Dagelijks archief: 15 mei 2010
Wat is het echte verhaal achter de rellen in Sheikh Jarrah?
Betoging tegen Joodse aanwezigheid april/mei 2010 in de Sheik Jarrah wijk van Jeruzalem. Hoezo Apartheid? En door wie tegen wie? Hallo? Voorheen woonden er ook Joden in de wijk die er tijdens de etnische zuivering van 1948 door de Arabieren werden verjaagd.
De etnische zuivering van Sheikh Jarrah in 1948
De laatste tijd staat de overwegend Arabische wijk Sheikh Jarrah voortdurend in het nieuws. En dat niet enkel omwille van het feit dat veel Arabieren worden uitgezet omdat ze niet eens de huishuren betalen. Wat nauwelijks bekend is is dat de wijk tijdens de Israëlische Onafhankelijkheidsoorlog 1947-1949 deze wijk het epicentrum was van Arabische aanvallen op Joden in 1948. Zoals uit het onderstaande blijkt, en wordt gestaafd door oorspronkelijke krantenartikels en ooggetuigenverslagen, is de huidige Arabische revolte in Sheikh Jarrah een heruitgave van wat er zich 62 jaar geleden heeft afgespeeld en een poging van de Arabieren om terug te krijgen wat ze in 1967 zijn verloren met name de huizen en bezittingen van de voormalige Joodse bewoners die ze in 1948 van hen hadden beroofd.
Het artikeltje bovenaan rechts dateert van 12 januari 1948, waarin wordt vermeld dat er zich al drie weken lang rellen plaatsvinden in de buurt. Afbeelding links is een krantenartikel uit The Palestine Post (krant die zich na de Israëlische onafhankelijkheid zal herdopen naar The Jerusalem Post), de gekende Joodse krant die haast dagelijks berichtte over aanvallen van Arabieren op hun Joodse buren in de wijk Sheikh Jarrah.
In feite werd de wijk Sheikh Jarrah tot aan 1948 door zowel Joden als door moslims bewoond. De Joden woonden in de kwartieren gekend als Shimon HaTzadik en Nahalat Shimon Met andere woorden Sheikh Jarrah was zowel een sub-district als een buurtwijk (‘kwartier’) van Jeruzalem. Tot aan de etnische zuivering door de Arabieren in 1948 bestond het sub-district van Sheikh Jarrah uit de Arabische kwartieren Hayy el-Huseyni, Wadi el-Joz en Bab ez-Zahira, en eveneens de Joodse kwartieren Shim’on Hatsadik en Nahalat Shim’on.
Het deel waar de Joden werden aangevallen en het toneel was van vele Arabische aanvallen in 1948 op hun Joodse buren was en dat thans wordt aangeduid als ‘Sheikh Jarrah’ is precies het voormalige Joodse kwartier Shimon HaTzaddik! Na het einde van de Zesdaagse Oorlog in juni 1967 zullen velen van de oorspronkelijke Joodse bewoners terug naar hun vroegere huizen en gronden keren of wat er van was overgebleven. Dit zeer tegen de zin van de Arabieren.
De Arabieren van Sheikh Jarrah begonnen hun Joodse buren aan te vallen onmiddellijk nadat Resolutie 181 – het Verdeelplan voor de verdeling van Palestina in een Joodse en een Arabische staat – werd goedgekeurd in de Verenigde Naties. Zoals algemeen bekend werd Resolutie 181 door de Arabische en moslimwereld verworpen waarop 5 Arabische landen de aanval openden op Israël. In februari 1948 gingen de aanvallen nog steeds door, inbegrepen aanvallen en aanslagen op konvooien die doorheen de wijk reden op weg naar het Hadassah hospitaal.
In maart nam het aantal aanslagen op onschuldigen snel toe. Onderstaand artikel dateert van 28 maart 1948. De dood van een Jood wordt amper vermeld. Het artikel vermeld ook hoe het Hadassah Hospitaal andermaal door de Arabieren werd beschoten. Als Israël zoiets zou doen, is dat wereldnieuws en schreeuwt de hele wereld moord en brand. Wanneer moslims of Arabieren dat doen, is dat de gewoonste zaak van de wereld. Meestal haalt zoiets niet eens het avondnieuws:
Intussen beloofden de Britten om de hospitaalkonvooien te beschermen, maar ze sloofden zich daarbij niet te erg uit, vermits ze toch van plan waren om zich in mei 1948 terug te trekken uit hun voormalig Brits Mandaat Palestina. Half april volgde een nieuw dramatisch hoogtepunt in de Arabische aanvallen op de Joden, een die iedereen had kunnen zien aankomen de vorige aanvallen in aanmerking genomen:
Bijna 80 dokters en verplegend personeel werden tijdens die aanslag afgeslacht. En de wijk waar zoveel bloed vloeide was ook bij iedereen bekend:
Het is interessant dat de geschiedenis van deze wijk nooit vermeld wordt in de media van vandaag. De reden daarvan ligt voor de hand. De tegenwoordige media wil de Joden als de agressor voorstellen – zogenaamd door het brutale toe eigenen van huizen met Zionistisch baar geld, en met geweld het legaal systeem misbruiken om de mensen uit te drijven die zoveel jaren dat ze er al wonen, nog nooit hun huishuur hebben betaald. Blijkbaar menen ze, wellicht omdat ze Arabische moslims zijn, ze geen huishuur moeten betalen en zeker niet als de huisbaas een Israëlische Jood is. Dit verhaal van echt geweld en agressie van Arabieren van de wijk Sheikh Jarrah past natuurlijk niet in het tegenwoordige verhaal waarin de Palestijn wordt afgeschilderd als slachtoffer en de Joden als daders.
Bronnen: Elder of Ziyon: Sheikh Jarrah in 1948 van 10 mei 2010
‘Mein Kampf’ erg populair bij moslims in ‘Palestina’ en het Midden-Oosten
Nahed Selim: “Vooral de uitspraken van Wilders waarin een vergelijking tussen de Koran en Mein Kampf wordt gemaakt, vond het Hof beledigend voor moslims. De vraag is: wie is daar eigenlijk door beledigd? Persoonlijk heb ik een heel andere indruk van de houding van veel moslims – wereldwijd – ten opzichte van het nazisme. In feite is dit boek van Hitler populaire lectuur in veel islamitische landen. Men ziet Hitler eerder als een held en velen hebben een grotere hekel aan het westerse kapitalisme dan aan het nazisme. Kenmerken van het nazisme, zoals de ontkenning van de Holocaust, complottheorieën en jodenhaat, zijn eerder regel dan uitzondering onder veel moslims. In sommige scholen in Nederland slaan leraren het onderdeel ‘Holocaust’ over, of zelfs de hele Tweede Wereldoorlog vanwege de heftige reacties en de verstoring van de lessen door leerlingen met islamitische achtergrond. De historische associatie tussen islam en nazisme werd werkelijkheid door de samenwerking tijdens de Tweede Wereldoorlog tussen nazi-Duitsland en een belangrijke Palestijnse nationalist en islamitische leider, hajj Amin al-Hoesseini (1893-1974), de grootmoefti van Jeruzalem.” [bron]
Een Arabische vertaling van Adolf Hitlers Mein Kampf, uitgegeven door Al-Shurouq een uitgeverij in Ramallah, wordt verdeeld in Oost-Jeruzalem en op de Westelijke Jordaanoever, met name de gebieden die gecontroleerd worden door de Palestijnse Autoriteit (PA). Volgens Agence France Presse (08-09), is het boek, dat eerder door Israël werd verboden, toegestaan door de Palestijnse Autoriteit en stond het boek in 1999 op de 6de plaats van de Palestijnse bestsellerlijst. Bisan uitgevers publiceerde het boek voor het eerst in Libanon in 1963 en opnieuw in 1995. Het boek kost ongeveer 10 dollars.
Op de boekomslag staat een foto van Hitler, een hakenkruis en de titel in zowel het Duits en Arabisch. De vertaler, Luis Al-Haj, schreef er de volgende inleiding bij:
“Hitler de soldaat die werd achtergelaten, was niet enkel een legende die gekleurd werd door de tragedie zelves, de tragiek van een land waarvan de droom in duigen is gevallen, een regering waarvan de steunpilaren werden afgebroken en een politieke partij die werd verpletterd. Hitler was een man van de ideologie die een ideologische erfenis heeft nagelaten, waarvan het verval ondenkbaar is. Dit ideologisch erfgoed omvat politiek, samenleving, wetenschap, cultuur en oorlog als wetenschap en cultuur.”
“Het nationaal-socialisme, dat Hitler predikte en waarvan de kenmerken werden gepresenteerd in zijn boek Mein Kampf, en waarvan hij de principes uitlegde in zijn toespraken voordat hij aan de macht, evenals tijdens de 13 jaren dat hij aan het hoofd stond van de Duitse natie – dit nationaal-socialisme zal niet sterven met het overlijden van haar held. Integendeel, het zaad vermenigvuldigt zich onder elke ster. Wij kunnen de inspanningen van deze man niet echt begrijpen zonder de beginselen die zijn vervat in zijn boek Mein Kampf die de nazi’s hebben gewijzigd in het ‘Evangelie van het nationaal-socialisme.”
“Deze vertaling van het boek Mein Kampf werd nooit voorgelegd aan Arabische sprekers. Het is afkomstig uit de oorspronkelijke tekst van de auteur, Adolf Hitler. De tekst werd niet gecensureerd. Wij hebben hiermee een statement willen maken omtrent Hitler’s meningen en theorieën over nationalisme, regimes en etniciteit zonder er enige verandering in aan te brengen, omdat ze nog niet achterhaald zijn en ook omdat wij, in de Arabische wereld, nog steeds op alle drie gebieden nog steeds op goed geluk ronddwalen.” [bron]
Mein Kampf blijft populair in de islamitische landen. Zo is het boek van Adolf Hitler populair in Libanon, een land dat met name in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw werd geïslamiseerd (tegenwoordig is ongeveer zestig procent van de Libanese bevolking islamiet).
De Nederlands-Joodse journaliste Eva Ludemann woonde enige tijd in de Gazastrook en wilde het even met haar eigen ogen bekijken:
Moslims hebben in het algemeen een goede kennis van de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust op de Joden
“In de Gazastrook worden Jodenhaat en anti-semitisme met de paplepel ingegoten. Ouders zijn trots als hun peuters hen napraten en zeggen dat Joden moeten worden gedood. Schoolboeken staan vol opruiende teksten. Bijna dagelijks zie ik kinderen “intifadaatje” spelen, waarbij ze altijd ruziën om wie de “vuile Jood” moet zijn. Onder de Palestijnen zijn veel bewonderaars van Hitler. “Hij was fantastisch,” hoor ik niet zelden. “Had hij al die Joden maar vergast.” Ali, de broer van Manar, heeft een vergeeld fotootje van Hitler in zijn kamer hangen en Nabil, een vrijwilliger van Amnesty brengt mij dikwijls de Hitlergroet, omdat hij denkt dat ik uit Duitsland kom.”
Ook in Turkije, volgens nogal wat mensen een “modern” islamitisch land, behoorde Mein Kampf enkele jaren geleden tot de best verkochte boeken. Hitlers boek was in Turkije altijd al in veel boekenwinkels te verkrijgen, maar toen dertien Turkse uitgeverijen het boek van Adolf Hitler opnieuw uitbrachten, stonden er stapels van dat boek in de boekenwinkels. Het aanbod sloot aan op de vraag, want het boek vloog destijds over de toonbank. In maart 2007 stond Mein Kampf zelfs op de derde plaats van de Turkse bestsellerlijst. Daaraan kwam in augustus 2007 een einde. De Duitse deelstaat Beieren (die de auteursrechten op Mein Kampf bezit) liet toen, via Turkse rechtbanken, de druk en de verkoop van Hitlers boek verbieden. Het is overigens de vraag of dat verbod in een land als Turkije wordt gehandhaafd.
In islamitische landen buiten het Midden-Oosten is het boek Mein Kampf ook populair, bijvoorbeeld in Bangladesh (waar ruim tachtig procent van de bevolking moslim is). De populariteit van Hitlers boek is dus geen typisch Midden-Oosters fenomeen. Het is veel meer een islamitisch fenomeen. De Jodenhaat in Mein Kampf sluit namelijk goed aan op de Jodenhaat in de koran, volgens islamieten “het letterlijke Woord van Allah“. En ook de hadith, volgens moslims de overleveringen van de daden en uitspraken van de “profeet” Mohammed, staat vol met Jodenhaat. [bron: Lux et Libertas 'Mein Kampf' was bestseller in Turkije]
Lees ook op Brabosh.com: Radicale islam is ontstaan uit propaganda van de nazi’s van 20 mei 2010; Hitler’s erfenis: islamitisch antisemitisme in het Midden-Oosten van 2 januari 2010; De moslims en de Holocaust van 17 mei 2010; ‘Mein Kampf’ erg populair bij moslims in ‘Palestina’ en het Midden-Oosten van 15 mei 2010; Het succesverhaal van de Protocollen van de Wijzen van Zion en Mein Kampf in het Midden-Oosten van 25 april 2009; Oorsprong van Jodenhaat in de Islamitische wereld van 14 april 2009; De Protocollen van de Wijzen van Zion springlevend in het M-O van 12 maart 2009; Palestijnen werden in de jaren ’30 bewapend door de nazi’s van 5 september 2009; VS weer boos op Israël: Jeruzalem bouwt 20 nieuwe woningen in wijk Sheikh Jarrah van 26 maart 2010; Waarom wil Obama het Shepherd Hotel in Oost-Jeruzalem uit Joodse handen houden? van 29 juli 2009; De Grootmoefti en Hitler, woensdag 9 december 2009 op Arte-TV van 5 december 2009; Barack Obama wil de Apartheid invoeren in Jeruzalem van 16 augustus 2009; Waarheid over naziverleden van Al-Hoesseini ongewenst in Berlijn van 29 augustus 2009
Immigratie van moslims uit M-O oorzaak groeiend antisemitisme in Zweedse stad Malmö
Videoclip toont een recente reportage over de toenemende Jodenhaat in de Zweedse stad Malmö, veroorzaakt door de massa-immigratie van antisemitische moslims uit het M-O.
Welkom in Ramallmö
Overal in Europa en overzee speelt zich hetzelfde verontrustende fenomeen af: waar veel islamitische immigranten zijn, vooral de moslims die rechtstreeks immigreren vanuit het Midden-Oosten via het principe van familiehereniging en huwelijk, neemt het antisemitisme buitensporige proporties aan. Moslims uit het M-O nemen hun Jodenhaat en hun visie op het Arabisch-Israëlisch conflict mee naar het land van hun bestemming. De locale Joodse gemeenschap wordt meteen gelinkt met het conflict, want voor moslims en Arabieren bestaat er geen verschil tussen Joden, zionisten of Israëliërs. Wat hen betreft gaat dat altijd over één en dezelfde identiteit. Enkel hun westerse bondgenoten proberen graag die nuance te handhaven [“We hebben niks tegen Joden, alleen tegen Israël”], maar dat doet moslims en Arabieren in het M-O steeds flink grijnzen om zoveel naiëviteit.
Judith Popinski, overlevende van de Holocaust: Nooit gedacht dat ik dit nog zou meemaken en zeker niet hier in Zweden
Zo ook in Malmö waar het helemaal uit de hand dreigt te lopen. Als de overheid niet snel en krachtdadig ingrijpt, zullen er straks geen Joden meer zijn in de Zweedse stad. Zo bijvoorbeeld Marcus Eilenberg, een Zweedse Jood wiens familiewortels diep in Malmö zitten. Zijn grootouders waren overlevenden van de Holocaust, die in 1945 onderdak vonden in deze Zuid-Zweedse stad. De ouders van zijn vrouw vluchtten in de jaren 1960 naar Zweden uit het communistische Polen.
Malmö, 3 maart 2010. Rabbijn Shneur Kesselman
Nu de 32-jarige medewerker aan een advocatenkantoor gewaar wordt dat de gastvrijheid en tolerantie tegenover Joden in Malmö naar haar einde loopt, bereid hij zich voor om nog deze maand mei te verhuizen naar Israël samen met zijn vrouw en twee kinderen. Hij zegt dat hij weet heeft van ten minste 15 andere Joden die vertrekken om een vergelijkbare reden.
Die reden, zegt hij, is een gevoelige stijging van haatmisdrijven tegen de Joden in Malmö, en het gevoel dat de lokale autoriteiten niet veel zin hebben om te gaan met een probleem dat een scheur brengt in het beeld van Zweden als een bastion van tolerantie en een paradijs voor noodlijdende etnische groepen. Antisemitische misdrijven in Europa werden over het algemeen geassocieerd met extreem-rechts, maar Shneur Kesselman, een orthodoxe rabbijn, zegt dat de dreiging nu afkomstig van moslims. “In de afgelopen vijf jaar dat ik hier nu woon, kan ik op mijn hand tellen hoeveel incidenten er zijn geweest vanuit extreem-rechts,” zei hij. “In mijn persoonlijke ervaring, zijn het voor 99 procent moslims.”
Zweden gaat er prat op dat het tienduizenden oorlogsvluchtelingen heeft opgevangen voor, tijdens en na de Tweede Wereldoorlog, op de vlucht voor vernietiging door de nationaal-socialisten in Duitsland. Judith Popinski, een holocaust overlevende, zegt dat Zweden vandaag niet meer hetzelfde land is als toen. Het evenwicht is helemaal verstoord door de massale immigratie van moslims. Ongeveer 7 procent van de 285.000 inwoners van Malmö werden geboren in het Midden-Oosten, volgens de statistieken van de stad, en de stad heeft grote aantallen moslims opgenomen afkomstig uit de Balkan waaronder ook uit Macedonië, die de grootste moskee van de stad beheren.
Malmö, 7 maart 2009: Moslims met Palestijnse vlaggen nemen hun oorlog tegen Israël mee naar Zweden en werken hun frustratie uit op de locale Joden
De politie van Malmö zegt dat van de 115 gemelde haatmisdrijven in 2009, er 52 antisemitisch waren. Bejzat Becirov, hoofd van de moskee, zegt dat er naar schatting ongeveer 60.000 moslims wonen in Malmö. Maar het aantal Joden is teruggelopen tot ongeveer 700 en krimpt nog steeds – en was twee decennia geleden twee keer zo groot, aldus Fredrik Sieradzki, een woordvoerder van de Joodse gemeenschap.
Vorig jaar werden tenminste 10 van de haat-criminaliteit klachten ingediend door de Shneuer Kesselman, van de in Brooklyn-gebaseerde Chabad-Lubavitch beweging. De 31-jarige rabbijn herinnert zich enkele van de ernstigste incidenten. Zoals toen een jonge man naar hem “Heil Hitler” schreeuwde en ze hem uit de stadsbus joegen, een auto die plotseling omkeerde en hem bijna van het zebrapad reed ter hoogte van het Opera House.
Bronnen: Lux et Libertas: Massa-immigratie van moslims oorzaak groeiend antisemitisme in Zweedse stad Malmö van 10 mei 2010;The Washington Times: Hate crimes force Jews out of Malmo Anti-Semitic threats come from Muslim community van 29 maart 2010; The Weekly Standard: Welcome to Ramallmö van 13 maart 2010; The Wall Street Journal: Eurabia Is a Place in Sweden – The Continent’s post-Christian baptism of Jews: Convert to Israel-bashing and you’ll be safe van 4 maart 2010; Jews leave Swedish city after sharp rise in anti-Semitic hate crimes; Sweden, Again; Jews flee Malmö as anti-Semitism grows ; Malmö, Sweden: Growing Muslim Influence ; A Swedish Dilemma
Ecologisch en milieu-drama in Israël: de rivier de Jordaan droogt op
De Jordaanrivier is op sterven na dood...
Volgens zeer pessimistische voorspellingen – tenzij er een ernstige noodingreep gebeurt – zal de rivier de Jordaan, die ontspringt in Kinneret en afdaalt via de Dode Zee, aan het einde van volgend jaar zijn opgedroogd. Volgens een NGO die testen heeft uitgevoerd om de hoeveelheid water te bepalen die nodig is om de rivier te herstellen, zullen de vier landen waar de Jordaan doorheen stroomt – Israël, Syrië en Jordanië en de gebieden onder bestuur van de Palestijnse Autoriteit die samen voor bijna 98 % afhankelijk zijn van het doorstromend rivierwater voor hun consumptie van stromend water – moeten worden betrokken bij het reddingsplan van de rivier.
Indrukwekkende cijfers
In de 19e eeuw en aan het begin van de 20ste eeuw, stroomde jaarlijks ongeveer 1,3 miljard kubieke meter water via beekjes en watervallen naar de Dode Zee (gelegen op het laagste punt van de Aarde -394 meter). In 2009 stroomde slechts 20 tot 30 miljoen m³ water in de Jordaan dat zich vermengt met het afvalwater dat stagneert in de meanderende rivier die daardoor stervende is.
Dit vervuilde afvalwater is voornamelijk afkomstig uit de landbouw, die traditioneel grote verbruikers zijn van pesticiden en andere schadelijke meststoffen en van afvalwater dat afkomstig is uit de Israëlische en Palestijnse steden. Israël bouwt op dit moment twee nieuwe waterzuiveringsinstallaties waaronder een in de vallei van Beit Shean. Zij zullen echter pas over anderhalf jaar operationeel worden.
Ecologische ramp
Het ontbreken van water verwoest thans het ecosysteem van de rivier en van de omgeving. Ongeveer 50% van de fauna, met inbegrip van krabben, slakken en insecten zijn verdwenen als gevolg van het gebrek aan doorstromend water en door de aanwezigheid van verontreinigende stoffen. Otters zijn allang verdwenen, de vis is zeer zeldzaam geworden en treurwilgen die eens de loop van de rivier volgden, zijn verdwenen uit het landschap.
Lange-termijn doelstellingen
Naar schatting zullen er 400 miljoen kubieke meter water nodig zijn om de Jordaan te rehabiliteren en de omgeving te doordrenken om de rivieroevers te redden. Israël zou moeten helpen om tot de helft van de benodigde hoeveelheid water te leveren, Syrië een derde, Jordanië en Palestina het laatste derde deel.
De KKL met haar methoden van het spaarzaam opslagen van water in reservoirs, is bij al deze projecten betrokken. Ter herinnering: het ontzilten van zeewater is erg duur: ongeveer 0,57 dollar per m³. Meer dan ooit is de geschiedenis van het water in de regio een factor in een fragiele vrede.
Bronnen: KKL Belgique: Drame écologique et environnemental en Israël van 14 mei 2010
