Auteursarchief: brabosh
Frans rapport: Vlamingen zijn egoïstisch, ondankbaar, intolerant, fascistisch en… anti-Israël
“Les Flamandes dansent sans sourire
Sans sourire aux dimanches sonnants“
(“De Vlamingen dansen zonder te lachen, geen gelach op rinkelende zondagen”)
[Jacques Brel** in Les Flamandes uit 1959]
Knackmagazine brengt vandaag een onthutsend artikel en voor de Vlamingen bijzonder negatief beeld. Frankrijk wilde een juist beeld krijgen van de politieke situatie in België en weten hoe dat nu precies zit met die separatistische Vlamingen die af willen van België. Vandaar dat zij enkele Franstalige parlementsleden op onderzoek uitzonden naar Vlaanderen. Zij publiceerden zopas hun conclusies in dagbladen zoals het Waalse Le Vif Express en in de Vlaamse socialistische krant De Morgen.
Een plaatje waar Bart De Wever nerveus van wordt: samen met Jean-Marie Le Pen van het Front National
“Vlamingen zijn egoïstisch, ondankbaar, intolerant en fascistisch [..] De situatie in België is ernstig, bijna hopeloos”, staat er in het rapport. Ook Bart De Wever krijgt een flinke veeg uit de pan: “Bart De Wever is een separatist met een S zo groot als de Eiffeltoren”, zegt Baron Paul Buysse. “De nationale mechanismen zijn vervalst, ten voordele van Vlaanderen”, zegt voormalig minister van defensie André Flahaut en ook dat de N-VA-voorzitter België “twee verschillende landen” noemt “met twee verschillende democratieën. Een totale mislukking.” Volgens Christian Bataille (PS) is het rapport nog veel te vriendelijk voor Bart De Wever: “Een deel van de N-VA is de facto fascistisch.”
Intussen wordt de N-VA een vergaarbak van alle misnoegde en mislukte mandatarissen en leden afkomstig uit andere partijen, noem ze maar op: Open-VLD, Vlaams Belang/Blok, CD&V enz.. Ex-Vlaams Belangers zoeken uiteraard verlossing (èn postjes) in een partij die het dichtste bij hun Vlaams-nationalistische aspiraties aanleunt. In hoeverre zij hun racistisch pakket meebrengen van hun vorige partij en introduceren binnen de N-VA zullen we de komende maanden moeten afwachten.
Zo bijvoorbeeld Karim Van Overmeire, tot voor kort volksvertegenwoordiger voor het Vlaams Blok/Belang en partijraadslid en tegenwoordig N-VA kopstuk, die duidelijk misnoegd op het rapport reageerde: “De rapporteurs nemen niet enkel de N-VA in het vizier maar tackelen ook de andere Vlaamse partijen. Bovendien worden Vlaanderen en de Vlamingen als geheel geviseerd. Men veralgemeent en vergroot de gekende francofone vooroordelen en gaat voorbij aan de concrete realiteit in Vlaanderen.”
Iedere opportunist in Vlaanderen haast zich tegenwoordig richting Bart De Wever om hem hartelijk te verwelkomen als de nieuwe coming man van Vlaanderen. Met peilingen die hem 35 procent van de stemmen geven en de N-VA de grootste partij van Vlaanderen maken, kan je zo iemand nu al maar beter te vriend hebben. Hierboven Michael Freilich, hoofdredacteur van Joods Actueel, als slippendrager van de N-VA en wegbereider voor andere links-liberale Joodse en niet-Joodse overlopers die de Joodse gemeenschap en Israël gunstig gezind zijn zoals onder meer André Gantman en Ludo Van Campenhout.
Wie zich afvraagt wat zij zoeken bij het N-VA mag het henzelf vragen. Zie je André Gantman al samen met Karim Van Overmeire rond de tafel zitten? Ik weiger het te geloven maar ja, in de politiek ontstaan soms de vreemdste combines. Maar of zij het anti-Israël getij binnen de N-VA zullen kunnen keren is zeer de vraag. Van Campenhout prijkt thans op een 4de verkiesbare plaats op de Antwerpse N-VA lijst en André Gantman zit veilig opgeborgen in de raad van bestuur van de Vlaamse Opera in dienst van de N-VA. “‘t Kan verkeren“, zei Bredero 400 jaar geleden 
Voor Israël hadden ze dus niet naar de N-VA moeten vluchten, want dan waren ze beter naar het Vlaams Belang/Blok overgestapt waar olv Gruppenführer Filip De Winter de recente jaren zowaar een pro-Israëlactivisme groep is ontstaan met onder meer de VB-kopstukken Frank Creyelman, Tanguy Veys en Yves Buysse. Dat naar analogie van de Nederlandse Geert Wilders met zijn PVV, die helaas voor het VB helemaal niks van die Vlaamse geel-zwarte soepjurken wil weten. En gelijk heeft ie.
** Jacques Brel met “Les Flamandes” in Israël
Les Flamandes zou later nog leiden tot een diplomatieke rel in Israël. Toen Brel daar in 1966 op tournee was, kreeg hij van de Belgische ambassade in Tel Aviv te horen dat het omstreden lied niet ten gehore mocht worden gebracht. Brel over deze episode in een interview in 1971:
«Ik zou in Tel Aviv een voorstelling geven, ik kom uit het vliegtuig en beneden aan de trap staat een verdrietige jongeman die bij wijze van groet waarschuwt: ‹U mag vanavond Les Flamandes niet zingen.› Ik barst in lachen uit, want ik weet dat de joodse humor bekend staat om zijn superieure kwaliteit. Maar die jongen, een heel chagrijnig kijkende knaap, was van de Belgische ambassade en zei dat de ambassadeur in de zaal zou zitten en ik Les Flamandes niet mocht zingen. Mijn vervelende karakter kennende, zul je begrijpen dat ik die avond Les Flamandes heb gezongen. En dáár is de oorlog van 1967 in het Midden-Oosten door uitgebroken. Nasser moet gezegd hebben: ‹Als Brel Les Flamandes mag zingen dan mag ik Israël aanvallen.› Kleine oorzaken, grote gevolgen.» [bron]
Iran beschuldigt Israël ervan achter de massamoorden in Syrië te zitten [Chana Ya'ar]
Houla, Syrië, 25 mei 2012: 109 burgers afgeslacht waaronder 32 kinderen. “Alahu Akhbar collega. Mag het ietskes meer zijn?” vroeg na afloop van het bloedbad de Syrische president Bashar al Assad aan zijn Iraanse confrater en belangrijkste sponsor van zijn regime, president Mahmoud Ahmadinejad. “Alahu Akhbar, welzeker collega,” antwoordde Ahmadinjejad breedgrijnzend. “Ga je gang Basharreke, we leggen de schuld nadien wel bij de Joden, net zoals al die andere keren“.
“Als vandaag de zon schijnt in ons land, hebben we dat volledig aan onszelf te danken. Maar als het morgen onweert en bliksemt hebben de Joden ongetwijfeld de hand in dit onheil”, luidt het eeuwenoude stigma over Joden. Wanneer twee of drie Joden samenzitten heet dat een ‘samenzwering’, wanneer 500.000 niet-Joden samenkomen om tegen het bestaansrecht van Israël te betogen terwijl intussen hun Hamaskompanen vanuit Gaza onophoudelijk Israëlische dorpjes bestoken met mortiergranaten en raketten, dan heet zoiets beschaafd een ‘solidariteitsactie’ van een ‘bevrijdingsbeweging’. Snapt u ‘m?
In Iran is dat niet anders. De Perzenstaat van de Ayatollahs tracht thans de schuld voor de massamoorden in Syrië in de schoenen te schuiven van de ‘Zionistische Sater’. De Perzen zijn wel zo eerlijk om te zeggen dat ze dat niet kunnen bewijzen, maar zoals al eeuwen het geval is, hebben Jodenhaters geen bewijzen nodig om de Joden met alle zonden van Israël te overladen. Dit soort premature valse beschuldigingen aan het adres van de Joden heeft het ‘voordeel’ dat zij achteraf, als de ware toedracht toch vroeg of laat aan het licht komt, zij zich nooit hoeven te verontschuldigen omdat zij de schuld voor het onheil bij de Joden hebben gelegd. Niemand die dat ook van hen verwacht of verlangt. Tenslotte haat (nagenoeg) iedereen de Joden, niewaar?
Iran: Israel to Blame for Syrian Massacres
Iran tracht de schuld bij Israël te leggen voor het terrorisme van de Syrische president Bashar al-Assad tegenover eigen volk en de oppositie.
door Chana Ya’ar [Arutz-7]
De woordvoerder van het Iraanse Ministerie voor Buitenlandse Zaken, Ramin Mehman-Parast, heeft dinsdag in een persmededeling met de vinger gewezen naar de ‘hand van het Zionistische regime’ inzake de massamoord op de bewoners in het gebied van Houla in Syrië.
“Wij voelen de hand van het Zionistische regime in de interne ontwikkelingen in Syrië”, vertelde Mehman-Parast tijdens een wekelijkse persconferentie in Teheran, zoals het door het door de staat gecontroleerde Iraanse persagentschap Fars [FNA] werd bericht. Hij voegde eraan toe dat de enige partij die zou kunnen winnen aan de instabiliteit in Syrië alleen Israël zou zijn, zeggende dat “om het even welke misdaad die [in Syrië] wordt begaan terugvoert naar de huurlingen van het regime”.
Zwitserse warenhuisketen gaat producten uit Judea, Samaria en Oost-Jeruzalem apart etiketteren
Migros is de grootste supermarktketen en de grootste werkgever in Zwitserland maar is ook in andere landen actief zoals bijvoorbeeld deze Migros Türk te Manavgat in Turkije (plaatje hierboven). Ook in Turkije is Migros de grootste supermarktketen van het land. In hoeverre de regering van Turkije achter deze boycot zit is niet bekend. Zoals iedereen weet zijn de Israëlisch-Turkse relaties compleet bevroren sinds het incident met de Mavia Marmara op 31 mei 2010 voor de kust van Gaza toen Turkse activisten van de IHH met geweld trachtten de legale blokkade van Israël te doorbreken waarbij negen zogenaamde 'vredesactivisten' om het leven kwamen.
Update:
Intussen heeft BDS Zwitserland, een afdeling van de mondiale boycot-Israël beweging, het besluit van Migros verwelkomd, maar als onvoldoende weer afgewimpeld. De Zwitserse BDS afdeling eist dat Mirgos en ook de andere grote Zwitserse warenhuisketen COOP àlle producten die het label ‘Made in Israel’ dragen worden geboycot. “Net zoals de boycotbeweging destijds het Apartheidsregime van Zuid-Afrika op de knieën heeft gekregen, moet ook de Israëlische Apartheidsstaat zich schikken naar de internationale wetten”, luidt hun credo. Met deze verklaring heeft de BDS beweging aldus klaarheid geschapen omtrent zijn ware bedoelingen. De tewerkstelling van Palestijnen en andere Arabieren (die zij uitbuiting van de Palestijnse arbeiders heten) in Israël en in de zogenaamde ‘bezette gebieden’ zal hen worst wezen. Zij hebben Israël en enkel en alleen Israël in het vizier. Waarvan akte.
Zo stilaan krijgt de boycot van Joodse producten afkomstig uit de betwiste gebieden op de West Bank en in Jeruzalem nationale en internationale allures. Na Zuid-Afrika, dat bij decreet van overheidswege [!] de boycot van Joodse producten verordonneert, wordt dit initiatief thans opgevolgd door de grootste supermarktketen van Zwitserland [én in Turkije]. Eh, wat is hier allemaal aan de hand zeg? Straks zijn de laatsten die nog overblijven die geen Joodse en Israëlische producten wensen te boycotten de Palestijnen zelf! 
Maar in alle ernst, wie en voor hoelang nog, zal het onderscheid blijven maken tussen enerzijds producten die afkomstig zijn uit Judea & Samaria en anderzijds uit Israël? En last but not least, hoe lang zal het nog duren vooraleer alle en om het even welke producten die door Joodse handelszaken te koop worden aangeboden om het even waar in de wereld zullen worden geboycot?
Zal Jantje & Mieke Modaal het verschil nog kennen of maken en simpelweg ervoor kiezen om maar alles te boycotten waarvan hij/zij vermoedt dat het van een Jood komt ook al is dat zijn naaste buur in de VS, België, Nederland en in de rest van de landen van de wereld? Wie durft garant staan dat dit nooit zal gebeuren? En ook: wie zal en kan en durft het aan om deze vicieuze cirkel van boosaardige anti-Joodse en anti-Israëlische waanzin te doorbreken en luidkeels uit te roepen: hou op met die Jodenhaat!? Hebben we dan echt niks geleerd uit de geschiedenis?
Swiss Chain to Label Products from ‘Settlements’
Switzerland’s largest supermarket chain announces it will label products from Judea, Samaria and east Jerusalem.
door Elad Benari [Arutz-7]
Migros, de grootste supermarktketen van Zwitserland, heeft dinsdag 29 mei aangekondigd dat het zijn klanten zal vertellen of zijn de producten afkomstig zijn de Joodse gemeenschappen in Judea, Samaria (Shomron) en Oost-Jeruzalem. Volgens een verslag van SwissInfo, is de reden voor dit besluit de wens van Migros om zijn klanten een grotere transparantie aan te bieden. Het verslag merkte op dat de Zwitserse overheid en de Verenigde Naties “de nederzettingen als illegaal worden beschouwd in het kader van de internationale wet”.
Een woordvoerder voor Migros, Monika Weibel, vertelde tegenover SwissInfo dat Migros niet de oproepen tot boycot ondersteunt van pro-Palestijnse Autoriteit Arabieren, maar dat het zijn klanten zélf wil laten beslissen welke producten zij zich wensen aan te schaffen. Weibel zei dat de warenhuisketen die uit Israël komen reeds eerder identificeerde als zodanig. Het rapport merkte op dat vanaf 2013, de producten zullen worden geëtiketteerd zoals afkomstig zijnde uit “Oost-Jeruzalem, Israëlische nederzettinggebied” of “West Bank, Israëlisch nederzettinggebied”.
Het besluit van de warenhuisketen komt enkele dagen nadat het Zuid-Afrikaanse ministerie voor Handel & Industrie aankondigde dat het producten die door Israëlische bedrijven in Judea en Samaria worden geproduceerd niet als producten van Israël kunnen worden geëtiketteerd. Minister Rob Davies gaf een verklaring uit waarin de handelaars werden gewaarschuwd “om geen producten die afkomstig zijn uit de Bezette Palestijnse Gebieden (OPT) verkeerdelijk te etiketteren als producten die voortkomen uit Israël”.
Het buitenlands Ministerie kondigde later aan dat de bedoeling van Israël om de Zuid-Afrikaanse ambassadeur in Israël, Ismail Coovadia, op het matje te roepen om de kwestie te verduidelijken, eraan toevoegend dat Israël in de komende dagen etiketteringsaankondiging zal afwijzen.
“Hiermee wordt Israël op een duidelijk politieke basis uitgerangeerd”, antwoordde Israël ‘s minister voor Buitenlandse Zaken Yigal Palmor op deze verknipte boycot van Joodse producten, eraan toevoegend: “Dit besluit heeft een racistische inslag”.
Davies heeft later “met uiterste verachting” de suggesties verworpen dat racisme aan de basis ligt van zijn manoeuvre. Davies zei nadrukkelijk dat zijn ministerie geen boycot wenst te promoten van Israëlische producten noch de toegang van dergelijke producten wil verhinderen op de Zuid-Afrikaanse markt. Hij beweerde integendeel dat zijn manoeuvre er is opgericht om erover te waken dat de producten correct werden geëtiketteerd zodat de Zuid-Afrikaanse consumenten zelf kunnen beslissen over de vraag of zij die wensen aan te kopen.
16-jarige Egyptisch koptisch christen 3 jaar in de cel voor plaatsen Mohammedcartoon op Facebook
De profeet Mohammed op consultatie bij de psychiater: “Andere profeten hebben volgelingen met gevoel voor humor“. Naast hem een krant met de kop “Dag dat Iedereen Mohammed Tekent” en als ondertitel: “Fatwa jegens cartoonisten“.
Deze spotprent van Zapiro, alias van de Zuid-Afrikaans-Joodse politieke cartoonist Jonathan Shapiro, die op 20 mei 2010 verscheen in het Zuid-Afrikaanse dagblad Mail & Guardian, veroorzaakte twee jaar geleden een storm van verontwaardiging in het post-Apartheidtijdperk in Zuid-Afrika. Omwille van het plaatsen van deze oudere spotprent van Zapiro op zijn Facebook profiel, werd in Egypte de zestienjarige koptische christen Gamal Abdu Massoud in beroep tot 3 jaar cel veroordeeld.
Het Egyptische dagblad “Egypt Independent” bericht heden 30 mei 2012:
Een Egyptische rechtbank heeft dinsdag een 16-jarige christen student veroordeeld tot drie jaar opsluiting voor het plaatsen van een tekening op zijn Facebookpagina waarin de spot werd gedreven met de Islam en de Profeet Mohammed. De Rechtbank van Beroep in Assiut oordeelde dat Gamal Abdu Massoud schuldig is bevonden aan het beledigen van de religie, zo meldde de nieuwsdienst MENA op dinsdag.
Massoud publiceerde de cartoons in december 2011, toen een aantal boze moslims christenen aanvielen en hun huizen platbrandden in Manqabad, een zuidelijk gelegen dorpje nabij de stad Assiut, alwaar een grote christen gemeenschap leeft. In april j.l. veroordeelde de jeugdrechtbank in Assiut hem tot drie jaar opsluiting.
Volgens Artikel 98(f) van het Strafwetboek: “Opsluiting voor een periode van niet minder dan zes maanden en die een periode van vijf jaar niet zal overschrijden… zal de opgelegde sanctie zijn voor om het even wie die religie het voorwerp maakt van het propageren, of door woorden, in het schrijven van, of op andere wijzen, van extreme ideeën met het doel aan te zetten tot conflict, het ridiculiseren van of het beledigen van een hemelse godsdienst of van zijn volgelingen, of die de nationale eenheid beschadigt.”
Volgens de berichtgeving was dit een beledigende cartoon wat het tot een pijnlijke ironie maakt. Uiteraard hebben de meeste nieuwsuitgaven die de zaak volgen, geweigerd om de bewuste cartoon te tonen.
Stel je nu eens voor dat Brabosh.com zou bloggen vanuit één of ander moslimland in het Midden-Oosten. Hoe lang zou het duren vooraleer ik door met knuppels zwaaiende islamistische nitwits ‘s nachts uit mijn bed wordt gelicht om vervolgens door een volksrechtbank te worden veroordeeld om jarenlang weg te rotten in één of andere islamistische kerker? “Arabische Lente”, de opkomst van de democratie, vrijheid van meningsuiting en mensenrechten gelijk voor iedereen in het Midden-Oosten, was het dat wat u bedoelde? … IEK! u bent ook de plezantste thuis zeker?
Kinderen in Egyptische rechtbank [foto: Egypt Independent/Amina Ismail - bron]
Met dank aan Elder of Ziyon voor de hint.
De verdrijving van de Joden uit de moslimwereld 1920-1970 [Shmuel Trigano]
Elk jaar, herdenken de Palestijnen Nakbadag, de catastrofe die hen overkwam door de oprichting van de staat Israël. Maar de Joden in de Arabische landen hadden ook te lijden onder de catastrofe en… het was vele malen erger.
The Expulsion of the Jews from Muslim Countries, 1920-1970
Een geschiedenis van doorlopende wreedheid en discriminatie
door Shmuel Trigano
Jerusalem Center for Public Affairs [JCPA]
- Tussen 1920 en 1970 werden 900.000 Joden verdreven uit Arabische en andere Moslimlanden. De jaren ’40 waren een keerpunt in deze tragedie; van diegenen die werden verdreven trokken er 600.000 naar de nieuwe staat Israël en 300.000 naar Frankrijk en de Verenigde Staten. Vandaag vormen zij en hun nakomelingen de meerderheid van de Franse Joodse gemeenschap en een groot deel van de bevolking van Israël.
- In de landen die de Joden verdreven, werd een combinatie van zes wettelijke, economische en politieke maatregelen ingesteld met het doel om de Joden te isoleren: denationalisatie; wettelijke dicriminatie; isolatie en sekwestratie; economische beroving; sociaal-economisch onderscheid; en pogrommen of gelijkaardige daden.
- Het is de gewoonte om te zeggen dat het Zionisme van deze ontwikkeling de oorzaak was. Wat er ook van zij, het antisemitisme in het gebied zou zich zelfs zonder de oprichting van de staat Israël blijven ontwikkelen hebben wegens het Arabisch-Islamitisch nationalisme dat in vreemdelingenhaat resulteerde.
- Het feit dat deze gebeurtenissen zich voordeden heeft de campagne gediend om Israël te delegitimizeren heeft daarom voor het grootste deel dezelfde bevolking getroffen die onder deze onderdrukking gebukt ging. Het lot van de Palestijnse vluchtelingen, hun zelfverklaarde onschuld en de onrechtvaardigheid die zij ondergingen, vormen de belangrijkste brok van deze delegitimizering. De Joodse vluchtelingen hebben meer geleden dan de Palestijnse vluchtelingen en grotere plunderingen ondergaan. Nochtans werden zij staatsburgers in hun toevluchtslanden, vooral Israël en Frankrijk, terwijl de Palestijnen door de Arabische naties werden verbannen.
Tussen 1920 en 1970 werden 900.000 Joden verdreven uit Arabische en andere Moslimlanden: van Marokko tot Iran, vanuit Turkije tot Jemen, met inbegrip van plaatsen waar zij twintig eeuwen lang hadden geleefd. De jaren ’40 waren een keerpunt in deze tragedie; van de verdrevenen vestigden er zich 600.000 in de nieuwe staat Israël en 300.000 in Frankrijk en Canada. Vandaag, vormen zij en hun nakomelingen de meerderheid van de Franse Joodse gemeenschap en een groot deel van de bevolking van Israël.
Apartheid in Israël? Beschaving heeft maar een dunne schil: de Israëlbashers [Michael Curtis]
In de lente is het naar jaarlijkse traditie weer “Israël Apartheid Week“. ‘Ze’ ontwaken dan uit een korte winterslaap en kruipen weer uit hun holen, uit alle gaten en kieren komen ze aangezet, uit rioolputten, stortplaatsen en afvalcontainers marcheren ze weer de straat op. Nee, niet de bruinhemden van weleer, maar moderne, goed geklede, geletterde en doorvoede mensen. Beschaving heeft maar een dunne schil: de Israëlbashers.
Apartheid: The Big Lie
door Michael Curtis [http://www.gatestoneinstitute.org/]
vertaling E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com/]
Het is al lang de hoogste tijd om Adolf Hitler te bedanken voor zijn bijdrage aan de politieke wijsheid. De Grote Leugen is weer in verschijning getreden, en wel in de Palestijnse versie, om aan de wereld verteld te worden; daarin wordt de staat Israël een “Apartheidsstaat” genoemd. “De grote massa van een natie zal gemakkelijker ten prooi vallen aan een grote leugen dan aan een kleine leugen”, schrijft Hitler in “Mein Kampf”.
Het permanent herhalen van de Grote Leugen, legt hij uit, zou aan de mensen de neiging geven om deze aan te nemen, zeker wanneer hij dusdanig gemanipuleerd wordt om de schijn van een zekere geloofwaardigheid te wekken. De wereld kent het succes van Hitlers Grote Leugen maar al te goed: dat de Joden internationaal invloedrijk en voor zowel de Eerste Wereldoorlog als – vanuit zijn optiek – de meeste problemen van deze wereld verantwoordelijk geweest zouden zijn.
De nieuwe Grote Leugen over Israël is: het een “Apartheidsstaat” te noemen; zo heeft de Palestijnse versie van de geschiedenis van het Midden-Oosten het rondgebazuind en zo werd dit de afgelopen jaren niet alleen door de “grote massa”, maar vooral ook door ontwikkelde en zogenaamd politiek nadenkende en knappe personen in de media, de kerken en de wetenschap geaccepteerd.
Vlaams president Kris Peeters met F.I.T. voor zaken naar Israël en wat te rommelen in Ramallah
Vlaamse politieke Israëlbashers op de Antwerpse Flandriaboot, met aan het roer Kapitein Zeppos Kris Peeters, zetten koers naar Ramallah om de Palestijnen te bevrijden van de Zionistische bezetter. Storm op zee! Vlaanderen Houzee! Vliegt den blauwvoet! Vlaanderen de Leeuw! (Ps: mijn voorkeur gaat nog altijd naar de Leeuw van Judea ]
Israëlbasher Kris Peeters volgend weekend naar Israël en Ramallah
Vlaams minister-president Kris Peeters (CD&V, Vlaamse christendemocraten) vertrekt volgend weekend voor een driedaagse handelsmissie (3 to 5 juni) naar Israël en de Palestijnse gebieden. Kris Peeters is bij ons een gekend Israëlbasher. Zo schreef hij op 1 juni 2010 een brief aan de Israëlische ambassadeur in Brussel waarin hij zijn verontwaardiging uitdrukte over de Israëlische militaire operatie tegen het scheepskonvooi, het beruchte debacle van de Turkse Mavi Marmara: “Het door de Israëlische strijdkrachten gebruikte machtsvertoon tegen een burgerlijk humanitair initiatief dat de levensomstandigheden van de bevolking in Gaza wil verbeteren, kan niet gewettigd worden“, zei Peeters. De Mavi Marmara had niet eens hulpgoederen aan boord, maar dat kon Peeters geen barst schelen. Het gaat hen – Peeters incluis – tenslotte niet om de Palestijnen te helpen maar om Israël te vergruizen.
Kuifje binnenkort ook in Ramallah
En in oktober 2009 besliste de Vlaamse Regering op voorstel van Kris Peeters, die toen bevoegd was voor ontwikkelingssamenwerking, om een subsidie van 300.000 euro toe te kennen aan UNRWA (United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East). UNRWA is de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties die zich richt op de Palestijnse vluchtelingen in het Midden-Oosten. Enz… de lijst is te lang en beslist een apart artikel waard over de Israëlbashers onder Vlaamse en Federale christendemocraten.
Maar goed, Peeters is bij de Joodse gemeenschap een graag geziene gast op de jaarlijkse Holocaustherdenkingen en zelfs Michael Freilich laat zich graag kieken samen op de foto met Peeters of was het met Bart De Wever van de N-VA? Freilich wil mij al lang geen hand meer geven maar voor de rest doet hij het met Jan & Alleman.
En zeg nu zelf, wie maalt er bij onze Antwerpse Joden om dat Kris Peeters een eersteklas Israëlbasher is? Juist, geen kat. Zolang Kris Peeters enerzijds Israël – ‘Palestina’ en anderzijds de Antwerpse Joden maar netjes van elkaar gescheiden houdt, blijft het nog net kosjer genoeg om te verteren.
Boycot? Gazaanse vakbond kiest voor verontreinigd water eerder dan Israël te laten helpen
Hamas: hulp welkom van iedereen
… behalve van Joden en van Israël
Bij herhaling heb ik hier artikels geplaatst waarbij telkens bleek dat veel van de problemen waarmee de bevolking van Gaza te kampen heeft, gezocht moet worden in de suïcidale aard van het Hamasregime, dat de Gazanen liever laat creperen en de facto ‘opoffert’ voor hun heilige kruistocht tegen de Joodse staat, eerder dan hulp te accepteren van het door hen verdoemde Israël. Het tekort aan brandstof, het electriciteitsnetwerk dat het laat afweten waardoor om de haverklap hele dorpen en steden zonder stroom vallen, en last but not least de problemen met de watervoorziening, zijn maar enkele voorbeelden.
Inzake het tekort aan brandstof aanvaardde Hamas slechts de hulp en levering door Israël nadat na vele maanden onderhandelen eindelijk een constructie werd gevonden waardoor de Israëlische toelevering en aankoop van de fuel werd geregeld via een derde partij [!] zodat het leek alsof Israël helemaal niets met de oplossing van het brandstoftekort te maken had (maar in feite wel de leverancier was) en kon aldus het beeld van Israël als de “onderdrukkende agressor die het volk van Gaza gijzelt en uithongert”, overeind blijven staan. Bent u nog mee?
Aldus wordt de schuld voor alle gebeurlijke ellende in Gaza steevast in de schoenen van Israël geschoven maar wanneer Israël hulp, materiaal en diensten aanbiedt, wordt die systematisch geboycot. Een schrijnend voorbeeld hoe de ellende van het volk van Gaza andermaal door Hamas en Co wordt gepolitiseerd en uitgebuit, bewijst het volgende bericht van het Palestijnse nieuwsagentschap Ma’an met zetel in Ramallah op de West Bank:
De vakbond van Palestijnse contractanten heeft maandag (28 mei) een boycot aangekondigd van een agentschap van de Verenigde Naties, dat Israëlische bedrijven toegestaan heeft om offertes in te dienen voor constructiewerken in de Gazastrook. De vakbond zegt dat de contractanten al de werkzaamheden van UNICEF zullen boycotten “totdat zij terugkomen van hun besluit om aanbiedingen van Israëlische bedrijven aan te nemen en hen te vergelijken met die van Palestijnse bedrijven”.
Alle lokale en officiële organisaties aansporend om hun initiatief te volgen, zei de vakbond in een verklaring dat het inhuren van Israëlische bedrijven om bouwprojecten uit te voeren in Gaza, de belegering van Israël van de enclave zou belonen en de Palestijnse economie zou vernietigen. Het besluit om te boycotten volgde na een vergadering tussen de vakbondsleiders en Jean Gough, de bijzondere vertegenwoordiger van UNICEF.
