Dagelijks archief: 29 juni 2010

Er wordt beweerd dat 4,7 miljoen nazaten van de in 1948 gevluchte Arabieren ‘terug naar huis’ zouden willen gaan. In werkelijkheid zouden er, wanneer de algemene internationale bepalingen van de UNHCR ook zouden toegepast worden op de ‘Palestijnse’ vluchtelingen van 1947-1949, er anno 2010 amper 200.000 authentieke vluchtelingen meer over blijven. Om die inkrimping van het aantal vluchtelingen op papier tegen te gaan werd door de [door de Arabieren en moslims gecontroleerde] Verenigde Naties naast de reguliere VN-vluchtelingenorganisatie de UNHCR, een aparte organisatie opgericht, met name de UNRWA enkel en alleen bestemd voor de groep Palestijnse vluchtelingen.

Wel ja, die ‘miserie’ in Gaza, moet je soms wel met een schep zout nemen. Hier Palestijnse jockeys in het dorp Al-Sudaneh in het noordwesten van de Gazastrook, 3 mei 2006 (foto Time Life)

Eén van de objectieven van de UNRWA is ooit de Terugkeer van de Arabische vluchtelingen naar het grondgebied van Israël mogelijk te maken. Het ‘Recht op Terugkeer’ (niét enkel voor de gevluchte Arabieren alleen, maar in het bijzonder voor hun nazaten die nog nooit een voet in het land hebben gezet) heeft als enige doel de Joodse entiteit te elimineren. Door een speciale bepaling van de Verenigde Naties werd een overtal aan Arabieren ['vluchtelingen' genoemd] gecreëerd door het Palestijnse vluchtelingenschap ‘erfbaar’ te maken. De enige groep vluchtelingen in de wereld waarvoor dat werd ‘uitgevonden’.

Tot dat het bewuste ogenblik van Terugkeer is aangebroken en de Joodse meerderheid kan worden gebroken in het Land van Israël, onderhoudt de internationale gemeenschap op eigen kosten miljoenen Palestijnse vluchtelingen en hun aantal neemt nog steeds toe. Dat zou nooit lukken als de reguliere bepalingen van de UNHCR, die voor alle andere vluchtelingen gelden over de gehele wereld, ook op de ‘Palestijnen’ zouden toegepast worden. Bovendien besteedt de UNRWA, die enkel Palestijnen bedruipt, meer geld en middelen aan de Palestijnen vergeleken met de reguliere VN-vluchtelingenorganisatie de UNHCR dat doet aan alle andere vluchtelingen van de wereld sàmen [!] Niemand die zich daar vragen bij stelt. Vreemde zaak wel.

Een maand geleden haalde Turkije het nieuws door met een kleine flottielje met aan boord, naast een paar honderd gewone burgers en pro-Palestijnse welzijnswerkers, ook een gewelddadige militante Turkse groep van ongeveer 40 leden aan boord van de m/s Mavi Marmara, een poging te wagen om de Israëlische blokkade rond Gaza te doorbreken. Het ging niet eens om hulpgoederen want de m/s Mavi Marmara – het ‘vlaggeschip’ van dat zogenaamde reddingskonvooi voor Gaza – had behalve de brooddoos met de lunch van de kapitein – helemaal geen hulpgoederen aan boord. Die ‘hulpgoederen’ – rolstoelen, medicijnen waarvan de houdbaarheidsdatum was verstreken enz. in feite nauwelijks 10 procent van de toegezegde hulp en niet eens ‘dringend’ – was aan boord van de andere scheepjes en tot op heden worden die hulpgoederen nog altijd door Hamas niet Gaza binnengelaten.

In feite een totale afgang dus, maar zo ziet het Westen dat niet en al helemaal Turkije niet. Want, naast al dat geroep en getier van een bijzonder woeste en gefrustreerde Turkse premier Erdogan, blijkt volgens rapporten en verslagen dat Erdogan inderdaad wel het meeste kabaal maakt als het om het leveren van hulp aan Gaza gaat, maar in werkelijkheid staat Turkije niet eens in de Top-20 van donoren van de UNRWA, de officiële wereldorganisatie die Gaza helpt. Lawaai maken dat wel, maar als het erop aan komt daadwerkelijk geld en hulp te geven aan Gaza, wordt het een heel ander verhaal. Een onthullend dubbelartikel van Claudia Rosett

Slechts een fractie van de hulpgelden van de EU en de VN bereikt de noodlijdende Palestijnen, het gros verdwijnt in de zakken van de PA-leiding

De twee gezichten van Turkije omtrent hulp voor Gaza

Op het vlak van werkelijke humanitaire hulp, zet Erdogan een grote mond op maar geven doet hij bitter weinig
door Claudia Rosett

Gezien de razernij waarmee de leiders in Turkije leiders vrije toegang eisen en carte blanche voor het verstrekken van hulp aan Gaza, zou je veronderstellen dat de Turkse regering alle mogelijke routes heeft uitgeprobeerd om haar eigen donaties in de Palestijnse enclave te krijgen. Denk eens opnieuw. Terwijl de Turkse premier Recep Tayyip Erdogan de emoties ligt op te zwepen jegens Israël voor het stoppen van het zogenaamde ‘hulp’ flottielje dat [op 31 mei j.l.] de blokkade trachtte te doorbreken, heeft zijn eigen regering een reputatie opgebouwd van een de grootste gierigaards te zijn als het erop aankomt feitelijke hulp te bieden aan Gaza.

Nu in de bioscoop: Ships of Lies. Het waargebeurde verhaal van de m/s Mavi Marmara eindelijk verfilmd. Director: Iran. Producer: Turkije.

Rapporten van de Verenigde Naties laten zien dat wanneer Gaza de voorbije jaren heeft geleund op de steun van Turkije, dat dit niet is omdat om de donaties van Turkije werden geblokkeerd door de Israëli’s. Het is omdat Turkije, in verhouding tot haar grootte als een opkomende economische macht en ondanks haar inspanningen om het regionale leiderschap op te eisen, het verbazingwekkend gierig is over het sturen van hulp via de reeds bestaande kanalen van de Verenigde Naties. Blijkbaar verheugt Turkije zich erop om de volle kracht van de Verenigde Naties in te schakelen om Israël te straffen en de verdediging van Israël te ondermijnen jegens de door Iran gesponsorde terroristen van Hamas die het naburige gebied van de Gaza controleren. Maar de Turken zijn veel minder geïnteresseerd in de Verenigde Naties als het gaat om het overhandigen van Turkse goederen en contanten voor de hulpacties van de Verenigde Naties.

Het belangrijkste agentschap in Gaza van de Verenigde Naties is het U.N. Relief and Works Agency [kort gezegd: de UNRWA] voor hulpverlening aan Palestijnse vluchtelingen in het Nabije Oosten. Je houdt van of je haat de UNRWA [en ik ben er geen fan van], maar althans volgens haar website is zij “de belangrijkste leverancier van basisdiensten – onderwijs, gezondheidszorg, noodhulp en sociale diensten – voor 4,7 miljoen geregistreerde Palestijnse vluchtelingen in het Midden-Oosten.” Veel van die Palestijnen wonen in Jordanië, Libanon, Syrië en op de Westelijke Jordaanoever. Maar Gaza is de kern van deze operatie. UNRWA heeft haar hoofdkwartier in Gaza, waar 1,1 miljoen Palestijnen – het grootste deel van de bevolking van Gaza – staan geregistreerd als vluchtelingen op de lijsten van de UNRWA en in aanmerking komen voor haar diensten.

De UNRWA krijgt 98% van haar inkomsten uit vrijwillige donaties, veelal uit de lidstaten van de Verenigde Naties. Turkije lijkt een goede kandidaat om een grote donor te zijn. In 2008 werd de economie van Turkije door de Wereldbank gerangschikt als de 17de grootste op de planeet. Gezien het zogenaamde belang dat de Turkse regering hecht aan het welzijn van de Palestijnen, zou je mogen veronderstellen dat Turkije graag zou behoren tot de Top-10 donoren in de UNRWA? Of toch op zijn minst tot de Top-20?

Turkije komt daar niet eens in de buurt.

De grootste donor van UNRWA zijn de Verenigde Staten die in 2009, volgens de statistieken van de UNRWA, 218 miljoen euro heeft bijgedragen. Direct daarna volgt de Europese Commissie, die in 2009 gaf 190 miljoen euro gaf. Samen zijn de Verenigde Staten en de Europese Unie goed voor bijna de helft van de totale financiering van de UNRWA. Andere grote donoren zijn het Verenigd Koninkrijk, Spanje, Canada, Japan, Zwitserland en Duitsland. Of, wanneer u het zou willen meten in termen van donaties per hoofd van de bevolking, constateert UNRWA op haar website, “voeren de Scandinavische landen de lijst aan,” met de Zweden die in 2009 39,6 miljoen euro gaven, 31,8 miljoen euro van Noorwegen en Denemarken met 16,2 miljoen euro.

In de top 20 – lijst van de donoren van de UNRWA voor 2009, zijn er slechts twee landen uit het Midden-Oosten: Koeweit, dat in 2009 28,9 miljoen euro gaf en Saoedi-Arabië dat 22,5 miljoen euro schonk.

En in 2009 schreeuwde de UNRWA zelfs meer dan gebruikelijk om meer donaties. Het jaar begon met Israël dat troepen zond naar Gaza tijdens Operatie Gegoten Lood [Op Cast Lead] – in een poging om de onophoudelijke regen van duizenden raket- en mortieraanvallen te stoppen die door de terreurgroep Hamas vanuit de enclave op Israël werden [en nog worden] afgevuurd. De U.N. lanceerde een noodoproep voor hulp. De sympathieën voor Gaza liepen hoog op en een van de meest verbale figuren in die periode was premier Erdogan van Turkije. Tijdens die januarimaand op het World Economic Forum in Davos [Zwitserland], maakte hij er een publieke show van door openlijk de Israëlische president Shimon Peres te beledigen en stormde boos weg van het gedeelde podium.

Maar hoeveel fondsen heeft Turkije bijgedragen aan de UNRWA in 2009? Volgens een woordvoerder van UNRWA, staat Turkije als 26ste beste donor geschikt op de ranglijst, nog minder dan België, Finland en Ierland. Met een Turks bruto binnenlands product [BBP] van meer dan 570 miljard euro, gaf de Turkse regering in het totaal 880.000 euro aan de UNRWA, waarvan 471.227 euro bestemd was voor de bijzondere Gaza-noodoproep. Niet-gouvernementele organisaties in Turkije hebben nog eens die een andere waarde van 259.591 euro aan voedsel en medische benodigdheden geschonken.

Laat Turkije voor de UNRWA betalen

“Meer geld!” luidt de kreet van Filippo Grandi, de Commissaris-Generaal van de UNRWA, het bijzondere agentschap van de Verenigde Naties dat zich enkel en alleen om de Palestijnse vluchtelingen bekommert [correctie: hun 4,7 miljoen nazaten want van de oorspronkelijke vluchtelingen blijven er nauwelijks 200.000 meer over.] Tijdens een toespraak in Beiroet op zaterdag 26 juni 2010 kloeg Grandi over wat hij beschreef als het toenemende financieringstekort van het bijzondere VN-agentschap. [De chef van de UNWRA riep in Beiroet tegelijk Libanon op om de Palestijnen gelijke rechten te geven, iets waar de pro-Palestijnse mensenrechtenbewegingen doorgaans zelden aandacht aan besteden, Israël is voor hen altijd de grote boosdoener.]

Abu Mazen (Mahmoud Abbas) van de PA: ‘Ik wil MEER!’

Een andere manier om het steeds groeiende budget van de UNRWA te beschrijven zou, zoals dat in plaatsen als Gaza wordt besteed aan het uitdelen van nietjes van de bijstandsuitkering van de enclave, zodat de terroristen van Hamas meer vrijheid krijgen om hun zakgeld uit te geven aan dingen zoals wapens om Israël aan te vallen – de staat waaraan zij volgens hun charter hun leven moeten wijden totdat die helemaal vernietigd is.

Grandi rammelde met zijn opmerkingen aan de geldkraan van de Europese Unie om hen te wijzen op het verwachtte tekort van 81,5 miljoen euro op de begroting van de UNRWA – die vorig jaar reeds was opgelopen tot bijna 1 miljard euro [978,9 miljoen €] – volgens sommige standaarden een kolossale gift. Grandi bedankte de “gulle” Arabische donoren, maar vergat blijkbaar de Verenigde Staten te vernoemen, de feitelijke grootste donor van UNRWA (een merkwaardige situatie, omdat de begunstigden van UNRWA destijds dansten van vreugde en plezier en snoepjes uitdeelden toen hen het nieuws bereikte van de terreuraanslag van 11 september 2001 op het WTC in New York, VS)

De UNRWA werd door de Verenigde Naties meer dan 60 jaar geleden opgericht als een “tijdelijk” agentschap en vandaag is het “vluchtelingen” -clientèle vijf maal groter in omvang dan de oorspronkelijke vluchtelingenpopulatie waarvoor de organisatie aanvankelijk werd bedoeld en die meer dan 20.000 Palestijnse werknemers op haar loonlijst heeft staan. Deze hele scène is een van de meest verbazingwekkende moerassen van de Verenigde Naties van verwrongen aanmoedigingen, perverse uitbetalingen en begrotingen op ballonvaart, gevaarlijk voor de Israëliërs en schadelijk voor de Palestijnen zelf – in wanneer ik het allemaal goed en wel overschouw meer dan eens heb gedacht het het het beste zou zijn voor alle betrokkenen om gewoon de UNRWA te ontbinden en dan het gehele budget te laten beheren door particuliere zendelingen die trachten Noord-Koreaanse vluchtelingen te helpen ontsnappen uit China. Dat is, beste mensen, een werkelijke dwingende vluchtelingen crisis, waaraan de Verenigde Naties al vele jaren virtueel helemaal niets heeft gedaan om die aan te pakken.

Maar als de commissaris-generaal van UNRWA vastbesloten is om meer middelen in te brengen, heb ik hier een idee voor hem. Laat hem zijn klaagzangen rechtstreeks richten aan Ankara, waar de Turkse regering zich zo diep bezorgd heeft getoond over het verstrekken van hulp aan de Palestijnen, zozeer zelfs dat zij bereid was tot een aan de terreur gelinked flottielje einde mei te laten uitvaren naar de Gazastrook – inspiratie voor de volgende geplande flottieljes met de vrienden van Hamas, Hezbollah, Iran, enz. aan boord en die nu voorstellen om opnieuw de Israëlische blokkade te doorbreken, die uiteraard bedoeld is om wapens naar Gaza te krijgen (de echte oplossing voor de problemen in Gaza is de macht van het terroristische regime te breken, maar dat komt in de verste verte niet op de hoofden van die flottielje gangsters die heel wat anders voor hebben dan hulp leveren).

Onlangs nam ik een kijkje op de giften van Turkije aan de UNRWA en ontdekte dat Turkije is één van de gierigste gevers is. In verhouding tot de omvang van de Turkse economie, haar status in de G-20, de huidige zetel in de Veiligheidsraad en de gezwollen begroting van de UNRWA, heeft Ankara niets anders dan de VN-hulpacties wat kleingeld toegestopt. Waarom moeten de Europese Unie of de Verenigde Staten dan meer betalen voor de UNRWA? (Men kan zich terecht afvragen, waarom zouden zij unberhaupt wel iets moeten betalen?) Wat ze krijgen voor al hun moeite is een opkomende terroristische dreiging in het Midden-Oosten van een door Iran gesteund Hamas, de terreurgroep die met ijzeren vuist regeert over de enclave waar ‘s werelds grootste democratieën het gros van de lopende rekeningen betalen. Dit is een gevolg van de AKP, de islamitische partij die tegenwoordig de Turkse regering leidt en blijkbaar nog meer van dattum wil, dus laat ze er – op zijn minst – dan ook zélf voor betalen.

Bronnen: Forbes.com: Turkey’s Two-Faced Aid For Gaza door Claudia Rosett van 4 juni 2010; Pajamas Media: Let Turkey Pay for UNRWA door Claudia Rosett van 26 juni 2010; op Brabosh.com: Jan Roegiers (SP.a) wil subsidies voor samenwerkingsprogramma tussen Palestijnen en Joden stoppen van 25 juni 2010; Vlaamse wapenfabrieken leveren via Turkije aan Saoedi-Arabië en Irak van 16 juni 2010; Europa blijft de krokodillen van het Midden-Oosten voederen van 16 juni 2010; EU geeft elke dag 3 miljoen euro hulp aan Palestijnen en weet niet waar al dat geld blijft van 14 maart 2010; Fatahgate: Terwijl de PA westerse hulpkas leegrooft, staat Hamas klaar om de handel over te nemen van 2 maart 2010; Fatahgate escaleert, klokkenluider Shabaneh ondergedoken, Westerse media zwijgen van 13 februari 2010; Corruptieschandaal bij Palestijnse Autoriteit deint uit: Abbas onder vuur van 9 februari 2010; In het spoor van de enorme geldstromen naar Palestina van 7 augustus 2009; Waarom de Palestijnen nog altijd vluchtelingen zijn [deel 1] van 17 december 2009; Egypte pakt Hamas-lid met miljoenen cash op zak van 6 februari 2009