Holebirechten laten het verschil zien tussen Israël en de Palestijnen [Jonathan S. Tobin]

Israël, de enige democratie in het Midden-Oosten: Gay Pride Parade 2011, vrijdag 10 juni 2011 in Tel Aviv. Het door Iran financieel gesteunde en bewapende Hamas voert een waar schrikbewind in Gaza en schendt voortdurend de mensenrechten, in het bijzonder van vrouwen en holebi’s, net zoals Al Fatah dat ook doet in Judea & Samaria (West Bank) en dat is niet de schuld van Israël. Integendeel.

In Israël hebben holebi’s al sinds 1988 gelijke rechten. Sinds 1994 kunnen holebi’s legaal samenwonen en een samenlevingscontract afsluiten, sinds 1998 worden de eerste holebi-optochten [Gay Pride Parades] gehouden zowel in Tel Aviv als in Jeruzalem en sinds 2005 mogen holebikoppels kinderen adopteren. Homo’s vervullen ook hun legerdienst. Lees hier meer over de geschiedenis van rechten voor holebi’s [LGBT rights] in Israël.

De volgende Gay Pride Parade vindt plaats op vrijdag 8 juni 2012 in Tel Aviv.
Alle info: hier klikken.

Pinkwashing?
Gay Rights Shows the Difference Between Israel and Palestinians

door Jonathan S. Tobin
bron: http://www.commentarymagazine.com/

Sommige mensen willen niet praten over de rechten van holebi ‘s in het Midden-Oosten. De linkerzijde noemt het “pinkwashing” – een excuus om hun vermeende misdaden tegen de Palestijnen te vergoelijken – en behandelt het al even onbelangrijk als om het even welke analyse van het gebied. Maar het blijft een fascinerend venster op de twee maatschappijen.

Homokoppel in het M-O: Mahmoud Asgari en Ayaz Marhoni voor altijd samen

Zoals The Times of Israel bericht, komen Palestijns Arabische homoseksuelen met bosjes afgezakt naar het zogeheten repressieve Israël. In Judea & Samaria (West Bank) en in de Gazastrook wachten hen vervolging en dood. In Israël vinden zij hun vrijheid weer.

De Palestijnse homoseksuelen kunnen niet enkel uit hun huis komen. Als zij als groep willen samenkomen is de enige plaats waar zij terecht kunnen in Tel Aviv alwaar zij, zoals The Times of Israel opmerkt, zich elke maand verzamelen tijdens de Palestinian Queer Parties.

Dat is omdat de repressieve Moslimcultuur die domineert in de Palestijnse gebieden, homoseksuelen beschouwt als anathemas terwijl Israël een liberale democratie is waar, ondanks de diepe verschillen die er bestaan tussen diverse elementen in de samenleving, de mensen vrij kunnen leven en doen wat ze willen.

Hoewel de “Israël is Apartheid” meute angstvallig elke pijnlijke discussie omtrent de homoseksuele problematiek in het Midden-Oostenconflict systematisch verstikt, vertelt het u in feite zowat alles wat u over het verschil tussen de twee maatschappijen moet weten en waarom de hoop op vrede zal moeten wachten tot de Palestijnen eindelijk de vrijheid voor hun eigen volk alsmede coëxistentie met de Joden omhelzen.

De verhalen in The Times of Israel spreken het nationale conflict tussen Arabieren en Joden niet aan. Maar zij spreken boekdelen over één van de belangrijkste argumenten op de harp van de verdedigers van Israël: het feit dat de Jodenstaat de enige ware democratie is in het hele gebied van het Midden-Oosten.

Wat de Palestijnen voor zichzelf in hun onafhankelijke staat in zijn geheel maar apart gezien in Gaza en in hun autonome regering in de West Bank, zijn twee plaatsen erbij op de wereldbol waar mensenrechten niet worden gerespecteerd en het geweld regeert.

De band tussen het geweld dat de regerende Palestijnse groepen gebruiken ten aanzien van hun eigen volk is niet verwant aan het geweld dat zij aanwenden tegen de Israëliërs. Het totaal gebrek aan politieke vrijheid maakt in de beste omstandigheden vrede met Israël bereiken tot een bijzonder zware opdracht.

Maar de invloed van radicale Islamistische ideologie, zelfs op de West Bank waarvan wordt verondersteld dat ze vermoedelijk liberaler is dan in de door Hamas geregeerde Gazastrook, maakt het des te onwaarschijnlijker. Dat is waarom het vermogen van de Islamistische geestelijken en hun aanhangers om homoseksuelen te terroriseren, een indicator is van het ontbreken aan een wens naar vrede.

Israël is een vrij land en dat is iets dat u niet kan weten als uw enige blik op de Joodse staat gevoed wordt door de beelden en verslagen die u geleverd worden door de reguliere media. De anti-Israël meute kan dan wel de berichten over rechten van holebi ‘s willen afdoen als “pinkwashing“, maar het enige dat dit betekent is dat zij het verschil tussen de Israëlische en de Palestijnse cultuur niet wensen te erkennen.

Met dank aan Tiki S. voor de hint.

About these ads
Dit bericht werd geplaatst in Holebi, Palestijnse Autoriteit / PLO, Vrouwenrechten. Bookmark de permalink .

7 reacties op Holebirechten laten het verschil zien tussen Israël en de Palestijnen [Jonathan S. Tobin]

  1. angela zegt:

    Israel kan niet gelijkvormig worden aan welk westers land dan ook. Het is en blijft het Heilige Land.Nobless oblige

    • brabosh zegt:

      Israël is een democratie en geen twee democratische staten in de wereld zijn gelijk. Ondanks het bestaan van de Europese Unie met haar 27 lidstaten, geldt voor elk van die landen apart een specifiek (politiek)beleid eigen aan haar tradities, omgeving, religieuze en andere politieke meerderheden en minderheden enz.

      Luister maar naar al dat gekibbel alle dagen in de pers. Israël vormt daar geen uitzondering op. Joden zijn een volk als een ander, met hoogtes en laagtes. Als de wereld dat ook zo zou willen zien, zouden we al een flink eind opschieten richting vrede in het Midden-Oosten.

  2. een ander geluid zegt:

    Hoe herkent men beschaving? Door zijn omgang met minderheden & andersdenkenden.
    Israel is de ‘meltingpot van, behalve de Joodse, alle andere denkbare religies, culturen & beschavingen, een mix van conformisten & rebellisten. Vrijheid van meningsuiting & open debat-cultuur is de zuurstof van de Staat. Gaat er af-en toe iets mis? Absoluut, maar misstanden worden binnen de kortste keren ‘gebashd. Het énige wat absoluut niet getolereerd wordt is in-tolerantie! Vrijheid, blijheid is het motto….zelfs voor (Internationale) Israel Bashers, als ze zich aan de wet houden.

    • brabosh zegt:

      @Door zijn omgang met minderheden

      Echter, eerst en vooral hoe het omgaat met zijn natuurlijke meerderheid: de vrouwen.

      Als je het beschavingspeil van een bepaalde regio wil meten, stap dan eerst af op de vrouwen. En vraag ze hoe het gesteld is met hun rechten; zijn ze vrij om alleen de straat op te mogen zonder instemming van hun mannen, mogen ze zich kleden zoals ze willen, mogen ze uitgaan met ze willen en zelf hun partners kiezen, mogen ze vrij aan geboortecontrole doen, een onderneming opstarten waarvan ze zelf de manager mogen zijn (over bv andere mannen) enzovoorts.

  3. Katrien.A. zegt:

    ik zeg niet dat ik overal in Israel hand in hand kan lopen met iemand van het zelfde geslacht, af en toe word je wel is uitgescholden (net als in belgie trouwens) maar dat is niet het punt, HET PUNT is dat ik het wel kan zonder dat men mij wil ophangen of stenigen en dat kan je niet van alle landen zeggen in de “buurt” iets wat vele van de Israelbashers nogal is durven “vergeten” te vermelden want het past immers niet in het plaatje dat men schetst van Israel…

    btw, iemand zaterdag “vranckx”gezien? het schijnt dat Haifa palestina is… van een ziekelijke ideologie gesproken…

  4. jenny mees zegt:

    Wij hebben enkel de reclame gezien van de reportage van Vrankx… en dat was genoeg. Het weekend moest niet bedorven worden door onbenulligheid, onwetendheid en boosaardigheid -in die volgorde. Het stukje over de dierentuin in Gaza op het nieuws was al een duistere parel van leugenachtigheid. Dat dieren slecht behandeld worden in Gaza is niet de fout van alweer de joodse blokkade die geen eten binnenlaat (echt waar: dat werd als waar verteld), maar wel de cultuur van de regio die niets geeft om dierenrechten. Ik heb het zelf vaak genoeg met eigen ogen gezien en in mijn eigen hart gevoeld hoe dieren in moslim-culturen behandeld worden (daarna komen de vrouwen).

Reacties zijn gesloten.