Categorie archief: Arabische Lente
De Arabische Lente Catastrofe laat Israël steenkoud [Bas Belder]
Egyptische Lente: Het begin van het einde of het einde van het begin van een millenia oude beschaving?
De laatste kreet van de wegzinkende Egyptische beschaving zal ongeveer klinken zoals deze slogan op het Tahrirplein van Caïro van 22 augustus 2011: “Wij willen geen gasexport. Wij willen jullie vergassen” of zoals het op 25 november 2011 klonk op een massabijeenkomst van de moslimbroeders: “Dood alle Joden!”. In Israël blijven ze zoals al 64 jaar lang het geval is op hun hoede en luidt het laconieke antwoord: “Pfft zeg… niks dat we nog niet gehoord hebben. Vertel eens iets nieuws zeg?”. [cartoon van Ronny Gordon - JPost]
Israël terecht ijskoud over Arabische lente
door Bas Belder
bron: http://www.refdag.nl/
In Israël heeft men weinig goede woorden voor de Arabische lente, signaleert drs. Bas Belder. Terecht, want de gevaren voor en haat tegen Israël in de Arabische wereld nemen zienderogen toe.
„Hoe houd je het buiten uit als het dik 20 graden vriest?” Deze tegenvraag stelde een Israëlische professor mij toen ik onlangs telefonisch informeerde hoe hij de Arabische lente beoordeelde. „Alleen als je een poolbeer bent. Dan kun je makkelijk min 20 doorstaan. Welnu, Israël is een poolbeer in de regio. Het heeft slechts een paar ijskoude vredesverdragen met Egypte en Jordanië (nog) in handen. Wij hebben echter wel veel penibeler situaties meegemaakt dan de huidige catastrofe in de Arabische wereld.”
Catastrofe in én voor de Arabische wereld. Deze Israëlische zienswijze staat haaks op de nog altijd in Europa volgehouden visie op de Arabische lente. Het valt blijkbaar niet mee de eigen virtuele realiteit van het Midden-Oosten (met dank aan Facebook en Twitter) in te moeten ruilen voor de politieke realiteit van de regio, de aaneenrijging van klinkende islamistische stembussuccessen.
Geen zomerjurkje meer te zien sinds het begin van de Arabische Lente [Afshin Ellian]
Het werkelijke resultaat van de Arabische storm
door Afshin Ellian
bron: http://www.elsevier.nl/
De Arabische storm woedt nog steeds. Nergens in de Arabische wereld is sprake van serieuze vooruitgang op het gebied van mensenrechten en de rechtsstaat. De ‘Arabische lente’, zo noemden linkse Europese en Amerikaanse media de opstanden in de Arabische wereld.
Deze benaming drukte de sterke wens uit van het Westen aangaande de toekomst van dit deel van de wereld. Wat is het nettoresultaat van de Arabische storm? In enkele landen zijn fundamentalistische fracties aan de macht gekomen. In andere landen wordt hevig gevochten.
Twee blokken
In Syrië is een ware burgeroorlog gaande, zonder enig uitzicht op vrede of democratie. De situatie in Syrië wordt met de dag complexer: de islamitische fundamentalisten metamorfoseren in jihadisten. Er staan nu twee blokken tegenover elkaar: de jihadistische soennieten aan de ene kant, de seculiere soennieten, het Assad-regime, de alevieten en de christenen aan de andere kant.
In Jemen gaat de bloedige strijd tussen Al-Qa’ida en het leger door. De opstanden in Bahrein worden meedogenloos onderdrukt door de troepen van Saoedi-Arabië. En in Libië zijn al honderden doden gevallen door talloze gewapende conflicten.
Mensenrechten worden in alle landen in de Arabische storm nog steeds geschonden.
De Arabieren beginnen hun voormalige dictators te missen [Khaled Abu Toameh]
‘Die oude corrupte en perverte Arabische boeven waren al bij al nog niet zo slecht’, mijmeren thans de Arabieren laatdunkend. Van links naar rechts: Zine El Abidine Ben Ali (Tunesië), Ali Abdullah Saleh (Jemen), Moeammar Gadaffi (Libië) en Hosni Moebarak (Egypte)
Arabieren beginnen de dictators te missen
door Khaled Abu Toameh
vertaling Likoed Nederland http://likud.nl/
“We hebben niets aan deze ‘Arabische’ lente die vol zit met geweld, oorlog, verwoesting en doodslag.”
Patriarch Beshara al-Rai, hoofd van de Maronitische Kerk van Libanon
Op de eerste verjaardag van de ‘Arabische Lente’ vragen veel Arabieren zich af of zij binnenkort zullen beginnen met het missen van de corrupte dictators die hen de afgelopen decennia regeerden.
Verwachtingen
De ‘Arabische Lente’ zou democratie, transparantie en hervorming van de Arabische wereld teweeg brengen. Schendingen van de mensenrechten zouden stoppen en een vrije en onafhankelijke pers zou ontstaan.
De ‘Arabische Lente’ moest de rechten van vrouwen en minderheden in de Arabische wereld bevorderen en jonge moslims aanmoedigen om extremistische standpunten en terrorisme op te geven.
De ’Arabische Lente’ had moeten worden geleid door jonge en charismatische Westers-opgeleide activisten die gematigdheid en pragmatisme zouden brengen in de Arabische wereld. Waardoor Arabische landen aantrekkelijk zouden worden voor toeristen en wereldwijde investeerders.
Niet uitgekomen
Echter kijkend naar de uitkomst van de opstanden in Tunesië, Egypte, Libië en Jemen is het duidelijk dat de ‘Arabische Lente’ geen van bovenstaande doelen heeft bereikt. Volgens veel Arabieren is hun ‘lente’ tot op heden een totale ramp gebleken.
Bewoners in verschillende Arabische landen die getroffen zijn door de ‘Arabische Lente’ protesten zeiden dat ze zich nu minder veilig voelen dan vóór de opstanden, volgens een onderzoek van Gallup Abu Dhabi’s poll.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Arabische Lente of fata morgana? [André Gantman]
Arabische Lente of fata morgana?
door André Gantman
bron: Joods Actueel nr. 61 februari 2012
http://joodsactueel.be
In de winter van 2010-2011 werden onze TV schermen met beelden uit Tunesië en Egypte verzadigd; de toegesnelde reporters probeerden ons met veel verve en pathos te overtuigen dat de Arabische wereld voorgoed het politieke obscurantisme, vertegenwoordigd door de regimes van Ben Ali en Moebarak, de rug hadden toegekeerd en dat de liberale democratie in opmars was.
Het was ook aandoenlijk vast te stellen hoe politieke leiders, de Europese niet in het minste, de nieuwe verwachte democratische koers met veel overtuiging steunden. Sommigen, zoals de socialisten, getuigden van razendsnel geheugenverlies, vermits de partijen van de Tunesische en Egyptische dictators tot aan de revolte lid waren van de Socialistische Internationale!
André Gantman
Nadien kwam Khaddafi aan de beurt, die van zijn troon werd gelicht dankzij een gecoördineerde actie van een aantal NAVO-landen, volkomen terecht overigens. Echter, de waarheid gebiedt ons niet te vergeten dat velen van degenen die zijn val hebben bewerkstelligd dit ongure personage met veel égards en lof hadden ontvangen zowel in Parijs, Rome en Brussel, terwijl in dezelfde periode de Israëlische premier Ariel Sharon door vele van die politici verguisd en als paria behandeld werd.
Blijkbaar hebben de ‘specialisten’ niet veel onthouden van hetgeen in februari 1979 in Iran is gebeurd. Toen ook werd de revolutie tegen de Shah op veel applaus onthaald. Velen waren de mening toegedaan dat Khomeini, die onderdak en faciliteiten allerhande in het Frankrijk van de liberale president Giscard had gekregen, zich dientengevolge zou ontpoppen tot een propagandist van de democratische vrijheden en verworvenheden.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Naïeve westen hielp politieke islam in het zadel [Timon Dias]
“Een spook waart door het Midden-Oosten, het spook van het Islamisme“
Naïeve westen hielp politieke islam in het zadel
door Timon Dias
bron: De Volkskrant
Het Westen heeft met het verjagen van dictators als Mubarak ook de weg vrijgemaakt voor de politieke islam om de macht over te nemen. Met dank aan mensen als Midden-Oostendeskundige Bertus Hendriks, die de Moslimbroederschap te positief heeft afgeschilderd. Dat betoogt student Timon Dias.
De stemmen van de Egyptische parlementsverkiezingen zijn geteld, en driekwart van de zetels gaan naar islamitische partijen. Hiermee is in de regio een nieuw tijdperk aangebroken, maar ondanks de westerse steun aan de revoluties zijn de aanstaande machthebbers beslist niet westers gezind.
De Moslimbroederschap en de Salafisten in Egypte hanteren een ideologie die expliciet anti-westers is. Zo is in islamistische kringen We shall conquer Rome een breed onderschreven spreuk. Het betreft hier niet zozeer een gewapende verovering, maar een verovering middels zending en propaganda, ook bekend als dawa.
Dit is geen loos gezegde, maar een intentie die door de Moslimbroederschap gedetailleerd is uitgewerkt in wat in contraterrorisme kringen bekend staat als The Project. Dat is een document dat in november 2001 door de Zwitserse autoriteiten is ontdekt tijdens een inval. Het bevat een langetermijn strategie met 12 strategische punten voor de ‘culturele invasie’ van het Westen.
Maar ondanks de intens anti-westerse houding van de Moslimbroederschap is het in feite het Westen, dat door Mubarak te laten vallen, de weg vrij heeft gemaakt voor deze partijen.
Dilemma
Bij de aanvang van de Arabische revoluties had de gehele westerse wereld zich dan ook met een verschrikkelijk dilemma geconfronteerd moeten zien. Het Westen moest namelijk kiezen tussen twee kwaden. Het ene kwaad betrof het vrij spel geven aan gewelddadige dictators die hun bevolking onderdrukken, verminken en vermoorden. Het andere kwaad zou zich voltrekken als het Westen zich tegen de dictators zou keren, omdat het hiermee de weg vrij zou maken voor stromingen die een vorm van politieke islam hanteren.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Eindspel van de Arabische storm moet nog komen [Afshin Ellian]
Egyptische vrouwen, zwaaiend met Palestijnse vlaggen, manifesteren om hun steun te betuigen aan het Hamas regime in de Gazastrook ten tijde van Op. Cast Lead, het verdedigingsoffensief van Israël om te trachten een einde te maken aan de terreur en raketbeschietingen door Hamas vanuit Gaza. Omstreeks die tijd besloot de Egyptische Moslim Broederschap om een politieke beweging en partij te worden. Het vervolg is bekend: de Arabische Storm brak uit over het hele Midden-Oosten. [bron]
Eindspel van de Arabische storm moet nog komen
door Afshin Ellian
bron: Elsevier.nl
Liefkozend noemde het Westen de opstanden de ‘Arabische lente’. Ik noemde ze de ‘Arabische storm‘ [Brabosh noemt ze reeds lang de Arabische Nachtmerrie].Van meet af aan heb ik benadrukt dat deze storm allerlei toestanden kan veroorzaken: burgeroorlog, islamitische regimes en/of gematigde, min of meer op de wil van het volk gebaseerde regimes.
In het ergste geval zal de opstand omslaan in een klassieke revolutie, met alle gevolgen van dien. Dit is nog niet het geval.
Verpletterend
Wat hebben de Arabische volkeren bereikt met de Arabische storm? Wat zijn de tastbare resultaten? In Egypte zijn de verkiezingen een dramatische affaire geworden voor liberalen en andere seculiere krachten.
Er waren ook naïevelingen die dachten dat Mohamed ElBraradei populair zou zijn bij het Egyptische volk. Er waren zelfs mensen die dachten dat hij invloedrijk is. ElBaradei deed zijn best: hij sprak zich telkens uit tegen Israël en vóór het islamitische Iran. En hij sjanste met de Moslimbroeders.
De Egyptische verkiezingen zijn gewonnen door de fundamentalisten. Ze hebben samen tweederde van het parlement veroverd. De Moslimbroeders en de salafistische beweging Nour hebben alle andere krachten een verpletterende nederlaag toegebracht.
Nour haalde zelfs 20 procent van de stemmen. Het is een extreem letterknechte shariabeweging. In vergelijking met Nour lijken de Moslimbroeders gematigde fundamentalisten. Het is een keuze tussen malaria en pest!
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Horror zal over het Midden-Oosten komen… [Hala Naoum Nehme]
Egypte viert ’25 januari revolutie’ op het Tahrirplein. Daar begonnen exact een jaar geleden de protesten die leidden tot het aftreden van president Hosni Mubarak. © ANP.
‘Arabische toekomst zal horrorfilm zijn naar Bollywood-snit’
door Hala Naoum Nehme
bron: De Volkskrant
Arabische leiders vormen een weerspiegeling van hun volkeren, en iedere leider, gekozen of zelf benoemd, zal een dictator zijn. Dat stelt politicologe Hala Naoum Nehme.
Toen ruim een jaar geleden de Tunesische president Ben Ali zichzelf genoodzaakt zag te vluchten na hevige rellen in Tunis, was de ‘Arabische Lente’ geboren. Wereldwijd leidden de volksopstanden tot grote vreugde. Eindelijk bevrijdden Arabieren zichzelf en bewezen ze het ongelijk van de ‘Arabische uitzondering’. Zorgen over islamistische partijen waren onnodig. Hun intenties deugen en de gewenste sharia zou weinig voorstellen.
De eigenaardige bloemen die de Lente heeft doen opbloeien, zoals maagdelijkheidstesten, legertanks die christelijke demonstranten doodrijden en sekseapartheid, zouden voorspelbare moeilijkheden zijn op weg naar een betere toekomst. En belangrijker: Arabieren eisten vrijheid en democratie en geen ‘Iraanse toestanden’. Daarbij wordt vergeten dat het in Iran in 1979 ook seculiere communisten en socialisten waren die begonnen te protesteren tegen de sjah. Zal de Arabische wereld vrijer en democratischer zijn zonder haar dictators? George Orwell zei eens: ‘wie het verleden meester is, zal de toekomst meester zijn’. Het relevante verleden gaat grotendeels over de islam die in dit diepreligieuze werelddeel identiteitsvormend is. De nostalgie naar het tijdperk van de ‘ware islam’ is vooral na 9/11 sterker geworden. Ze gold als compensatie voor het gevoel van malaise en vernedering dat het wereldwijde debat over de aanslagen veroorzaakte.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
De Arabische Lente speelt zich af tussen Mekka en Jeruzalem [Daniel Greenfield]
Zelfs de moslims van ‘Palestina’ keren hun rug naar de Rotskoepel op de Tempelberg in Jeruzalem richting Mekka, telkens wanneer zij hun gebeden opzeggen. Te weten dan dat die Rotskoepel en de Al Aqsa moskee op de Tempelberg de 3de heiligste plaats in de Islam zouden zijn. Het is er niet erg aan te zien. Het is de Palestijnen tenslotte ook nooit echt om Jeruzalem te doen geweest. Dat is een zoveelste mythe. De verovering van Jeruzalem is hooguit een tussenfase naar de volgende islamistische vernietigingsronde: Europa en de rest van de vrije wereld inpalmen voor Mekka.
De ‘Palestijnen’ zijn nooit anders geweest dan een stel onnozele nuttige idioten in dienst van het Saoedi-Arabische Mekka om de werelddominantie van de Islam te promoten. Maar wel éérst Israël vernietigen en de Joden in zee drijven. Dat slopingswerk neemt wel iets meer tijd in beslag dan de Arabische Liga en het OIC (moslimkoepelorganisatie) aanvankelijk hadden verwacht. Israël blijkt een harde noot om te kraken. Misschien dat het ze binnen een paar duizend jaar – en een paar miljard triljard gebeden verder – wel zal lukken? 
Between Mecca and Jerusalem
door Daniel Greenfield [bron: Sultan Knish]
vertaling: Brabosh.com
Vergeet Athene en Jeruzalem, de nieuwe dialectiek gaat tussen Mekka en Jeruzalem. Aan de ene kant bestaat de steun voor de verspreiding van een repressieve theocratische ideologie over het gebied en rondom de wereld door geweld en intimidatie, en aan de andere kant is er de opkomst van inheemse staten uit de pre-Islamitische tijd die technologie en vindingrijkheid aanwenden om het gebied te veranderen.
Telkens wanneer een politicus hulde brengt aan Saudi-Arabië, een journalist de Arabische Lente prijst en een diplomaat verder neuzelt hoe Israël concessies moet doen aan de Islamitische terroristen want dat dit anders het gebied zal destabiliseren, zie je een man die zijn achterwerk oplicht en zijn knikker richting Mekka buigt.
Het is een internationale gewoonte geworden om over de Saoedische vorsten te spreken als hervormers en bondgenoten en in één adem Israël hekelen als een achterbakse reactionaire staat die altijd voor problemen zorgt. De Saoedi-Arabiërs en hun vrienden in de Golf kunnen makkelijk de riyalen ophoesten om vliegtuigen te laten inslaan in het Witte Huis en het Pentagon, langzaam vrouwen voor hekserij onthoofden en een ideologie bevorderen die zo wreed is en gelijke tred houdt met het Nazisme op de 100-meter volkerenmoord plegen, en… daarmee wegkomt onder luid applaus. Maar wanneer een Israëlische premier naar de onderhandelingstafel stapt met zijn slechtste vijanden, wordt hij in koor op boe-geroep onthaald.
Er was een tijd toen Westerse hoofdsteden streefden om het nieuwe Jeruzalem te zijn, nu veranderen zij in het nieuwe Mekka, het nieuwe Riyadh, het nieuwe Beiroet en het nieuwe Kaïro. Parijs en Londen en een dozijn andere hoofdsteden hebben hun rug naar Jeruzalem gekeerd en evolueren snel naar mekka’s voor moslimimmigranten en hun door Saoedi-Arabische gefinancierde moskees waar amper bebaarde sprekers met microfoons in de hand hun haat sissen.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
