Elie Wiesel: Jeruzalem staat boven elke politiek

Oude foto van de Damascuspoort eind 19de eeuw. Jeruzalem hier nog in handen van de moslimwereld. Dat is nog goed te merken aan de vervallen staat waarin de stad toen verkeerde. Zelfs de islamitische Rotskoepel en al-Aqsa moskee stonden op instorten. In 1967 zal gelukkig alles weer goed voor Jeruzalem komen, wanneer de Joden de stad herwonnen op de Arabieren na er door hen 19 jaar lang uit verbannen te zijn geweest…

Jeruzalem ligt onder vuur. Jodenhaters, die zich verbergen achter zelf gelegaliseerde Israëlhaat of achter de maskerade van ‘goedbedoelde kritiek‘ op Israël als hèt moderne hedendaagse excuus om de Joden te slaan, belagen Jeruzalem.

Zij wensen de 3000-jaar oude hoofdstad van het Joodse volk – of delen ervan – te verkwanselen voor een handvol zilverlingen aan de hoogstbiedende onder de traditionele vijanden van het Joodse volk in de moslimwereld van Arabieren en Perzen en hun hoeren en aanhangers in het Westen en de rest van de wereld. Zelfs die verdwaasde Joden van JStreet en JCall denken hier nog goede zaken te kunnen doen.

Hieronder volgt de integrale tekst van Nobelprijswinnaar en Holocaustoverlevende Elie Wiesel die hij vorig jaar op 16 april 2010 publiceerde in The International Herald Tribune, The Washington Post, The Wall Street Journal en op 18 april 2010 in The New York Times. [Lees ook dit op Brabosh.com: Eli Wiesel en de bevrijding van Jeruzalem in juni 1967]:

Jerusalem is Above Politics

door Elie Wiesel

It was inevitable: Jerusalem once again is at the center of political debates and international storms. New and old tensions surface at a disturbing pace. Seventeen times destroyed and seventeen times rebuilt, it is still in the middle of diplomatic confrontations that could lead to armed conflict. Neither Athens nor Rome has aroused that many passions.

For me, the Jew that I am, Jerusalem is above politics. It is mentioned more than six hundred times in Scripture—and not a single time in the Koran. Its presence in Jewish history is overwhelming. There is no more moving prayer in Jewish history than the one expressing our yearning to return to Jerusalem. To many theologians, it IS Jewish history, to many poets, a source of inspiration. It belongs to the Jewish people and is much more than a city, it is what binds one Jew to another in a way that remains hard to explain. When a Jew visits Jerusalem for the first time, it is not the first time; it is a homecoming. The first song I heard was my mother’s lullaby about and for Jerusalem. Its sadness and its joy are part of our collective memory.

Since King David took Jerusalem as his capital, Jews have dwelled inside its walls with only two interruptions; when Roman invaders forbade them access to the city and again, when under Jordanian occupation, Jews, regardless of nationality, were refused entry into the old Jewish quarter to meditate and pray at the Wall, the last vestige of Solomon’s temple. It is important to remember: had Jordan not joined Egypt and Syria in the war against Israel, the old city of Jerusalem would still be Arab. Clearly, while Jews were ready to die for Jerusalem they would not kill for Jerusalem.

Today, for the first time in history, Jews, Christians and Muslims all may freely worship at their shrines. And, contrary to certain media reports, Jews, Christians and Muslims ARE allowed to build their homes anywhere in the city. The anguish over Jerusalem is not about real estate but about memory.

What is the solution? Pressure will not produce a solution. Is there a solution? There must be, there will be. Why tackle the most complex and sensitive problem prematurely? Why not first take steps which will allow the Israeli and Palestinian communities to find ways to live together in an atmosphere of security. Why not leave the most difficult, the most sensitive issue, for such a time?

Jerusalem must remain the world’s Jewish spiritual capital, not a symbol of anguish and bitterness, but a symbol of trust and hope. As the Hasidic master Rebbe Nahman of Bratslav said, “Everything in this world has a heart; the heart itself has its own heart.

Jerusalem is the heart of our heart, the soul of our soul.”


Bron: United with Israel: Elie Wiesel: Jerusalem is Above Politics van 21 februari 2011 en Arutz Sheva:

Palestijnen dreigen VN erkenning te eisen als vredesproces faalt


Mahmoud Abbas dreigt ermee in september naar de Verenigde Naties te stappen en een stemming te eisen om aldus Palestijnse onafhankelijkheid af te dwingen eerder dan in alle ernst te ijveren voor een onderhandelde overeenkomst met Israël.

Zelfs indien Abbas de zegen zou krijgen van de VN (wat niet onwaarschijnlijk is gezien de anti-Israël attitude van de VN in het verleden), vraag ik me af hoe hij Palestijnse onafhankelijkheid op het terrein kan realiseren als hij daar naar verwacht geen medewerking van Israël zal verkrijgen. Mahmoud Abbas is een dief:   Abbas wil de Palestijnen iets geven wat hij niet bezit maar het rechtmatige eigendom is van iemand anders.

Echter, iets beter dan een beperkte autonomie die de PA nu al heeft, zal er nooit komen. Meer is er niet te rapen voor de ‘Arabische bezettingsmacht’ in Israël, tenzij erkenning van de Joodse staat en samenwerking in peis ende vrêe met Israël opeens weer bovenaan de agenda van de PA prijken. Maar ja, wie gelooft die mannen nog? [Zie: Mahmoud Abbas te kijk als schaamteloze leugenaar

door Avi Issacharoff

Mahmoud Abbas, de chef van de Palestijnse Autoriteit, heeft er andermaal mee gedreigd zijn post in september op te geven indien de vredesonderhandelingen met Israël tegen die tijd niet worden hervat en er geen overeenkomst werd bereikt omtrent de totstandbrenging van een Palestijnse onafhankelijk staat.

Tijdens een vergadering in Ramallah met leden van de Council for Peace and Security (waarin ook voormalige hoge officieren van het IDF zetelen), verklaarde Abbas dat de Palestijnse Autoriteit zal blijven ijveren voor de oprichting van een onafhankelijke Palestijnse staat en trachten Israël’s erkenning voor dergelijke staat te winnen.

Mahmoud Abbas: Ik wil geen vrede, ik wil Israël! Jihad! Jihad! Jihad!

Tegelijk wees hij er op dat indien geen overeenstemming tussen beide partijen wordt bereikt en als de onderhandelingen niet in alle ernst worden hervat, de Palestijnse Autoriteit zich in september a.s. zal richten tot de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties en daar een verzoek zal indienen tot erkenning van een onafhankelijke Palestijnse staat.

Gevraagd omtrent mogelijke scenario’s die na een dergelijke stemming in de Verenigde Naties zouden volgen, beweert Abbas dat hij bewust dubbelzinnigheid over deze kwestie handhaaft. “Maar toch,” zei hij, “indien wij [van de Verenigde Naties] zouden terugkeren met lege handen, zullen wij een vergadering van de Palestijnse leiding bijeenroepen en daar beslissen wat we kunnen doen. Wij hebben autonoom bestuur, maar geen onafhankelijkheid. Er is wel en er is geen bezetting. De [Israëlische bezetters] komen en gaan op elk ogenblik dat ze dat willen. Zij kunnen onze gebieden binnenvallen. Zij kunnen om het even wat doen. Zij kunnen zelfs mij, het hoofd van de Palestijnse Autoriteit, beletten naar huis te gaan. Dus wat kunnen we dan nog doen?” vroeg hij. “Wat moet ons antwoord zijn, als wij alle hoop hebben verloren? Ik kan daar niet op antwoorden.“

Abbas herhaalde dat de Palestijnse Autoriteit zich enkel tot de Algemene Vergadering van de VN zal richten wanneer alle andere opties zijn uitgeput: “Wanneer jullie [Israëliërs] geen onderhandelingen wensen, en geen overeenkomst wilt, wat worden wij dan nog verondersteld te zullen doen?” zei hij.

“Wij hebben hier de afgelopen vier jaar orde en veiligheid gebracht en de dingen gestabiliseerd. Er heerst wet en de orde, de economie verbetert, het leven is normaal en dat overal op de Westelijke Jordaanoever. Alstublieft, u moet deze gelegenheid aangrijpen om verder te gaan [met vredesonderhandelingen]. Als [de Israëliërs] geen [onderhandelingen] willen, dan zullen wij weggaan [van de onderhandelingstafel]. Wij zullen weggaan.”

Toen hij door Haaretz werd gevraagd of hij met deze verklaringen bedoelde dat hij de Palestijnse Autoriteit zal ontmantelen, antwoordde Abbas dat hij zoiets niet had gezegd. Hij verduidelijkte dat in de gegeven omstandigheden, de vraag “waarom toch op deze manier blijven doorgaan” bij herhaling werd gesteld.


Bronnen: Haaretz: Palestinians to ask for UN recognition if peace talks fail, says Abbas door Avi Issacharoff van 31 maart 2011; CPS: Abbas, step by step van 3 maart 2011;

Antisemitisme op Google Maps Belgium

Een antisemitische commentaar omtrent de aanduiding van de Grote Synagoge van Brussel staat op Google Maps Belgium te bekijken sinds 15 april 2010:

Hoofdsynagoge Brussel Hier worden alle beslissingen genomen op politiek, economisch en financieel vlak voor België. Vooraleer een beslissing genomen wordt in de Wetstraat, wordt hier in de Regentschapsstraat toestemming gevraagd aan de Wijzen van Zion.”

Link: http://maps.google.be/maps?f=q&source=s_q&hl=en&geocode&q=Rue+de+la+R%C3%A9gence+32+1000+City+of+Brussels+&aq&sll=50.838685%2C4.355135&sspn=0.007182%2C0.01929&num=10&ie=UTF8&hq&hnear=Rue+de+la+R%C3%A9gence+32%2C+1000+Bruxelles&ll=50.83882%2C4.35536&spn=0.000898%2C0.002411&z=19

daarna KLIKKEN op de synagoge


Bronnen: Philosemitism: Google Map Belgium exposes Elders of Ziyon cell based in Brussels synagogue van 30 maart 2011; Elder of Zyon: Some anti-semitism in Google Maps van 30 maart 2011;

Facebook verwijdert omstreden ‘intifada’-fanpagina [video]

door Joost Schellevis [bron: Tweeters.net]

Facebook heeft een pagina verwijderd waarin werd opgeroepen tot een nieuwe opstand tegen Israël. De pagina had 350.000 fans, maar volgens Facebook werd aangezet tot geweld. Maandag zei de site nog de pagina niet te zullen verwijderen.

Facebook LogoOp de pagina werd opgeroepen tot de ‘bevrijding’ van Palestina op 15 mei, in de vorm van een nieuwe intifada, een volksopstand tegen Israël. Dinsdagavond werd de pagina verwijderd; een dag nadat Facebook aangaf de pagina niet te verwijderen, vanwege de vrijheid van meningsuiting. Wel beloofde de site de pagina in de gaten te zullen houden en oproepen tot geweld te verwijderen.

De Jerusalem Post meldt dat Facebook besloot om de hele pagina te verwijderen nadat er steeds meer gewelddadige oproepen op verschenen, waarvan een deel afkomstig was van de beheerders van de pagina. Deze had circa 350.000 fans, melden verschillende media, maar er was ook veel kritiek, onder andere van de Israëlische regering.

Een woordvoerder van de site zegt dat Facebook pagina’s die zich uitspreken tegen een bepaald land, een bepaalde religie, politieke overtuiging of een bepaald idee, normaliter niet offline haalt, maar haatdragende inhoud en oproepen tot geweld niet tolereert. Het is niet de eerste keer dat Facebook om deze reden content verwijdert; in 2009 verwijderde de site een pagina met de naam ‘I Hate Muslims in Oz‘.

Checklijst voor bewapening van Hamasterroristen [cartoon]

Andermaal een schitterende cartoon van de hand van Ronny Gordon. Een satire over de standaard bewapening van de terroristen van Hamas. Op het plaatje lopen twee operatieven van Hamas samen even hun checklijst af: geweer, een tas met explosieven en onder de arm: een toevallige omstaander (bij voorkeur een kind).

Lees ook op Brabosh.com: Hamas bekent: om ons te beschermen gebruiken wij mensen als schilden en op Likoed.nl: Burgers als menselijke schilden: Anja Meulenbelt ontmaskerd

Ronny Gordon is een geniaal politiek cartoonist die tekent voor Arutz Sheva, American Thinker en The Jerusalem Post. Hij is een autodidact en werkt vanuit Tel Aviv, Amsterdam en Londen. Zijn belangrijkste inspiratiebronnen zijn Tex Avery, Chuck Jones, David Low en Frank Sinatra. Bekijk hier nog 28 andere cartoons van Ronnie Gordon


“Hulp, ze schieten op kinderen!” Het gebruik van burgers als menselijke schilden is niet recent ingevoerd; het is al heel lang de Palestijnse praktijk [cartoon van F. Behrendt uit 1982; bron: Likoed.nl]

Nato bombardeert Libië: disproportioneel en bizar!

Bizar !

Waarschijnlijk behoort u net zoals ik en Dry Bones tot die groeiende massa mensen die steeds minder begrijpen wat de Nato bezield om – met de zegen van de Verenigde Naties – Libië vakkundig plat te bombarderen. En wat doet België daar? We hebben toch eigenhandig Libië bewapend? Is het de bedoeling dat we onze eigen wapens gaan terughalen? Die wapens afnemen van Khaddafi en ze naar Gaza brengen om Hamas te steunen om het vredesproces te  stimuleren minister Vanackere?

Onze Belgische regering – die notabene al negen maanden ‘ontslagnemend’ is – heeft er een zestal F16 straaljagers vliegen die meehelpen Khaddafi uit zijn land te bombarderen. Ze waren beter ingezet om Hamas te verdrijven uit de Gazastrook. De Gazanen zouden er België eeuwig dankbaar voor zijn geweest!

Ik kan zo uit mijn hoofd 20 landen en situaties opnoemen waar dat soort acties veel meer gerechtvaardigd en zinvol zouden zou zijn geweest dan in Libië.  Khaddafi een terrorist? Dat weten we toch al 50 jaar lang? Denk maar aan Lockerbie. Waarom hebben we over die ganse tijd dan nooit wat ondernomen? Geef toe: het excuus om het zogenaamde verzet in Libië te steunen zogezegd om wat heet “het democratische proces te stimuleren” (is dit om te lachen misschien?) maar het verzet in Iran dat bloedig uit elkaar wordt geslagen door de Moellahs van Iran, daar wordt amper naar omgekeken en niét op gereageerd. In één woord: bizar!

Disproportioneel !

Disproportionele reactie“, zeggen de Arabieren in het Midden-Oosten over al dit NATO-geweld. Vanwaar kennen we dit woord nog? Ah ja, toen Israël 2 jaar geleden een defensieve oorlog voerde tegen de terreurorganisatie van Hamas in de Gazastrook en Israël voor het bombarderen van de stellingen van Hamas werd veroordeeld als zijnde een disproportionele reactie.

Khaddafi, de Keizer van de Terreur, mocht decennialang zijn gangen gaan, maar wanneer Israël opkomt voor haar recht en de plicht om haar burgers te beschermen tegen de terreur van een internationaal erkende terreurorganisatie als Hamas, wordt het daarvoor gestraft. Wat nu in Libië gebeurt is inderdaad op z’n minst disproportioneel!

In april 2004 was Khaddafi op EU-bezoek in Brussel. Het was zijn eerste staatsbezoek op Europese bodem in 15 jaar. Toenmalig premier van België Guy Verhofstadt (rechts) ontving de Libische terroristenkeizer met veel vertoon. Wat heeft Verhofstadt dan wèl gedaan toen hij de kans kreeg om Khaddafi een en ander duidelijk te maken? Niks, de premier rolde de rode loper uit voor de dictator en drukte hem hartelijk de hand. Politici? Hoeren zijn het! BAH!

Iron Dome bescherming tegen rakettenterreur uit Gaza opgesteld [video]

In de vroege ochtend van zondag 27 maart 2011 werd dan eindelijk het lang verwachte Iron Dome [IJzeren Schild] opgesteld in Zuid-Israël. Dat is een bijzondere installatie die ontwikkeld werd door de beste technici van Israël. Het doel van IJzeren Schild is de burgerbevolking van Israël bescherming te bieden tegen de voortdurende terreuraanvallen vanuit de Gazastrook.

Voor meer dan tien jaar en tot op vandaag hebben Hamas en aanverwante terreurorganisaties meer dan tienduizend raketten en mortiergranaten afgevuurd op willekeurige burgerdoelwitten in Zuid-Israël. Al die tijd heeft de internationale gemeenschap geen vinger uitgestoken om een einde te maken aan de Palestijnse terreur. De bewoners van Sderot, Ahdod, Ashkelon, Beersjeba en anderen kunnen over het effect van die beschietingen op lange termijn getuigen. Nu wordt het afwachten of de zeer gesofisticeerde apparatuur zal doen waarvoor ze ontwikkeld werd.


Bronnen: op Brabosh.com: Raketbeschietingen vanuit Gaza zullen toenemen als Iron Dome operationeel wordt van 27 september 2010; Israël antiraketsysteem succesvol getest van 8 januari 2010;