Categorie archief: Antwerpen
Ja natuurlijk is elke kritiek op Israël vanzelfsprekend antisemitisch of wat dacht u?! [Benjamin Kerstein]
Brussel, 31 mei 2010. Een manifestant toont een papier met “Boycott Israel, etat racist” tegenover de gebouwen van het Ministerie voor Buitenlandse Zaken. Op dat ogenblik onderneemt voor de kust van Gaza de door de Turkse IHH-groep gekaapte m/s Mavi Marmara een gewelddadige poging om de legale blokkade van Gaza te doorbreken met als enige doel de zeevaartroute vrij te maken voor wapenleveranties aan Hamas en het dozijn andere verwante terreurgroepen. [foto: Reuters/François Lenoir]
Nogal wat westerse Israëlbashers hebben er blijkbaar moeite mee dat al hun kritiek op Israël, de vele boycotacties van Joodse producten, diensten tot en met academische boycots van de Joodse staat, door nuchtere rationele waarnemers wordt gedefinieerd als puur antisemitisme en Jodenhaat heropgevist uit het duizendjarige antisemitische arsenaal. In het Midden-Oosten ondervinden Arabieren en Perzen helemaal geen last van dergelijke pathetische bijverschijnselen zoals bv. ‘gewetensnood’ omwille van de Europese Judeocide tijdens WOII, en dat met medeweten van de wereld en soms ook met medeplichtigheid van locale bevolkingsgroepen en overheden. Vandaar dat de volgende Holocaust zich wellicht in het M-O zal afspelen, waar men zich niet geremd voelt noch ‘gewetensnood’ ondervindt door de vorige die in West-Europa werd uitgevoerd. “Waarom Israël?” vraagt u. Ja, waarom ook de Joden altijd telkens weer he? Het is gewoon dezelfde vraag gevolgd door eenzelfde antwoord: antisemitisme.
Ook onder de locale Joodse gemeenschappen in de Diaspora, bevinden er zich complete groepen en organisaties van Israëlbashers en/of Israëlcritici, die menen dat door ofwel het bestaansrecht van de Joodse staat te ontkennen en/of mee te huilen met de wolven in het bos door regelmatig het beleid van Israël te bekritiseren dan wel af te keuren, er vurig op hopen dat hun idioot en ongerijmd gedrag hen zal helpen aan de volgende Jodenvervolging en moord te kunnen ontkomen. Zij kennen hun eigen geschiedenis niet.
Zij hebben nooit begrepen waarom Theodor Herzl 125 jaar geleden ten tijde van de Dreyfus Affaire, die begon met de arrestatie van de Frans Joodse legerkapitein Alfred Dreyfus op 15 oktober 1894, terecht concludeerde dat de integratie en aanvaarding van de Joden in Europa en in de rest van de wereld mislukt was, meer nog: nooit de geringste kans op slagen heeft gehad en nog erger: nooit of te nimmer een kans zal/kan/mag maken. Nooit. Jamais. Niemals. Hoe hard ze zich ook maar uitsloven, het komt nooit goed. Die waarheid accepteren kan hen misschien ooit nog het leven redden.
Slechts één oplossing restte en werd het Joodse volk aangereikt door Theodor Herzl: de realisatie van een eigen Joodse staat. Een Jodenstaat die bovendien de unieke empathische verdienste heeft immer de deuren wagenwijd open te houden voor àlle Joden ter wereld, met inbegrip van al die zielige Joodse Israëlbashers en zogenaamd ‘Israëlkritische’ Joden die, naar ik van harte hoop, het nooit zullen moeten meemaken om op een nacht gillend en badend in het zweet te ontwaken en zich vertwijfeld de haren uit het hoofd rukken waarom ze de Jodenstaat niet beter gesteund en verdedigd hebben en waarom zij geen aliyah hebben gemaakt toen het nog kon en mocht…

Bijna tweehonderd jaar geleden. Frankfurt-am-Main, Duitsland, tijdens de zogeheten ‘Hep-Hep-pogroms‘ van 1819 die snel oversloeg naar alle grote Duitse steden. Anti-Joodse publicaties hadden het volk zodanig opgehitst dat het de Joodse gemeenschap te lijf ging, hun huizen en bezittingen verwoestten en duizenden Joden, mannen, vrouwen kinderen en bejaarden meedogenloos afslachtten. ‘Hep-Hep’ is vermoedelijk een acroniem van ‘Hierosolyma est perdita’ dat wordt vertaald als: “Jeruzalem is verloren“ [bron]
Yes, all criticism of Israel is anti-Semitic!
door Benjamin Kerstein [JPost]
Jazeker, is alle kritiek op Israël antisemitisch! Dat wil zeggen, onder de historische omstandigheden waarin Israël en de Joden vandaag in de wereld bestaan maken is om het even welke niet-antisemitische kritiek op Israël vrijwel onmogelijk. “Maar u gelooft toch niet”, vragen zij u dan altijd “dat elke kritiek op Israël antisemitisch is?” Het is duidelijk gezegd op een neerbuigende toon, in zoverre natuurlijk dat het duidelijk een waarschuwing moet zijn voor al die beschaafde denkende mensen die dit met “neen” of “natuurlijk niet” moeten beantwoorden. Het is een belangrijke vraag waarvan natuurlijk het echte antwoord, ondubbelzinnig en zonder twijfel, luidt: “Ja, het is zo”.
Het idee dat elke kritiek van Israël antisemitisch is, vervult met afschuw, beledigt en krenkt anderen en jaagt hen nog meer angst aan. De gebruikelijke reactie is zoiets in de aard van “hoe kunt u dat zeggen?!” Niettemin is het precies dat wat ik zeg betreffende Israël en zijn critici.
Open brief aan Antwerpse gemeenschap na verbranding Israëlische vlag [Zevi Grunfeld]
Brandstapels in 1933 tijdens het Derde Rijk: eerst verbranden we de boeken, vlaggen en synagogen, daarna de mensen
Blijkbaar zijn nogal wat Antwerpse Joden terecht ontzet door de vlagverbranding van ultra-orthodoxe Joden van de Satmarsekte. Inderdaad, je zal het maar meemaken dat een gedreven pro-Israëlactivist zoals Brabosh, dergelijke Joden als buren heeft. Heden kreeg ik een brief toegezonden van ene Joodse meneer, Zevi Grunfeld, uiteraard een pseudoniem, maar naam en adres wel bekend bij Brabosh.com. Ik geef hem graag een forum om zijn verontwaardiging te uiten.
Geachte bestuursleden van de Machsike Hadas,
Hoogst waarschijnlijk bent U op de hoogte van het uiterst schandalige incident dat zich heeft plaatsgevonden op Lag Baomer in de Satmar school aan de Van Leriusstraat.
Hiermede mijn uitdrukkelijke verzoek om in jullie hoedanigheid al het nodige te doen, opdat ernstige maatregelen zouden getroffen worden tegenover een bepaalde individu uit de Joodse gemeenschap van Antwerpen waarvan zijn gedrag overeenstemt met dat van de ergste collaborateurs en Kapo’s uit de Jaren ‘40.
Je mag natuurlijk een mening hebben en zelfs tegen de Israëlische staat zijn, maar in de Joodse godsdienst is er geen plaats voor haat. De Joodse godsdienst leert ons dat wij steeds moeten streven naar naastenliefde en verzoening, niet naar dit soort hatelijkheden.
Het verbranden van de Israëlische vlag is de dag van vandaag een uiterst populaire “minhag” bij bepaalde niet-joden die zo hun anti-Joodse gevoelens op een politiek correcter… manier in het openbaar willen uiten.
Maar deze Jodenhaters maken echter totaal geen onderscheid tussen religieuze en niet-religieuze, zionistische- en minder zionistische Joden bij het plannen van hun terreur acties. Ter herinnering o.a. de aanslag op joodse kinderen van de Aguda in de Lamorinièrestraat die helemaal niet zionistisch georiënteerd zijn of het incident vorige week op de luchthaven van Charleroi op een bus met meisjes van de Jesode Hatora.
Het verbranden van de vlag van de staat Israël door een magid shiur van een Yeshiva Ketana voor zijn leerlingen is een uiterst onnozel en verwerpelijk gedrag en kan om begrijpbare redenen niet ongestraft blijven.
Op Lag Baomer wordt het heengaan van 24.000 talmidei chachamim van Rabbi Akiva herdacht die zijn omgekomen als straf voor Sinat Chinam. Wat een fameuze “pedagogische” les dus om aan al deze kinderen juist op die dag “gratuite” haat aan te leren. Wat zou een volgende stap kunnen zijn voor deze magid shiur… de naïviteit van onschuldige joodse kinderen met payes misbruiken om hen aan te zetten tot juichen en dansen wanneer er joodse slachtoffers vallen in Israël als gevolg van een aanslag of oorlog ???
Het spreekt voor zich dat zo’n verwerpelijk incident zoveel mogelijk binnenskamers moet worden gehouden opdat antisemieten hiermee geen verkeerde boodschap zouden krijgen voor rechtvaardiging van hun acties.
Maar de verantwoordelijken van de Orthodoxe Machsike Hadas gemeente van Antwerpen zouden wel een duidelijk signaal moeten durven geven op de voorpagina in komende Shabat BeShabato en Lema’an Teida waarbij ze het Satmar-incident met de strengst mogelijke bewoordingen afkeuren. Dit naar analogie met het kapittel in de shemona esrei “Velamalchinim al tiheye tikva”.
Het vredig en rustig samenleven tussen religieuze en niet-religieuze Joden is een eigenschap dat de Antwerpse Joodse gemeenschap sinds vele generaties siert.
Dit evenwicht moet in het algemeen belang gevrijwaard worden !!!
Met vriendelijke groeten,
Zevi Grunfeld
Antwerpen
André Gantman, boegbeeld van de Antwerpse Joden, stapt over naar de N-VA

Waar ik al voor vreesde is dus gebeurd: André Gantman volgt zijn vriend, gewezen drinkebroer Ludo Van Campenhout naar de anti-Israëlpartij N-VA. Een euforisch Joods Actueel berichtte dit vandaag op zijn blog: “Het is thans officieel, André Gantman, voormalig openVLD politicus, heeft een zitje gekregen in de raad van bestuur van de Vlaamse Opera. Vorige week werd over deze aanstelling reeds gespeculeerd door de krant De Morgen. Gantman kreeg de plaats van de N-VA, die een bestuurder kon selecteren”.

André Gantman
Zoals door opeenvolgende opiniepeilingen wordt bevestigd, stevent de vlaams-nationalistische N-VA af op een spetterende verkiezingsoverwinning tijdens de aanstaande provincie- en gemeenteraadsverkiezingen in oktober 2012. Het zinkende liberale schip van de Open-VLD (en van andere partijen zoals het Vlaams Belang) doet blijkbaar vele mandatarissen uitwijken naar andere partijen.
Ik voelde het onweer al aankomen toen ik enkele dagen terug een boze email kreeg van André Gantman omtrent enkele artikels die ik over de overstap (lees: bocht van 180 graden) naar de N-VA van zijn vriend Ludo Van Campenhout op deze blog plaatste:
“Ik heb wat gelezen ivm de publicatie mbt. Ludo Van Campenhout waar ik geen commentaar op zal geven omdat het om persoonlijke aantijgingen gaat die Brabosh niet waardig is. Maar ik wens te reageren op een commentaarmanipulatie onder een foto van B.De Wever en F.De Winter naast elkaar zittend in het Vlaams Parlement. Uit jouw commentaar kan worden afgeleid dat beide heren om reden van politieke eensgezindheid naast elkaar zitting hebben genomen terwijl de plaatsen in het halfrond door de dienst Protocol van deze instelling worden bepaald.”
Ik begreep eerst niet waarover hij het had, hoezo ‘commentaarmanipulatie’? Het ging over dit:
Bart De Wever en Filip De Winter, zij aan zij in het Vlaams Parlement
Antwerpse ultra-orthodoxe Satmar Joden verbranden openlijk Israëlische vlag [in beeld]

Joods Actueel meldt vandaag dat afgelopen donderdag 10 mei 2012 op de speelplaats van de Satmar Cheider school te Antwerpen, publiek een Israëlische vlag werd verbrand en toont daar ook foto’s van. Vanaf mijn terras kijk ik uit op de bewuste speelplaats en daar spelen zich wel meer van dergelijke taferelen af. Als sommige Joden in mijn stad nu al zelf Israëlische vlaggen in de fik steken schieten we hier met de zaak van Israël geen centimeter op.
In elk geval is het voor Israëlbashers een zoveelste bewijs dat Joden niet noodzakelijk symbool staan voor de Jodenstaat Israël. Als islamistische extremisten nog eens de Antwerpse Joden willen veralgemenen en hun scholen en synagogen willen aanvallen en bekladden met anti-Israëlgraffiti en over één kam jagen met de Zionistische ‘onderdrukker en bezetter’ in Israël, dat ze dan deze plaatjes maar in gedachten houden. Want ze dwazen. Zoveel is wel duidelijk.
En die zogenaamde Israël Lobby of Joodse Lobby? Hallo Lucas Catherine? Die b-e-s-t-a-a-t NIET! Hoort u mij? Michael Freilich schrijft op zijn blog: “Expliciete uitingen van anti-zionisme door ultra-orthodoxen zijn in Antwerpen eerder zelden. In België is er geen georganiseerde anti-Israëlbeweging in de orthodox-Joodse wereld.”
Wel Michael, niet alleen dat, het is zelfs nog veel erger gesteld dan dat. Er is namelijk ook geen georganiseerde pro-Israëlbeweging in héél Antwerpen te vinden. En als ze al zou bestaan in België, tenminste ik hoor Israëlbashers daar toch voortdurend over praten, IK heb ze nooit gevonden. Nochtans zoek ik er al bijna 40 jaar lang naar.
Dat Lucas Catherine zijn denkbeeldige Joodse/Israël Lobby maar in dat Antwerps Satmar schooltje gaat zoeken, misschien zit ze daar wel? Hij kan ze alvast een handje toesteken met Israëlische vlaggen te verbranden. Ze zullen hem daar graag zien komen. Intussen kunnen mijn vrienden en ik rustig verder doen met wat we graag doen en noodzakelijk achten: opkomen voor het bestaansrecht van de Joodse staat Israël.
En ja, het klopt dat ik al dikwijls geklaagd heb over het gebrek aan pro-Israëlactivisme in Antwerpen, ondanks het feit dat er toch enkele duizenden Joden wonen en ook dat ik pro-Israëlactivisten in mijn buurt op één hand kan tellen. Nu kan u zelf zien op de plaatjes hoe dat komt en zult u moeten toegeven dat ik zeker niet overdreven heb.
Meer plaatjes op de blog van Joods Actueel: klik hier

Antwerps schepen Ludo Van Campenhout bekent: ik was ladderzat toen ik overstapte naar N-VA
Videoclip hierboven: Een verwaaide en aangeschoten (?) Antwerpse schepen Ludo Van Campenhout over de bomenkap op de De Keyserlei in november 2011. U mag meetellen hoe dikwijls hij in deze videoclip het woord ‘dood’ uitspreekt. Wat had hij voor het interview genuttigd? Alvast geen lindenthee… Twee dingen staan vast: 1. de bomen zijn dood en 2. Ludo Van Campenhout is op sterven na ook [politiek] dood…
Totaal onverwacht heeft Antwerps schepen Ludo Van Campenhout tegenover Brabosh.com in een exclusief interview bekent dat hij ladderzat was toen hij zijn overstap naar de anti-Israëlpartij N-VA bekend maakte. “Als ik nuchter was geweest had ik het nooit gedaan”, pruilt onze Ludo. Zoals bekend is Ludo Van Campenhout de poulain van de halve Joodse gemeenschap van Antwerpen. De andere helft heeft hij compleet verspeeld omwille van persoonlijke en politieke redenen, of… was het net andersom? ![]()
In het recente mei nummer van Joods Actueel besteedde hoofdredacteur Michael Freilich maar liefst vijf pagina’s aan een interview met Ludo Van Campenhout waarin hij hem letterlijk carte blanche geeft om het anti-Israëlgehalte van de partij N-VA te bagatelliseren en te vertellen hoeveel hij van de Joden en van Israël houdt. Zoiets is geen simpel interview meer maar heeft de allures van een echt politiek statement gekregen. De teleurstelling moet op dit moment dan ook wel erg groot zijn bij de redactie van JA, nu duidelijk blijkt dat zij hun pro-Joods/pro-Israël karretje aan de verkeerde trein [van de N-VA] hebben vastgehaakt.
Antwerpen, 7 mei 2012: Shoah herdenking. Voorste rij (van links naar rechts): Antwerps schepen Philip Heylen (CD&V), Bruno Tobback (voorzitter SP.a) en Antwerps schepen en volksvertegenwoordiger Robert Voorhamme (SP.a) en helemaal rechts een bloednuchtere vriend van Israël en van de Antwerpse Joden, Antwerpse schepen Ludo Van Campenhout (N-VA) [Foto: John Moustiaux/Joods Actueel]
Cursus zatlappers voor zappers in de politiek
In de aanloop van de parlementsverkiezingen van juni 2010 kwam hij niet niet meer voor op de lijst van de Open-VLD. Zogenaamd nadat hij had vernomen dat hij geen goede [verkiesbare] plaats kreeg op de lijst. Enkele maanden later trad hij dan zoals verwacht in oktober 2010 uit de partij, omwille van een dispuut met de lokale en nationale partijtop. Hij zou in aanvaring gekomen met de partijtop toen hij zich in het dossier over de Oosterweelverbinding bij een referendum resoluut tegen de voorgestelde Lange Wapperbrug keerde.
Maar was dat allemaal wel zo? Elke politieker kan toch zo tien redenen uit zijn mouw schudden om uit zijn partij te stappen en uit de andere mouw weer tien andere ‘goede’ redenen bedenken om wél te blijven waar hij zit? Echter, zoveel is nu wel zeker: Ludo Van Campenhout wilde weg bij de Open-VLD. Waarom dan wel?
Omdat de partij Open-VLD op alle fronten aanzienlijk terrein verliest en verkiezingspeilingen het debacle aankondigen van de liberale partij van Vlaanderen. Ludo Van Campenhout begon serieus te vrezen voor zijn postje (én zijn portemonnee) en, om een en ander in Antwerpen veilig stellen, besloot hij onderdak te zoeken en te vinden bij een andere partij. Intussen bleef hij toch maar lekker als ‘onafhankelijke’ schepen zetelen in de Antwerpse gemeenteraad.
Elf maanden later was het dan zover en werden de maandenlange geruchten bevestigd. In september 2011 kondigde Van Campenhout officieel zijn overstap aan naar de N-VA (afbeelding rechts), waarvan algemeen wordt verwacht dat deze conservatieve nationalistische partij wellicht een spetterende overwinning zal behalen tijdens de aanstaande provincie- en gemeenteraadsverkiezingen. Voorzitter Bart De Wever wordt zo goed als zeker de nieuwe burgemeester van Antwerpen. N-VA’r Ludo Van Campenhout wordt hiermee in een zetel terug in het gemeentebestuur gekatapulteerd en dat is waar het tenslotte allemaal om draaide.
Maar er was wel meer aan de hand dan op het eerste zicht leek…
Schokkend! Antisemitisch incident aan luchthaven Charleroi [video]
Video met het incident. De relschopper is de magere man op de beelden. Opvallend is dat de Joodse buschauffeur zich helemaal niet laat doen en stevig van zich afbijt tegen de allochtone antisemiet. De tijd dat Joden zich zomaar laten inpakken is lang verleden tijd. Een pluim van Brabosh.com voor die Joodse buschauffeur, mijn held van de dag!
Commentaar van heden 11 mei 2012 van Aussie Dave van Israellycoolblog:
“‘Immigrant of unknown origin’ and the like are usually code for ‘Muslim’. Meanwhile, I’m glad to see the Jewish bus driver fought back. But seriously, get the hell out of there and move to Israel!“
Antisemitische agressie op Joodse buschauffeur in Charleroi
door Joods Actueel blog
bron: http://joodsactueel.be/
Een bus met Antwerpse kinderen [van de Jesode-Hatora-Beth-Jacob school in de Lange Van Ruusbroeckstraat te Antwerpen], werd dinsdagnacht (8 op 9 mei 2012) het slachtoffer van een allochtone agressieveling in Charleroi. Een klas met 31 Joodse leerlingen was net teruggekeerd van een reis naar Venetië toen ze door hun bus werden opgepikt aan de luchthaven van Charleroi.
Een onbekende man van allochtone origine nam plaats in hun bus en begon antisemitische leuzen te schreeuwen, aldus ooggetuigen. Toen de Joodse chauffeur hem uitlegde dat dit een privé voertuig was en de man vriendelijk verzocht het voertuig te verlaten liep het mis. Toen de chauffeur de man dwong de bus te verlaten, probeerde hij terug op het voertuig te geraken en werd de situatie gewelddadig. De onbekende verwondde de onfortuinlijke buschauffeur die daarbij ook zijn bril brak. De leerlingen slaagden erin om foto- en videobeelden van het voorval te maken.
De politie van Charleroi kwam ter plaatse (pas na 20 minuten, aldus de eerste getuigen) en kregen van de leerlingen fotomateriaal van het voorval. Het Forum der Joodse organisaties (FJO) nam contact met het parket van Charleroi die het incident bevestigde. Het zou om een dronken man met Franse nationaliteit gaan. De man werd enkele uren vastgehouden op het politiebureau en kon daarna beschikken.
Met dank aan Arik W. voor de hint.
Eveneens dank aan Diane Keyser van het Forum voor het beeldmateriaal.
Wat betekenen Bart De Wever en N-VA voor de Joden en voor Israël? Weinig goeds… [Brabosh.com]
De politieke zwanenzang van Ludo Van Campenhout (links naast Bart De Wever N-VA)
In het mei nummer van Joods Actueel wordt in het artikel “Ludo Van Campenhout over zijn overstap naar de N-VA“, alias de poulain van de halve Joodse gemeenschap van Antwerpen, Ludo Van Campenhout, uitgebreid geïnterviewd over zijn overstap van de Open VLD naar de N-VA. Hierin krijgt het Antwerpse gemeenteraadslid maar liefst VIJF pagina’s om het anti-Israëlgehalte van de partij te bagatelliseren en te vertellen hoeveel hij van de Joden en van Israël houdt.
Los van het feit dat de N-VA van Bart De Wever intussen toch maar wel mee de resolutie heeft goedgekeurd die de status van de afgevaardigde voor Palestina verheft tot die van ambassadeur, een de facto zoveelste poging om de nepstaat Palestina, zonder land, zonder grenzen met een uitgevonden volk, te willen legaliseren ten koste van de Joodse staat Israël:
“De heer Piet De Bruyn [van de Nieuw-Vlaamse Alliantie/N-VA] vond het voorstel een belangrijke aanmoediging van de Palestijnse entiteit op de weg naar een volwaardig lidmaatschap van de Verenigde Naties. De N-VA steunt dus ook de resolutie.”
Volgens de laatste kiespeilingen stevent de N-VA af op een kletterende overwinning in de Stad Antwerpen tijdens de provincie- en gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2012. Bart De Wever wordt zo goed als zeker de nieuwe burgemeester van de Sinjorenstad met een bevolking van ruim een half miljoen mensen. Er wordt hardop gespeculeerd om een coalitie te vormen tussen de N-VA (26 zetels) met Bart De Wever als burgemeester, samen met SP.a en CD&V (goed voor 15 zetels en die nu ook samen besturen) waardoor deze coalitie een comfortabele meerderheid zou hebben van 41 op 55 zetels. Een centrum-rechts gemeentebestuur dus.
Vanavond om 18u00 jaarlijkse herdenking Holocaust en Joods Verzet te Antwerpen
Vorige herdenking van 8 mei 2011 (foto: Brabosh.com – bron)
Jaarlijkse herdenking Holocaust en Joods Verzet
Antwerpen, 7 mei 2012
Vanavond om 18:00uur herdenkt de Joodse gemeenschap van Antwerpen de Holocaust. Dat zal gebeuren nabij het monument voor de gedeporteerde Joden aan de hoek van de Belgiëlei en de Mercatorstraat. Vicepremier Didier Reynders werd uitgenodigd door het Forum der Joodse Organisaties als gastspreker.
Na het aansteken van 6 symbolische kaarsen door de personaliteiten zal de ceremonie eindigen met het gebed voor de doden, het Kel Malei Rahamim, dat gebracht zal worden door oppervoorzanger Benjamin Muller. [Bron: Joods Actueel]
Alle info op het Facebookprofiel van het Forum:
http://www.facebook.com/groups/45039791445/




















