Categorie archief: Antisemitisme / Jodenhaat
Zwitserse warenhuisketen gaat producten uit Judea, Samaria en Oost-Jeruzalem apart etiketteren
Migros is de grootste supermarktketen en de grootste werkgever in Zwitserland maar is ook in andere landen actief zoals bijvoorbeeld deze Migros Türk te Manavgat in Turkije (plaatje hierboven). Ook in Turkije is Migros de grootste supermarktketen van het land. In hoeverre de regering van Turkije achter deze boycot zit is niet bekend. Zoals iedereen weet zijn de Israëlisch-Turkse relaties compleet bevroren sinds het incident met de Mavia Marmara op 31 mei 2010 voor de kust van Gaza toen Turkse activisten van de IHH met geweld trachtten de legale blokkade van Israël te doorbreken waarbij negen zogenaamde 'vredesactivisten' om het leven kwamen.
Update:
Intussen heeft BDS Zwitserland, een afdeling van de mondiale boycot-Israël beweging, het besluit van Migros verwelkomd, maar als onvoldoende weer afgewimpeld. De Zwitserse BDS afdeling eist dat Mirgos en ook de andere grote Zwitserse warenhuisketen COOP àlle producten die het label ‘Made in Israel’ dragen worden geboycot. “Net zoals de boycotbeweging destijds het Apartheidsregime van Zuid-Afrika op de knieën heeft gekregen, moet ook de Israëlische Apartheidsstaat zich schikken naar de internationale wetten”, luidt hun credo. Met deze verklaring heeft de BDS beweging aldus klaarheid geschapen omtrent zijn ware bedoelingen. De tewerkstelling van Palestijnen en andere Arabieren (die zij uitbuiting van de Palestijnse arbeiders heten) in Israël en in de zogenaamde ‘bezette gebieden’ zal hen worst wezen. Zij hebben Israël en enkel en alleen Israël in het vizier. Waarvan akte.
Zo stilaan krijgt de boycot van Joodse producten afkomstig uit de betwiste gebieden op de West Bank en in Jeruzalem nationale en internationale allures. Na Zuid-Afrika, dat bij decreet van overheidswege [!] de boycot van Joodse producten verordonneert, wordt dit initiatief thans opgevolgd door de grootste supermarktketen van Zwitserland [én in Turkije]. Eh, wat is hier allemaal aan de hand zeg? Straks zijn de laatsten die nog overblijven die geen Joodse en Israëlische producten wensen te boycotten de Palestijnen zelf! 
Maar in alle ernst, wie en voor hoelang nog, zal het onderscheid blijven maken tussen enerzijds producten die afkomstig zijn uit Judea & Samaria en anderzijds uit Israël? En last but not least, hoe lang zal het nog duren vooraleer alle en om het even welke producten die door Joodse handelszaken te koop worden aangeboden om het even waar in de wereld zullen worden geboycot?
Zal Jantje & Mieke Modaal het verschil nog kennen of maken en simpelweg ervoor kiezen om maar alles te boycotten waarvan hij/zij vermoedt dat het van een Jood komt ook al is dat zijn naaste buur in de VS, België, Nederland en in de rest van de landen van de wereld? Wie durft garant staan dat dit nooit zal gebeuren? En ook: wie zal en kan en durft het aan om deze vicieuze cirkel van boosaardige anti-Joodse en anti-Israëlische waanzin te doorbreken en luidkeels uit te roepen: hou op met die Jodenhaat!? Hebben we dan echt niks geleerd uit de geschiedenis? 
Swiss Chain to Label Products from ‘Settlements’
Switzerland’s largest supermarket chain announces it will label products from Judea, Samaria and east Jerusalem.
door Elad Benari [Arutz-7]
Migros, de grootste supermarktketen van Zwitserland, heeft dinsdag 29 mei aangekondigd dat het zijn klanten zal vertellen of zijn de producten afkomstig zijn de Joodse gemeenschappen in Judea, Samaria (Shomron) en Oost-Jeruzalem. Volgens een verslag van SwissInfo, is de reden voor dit besluit de wens van Migros om zijn klanten een grotere transparantie aan te bieden. Het verslag merkte op dat de Zwitserse overheid en de Verenigde Naties “de nederzettingen als illegaal worden beschouwd in het kader van de internationale wet”.
Een woordvoerder voor Migros, Monika Weibel, vertelde tegenover SwissInfo dat Migros niet de oproepen tot boycot ondersteunt van pro-Palestijnse Autoriteit Arabieren, maar dat het zijn klanten zélf wil laten beslissen welke producten zij zich wensen aan te schaffen. Weibel zei dat de warenhuisketen die uit Israël komen reeds eerder identificeerde als zodanig. Het rapport merkte op dat vanaf 2013, de producten zullen worden geëtiketteerd zoals afkomstig zijnde uit “Oost-Jeruzalem, Israëlische nederzettinggebied” of “West Bank, Israëlisch nederzettinggebied”.
Het besluit van de warenhuisketen komt enkele dagen nadat het Zuid-Afrikaanse ministerie voor Handel & Industrie aankondigde dat het producten die door Israëlische bedrijven in Judea en Samaria worden geproduceerd niet als producten van Israël kunnen worden geëtiketteerd. Minister Rob Davies gaf een verklaring uit waarin de handelaars werden gewaarschuwd “om geen producten die afkomstig zijn uit de Bezette Palestijnse Gebieden (OPT) verkeerdelijk te etiketteren als producten die voortkomen uit Israël”.
Het buitenlands Ministerie kondigde later aan dat de bedoeling van Israël om de Zuid-Afrikaanse ambassadeur in Israël, Ismail Coovadia, op het matje te roepen om de kwestie te verduidelijken, eraan toevoegend dat Israël in de komende dagen etiketteringsaankondiging zal afwijzen.
“Hiermee wordt Israël op een duidelijk politieke basis uitgerangeerd”, antwoordde Israël ‘s minister voor Buitenlandse Zaken Yigal Palmor op deze verknipte boycot van Joodse producten, eraan toevoegend: “Dit besluit heeft een racistische inslag”.
Davies heeft later “met uiterste verachting” de suggesties verworpen dat racisme aan de basis ligt van zijn manoeuvre. Davies zei nadrukkelijk dat zijn ministerie geen boycot wenst te promoten van Israëlische producten noch de toegang van dergelijke producten wil verhinderen op de Zuid-Afrikaanse markt. Hij beweerde integendeel dat zijn manoeuvre er is opgericht om erover te waken dat de producten correct werden geëtiketteerd zodat de Zuid-Afrikaanse consumenten zelf kunnen beslissen over de vraag of zij die wensen aan te kopen.
Ja natuurlijk is elke kritiek op Israël vanzelfsprekend antisemitisch of wat dacht u?! [Benjamin Kerstein]
Brussel, 31 mei 2010. Een manifestant toont een papier met “Boycott Israel, etat racist” tegenover de gebouwen van het Ministerie voor Buitenlandse Zaken. Op dat ogenblik onderneemt voor de kust van Gaza de door de Turkse IHH-groep gekaapte m/s Mavi Marmara een gewelddadige poging om de legale blokkade van Gaza te doorbreken met als enige doel de zeevaartroute vrij te maken voor wapenleveranties aan Hamas en het dozijn andere verwante terreurgroepen. [foto: Reuters/François Lenoir]
Nogal wat westerse Israëlbashers hebben er blijkbaar moeite mee dat al hun kritiek op Israël, de vele boycotacties van Joodse producten, diensten tot en met academische boycots van de Joodse staat, door nuchtere rationele waarnemers wordt gedefinieerd als puur antisemitisme en Jodenhaat heropgevist uit het duizendjarige antisemitische arsenaal. In het Midden-Oosten ondervinden Arabieren en Perzen helemaal geen last van dergelijke pathetische bijverschijnselen zoals bv. ‘gewetensnood’ omwille van de Europese Judeocide tijdens WOII, en dat met medeweten van de wereld en soms ook met medeplichtigheid van locale bevolkingsgroepen en overheden. Vandaar dat de volgende Holocaust zich wellicht in het M-O zal afspelen, waar men zich niet geremd voelt noch ‘gewetensnood’ ondervindt door de vorige die in West-Europa werd uitgevoerd. “Waarom Israël?” vraagt u. Ja, waarom ook de Joden altijd telkens weer he? Het is gewoon dezelfde vraag gevolgd door eenzelfde antwoord: antisemitisme.
De dwazen van Antwerpen op de zinkende Titanic anno 2012: Joden verbranden hun laatste reddingsboei
Ook onder de locale Joodse gemeenschappen in de Diaspora, bevinden er zich complete groepen en organisaties van Israëlbashers en/of Israëlcritici, die menen dat door ofwel het bestaansrecht van de Joodse staat te ontkennen en/of mee te huilen met de wolven in het bos door regelmatig het beleid van Israël te bekritiseren dan wel af te keuren, er vurig op hopen dat hun idioot en ongerijmd gedrag hen zal helpen aan de volgende Jodenvervolging en moord te kunnen ontkomen. Zij kennen hun eigen geschiedenis niet.
Zij hebben nooit begrepen waarom Theodor Herzl 125 jaar geleden ten tijde van de Dreyfus Affaire, die begon met de arrestatie van de Frans Joodse legerkapitein Alfred Dreyfus op 15 oktober 1894, terecht concludeerde dat de integratie en aanvaarding van de Joden in Europa en in de rest van de wereld mislukt was, meer nog: nooit de geringste kans op slagen heeft gehad en nog erger: nooit of te nimmer een kans zal/kan/mag maken. Nooit. Jamais. Niemals. Hoe hard ze zich ook maar uitsloven, het komt nooit goed. Die waarheid accepteren kan hen misschien ooit nog het leven redden.
Slechts één oplossing restte en werd het Joodse volk aangereikt door Theodor Herzl: de realisatie van een eigen Joodse staat. Een Jodenstaat die bovendien de unieke empathische verdienste heeft immer de deuren wagenwijd open te houden voor àlle Joden ter wereld, met inbegrip van al die zielige Joodse Israëlbashers en zogenaamd ‘Israëlkritische’ Joden die, naar ik van harte hoop, het nooit zullen moeten meemaken om op een nacht gillend en badend in het zweet te ontwaken en zich vertwijfeld de haren uit het hoofd rukken waarom ze de Jodenstaat niet beter gesteund en verdedigd hebben en waarom zij geen aliyah hebben gemaakt toen het nog kon en mocht…
Bijna tweehonderd jaar geleden. Frankfurt-am-Main, Duitsland, tijdens de zogeheten ‘Hep-Hep-pogroms‘ van 1819 die snel oversloeg naar alle grote Duitse steden. Anti-Joodse publicaties hadden het volk zodanig opgehitst dat het de Joodse gemeenschap te lijf ging, hun huizen en bezittingen verwoestten en duizenden Joden, mannen, vrouwen kinderen en bejaarden meedogenloos afslachtten. ‘Hep-Hep’ is vermoedelijk een acroniem van ‘Hierosolyma est perdita’ dat wordt vertaald als: “Jeruzalem is verloren“ [bron]
Yes, all criticism of Israel is anti-Semitic!
door Benjamin Kerstein [JPost]
Jazeker, is alle kritiek op Israël antisemitisch! Dat wil zeggen, onder de historische omstandigheden waarin Israël en de Joden vandaag in de wereld bestaan maken is om het even welke niet-antisemitische kritiek op Israël vrijwel onmogelijk. “Maar u gelooft toch niet”, vragen zij u dan altijd “dat elke kritiek op Israël antisemitisch is?” Het is duidelijk gezegd op een neerbuigende toon, in zoverre natuurlijk dat het duidelijk een waarschuwing moet zijn voor al die beschaafde denkende mensen die dit met “neen” of “natuurlijk niet” moeten beantwoorden. Het is een belangrijke vraag waarvan natuurlijk het echte antwoord, ondubbelzinnig en zonder twijfel, luidt: “Ja, het is zo”.
Het idee dat elke kritiek van Israël antisemitisch is, vervult met afschuw, beledigt en krenkt anderen en jaagt hen nog meer angst aan. De gebruikelijke reactie is zoiets in de aard van “hoe kunt u dat zeggen?!” Niettemin is het precies dat wat ik zeg betreffende Israël en zijn critici.
De nieuwe gedaante van het westerse antisemitisme: Anti-Zionisme [Emanuele Ottolenghi]
Straatactie tegen Israël in New York City, 27 januari 2010. Honderden strookjes Kill Jews worden uitgestrooid in de straten van Brooklyn. Let wel: er staat niét Kill Zionists of Kill Israelis, nee er staat wel degelijk: Kill Jews [Doodt de Joden]
Niet Israël, maar het antisemitisme in Europa is het probleem. Telkens wanneer er wat gebeurt in Israël heeft dit meteen gevolgen voor de Joodse gemeenschappen in België, Nederland en elders in de wereld. Joodse handelszaken worden belaagd, brandbommen worden gegooid naar Joodse scholen en synagogen, Joden worden aangevallen op straat en meer van dattum. De tegenstanders van de Joodse staat en de pro-Palestijnse lobby maken hier hun punt duidelijk: wat hen betreft zijn de Joden in de wereld collectief verantwoordelijk voor de daden van Israël.
Prof. Dr. Andrew Markowitz van de Universiteit van Michigan, VS, definieert het nieuwe antisemitisme als volgt uit:
“Kritiek geven op Israël of op het regeringsbeleid, is geen antisemitisme. Kritiek geven op Israël als Staat is ook geen antisemitisme. Maar wanneer je oude antisemitische lasterlijke stereotypen en vooroordelen aanhaalt om Israël te bekritiseren zoals bijvoorbeeld door Israël te trachten voor te stellen als de moordenaar van G’d, het bloedsprookje als argument aanhaalt [Joden zouden het bloed aftappen van Christen- of moslimkinderen om er Paasbrood van te bakken; Brabosh.com], Israëliërs kapittelen als nazi’s… dàt is antisemitisme. Dus het is niet OMDAT je kritiek uit op Israël maar HOE en op welke wijze je Israël bekritiseert, dat het tot antisemitisme maakt.”
De volgende tekst van Emanuele Ottolenghi dateert van november 2003, nu bijna negen jaar geleden, maar lijkt wel voor de eeuwigheid te zijn geschreven. De woorden van Ottolenghi bevestigen wat ik her en der op deze blog maar blijf herhalen: het antisemitisme heeft vele gedaantes en de meest recente vorm is die van het anti-Zionisme.
Anti-Zionism is anti-semitism
Achter veel van de kritiek op Israël schuilt veelal haat jegens de Joden
door Emanuele Ottolenghi
“De Shoah vergelijken met het conflict in het Midden-Oosten is het ene demoniseren en het andere banaliseren. Wanneer alle demonen gelijk zijn, is er geen demon meer.” (Prof. E. Ottolenghi)
Is er een verband tussen de manier waarop de kwestie Israël wordt voorgesteld en antisemitisme? Verdedigers van Israël klagen aan dat achter kritiek op Israël er soms een veel sinistere agenda schuilt, die gevaarlijk grenst aan antisemitisme. Critici zijn het daar heftig oneens over. Naar hun mening zijn openbare aanvallen op Israël niet misplaatst, noch de bron van anti-Joodse sentimenten: Israël’s gedrag is verwerpelijk en dat zijn de Joden die dat verdedigen ook.
Wie Israëlische en Amerikaanse vlaggen wil verbranden moet op de blaren zitten [in beeld]
Israëlische en/of Amerikaanse vlaggen verbranden is een nationaal tijdverdrijf in de landen van het Midden-Oosten. Enkele weken geleden besteedde ik op deze blog uitgebreid aandacht aan dit fenomeen, rijkelijk voorzien van plaatjes en begeleid met commentaren van Claudio Casula: “Steek de fik in de Jodenstaat: cultus vlaggenverbranding in het M-O in beeld” [klik hier].
Echter, voor sommige mensen, kan het in de fik steken van de vlaggen van de Grote en de Kleine Satan schadelijk zijn voor de gezondheid. Dat ondervond afgelopen zondag 13 mei 2012 een Pakistaanse sjiitische demonstrant tijdens een anti-Israëloptocht in solidariteit met het Palestijnse volk in Karachi, Pakistan.
Terwijl hij de vlaggen overgoot met benzine struikelde de islamistische nitwit over de vlag van de Kleine Satan en duikelde voorover naar de brandende vlag van de Grote Satan. De demonstratie nav de Nakba Dag, werd hem bijna fataal. Mede-omstanders konden de idioot van dienst slechts ternauwernood redden van levend te verbranden.
Moraal van het verhaal: wie met vuur speelt in de buurt van Israël en/of de VS kan maar beter op voorhand een brandvrij pak dragen. Want de wind die het vuur aanwakkert kan voor je het weet al gauw in de omgekeerde richting slaan. [foto 's: Rizwan Tabassum/AFP/GettyImages en Fareed Khan/AP]
Met dank aan Aussie Dave van Israellycool voor de hint.
Belgisch Groen en Links: ‘Het antisemitisme is mede de schuld van Israël’ [Mia Doornaert]
In het dagblad De Standaard reageerde Mia Doornaert op de in diezelfde krant geuite visie van René Los, militant van de partij Groen! en partner van auteur Tom Lanoye en Jan Dhaene, die Europarlementslid was voor ‘Groen!’, daarna naar de socialistische SP.a overliep en in januari 2011 overstapte naar de N-VA van Bart De Wever (waar onze vriend Ludo Van Campenhout in een dronken bui ook verzeild raakte). Beide heren deden weer hard hun best om racisme tegen een bepaalde bevolkingsgroep te vergoelijken. Onze Ludo gaat nog veel werk hebben binnen de N-VA…
Racisme en antisemitisme in België
door Mia Doornaert
bron: De Standaard
De strijd [tegen het racisme en antisemitisme] is nog helemaal niet gestreden. Dat kunnen vele Belgen die er wat donker uitzien en vele allochtonen nog elke dag merken. Ze moeten niet altijd scheldwoorden en agressief discriminerend gedrag incasseren. Er zijn vooral de bijna dagelijkse speldenprikken van een vaak onbewuste neerbuigendheid. Een Brusselse kennis die een welgestelde wisselagent is, wordt in zijn stadhuis vaak automatisch met “tu” aangesproken. Volgens hem komt dat doordat hij donker krulhaar heeft en er sterk “mediterraan” uitziet. Want als dan, uit de vragen naar het beroep, de woonplaats blijkt welk een solide burger hij is, wordt hij plotseling “vous”.
Mia Doornaert
De strijd tegen dat dagdagelijkse racisme [en het antisemitisme] begint bij de opvoeding. En die strijd kan niet gewonnen worden zonder een ongenadige handhaving van de principes van de Verlichting. Het eerste daarvan is dat elke mens een individu is en als individu benaderd wordt, niet als ongedifferentieerd lid van een groep, als “vrouw” of “Arabier” of “Jood”, of “neger” of “homo” of wat dan ook.
Daarom is het onbegrijpelijk dat mensen als René Los, groene militant in Antwerpen, of Jan Dhaene, Europees parlementslid en recentelijk van Groen! naar de SP.A overgelopen (thans N-VA), het collectieve ideeëndelict lijken in te voeren, en daarmee racisme tegen een bepaalde bevolkingsgroep lijken te verschonen.
“Het samenleven van de Joodse gemeenschap en moslimgemeenschap in Antwerpen”, schrijft Los (DS 19 april) “zou er wel bij varen mocht de Joodse gemeenschap zich duidelijker distantiëren van de Israëlische politiek“. In klare tekst betekent dat: de antisemitische scheldpartijen en gewelddaden van moslims tegen joden zijn eigenlijk de schuld van de Joodse slachtoffers want die houden er foute ideeën op na. Die stelling van de Arabisch-Europese Liga treedt Dhaene bij. “Het antisemitisme is mede de schuld van Israël” schrijft hij (DS 21 april).
Zei het arrest tegen het Vlaams Blok/Belang niet dat ‘een bepaalde groep stigmatiseren’ racistisch is ? Hallo, hallo, luistert er iemand bij het Centrum voor gelijke kansen? Hoe zou de reactie zijn als iemand zei dat de Arabieren hier zelf racisme tegen henzelf uitlokken omdat die ‘gemeenschap’ niet openlijk en duidelijk afstand neemt van het middeleeuws obscurantisme van Osama bin Laden en zijn cohorten, van de moslimterroristen die van Marokko tot Thailand moordende aanslagen plegen en met hun bloedig geweld nu blijkbaar ook de verkiezingen in Europese landen willen bepalen, van het Arabisch islamitisch regime dat in Soedan met een genocidaire etnische zuivering tegen zwarte stammen bezig is, enzovoort.
Het vreedzaam samenleven van alle groepen in onze samenleving, heren Los en Dhaene, vereist dat iedereen in onze maatschappij de democratische spelregels aanvaardt. Dat betekent dat men nooit een gehele groep tot zondebok maakt. Dat betekent dat men politieke tegenstanders met woorden bestrijdt, niet met racistische scheldwoorden en zeker niet met geweld tegen hun persoon of bezittingen.
Wij hebben niet eeuwen en eeuwen tegen tirannie en willekeur gestreden om nu de prooi te worden van welke vigilantes ook. Suggereren dat zoiets niet geldt voor de verhouding tussen ‘de Joodse gemeenschap’ en de ‘moslimgemeenschap’ getuigt van een dubbel racisme. Ten eerste roept het excuses in voor de oude en blijkbaar onuitroeibare kwaal van de Jodenhaat. Maar vooral geeft het de indruk dat de democratische spelregels te veel gevraagd zijn van de ‘moslimgemeenschap’.
De kracht van de waarheid, daar kunnen radicale Israëlbashers niet tegen op [Alan M. Dershowitz]
Zélf het verschil maken: “Vertel aan iedereen de waarheid over de Joden
en over Israël, ook al beeft je stem een beetje…”
Radicals can be defeated
Alan Dershowitz toont ons hoe je het best omgaat met anti-Israël extremisten
door Alan M. Dershowitz [Ynet]
Het deed me genoegen om het artikel te lezen van Kasim Hafeez [Moslim, Zionist en trots], een voormalige antisemiet die Zionist is geworden. Ik was bijzonder verheugd om te vernemen dat mijn boek, The Case for Israel (‘Een pleidooi voor Israël’), een rol speelde in zijn bekering van irrationele haat tot openlijke steun [voor Israël] gebaseerd op zijn eigen observaties van de werkelijkheid van Israël.
Het artikel van Hafeez verscheen net op een tijdstip waarop ik sceptisch werd om mijn eigen capaciteit en die van anderen die van de burgerlijke vrijheden voor Israël een strijdpunt hebben gemaakt om de publieke opinie te beïnvloeden.
De haat voor Israël in grote delen van Europa en op vele universitaire campussen is zo irrationeel geworden dat geen enkel bewijsmateriaal, ongeacht hoe onbetwistbaar en krachtig het ook mag zijn, doorheen de muur van afwijzing mag breken die door jaren van constante leugens en bedrog vaste vorm heeft gekregen.
Deze leugens hebben een aureool van onverdiende geloofwaardigheid gekregen, in het bijzonder wanneer die pose wordt aangenomen door mensen die zich als Joods of Israëlisch identificeren (of zelfs voormalig Joods of voormalig Israëlisch.)
Maar telkens wanneer ik ontmoedigd word, herinner ik mezelf aan een incident dat verscheidene jaren geleden plaatsvond aan de Irvine Universiteit van Californië, die een broedplaats is van anti-Israëlische haattoespraken. Dit is tegelijk dezelfde campus waar radicale Islamitische studenten trachtten om de gematigde ambassadeur van Israël, Professor Michael Oren de mond te snoeren.
Schokkend! Antisemitisch incident aan luchthaven Charleroi [video]
Video met het incident. De relschopper is de magere man op de beelden. Opvallend is dat de Joodse buschauffeur zich helemaal niet laat doen en stevig van zich afbijt tegen de allochtone antisemiet. De tijd dat Joden zich zomaar laten inpakken is lang verleden tijd. Een pluim van Brabosh.com voor die Joodse buschauffeur, mijn held van de dag!
Commentaar van heden 11 mei 2012 van Aussie Dave van Israellycoolblog:
“‘Immigrant of unknown origin’ and the like are usually code for ‘Muslim’. Meanwhile, I’m glad to see the Jewish bus driver fought back. But seriously, get the hell out of there and move to Israel!“
Antisemitische agressie op Joodse buschauffeur in Charleroi
door Joods Actueel blog
bron: http://joodsactueel.be/
Een bus met Antwerpse kinderen [van de Jesode-Hatora-Beth-Jacob school in de Lange Van Ruusbroeckstraat te Antwerpen], werd dinsdagnacht (8 op 9 mei 2012) het slachtoffer van een allochtone agressieveling in Charleroi. Een klas met 31 Joodse leerlingen was net teruggekeerd van een reis naar Venetië toen ze door hun bus werden opgepikt aan de luchthaven van Charleroi.
Een onbekende man van allochtone origine nam plaats in hun bus en begon antisemitische leuzen te schreeuwen, aldus ooggetuigen. Toen de Joodse chauffeur hem uitlegde dat dit een privé voertuig was en de man vriendelijk verzocht het voertuig te verlaten liep het mis. Toen de chauffeur de man dwong de bus te verlaten, probeerde hij terug op het voertuig te geraken en werd de situatie gewelddadig. De onbekende verwondde de onfortuinlijke buschauffeur die daarbij ook zijn bril brak. De leerlingen slaagden erin om foto- en videobeelden van het voorval te maken.
De politie van Charleroi kwam ter plaatse (pas na 20 minuten, aldus de eerste getuigen) en kregen van de leerlingen fotomateriaal van het voorval. Het Forum der Joodse organisaties (FJO) nam contact met het parket van Charleroi die het incident bevestigde. Het zou om een dronken man met Franse nationaliteit gaan. De man werd enkele uren vastgehouden op het politiebureau en kon daarna beschikken.
Met dank aan Arik W. voor de hint.
Eveneens dank aan Diane Keyser van het Forum voor het beeldmateriaal.
Toenemend antisemitisme op Nederlandse scholen [J. Visscher]
Elise Friedmann, antisemitismeonderzoeker bij het Centrum Informatie en Documentatie Israel (CIDI), wordt kwaad als ze het heeft over het toenemend antisemitisme op de Nederlandse scholen. Ze vindt het akelig als in discussies over bijvoorbeeld Wilders het lot van moslims in Nederland wordt vergeleken met de positie van de Joden in de beginjaren van de Tweede Wereldoorlog. „Een vreselijke vergelijking. Moslims hoeven niet met een gele ster rond te lopen, ze kunnen de tram en het park in. En ze worden al helemaal niet vermoord.” [foto: Reformatorisch Dagblad]
“Kwaad word ik over antisemitisme op scholen”
door J. Visscher
bron: http://www.refdag.nl/
Met de jaarlijkse „massale” Nationale Dodenherdenking op de Dam in Amsterdam heeft ze niet veel. Liever gaat Elise Friedmann, antisemitismeonderzoeker bij het Centrum Informatie en Documentatie Israel (CIDI), naar bijvoorbeeld de bijeenkomst in de Hollandsche Schouwburg in Amsterdam, vanwaar Joden werden weggevoerd. „Zo’n herdenking is persoonlijker.”
De massaliteit tijdens de dodenherdenking op de Dam staat Friedmann tegen. „Ik ben er nog nooit bij geweest. Ik herinner me dat ik als kind de dodenherdenking op de Dam via tv volgde en dacht: Nu moet ik zeker twee minuten treurig zijn?”
Bezwaren heeft ze bij het „onduidelijke karakter” van de Nationale Dodenherdenking. „Voorheen werden alleen mensen herdacht die het slachtoffer waren van het nationaalsocialisme. Joden, soldaten, slachtoffers van bombardementen, gijzelaars, verzetsmensen. Later kwamen daar ook militairen bij die in andere oorlogen waren gesneuveld. Dat maakt die herdenking diffuus en onduidelijk. Natuurlijk mogen bijvoorbeeld veteranen stilstaan bij hun missies in latere oorlogen. Maar doe dat op aparte herdenkingen.”
Dat het Nationaal Comité 4 en 5 mei van plan was op 4 mei een gedicht over een lid van de Waffen-SS te laten voorlezen, vindt Friedmann „echt te ver gaan.”„Nota bene een SS’er. Je kunt niet zeggen dat hij een slachtoffer is van het nationaalsocialisme.”
