Christenen wakker schudden als tegenwicht tegen de islam

Zoals ook uit het kaartje blijkt van Open Doors [KLIKKEN voor een groter beeld], zijn de landen die het meest de Christenen vervolgen, tegelijk ook de landen die traditioneel de Joden vervolgen. En dat is geen toeval. De Islam duldt nu eenmaal geen andere religies in haar nabijheid. [Klik hier om de Vervolgingsindex te bekijken]. In combinatie met haar cultuur van [aanzetten tot] haat, onverdraagzaamheid en geweld, heeft dit de afgelopen jaren en meer in het bijzonder de afgelopen maanden, reeds tot reusachtige bloedbaden geleid onder meer in Irak en Egypte. Zelfs in ‘Palestina’ in Bethlehem is de Christenmeerderheid van vroeger weggezinkt in een schamele minderheid.

Christen wachrütteln als Gegengewicht zum Islam

door Bärchen
vertaald uit het Duits door: E.J. Bron

Op 17 april vond in een evangelische kerk in het oosten van Berlijn voor 150 meest jonge christenen een informatieve godsdienst plaats met als thema “Hoe moeten christenen op de islamisering van Duitsland reageren”. Deze campagne wordt georganiseerd door de organisatie Initiative 1683. “We willen christenen in ons land wakker schudden, opdat ze een sterk tegenwicht tegen de islam vormen. Dat zal een hele positieve invloed op onze samenleving hebben en ik denk dat we goed op weg zijn”, aldus Victoria Lucas, medewerkster van Initiative 1683.

Door liederen en gebeden omlijst, hadden de journalist/publicist Michael Mannheimer en de van de islam tot het christendom bekeerde prediker Nassim Ben Iman ieder een half uur de tijd om hun standpunten voor te stellen.

Slecht nieuws

“Ik heb slecht nieuws”, begon Mannheimer. Toen ging het slag op slag: De Kopten zouden vanwege de talrijke moorddreigingen al meer dan een jaar geen godsdienst kunnen houden zonder politiebescherming – in Duitsland! Er zouden aanvallen plaatsvinden op orthodoxe priesters en joodse rabbi´s – in Duitsland! Ieder jaar zouden er naar schatting van de binnenlandse veiligheidsdienst 50 tot 100 Turken worden vermoord, omdat ze zich tot het christendom willen bekeren – in Duitsland! De islamitische moordenaars zouden hierover geen schuldgevoelens hebben, integendeel, ze zouden zich vrome moslims voelen. Want bekering zou in de islam een doodszonde zijn (Mohammed: “Dood diegenen die de religie verlaat!”).

De grootste christenvervolging ter wereld zou niet hebben plaatsgevonden in de tijd van keizer Nero in Rome, maar vindt nu plaats. Iedere drie minuten wordt er in de wereld een christen vanwege zijn geloof vermoord, overwegend in islamitische landen. Sinds het begin van de zogenaamde “Arabische revolutie” zou er in Egypte elke dag een kerk worden verwoest. Heel erg zou de christenvervolging in Turkije zijn. Nog tot het einde van het Ottomaanse rijk 90 jaar geleden zouden er 30% christenen in Turkije hebben geleefd, tegenwoordig zouden het nog 0,2% zijn. De joodse bevolking in de Arabische landen zou de afgelopen 30 jaar met 99% zijn gedaald, van 850.000 naar 7.200.

Snel verder lezen KLIKKEN op –>

Redenen: het inwonende geweld van de islam. Het algemene verbod om te doden in alle andere wereldreligies zou tegenover een gebod om te doden in de islam staan. Het zou het doden van ongelovigen belonen met het martelaarschap. Het andere verschil tussen een christelijke en een islamitische martelaar: de ene zou zich voor zijn geloof laten vermoorden, de andere zou voor zijn geloof moorden. De islam zou een als religie gecamoufleerde politieke beweging zijn, wiens doel wereldheerschappij zou zijn. Een geheim besluit van de islamitische algemene conventie in 1980 in het Pakistaanse Lahore zou van plan zijn om alle, vooral in islamitisch gebied levende, christenen en Joden uit te roeien en zou daarmee de islamitische tegenhanger van de Wannsee-conferentie van de nazi´s in 1942 zijn.

In alle islamitische landen zouden moslims de slechtst geïntegreerde groep immigranten zijn, niet vanwege sociale problemen of ontwikkelingsachterstanden, maar omdat ze afstand hielden tot de “ongelovigen”, zoals hen in de koran wordt voorgeschreven door de zogenaamde anti-integratie soera 5, vers 51: “O, gij die gelooft, neemt de Joden en de Christenen niet tot vrienden. Zij zijn elkanders vrienden. En wie uwer hen tot vrienden neemt, is inderdaad één hunner. Voorwaar, God leidt het overtredende volk niet.”

Dit alles – de bedreigend toenemende parallelsamenlevingen, de bewust bevorderde islamisering en het in de islam inwonende geweld – zou helemaal worden doodgezwegen door de Duitse media. Het falen van de politieke en intellectuele elites in Duitsland, die niet wilden geloven dat de islam echt zou menen wat hij zou aankondigen, zou nog groter zijn dan dat van hun grootvaders, die 75 jaar ook niet wilden geloven dat Hitler zijn aankondigingen in “Mein Kampf” zou waarmaken. Want ze hadden van de geschiedenis moeten leren.

Hij zou, besloot Mannheimer, in de jaren-70 in West-Berlijn hebben gestudeerd, een prachtige jeugd hebben gehad en van de vrijheid hebben genoten. Tegenwoordig zou hij zijn land echter niet meer herkennen. We zouden in Duitsland nu in een periode van een nieuwe inquisitie en een alles onderdrukkende politieke correctheid leven, waarin het niet meer mogelijk zou zijn om openlijk de waarheid te zeggen zonder bang te hoeven zijn voor ingrijpende beroepsmatige consequenties en vaak ook voor zijn gezondheid.

De verkeerde vraag

De toespraak van Mannheimer liet bij het publiek een duidelijk beklemmend gevoel achter wat betreft de hoeveelheid alarmerende feiten. Dat veranderde met het optreden van Nassim Ben Iman, die deze feiten geenszins betwistte, maar toch een ander accent aanbracht. “Ik breng goed nieuws!”, begon hij. Uiteraard zou het belangrijk zijn voor christenen om hun ogen niet te sluiten voor de islamisering en hun stem ertegen te verheffen. Het geweld zou in de theologie van de islam aanwezig zijn en voorgeleefd zijn door Mohammed, terwijl uitwassen en foutieve ontwikkelingen in het christendom terug te voeren zouden zijn op het misbruik door de kerk, die tegen de daden en woorden van Jezus in gehandeld zou hebben. Desondanks zouden christenen de ideologie van de islam van de mensen moeten scheiden. Want de liefde en de kracht van Jezus zou harten kunnen veranderen en van potentiële terroristen evangelisten kunnen maken. Hijzelf als voormalig overtuigd moslim zou daarvan het beste voorbeeld zijn.

De islam zou zich in het Westen alleen daarom verbreiden, omdat er een groot waardevacuüm in de christelijke samenlevingen zou zijn ontstaan. Naar aanleiding van de belegering van Wenen door de Turken zou Luther al hebben gezegd: “De islam is de gesel van God voor een in slaap gesukkelde christenheid”. Daarom zouden er christenen nodig zijn, die de Bijbel weer serieus nemen. Na een islamkritische toespraak voor het Beierse parlement zou iemand hebben gevraagd: “Wat kunnen we dan doen om de islamisering tegen te houden?”. Dit zou de verkeerde vraag zijn. De goede vraag zou zijn: “Wat moeten we doen om onze christelijke waarden te behouden?”. Al datgene, dat we in Duitsland zouden waarderen – mensenrechten, democratie, burgerlijke vrijheden – zou berusten op deze christelijke waarden.

Het gebod van de christelijke naastenliefde tegenover alle mensen, dus ook tegenover moslims, zou echter niets te maken hebben met een vermenging van de religies vanuit verkeerd begrepen tolerantie en politieke correctheid. De islam zou het fundament van het christelijke geloof bestrijden, namelijk dat Jezus als zoon van God voor de zonden van de mensen gestorven en opgestaan is. Daarom zou hij, aldus Ben Iman, ook zo boos worden over de zogenaamde “oecumenische godsdiensten”: een evangelische predikant, een katholieke priester en de imam van de plaatselijke moskee treden gezamenlijk op. De imam leest een Arabisch gebed, dat niemand begrijpt, en toch zegt iedereen achteraf “amen”. Dat zou niets te maken hebben met “tolerantie” of “liefde”, maar zou hoogverraad zijn aan het christelijke geloof. De consequentie van zulke halfslachtigheid en leugenachtigheid zou gewoon de islamisering zijn.

De islamisering aannemen als uitdaging

Conclusie van Ben Iman: de christenen zouden tegenwoordig niet in het christelijke Luilekkerland leven, maar er zouden serieuze uitdagingen bestaan, die ze zouden moeten aangaan. Tegelijkertijd zouden ze zich echter niet door de angst moeten laten leiden, maar door hun vertrouwen en hun geloof in God. De christenen zouden de uitdaging van de islam aannemen.

Mijn eigen conclusie: hoewel ik altijd afstand bewaar tot georganiseerde christenen, moet ik toegeven dat de positieve uitstraling van Ben Iman indruk op mij heeft gemaakt, temeer daar de manifestatie in een gemeente van de evangelische kerk plaatsvond, die normaal gesproken gedomineerd wordt door depressief overkomende, alle tegenstellingen vervagende en sociaalromantiek prekende oud-68´er-predikanten. Ook de jonge gemeente (gemiddelde leeftijd 22 jaar!) kwam geenszins ouderwets en oubollig over, maar wakker en vriendelijk, de gebeden en liederen waren krachtvol en optimistisch. Graag meer van zulke christenen!

Bronnen: Politically Incorrect: Christen wachrütteln als Gegengewicht zum Islam door Bärchen, PI-Berlijn, van 22 april 2011; vertaald uit het Duits door: E.J. Bron; Europäische Werte: “Weltweite Christenverfolgung durch den Islam” – een essay van Michael Mannheimer van 26 januari 2011;