Toulouse pogrom: Au Revoir Les Enfants [Bruce Bawer]

Hun misdaad? Geboren te zijn uit een Joodse moeder...

Au Revoir Les Enfants

door Bruce Bawer [http://frontpagemag.com/]
vertaling: Vederso/E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com/]

Na de moord vorige week op drie kinderen en een rabbijn in een Joodse school in Toulouse, suggereerden eerste berichten dat de moordenaar een blanke, rechtse racist zou zijn die het voorzien had op minderheden. Echter, de terrorist van Toulouse bleek, zoals zoveel daders van onuitsprekelijke wreedheden in Europa, een islamitische Jihadist te zijn – een zelfverklaarde Moejahedien en lid van Al Qaeda, die zei dat hij erop uit was om de dood van Palestijnse kinderen te wreken en de militaire betrokkenheid van Frankrijk in de islamitische wereld…

Mohammed Merah lacht de wereld uit

Het is zeker waar dat het “radicale antizionisme” – en niet te vergeten het boosaardige antisemitisme – in West-Europa in de lift zit. Maar het is ook waar dat vóór deze huidige golf van Jodenhaat tot werkelijke bloei kwam, er een diepgewortelde vijandigheid tegen Joden al gebruikelijk was onder moslims in Frankrijk.

De mensen in Frankrijk waren zogenaamd geschokt door de moord, geschokt om te ontdekken dat de Joodse schoolkinderen in hun eigen land op zo’n manier vermoord konden worden. Ik weet niet wat ik aanmoet met deze uitspraken van dit “geschokt zijn.” Een feit is, dat Joodse schoolkinderen in Frankrijk al jaren in gevaar zijn en eenieder, die enig interesse in dit onderwerp heeft, weet dit ook al jaren.

Twee woorden: Obin Rapport. Al verscheidende jaren geleden benoemde het Franse Ministerie van Onderwijs een (onderzoeks)team onder leiding van een zekere Jean-Pierre Obin om de impact van de islam op scholen in het land te onderzoeken. Obin en zijn collega’s reisden naar 61 scholen in Frankrijk, observeerden het leven van de leerlingen, interviewden medewerkers van scholen, vanaf de directie tot en met de kok van de kantine, en produceerden een rapport met als titel “De signalen en uitingen van religieuze verbondenheid in onderwijsinstellingen.”

Snel verder lezen KLIKKEN op–>>

Hun conclusies waren zo opzienbarend, dat het rapport onder in de la verdween in plaats dat het ministerie het voor publicatie vrijgaf. Gelukkig bestaat er zoiets als het internet en in maart 2005 werd het rapport (van juli 2004) gelekt en het verscheen online. Het is nu beschikbaar op de eigen website van het ministerie. Elk van de 18.000 woorden in het Obinrapport is het lezen waard. En het is ontnuchterend, zoals ik in 2006 vaststelde in mijn boek “While Europe slept”.

“Het rapport is grotendeels een catalogus van (soorten) weigeringen: in toenemende mate weigerden moslimleerlingen om te zingen, om te dansen, aan sport deel te nemen, een gezicht te tekenen, of een instrument te bespelen….Ze weigerden het eten van de schoolkantines, omdat het niet “halal” was en ze weigerden bij wiskunde een rechte hoek te tekenen, omdat het op een deel van een kruis lijkt. Ze weigerden om te zwemmen, omdat ze niet vies willen worden van het water van ongelovigen. Ze weigerden werken van schrijvers van de Verlichting te lezen, zoals Voltaire en Rousseau, omdat deze anti-religieus zijn. Cyrano de Bergerac, omdat het te pikant is, Madame de Bovary vanwege de vrouwenrechten en Chrétien de Troyes, omdat het, nou ja, omdat het Chrétien is. Ze weigerden fundamentele feiten van de christelijke en joodse geschiedenis te accepteren en wezen het bestaan van pre-islamitische religies in Egypte regelrecht af.”

Veel islamitische leerlingen weigerden zichzelf als Frans te beschouwen: toen hen verteld werd dat ze Frans waren, zeiden ze dat dit onmogelijk was – ze waren moslims! Ze verwierpen uitdrukkelijk het laïcisme (het concept van het publieke secularisme, dat de kern is van de moderne Franse samenleving) en noemden het anti-religieus. Sterker nog, ze verwierpen westerse waarden tout court . En ze hadden bewust de momenten van stilte verstoort ter herdenking van de slachtoffers van 9/11 en van de bomaanslagen in 2004 op de treinen in Madrid. Velen van hen uitten openlijk hun bewondering voor Osama bin Laden.

Maar de misschien meest ontnuchterende onthullingen in het Obinrapport hadden betrekking op de houding van islamitische leerlingen tegenover Joden en het effect hiervan op hun Joodse klasgenoten. In de geschiedenislessen maakten islamitische leerlingen bezwaar tegen alles wat te maken zou kunnen hebben met het Jodendom. Ontkenning van de Holocaust was gebruikelijk. En natuurlijk was de gehele geschiedenis van het Midden-Oosten, speciaal de Israël – Palestina kwestie, een mijnenveld.

Naast het “routinematig” gebruik van woorden als Jood en Fuij (smous) als beledigingen, rapporteerden Obin en zijn collega’s een toename van bedreigingen en aanvallen ” door leerlingen van Noord-Afrikaanse origine” op klasgenoten, van wie bekend was of vermoed werd dat ze Joods waren. “In de getuigenissen die we verzamelden, worden gebeurtenissen in het Midden-Oosten zowel als een hoofdstuk uit de koran aangehaald om woorden of agressie te rechtvaardigen.” Moslimkinderen spraken positief over de vervolging en uitroeiing van Joden, het loven van het nazisme of Hitler was “niet ongebruikelijk,” antisemitische graffiti, waaronder hakenkruisen, overvloedig.

Als gevolg hiervan werden in sommige steden Joodse leerlingen van hun klasgenoten gescheiden van en naar school gebracht. In veel gevallen, op verzoek van de Joodse ouders, was alleen het schoolhoofd op de hoogte van de Joodse identiteit van de kinderen en werd deze verborgen voor zowel docenten als de andere kinderen – hoewel, zoals Obin en zijn collega’s opmerkten: “De achternamen van leerlingen maken het soms onmogelijk om zoiets te verbergen.” (Heeft u onlangs nog de film Au revoir les enfants gezien?)

Bij het opstellen van hun conclusies over het effect van dit alles op Joodse leerlingen namen Obin en zijn team geen blad voor de mond. Ik zal eerst citeren uit het Franse origineel: “Il est en effect, sous nous yeux, une et stupéfiante cruelle realité: en France les enfants juif – et isl sont les seuls dans ce cas, ne peuvent plus de nos jours être scolarisés dans n’importe quel etablissement.” Met andere woorden: “Het is in feite, in onze ogen, een verbijsterende en wrede realiteit: in Frankrijk kunnen Joodse kinderen, en dit statement geldt alleen voor hen, vandaag de dag niet meer aan elke onderwijsinstelling worden opgeleid.”

Dat was in 2004. Ik heb niet de illusie dat de situatie, sinds het rapport is geschreven, voor Joodse kinderen in Frankrijk is verbeterd – integendeel. Ik ben er zeker van dat de dingen alleen maar erger zijn geworden. Ik kan me voorstellen dat dit, tenminste voor een deel, een reden is waarom sommige Joodse ouders hun kinderen naar Joodse scholen sturen, zoals de school in Toulouse, vermoedelijk omdat ze denken dat hun kinderen daar veiliger zijn dan in openbare scholen. Misschien hebben de ouders van tenminste een van die vermoorde kinderen in Toulouse juist om die reden hun kind op die school in laten schrijven!

Maar deze moordpartij, uitgevoerd door een jonge man (23 jaar) en vermoedelijk ook pas een paar jaar van school af, bevestigt alleen dat Obin absoluut gelijk had: er is geen school in Frankrijk – niet eens een Joodse school! – waar Joodse kinderen veilig zijn voor het verderfelijke kwaad van de islamitische Jodenhaat. Het onderstreept ook het feit dat, in al die jaren nadat Obin alarm sloeg, er niets significants door de Franse autoriteiten is gedaan om de gruwelijke gang van zaken, die Obin en zijn collega’s zo onomwonden aan de kaak stelden, aan te pakken. Na Toulouse is het nu de vraag: Zal nu alles worden gedaan om het mogelijk te maken dat Joodse kinderen in Frankrijk weer veilig naar school kunnen? Doe eens een gok!

About these ads

Geplaatst op 30 maart 2012, in Toulouse Massacre. Markeer de permalink als favoriet. 1 reactie.

  1. De vader van Merah wilk de Franse staat aanklagen vanwege de ‘moord’ op zijn zoon. De brutaliteit! De terrorist mag niet eens in Algerije zelf begraven worden. Een slim land.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 563 andere volgers

%d bloggers like this: