Joden en niet-Joden – eensgezind samen opstaan tegen de tirannie en het barbarisme, laten we hen vernietigen alvorens zij opzwellen van macht, die door de rijkdom van hun land en het bloed van hun slachtoffers wordt gevoed. Ontzeg hen, met de woorden van Winston Churchill, deze ‘lights of perverted science’ waarmee zij van plan zijn om een nieuwe Donkere Tijd – eerst op hun eigen gevangen volkeren en dan op de rest van de wereld – los te laten. Laat ons tegen hen zeggen: vanuit deze plaats – herinneren wij ons. Wij blijven waakzaam. Wij zijn vastbesloten. Wij zijn verenigd. Wij zeggen samen tegen hen: nooit meer opnieuw.”
Op de International Holocaust Remembrance Day Ceremony in het Europees Parlement, die georganiseerd werd door het European Jewish Congress [EJC], werden ook enkele opvallende persoonlijkheden gelauwerd. Zo had Dr. Moshe Kantor, de president van het EJC, de eer en het genoegen om de ‘Medal of Tolerance’ uit te reiken aan de Belgische Andrée Geulen [°1921, Brussel] die tijdens de Tweede Wereldoorlog duizenden Joodse kinderen het leven redde. Op dat ogenblik was zij nauwelijks 20 jaar oud. Of hoe soms door de inzet van één enkele dappere persoon het verschil kan worden gemaakt tussen leven en dood van velen… Denk maar bijvoorbeeld aan de Zweedse diplomaat Raul Wallenberg.
Politiek opportunisme rondom Bas Luyten doet Joods Actueel de das om

In De Standaard van gisterwoensdag 25 januari heeft redacteur Tom Naegels het over de Affaire Muyters. Philippe Muyters is Vlaams minister van Begroting in de Vlaamse regering en kopstuk van de N-VA, de grootste partij van Vlaanderen. Ook Joods Actueel en Brabosh.com (Vlaamse Vrienden van Israël) komen ter sprake in het artikel m.b.t. Bas Luyten die de bewuste emails heeft gelekt. Joods Actueel legde onlangs – en zeer terecht – een klacht neer wegens uitspraken van Bas waarin hij hoofdredacteur Michael Freilich kapittelde met het citaat “Daar komt de Joodse Gestapo aan” als reactie op het feit dat Freilich bekend maakte dat hij zich kandidaat stelde als nieuwe directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding.
Tom Naegels spreekt ronduit van een poging tot politieke afrekening:
Het gaat over die historie met de gelekte e-mails van het kabinet-Muyters natuurlijk, en de wraakneming daarvoor, het bericht dat Bas Luyten op Facebook had gezegd dat ‘Hitler zijn werk beter had afgemaakt’. Toen ik dat las, zat ik zodanig van gêne te kronkelen dat mijn onderburen klaagden over barsten in hun plafond. Ik verklaar me nader, voor u denkt dat ik die uitspraak niet erg vind. Het gaat me om de timing. Het eerste medium dat het verhaal meldde, was Joods actueel, afgelopen maandag. Van daaruit reisde het naar alle websites, ook de onze. Maar Luyten deed zijn uitspraken al in november vorig jaar.
Op 25 november verscheen er op de militant pro-Israëlische website Brabosh een stuk met de titel ‘Ex-N-VA’er Bas Luyten zegt dat “Hitler zijn werk beter had afgemaakt.’ De auteur, Sam Van Rooy, schrijft af en toe voor Joods actueel. Brabosh, de ‘Vrienden van Israel’, is een site waar bij Joods actueel dikwijls naar verwezen wordt. Ze moeten dat verhaal toen al gekend hebben. Is het toeval dat men nu pas publiceert, in de week dat Luyten zichzelf onpopulair had gemaakt als vermoede lekker van N-VA-mails?
‘Toeval niet, en toch vergis je je’, zegt Michael Freilich, hoofdredacteur van Joods actueel. ‘Er hebben wel meer mensen ons verweten dat we ons voor de kar van de N-VA laten spannen. Maar wij zijn journalisten, daar doen wij niet aan mee. Wij waren inderdaad al langer op de hoogte. Maar in december vorig jaar was Bas Luyten een nobody. Politiek was hij uitgeteld. Op het internet duiken er veel uitspraken van die strekking op, waarom zouden we de zijne aandacht geven? Afgelopen week echter kwam hij veel in de media. Hij kreeg een forum. Toen heb ik gezegd: dit is een gevaarlijk sujet, en de lezers moeten dat weten.’
“Ze moeten dat verhaal toen al gekend hebben. Is het toeval dat men nu pas publiceert?” Ik geef toe dat ik zelf verbaasd opkeek toen Michael Freilich zich plotseling begon te interesseren voor het Geval Bas Luyten. Dat was in november, toen Sam Van Rooy en Brabosh het bewuste verhaal uitbrachten, wel helemaal anders. Op dat ogenblik was Joods Actueel allerminst opgezet met die aanval op de N-VA.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Boekrecensie ‘Het Gespleten Geweten’ van André Gantman [Sam Van Rooy]

Op 7 december 2011 verscheen Het gespleten geweten van André Gantman, oud-schepen van de stad Antwerpen en auteur. Volgens Gantman zijn er in de wereld en ook in onze stad [Antwerpen], duidelijk tekenen van een hernieuwd antisemitisme. In zijn recentste boek ‘Het gespleten geweten‘, brengt hij die anti-joodse gevoelens in beeld en rekent er meteen ongenadig mee af. Lees en bekijk hier een interview dat de auteur met ATV had naar aanleiding van het verschijnen van zijn boek. Sam Van Rooy heeft het intussen ook gelezen en schreef er volgende recensie over, verschenen in de recente editie van Joods Actueel.
Benno Barnard over Het gespleten geweten:
“Het pamflet dat u in handen houdt is in de huidige omstandigheden heel nuttig. Het is een antipreek. Het is geschreven door een seculiere Jood, dus hij kan u niet irriteren met rare eetgewoonten of bizarre pijpenkrullen of een zekere onwil om sociaal met u te verkeren. Als u zich aan zijn woorden ergert, moet de enige reden bijgevolg wel uw ‘antizionisme’ zijn. Pas dan goed op, lezer, want achter die vlag marcheert het antisemitisme.”

Boekrecensie ‘Het Gespleten Geweten’ van André Gantman
door Sam Van Rooy
bron: Joods Actueel nr. 60 januari 2012
Aanleiding was onder meer een jonge moslim, die in 2009 met droge ogen aan André Gantman vroeg of er wel menselijk bloed in zijn aderen vloeit (en neen, het was géén ‘geflipte’ Sharia4Belqium-aanhanqer). Het heeft de auteur terecht doen besluiten dat “het antisemitisme in de multiculturele samenleving een nieuwe voedingsbodem heeft gevonden, waarbij het Midden-Oostenconflict als voorwendsel wordt ingeroepen”.
In het woord vooraf windt publicist Benno Barnard, zoals we van hem gewend zijn, er geen doekjes om:
“Wat verklaart het monsterlijke verbond tussen oude Europese communisten en bloeddorstige, antisemitische, vrouwenhatende gekken met een middeleeuws wereldbeeld? Ik denk dat ik het antwoord ken. De Palestijnen poseren met een zeker dramatisch talent als slachtoffers, en links is van oudsher dol op slachtoffers. Bovendien koestert ook Hamas een utopie. En utopisten kennen hun soortgenoten, net als honden”.
En ook:
“In de islamitisch-fundamentalistische utopie begint alles dus met het uitroeien van de Joden. Dit vervelend aspect van de Palestijnse droom wordt door de westerse utopisten luidkeels verzwegen. Het toejuichen zou hen ook te zeer in verlegenheid brengen, al heb ik zo het idee dat sommigen onder hen in stilte vinden dat de Joden hun ondergang aan zichzelf te danken zouden hebben”.
Met één pennentrek doorprikt Barnard de waanbeelden van de koning der Belgische antisemieten, Lucas Catherine, over een machtige Joodse lobby in België. “Mij is een erg lawaaierige Palestijnse lobby bekend, maar los daarvan bestaat er inderdaad een Joodse lobby. Hij telt misschien tien leden, onder wie ik. En nog een paar mannen en vrouwen. En André Gantman.“
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Is angst voor de islam een reëel probleem? Deel 2 [Sam van Rooy]

Is angst voor de islam een reëel probleem? Deel II
door Sam van Rooy
bron: Huis van Afgevaardigden
‘Is angst voor de islam een reëel probleem?’ Men zou eerder de vraag moeten beantwoorden: ‘Is angst voor de islam gegrond?’. Immers, de suggestie dat ‘angst voor de islam een probleem is’, ruikt naar het mainstream discours van het westerse establishment, dat de ware aard van de islam ontkent en/of voortdurend probeert te vergoelijken of te maskeren. Het ruikt naar het discours waarbij het probleem niet wordt gelegd bij de (aard van de) islam, maar bij de westerse zogenaamde ‘neoracist’ of ‘culturele racist’ – wiens ‘racisme’ sinds 9/11 in een ‘anti-islamitisch jasje’ zou zitten – en bij de westerse zogenaamde ‘islamofoob’, die een ‘irrationele’ of ‘xenofobische’ angst voor en/of afkeer van alles wat islamitisch is zou hebben ontwikkeld.
Bestaat er überhaupt veel angst voor de islam? Uiteraard. Ons boek had als oorspronkelijke titel: ‘Zwartboek islam’, maar uitgevers durfden een dergelijke titel uit angst niet te gebruiken. De Antwerpse boekenbeurs nam extra veiligheidsmaatregelen voor onze boekvoorstelling aldaar. De titel werd dus niet ‘Zwartboek islam’, maar: ‘De islam. Kritische essays over een politieke religie’. Een paar maanden later verscheen er een boek met als titel: ‘Zwartboek Katholieke Kerk’. Wat vindt men het toch fijn om voor de zoveelste keer flink te schoppen tegen het lijk van de Katholieke Kerk! Het is zo veilig en o zo politiek correct! En men wordt niet beschuldigd van ‘christianofobie’, integendeel: men wordt beschouwd als een buitengewoon beschaafd en goed mens.
Het is buitengewoon verwerpelijk en nefast hoe het westerse masochisme (P. Bruckner) zich bij de Vlaamse elite manifesteert door het obsessioneel en disproportioneel fel tekeergaan tegen de Kerk, terwijl diezelfde elite de zogenaamde ‘religie van de vrede’ met fluwelen handschoenen behandelt en zelfs omarmt. De islamitische aanslag op het Franse satirische weekblad Charlie Hebdo, was echter slechts de zoveelste gebeurtenis die westerlingen met de neus op de islamitische feiten drukte. “Ik zal terreur zaaien in het hart van de ongelovigen,” leert de Koran [8:12]. En zo geschiedt.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Is poseur Hugo Camps een antisemiet? [Martien Penings]

Is poseur Hugo Camps een antisemiet? In elk geval is het een domkop
door Martien Pennings
bron: Amsterdam Post
Ik ken Hugo Camps niet dan van de tv en een losse column waarop ik ooit her en der stuitte. Over Hugo Camps heb ik geen mening behalve dat hij op mij de indruk maakt van een poseur, iemand die met een doorgerookte stem Hemingway-achtig pathetisch doet. Keelraspen met gezwollen borst.
In “De Morgen” een krant die ik al eens eerder een “Vlaamse Jodenhaatkrant” heb genoemd schreef Hugo Camps op 10 januari een column die eindigt met de zin: “ Nou, als fundamentalistisch kolonistenschorem het zegt… “
Het stond er zo plotseling aan het eind van een column over plastische chirurgie. Ik citeer het einde van die column:
“In een essay bepleit schrijver Maarten ‘t Hart – toch niet de meest juveniele playboy – het einde van de pluizige guerrilla tegen het schoonheidsideaal. Schoonheid als mensenrecht. ‘Waarom zouden we ons opwinden over de veelal verbluffende mogelijkheden van plastische chirurgie? Wat zou er mis zijn met het maakbare lichaam?’ Ik heb eens een rabbijn horen zeggen: ‘Natuurlijk mag liposuctie – als straks de Messias terugkomt, moeten we er wel een beetje mooi uitzien.’ Nou, als fundamentalistisch kolonistenschorem het zegt… “
De Vlaming die het mij toestuurde had “De Morgen” laten weten: “Een rabbijn ‘fundamentalistisch kolonistenschorem’ noemen, is geen brug, maar een heel viaduct te ver!”
Inderdaad: de grove generalisatie wordt er met de haren bijgesleept. Je weet natuurlijk nooit of zo’n hufter als Camps een antisemiet is. In het mengsel van linkse liefde (voor de islam in het algemeen en de “Palestijnen” in het bijzonder) en haat (tegen “Amerika” of het Westen tout court, het kapitalisme-imperialisme -kolonialisme-globalisme ) weet je nooit of de haat tegen “het Zionisme” en Israël de echte drijfveer is. En dan weet je weer niet of achter dat “anti-Zionisme” weer gewone Jodenhaat schuilt of alleen maar domheid.
In het geval van Camps heb ik eigenlijk geen idee. Ik opteer voor domheid, ook al omdat de generalisatie zeer bijzonder stupide is: rabbi’s = kolonistenschorem. In elk geval weet Camps dus niks wezenlijks over de geschiedenis en actualiteit van Israël. Als hij het bewust ook niet wíl weten, dan is hij een echte antisemiet, want dat is iemand die irrationele redeneringen volgt om de Joden te belasteren en die redeneringen ook bewust wil volgen. Mag ik verwijzen naar mijn laatste poging tot een algemene geschiedenis van Israël in tien pagina’s? Misschien wil de Ernest Hemingway van de lage landen er iets van opsteken.




















