Israël moet terug meer beginnen bouwen

Ongeveer 25.000 Palestijnse bouwvakkers zijn legaal aan het werk in de Israëlische nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever en nog eens duizenden anderen doen dat illegaal

In een zoveelste poging om het chronische tekort aan huisvesting in Israël op te lossen, is de [Israëlische] Schatkist deze week begonnen met een programma gericht op het beschikbaar maken van meer grond. Het doel is te zorgen voor een heropleving van de woningbouw door de uitgifte van 140.000 nieuwe bouwvergunningen voor 2011 en 2012.

Het programma van de Schatkist zal het moeilijker maken voor onverzettelijke huurders om nieuwe projecten te blokkeren en het gemakkelijker maken om braakliggend land dat ooit gebruikt werd voor de landbouw een herbestemming te geven. Het programma van de Schatkist is slechts een van de vele initiatieven die de bouw moeten omvormen die de afgelopen maanden werden gelanceerd door het ministerie van Binnenlandse Zaken, de gouverneur Bank van Israël en het ministerie van Bouwen en Wonen.

Allen streven ernaar om het endemisch falen van de markt op te lossen: de huizenprijzen zijn gestaag gestegen, terwijl de vraag het aanbod blijft overtreffen. De huizenprijzen zijn met 40% gestegen sinds het einde van 2007 en 21% in het afgelopen jaar. Dat had zich moeten vertalen in een boom in de bouwactiviteit toen aannemers cash geld begonnen bijeen te schrapen. Maar de opstart van de bouw is blijven hangen op ongeveer 30.000 woningen, lager dan de natuurlijke jaarlijkse groei van de huishoudens die op 35.000 tot 40.000 ligt. Dit is al ten minste vijf jaar zo het geval.

Tekort aan bouwvakkers

Hoewel de verschillende hervormingen moeten omgaan met de vele kwalen van de huisvesting op de Israëlische markt, negeren ze een belangrijk onderdeel. Wie precies zal die 140.000 nieuwe woningen gaan bouwen in het plan van de Schatkist?

De Vereniging van Aannemers en Bouwondernemingen (Association of Contractors and Builders in Israel – ACBI) heeft geklaagd dat er een tekort aan werknemers heerst in de meest arbeidsintensieve aspecten van de bouw, zoals het gieten van beton en het plaatsen van vloertegels, arbeidsterreinen die momenteel gedomineerd worden door buitenlandse werknemers en de Palestijnen. Als gevolg hiervan, duurt het in plaats van 12 maanden om een huis te bouwen, durt het thans 30 maanden. En de situatie dreigt alleen mar erger te worden.

Chinese arbeiders aan het werk in de religieuze nederzetting Maale Zeitum in Oost-Jeruzalem, 18 augustus 2008

Aan het eind van de maand, zal de limiet op buitenlandse werknemers in de bouw die thans op 8.000 ligt – van wie de meesten afkomstig zijn uit China – worden teruggebracht tot 5.000. Het plan is om hun inbreng geleidelijk en geheel af te bouwen tegen 2012. Aannemers zeggen dat forse boetes en intimidatieacties van de overheid het aandeel van illegaal tewerkgestelde vreemdelingen praktisch hebben geëlimineerd.

Ondertussen heeft de Palestijnse president Mahmoud Abbas in april aangekondigd dat tegen het einde van het jaar de Palestijnen moeten stoppen met werken in de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever – met inbegrip van de als Joods gedefinieerd wijken in Jeruzalem – of aankijken tegen een gevangenisstraf van vijf jaren en een boete van meer dan 14.000 dollar. In 2009 waren er ongeveer 25.000 Palestijnen legaal actief in de bouwsector; vele duizenden worden illegaal te werk gesteld.

Uiteraard zou de gemakkelijkste oplossing om dit tekort [aan bouwvakkers] te verlichten door de beperkingen op het aantal buitenlandse werknemers weer op te heffen. Dat is precies wat de ACBI vraagt. Op korte termijn, heeft de regering geen keuze als het haar ambitieuze programma van de Schatkist serieus neemt. Maar parallel moet meer worden gedaan om Israëliërs aan te moedigen, met name de jonge mannen die net uit het IDF (Israëlisch leger) komen, aan het werk te krijgen in de bouw.

Het zionistische ideaal van de “Hebreeuwse arbeid”, dat nog dateert van voor de stichting van de staat, poneert dat alle eerlijke arbeid eerbaar is. Helaas werd dit ideaal terzijde geschoven door aannemers, toen in 1967 goedkope Palestijnse arbeidskrachten uit de Westelijke Jordaanoever beschikbaar kwamen. In de late jaren 1980 en 1990, hebben de intifada en een reeks zelfmoordaanslagen geleid tot een verschuiving van Palestijnse arbeiders naar werknemers van vreemde origine. Vaak werden deze arbeiders uitgebuit. En hun verdere toestroom veroorzaakte hogere werkloosheid onder de lager opgeleide Israëliërs.

Een gezamenlijke inspanning moet nu worden gedaan om de Israëliërs aan te moedigen om buitenlanders te vervangen. De tijd is rijp. Aannemers zijn wanhopig op zoek naar nieuwe werknemers. Een door de Histadrut gesteunde arbeidsovereenkomst (CAO) die in januari j.l. werd ondertekend biedt betere werkomstandigheden. Het ministerie van Defensie, de Industrie, het ministerie voor Handel en Arbeid en de ACBI hebben miljoenen shekels opzij gezet om de Israëli’s aan te moedigen an de slag te gaan in de bouwsector. En er lijkt ook een zekere bereidheid te bestaan aan de kant van de Israëli’s, althans toch in theorie.

Meer dan 3.000 werknemers hebben zich in 2009 aangemeld voor een piloot-programma met een maandelijkse bruto salaris van NIS 7000, aan jonge mannen die bereid zijn om te werken in de meest moeilijke constructie banen die ook het meest van vitaal belang voor aannemers. Maar slechts 50 onder hen hebben de zes-maanden durende cursus volledig uitgedaan: 43 van hen hebben werk gevonden, maar slechts 35 van hen waren zes maanden later nog aan de slag. Dit is slechts een druppel in een emmer water. Maar de cijfers suggereren op zijn minst dat er nog een kans bestaat dat het stereotiep van de verwende, zich aan lichamelijke arbeid ontrekkende Israëli, nog ter discussie staat. Een terugkeer van de Israëli’s naar de bouwsector zal het zionistische ideaal doen herleven en helpen bij het oplossen van de woningnood.

Bronnen: The Jeruzalem Post: Building Israel – Israelis should return to construction van 15 juni 2010: op Brabosh.com: Vrijwillige Palestijnse werkloosheid Europa betaalt (alweer) van 1 juni 2010; Gematigde P.A.: Doodstraf voor verkoop onroerend goed aan Joden van 25 mei 2010; De keerzijde van de medaille: Bouwstop nederzettingen Westelijke Jordaanoever zet tienduizenden Palestijnen zonder werk van 5 maart 2010; De Europese Unie boycot Israël en de gevolgen zijn voor de Palestijnen van 3 maart 2010; Palestijnen willen (Joodse) nederzettingen blijven bouwen op de Westelijke Jordaanoever van 28 juni 2009; Grote Leugens deel 4: De kwestie van de nederzettingen van 21 november 2009; Netanjahoe bereid tot bouwstop in Judea en Samaria in ruil voor vrede van 6 september 2009; De Joden hebben het historisch recht om te leven en te wonen op de Westelijke Jordaanoever van 8 juli 2009; Netanjahoe plant bomen in enkele Israëlische gemeenten op de Westelijke Jordaanoever van 24 januari 2010; Olmert’s plan voor vrede met de Palestijnen van 20 december 2009; Een goede reden waarom het herenigde Jeruzalem de hoofdstad van Israël is en dat zal blijven… van 6 december 2009