Dagelijks archief: 19 mei 2010
De farce van JCall en de vlucht vooruit van een deel van de Europese Joden
De farce van JCall
De oproep van JCall omtrent hoe zij menen dat de Joden in de Diaspora de Europese instellingen moeten aanmanen om meer druk te zetten op de Israëlische regering, met name dat ze meer toegevingen moet doen tijdens de lopende indirecte onderhandelingen om de vredesbesprekingen weer op gang te trekken, is intussen heel wat mensen in het verkeerde keelgat geschoten. In krasse bewoordingen spreekt JCall onder meer over het gevaar – en ik citeer letterlijk – “that also lies in the occupation and the continuing pursuit of settlements in the West Bank and in the Arab districts of East Jerusalem“. Jawadde. Leek dit nu net iets dat eerder komt uit één van de dozijnen VN-resoluties die Israël systematisch veroordelen en worden opgemaakt op het directe commando van de Arabische Liga en/of de Moslim Broederschap?
Uiteraard kunnen al die pro-Palestijnse organisaties en ngo’s zoals het Palestina Komitee, Oxfam of Broederlijk Delen en de rest van 75 organisaties, die op 12 mei j.l. rondstrompelden doorheen de hoofdstad ter gelegenheid van het zoveelste boycot-Israël evenement, best wel wat steun gebruiken. Wanneer zij dan een cadeau in de schoot krijgen geworpen in de vorm van Joden die menen hun stem te moeten verheffen tegen de bestuurders van Israël, dan is dat mooi meegenomen. Dan krijgt zo’n geluid meer gewicht en serieux. Het komt van de Joden dus zal ‘t wel waar zijn. Mis poes! Diegene die de poten wil afzagen – van op afstand – van gelijk welke Israëlische regering, die bedreigt de stabiliteit, verzwakt de staat en brengt maw de veiligheid van de Joodse staat in gevaar en dat is precies waar die 75 organisaties van afgelopen woensdag op zaten te wachten. “Een beetje steun van op het thuisfront,” snap je? Bij voorkeur vanuit de locale Joodse gemeenschap.
Dat is ook wat de vijanden van de Joodse staat al decennialang doen, dat is wat ook veel vooraanstaande Joden doen of bekende auteurs zoals Norman Finkelstein, Noam Chomsky, Ilan Pappé enz. en hun talloze volgelingen. Elke Jood die tegen Israël fulmineert levert rechtstreeks munitie aan de vijanden van Israël. Het kan best zijn dat zij dat doen voor het heil van Jeruzalem. Kritiek uitoefenen op iemand ‘van wie je houdt’, kan een goede zaak zijn, maar doe dat dan beter binnenskamers en buiten het zicht van je vijanden. Wie de rangen wil vervoegen van de kritikasters gaat zijn gang, maar hoeft zich dan ook geen vriend van Israël [meer] te noemen. Israëli’s zijn Israëli’s. Wat mij betreft heeft een Israëlische Arabier nog altijd duizend keer meer te vertellen – en dat is de facto ook zo! - over het beleid van de Israëlische staat dan 100 Bernard Henri-Levys en 200 Finkelkrauts in Parijs tezamen. Elke Jood, die vind dat hij zich gemachtigd voelt (omdat hij van zichzelf vind dat hij een echte Jood is bv.) het beleid van de Israëlische regering moet aanvallen, kan dat maar beter ter plaatse doen. Dat hij maar Aliyah maakt, zich inschrijft in het bevolkingsregister van één of ander Israëlisch dorp of stad, en met zijn schoen op de inkompoort van de Knesset gaat slaan.
En dat is wat André Gantman hieronder ook beaamt: “Indien zij [de JCallers] het Israëlisch politiek landschap willen wijzigen dan moeten zij in Israël de boer op gaan en de Israëli’s ervan overtuigen dat zij het bij het rechte eind hebben. Dit laatste zal uiteraard meer inspanningen vergen dan rustig te vergaderen en te keuvelen in Brusselse salons tot eer en meerdere glorie van een aantal Europese Joden.” Inderdaad: ga klagen en zagen in Israël. Ik kon het niet duidelijker gezegd hebben. En hiermee is meteen het antwoord gegeven op de vraag “Are Jews smarter?” [Zijn Joden slimmer?]. Nee, helemaal niet, het zijn net dezelfde mensen zoals wij met heel slimme en verschrikkelijk domme mensen en met alle gradaties daar tussenin. En wat de Joden in de Diaspora betreft is het EILAAS driemaal dommer!
Zal de Klaagmuur, gelegen in voormalig 'Oost-Jeruzalem', opnieuw onder het beheer komen van moslims en arabieren in een toekomstige Palestijnse staat ? Als het van JCall afhangt zou dat wel eens zo kunnen zijn. Wat mij betreft: I don't think so...
JCall: Whom do you call?
door André Gantman
Joden uit Europa die ‘het goed menen met Israël’ hebben op 3 mei in het Europese Parlement in Brussel de vereniging JCall het levenslicht gegeven.
De organisatoren hebben geen moeite gespaard om ‘prominenten’ aan hun kant te krijgen, zoals A. Primor, voormalige Israëlische ambassadeur in Brussel en in Bonn en de ‘philosophe de service‘ Bernard-Henri Levy die uiteraard nooit een uitnodiging afwijst om zichzelf te horen spreken. JCall stelt zich tot doet de politiek van de huidige Israëlische regering te beïnvloeden wegens ‘het dreigend gevaar’ dat zij voor de vrede vertegenwoordigt.
Op het eerste gezicht een initiatief dat vanuit een democratisch standpunt als dusdanig niet kan worden verketterd. Maar door de boodschap eenzijdig te verwoorden, geven de JCallers munitie aan de vijanden van Israël en dus spelen zij met vuur. Vooreerst cliënt de vraag gesteld waarom Brussel werd uitgekozen en niet Jeruzalem, laat staan Tel Aviv?
Het antwoord hierop is vrij eenvoudig en is terug te vinden in de tussenkomst van de Heer A. Primor, die ervan uitging dat slechts een minderheid van de Israëli’s de stellingen geponeerd door JCall en dus van Links (duidelijk vermeld in zijn toespraak) genegen zijn omdat zij vooral aandacht hebben voor veiligheid; wie kan de Israëli’s op dat punt iets ten kwade duiden?
Primor verwees naar de”solidariteit tussen Israëlische Joden en dezen uit de diaspora’; zodat het logisch was dat de boodschap van JCall vanuit Brussel zou weerklinken.
Het is een povere argumentatie; indien het inderdaad de bedoeling is invloed uit te oefenen op de Israëlische politiek- door een nieuwe meerderheid in de Knesset tot stand te brengen -dan is het logischer dat men actie voert op het ad hoc politiek terrein namelijk in Israël zelf. Rondjes Israëlische regering bashen in het Europarlement is hiervoor niet alleen een niet-uitgelezen plek maar werkt uiteraard de verzwakking van eerst genoemde in de hand tenzij JCall zich zulks als topprioriteit stelt.
Primor hekelde de huidige Israëlische regering met betrekking tot de nederzettingen. Hij had eerlijkheidshalve moeten vermelden dat de nederzettingspolitiek een initiatief was van linkse regeringen vanaf het einde van de Zesdaagse Oorlog in 1967 en dat twee rechtse regeringen nederzettingen hebben ontmanteld. Bernard-Henri Levy heeft ‘zijn’ publiek niet ontgoocheld. Toegegeven, die man hanteert op een sierlijke wijze de Franse taal vooral om aan te tonen hoe belangrijk JCall was geworden door zijn aanwezigheid in hoogsteigen persoon.
Maar quid van zijn argumentatie? Na veel zeepbellen te hebben geproduceerd moest hij noodgedwongen toegeven dat Hamas, Hezbollah en aanverwanten geen partijen zijn waarmee kan worden onderhandeld: wellicht was hij hun broodheer Iran uit het oog verloren. Het is dus voor mij duidelijk dat JCall op dit ogenblik geen geloofwaardige correspondenten heeft aan de andere kant: De ‘JCallers’ zouden er beter aan doen hun energie op een doeltreffende manier te gebruiken om indien mogelijk op een evenwichtige wijze de impasse te doorbreken.
Indien zij het Israëlisch politiek landschap willen wijzigen dan moeten zij in Israël de boer op gaan en de Israëli’s ervan overtuigen dat zij het bij het rechte eind hebben. Dit laatste zal uiteraard meer inspanningen vergen dan rustig te vergaderen en te keuvelen in Brusselse salons tot eer en meerdere glorie van een aantal Europese Joden.
Bronnen: Joods Actueel Magazine nr 40 – mei 2010: JCall: Whom do you call? door André Gantman; op de ze blog: Tegenpetitie ‘Wees Redelijk!’ vs boycot-Israël oproep van JCall van 11 mei 2010; André Gantman (1950) is jurist. Hij was advocaat en VLD-schepen van Antwerpen. In 1980 werd hij voorzitter van B’nai Brith. In die periode gaf hij van dec. 1980 tot sep. 1982 het maandblad In Naam van de Vrijheid uit. Zijn vader was tijdens WO II geïnterneerd in een kamp van Russische krijgsgevangenen, zijn moeder wist nipt aan de dood te ontsnappen. Zijn grootvader aan moederszijde overleefde de hel van Auschwitz niet. Gantman publiceerde eerder Jood zijn is een avontuur (2008); in december 2009 publiceerde hij samen met Ludo Abicht het boek Palestina. Tweespraak over oorzaken en oplossingen (Uitgeverij Pelckmans, 2009) lees hier bespreking door Sam Van Rooy
België schenkt 25 auto’s aan de politie van de Palestijnse Autoriteit
Minister van Buitenlandse Zaken Steven Vanackere is net weer terug van een 4-daagse diplomatieke rondreis doorheen het Midden-Oosten. Normaal gezien zou hij die reis in februari maken, maar moest wegens ziekte zijn reis drie maanden uitstellen. Wat vooral opvalt is dat in de ganse Israëlische pers online, met geen woord noch komma over het bezoek van minister Vanackere wordt gerept. Om maar aan te geven hoe weinig interesse en waarde wordt gehecht aan deze minister, waarvan we vooral onthouden dat hij telkens voor het publiek moet spreken, de helft al na 5 minuten geeuwend wegsoest. “Voor een gezonde slaap, luister naar Vanackere!”
Godfried Vanackere op Kruistocht in Jeruzalem om er de Joden te verdrijven
De enige en werkelijke reden waarom Vanackere in het M-O opdook, ook al is hij ontslagnemend minister, onthulde hij zelf op de laatste dag van zijn reis: “Ik wilde deze reis absoluut maken alvorens het voorzitterschap van de Europese Unie aan te vatten.” Voila, zich een beetje gratuite in de kijker werken op kosten van Jan Publiek, zo herkennen we ons politieke grootverkwisters weer. Bovendien is België de voorbije jaren in Israël berucht geworden voor haar talloze diplomatieke anti-Israël acties, en dit was er weer zo een.
Deze visite was deze keer speciaal bedoeld om de uitdrukkelijke Belgische wens omtrent een oplossing van het M-O conflict, met name de oprichting van een onafhankelijke Palestijnse staat, mee gestalte te helpen geven. Dat België daarin openlijk de Palestijnse kaart trekt en de Israëlische regering nauwelijks een blik waardig keurt, zijn we intussen al gewend van onze ministers. Absoluut dieptepunt in de betrekkingen met de Joodse staat en het korte bezoek van de minister aan Israël, was de overhandiging van het bizarre cadeau van 25 politiewagens Volkswagen Jetta voor de Palestijnse politie, uiteraard op uw en mijn kosten en de rest van de gemeenschap.
Kuifje in Israël
Afgelopen zaterdag 15 mei 2010 startte onze minister zijn diplomatieke reis in Caïro, waar hij een ontmoeting had met zijn Egyptische ambtgenoot Ahmed Abul Gheit. Met hem had hij het over de Egyptische herhaalde verlengingen van de noodwet. Die maakt het sinds begin jaren tachtig mogelijk Egyptische gedetineerden zonder aanklacht lange tijd vast te houden en burgers te laten berechten door militaire rechtbanken. “Ondanks de weerkerende belofte hem op te heffen, kiest Egypte er telkens weer voor om de noodwet te verlengen”, zei Steven Vanackere in Caïro. “Ik heb daarover mijn scepticisme geuit. De strijd tegen terrorisme mag geen excuus zijn om de mensenrechten aan te tasten.”
Een dag later ontmoette de minister en zijn delegatie de Egyptische minister van Staatsveiligheid Omar Soleiman en Amr Mussa, de secretaris-generaal van de Arabische Liga. “Hij heeft me doen inzien dat het conflict in Israël een grote invloed heeft op de Egyptische veiligheid,” was de commentaar van de minister. “De Palestijnse islamitische beweging Hamas heeft immers hechte banden met de Egyptische Moslimbroeders.” Vanackere wilde voorlopig geen informatie geven over het vredesproces in Israël, het voornaamste onderwerp van zijn gesprekken in Egypte. “Die standpunten wil ik eerst gebruiken bij de ontmoetingen met de Israëlische en Palestijnse leiders op maandag en dinsdag.”
Belgisch minister Steven Vanackere overhandigt de autosleutels aan zijn Palestijnse ambtgenoot
25 Volkswagen Jetta voor Palestijnse politie
Maandag reisde de minister af naar de Palestijnse gebieden, waar hij een ‘memorandum of understanding’ ondertekende met eerste minister Salam Fayyad en minister van Buitenlandse Zaken Riad Malki. Daarna volgde in Jeruzalem een onderhoud met de Israëlische eerste minister Benjamin Netanjahoe en president Shimon Peres. De Israëlische president Shimon Peres benadrukte tegenover minister van Buitenlandse Zaken Steven Vanackere zijn ongerustheid over het toenemend antisemitisme in België. Dat heeft de Israëlische ambassadeur aan ons land, Tamar Samash, gezegd tegen Joods Actueel. Samash begeleidt Vanackere tijdens zijn tweedaags bezoek aan Israël. Vooral de aanslagen met molotovcocktails tegens de gevels van synagogen baren de president zorgen. De voorbije weken werden tegen de gevel van zowel een Antwerpse als een Brusselse synagoge nog een brandbom gegooid.
Dinsdag beëindigde Vanackere zijn reis in Oost-Jeruzalem, waar hij in het Augusta Victoria Hospitaal praatte met slachtoffers uit de Gazastrook. De laatste dag van zijn rondreis doorheen het Midden-Oosten ging het naar Ramallah waar de minister de Belgische bijdrage aan de Europese politiemissie in de Palestijnse gebieden kon overhandigen, met name de autosleutels van 25 Volkswagen Jetta, bestemd voor de Palestijnse politie.
“Een betrouwbare politie is een belangrijke stap naar de creatie van een onafhankelijke Palestijnse staat,” zei de minister tijdens de ceremonie van de overdracht van België financiert de waarnemersmissie van de EU voor een bedrag van 370.000 euro. De Palestijnse politie wordt omkadert door de Missie voor de Politie van de Europese Unie voor de Palestijnse Gebieden (EUPOL COPPS), opgericht in 2005 en die 53 mensen in dienst heeft waaronder ook twee Belgen. “Het respect van de burgers voor de politie is sterk toegenomen”, zei Lavrov, de chef van de diplomatieke missie. “De training was beneden alle peil.”
“Er heerste ook teveel nepotisme binnen de Palestijnse politie,” zei Dirk Verstraete, één van de delegatieleden. “Bovendien was de opleiding beneden alles en wilden de verschillende diensten niet meewerken. De Europese Unie heeft in eerste instantie geïnvesteerd in apparatuur, waaronder 300 Belgische radio’s, en voor het wat meer aan de dag leggen van professionaliteit binnen het ganse systeem,” voegde hij er nog aan toe. Volgens de Zweedse commissaris Henrik Malmquist, het hoofd van EUPOL, is de politie er inmiddels in geslaagd om de controle over de Westelijke Jordaanoever terug te winnen. “Er zijn veel minder ontoegankelijke gebieden,” zei hij, eraan toevoegend dat de samenwerking met de Israëlische politie nog steeds problemen oplevert. Na de overhandiging van de sleutels had Vanackere nog een ontmoeting met de Palestijnse president Mahmoud Abbas, het laatste interview van zijn reis te voldoen.
In een slotbeschouwing na zijn vier dagen durende reis door het Midden-Oosten bleef de minister erg optimistisch: “Ik wilde deze reis absoluut maken alvorens het voorzitterschap van de Europese Unie aan te vatten. De problematiek heeft me de voorbije dagen bij de keel gegrepen. Ondanks het geruzie is het treffend om te zien hoe beide volkeren op elkaar gelijken.” [..] De minister heeft goede hoop dat er een oplossing bestaat voor het conflict. “Ik heb de standpunten van beide partijen gehoord en het moet mogelijk zijn ze naar elkaar toe te laten groeien. Ze zijn het er overigens roerend over eens dat Europa een rol van betekenis speelt bij de onderhandeling en rekenen op ons voor ondersteuning in de periode na het afsluiten van een vredesverdrag.” De komende dagen zal Vanackere overleggen met de Europese Hoge Vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken Catherine Ashton en de Amerikaanse onderhandelaar George Mitchell. De CD&V’er kon immers meer dan een uur met Abbas praten, iets waar Ashton niet de kans toe kreeg.
Bronnen: RTL INFO: La Belgique offre 25 voitures à la police palestinienne van 18 mei 2010; KWO: Vanackere sceptisch over Egyptische noodwet van 16 mei 2010; Het Nieuwsblad: Minister Vanackere praat met Israëlische en Palestijnse regering van 14 mei 2010 en Vanackere hoopvol na bezoek aan Israël en Palestijnse gebieden van,19 mei 2010
Krav Maga, geduchte zelfverdedigingstechniek uit Israël
Grootmeester en bedenker van Krav Maga Imi Lichtenfeld hier in actie
Introductie Krav Maga
Krav Maga (letterlijke betekenis ‘close combat’ of ‘contact combat’) is een eclectische hand-to-hand gevechtstechniek die ontwikkeld werd in Israël en die verschillende technieken met elkaar combineert zoals worstelen, grijpen en slaan. Krav Maga wordt vooral geducht voor haar uiterst efficiënte en brutale tegenaanvallen [counter-attacks], zoals die worden aangeleerd bij speciale elite strijdmachten over de hele wereld.
Gemaakt en ontwikkeld door Imi Lichtenfeld (hebreeuwse naam Imrich Sde-or) en verder ontwikkeld en geperfectioneerd binnen het IDF (Israëlisch leger), werd Krav Maga pas in 1965 geïntroduceerd in het civiele leven. De spectaculaire gevechtstechniek werd begin jaren 1980 geëxporteerd naar het buitenland en is nu populair in de hele wereld. Krav Maga wordt niet alleen gebruikt door de strijdkrachten en de veiligheidsdiensten, maar ook door burgers. Thans wordt deze sport door ongeveer 200.000 over de hele wereld beoefend.
Krav Maga wordt veel beoefend door Holywoodsterren zoals bv. Angelina Jolie en Lucy Liu (klik voor groter beeld)
Krav Maga, ook wel bekend als de Israëlische jiujitsu, heeft een filosofie die het accent legt op het neutraliseren van een bepaalde dreiging en dat gelijktijdig door defensieve en offensieve manoeuvres en gecontroleerde agressie. Krav Maga wordt gebruikt door Special Forces-eenheden van het IDF en omvat een aantal nauw verwante varianten die werden ontwikkeld en opgenomen in de reguliere handhavings-en inlichtingendiensten, Mossad, Shin Bet, alsmede bij de Amerikaanse FBI, SWAT eenheden van de NYPD en de Special Operations Forces van de Verenigde Staten. Er zijn verschillende organisaties die variaties van Krav Maga aanleren op internationaal niveau.
Krav Maga is een gevechtstechniek die gebaseerd is op het natuurlijke instinct en de automatisch reflexen van het individu. De techniek gebruikt zowel de handen, voorarmen, ellebogen, knieën, benen en hoofd om kwetsbare lichaamsdelen te treffen zoals de oren, ogen, de keel, de lies, de geslachtsdelen en alles wat maar het doel kan dienen in een mensenleven met name ‘zichzelf beschermen en overleven’.
Het is een techniek die zich erg goed leent voor verweer binnen kleine ruimten zoals wanneer men bv. wordt aangevallen in een autobus, in een station, in een winkel of in een dancing. Vandaar wellicht ook de populariteit van Krav Maga bij vrouwen. In een artikel in The Independent, bleek dat Krav Maga als zelfverdedigingstechniek erg bekend is in Hollywood en verscheidene hollywoodsterren volgden een opleiding zoals onder meer Kristanna Loken (uit Terminator 3: Rise of the Machines 2003), Anjelina Jolie, Lucy Liu, Cameron Diaz, Jennifer Lopez, Shannon Lopez e.a.
Imi Lichtenfeld
Krav Maga werd ontwikkeld in Slowakije in de jaren 1930 door Imi Lichtenfeld (1910-1998). Hij ontwikkelde deze speciale gevechtstechniek in combinatie met zijn opleiding als een bokser en worstelaar, tijdens straatgevechten in Bratislava om Joden te helpen beschermen tegen de gewelddadige antisemitische milities van de nazi’s. Na de Tweede Wereldoorlog emigreerde hij naar Israël, toen nog het Britse Mandaatgebied Palestina, en begon hij zijn techniek te doceren aan de Kapap Haganah, het Joodse ondergrondse leger en leerde de speciale hand-to-hand combat training aan de Joodse militanten wat later zal uitgroeien tot het wereldbefaamde IDF-leger.
Na de oprichting van de staat Israël in 1948, werd Imi hoofdinstructeur voor fysieke fitheid en werd Krav Maga officieel aangeleerd in de Israel Defense Forces (IDF) meer bepaald aan de School of Combat Fitness. Sindsdien werd de gevechtssport verder verfijnd voor zowel civiele als militaire toepassingen. Imi Lichtenfeld diende nog 15 jaar lang in het IDF, tijd die hij gebruikte om de gevechtstechniek te verfijnen door onder meer enkele elementen toe te voegen uit de traditionele Aziatische gevechtssporten.
In 1964 verliet hij het leger maar bleef het toezicht behouden op het aanleren van Krav Maga, zowel in militair als in de context van ordehandhaving in het burgerlijk leven. Imi bleef tot op het einde van zijn leven onvermoeibaar doorwerken aan het verfijnen, verbeteren en aanpassen van Krav Maga om aan de noden van burgers tegemoet te komen. In 1978 stichtte Imi met een aantal senior-instructeurs de non-profit Israëlische Krav Maga Association. Hij stierf in januari 1998 in Netanya, Israël.
Krav Maga aan het Wingate Instituut van het IDF
In de combat fitnessruimte van het befaamde Wingate Institute, bevind zich een van de belangrijkste departementen voor zelfverdediging, met name het Krav Maga Department. Slagen met behulp van wapens, met de vuisten en handboeien, worden deze typisch Israëlische verweer- en aanvalstechnieken al meer dan 60 jaar lang aangeleerd in het Israëlische leger. De Krav Maga technieken als Israëlische gevechtsmethode die voor het eerst in het IDF in 1944 ontwikkeld.
Twee soldaten trainen in het Wingate Instituut (foto: IDF Spokesperson)
In de loop der jaren werd het systeem uitgebreid naar andere landen en is vandaag in de hele wereld erkend. De methode is gebaseerd op het beantwoorden van natuurlijke instinctieve bewegingen. Krav Maga is niet niet bedoeld om een grote fysieke verandering aan te brengen aan het lichaam, maar benut veeleer de natuurlijke mogelijkheden die reeds bestaan in elke mens. De techniek omvat hand-tot-hand gevechten met behulp van stokken, wapens, vuisten, trappen en zelfs met handboeien.
Aan het Wingate Institute worden getalenteerde soldaten van verschillende eenheden van het IDF getraind in het gebruik van Krav Maga, een martial arts techniek, ontwikkeld door de IDF, die bedoeld is werd om op een efficiënte wijze een gewapende vijand het hoofd te bieden. “Omdat we uniformen dragen, zijn we het doelwit van vijandige activiteiten,” aldus het hoofd van het Krav Maga dienst, majoor Niso Yitzhkab. “Het leren en trainen kan soldaten helpen om via deze zelfverdedigingstechnieken de vijand te helpen overwinnen.” Soldaten die geslaagd zijn voor de Krav Maga training op Wingate, keren terug naar hun respectievelijke eenheden om hun vorige taken te vervullen maar zullen hoe dan ook beter voorbereid zijn voor het gevecht.
Bronnen: Krav Maga Israel (IKMF) Offical Website; Officiële webpagina van de International Krav Magna Associaton (IKMF); Wikipedia, the free encyclopedia: Krav Maga en Imi Lichtenfeld; London Krav Maga: Welcome to the UK’s first Krav Maga School; IDF: Fight Club door Dikla Schneider van 6 september 2009
Israël zendt opnieuw 14.000 ton hulpgoederen naar Gaza
Meer dan 14.000 ton humanitaire hulp in de vorm van brandstof, gas, voeding, hygiëne en medische aparatuur werden vorige week overgedragen door Israël naar de Gazastrook, heeft het IDF [Israëlisch leger] afgelopen dinsdag 18 mei 2010 medegedeeld tijdens haar wekelijkse samenvatting van de COGAT operaties. “Een totaal van 637 vrachtwagenladingen, bestaande uit 14.069 ton humanitaire hulp, werden vanuit Israël overgebracht naar de Gazastrook via de grensposten,” las een IDF-woordvoerder voor uit een officiële verklaring van het leger.
COGAT (Coordinator of Government Activities in the Territories) is een onderdeel van het Israëlisch Ministerie van Defensie dat zich bezighoudt met de coördinatie van burgerlijke zaken tussen de Israëlische regering, het Israëlisch leger (IDF), internationale organisaties, diplomaten en de Palestijnse Autoriteit. Huidig Coördinator is brigadier-generaal Eitan Dangot (afbeelding rechts) die op 6 december 2009 majoor-generaal Amos Gilad opvolgde in die functie aan het hoofd van COGAT.
Volgens de verklaring, bestond deze grote levering goederen uit honderdduizenden liters brandstof, 21 vrachtwagenladingen melkprodukten en babyvoeding; 897 ton kookgas, 66 vrachtwagens met groenten en fruit, 51 vrachtwagenladingen met tarwemeel, 27 vrachtwagens met vlees, vis en gevogelte, 40 vrachtwagens met zuivelprodukten; 117 vrachtwagenladingen met voedsel voor dieren en 37 vrachtwagenladingen hygiënische produkten, 22 vrachtwagenladingen suiker en 38 vrachtwagens met kleding en schoenen.
Bovendien hebben 781 medische patiënten samen met hun begeleiders de de toelating gekregen om vanuit de Gazastrook de grenzen over te steken met Israël en de Westelijke Jordaanoever, om een medische behandeling te ondergaan. In diezelfde periode reden er vier vrachtwagens met medicijnen en medische apparatuur de Gazastrook binnen. Afgezien van humanitaire en medische benodigdheden, konden 191 medewerkers van internationale organisaties vanuit Israël de Gazastrook binnentreden en andersom staken 202 mensen de grens over vanuit de Gazastrook richting Israël.
Lezen op Brabosh.com: Hamas is tegen de opheffing van blokkade door Israël, smokkelhandel stort in elkaar en Het Al-Deira Hotel in Gaza City, de smaak van luxe in een oorlogszone en Ondanks ‘tekorten’ opent Gaza nieuwe luxueuze supermarkt van 19 juli 2010; Gaza o Gaza ! Zoveel miserie ! van 28 juni 2010; De grootste problemen in Gaza: vetzucht en verveling van 26 juni 2010; Dagelijks leven in Gaza, een kwestie van perceptie van 19 juni 2010; Gaza: de grootste geldverslindende machine van de wereld van 15 juni 2010; 12.413 ton hulpgoederen voor Gaza afgelopen week van 15 juni 2010; Situatie in Gaza: het probleem is eerder een tekort aan werk dan aan voedsel van 9 juni 2010; Over heel 2009 werden 772.430 ton basisgoederen afgezet in de Gaza van 7 juni 2010; Hoezo, Palestijnen zouden verhongeren in Gaza? van 3 juni 2010; Smokkelhandel in luxewagens in Gaza van 29 mei 2010; Gaza opent eerste olympisch zwembad – Sporten in de As-Sadaka Club – Steak au poivre en Kip Cordon Bleu in the Roots Club van 27 mei 2010; Islamisten overvallen VN-zomerkamp voor kinderen in Gaza van 23 mei 2010; Israël zendt opnieuw 14.000 ton hulpgoederen naar Gaza van 19 mei 2010; ‘Uitgehongerde’ Gazaanse kinderen krijgen eindelijk laptops van de VN van 3 mei 2010; Israël laat massaal hulpgoederen en bouwmaterialen toe in Gaza van 17 april 2010; Wat is erger: het Getto van Gaza of het Getto van Warschau? van 15 april 2010; De mythe van het ‘beleg van Gaza’ van 15 april 2010; Leven onder Israëlische bezetting een ware hel voor Palestijnse kinderen? van 5 april 2010; Beelden liegen niet: Honger en armoede in Gaza van 4 april 2010; Rapport: Verbeterde economische situatie in de Palestijnse Autoriteit [deel 1] van 10 december 2009 en [deel 2] van 11 december 2009; Prijs voor de ‘Oneerlijkste Reporter van 2008’: Lauren Booth en haar ‘Boats for Free Gaza’ van 18 februari 2009; Levering van medisch materiaal aan de Gazastrook van 2 maart 2010; Watertekort in de Gazastrook? [video] van 15 januari 2010; Het Palestijnse watertekort op de Westelijke Jordaanoever is een fabel van 2 november 2009; Amnesty International’s water rapport perfect getimed om boycotcampagne tegen Israël te versterken van 27 oktober 2009; Antwoord op het rapport van Amnesty omtrent de Israelisch-Palestijnse water kwestie van 28 oktober 2009; Inwoners van Gaza lijden en dat is niet de schuld van Israël van 26 december 2009; Israël stuurt didactisch materiaal naar de Gazastrook van 15 november 2009; Waarom de opstand in het getto van Warschau niet die van Gaza is van 31 januari 2009
