Categorie archief: Arabisch-Israëlische Oorlog 1948-201?
De Grote Leugen van het Bloedbad van Deir Yassin – april 1948 [David Meir-Levi]
Het bloedbad in Deir Yassin van 8 op 9 april 1948, officiële balans: 107 doden. Dit cijfer werd door de Arabische propaganda spoedig opgeblazen tot 246 en later zelfs tot 500 en meer doden en veroorzaakte een golf van paniek op het Arabische platteland.
The Big Lie of a massacre in Deir Yassin
door David Meir-Levi [bron]
De gebeurtenissen zoals die plaatsvonden in Deir Yassin worden nog steeds fel betwist. Maar met hun eigen goedvinden, heeft het Arabische leiderschap vandaag erkent dat de leugens van de Arabieren over het fictieve ‘bloedbad’, verzonnen werden om de schande van de nederlaag van de Arabische legers in de strijd tegen de Joden te temperen, en de Arabieren te doen schrikken als aanmoediging om te vluchten.
Logo van Irgoen
Het dorp Deir Yassin ligt in de buurt van Jeruzalem, met uitzicht op de weg naar Tel Aviv. Joods Jeruzalem werd belegerd en de enige levensader was deze enige weg naar Tel Aviv. Een contingent van Iraakse troepen was op 13 maart 1948 Deir Yassin binnen getrokken. Sommige bronnen suggereren dat zij werden gevraagd om te vertrekken. Blijkbaar hebben ze dat niet gedaan, vermits hun talrijke gewapende lichamen onder de doden na de slag werden teruggevonden.
Het was duidelijk dat ze zouden proberen om de weg af te snijden. Dat zou het einde hebben betekend van Joods Jeruzalem. Dus op 9 april 1948, betrad een contingent van de Irgoen (een para-militaire splintergroep) het dorp. Deze operatie was volkomen legitiem en volledig in overeenstemming met de rules of engagement, omdat de Iraakse aanwezigheid het dorp juridisch tot een militair doelwit had gemaakt.
Kijken naar het Israëlisch-Palestijns conflict met één oog dicht [Tom Struick van Bemmelen]
De Veiligheidsmuur die doorheen Israël loopt en de Arabische woonzones afbakent, daarvan is 95 procent niet eens een muur maar een gewoon hekken
Kijken met één oog dicht
door Tom Struick van Bemmelen
bron: Katholiek Nieuwsblad
Op 6 oktober 1973, de dag dat de joden Jom Kippoer vierden, vielen Egypte, Syrië, Irak, Jordanië, Saoedi-Arabië, Marokko, Algerije, Libië en vele andere islamitische landen Israël tegelijkertijd aan.
Een grootschalig conflict dat later bekend werd als de Jom Kippoer-oorlog was een feit. Het kleine Israël (met toen amper 3 miljoen inwoners) moest zich verdedigen tegen meer dan een miljoen tot de tanden bewapende Arabische soldaten.
Dat bovenstaande islamitisch-Arabische legers zo eendrachtig vochten, was een wonder. Want landen als Syrië en Jordanië gunden elkaar vaak het licht niet in de ogen, en hadden zelfs menige oorlog met elkaar uitgevochten.
Dat genoemde landen in oktober 1973 toch één front vormden tegen Israël kende maar één oorzaak: de diepgewortelde haat van veel Arabieren tegen Israël en alles wat joods was. Deze haat kon letterlijk elk meningsverschil tussen de Arabische landen overbruggen, iets wat je momenteel ook weer ziet gebeuren.
Naast elkaar
Onlangs stelde de Palestijnse katholieke priester Jamal Khader in Katholiek Nieuwsblad dat Israël niet bang hoeft te zijn dat het ooit door verschillende Arabische landen tegelijkertijd wordt aangevallen, omdat deze landen hopeloos verdeeld zouden zijn. De genoemde Jom Kippoer-oorlog bewijst wel heel duidelijk dat die redenatie niet opgaat en van weinig historisch besef getuigt.
Dat geeft zorgen over de analyses die de grondslag vormen van het Kairos-document, waar Jamal Khader een van de opstellers van was. Het werd in 2009 opgesteld door twaalf christelijke Palestijnse geestelijken. Het richt zich tot de Kerken in het Westen om hulp, en tot de Israëliërs om hun ‘bezetting’ op te geven, zodat Palestijnen en joden als broeders naast elkaar kunnen leven.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Premier Netanjahoe: Israël heeft de dubbele crisis van 2011 goed doorstaan [video]
PM Netanyahu: ‘Israel Overcame 2011 Upheaval’
bron: Arutz-7
Jeruzalem, 1 januari 2012. Terwijl in de Arabische buurlanden al een jaar lang alles op zijn kop staat en de Arabische Lente de opkomst en installering van Israëlhatende Islamistische dictaturen – met de hulp en stilzwijgende instemming van het Westen[!] – heeft mogelijk gemaakt, beleeft Israël een nooit geziene economische opstoot. Merkwaardig hoe de Joodse staat al die turbulenties doorstaat en tot nog toe de schade die de revoluties in de Arabische wereld en in de wereld veroorzaakt, heeft weten te beperken.
De economie van Israël steeg het afgelopen jaar met maar liefst 4,8 procent. Geen enkel Europees land van de Europese Unie komt nog maar in de buurt van dat resultaat. Israël heeft één van de sterkste en stabielste economieën van de wereld. De werkloosheid in Israël daalde met 5 procent naar een nieuw historisch peil.
De Israëlbashers en boycotters moeten zich tijdens het lezen van deze groeicijfers zowat de haren uit het hoofd rukken wanneer zij met eigen ogen vast te stellen dat al hun acties contraproductief werken en Israël niet heeft kunnen beletten om één van de stabielste regimes te zijn in het hele Midden-Oosten en ver daar buiten!
“Israël heeft de twee stormen die het afgelopen jaar 2011 het Midden-Oosten teisterden goed doorstaan,” vertelde premier Netanjahoe afgelopen zondag 1 januari ’12 tegenover een select publiek. Staande voor een bord in de houding van een schoolmeester legde de premier kort en bondig de situatie van Israël uit op economisch gebied en omtrent de veiligheid van de Joodse staat.
“Wij hebben te maken – en dat is nog steeds het geval – met een historisch regionale storm die bijna de hele Arabische wereld teistert,” zei de premier eraan toevoegend dat deze onrust wordt vergezeld van een globale financiële crisis. “Maar deze twee crisissen heeft ons voor grote uitdagingen geplaatst omtrent veiligheid, economie en diplomatie. Wij zullen doorgaan met verantwoord te reageren en dat zonder een roos-gekleurde brilglazen.”
Israël moet de goedkeuring van de wereld niet hebben om zichzelf te verdedigen
Antwerpen, Joodse student vertrekt naar zijn yeshiva - Joodse school (foto: Dan Zollmann)
‘Joden zijn niet meer naïef’
Michael Freilich, hoofdredacteur Joods Actueel, verdedigt politiek Israël
Door Jan De Volder in Tertio nr 609 dd 11 okt. 2011
“Israël moet de goedkeuring van de wereld niet hebben om zichzelf te verdedigen. Het is niet meer naïef.” Michael Freilich, hoofdredacteur van Joods Actueel, verdedigt de politiek van Israël.
Jan De Volder | Voor ons Belgenland was hogere politieke onderhandelingskunde nodig om de knoop rond Brussel-Halle-Vilvoorde te ontwarren. Maar geef toe, BHV is maar klein bier tegenover de knoop van het conflict in het Midden-Oosten. Daar vermengen eeuwenoude emoties van volkeren zich met de ressentimenten, de hoop en de angst van nieuwe generaties. Daar is iedere vierkante meter beladen met religieuze, nationalistische en politieke passie, daar zijn liters bloed vergoten, en bovendien volgt de halve aardbol het conflict met argusogen.
Michael Freilich - Joods Actueel
De afgelopen weken berichtte Tertio over de Palestijnse plannen om de onafhankelijkheid te vragen voor Palestina bij de Verenigde Naties, over de frustraties van Palestijnse christenen in bezet gebied en over het geweldloze maar succesvolle verzet tegen de Israëlische veiligheidsmuur in het Palestijnse Budrus. Michael Freilich, hoofdredacteur van het Antwerpse maandblad Joods Actueel en immer alert wanneer het op de verdediging van Israël aankomt, vroeg en krijgt recht op een reactie. Maar het gesprek begint dichter bij huis.
Hoe gaat het eigenlijk met de joodse gemeenschap in Antwerpen?
“Goed, dank u. We vieren Rosj Hasjana – het joodse Nieuwjaar –, Yom Kippoer en het Loofhuttenfeest in peis en vree. Dat is niet alle joden in de wereld gegund. Hier heerst niet alleen godsdienstvrijheid, maar ook veiligheid. Een belangrijke evolutie is demografisch. Onze gemeenschap groeit, maar vooral bij de ultra-orthodoxen. Niet alleen omdat ze meer kinderen hebben dan de modern-orthodoxen, tot wie ik mezelf reken. Maar ook omdat veel moderne orthodoxe joden ertoe geneigd zijn het land te verlaten, omdat ze elders, zoals in de Verenigde Staten of Groot-Brittannië, meer jobopportuniteit zien.”
Die evolutie versterkt nog de positie van Antwerpen als chassidisch centrum?
“Zeker. De tweedeling tussen Brussel en Antwerpen is bijna compleet. Beide gemeenschappen tellen ongeveer twintigduizend mensen, maar de seculiere joden wonen in Brussel, de religieuze joden in Antwerpen. Er is weinig interactie tussen beide werelden. Antwerpen blijft een belangrijk joods centrum, maar kan niet tippen aan bepaalde wijken van New York of London. Stamford Hill is daar uitgegroeid tot een echt ultra-orthodox bastion.”
Af en toe hoor je spreken over de crisis van de diamant en toenemende armoede in de joodse gemeenschap in Antwerpen. Hoe ernstig is dat fenomeen?
“De diamantsector biedt steeds minder mogelijkheden. Kleine en middelgrote bedrijven hebben het lastig. Grote spelers, zoals de zichthouders van De Beers, besteden minder aan anderen uit, naast polieren (slijpen, nvdr) leveren ze nu ook zelf hun diamanten aan de klant. Bovendien palmden Indiërs handig een groot deel van de markt in. Vooral ultraorthodoxe joden zijn daar het slachtoffer van, omdat zij niet gaan studeren aan seculiere universiteiten zoals moderne orthodoxe joden. Reken daarbij hun grote gezinnen, het feit dat het volgen van de joodse regels zoals koosjer veel geld kost, dat ze extra moeten betalen voor de veiligheid en de religieuze lessen van hun kinderen, dan begrijp je dat veel gezinnen het moeilijk hebben.”
Snel verder lezen KLIKKEN op –> Lees de rest van dit bericht
Israël is het beste dat de islamitische wereld ooit is overkomen
Critici menen dat Israël de vijandige houding van onder andere Turkije en Egypte aan zichzelf te wijten heeft. Ze vergeten dat het vernietigen van Israël een universeel islamistisch streven is, schrijft Timon Dias.
Israël is het beste dat de islamitische wereld ooit is overkomen
door Timon Dias
in de Volkskrant: http://www.volkskrant.nl/
‘Het zijn barre tijden voor de Israëlische regering’ , stelt correspondent Rolf Bos op dinsdag 13 september in de Volkskrant. Bos stelt zich terecht de vraag: ‘Welke duistere krachten stuurden vrijdag tienduizenden Egyptenaren naar de Israëlische ambassade?’ Het antwoord op deze vraag raakt de essentie van alle spanningen tussen Israël en de rest van de regio, maar Bos laat de vraag onbeantwoord.
Duistere krachten
Welke duistere krachten hierop aansturen is evident, maar het uitspreken ervan bezorgt menigeen een ongemakkelijk gevoel: islam. Men wil dit zelden horen, maar de geschiedenis bewijst zichzelf. Turkije kende onder seculier bewind warme banden met Israel, hetzelfde gold voor Iran. Echter sinds de islamitische revolutie van ’79 is Iran een aartsvijand van Israël, en nu bezigt de islamistische premier van Turkije zich met indirecte oorlogsdreigingen.
Heel anders kan het voorstel om een toekomstig Gaza flotilla van een Turks marine escort te voorzien, toch niet worden opgevat? Egypte kende daarentegen nooit warme banden met Israël, dit is wellicht te wijten aan de vele militaire nederlagen die het land tegen Israël opliep. Maar, een koude vrede of niet, het was wel vrede. Wellicht wordt voor het Westen nu duidelijk waar het genadeloos repressieve bewind van Mubarak in grote lijnen toe diende: het onder de duim houden van deze duistere islamitische krachten.
Bos stelt dat ‘de breuk met de Turken voorkomen had kunnen worden als Israël ruimhartig excuus had aangeboden voor de dood van negen Turkse activisten aan boord van het flottielje, vorig jaar.’ Deze stelling illustreert de tekortkomingen van het Westerse oorzaak- gevolg paradigma in conflictsituaties. Het negeert namelijk volledig het feit dat het vernietigen van Israël een universeel islamistisch streven is. Zelfs de paus van het islamisme, Yusuf Al Qaradawi, keurt terrorisme af, behalve tegen Israël.
Vijandiger
De ongemakkelijke waarheid is dat het flottielje incident bijna niets te maken heeft met de openlijk vijandelijke houding van Turkije. De houding is onderdeel van een islamistische lange termijn strategie die in essentie aanstuurt op de vernietiging van Israel. Ook zonder incidenten waarbij islamitische levens verloren gingen, zou de houding van Turkije jegens Israël steeds vijandiger worden. Dit heeft naast islamitistische weerzin jegens Israël nog een goede reden. Erdogan heeft de ambitie om Turkije de nieuwe regionale supermacht te maken, en dit gaat niet zonder populariteit te genieten onder de Arabische bevolking. Nu is het zo dat haat jegens Israel ongeveer het enige is dat de bevolking van het Midden- Oosten kan binden. Openlijke vijandelijkheid richting Israël gaat Erdogan immense populariteit opleveren.
In deze zin is Israel het beste dat de islamitische wereld ooit is overkomen. De Westerse wereld is veel gevoeliger voor misstanden in Israël, dan misstanden in islamitische landen. Het is dan ook geen toeval dat provocaties aan het adres van Israël zich vaak aandienen als een regime zelf zijn bevolking uitmoord. Syrië stelde dit onlangs nog tentoon door hun bevolking de Israëlische grens te laten bestormen, terwijl de regering zelf hun opstandige burgers doodde. Israël is eigenlijk de enige die saamhorigheid onder de islamitische staten kan bewerkstelligen. De ironie is in het Midden- Oosten zelden ver te zoeken.
Volgens Bos ‘rest er slechts een uitweg. Aan de bezetting van Palestijnse gebieden dient een einde te komen’. De correct juridische duiding is betwiste gebieden, maar daar gaat het helemaal niet om. Het geven van deze betwiste gebieden zal niks veranderen, de geest is uit de fles. De regionale tijdsgeest keert zich volledig tegen Israel. De Arabische lente is schitterend ja, voor islamisten.
Moderniteit
De islamitische wereld heeft zich geprobeerd te moderniseren. In landen als Turkije, Iran en Egypte leek dit aan het begin van de vorige eeuw te lukken. Het probleem is echter dat de moderniteit in deze regio nooit gezonken cultuurgoed is geworden. De moderniteit sloeg aan bij een intellectuele elite, en zij probeerde deze vervolgens op te leggen aan de rest van de bevolking. Helaas is moderniteit niet op te leggen. Modernisering is een gestaag en organisch proces dat bovendien oprecht van binnenuit moet komen. In essentie krijgen zij die in dit moderniseringsproces benadeeld zijn, nu de touwtjes in handen en dan is slecht nieuws voor het enige moderne land in de regio: Israël.
Bos stelt dat ‘juist nu de Palestijnen in Mahmoud Abbas een leider hebben met wie waarschijnlijk zaken is te doen, bezit Israël een regering waarvan sommige leden dromen van een Groot- Israël, een Eretz Israel vanaf de Middellandse Zee tot aan de rivier Jordaan’. Door Hamas buiten beschouwing te laten en de Israëlische regering neer te zetten als zeeloten wordt een valse werkelijkheid voor veel lezers bevestigd. Een werkelijkheid waarin Israel de door religie gedreven agressor is, en waar de Arabische Palestijnen het rationele slachtoffer zijn. De realiteit wijst echter eerder naar het tegenovergestelde.
Aansporing tot vijandschap en haat tegen Israel
Cartoon in PA Daily van een zwangere Palestijnse vrouw: “Ik ben thans acht maanden zwanger van een shahid [martelaar]” Cartoonist: Muhammad Saba’ana verschenen op 22 maart 2010 in Al-Hayat Al-Jadida, Palestijnse Autoriteit
Professor Hans Jansen, referaat tijdens congres over oplaaiend antisemitisme, gepubliceerd 15 augustus 2011.
Westerse media hebben aan deze indringende oproep van twee Israëlische wetenschappers geen enkele aandacht geschonken. Prof. Dr. Hans Jansen sprak hierover tijdens het congres over het oplaaiend antisemitisme (georganiseerd door Christians for Israel International), dat op 7 april 2011 in Nijkerk werd gehouden. Dit is de tekst van het referaat dat hij heeft gehouden. Aan dit bijzonder vruchtbare congres namen maar liefst tweehonderdvijftig mensen deel uit Nederland, België en Israël. Op verzoek van de deelnemers wordt de tekst van dit referaat gepubliceerd in het nummer van het Simon Wiesenthal Bulletin, September 2011.
Aansporing tot vijandschap en haat tegen Israël
door Prof. Dr. Hans Jansen
bron: Likoed.nl [bron]
Op 4 april 2009, aan de vooravond van Pesach, deden Prof. Elihu Richter en prof. Israel Charney van de Hebreeuwse universiteit te Jeruzalem, in een brief aan de Israëlische regering een indringende oproep om de zogenaamde Declaration of Principles van de Oslo-akkoorden, die in 1993 tussen de PLO en de Israëlische regering waren gesloten, eindelijk eens serieus te nemen. In deze verklaring had de PLO ermee ingestemd dat het beëindigen van de haatcampagne tegen Israël een eerste vereiste, een conditio sine qua non is, om het vredesproces te doen slagen. Volgens genoemde hoogleraren hadden achtereenvolgende regeringen in Israël veel te weinig haar protest laten horen tegen het onmiskenbare feit dat de Palestijnse Autoriteit nauwelijks iets ondernam om in de media de stem van haat tegen Israël tot zwijgen te brengen. Richter en Charney laten sindsdien onophoudelijk horen dat dit protest eindelijk eens een integraal aspect dient te worden van de politiek van de Israëlische regering.
Israël wordt niet alleen bedreigd door de Palestijnse Autoriteit (PA), maar door de hele islamitische wereld, die dagelijks wordt overspoeld door een endemische, giftige haat. Omdat in veel moslimlanden aanhangers van Mohammed in de media worden opgehitst Joden vijandig gezind te zijn, zal de giftige uitwerking hiervan van de ene op de andere generatie worden overgedragen. De gevaren die een dergelijke campagne van vijandschap en haat oproepen, scheppen een cultuur van de dood, waarvan vooral Arabische jongeren het slachtoffer zijn geworden. De tol die betaald moest worden, is schrikbarend hoog: sinds het einde van de 2de Wereldoorlog zijn twaalf miljoen moslims het slachtoffer geworden van oorlogen en andere vormen van geweld.
Het Iraanse regime is het epicentrum van een internationale as van genocidale terreur. Iran en zijn bondgenoten (Hezbollah, Hamas, Syrië) bezigen in de media genocidale haat-taal om de Twee-Staten Oplossing te veranderen in de Twee-Fasen Oplossing, dat wil zeggen dat het uiteindelijk gaat om de vernietiging van Israël. Behalve Hezbollah, Hamas, en Syrië, werken ook Noord-Korea, Venezuela en Noord-Soedan samen met Iran. En de Palestijnse Bevrijdingsbeweging (PLO), die Khomeini in Iran aan de macht hielp, voelt zich gesteund door de internationale as van genocidale terreur.
In de afgelopen jaren hebben Israëlische regeringen telkens weer opnieuw territoriale concessies gedaan (Land for Peace), maar ze hebben niet tot minder maar wel tot meer terreur en dood geleid (Territory for Terror). We weten wat de dramatische gevolgen zijn geweest van de terugtrekking van het Israëlische leger uit Libanon en Gaza. Het is aan geen twijfel onderhevig dat de escalatie van Palestijns geweld mede wordt veroorzaakt door de virulente campagne van haat tegen Israël, die door de Palestijnse Autoriteit wordt gesanctioneerd!
Snel verder lezen KLIKKEN op –>> Lees de rest van dit bericht
Linkse krant Haaretz herstelt eigen leugenachtige berichtgeving
Al-Fari’a, Nabloes, 13 juli 2011. Hamas terrorist Ibrahim Sarhan in het mortuarium in afwachting van zijn begrafenis. [foto: AP Photo/Nasser Ishtayeh]
De Israëlische ultralinkse krant Haaretz berichtte tendentieus over de dood van een Palestijnse terrorist. Tijdens een zoektocht op 13 juli 2011 van het IDF naar militanten van de Islamitische Jihadterreurgroep in het Palestijnse vluchtelingenkamp Al-Fari’a (noordoosten van Nabloes), hadden Israëlishe soldaten – in de woorden van Haaretz – een ‘Palestijnse burger’ tijdens schermutselingen gedood.
Op aandringen van CAMERA moest de redactie later toegeven dat het wel degelijk ging om een militant van Hamas van 22 jaar oud. De suggestie dat het om een ‘jonge knaap’ ging hield geen vijf minuten stand.
Intussen blijven de problemen met de subjectieve pro-Palestijnse berichtgeving voortduren bij Haaretz. Zo werd Haaretz topredacteur Amira Hass op 1 december 2008 gearresteerd voor haar deelname aan een protest Flotilla naar Gaza. “De tak doorzagen waarop je zit”, heet dergelijke pro-Palestijns gedrag. Lees ook op deze blog “Nieuwsbronnen uit Israël niet altijd even koosjer: Haaretz” van 9 maart 2010 [hier]
Haaretz corrigeert: Palestijns ‘burger’ slachtoffer bleek Hamasterrorist
Het Israëlisch kantoor van CAMERA heeft de linkse krant Haaretz op de vingers getikt omwille van een Engelstalig nieuwsbericht op haar website waarin een terrorist van Hamas verkeerdelijk werd omschreven als een “Palestijnse burger“, als een “jonge knaap” zelfs. CAMERA‘s Snapshots blog schreef hier het eerst over dat foutief verslag, hierbij opmerkende dat in de Hebreeuwse uitgave wel degelijk correct werd bericht omtrent de band tussen Ibrahim Sarhan en Hamas. Het foutief bericht en de correctie volgt hierna:
Foutief bericht uit Haaretz door journalist Anshel Pfeffer in artikel van 14 juli 2011 [hier]:
De militaire politie is gisteren een onderzoek begonnen naar de dood van een Palestijnse burgers die door de IDF strijdkrachten in een vluchtelingenkamp in de vallei van de Jordaan werd gedood.
Op aandringen van CAMERA bracht Haaretz de volgende toevoeging aan (per 17 juli ’11):
De militaire politie is gisteren een onderzoek begonnen naar de dood van een Palestijnse burgers die door de IDF strijdkrachten in een vluchtelingenkamp in de vallei van de Jordaan werd gedood. Hamas bevestigde later dat de jonge knaap een lid was van de organisatie.
CAMERA heeft de actie van Haaretz toegejuicht om deze positieve stap te zetten om het artikel bij te stellen maar vraagt ook van de krant om deze foute berichtgeving te corrigeren in haar gedrukte versie nadat de fout eerder ook in de gedrukte versie was opgedoken. Bovendien merkt CAMERA op dat gezien de leeftijd van Sirhan 22 jaar oud was, de beschrijving van hem als een “jonge knaap” misleidend is en eveneens beter naar waarheid zou aangepast worden.
Intussen heeft het Palestijnse Mensenrechtencentrum [Palestinian Center for Human Rights (PCHR)], dat eerder zwaar uit de bocht ging door Palestijnse fataliteitsstatistieken omtrent gedode Palestijnen schromelijk te overdrijven, Ibrahim Sarhan eveneens omschreven als een Palestijnse “burger” en maakte verder geen melding van zijn banden met Hamas.
Hetzelfde gebeurde door het Palestijnse Persagentschap Ma’an, dat eerder het lidmaatschap van Hamas van Sarhan had verzwegen, waarvan de banden met Hamas nochtans van bij het begin erg duidelijk waren. Nu is het nog afwachten of ook de Israëlische mensenrechtenorganisatie Bethselem haar opgeklopte slachtofferstatistieken eindelijk gaat bijwerken en benieuwd ook naar hoe de organisatie Sarhan zal identificeren… Meer in de CAMERA Ha’aretz Lost in Translation Series
Israël beschuldigen van Apartheid totaal ongegrond
Demonstranten op de World Conference Against Racism in Durban, Zuid-Afrika. De conferentie van 2001 draaide door de ngo’s volledig uit op een anti-Israël bijeenkomst. Israël werd beschuldigd van Apartheid en kolonialisme. Blijkbaar leed iedereen zichtbaar aan collectieve begripsverwarring en kende de feitelijke betekenis niet van [Zuid-Afrikaanse] Apartheid. Anderzijds stond er ook niemand recht om hen op die foutieve interpretatie – doorspekt met pure Jodenhaat – te wijzen, want tenslotte: “Wie geeft om de Joden, niemand toch?” (foto: aztlan-net)
Baseless Apartheid accusations against Israel
door Ivar
De voormalige president van de Verenigde Staten Jimmy Carter werd op 11 december 2006 geciteerd door de Israëlische krant Haaretz omwille van het volgende citaat: “Het Israëlische beleid op de Westelijke Jordaanoever [Judea & Samaria] vertegenwoordigt tekenen van Apartheid die zelfs nog erger zijn dan tijdens het regime in Zuid-Afrika.” [Israel's 'apartheid' policies worse than South Africa's]
Deze verklaring hebben Carter bijzonder populair gemaakt in de Moslimwereld. Maar houden zijn argumenten wel steek? Wat zijn dan de mogelijke overeenkomsten tussen het Apartheidsregime in Zuid-Afrika dat aan de macht was van 1948 tot 1991 en het moderne hedendaagse Israël? En wat zijn dan de meest opvallende verschillen?
Diegenen die beweren dat Israël een Apartheidsregime heeft, staven hun beweringen door te stellen dat de Arabische moslimminderheid [in Israël] wordt gediscrimineerd op basis van hun huidskleur, hun geloofsovertuiging, religie en ras, vergeleken met de burgerrechten van de Joodse meerderheid in Israël.
Echter, niets is minder waar dan dat. Terwijl de zwarte meerderheid in Zuid-Afrika van het algemeen stemrecht werden uitgesloten, hen verboden werd zich te organiseren in politieke partijen, zij omwille van hun politieke standpunten werden gevangen gezet, grondbezit werd verboden, hen de opleiding tot bepaalde vaardigheden en beroepen werd verboden die exclusief waren voorbehouden voor de blanke minderheid, genieten de twee miljoen Israëlische Arabieren, waarvan de meerderheid moslims zijn, in Israël wel degelijk van al die burgerrechten.
Tijdens de Apartheid in Zuid-Afrika, was het zelfs voor een blanke een misdaad om seksuele verkering te hebben met een zwarte. Er bestond ook een wet waardoor zwarten die met geweld hun baan verloren hiertegen niet in beroep konden gaan, waardoor de zwarte meerderheid beroofd werd van eender welk fundamenteel mensenrecht.
Het is eerder het tegenovergestelde van wat de Moslimwereld en ex-president Jimmy Carter beweren, met name dat in de Radicale Islamitische Wereld verscheidene Apartheid regimes in het Midden-Oosten werden opgericht. Waar Joden en Christenen worden uitgesloten van gelijke burgerrechten, waarvan zij verkeerdelijk beweren dat die ontzegd zouden worden aan de moslimbevolking van Israël wat dus een pertinente leugen is.
Het beste bewijs van het ware gezicht van de islam, kan worden vastgesteld in Bethlehem, de geboorteplaats van Jezus Christus. Nadat de Palestijnse Autoriteit de controle over de stad overnam, werd de Christelijke bevolking geïntimideerd. Uiteindelijk, is de Christelijke bevolking die voorheen een meerderheid vormden gedaald naar een feitelijke minderheid van 20 procent. Toen de Joden nog de volledige controle uitoefenden in Bethlehem, genoten de Christenen volledige bescherming en welvaart.
Gaza City, september 2007: Hamas slaags met rivaal in de terreur: hun broeders van al-Fatah (van Mahmoud Abbas). Die broedertwist woedt tot op heden in alle hevigheid onverminderd verder. In hun gezwinde haast om Israël te beschadigen en ooit de Joodse staat te kunnen vernietigen, lopen ze elkaar voortdurend in de weg. Vandaar dat ze er lukraak maar wat op los rammen, bij wijze van oefening en vooral uit niet te blussen bloeddorst en moordzucht. Wie zal het hun trouwens beletten? De Verenigde Naties misschien? Nee hoor, die hebben veel te druk met Israëlbashen. Leuke jongens daar in NepPalestina….
In Gaza toonde Hamas haar ware gezicht toen zij in hun permanente oorlog tegen Israël tijdens Operation Cast Lead, hun rivalen van Al Fatah meestal onterecht beschuldigden van samenwerken met het IDF, en hen zonder vorm van proces koelbloedig liquideerden door hen van de daken te gooien van hoge gebouwen of hen door de knieschijven schoten waardoor ze levenslang kreupel bleven. Geen rechtvaardigheid, geen genade, slechts zinloos geweld zonder aanleiding. Er bestaat in Gaza helemaal geen rechtsstaat, zelfs geen Apartheidswetten.
Bronnen: News that Matters: Baseless Apartheid accusations against Israel door Ivar van 21 april 2011; lees ook op Brabosh.com: ‘Apartheid’ bestaat niet in Israël van 16 mei 2009; Islam brengt vrede… Israël Apartheid? [video] van 5 april 2011; Geslaagde karikatuur op ‘Israeli Apartheid Week’ van 9 maart 2009; Israëlische Arabier: Apartheid in Israël is een leugen, bestaat niet [video] van 15 maart 2011; Waar blijft het protest tegen de Arabische Apartheid? van 12 maart 2011; Apartheid in Iran jegens vrouwen [video] van 7 maart 2011; Hamas: alleen Joden ouder dan 96 jaar mogen blijven in Palestina van 14 november 2010; Mahmoed Abbas: Geen Joden in Palestina van 16 oktober 2010; Abbas wil Apartheidsregime in nieuwe Palestijnse staat [poster] van 29 september 2010; Abbas verdedigt Egyptische Muur aan grens met Gaza van 8 januari 2010; Barack Obama wil de Apartheid invoeren in Jeruzalem van 16 augustus 2009
