Dagelijks archief: 16 juni 2010
Vlaamse wapenfabrieken leveren via Turkije aan Saoedi-Arabië en Irak
Gekend Israëlbasher en impliciete wegbereider voor het terrorisme van Hamas en Co, de socialist Jan Roegiers – voor de Vlaamse socialistische partij SP.a lid van het Vlaams Parlement – zit lichtelijk verveeld met de kwestie dat wapenuitvoer naar islamistische dictatuurstaten zoals Saoedi-Arabië en Irak wel wapens ‘via een omweggetje’ krijgen toegeleverd van Vlaamse wapenfabrikanten. De Standaard schrijft heden dat Vlaanderen via Turkije militair materieel uitvoert naar landen zoals Saoedi-Arabië, Irak en de Filippijnen, allemaal landen die het woord ‘mensenrechten’ niet eens kunnen spellen.
Jan Roegiers die afgelopen zaterdag 10 juni 2010 met zijn partner Björn huwde, weet als geen ander dat holebi’s in het Midden-Oosten geen mensenrechten hebben. In Saoedi-Arabië bv, waar de sharia [islamistische wetgeving] van kracht is, zou Jan Roegiers voor zijn seksuele voorkeur levenslang achter de tralies zitten. Of lees bijvoorbeeld hier wat ze met homoseksuelen doen in Irak, die andere staat waar Roegiers een ‘onbehaaglijk gevoel’ bij krijgt. In Iran zou hij ondanks zijn menslievende theorieën en zijn virulente Israëlhaat, omwille van zijn herenliefde al lang zijn opgehangen aan de hoogste strop van het land.
Echter, wanneer Jan Roegiers ooit problemen krijgt omwille van zijn seksuele voorkeur kan hij nog altijd naar de door hem zo gehate Jodenstaat Israël migreren. In Israël bestaat een stevige holebi-cultuur – de enige in het Midden-Oosten! – met jaarlijks weerkerende holebiparades,het homohuwelijk is er toegelaten en mogen homo’s ook kinderen adopteren. Roegiers maakte vroeger nog deel uit van de linkse politieke partij Spirit van die andere beruchte Israëlbasher Bert Anciaux en SP.a kopstuk, die op 31 mei j.l. Israël nog een schurkenstaat noemde. Spirit (voorheen Volksunie) was nog even de links-liberale SLP, fusioneerde om de meubelen te redden net voor de verkiezingen van afgelopen zondag 13 juni met Groen! Maar SLP-voorzitter Geert Lambert haalde nauwelijks stemmen en raakte niet meer verkozen. RIP Spirit dus en … eind goed al goed.
“Ik voel mij zeer onbehaaglijk bij het feit dat vanuit Vlaanderen militair materieel terechtkomt in Saoedi-Arabië en de Filippijnen, waar het erg slecht gesteld is met de mensenrechten en waar opposanten letterlijk monddood gemaakt worden”, zei Jan Roegiers. “De wapenindustrie heeft in Turkije een welwillend derde land gevonden om dat te omzeilen en dus onrechtstreeks naar de omstreden landen uit te voeren”, zegt Roegiers. Volgens Roegiers en het Vlaams Vredesinstituut heeft Vlaams minister-president Kris Peeters (CD&V) de bevoegdheid om wapenvergunningen naar dergelijke landen te weigeren, maar Peeters kijkt graag de andere kant op als het om olielanden gaat. Overigens bleek al in maart 2010 dat in de praktijk niemand de eindbestemming kent van de Vlaamse wapenproductie en niemand in Vlaanderen die daar wakker van ligt behalve… als het om Israël gaat…. Echter, de gewetensproblemen van Jan Roegiers reiken natuurlijk niet tot in Israël.
Dubbele moraal: geen wapens voor Israël
Op 9 juni 2010 vroeg Jan Roegiers in het Vlaams parlement aan de Europese president “waarop wacht Europa om een algemeen wapenverbod tegen Israël uit te vaardigen, om de bilaterale relaties te bevriezen en het associatieverdrag met Israël op te schorten.” Zo ver wilde hij natuurlijk niet gaan met Turkije of Saoedi-Arabië. In het geval van wapens voor de Saoedi’s voelt onze Jan zich hooguit ‘onbehaaglijk’, wat Israël betreft moet meteen een Europese boycot worden afgeroepenen geen repressie kan streng genoeg zijn om de Jodenstaat te straffen. [..]
Als het over Israël is uiteraard iedereen meteen klaarwakker in het Vlaams parlement. Nauwelijks een jaar terug blokletterde De Standaard nog: “Geen wapenuitvoer voor Israëlisch leger.” In 2008 werden twee uitvoervergunningen voor wapenonderdelen geweigerd, bestemd voor het Israëlisch leger. Tien bestellingen voor de Israëlische defensie-industrie mochten wel. “Wapens of onderdelen daarvan die bestemd zijn voor het Israëlische leger, kregen in 2008 in Vlaanderen geen uitvoervergunning”, zei Patricia Ceysens (Open VLD), die als Vlaams minister van Economie ook de controle op de wapenhandel onder haar hoede heeft.
Toch kende de Vlaamse regering in 2008 tien vergunningen toe voor de uitvoer van wapens naar Israël. “Dat komt omdat we de defensie-industrie in Israël niet boycotten,” zegt Ceysens. ‘Het komt erop neer dat wapens of wapenonderdelen alleen een uitvoervergunning krijgen wanneer we absoluut zeker zijn dat Israël niet de eindbestemming is. Aan een onderdeel waar in een fabriek in Israël iets aan wordt toegevoegd en dat dan weer uitgevoerd naar een ander land, kennen we wel een uitvoervergunning toe. Daar moet dan wel absolute zekerheid over bestaan: Wapens uitvoeren aan Israël is in strijd met de EU-gedragscode en de Belgische wapenwet”
Jawadde. Terwijl iedereen intussen weet dat de eindbestemming van de wapens aan Turkije wel degelijk Saoedi-Arabië is – en wie weet welke terreurgroepen en terreurstaten nog meer Vlaamse wapens krijgen – ligt daar niemand wakker van, maar als het om Israël gaat wordt meteen het vergrootglas bovengehaald. De hypocrisie van de Vlaamse politiekers en de dubbele moraal waarmee zij de wapenhandel beheren druipt er weer met bakken af.
Hun probleem met de blokkade van Gaza [satire]

Dry Bones: There problem with the Gaza blockade
["Hun probleem met de blokkade van Gaza..." [..] “Waar gaat het ècht om?”]
“Israël levert 15.000 ton…”
“humanitaire hulp aan Gaza elke week!!”
“Dat is waar.”
“Maar zitten daar ook wapens en explosieven tussen?”
“Neen.”
“A H A !!“
Europa blijft de krokodillen van het Midden-Oosten voederen
“Een verzoener is iemand die een krokodil voedert en hoopt dat die hem pas als laatste zal opeten.”
(Sir Winston Churchill: “An appeaser is one who feeds a crocodile hoping it will eat him last”)

Op Brabosh.com: EU geeft elke dag 3 miljoen euro hulp aan Palestijnen en weet niet waar al dat geld blijft van 14 maart 2010; Fatahgate: Terwijl de PA westerse hulpkas leegrooft, staat Hamas klaar om de handel over te nemen van 2 maart 2010; Fatahgate escaleert, klokkenluider Shabaneh ondergedoken, Westerse media zwijgen van 13 februari 2010; Corruptieschandaal bij Palestijnse Autoriteit deint uit: Abbas onder vuur van 9 februari 2010; In het spoor van de enorme geldstromen naar Palestina van 7 augustus 2009; Waarom de Palestijnen nog altijd vluchtelingen zijn [deel 1] van 17 december 2009; Egypte pakt Hamas-lid met miljoenen cash op zak van 6 februari 2009
Schip met enkel vrouwen aan boord wil blokkade van Gaza doorbreken

Vrouwenschip onderweg naar Gaza

eerst een mooi lokaas vinden...
Het leukste bericht omtrent wat er allemaal in de nasleep van de m/s Mavia Marmara gebeurt is wellicht dit bericht uit The Jerusalem Post van gisteren waarin het vertrek wordt gemeld van een schip met alleen maar vrouwen aan boord. Naar het schijnt en van horen zeggen zou het hier gaan om een schip met 72 maagden aan boord die van plan zijn om de martelaars – ‘shahids’ – van Hamas wat op te vrolijken. Een heuse ‘toffe meiden bende’ dus. De potentiële zelfmoordbommenleggers van Gaza zullen dat vrouwvolk graag zien komen.
The Jerusalem Post van 15 juni: “Een groep Libanese vrouwen met aan het hoofd de vrouw van een Libanese generaal die achter de tralies zit, heeft afgelopen dinsdag aangekondigd dat ze het plan hebben om een hulpschip naar Gaza te zenden met enkel vrouwen aan boord. Samir Shark el-Hadj, wiens echtgenoot Ali el-Hadjal, kopstuk van Hezbollah en voormalig hoofd van binnenlandse veiligheid, vier jaar zit opgesloten wegens zijn aandeel in de moord in 2005 op de voormalige Libanese president Rafik Hariri, heeft verklaard dat al de vrouwelijke activisten “allen onafhankelijke vrouwen zijn die geloven dat zij het beleg van Gaza kunnen doorbreken.“
Samir Shark el-Hadj vertelde aan de Post dat zij en nog 50 andere vrouwen hebben ingetekend als passagiers op het schip de m/s Mariam – moslims en christenen door elkaar – dat zij geen banden hebben met Hezbollah en geen politieke aspiraties hebben. Echter, in een interview op El Alam (Iraanse TV) bedreigde Samir Shark El Hadj Israël en zei dat indien Israël de boten probeert te stoppen de IDF soldaten zullen worden aangevallen. “Dit heeft niks te maken met Hezbollah,” zei ze “alhoewel het voor ons een eer is om aanhangers te zijn van het verzet.” De aanduiding ‘het verzet’ is het Arabisch eufemisme voor Hamas, Al Qaeda, Tailban, Hezbollah en meer van de ‘vredesbewegingen’ in het Midden-Oosten. Blijkbaar betekent ‘vrede’ in het Arabisch niet hetzelfde met wat wij daar in het Westen onder begrijpen.

De ratten verlaten het schip: zelfs ratten hebben principes!
Het wordt alle dagen wat gekker rond de Free Gaza Enterprise die de legale Israëlische blokkade aan de kust van Gaza wil doorbreken. Elk land dat de Israëlische staat wil vernietigen stuurt thans al dan niet zeewaardige bootjes en flottieljes om de Israëlische marine wat te pesten en uit te dagen. “Eens kijken hoever we kunnen gaan,” zeggen de Israëlbashers van de wereld. Ook Iran stuurt een hulpkonvooi over zee naar Gaza dat dit weekeinde de kust zou bereiken. Israël heeft al aangekondigd dat het elke gewelddadige poging om via de zee de kust van Gaza te bereiken militair zal worden afgeslagen.

'Vanaf 31 mei in de bioscoop' (in Nederland in 2006), dat kan geen toeval meer zijn
Het woord ‘Complot jegens Israël‘ is de laatste weken dikwijls gevallen en als er inderdaad ooit een complot heeft bestaan, heeft dit er alleszins veel van weg. Normaal zou je denken dat Israël gewoon elk schip zou enteren en afleiden naar de haven van Ashdod. En in het slechtste geval heeft Israël geen andere keuze dan het zoveelste pestschip naar de bodem van de Middellandse Zee te torpederen. Een poging om een militaire blokkade te doorbreken is tenslotte een oorlogsdaad en moet als zodanig worden beantwoord. Het moest maar eens wapens aan boord hebben of een groep gewapende terroristen zoals op de m/s Mavi Marmara. Maar zo eenvoudig ligt het dus niet allemaal.
Hulpgoederen ongewenst
Ten andere, hulpgoederen brengen naar Gaza is ook niet evident. Hamas weigert nog steeds de hulpgoederen die de Free Gaza vloot bij zich had, toe te laten tot de Gazastrook. Het IDF meldde afgelopen dinsdag dat het thans een akkoord heeft bereikt met de Verenigde Naties die zich verder zullen ontfermen met de vracht die in de haven van Ashdod werd uitgeladen. Uiteindelijk gaat het hier om een minderwaardige scheepslading hulpgoederen waaronder een paar ton afgedragen kleren en dozijnen dozen medicijnen waarvan de houdbaarheidsdatum is verstreken.
De VN zullen toezien op wat er zal gebeuren met deze lading. Richard Miron, woordvoerder van de VN, bevestigde de overeenkomst maar het tot op heden is nog steeds niet duidelijk wat er uiteindelijk met de goederen zal gebeuren. Niemand lijkt er ook maar de minste interesse voor te koesteren. Vreemde zaak wel, alhoewel… gezien de context van de gebeurtenissen in de nacht van 30 op 31 mei 2010 was ‘Gaza helpen‘ wel het laatste waar de ‘vredesactivisten’ aan boord van de m/s Mavi Marmara aan hebben gedacht.
Zeilwedstrijd voor de kust van Gaza
Bovendien, en om de verwarring compleet te maken, vind deze week een zeilwedstrijd plaats waaraan ook Turkse schepen meedoen en die zal aanleggen in Israël! Een vloot van 72 schepen afkomstig uit Turkije en 16 andere landen is afgelopen dinsdag vertrokken naar Israël, maar deze keer zal het land deze vloot met open armen verwelkomen omdat het natuurlijk om een rally voor jachten gaat en geen poging om het zee embargo jegens de door de terreurgroep Hamas gecontroleerde Gazastrook te doorbreken. De befaamde Eastern Mediterranean Yacht Rally, die voor het eerste plaats had in 1990, verliet de haven van Istanboel eind april en legde aan in een aantal havens in Turkije, het noorden van Cyprus en vijandige staten zoals Syrië en Libanon en is thans onderweg naar de Israëlische haven van Haïfa.
Bronnen: The Jerusalem Post: All-female aid ship to set out from Lebanon to Gaza van 15 juni 2010



















