Utrecht: Radicale moslims overplakken ‘sexy’ poster voor museumweekend met vuilzakken

“Elk jaar kent het Museumweekend een thema dat het hele weekend in heel Nederland centraal staat. Dit jaar is dat: “Laat je verrijken door het museum”. De campagne wordt nog eens ondersteund met een bijpassende fotoreeks met de daarbij horende typetjes. Stoere man Barry met een 16e‐eeuws stilleven uit Museum De Fundatie te Zwolle. Blondie Marieke met een spaarvarken uit het Utrechtse Geldmuseum  en de in het roze pak gehulde Ruud, die een 18e eeuws boek uit het Haagse Museum Meermanno vasthoudt. Kortom alles wordt gedaan om het bezoeken van een museum in dit weekend nog leuker te maken” [bron]

Locale radicale moslims deden eveneens een duit in het zakje: De poster met het Blondie Marieke (plaatje hierboven) werd door moslims afgeplakt met vuilzakken wegens aanstootgevend… voor moslims. Om dergelijke ethische problemen in de toekomst te vermijden en iedereen het er zowat over eens is dat de integratie van de nieuwkomers is mislukt, stel ik voor dat WIJ ons aanpassen en de volgende keer Blondie Marieke in een zwarte niet-zo-sexy burqa stoppen. Zo heeft iedereen zijn heug en meug :(

Moslims censureren ‘sexy’ poster museumweekend

bron Algemeen Dagblad http://www.ad.nl/

Allah is Groot maar moslims Klein
‘Geen seksueel getinte reclame in onze wijk’, leest het briefje dat samen met een zorgvuldig vastgeplakte vuilniszak voorbijgangers het zicht moet ontnemen op een reclameposter voor het Museumweekend. De poster in kwestie, waarop een hoogblond meisje in een kort jurkje staat afgebeeld, is naar Nederlandse maatstaven allesbehalve aanstootgevend. De censuuractie gaat vergezeld van de kreet ‘Laa ilehe il Allah’. Vertaald: ‘Er is geen God dan Allah’.

Er is geen God dan Allah

Moslims in de Utrechtse wijk Kanaleneiland zien de posters blijkbaar als ‘pikant’ en dekten de ‘verleidelijke’ dame af met grijze huisvuilzakken. ‘Sta op en strijd mee in deze zaak. Ter bescherming van onze kinderen!’, staat er verder op het vlugschrift te lezen. De vrolijke plaat toont de, weliswaar kortgerokte maar alleszins bedekte, Marieke. Gehuld in een strapless roze charleston-jurkje, met gebloemde kousen en dito pumps, probeert ze dagjesmensen 14 en 15 april naar het Geldmuseum in Utrecht te lokken. Dit ter gelegenheid van het aanstaande museumweekend.

Bedekt
De combinatie van Mariekes ontblote schouders, korte jurkje en het spaarvarken onder haar arm zorgt echter duidelijk voor ophef. Feit is dat Ruud en Berry de ‘beeldenstorm’ in Utrecht schijnen te overleven, maar Marieke wordt op diverse bushokjes aan het oog ontrokken.

Verder werden ook posters voor het lifestyleblad Red Magazine afgeplakt. Daarop was, naast een jongedame op de cover, een strandtafereel in sfeervol zwart/wit te zien. Ook deze reclameuiting kon rekenen op censuur middels een vuilniszak en begeleidend schrijven.

Spotprent
In Turkije werd donderdag eveneens schande gesproken van een prent in het Rijksmuseum. Op de spotprent uit 1683 wordt de Ottomaanse sultan afgebeeld op zijn ziekbed. Een koran, aan het voeteind, wordt op de tekening gebruikt als toiletpapier. Het museum heeft de tekening niet verwijderd, ook al gaven Turkse media aan dat de ambassade hiertoe had verzocht.

Wel is een verklarende tekst opgehangen bij de afbeelding, die uitlegt dat de prent hoort bij het ‘volledige beeld’ dat het museum van 400 jaar Turks – Nederlandse relaties wil geven. Het museum onderschrijft echter niet de betekenis van de prent, stelt het bijschrift. Naar aanleiding van de Turkse reacties op de spotprent, en het handelen van het Rijksmuseum daarop, stelden de PVV’ers Kortenoeven, Bosma en Wilders kamervragen.

Intussen schijnt de zon op het strand van Tel Aviv in The Land of The Free, Israël


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

In het spoor van de enorme geldstromen naar ‘Palestina’ [Mitchell G. Bard]

Dollars en euro’s worden al jaren over de Palestijnse Autoriteit uitgekieperd en niemand die weet wat er met al die royale buitenlandse hulpfondsen is gebeurd. De Palestijnse vluchteling is hiermee de gulste en langdurigste bezoldigde vluchteling ter wereld, tenminste dat hadden zo kunnen zijn, ware al dat geld niet verdwenen in de zakken van hun illustere leiders…

De enorme geldstromen die vloeien naar de Palestijnse gebieden uit de kassen van het M-O Kwartet (Verenigde Naties, Europese Unie, Verenigde Staten en Rusland) en uit de landen van de Arabische Liga en de Moslimwereld, tarten al vele jaren het gezond verstand.

Corrupt tot op het bot

Anno 2009 werd er alleen al door de Europese Unie jaarlijks 800 miljoen euro versluisd naar de Palestijnse gebieden in Gaza en de Westelijke Jordaanoever. Maar waar blijven al die dollars, euro ‘s en roebels dan wel? Niet of nauwelijks waarvoor ze bedoeld werden. Op 14 maart 2010 werd Catherine Ashton, BZ voor de EU, gevraagd waar de hulp van de EU ter waarde van 3 miljoen euro per dag[!] was gebleven. Zij gaf in alle eerlijkheid toe dat ze daar geen flauw idee van had. Vreemd genoeg heeft ze nadien nooit getracht het verdwenen geld te achterhalen en het werd haar ook nooit meer gevraagd…

Het volgende artikel The Palestinian Money Trail van Mitchell G. Bard werd in 2003 door Jewish Virtual Library (JVL)  uitgebracht. Het circuleert al enkele jaren op vele websites en blogs op het internet. Drie jaar geleden heb ik het vertaald en op deze blog bij wijze van primeur voor het eerst in het Nederlands online gezet.

Hoewel sindsdien bijna negen jaar geleden zijn verstreken (Yasser Arafat was toen nog aan de macht), heeft dit artikel nog niets aan actualiteit ingeboet. De geldstromen zijn jaar na jaar alleen maar blijven toenemen. Merkwaardig genoeg werd tot op heden dit verslag nooit weerlegd of tegengesproken. U mag hier zelf invullen waarom niet…

Wie en waarom steekt hier de kop al zovele jaren in het zand als het om de Palestijnse corruptie en frauduleuze boekhouders gaat? Wie en waarom blijft die bodemloze financiële putten vullen van de PA en haar criminele bende boeven en oplichters? Een onthullend verslag.

The Palestinian Money Trail

door Mitchell G. Bard
bron: Jewish Virtual Library [http://www.ujc.org/]

Talloze rapporten hebben het lijden van het Palestijnse volk in de betwiste gebieden gedocumenteerd. Dit is een menselijke tragedie die het directe resultaat is van het falen van het Palestijnse leiderschap en de corruptie van de Palestijnse Autoriteit (PA), de koepelorganisatie waarvan Al-Fatah – de partij van Yasser Arafat en Mahmoud Abbas (Abu Mazen) – de grootste factie vormt.

Yasser Arafat, in 2002 door Forbes gerangschikt als nummer 9 van de rijkste mensen op de wereld...

Yasser Arafat, in 2002 door Forbes gerangschikt als Nr. 9 van de rijkste mensen ter wereld

De voornaamste reden voor de verslechterende situatie van de Palestijnen is de strategische keuze die Yasser Arafat heeft gemaakt om te kiezen voor de weg van het geweld in plaats van onderhandelingen. Na zijn afwijzing van het aanbod Israël van een onafhankelijke Palestijnse staat, escaleerde Arafat het niveau van de terreur. Noch hij noch zijn premiers Abu Mazen of Abu Ala hebben voldaan aan het akkoord van de Road Map, waarin zij verzaakten aan hun verplichtingen om hun terroristische infrastructuur te ontmantelen en een einde aan het geweld te maken. Intussen is de Palestijnse levensstandaard dramatisch gedaald.

De problemen waarmee het Palestijnse volk worden geconfronteerd en de dramatische toestand van de Palestijnse economie, zijn niet te wijten aan het gebrek aan middelen. Maar in plaats van te zorgen voor voeding, huisvesting en tewerkstelling voor de Palestijnen, worden aanzienlijke bedragen aan financiële steun achterover gedrukt door Yasser Arafat en andere PA ambtenaren voor hun persoonlijk voordeel.

Lees verder

Jordaanse nationaliteit van Abbas en kopstukken PA-PLO dra ingetrokken [Khaled Abu Toameh]

Mahmoud Abbas: “Ich bin ein… Jordanien”

Verleden jaar schreef ik hier nog hoe Palestijnse leiders zoals Mahmoud Abbas, Mohammed Dahlan en andere topleiders van de PA stiekem de Jordaanse nationaliteit hebben aangenomen. Dat bijzondere ‘voorrecht’ (door sommigen gekapitteld als verraad aan de Palestijnse Zaak) dreigen ze thans weer te verspelen. Een gevolg van het Palestijnse streven naar onafhankelijkheid en tegelijk de vrees van koning Abdullah II voor een mogelijke Palestijnse staatsgreep in Jordanië. Een uitbraak van de ‘Arabische Lente’ dreigt in Jordanië. Lees hier hoe zich donkere wolken opstapelen boven het regime van Jordanië. Dat nieuws, naturaliseren en opnieuw de-naturaliseren van Palestijnen, is dagelijkse kost in de Arabische wereld. Amper drie zomers terug, juli 2009, werden duizenden Palestijnen hun Jordaanse nationaliteit afgenomen.

Het gesol met de Palestijnse vluchtelingen – door de Arabieren – blijft maar verder duren. Een zoveelste bewijs dat er in feite geen “pro-Palestijnse” beweging of organisaties bestaan. Er bestaat in de Arabische wereld enkel maar een anti-Israëlische en/of een anti-Joodse sien. De Palestijnse vluchtelingenkwestie wordt door moslims en Arabieren aldus frequent gebruikt als de knuppel om Israël te slaan. De vluchtelingenkampen worden als een open zweer voor de wereld geconserveerd, gekoesterd als ware het de Britse kroonjuwelen, enkel en alleen maar met het doel Israël te demoniseren en de-legitimeren. In werkelijkheid geeft geen enkele Arabier en geen enkele moslim in het hele Midden-Oosten ook maar één cent voor het leven van een Palestijn. Zij dienen voor hen in het beste geval hooguit als kanonnenvlees in de strijd om de vernietiging van de Joodse staat.

Jordan to revoke citizenship of PA, PLO officials

door Khaled Abu Toameh
bron: http://www.jpost.com/

Nogal onverwacht heeft Jordanië besloten om het Jordaanse staatsburgerschap te herroepen van hooggeplaatste ambtenaren van de Palestijnse Autoriteit en van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO), zo wisten bronnen te melden afgelopen woensdag 11 april ’12. Diezelfde bronnen melden dat deze maatregel ook de leiders geldt van de Palestijnse Autoriteit, die vanaf dan enkele tijdelijke paspoorten zouden krijgen om hun reis naar het land te vergemakkelijken. De maatregel valt samen met de nieuwe Jordaanse kieswet die hiermede de Palestijnse vertegenwoordiging in het parlement wil beperken.

Lees verder

Joden horen even thuis op West Bank als de Palestijnen die ooit in Israël woonden [Yisrael Medad]

Yisrael Medad (rechts), een in New York geboren Joodse zakenman, verhuisde in 1981 naar Shiloh, een Joodse gemeenschap halfweg Nabloes en Ramallah in Judea & Samaria. Shiloh werd in 1978 door acht gezinnen gesticht in de ‘betwiste gebieden’ en telt tegenwoordig ongeveer 2.500 inwoners. De naam West Bank is in feite niet correct. Die naam werd gegeven door Jordanië dat na de Israëlische Onafhankelijkheidsoorlog van 1947-49 het gebied illegaal annexeerde tot het IDF in 1967 het gebied heroverde op de Arabieren. Het ‘betwiste gebied’ dat toen ten westen lag van de Jordaanrivier, werd door Jordanië als de ‘westbank’ (westelijke oever) aangeduid en later door het Westen overgenomen als ‘West Bank’ (in 2 woorden en nog later zelfs in hoofdletters!) [bron]

In defense of ‘settlements’

Joden horen net zoveel thuis in Judea en Samaria als de Palestijnen die ooit in Israël woonden

door Yisrael Medad
Los Angeles Times [http://www.latimes.com/]

Niemand, inbegrepen een president van de Verenigde Staten van Amerika, heeft het recht om mij, een Jood, te vertellen dat ik niet mag wonen en leven in het gebied van mijn nationaal thuisland. Dat is één van de belangrijkste redenen waarom mijn vrouw en ik in 1981 besloten om naar Shiloh te verhuizen, een zogeheten ‘nederzetting’ die op ongeveer 45 kilometer ligt ten noorden van Jeruzalem.

Nadat Shiloh in 1978 werd gesticht, eiste de toenmalige president Jimmy Carter van eersteminister Menachem Begin dat het dorp met acht gezinnen werd ontruimd. Carter drong van bij de aanvang van de ontmoeting met Menachem Begin erop aan, dat hij de activiteiten van de Joden om hun aanwezigheid in hun historisch thuisland weer op te bouwen, zou ‘bevriezen’.

Zijn toenmalige informatie assistent Shmuel Katz vertelde later dat Begin hem antwoordde:

“U, mijnheer de president, heeft in de Verenigde Staten een aantal plaatsen die namen dragen zoals Bethlehem, Shiloh en Hebron, en u heeft niet het recht om aan toekomstige inwoners te verbieden dat ze in die plaatsen mogen wonen. Net zoals u, heb ik ook dat recht niet in mijn eigen land. Elke Jood heeft het recht om te wonen waar hij dat graag wilt.”

We snellen nu vooruit naar de huidige tijd naar Barack Obama, die op 15 juni 2009 in een ontmoeting met de Italiaanse eerste minister Silvio Berlusconi de opmerking maakte, dat Joodse gemeenschappen die buiten de Groene Lijn wonen ‘in vroegere overeenkomsten werden aangeduid als illegaal.’ Ik wil graag geloven dat de president werd misleid. Er is helemaal niets illegaals aan een Jood die wenst te leven in de plaatsen waar het Judaïsme werd geboren. De suggestie dat het recht om ergens te mogen wonen afhankelijk moet zijn van ras, religie of etnische achtergrond leunt gevaarlijk dicht aan bij de ontwikkeling van een racistische ideologie.

Lees verder

Gematigd Al Fatah en Hamas zijn het weer eens: ons doel is Israël vernietigen [Elder of Ziyon]

Doha, Qatar, 6 februari 2012. Mahmoud Abbas (Al Fatah) en Khaled Meshaal (Hamas) reiken elkaar de hand. Het eenheidsakkoord is een feit. De wapenbroeders zijn het weer eens geworden. En nu… samen Israël vernietigen en de Joden uitdrijven!

Fatah and Hamas agree – the goal is to destroy Israel

door Elder of Ziyon [http://elderofziyon.blogspot.com/]
vertaling E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com/]

Palestinian Media Watch (PMW) berichtte op dinsdag 10 april ’12 het volgende:

Een minister van de Palestijnse Autoriteit (PA) verklaarde vorige maand, dat de Palestijnen zich moeten verenigen om zich te richten op de vernietiging van Israël. Tijdens een bijeenkomst met de deelname van drie PA-ministers riep de Minister van Sociale Zaken Majida al-Masri op tot Palestijnse eenheid en verzoening tussen Fatah en Hamas om ”zich te wenden tot de strijd voor de bevrijding van Palestina – Heel Palestina.”

Palestinian Media Watch heeft gedocumenteerd dat wanneer de Palestijnse Autoriteit de uitdrukking “geheel Palestina” gebruikt, zij geheel Israël daarbij insluiten.

Hieronder het verslag van de bijeenkomst in het officiële PA-dagblad:

“De vrouwen van Palestina herdachten de 8ste maart met een centrale bijeenkomst, bijgewoond door een groep vrijgelaten, vrouwelijke gevangenen uit de verschillende districten van de Westelijke Jordaanoever. Aan dit evenement werd deelgenomen door de Minister voor Vrouwenzaken, Rabiha Dhiab; Minister voor Gevangenen Zaken, Issa Karake; Minister van Sociale Zaken Majida al-Masri …. en vertegenwoordigers van de Bezette Gebieden in 1948 (c.q. het Palestijnse eufemisme voor Israël) ….

Al-Masri veroordeelde scherp de Israëlische Dienst Gevangeniswezen voor zijn behandeling van de hongerstakende gevangene Shalabi …. “Wij eisen van iedereen om te werken aan verzoening (tussen Fatah en Hamas) en om de toestand van verdeeldheid te beëindigen, zodat we in staat zijn op te staan tegen de bezetting om haar activiteiten tegen onze gevangenen stop te zetten en ons te wenden tot de strijd voor de bevrijding van Palestina – heel Palestina” (Al-Hayat Al-Jahida, 9 maart 2012).

Dat maakt Fatah ongeveer net zo expliciet als Hamas in zijn verlangen om Israël te vernietigen.

Op zaterdag sprak de eerste vicevoorzitter van de (Hamas) Palestijnse Wetgevende Raad, Ahmad Bahr, met een groep buitenlanders die hadden deelgenomen aan die “Miles for Smiles” konvooien, die onverklaarbaar gemakkelijk de veronderstelde belegering van Gaza om de paar maanden weten te doorbreken. Hij vertelde deze vrolijk lachende ‘mensenrechtenactivisten’ dat “het Palestijnse volk niet zal afzien van zijn rechten en het verzet en de Jihad zal voortzetten tot de bevrijding van heel Palestina.”

Natuurlijk, geen van deze vreedzame Britten of Zuid-Afrikanen in het publiek, had bezwaar tegen het verklaarde doel van de Jihad om de Joodse staat te vernietigen. Geen stond op om te zeggen dat ze een tweestatenoplossing ondersteunden. Geen kwam thuis en schreef een gekweld opiniestuk over het feit, dat ze zich niet gerealiseerd hadden, dat Hamas werkelijk met geweld een democratische staat wil vervangen door nog een islamistische staat.

Islamitische Jihad viert zelfmoordaanslag op bus in Kfar Darom van 9 april 1995 [met video]

Islamic Jihad Celebrates Kfar Darom Bus Attack (1995)

naar een artikel van Challah Hu Akbar
[http://challahhuakbar.blogspot.com/]

De Islamitische Jihad, de op Hamas na grootste en actiefste terreurgroep in Gaza die door Iran wordt gefinancierd en bewapend, had afgelopen maandag 9 april weer wat te vieren. Op die dag was het exact 17 jaar geleden dat de Jihad met een bomauto een zelfmoordaanslag pleegde op een lijnbus waarbij zeven Israëlische soldaten en een burger werden gedood.

Khaled Mohammed Khatib

Op de website van de Islamitische Jihad wordt dat “succes” uitbundig herdacht, aanslag die zij een “grootse verwezenlijking” noemt. Bij de aanslag kwam ook de terrorist om en zijn familie vertelde dat ze nog altijd erg trots zijn op zijn actie. De Jihad plaatste ook een video op zijn website waar een korte reconstructie is te zien van de aanslag. De website vermeld trots 10 gedode soldaten maar dat is niet correct.

In de vroege ochtend van 9 april 1995 vervoerde een gelede Lijnbus Nr. 36 meer dan 60 soldaten en burgers naar de Joodse nederzetting Kfar Darom in de Gazastrook. Khaled Mohammed Khatib, een bouwvakker uit het vluchtelingenkamp Nusseirat en in zijn vrije tijd een militant van de Islamitische Jihad, was eveneens op pad. Om 11u45 locale tijd zat hij in zijn voertuig geladen met een zware bom, geduldig zijn kans af te wachten. Op het ogenblik dat de Lijnbus in zicht kwam ramde hij met zijn wagen de bus, haalde een schakelaar over aan zijn stuurkolom en blies zichzelf op naar de eeuwige verdoemenis.

Zeven Israëlische soldaten en één Amerikaanse burger kwamen hierbij om het leven en een twintigtal anderen werden licht tot zwaar verwond. De volgende soldaten stierven in de aanslag: de sergeanten Yuval Regev, Meir Scheinwald, Itai Diener Zvi Narbat, Netta Sufrin, Avraham Arditi en korporaal Tal Nir, allen tussen 19 en 20 jaar oud.

Later op dezelfde dag volgde nog een tweede aanslag. Imad Abu Amouna, een militant van Hamas maar die blijkbaar ongeduldig werd van het wachten op zijn bevrijdende ‘martelarenschap’ zich had aangesloten bij de Islamitische Jihad, reed in een zelfmoordaanslag met zijn bomauto in op een Israëlisch konvooi nabij Netzarim in Gaza. Niemand werd gedood, maar dertig militairen werden gewond. De bom die door Amouna werd gebruikt was in elkaar geflanst door Yahya Ayyash.

Alisa Flatow
Bij de zelfmoordaanslag in Kfar Darom kwam ook één burger om het leven. De 20-jarige Amerikaanse studente Alisa Flatow, afkomstig uit West Orange, New Jersey, studeerde aan de Brandeis Universiteit in Massachusetts en was op dat ogenblik op studievakantie in Jeruzalem. Toen zij later aan haar verwondingen overleed, schonk haar familie haar organen weg om het leven van anderen te redden.

De familie liet het daar echter niet bij en stelde een vervolgingsprocedure in tegen de Iraanse regering, zoals bekend de sponsor van de Islamitische Jihad. In 1998 veroordeelde een Federale Districtsrechter in de VS de Iraanse staat tot het betalen van 247,5 miljoen dollars schadevergoeding.

The New York Times citeerde haar vader zeggende: “Alisa hield van het Joodse volk, de Tora en het Land van Israël… Zij geloofde dat het goede inherent aanwezig is in alle mensen. Zij geloofde dat ze veilig was in Israël en niemand kon haar van dat geloof afbrengen. Haar laatste bijdrage aan het volk van Israël waren haar organen die ze naliet om levens in nood te redden.”

De Lijnbus van Kfar Darom na de ravage, 9 april 1995