Palestijnse historici overtreffen zichzelf alweer: ‘En ze konden het liegen niet laten…’ [video]

Op 3 april berichtte ik hier over een interview met Dr. Omar Ja’ara, docent aan de universiteit Al-Najah in Nabloes, Samaria (Israël) en “specialist” in Israëlische kwesties. Het bewuste interview werd uitgezonden op de Palestijnse openbare omroep PA TV op 15 februari 2012. Vertaald door Palestinian Media Watch [PMW] naar het Engels en voor deze gelegenheid door het vertaalteam van Israel Today met Nederlandstalige ondertiteling.

Uitzending van 15 februari 2012 door PA-TV (Al Fatah), de openbare omroep van de Palestijnse Autoriteit.

Dr. Omar Ja’ara, lector aan de Al Najah Universiteit in Nablus, gespecialiseerd in Israelische zaken:

“We moeten het de wereld duidelijk maken dat David in de Hebreeuwse Bijbel niets te maken heeft met David in de Koran, dat Salomo in de Hebreeuwse Bijbel geen relatie heeft met Salomo in de Koran, en dat noch Saul noch Jozua de zoon is van Nun [uit de Bijbel].

We hebben een grote leider, Saul [in de Koran], die een volk van reuzen versloeg en Goliath heeft gedood. Dat is een grote Moslim-overwinning.

De Moslims van de Kinderen van Israël trokken weg uit Egypte onder het leiderschap van Mozes, maar helaas ontkennen veel onderzoekers de Uittocht van deze onderdrukte mensen die werden bevrijd door een groot leider als Mozes de Moslim, de gelovige leider, de grote Moslim, die werd opgevolgd door Saul, de leider van deze Moslims bij het bevrijden van Palestina.

Dit was de eerste Palestijnse bevrijding door gewapende strijd, om Palestina te bevrijden van het volk van reuzen, geleid door Goliath. Dat is onze logica en dit is onze cultuur.”

Rectificatie door Brabosh: Hoe het er echt aan toeging tussen David de Jood en Goliath, de Grote Moslim van Arabistan ;)


Met dank aan Israel Today.nl voor de vertaling..

Brussels chirurg gaat door het lint tegen Joodse stagiair: ‘Keer terug naar de gaskamers! Sieg Heil!’

Nazi dokters voeren een medisch experiment uit op een Joodse gedetineerde in het concentratiekamp van Dachau tijdens de Tweede Wereldoorlog

Brussels chirurg gaat door het lint tegen Joodse stagiair:
Keer terug naar de gaskamers! Sieg Heil!

Een orthopedisch chirurg van het Universitair Ziekenhuis Brussel (UZB) in Jette, werd tijdelijk geschorst nadat hij een Joodse stagiair heeft beledigd met gore racistische en antisemitische praat. Dat gebeurde tijdens het uitvoeren van een chirurgische ingreep maandagochtend 16 april in het ziekenhuis. Dat schrijft Joods Actueel Blog en de feiten werden bevestigd door Edgard Eeckman, de woordvoerder van het UZ.

De chirurg, Dr. Frank Handelberg, die onder meer bestuurslid is van de oud-studentenbond van de Vrije Universiteit Brussel (VUB), stelde dat hij “een neo-nazi was” en terwijl hij de gekende Hitlergroet uitbracht zou hij “Sieg Heil” hebben geroepen naar de Joodse stagiair, een vijfde jaarsstudent orthopedie. Hij maande de assistent ook aan om “dood te gaan liggen in de Dode Zee” en “terug te keren naar de gaskamers“.

Dokter Frank Handelberg

Zum Kotzen!

Tegelijk hebben we genoteerd dat ook Dr. Handelberg het niet kan nalaten om Israël, Joden en nazisme door elkaar te haspelen (Dode Zee, gaskamers, Sieg Heil). Een vervelende kwaal waar niet toevallig veel hedendaagse antisemieten aan lijden: Israël onder schot, echter, het échte doelwit is “DE Jood”, waar hij zich ook maar bevindt.

Intussen raakte bekend dat Dr. Handelberg tijdelijk geschorst werd en dat het UZ Brussel een eigen onderzoek is gestart overeenkomstig de medische procedure. “Het UZ Brussel distantieert zich nadrukkelijk van deze uitspraken”, zegt Eeckman en voegde eraan toe dat “de chirurg in kwestie eerder in juli 2011 een eerste aanmaning kreeg wegens “verbale zaken die niet door de beugel kunnen”.

Intussen meldt Joods Actueel vandaag dat de chirurg per email zijn excuses heeft aangeboden en zodoende ook effectief zijn schuld bekent: “Hierbij wens ik mij publiekelijk te verontschuldigen voor mijn onaanvaardbaar taalgebruik tegenover mijn collega assistent, maar eveneens tegenover de gehele Joodse gemeenschap waarvan ik de gevoelens kan hebben gekrenkt.

Je verontschuldigingen aanbieden is wel het minste wat je kan doen en uiteraard de volgende stap is je gedrag verantwoorden op de rechtbank en er flink voor gestraft worden. Een onmiddellijke uitzetting uit zijn ambt en weg van de kliniek is zelfs een lichte straf. In het kader van het toenemend antisemitisme (en niet enkel het gekende moslimantisemitisme) is harde aanpak al lang geen optie meer.

En zo heb ik er weer iemand bij om op het einde van dit jaar bij te schrijven op mijn lijst TopTien antisemitische uitspraken 2012 – België. We zijn nog maar april en het lijkt er nu al op dat ik hard zal moeten selecteren wie op die TopTienlijst zal voorkomen. Dat wordt dringen geblazen…  :(

Laatste update 21u25:

De website van De Standaard meldt het volgende vandaag om 18u27:

Frank H., de chirurg van het UZ Brussel die maandag een Joodse student schoffeerde tijdens een operatie, is op staande voet ontslagen. De medische raad oordeelt nu dat de uitspraken van de man onverenigbaar zijn met de waarden van het ziekenhuis en beval zijn onmiddellijk ontslag.

Het slachtoffer liet ook van zich horen: “Ik denk dat het ziekenhuis gehandeld heeft zoals het moest handelen. Het is ook een belangrijk signaal naar de maatschappij toe, dat dit soort zaken niet getolereerd worden in onze maatschappij”.

En zo werd krom weer recht!

Waarom het Flytilla niet van de grond raakte en uitdraaide op een Floptilla [Simon Plosker]

Flytilla Fails to Take Off

Flytilla raakt niet van de grond en wordt Floptilla

naar een artikel van Simon Plosker [http://honestreporting.com/]

Het was bedoeld om de gedroomde Palestijnse PR-stunt te worden. Meer dan 2.000 activisten planden om op de internationale luchthaven Ben Goerion van Israël samen te komen, toekomend met vliegtuigen van over de hele wereld als deel van een “Welcome to Palestine” flytilla.

Israël had deze keer zijn huiswerk goed gedaan. No-fly lijsten van potentiële activisten werden naar luchtvaartmaatschappijen gezonden en verhinderden velen om zelfs maar op hun punten van vertrek in te schepen. Het Flytilla, dat een belangrijk internationaal incident kon geweest zijn, draaide regelrecht uit op een Floptilla.

The Times of Israel beschreef het gebrek aan actiebereidheid van de flytilla-idoten op de luchthaven Ben Goerion als volgt:

“Maar halverwege de ochtend gebeurde er niet veel. Er was al een hele tijd niet veel gebeurd, berichtte een cameraman van Associated Press TV die in de aankomsthal een andere cameraman had vervangen die voor het grootste deel van de nacht had gezien dat er niks gebeurde…

Er waren niet minder dan 13 TV-camera’s en ongeveer 30 journalisten aanwezig rondom de terminal, die verveeld in groepjes stonden te wachten. Iedereen verwachtte een ‘Tahrir Plein’ maar in plaats daarvan werd het ‘Wachten op Godot’.”

En inderdaad werd het verhaal nauwelijks geregistreerd op de radar van de Amerikaanse pers, waarschijnlijk wegens het feit dat de meerderheid van de activisten Europeanen waren.

De problemen die zogenaamd “geweldloze vredesactivisten” die schade kunnen berokkenen aan Israël, bijvoorbeeld het incident met het Mavi Marmara flotilla, of regelmatige demonstraties en schade aan de veiligheidsmuur op de West Bank door buitenlandse activisten, mag het geen wonder heten dat Israël deze recentste provocatie zeer ernstig nam en er voor koos om deze mensen te verhinderen om Israël binnen te gaan.

Een demonstratie in de luchthaven Ben Goerion onder het spandoek “Welcome to Palestine” is waarschijnlijk de meest nauwkeurige weerspiegeling van de echte bedoelingen van de activisten die niemand verkeerd kan begrijpen: wat de activisten betreft ligt de luchthaven Ben-Goerion op Palestijnse bodem. Dat is precies de betekenis die achter het spandoek schuilgaat.

Tenslotte gaan de meeste van de radicale campagnes tegen Israël minder over het Israëlische beleid maar gericht tegen Israël zelf en het werkelijke bestaansrecht van Israël in het gebied. Eerder dan “pro-Palestijns”, zijn de acties van deze protesteerders veel meer anti-Israël beoeld en doen niets om vrede in het gebied te bevorderen.

Dit alles weerhield journaliste Phoebe Greenwood, die ook voor The Guardian schrijft, er niet van om in The Daily Telegraph de campagne te beschrijven als een “protest tegen de uitbreiding van Israëlische nederzettingen op Palestijns grondgebied”.

Harriet Sherwood in The Guardian noemde het “een poging om solidariteit te betonen met de bevolking op de West Bank”. Maar ook zij kon het niet laten om een subtiele sneer te geven naar Israël:

“Diegenen die verdacht werden van pro-Palestijnse activisme werden eerst naar een kleinere terminal gebracht, doorheen een deur met daarboven een bord “Welcome to Israel”, voor ondervraging en werden van daar overgebracht naar een nabijgelegen gevangenis.”

Terwijl Sherwood het anders mag geportretteerd hebben, was sprak de ironie niet in het voordeel van Israël. Integendeel, heeft de terminal van de luchthaven van Ben Goerion inderdaad een groot bord boven de ingang die de toekomende reizigers begroet zoals het dat al vele jaren doet en heeft die niet speciaal voor deze gelegenheid aangebracht.

Samengevat echter, zoals de Israëlische welkomstbrief voor de activisten al aangaf, blijven de andere zeer dringende problemen in het Midden-Oosten voortduren en onthullen de obsessieve en disproportionele en vaak hatelijke aandacht die wordt besteed aan de enige echte democratie in het gebied.

Gelukkig, toch op zijn minst in dit geval, had de internationale pers deze keer betere dingen om handen dan zijn tijd te verslijten aan wat een erg duur betaalde mislukte PR-stunt is gebleken. Het vele geld en energie die deze mislukte Flytilla hebben gekost hadden veel beter kunnen besteed worden aan de échte noodlijdenden in het gebied.

Op hetzelfde ogenblik dat honderden flytilla-idioten afreisden naar Israël om er zogenaamd te protesteren tegen de Israëlische bezetting en de vermeende schending van de mensenrechten van de Palestijnen door de Joodse staat, sloot de Palestijnse Autoriteit de kantoren op de West Bank van de Palestijnse mensenrechtenorganisatie Palestinian Human Rights Foundation (Monitor), geleid door Abdulaziz Tarakji. De flytilla-idioten konden meteen doorstomen naar het HQ van Mahmoud Abbas Ramallah om daar hun beklag te doen. Aldus waren die nitwits toch niet voor niets naar Israël gekomen.