Categorie archief: Arabisch – Israëlisch conflict
Antisemieten gedragen zich beschaafder: wij/ons versus zij/hun in ‘Jullie is jodenvolk’ [Loor]
Jullie is jodenvolk
door Loor [bron: http://www.frontaalnaakt.nl]
Tegenwoordig noemt men antisemitisme heel politiek correct ‘antizionisme’. De antizionist is niet tegen joden in het algemeen – dat dit in godsnaam duidelijk moge zijn – maar plaatst graag en veelvuldig hysterische vraagtekens bij het bestaansrecht van de staat Israël. En dit terwijl hij vaak de ontstaansgeschiedenis van deze staat niet kent en zich er ook niet in wenst te verdiepen. Het NOS Journaal en de licht antizionistische programma’s Netwerk en NOVA informeren de antizionist voldoende over wat hij weten moet over die verfoeilijke Israëli’s, die zo onrechtmatig ‘Palestina’ bezet houden.
Behalve het regelmatig moeten aanschouwen van de spuuglelijke tronies van de überantizionisten Gretta Duisenberg en Anja Meulenbelt in de media (met wie de gemiddelde Netwerk-antizionist overigens niet geassocieerd wenst te worden), kom ik de huis, tuin & keuken antizionist op de meest onverwachte plekken tegen: op het werk, in de kroeg en zelfs binnen mijn kennissenkring. Sterker nog: ik had eens een uiterst serieuze relatie met een antizionist in schaapskleren. Pijnlijk, daar ik kind ben van een joodse vader.
Dat ik mijn huis en bed heb gedeeld met een antizionist is natuurlijk voer voor psychologen, maar ik mag u vast meedelen dat het vooral leerzaam en interessant was en dat ik geheel onbeschadigd uit de strijd ben gekomen.
Wat mij het meest stoorde aan mijn liefhebbende antizionist, was zijn gebruik van ‘ze’ en ‘jullie’, zodra het over Israël en de joden in het algemeen ging. “Jullie moeten nodig eens uit jullie slachtofferrol stappen”, kwaakte hij vaak. Wanneer ik hem met dit dringende verzoek doorverwees naar mijn vader, die dankzij zijn moedige onderduikouders de Holocaust heeft overleefd en nog veelvuldig wordt geplaagd door de meest vreselijke angstdromen, werd de hele discussie snel en laf weggemurmeld. Tegen mij kon hij dergelijke opmerkingen maken, meende hij – zonder joodse moeder ben ik tenslotte officieel niet-joods. Keer op keer wees ik hem dan op het onterechte gebruik van ‘jullie’, als hij weer eens leegliep over de eigenlijk nimmer deugende jood.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Persconferentie premier Netanjahoe en VN secretaris-generaal Ban Ki-Moon [video]
Wat volgt is een persconferentie van premier Benjamin Netanjahoe en VN secretaris-generaal Ban Ki-Moon van gisteren 1 februari 2012 in Jeruzalem. Ban Ki-Moon dringt aan op verdere samenwerking te bereiken om de tweestatenoplossing te realiseren tussen twee staten die “zij aan zij in vrede en veiligheid naast elkaar bestaan”. Nu nog Palestijnse leiders vinden die dat ook willen.
Ban Ki-Moon, die nog verder door reist naar Gaza beloofde dat hij opnieuw bij Hamas zou aandringen om een einde te maken aan de beschietingen met mortiergranaten en raketten van willekeurige burgerdoelwitten in Zuid-Israël die hij compleet “onaanvaardbaar” heette.
Leuk is het wanneer Ban Ki-Moon verwijst naar zijn 2de ambtstermijn als chef van de VN en die vergelijkt met de herverkiezing van Netanjahoe als partijleider van Likoed die in die zin dus ook aan een 2de ambtstermijn begint. Netanjahoe onderbrak hem met de woorden “We are close but not thàt close”. 
Laten we het Israël-debat herkaderen en de context herbenoemen
Let’s reframe the Israel debate
bron: Point of No Return
vertaling: Vederso [bron E.J. Bron]
Het lijkt erop dat elke Jood een gewone infanterist geworden is in de oorlog tegen de delegitimering van het bestaansrecht van Israël. Maar brengen we wel de juiste boodschap? Lyn Julius stelt in de Jeruzalem Post dat Joodse vluchtelingen een centrale rol spelen in het herkaderen van het Israël-debat:
Volgens het Reut Institute ligt Israël´s legitimiteit in de politiek, de academische wereld, de vakbonden, de media en de kerken onder vuur. Er is een verontrustend verschil tussen de uitstekende relaties van Israël met z’n Europese bondgenoten op regeringsniveau en de publieke opinie, die aan de basis in toenemende mate van Israël vervreemd is geraakt. De pleitbezorgers van Israël worden niet moe te herhalen hoezeer Israël vrede wil en welke zegen dit kleine land voor de wereld zou kunnen zijn op het gebied van technologie, wetenschap, landbouw, ecologie en de integratie van migranten – als de media maar zouden ophouden zich vooral te richten op het slechte nieuws uit Israël, het onder de microscoop te leggen op zoek naar mogelijke smetten en onvolkomenheden.
Maar brengen wij wel de juiste boodschap voor het voetlicht? De discussie met progressief links, dat de meningsvorming in het Westen domineert, zal moeten worden gewonnen, maar kan ook worden verloren.
We moeten de onjuiste opvatting ontmaskeren zoals die bij links gangbaar is, dat Israël een voorpost van westers kolonialisme en imperialisme is. In de regio woonden al Joden 1000 jaar vóór de islamitische verovering, met een ononderbroken aanwezigheid, niet alleen in Palestina, maar in de gehele “Arabische” wereld. De Arabische invasie veranderde de autochtone Joden en christenen in minderheden in hun eigen land. Zij bekeerde hen tot de Islam, eigende zich hun heiligdommen toe en wiste hun geschiedenis uit. Joden “die Arabisch land stelen”, is een beledigende omkering van de werkelijkheid. In 10 Arabische landen werden Joden hun rechten ontnomen en in de meeste gevallen werden ze beroofd van hun eigendom.
Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees de rest van dit bericht
Oproep van PA Moefti citerend uit de Hadith om de Joden te vermoorden [video]
PA Mufti calls for the killing of Jews quoting Islamic Hadith
door Palestinian Media Watch [bron]
Op 9 januari 2012 werd een feestelijke viering naar aanleiding van de 47ste verjaardag van de stichting van Al Fatah, de partij van Mahmoud Abbas, uitgezonden op de Palestijnse openbare omroep Fatah TV. Op de beelden ziet u hoe een hysterische moderator op het podium tijdens de Fatah ceremonie de toespraak aankondigt van de volgende spreker, de geestelijke leider Moefti Muhammad Hussein van de Palestijnse Autoriteit.
Moderator:
“Onze oorlog met de afstammelingen van apen en varkens [de Joden] is een oorlog van religie en geloof. Lang leve Fatah! [Ik nodig u uit,] onze eerbiedwaardige Sjeik.”
PA Moefti Muhammad Hussein komt op het podium en zegt:
“47 jaar geleden begon de [Fatah] revolutie. Welke revolutie? De moderne revolutie van de geschiedenis van het Palestijnse volk. In feite is Palestina in zijn geheel een revolutie, sinds [Kalief] Omar verscheen [om Jeruzalem te veroveren in 637 na Chr.], en die gaat door tot op vandaag en tot aan het einde der tijden.
De vertrouwde Hadith (traditie opgedragen aan Mohammed), [zoals beschreven staat] in de twee vertrouwde verzamelde geschriften, Boekhari en Moslim, zeggen: “Het uur [van de Verrijzenis] zal niet aanbreken tenzij u tegen de Joden zult vechten. De Jood zal zich verbergen achter stenen en bomen. Dan zullen de stenen of bomen roepen: ‘O Moslim, dienaar van Allah, er zit een Jood achter mij, kom hier en doodt hem.’ Uitgezonderd de Gharqadboom [die stil zal blijven].” Daarom dat het geen wonder is dat u zoveel Gharqadbomen ziet groeien rondom de [Israëlische] nederzettingen en kolonies.”
Alle dagen hoor ik Vlaamse en Nederlandse Israëlbashers en Israëlcritici verkondigen dat zij niks tegen de Joden hebben maar dat hun kritiek enkel Israël geldt. Telkens wanneer ik hen vertel dat anti-Zionisme of anti-Israëlisme gelijk staat aan antisemitisme en Jodenhaat, stuiven ze hoogst verontwaardigd op hevig neen-schuddend tot hun hoofd er bijna afvalt.
Tegen hen zou ik willen zeggen: leer Arabisch. Neem er een geografische kaart bij van het gebied. U zal zien dat Israël in het Midden-Oosten ligt en niét in West-Europa. Zijn buurlanden zijn niét Duitsland, Frankrijk of Engeland maar wel Egypte, Syrië, Jordanië en Libanon.
Als het Israëlisch-Palestijns conflict ooit moet opgelost worden dan zal dat niet in of vanuit West-Europa gebeuren maar in het Midden-Oosten zèlf, in die onmetelijke oceaan van Jodenhaat en onverdraagzaamheid jegens andersdenkenden. Waar ze de woorden mensenrechten, democratie, vrouwenrechten en vrije meningsuiting niet eens kunnen uitspreken, of je meteen de kop inslaan wanneer je het aandurft dergelijke ‘onreine woorden’ in de mond te nemen.
Feit is dat in het Midden-Oosten Israëliërs, Zionisten, Israëlieten, ongeacht welke origine, huidskleur, politieke strekking, seksuele voorkeur, enz. allemaal eenduidig Joden heten. Of in het Arabisch Jahud. En de Arabieren vinden dat alle Joden dood moeten. “Israël” en/of “anti-Zionisme” staan in het M-O simpelweg synoniem voor antisemitisme.
Kort gezegd: elke Belg of Vlaming die tegen een arabier zegt dat hij tegen Israël is, wordt door die arabier begrepen als zijnde iemand die is en denkt zoals hijzelf, namelijk: een openlijke antisemiet en Jodenhater en die vindt Westerlingen dikke onnozelaars telkens wanneer ze hun antisemitisme willen verbergen achter zgn Israëlkritiek en/of Israëlhaat of haat jegens de Zionisten.
Israëlische Arabier wint prestigieuze prijs voor Chemie in Israël. Hoezo Apartheid? [EoZ poster]
De Engelstalige blog van Elder of Ziyon is al enkele jaren mijn grote voorbeeld en één van de belangrijkste pro-Israëlische activisten [hasbara] op het internet. EoZ is een bijzonder creatieve hasbarist. Eén van zijn activiteiten is het ontwerpen van posters. Veel van zijn posters worden vergroot uitgeprint en worden meegedragen in pro-Israëlische manifestaties, tentoonstellingen en getoond waar Israëlbashers en Jodenhaters aan de slag zijn. Zo bijvoorbeeld tijdens boycotacties van Israëlische producten die worden verkocht in warenhuizen, scholen en universiteiten. Zijn posters weerleggen onomwonden de leugens, verdraaiingen met een eenvoudige foto en een korte toelichting of naam waar je niet naast kan kijken.
Eén van de grootste leugens die over Israël de ronde doen is dat het een regime zou zijn gebaseerd op Apartheid, zoals destijds in Zuid-Afrika heeft bestaan. Zoals bekend maken Arabieren met hun 1,3 miljoen inwoners, haast 20 procent van de Israëlische bevolking uit. Volgens Israëlbashers worden zij gediscrimineerd, omwille van het feit dat ze van Arabische origine zijn en/of omdat ze moslim zijn. Nochtans bewijzen de feiten het tegendeel. Israëlische Arabieren zetelen in de Knesset (Israëlisch parlement), bekleden hoge rangen in het IDF, rechters en advocaten en zijn zelfs minister in de regering van Benjamin Netanjahoe. Is dit vergelijkbaar met het Apartheidsregime in Zuid-Afrika? Nee, natuurlijk niet. Dat is een boosaardige fabel.
Elder of Ziyon is dit jaar begonnen aan het ontwerpen van een nieuwe reeks Apartheidsposters. De vorige reeks kan u hier vinden. Op deze nieuwe poster van 2012 een bekende Israëlische Arabier en moslim: professor Ashraf Brik, docent chemie aan de beroemde Ben Goerion Universiteit. Prof. Ashrif werd in 2011 onderscheiden met de prestigieuze Israel’s 2011 Outstanding Young Chemist Award. De uitreiking van die bijzondere prijs zal plaatshebben op 7 februari 2012 tijdens de openingsceremonie van de 77 ste Jaarlijkse Ontmoeting van de Israel Chemical Society (ICS) in Ramat Gan, Israël.
Is dàt Apartheid? Zou zoiets mogelijk zijn geweest voor een zwarte Afrikaan tijdens het Apartheidsregime in Zuid-Afrika? Nee hoor, dàt kan alleen maar in Israël!
In 2011 ging opnieuw massale media aandacht eenzijdig uit naar het Palestijns-Israëlisch conflict
Video: Vooringenomenheid van de Verenigde Naties jegens Israël toegelicht
Het blijft me steeds weer verbazen hoe ongelooflijk veel en buiten alle verhoudingen, het Palestijns-Israëlisch conflict de reguliere media de voorpagina’s van het nieuws blijft bestoken en beheersen. Elders zijn er reusachtige conflicten aan de gang met jaarlijks tienduizenden doden en opnieuw weer hetzelfde het afgelopen jaar. Minstens 5.000 doden alleen al in de Syrische burgeroorlog en het einde is nog steeds niet in zicht.
Vandaag lees ik enkele dodencijfers omtrent Gazanen die in 2011 door de hand van Israël zouden zijn omgekomen. De Al-Dameer Association for Human Rights telt 91 mensen die werden gedood in 2011. OCHA schat het aantal op 115 doden tot 20 december. Het Israëlische leger zit er ergens tussenin zeggende dat ongeveer 100 Palestijnen werden gedood tijdens militaire operaties het afgelopen jaar, waarvan slechts negen onder hen burgers waren.
100 Palestijnse doden dus. De burgeroorlog in Somalië alleen heeft naar schatting tussen de 350.000 en het miljoen mensen het leven gekost. Waarom is de dood van één Palestijnse terrorist zo oneindig veel meer aandacht waard dan dat van al die honderdduizenden Somaliërs? Iemand die het antwoord weet van die disproportionele aandacht waarvan de Joodse staat eenzijdig en systematisch het voorwerp is, mag dat altijd melden. Tenzij het enige antwoord luidt: Jodenhaat. Maar daar was ik zelf ook al jaren geleden achter gekomen.
Ver van ons bed
door Bernard Hammelburg [bron: BNR]
Bij de jaarwisseling blikken we terug op grote conflicten als Tunesië, Egypte, Libië, Irak en Afghanistan. We debatteren eindeloos over de vraag waarom we niet ingrijpen in Syrië, waar de president massamoord pleegt op zijn eigen volk, of Iran, dat ongestraft doorbouwt aan zijn atoombom. Drama’s van grotere omvang lijken ons niet te deren.
In Mexico heeft de oorlog tussen de drugskartels inmiddels 40.000 levens gekost. President Calderon is machteloos Toegegeven, het is geen staatsterrorisme, zoals in Syrië, maar je gaat er net zo dood van.
De burgeroorlog in Somalië heeft al tussen de 350.000 en een miljoen mensen het leven gekost. Waar is de internationale troepenmacht die de krijgsheren – internationaal diplomatiek jargon voor tuig met macht – eruit gooit?
Terecht blikken wij, bij de jaarwisseling, terug op het Israëlische-Palestijnse conflict. In juni 2012 duurt de ‘bezetting’ precies 45 jaar. Sommige opgewonden politici en journalisten koesteren de merkwaardige opvatting dat alle problemen in de wereld hiermee samenhangen.
Maar over Kasjmir, bezet door India en Pakistan, horen we niets. Dat conflict heeft al 100.000 slachtoffers geëist, waarvan het merendeel moslim, en nog eens 10.000 vermisten. Met Palestijnen heeft het echt niets te maken. Zou dat de reden zijn dat niemand zich het lot van dit volk aantrekt? Of denken we bij kasjmier aan lekkere truien, en niet aan dode burgers?
Over bezetting gesproken: Wie maakt zich ooit druk over de Marokkaanse bezetting van de westelijke Sahara? Die duurt vrijwel net zo lang als het Midden-Oosten conflict, maar ook daar hoor je zelden iemand over.
Of over de bezetting van Nagorno-Karabakh door Armenië, terwijl het eigenlijk bij Azerbeidzjan hoort. Armenië hanteert dezelfde drogreden die in de Balkan en Oost-Europa altijd zo populair is: om etnische Armeniërs te beschermen.
Tenslotte: Tibet, het land van de in ballingschap levende Dalai Lama. Nog altijd bezet door China. Wat doen we eraan? Niets
Het is geen zelfverwijt. Het is allemaal ver van ons bed, en we kunnen niet alles oplossen. Maar er, bij de jaarwisseling, het beste van hopen, dat mag!
Feitelijke eenheid tussen Hamas en Al Fatah verder weg dan ooit
Eenheidsakkoord: de Palestijnen slijpen hun messen
Het wil blijkbaar maar niet vlotten met het eenheidsakkoord dat op 27 april 2011 werd afgesloten in Caïro tussen de rivaliserende Palestijnse terreurgroepen Hamas en Al Fatah, waarvan het Westen meent dat de laatste (Abbas) de meest ‘gematigde’ is en “waar mee te onderhandelen valt.” Misschien dat ze in het Westen ooit zullen inzien dat het zogenaamde eenheidsakkoord slechts een tactisch manoeuvre was om de weg vrij te maken naar de Verenigde Naties en haar vele nevenorganisaties om erkenning te verkrijgen voor hun soevereiniteit. In de UNESCO boekte de Palestijnen een eerste succes, in de Algemene Vergadering van de V.N. is dat niet zeker.
Het akkoord was dus pure onzin. Zand in de ogen strooien van Westerse pacifisten. Beide terroristen regeringen willen hetzelfde, alleen de tactieken, de leugens en misleiding om dat uiteindelijke genocidale doel te bereiken verschillen van elkaar. Want het enige wat hen ècht bindt is Israël vernietigen en de Joden in zee drijven, al de rest is drijfzand. De werkelijkheid is dat Fatah en Hamas elkaar het licht in de ogen niet gunnen. En wie twee bijtgrage krokodillen samen in een poel wil laten gedijen en overleven, zal toch de nodige afstand tussen beiden moeten onderhouden. Maar gelukkig moeten wij dat niet doen, dat doen ze zèlf wel.
Eenheid wil niet zo best vlotten
Snel verder lezen KLIKKEN op –>> Lees de rest van dit bericht
Nagels met koppen slaan: Ron Prosor over ‘De kwestie van Palestina’ in de Verenigde Naties
GA: Debate on “The Question of Palestine”
vertaald door Brabosh.com
Debat over ‘De Kwestie van Palestina’ in de Algemene Vergadering
Toespraak door Ron Prosor, permanent vertegenwoordiger voor Israël bij de VN [bron]
New York, 29 november 2011
Mijnheer de Voorzitter,
Een vooraanstaande Joodse wijsgeer schreef ooit: “De waarheid kan aanvankelijk kwetsen als een doorn, maar zal uiteindelijk bloeien als een roos.” Deze woorden schoten mij vandaag te binnen. Zijn inzicht kon velen in deze zaal werkelijk ten goede komen. Er is een watergolf van waarheid nodig om de zaden van de vrede te bevloeien. Maar toch blijven wij getuigen zijn van een droogte in de openhartigheid in de bespreking door deze organisatie omtrent het Israëlisch-Palestijnse conflict. Op deze historische dag, zijn de echte feiten in de Algemene Vergadering eerder zeldzaam en weinig terzake.
Voor om het even wie hier eerder op de 29ste November aanwezig was, is dit vandaag een déjà-vu ervaring. Sommigen van u kunnen gemerkt hebben dat sommige minder belangrijke veranderingen in het Midden-Oosten onlangs hebben plaatsgevonden, maar om het even welke veranderingen in de resoluties van deze organisatie die Israël veroordelen, zijn zeer, zeer zeldzaam. Er werd inderdaad geen erg creatieve schrijver onder de arm genomen om de taal in deze resoluties te bewerken. Exact dezelfde tekst wordt eindeloos gekopieerd en herbruikt, jaar na jaar, waarvan veel van die [teksten] dateren tot vijf decennia terug.
De opsomming die wij vandaag gehoord hebben is éénzijdig. Ze is unilateraal. Ze is onrechtvaardig. En ze is nutteloos. Het stelt een vervormde en partijdige versie voor van de geschiedenis. Het zet de zaak van Palestijnse zelfbeschikking om in een weloverwogen poging om de Staat Israël te denigreren, te belasteren en te delegitimizeren. De politieke dynamica in deze organisatie is triest en voorspelbaar. Telkens in november, veranderen in New York de bladeren van kleur, maar de automatische anti-Israël meerderheid verandert nooit haar stemgedrag.
Ieder en elk verantwoordelijk lid van de internationale gemeenschap die zijn goedkeuring hecht aan telkens exact dezelfde reeks van resoluties – die in het gunstigste geval onbelangrijk zijn en in het ergste geval schade berokkenen – zou een beetje zijn ziel moeten onderzoeken. Is dit de boodschap waarvan u wenst dat de Algemene Vergadering die wereldwijd bekend maakt?
Snel verder lezen KLIKKEN op –>> Lees de rest van dit bericht
