Categorie archief: Arabische Lente
Arabische Lente of fata morgana? [André Gantman]
Arabische Lente of fata morgana?
door André Gantman
bron: Joods Actueel nr. 61 februari 2012
http://joodsactueel.be
In de winter van 2010-2011 werden onze TV schermen met beelden uit Tunesië en Egypte verzadigd; de toegesnelde reporters probeerden ons met veel verve en pathos te overtuigen dat de Arabische wereld voorgoed het politieke obscurantisme, vertegenwoordigd door de regimes van Ben Ali en Moebarak, de rug hadden toegekeerd en dat de liberale democratie in opmars was.
Het was ook aandoenlijk vast te stellen hoe politieke leiders, de Europese niet in het minste, de nieuwe verwachte democratische koers met veel overtuiging steunden. Sommigen, zoals de socialisten, getuigden van razendsnel geheugenverlies, vermits de partijen van de Tunesische en Egyptische dictators tot aan de revolte lid waren van de Socialistische Internationale!
André Gantman
Nadien kwam Khaddafi aan de beurt, die van zijn troon werd gelicht dankzij een gecoördineerde actie van een aantal NAVO-landen, volkomen terecht overigens. Echter, de waarheid gebiedt ons niet te vergeten dat velen van degenen die zijn val hebben bewerkstelligd dit ongure personage met veel égards en lof hadden ontvangen zowel in Parijs, Rome en Brussel, terwijl in dezelfde periode de Israëlische premier Ariel Sharon door vele van die politici verguisd en als paria behandeld werd.
Blijkbaar hebben de ‘specialisten’ niet veel onthouden van hetgeen in februari 1979 in Iran is gebeurd. Toen ook werd de revolutie tegen de Shah op veel applaus onthaald. Velen waren de mening toegedaan dat Khomeini, die onderdak en faciliteiten allerhande in het Frankrijk van de liberale president Giscard had gekregen, zich dientengevolge zou ontpoppen tot een propagandist van de democratische vrijheden en verworvenheden.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Naïeve westen hielp politieke islam in het zadel [Timon Dias]
“Een spook waart door het Midden-Oosten, het spook van het Islamisme“
Naïeve westen hielp politieke islam in het zadel
door Timon Dias
bron: De Volkskrant
Het Westen heeft met het verjagen van dictators als Mubarak ook de weg vrijgemaakt voor de politieke islam om de macht over te nemen. Met dank aan mensen als Midden-Oostendeskundige Bertus Hendriks, die de Moslimbroederschap te positief heeft afgeschilderd. Dat betoogt student Timon Dias.
De stemmen van de Egyptische parlementsverkiezingen zijn geteld, en driekwart van de zetels gaan naar islamitische partijen. Hiermee is in de regio een nieuw tijdperk aangebroken, maar ondanks de westerse steun aan de revoluties zijn de aanstaande machthebbers beslist niet westers gezind.
De Moslimbroederschap en de Salafisten in Egypte hanteren een ideologie die expliciet anti-westers is. Zo is in islamistische kringen We shall conquer Rome een breed onderschreven spreuk. Het betreft hier niet zozeer een gewapende verovering, maar een verovering middels zending en propaganda, ook bekend als dawa.
Dit is geen loos gezegde, maar een intentie die door de Moslimbroederschap gedetailleerd is uitgewerkt in wat in contraterrorisme kringen bekend staat als The Project. Dat is een document dat in november 2001 door de Zwitserse autoriteiten is ontdekt tijdens een inval. Het bevat een langetermijn strategie met 12 strategische punten voor de ‘culturele invasie’ van het Westen.
Maar ondanks de intens anti-westerse houding van de Moslimbroederschap is het in feite het Westen, dat door Mubarak te laten vallen, de weg vrij heeft gemaakt voor deze partijen.
Dilemma
Bij de aanvang van de Arabische revoluties had de gehele westerse wereld zich dan ook met een verschrikkelijk dilemma geconfronteerd moeten zien. Het Westen moest namelijk kiezen tussen twee kwaden. Het ene kwaad betrof het vrij spel geven aan gewelddadige dictators die hun bevolking onderdrukken, verminken en vermoorden. Het andere kwaad zou zich voltrekken als het Westen zich tegen de dictators zou keren, omdat het hiermee de weg vrij zou maken voor stromingen die een vorm van politieke islam hanteren.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Eindspel van de Arabische storm moet nog komen [Afshin Ellian]
Egyptische vrouwen, zwaaiend met Palestijnse vlaggen, manifesteren om hun steun te betuigen aan het Hamas regime in de Gazastrook ten tijde van Op. Cast Lead, het verdedigingsoffensief van Israël om te trachten een einde te maken aan de terreur en raketbeschietingen door Hamas vanuit Gaza. Omstreeks die tijd besloot de Egyptische Moslim Broederschap om een politieke beweging en partij te worden. Het vervolg is bekend: de Arabische Storm brak uit over het hele Midden-Oosten. [bron]
Eindspel van de Arabische storm moet nog komen
door Afshin Ellian
bron: Elsevier.nl
Liefkozend noemde het Westen de opstanden de ‘Arabische lente’. Ik noemde ze de ‘Arabische storm‘ [Brabosh noemt ze reeds lang de Arabische Nachtmerrie].Van meet af aan heb ik benadrukt dat deze storm allerlei toestanden kan veroorzaken: burgeroorlog, islamitische regimes en/of gematigde, min of meer op de wil van het volk gebaseerde regimes.
In het ergste geval zal de opstand omslaan in een klassieke revolutie, met alle gevolgen van dien. Dit is nog niet het geval.
Verpletterend
Wat hebben de Arabische volkeren bereikt met de Arabische storm? Wat zijn de tastbare resultaten? In Egypte zijn de verkiezingen een dramatische affaire geworden voor liberalen en andere seculiere krachten.
Er waren ook naïevelingen die dachten dat Mohamed ElBraradei populair zou zijn bij het Egyptische volk. Er waren zelfs mensen die dachten dat hij invloedrijk is. ElBaradei deed zijn best: hij sprak zich telkens uit tegen Israël en vóór het islamitische Iran. En hij sjanste met de Moslimbroeders.
De Egyptische verkiezingen zijn gewonnen door de fundamentalisten. Ze hebben samen tweederde van het parlement veroverd. De Moslimbroeders en de salafistische beweging Nour hebben alle andere krachten een verpletterende nederlaag toegebracht.
Nour haalde zelfs 20 procent van de stemmen. Het is een extreem letterknechte shariabeweging. In vergelijking met Nour lijken de Moslimbroeders gematigde fundamentalisten. Het is een keuze tussen malaria en pest!
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Horror zal over het Midden-Oosten komen… [Hala Naoum Nehme]
Egypte viert ’25 januari revolutie’ op het Tahrirplein. Daar begonnen exact een jaar geleden de protesten die leidden tot het aftreden van president Hosni Mubarak. © ANP.
‘Arabische toekomst zal horrorfilm zijn naar Bollywood-snit’
door Hala Naoum Nehme
bron: De Volkskrant
Arabische leiders vormen een weerspiegeling van hun volkeren, en iedere leider, gekozen of zelf benoemd, zal een dictator zijn. Dat stelt politicologe Hala Naoum Nehme.
Toen ruim een jaar geleden de Tunesische president Ben Ali zichzelf genoodzaakt zag te vluchten na hevige rellen in Tunis, was de ‘Arabische Lente’ geboren. Wereldwijd leidden de volksopstanden tot grote vreugde. Eindelijk bevrijdden Arabieren zichzelf en bewezen ze het ongelijk van de ‘Arabische uitzondering’. Zorgen over islamistische partijen waren onnodig. Hun intenties deugen en de gewenste sharia zou weinig voorstellen.
De eigenaardige bloemen die de Lente heeft doen opbloeien, zoals maagdelijkheidstesten, legertanks die christelijke demonstranten doodrijden en sekseapartheid, zouden voorspelbare moeilijkheden zijn op weg naar een betere toekomst. En belangrijker: Arabieren eisten vrijheid en democratie en geen ‘Iraanse toestanden’. Daarbij wordt vergeten dat het in Iran in 1979 ook seculiere communisten en socialisten waren die begonnen te protesteren tegen de sjah. Zal de Arabische wereld vrijer en democratischer zijn zonder haar dictators? George Orwell zei eens: ‘wie het verleden meester is, zal de toekomst meester zijn’. Het relevante verleden gaat grotendeels over de islam die in dit diepreligieuze werelddeel identiteitsvormend is. De nostalgie naar het tijdperk van de ‘ware islam’ is vooral na 9/11 sterker geworden. Ze gold als compensatie voor het gevoel van malaise en vernedering dat het wereldwijde debat over de aanslagen veroorzaakte.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
De Arabische Lente speelt zich af tussen Mekka en Jeruzalem [Daniel Greenfield]
Zelfs de moslims van ‘Palestina’ keren hun rug naar de Rotskoepel op de Tempelberg in Jeruzalem richting Mekka, telkens wanneer zij hun gebeden opzeggen. Te weten dan dat die Rotskoepel en de Al Aqsa moskee op de Tempelberg de 3de heiligste plaats in de Islam zouden zijn. Het is er niet erg aan te zien. Het is de Palestijnen tenslotte ook nooit echt om Jeruzalem te doen geweest. Dat is een zoveelste mythe. De verovering van Jeruzalem is hooguit een tussenfase naar de volgende islamistische vernietigingsronde: Europa en de rest van de vrije wereld inpalmen voor Mekka.
De ‘Palestijnen’ zijn nooit anders geweest dan een stel onnozele nuttige idioten in dienst van het Saoedi-Arabische Mekka om de werelddominantie van de Islam te promoten. Maar wel éérst Israël vernietigen en de Joden in zee drijven. Dat slopingswerk neemt wel iets meer tijd in beslag dan de Arabische Liga en het OIC (moslimkoepelorganisatie) aanvankelijk hadden verwacht. Israël blijkt een harde noot om te kraken. Misschien dat het ze binnen een paar duizend jaar – en een paar miljard triljard gebeden verder – wel zal lukken? 
Between Mecca and Jerusalem
door Daniel Greenfield [bron: Sultan Knish]
vertaling: Brabosh.com
Vergeet Athene en Jeruzalem, de nieuwe dialectiek gaat tussen Mekka en Jeruzalem. Aan de ene kant bestaat de steun voor de verspreiding van een repressieve theocratische ideologie over het gebied en rondom de wereld door geweld en intimidatie, en aan de andere kant is er de opkomst van inheemse staten uit de pre-Islamitische tijd die technologie en vindingrijkheid aanwenden om het gebied te veranderen.
Telkens wanneer een politicus hulde brengt aan Saudi-Arabië, een journalist de Arabische Lente prijst en een diplomaat verder neuzelt hoe Israël concessies moet doen aan de Islamitische terroristen want dat dit anders het gebied zal destabiliseren, zie je een man die zijn achterwerk oplicht en zijn knikker richting Mekka buigt.
Het is een internationale gewoonte geworden om over de Saoedische vorsten te spreken als hervormers en bondgenoten en in één adem Israël hekelen als een achterbakse reactionaire staat die altijd voor problemen zorgt. De Saoedi-Arabiërs en hun vrienden in de Golf kunnen makkelijk de riyalen ophoesten om vliegtuigen te laten inslaan in het Witte Huis en het Pentagon, langzaam vrouwen voor hekserij onthoofden en een ideologie bevorderen die zo wreed is en gelijke tred houdt met het Nazisme op de 100-meter volkerenmoord plegen, en… daarmee wegkomt onder luid applaus. Maar wanneer een Israëlische premier naar de onderhandelingstafel stapt met zijn slechtste vijanden, wordt hij in koor op boe-geroep onthaald.
Er was een tijd toen Westerse hoofdsteden streefden om het nieuwe Jeruzalem te zijn, nu veranderen zij in het nieuwe Mekka, het nieuwe Riyadh, het nieuwe Beiroet en het nieuwe Kaïro. Parijs en Londen en een dozijn andere hoofdsteden hebben hun rug naar Jeruzalem gekeerd en evolueren snel naar mekka’s voor moslimimmigranten en hun door Saoedi-Arabische gefinancierde moskees waar amper bebaarde sprekers met microfoons in de hand hun haat sissen.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
‘Ooit komt de dag dat wij alle Joden zullen vermoorden’ [Sam Van Rooy]
“One day we shall kill all the Jews”
door Sam Van Rooy
bron: Knack.be / Vrije Tribune
Er zijn zo van die momenten dat men elke westerse journalist en ‘Midden-Oostenexpert’ een kosteloos abonnement zou willen bezorgen op het Middle East Media Research Institute oftewel MEMRI .
Ze zouden dan kunnen leren dat het antisemitisme uit alle poriën van de islamitische wereld druipt, en dat – tegen al hun politiek correcte waanideeën in – de oorzaak daarvan niet de eenzijdige mainstream anti-Israëlische mediapropaganda van de laatste decennia is.
Sam Van Rooy
Het conflict tussen Israël en de islamitische wereld heeft het latent aanwezige antisemitisme slechts opnieuw zichtbaar gemaakt. Bij moslims, maar ook bij islamofiel links. Elke rechtgeaarde, niet door olielanden of door cultureel marxistische instellingen gesponsorde arabist of historicus, moet erkennen dat antisemitisme ook een heel sterke theologische basis heeft in de islam. Om die reden zitten bij heel wat moslims een of meerdere antisemitische gevoelens cultureel ingebakken.
Het Midden-Oostenconflict is dus geenszins, zoals de Amerikaanse ambassadeur Howard Gutman beweerde, de oorzaak van islamitische Jodenhaat en moslimgeweld tegen Joden. Hoe komt het immers toch dat men in Europa nooit eens hoort van Joodse jongeren die – door ‘spanningen’ in het Midden-Oosten – moslims of Arabieren bedreigen of in elkaar slaan, maar gebeurt dat wel andersom? (Malmö in Zweden is een triest voorbeeld). Omdat de islam(itische cultuur) doordrongen is van het (latente) antisemitisme, en het Midden-Oostenconflict slechts als vuur voor deze lont wordt gebruikt.
De conclusie van de socioloog Mark Elchardus, die een onderzoek deed waaruit bleek dat de helft van de Brusselse moslimjongeren antisemitisch is, is dan ook even helder als vanzelfsprekend: “Het antisemitisme bij die moslimleerlingen is theologisch geïnspireerd en er is een rechtstreeks verband tussen moslim-zijn en antisemitische gevoelens koesteren”. Elchardus heeft het latent aanwezige antisemitisme middels een duidelijke vragenlijst zichtbaar gemaakt.
Vervolgens heeft de marxistische socioloog Jan Hertogen alle moeite van de wereld gedaan om middels allerhande sofismen en wat sociologengewauwel (dixit Benno Barnard) Elchardus’ onderzoek te diskwalificeren. Hertogen noemde Elchardus nog net geen Mossad-spion, en schreef zelfs: “In feite zou tegen Elchardus een aanklacht tegen (sic) racisme kunnen worden ingediend”. Daarmee legde hij de basis voor een aanklacht van een moslimvereniging tegen Elchardus.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Arabische Lente veroorzaakt stille exodus van vervolgde Christenen
Der stille Exodus der verfolgten Christen
door Karoline Krause [bron: Kurier]
vertaling E.J. Bron [www.ejbron.wordpress.com]
In Irak is het te gevaarlijk om Kerstmis te vieren. Duizenden christenen vluchten uit hun geboortelanden in het Nabije Oosten.
Het is vochtig en donker in de kelder in Bagdad, waarin Safiya en haar familie het uithouden. Als ze het geld ervoor zouden hebben, zouden ze vluchten. Naar de Koerdische gebieden in het noorden van het land, waar al zoveel andere christenen uit Bagdad naartoe zijn gegaan. Ze hebben geen stroom in de kelder en ze willen ook niet door brandend licht de aandacht op zich vestigen. In de Irakese hoofdstad is het voor christenen inmiddels zo gevaarlijk geworden, dat zij meestal helemaal niet meer de straat op kunnen zonder aangevallen en in veel gevallen zelfs afgeslacht te worden. Bevriende islamitische buren doen boodschappen voor Safiya´s familie. Aan een kerstfeest, misschien zelfs met een kerstboom, valt niet te denken.
Verslechterd
Udo Steinbach
De situatie van christenen in het Nabije Oosten is de afgelopen jaren verder verslechterd. De Duitse Nabije Oosten-deskundige Udo Steinbach noemt in een gesprek met de KURIER vier politieke algemene omstandigheden die verband houden met de slechte positie van de christenen in de regio:
1. Het nationalisme, dat na de Eerste Wereldoorlog sterker is geworden in de regio;
2. De stichting van de staat Israël en de rol van het Westen in het Midden-Oostenconflict’
3. Het verval van de centrale autoriteit van de staat (bijvoorbeeld in Irak);
4. En de daardoor steeds groter wordende rol van radicaalislamitische krachten.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Arabische Lente wordt een nachtmerrie voor de vrouwen. Wat is er gebeurd? [Alice Schwarzer]
Kaïro, Egypte, 17 december 2011. Een vrouw wordt door een groep Egyptische soldaten meedogenloos in elkaar geslagen [video]. Ongetwijfeld een markant beeld van de Arabische Lente in Egypte, dat de geschiedenis zal ingaan als een hernieuwde fase in de gewelddadige onderdrukking van de vrouwen… door de mannen. De Arabische Lente wordt stilaan een nachtmerrie voor de vrouwen. Hoe hebben ze zich zomaar kunnen laten inpakken? Wisten ze dan echt niet beter dat Islamisten de vrouwen niks anders te bieden hebben dan kommer en kwel, in een 3de rang positie die meer weg heeft van Middeleeuwse slavernij een democratie onwaardig? Een schaap of een geit hebben op dit ogenblik in het Midden-Oosten meer rechten dan een vrouw. Pakistan, Afghanistan, Saoedi Arabië, Jemen, zelfs in Libië waar de vrouwen onder Gaddafi een relatieve vrijheid genoten, wordt de klok terug gedraaid. Hetzelfde overkomt thans de vrouwen van Egypte.
Wieder haben Frauen sich selbst vergessen
door Alice Schwarzer [bron: EMMA]
vertaald door E.J. Bron [bron]
De “Arabische Lente” wordt een IJstijd. Voor vrouwen. Hoe kon dat gebeuren?
Hoe vaak moet dat eigenlijk nog gebeuren? Hoe vaak nog wordt een revolutie door vrouwen in de eerste linie meegedragen – en laten de zegevierende revolutionairen de vrouwenrechten links liggen, erger nog: pakken ze van de vrouwen pas goed hun rechten af! Dat was in 1963 in Algerije zo en in 1979 in Iran – en nu herhaalt dit zich op tragische wijze in Noord-Afrika. Wat niet echt een verrassing is. In “EMMA” in ieder geval was dit al te lezen in de uitgave van eind juni 2011.
In alle drie landen van de zogenaamde “Arabische Lente” – Egypte, Tunesië en Libië – waren despoten aan de macht, die zelf direct of indirect uit revoluties zijn voortgekomen, namelijk uit de bevrijding van de koloniale heren. En alle drie hadden een oor voor vrouwenrechten, om welke reden dan ook.
Moebarak in Egypte en Ben Ali in Tunesië waren westers georiënteerd. Als de despoten niet helemaal hun geloofwaardigheid wilden verliezen, moesten ze zich in ieder geval oppervlakkig oriënteren op de westelijke emancipatiestandaard. Mevrouw moebarak zette zich actief in voor vrouwenrechten – ook al droeg ze weinig bij aan het opheffen van de kloof tussen arm en rijk, tussen de relatief geëmancipeerde mensen in de stad en de genitaal verminkten op het platteland. De Tunesische vrouwen echter waren de meest geëmancipeerde in de hele Maghreb en ook juridisch in grote mate gelijkgesteld.
De Bedoeïene Gaddafi in Libië tenslotte was een apart geval. “De Jamahiriya is geen staat van de mannen”, verklaarde Gaddafi. De revolutieleider voerde een familierecht in, dat de vrouwen een betere positie gaf dan in de meeste Arabische landen. Demonstratief bestond zijn lijfwacht alleen maar uit vrouwen: de beruchte amazones met wapperende haren.
Deze heersers zijn nu weggevaagd. En er zullen vermoedelijk nog meer vallen. Maar wat komt daarna? En hoe staat het met de vrouwen? “Nu of nooit!” appelleerde de Iraanse vrouwenrechtenactiviste en winnares van de Nobelprijs voor de Vrede Shirin Ebadi onmiddellijk in het begin van de onlusten aan de Egyptische vrouwen. En ze bezwoer: “Herhaal niet onze fout, wacht niet met jullie eisen! Bestrijd het patriarchale systeem, dat de sharia in het voordeel van de mannen uitlegt.”
Video van Al Jazeera: Kaïro, 20 december 2011. Tienduizenden Egyptische vrouwen demonstreren doorheen de Egyptische hoofdstad om te protesteren tegen het vrouwengeweld.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
