Dagelijks archief: 8 juni 2010

Israël en de Zee

door Wiesje de Lange

Jarenlang was de strijdkreet van Israel’s vijanden:”Israel de zee in”. Een nogal stuitende haatkreet waarin alles besloten lag wat opponenten van Jood en Jodendom tekent. Deze immers zijn anders dan opponenten van andere volken die soms ook oorlogen te vechten hebben maar zelden geconfronteerd worden met de stuitende haatfestijnen waarmee de Jood te kampen krijgt. “De Zee In” zegt het allemaal. In de vertekende wereld van de vijand moet er van Jodendom zelfs geen memento overblijven; blauwe golven, met witte schuimranden die het al bedekken zijn al erg genoeg, want herinneren aan de vreselijke blauwwitte vlag met het Davidschild. Om zeeziek van te worden.

De kreet werkte niet, verenigde de volken niet in een opmars tegen Jeruzalem.

Terwijl de Joden vol vreugde verdergingen met de herbouw van hun herrezen vaderland zon de vijand op een betere vernietigings-strategie. Die als alle anti-Bijbelse methodes steeds (zeer) tijdelijk bleek, niet te handhaven in het felle licht der realiteit. De oorlog tegen Israel was geen “grens-oorlog”, waar die grens ook liep, hij lag altijd verkeerd. Schreeuwende meuten eisten altijd weer juist dat plekje, dat huis, die wijk op waar de Jood te vinden was, zwaaiend met eigendomspapieren, met sleutels. Ook was het geen “verdedigingsoorlog” tegen de “agressie” van de grenskibboets, de “vergiftiging” van land, lucht of/en water in heilig Palestina, het was geen oorlog tegen de “Judaisering van Jeruzalem” of de “kolonisatie” die de een of andere potloodstreep op een kaart niet eerbiedigde.

Menselijke bedenksels trotseren zelden de eeuwen en het verhaaltje over het kleine volkje, de Palestijnen, beroofd door de boze Joden wordt thans langzaam maar zeker door realiteit aan flarden gescheurd. Niet dat dit er veel toe doet. De mensheid wordt alweer geconfronteerd met nieuwere toverspreuken waar de “Vrede” en de “Bevrijding”, vooral natuurlijk de “Mensenrechten” werden benadrukt. Mensenrechten blijken vrijwel identiek aan de Rechten van de Uebermensch die we leerden van Hitler. Recht op “levensruimte”, recht op onderwerping van de Untermensch, bovenal van de Jood.

Hoezeer de huidige aanslag op Israel hierop aansluit blijkt o.a. uit het antwoord, ontvangen door de Israelische marine op de waarschuwing dat het “bevrijdt Gaza-vlootje” een zeeblokkade naderde.

Er werd teruggesnauwd: “Hou je mond en ga terug naar Auschwitz” alsmede: “wij helpen Arabieren vechten tegen de VS, weet je nog van 9/11″? Kortom typische vredeswoorden.

Idealistische onwetenden werden meegesleept, zoals in alle revoluties, door ijskoude moordenaars, in een groots doel, de strijd voor de vrede die identiek zou zijn aan de strijd tegen de Jood. Bevrijding van de onderdrukten, van de lijdenden onder de sandalen van de afschuwelijke Joodse aanwezigheid in Palestina. Waar men in Europa ooit had geroepen van “Jood, ga terug naar Palestina” daar werd nu geschreeuwd van “Jood, verdwijn uit Palestina”. Het viel allemaal onder de zelfde noemer.

Een heroica, geschapen door wereldberoemde schrijvers als Leon Uris van onverschrokken Joden, vechtend, generatie na generatie “met de ruggen naar de zee” begint nu ook al te verslijten. Werd achterhaald door feiten. Waar Israel tientallen jaren werd aangevallen op de drie fronten, door de aangrenzende landen, in de ruggen gedekt door een massief blok sympathiesanten verschenen de eerste blanke zeilen van een oud/nieuwe oorlog tegen Israel.

Haat tegen de Jood schijnt een onvoldoend hechte basis te zijn om wereldse macht in stand te houden, daar is iets meer voor nodig, meer, dat nauwelijks aandacht kreeg in Egypte, Syrie, de Libanon en Jordanië; zij boetten in aan macht. Een adempauze voor Israel hield dit echter niet in want anderen namen het voortouw over in deze onbegrijpelijk nog niet beslechte oorlog van de velen tegen de weinigen zoals Joodse bronnen de oorlog van millennia zo juist beschrijven. De Islam heeft de Arabische Liga niet nodig om zich op Israel te werpen, dat gaat opperbest met de “legers van Mohammed” die bezig zijn de wereld te veroveren, daarbij gebruikmakend van wat er in die wereld toch al aanwezig is: haat tegen het onuitroeibare Jodendom. Waar dit pak weg een halve eeuw geleden zeer onwaarschijnlijk zou hebben geklonken is het thans overduidelijk. En wie de wereld wil veroveren die begint tegen Israel zoals de wereldgeschiedenis ons leert.

Neemt dan niemand het op voor het belaagde Israel? Jazeker wel. Legio zijn de woordvoerders, vaak Israelische politici, Joodse prominenten die een lans breken voor rechtvaardigheid maar al te vaak worden zij begroet door agressieve spreekkoren of ronduit schreeuwende meutes die de weloverwogen woorden eenvoudig verdrinken.

De volken trekken op tegen Jeruzalem naar de woorden van o.a. de Profeet Zecharja/Zacharia en, indachtig de sage van Palestina en het Palestijnse volk komen zij thans met boten vanuit de zee. Zoals de Filistijn waarop zij hun identiteit inspireerden.

Filistijnen waren geen Arabieren, zij waren zelfs geen Semitisch maar een Europees volk, dat er in slaagde binnen te dringen in het Joodse Land. De Bijbel weergalmt van de strijd tussen Joden en Filistijnen die een 700 jaren aanhoudt, tot aan de Filistijnse demise, thans een 2500 jaren geleden. Een van de vele volken die in de wereld opstonden en verzonken.

De Palestina-propaganda berust goeddeels op de ervaring dat mensen niet zo diep nadenken, waarvan de Arabieren/Moslims dankbaar gebruik maken. Arafat verstond die kunst uitmuntend en hij opereerde lang genoeg om in Israel een plaats te verkrijgen in het pantheon van De Verwoesters. Van Jodendom en Jeruzalem? Ja, maar uiteindelijk van geheel op Jodendom gefundeerde civilisatie, iets wat ook na zijn dood nog doorzet. Arafat klutste de geschiedenis, karakteristiek totaal verwarrend door elkaar toen hij met een “Palestijnse Exodus-boot” koers zette naar Israel, waar hij nimmer aankwam omdat men daar in Israel een stokje voorstak, lang, ja meer dan 20 jaren (1988) geleden.

Zijn idee wordt thans verder uitgewerkt door nieuwe generaties sympathisanten met de dogma’s der Filistijnen. Deze vormen een soort vreemdelingenlegioen maar in hun strijd ter vernietiging van Israel staan zij zelden in de voorste linies. Ze zoeken het meer in “indirect”. Indirect, achter de ruggen van de gevechtssoldaten waar zij zich in hun fantasiewereld zo veilig achten dat zij verontwaardigd, zelfs verwonderd protesteren wanneer het oorlogsgeweld ook hen treft. Als kinderen die teveel computerspelletjes speelden waar alles immers virtueel blijft.

In hun harnas van “vredesactivisme” voelen zij zich beschermd, als ondergedoken in cyberspace.

Zullen hun boten die Israel’s recht op zelfbescherming proberen aan te varen, zullen deze gevolgd worden door armada’s die er tenslotte in kunnen slagen van Gaza een Mediterrane Iraanse haven te maken waar oorlogsmaterieel ongehinderd kan worden gelost, rechtstreeks in de handen van de terreurlegers?

Ware het allemaal niet zulk een bittere ernst dan zou het bijna amusant te noemen zijn, de woede van die internationale gezelschappen voor wie Israel niet echt bestaat of geen bestaansrecht heeft, waarmee ook haar rechten te land, ter zee en in de lucht vervallen. Is het geen schande? Dit onrechtmatige, dit onterechte schurkenstaatje Israel dat zo maar een zee-blokkade instelt om te voorkomen dat Iraanse wapens het zullen verwoesten…nee, de brutaliteit. Woede. Ja. Maar ook nog iets anders. Een soort van dronkenschap, veroorzaakt niet door alcohol maar door hysterische trots wanneer zij hun krachten maten met Israel. Kijk eens, blauwe plekken brachten zij mee uit de strijd. Tegen Israel. Niet minder. De bespottelijk, de overdreven aandacht die de “strijd-ervaringen” van de pro-Palestina-activisten krijgen doet denken aan de hysterische vervoering van Titus om zijn verwoesting, zijn “overwinning op de G’d van Israel”. Zien de pro-Palestina-activisten dit ook zo? Brachten zij van hun zeeslag een bijna griezelige voldoening mee omdat zij de G’d van Israel bestormden? Gaan ze straks een mini-triomfboogje bouwen, met de woorden, ook klein:”Judea Capta”?

Is dit alles enkel voorspel? Hitler stak ook voorzichtige tenen in het water alvorens over te gaan tot de moord op het Joodse volk. Hij moest weten hoe de wereld daarop zou reageren. Hij zelf sprak dienaangaande over de genocide bedreven door de Turken op de Armeniers. Iets waar de wereld niet tegen in opstand kwam..zoals de wereld later niet in opstand kwam tegen zijn verovering van Danzig, de opeising der Sudeten.

Kwam de wereld in opstand om de schandalige, de onwettige aanval op een zee-blokkade ingesteld door een lid der VN ter bescherming van land en volk? Een zeeblokkade die in 2008 alreeds werd voorgesteld door de toenmalige president van de VS, George Bush die de Straat van Hormuz wilde blokkeren om Iran te dwingen af te zien van atoombewapening? Die blokkade kwam er niet, de wereld had haar belangen (olie) die zwaarder wogen dan mogelijke verwoesting van Israel via een atoombom. Kortzichtig? Is daar iets nieuws aan? Die blokkade ging niet door, Israel, in het nauw gedrongen diende er zelf een in te stellen, veel dichter bij huis. Indien Supermachten in gebreke blijven moeten kleine landen het zware werk doen.

De wereld die ooit riep “Israel de zee in” schreeuwt nu woest:”Israel de zee UIT”. Het is allemaal hetzelfde voor Israel dat zich geplaatst ziet voor dat nieuwe/oude front waar nieuwe/oude vijanden de kust bestormen, bezield door het nieuwe/oude ideaal van een “Judea capta”.

Wiesje de Lange

---

P.s. Naar aanleiding van de situatie met de Gaza-vloot stuurt Christenen voor Israël aan vrienden en relaties in Israël een brief ter bemoediging (Engelstalig).

We hebben ook een aparte brief gezonden aan de regering van Israël, premier Netanyahu, minister van Buitenlandse Zaken Liebermann, vice-minister van Buitenlandse Zaken Ayalon, en de burgemeester van Jeruzalem Nir Barkat. Bekijk ook onze website www.christenenvoorisrael.nl voor betrouwbare en actuele info over Israël.

P.s. Kom ook naar onze bijzondere tentoonstelling Thuis in Israël. Tot 31 augustus te bezoeken in Nijkerk. Afgelopen dinsdag is de tentoonstelling officieel geopend door de heer Bas van der Vlies. Lees hier zijn toespraak en bekijk ook zijn reactie op de tentoonstelling. Meer info over de tentoonstelling, klik hier.

Christenen voor Israel – Patroonstraat 1 – P.O.Box 1100 – 3860 BC Nijkerk – The Netherlands
Tel. +31-33-2458824 – Fax +31-33-2463644 – www.christenenvoorisrael.nl