Palestijnse historici overtreffen zichzelf alweer: ‘En ze konden het liegen niet laten…’ [video]

Op 3 april berichtte ik hier over een interview met Dr. Omar Ja’ara, docent aan de universiteit Al-Najah in Nabloes, Samaria (Israël) en “specialist” in Israëlische kwesties. Het bewuste interview werd uitgezonden op de Palestijnse openbare omroep PA TV op 15 februari 2012. Vertaald door Palestinian Media Watch [PMW] naar het Engels en voor deze gelegenheid door het vertaalteam van Israel Today met Nederlandstalige ondertiteling.

Uitzending van 15 februari 2012 door PA-TV (Al Fatah), de openbare omroep van de Palestijnse Autoriteit.

Dr. Omar Ja’ara, lector aan de Al Najah Universiteit in Nablus, gespecialiseerd in Israelische zaken:

“We moeten het de wereld duidelijk maken dat David in de Hebreeuwse Bijbel niets te maken heeft met David in de Koran, dat Salomo in de Hebreeuwse Bijbel geen relatie heeft met Salomo in de Koran, en dat noch Saul noch Jozua de zoon is van Nun [uit de Bijbel].

We hebben een grote leider, Saul [in de Koran], die een volk van reuzen versloeg en Goliath heeft gedood. Dat is een grote Moslim-overwinning.

De Moslims van de Kinderen van Israël trokken weg uit Egypte onder het leiderschap van Mozes, maar helaas ontkennen veel onderzoekers de Uittocht van deze onderdrukte mensen die werden bevrijd door een groot leider als Mozes de Moslim, de gelovige leider, de grote Moslim, die werd opgevolgd door Saul, de leider van deze Moslims bij het bevrijden van Palestina.

Dit was de eerste Palestijnse bevrijding door gewapende strijd, om Palestina te bevrijden van het volk van reuzen, geleid door Goliath. Dat is onze logica en dit is onze cultuur.”

Rectificatie door Brabosh: Hoe het er echt aan toeging tussen David de Jood en Goliath, de Grote Moslim van Arabistan ;)


Met dank aan Israel Today.nl voor de vertaling..

Brussels chirurg gaat door het lint tegen Joodse stagiair: ‘Keer terug naar de gaskamers! Sieg Heil!’

Nazi dokters voeren een medisch experiment uit op een Joodse gedetineerde in het concentratiekamp van Dachau tijdens de Tweede Wereldoorlog

Brussels chirurg gaat door het lint tegen Joodse stagiair:
Keer terug naar de gaskamers! Sieg Heil!

Een orthopedisch chirurg van het Universitair Ziekenhuis Brussel (UZB) in Jette, werd tijdelijk geschorst nadat hij een Joodse stagiair heeft beledigd met gore racistische en antisemitische praat. Dat gebeurde tijdens het uitvoeren van een chirurgische ingreep maandagochtend 16 april in het ziekenhuis. Dat schrijft Joods Actueel Blog en de feiten werden bevestigd door Edgard Eeckman, de woordvoerder van het UZ.

De chirurg, Dr. Frank Handelberg, die onder meer bestuurslid is van de oud-studentenbond van de Vrije Universiteit Brussel (VUB), stelde dat hij “een neo-nazi was” en terwijl hij de gekende Hitlergroet uitbracht zou hij “Sieg Heil” hebben geroepen naar de Joodse stagiair, een vijfde jaarsstudent orthopedie. Hij maande de assistent ook aan om “dood te gaan liggen in de Dode Zee” en “terug te keren naar de gaskamers“.

Dokter Frank Handelberg

Zum Kotzen!

Tegelijk hebben we genoteerd dat ook Dr. Handelberg het niet kan nalaten om Israël, Joden en nazisme door elkaar te haspelen (Dode Zee, gaskamers, Sieg Heil). Een vervelende kwaal waar niet toevallig veel hedendaagse antisemieten aan lijden: Israël onder schot, echter, het échte doelwit is “DE Jood”, waar hij zich ook maar bevindt.

Intussen raakte bekend dat Dr. Handelberg tijdelijk geschorst werd en dat het UZ Brussel een eigen onderzoek is gestart overeenkomstig de medische procedure. “Het UZ Brussel distantieert zich nadrukkelijk van deze uitspraken”, zegt Eeckman en voegde eraan toe dat “de chirurg in kwestie eerder in juli 2011 een eerste aanmaning kreeg wegens “verbale zaken die niet door de beugel kunnen”.

Intussen meldt Joods Actueel vandaag dat de chirurg per email zijn excuses heeft aangeboden en zodoende ook effectief zijn schuld bekent: “Hierbij wens ik mij publiekelijk te verontschuldigen voor mijn onaanvaardbaar taalgebruik tegenover mijn collega assistent, maar eveneens tegenover de gehele Joodse gemeenschap waarvan ik de gevoelens kan hebben gekrenkt.

Je verontschuldigingen aanbieden is wel het minste wat je kan doen en uiteraard de volgende stap is je gedrag verantwoorden op de rechtbank en er flink voor gestraft worden. Een onmiddellijke uitzetting uit zijn ambt en weg van de kliniek is zelfs een lichte straf. In het kader van het toenemend antisemitisme (en niet enkel het gekende moslimantisemitisme) is harde aanpak al lang geen optie meer.

En zo heb ik er weer iemand bij om op het einde van dit jaar bij te schrijven op mijn lijst TopTien antisemitische uitspraken 2012 – België. We zijn nog maar april en het lijkt er nu al op dat ik hard zal moeten selecteren wie op die TopTienlijst zal voorkomen. Dat wordt dringen geblazen…  :(

Laatste update 21u25:

De website van De Standaard meldt het volgende vandaag om 18u27:

Frank H., de chirurg van het UZ Brussel die maandag een Joodse student schoffeerde tijdens een operatie, is op staande voet ontslagen. De medische raad oordeelt nu dat de uitspraken van de man onverenigbaar zijn met de waarden van het ziekenhuis en beval zijn onmiddellijk ontslag.

Het slachtoffer liet ook van zich horen: “Ik denk dat het ziekenhuis gehandeld heeft zoals het moest handelen. Het is ook een belangrijk signaal naar de maatschappij toe, dat dit soort zaken niet getolereerd worden in onze maatschappij”.

En zo werd krom weer recht!

Waarom het Flytilla niet van de grond raakte en uitdraaide op een Floptilla [Simon Plosker]

Flytilla Fails to Take Off

Flytilla raakt niet van de grond en wordt Floptilla

naar een artikel van Simon Plosker [http://honestreporting.com/]

Het was bedoeld om de gedroomde Palestijnse PR-stunt te worden. Meer dan 2.000 activisten planden om op de internationale luchthaven Ben Goerion van Israël samen te komen, toekomend met vliegtuigen van over de hele wereld als deel van een “Welcome to Palestine” flytilla.

Israël had deze keer zijn huiswerk goed gedaan. No-fly lijsten van potentiële activisten werden naar luchtvaartmaatschappijen gezonden en verhinderden velen om zelfs maar op hun punten van vertrek in te schepen. Het Flytilla, dat een belangrijk internationaal incident kon geweest zijn, draaide regelrecht uit op een Floptilla.

The Times of Israel beschreef het gebrek aan actiebereidheid van de flytilla-idoten op de luchthaven Ben Goerion als volgt:

“Maar halverwege de ochtend gebeurde er niet veel. Er was al een hele tijd niet veel gebeurd, berichtte een cameraman van Associated Press TV die in de aankomsthal een andere cameraman had vervangen die voor het grootste deel van de nacht had gezien dat er niks gebeurde…

Er waren niet minder dan 13 TV-camera’s en ongeveer 30 journalisten aanwezig rondom de terminal, die verveeld in groepjes stonden te wachten. Iedereen verwachtte een ‘Tahrir Plein’ maar in plaats daarvan werd het ‘Wachten op Godot’.”

En inderdaad werd het verhaal nauwelijks geregistreerd op de radar van de Amerikaanse pers, waarschijnlijk wegens het feit dat de meerderheid van de activisten Europeanen waren.

De problemen die zogenaamd “geweldloze vredesactivisten” die schade kunnen berokkenen aan Israël, bijvoorbeeld het incident met het Mavi Marmara flotilla, of regelmatige demonstraties en schade aan de veiligheidsmuur op de West Bank door buitenlandse activisten, mag het geen wonder heten dat Israël deze recentste provocatie zeer ernstig nam en er voor koos om deze mensen te verhinderen om Israël binnen te gaan.

Een demonstratie in de luchthaven Ben Goerion onder het spandoek “Welcome to Palestine” is waarschijnlijk de meest nauwkeurige weerspiegeling van de echte bedoelingen van de activisten die niemand verkeerd kan begrijpen: wat de activisten betreft ligt de luchthaven Ben-Goerion op Palestijnse bodem. Dat is precies de betekenis die achter het spandoek schuilgaat.

Tenslotte gaan de meeste van de radicale campagnes tegen Israël minder over het Israëlische beleid maar gericht tegen Israël zelf en het werkelijke bestaansrecht van Israël in het gebied. Eerder dan “pro-Palestijns”, zijn de acties van deze protesteerders veel meer anti-Israël beoeld en doen niets om vrede in het gebied te bevorderen.

Dit alles weerhield journaliste Phoebe Greenwood, die ook voor The Guardian schrijft, er niet van om in The Daily Telegraph de campagne te beschrijven als een “protest tegen de uitbreiding van Israëlische nederzettingen op Palestijns grondgebied”.

Harriet Sherwood in The Guardian noemde het “een poging om solidariteit te betonen met de bevolking op de West Bank”. Maar ook zij kon het niet laten om een subtiele sneer te geven naar Israël:

“Diegenen die verdacht werden van pro-Palestijnse activisme werden eerst naar een kleinere terminal gebracht, doorheen een deur met daarboven een bord “Welcome to Israel”, voor ondervraging en werden van daar overgebracht naar een nabijgelegen gevangenis.”

Terwijl Sherwood het anders mag geportretteerd hebben, was sprak de ironie niet in het voordeel van Israël. Integendeel, heeft de terminal van de luchthaven van Ben Goerion inderdaad een groot bord boven de ingang die de toekomende reizigers begroet zoals het dat al vele jaren doet en heeft die niet speciaal voor deze gelegenheid aangebracht.

Samengevat echter, zoals de Israëlische welkomstbrief voor de activisten al aangaf, blijven de andere zeer dringende problemen in het Midden-Oosten voortduren en onthullen de obsessieve en disproportionele en vaak hatelijke aandacht die wordt besteed aan de enige echte democratie in het gebied.

Gelukkig, toch op zijn minst in dit geval, had de internationale pers deze keer betere dingen om handen dan zijn tijd te verslijten aan wat een erg duur betaalde mislukte PR-stunt is gebleken. Het vele geld en energie die deze mislukte Flytilla hebben gekost hadden veel beter kunnen besteed worden aan de échte noodlijdenden in het gebied.

Op hetzelfde ogenblik dat honderden flytilla-idioten afreisden naar Israël om er zogenaamd te protesteren tegen de Israëlische bezetting en de vermeende schending van de mensenrechten van de Palestijnen door de Joodse staat, sloot de Palestijnse Autoriteit de kantoren op de West Bank van de Palestijnse mensenrechtenorganisatie Palestinian Human Rights Foundation (Monitor), geleid door Abdulaziz Tarakji. De flytilla-idioten konden meteen doorstomen naar het HQ van Mahmoud Abbas Ramallah om daar hun beklag te doen. Aldus waren die nitwits toch niet voor niets naar Israël gekomen.

ISM anarchisten jammeren over hardhandige aanpak door IDF-soldaten [video]

Zondag 15 april 2012 trachten een bende anarchisten van de ISM met geweld een blokkade van het IDF te doorbreken. Het werden lange uren van kat-en-muis spel waarbij de anarchisten telkens tevergeefs trachten de ordediensten te verschalken. Het draaide af en toe uit op harde confrontaties waarbij aan weerszijden af en toe enkele rake klappen vielen.

Veteraan Luitenant-kolonel Shalom Eisner haalde enkele keren stevig uit wat hem duur te staan zal komen. In de video is te zien hoe hij de Deense anarchist Andreas Ias met zijn geweer een klap in het gezicht geeft. Echter, de anarchisten hadden alles gefilmd en na wat handig knip en plakwerk, waarbij het hele verloop, aanleiding en context van het incident werden weggelaten en enkel de voor het IDF compromitterende shots werden behouden, plaatsten zij de videoclip zondagavond op YouTube.

Een en ander bleef niet zonder gevolg en leidde tot de schorsing van Lt.-kolonel Eisner. Zowel regeringsleden, IDF officieren als de media in het algemeen keurde het optreden van de kolonel af en oordeelden dat het imago van het IDF hiermee geschonden was. Premier Benjamin Netanjahoe sloot zich aan bij de meute boeh-roepers jegens de IDF-officier en zei “Dat dergelijk gedrag niet typisch is voor IDF-soldaten en officieren en geen plaats heeft in het IDF en in de staat Israël”.

En inderdaad, wanneer Israëlbashers en bv. ISM anarchisten zich gedragen als losgeslagen wilde beesten wordt er nooit geklaagd maar wanneer een IDF officier in het zicht van de camera’s even over de schreef gaat begint overal in de wereld de alarmbel te rinkelen en kent de wereldwijde verontwaardiging geen grenzen.

17 dec. 2011: Egyptische soldaten stampen vrouw in elkaar

Zelfs het nieuws over het opflakkerend geweld in Syrië moet wijken voor dit ongelukkig incident. President Bashar Al Assad weigert categoriek elke camera en journalist om te beletten dat er beelden van zijn dagelijkse slachtpartijen zouden circuleren op YouTube. De  enige beelden die naar buiten lekken werden gemaakt door burgers met hun mobilofoons. Israël zou de ISM anarchisten beter naar Damascus en Homs sturen om daar aan den lijve te ondervinden wat een “échte hardhandige aanpak” precies inhoudt. Het zou hen het lachen spoedig vergaan.

Ik onthoud enkel de reactie van parlementslid Yaakov Katz van de partij Nationale Unie, die duidelijk misnoegd reageerde op de verklaring van Netanjahoe en de overdreven reactie om de IDF-officier uit zijn functie te zetten:

“Wij zijn het feit gewoon geraakt dat de media, die zich identificeert met radicaal links en anarchisten, diegene verdedigt die onze zonen, soldaten en officieren beschimpen en routinematig de 350.000 Israëlische burgers lastig vallen die in Judea en Samaria wonen. Wij hebben geen ogenblik getwijfeld dat de Israëlische media ook maar één goed woord zou over hebben omtrent deze officier.

Maar het is bijzonder droevig vast te stellen dat aan de vooravond van de Holocaust Herdenkingsdag (Yom HaShoah op 19 april a.s.) zowel de premier als de stafchef van het leger (Benny Gantz) zich onmiddellijk scharen aan de zijde van de mensen waarvan ze weten dat ze door hen evengoed hartsgrondig worden gehaat –  de vernielers van (olijf-)bomen, de stenengooiers, de wegblokkeerders en al diegenen die zoveel van hen houden.”

Met dergelijke ‘vrienden’ heeft men geen vijanden meer nodig [Richard Baehr]

Op 10 februari 2007 maakte Barack Obama zijn kandidatuur voor het presidentschap officieel bekend. Een maand later in Muscatine, Des Moines (Iowa), 11 maart 2007, zette Barack Obama zijn stempel op zijn toekomstige beleid omtrent de M-O crisis met het volgende citaat: “Nobody is suffering more than the Palestinian people”  bron. Dat zullen de Syriërs, Somaliërs, Soedanezen, en andere door de Amerikaanse regering en zijn president straal genegeerde volkeren niet graag horen.

Maar Israëlbashers en andere Jodenhaters geilen op dit soort leugens en falsificaties: Niemand lijdt meer dan het Palestijnse Volk. Bovendien, als ze al zouden lijden, wiens schuld is dat dan? Hamas? Al Fatah? De Moslim Broederschap? De Arabische Liga? De Arabische landen die de Palestijnse vluchtelingen in hun midden weigeren te integreren en hen al meer dan 60 jaar als 2de rangsburgers behandelen? Obama kent de daders van dat Palestijnse ‘lijden’ en dat wist hij vijf jaar geleden ook al: het is de schuld van Israël dat weigert met de voorafgaandelijke eisen van Mahmoud Abbas in te stemmen om de onderhandelingen herop te starten. 

Mit diesen `Freunden´ braucht man keine Feinde

De Obama-regering en haar Jeruzalem-syndroom

door Richard Baehr [http://www.haolam.de/]
vertaling E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com/]

Vorige week hebben meerdere kennissen me gewezen op een artikel in de Huffington post, dat geschreven werd door een langjarige functionaris van de Democraten uit Chicago. Hij heeft de afgelopen twee jaar besteed aan het zingen van lofliederen op president Barack Obama, vooral met betrekking tot de manier waarop deze Israël behandelt. Diezelfde functionaris heeft in het verleden E-mails verstuurd met lange lijsten, die moeten bewijzen dat Obama niet alleen een grote vriend van Israël is, maar in beel opzichten beter is voor Israël dan welke president dan ook voor hem. Deze E-mails werden door andere Obama-sympathisanten overgenomen, met de bedoeling de verandering van mening van de joodse ondersteuners van 2008, die in 2012 zouden kunnen overstappen, tegen te werken.

Lees verder