Dagelijks archief: 14 mei 2010
In ieder van ons zit een klein stukje van Israël
C O M E *** T O *** I S R A E L !!
‘There’s a Little Bit of Israel in All of Us’
door Tzvi Ben Gedalyahu
Het Ministerie voor Toerisme heeft een 10 miljoen dollar campagne gelanceerd onder de slogan “Er zit een klein stukje van Israël in ieder van ons” [‘There’s a Little Bit of Israel in All of Us’] die bezoekers aan de Joodse staat uitnodigt om verhalen en afbeeldingen te posten op de website van het Ministerie voor Toerisme. De campagne gaat van start in New York, Los Angeles, loopt zo verder via Miami naar Toronto in Canada)en zal zich later dit jaar uitbreiden over Zuid-Amerika. Die nieuwe inspanning om meer toeristen nar Israël aan te trekken werd ontwikkeld door de advertentie agentschap met kantoor in New York als een manier om door middel van verhalen waarmee velen opgroeien – zoals ze doorverteld worden door ouders en grootouders, uit Bijbelse verhalen, films en populaire cultuur – van oorsprong in Israël.
“Ieder van ons kan diep in onze ziel wel iets vinden dat ons verbindt met Israël, het is tenslotte toch de bakermat voor een aantal van ‘s werelds grootste religies,” vertelde president Chris Bodden van het Agentschap Bodden. “Deze campagne is bedoeld om mensen van binnen te raken om hen te doen beseffen dat zelfs als ze nog nooit naar Israël reisden, er toch iets familiaals, comfortabels en fascinerends voor te zeggen is,” zei hij.
Het thema van de campagne gaat uit van het idee dat veel andere landen een rijke geschiedenis en sterk ingebedde cultuur hebben, maar geen enkele de vergelijking met Israël kan doorstaan. De boodschap luidt dat het enkel in Israël is waar je iets kan vinden dat de mensheid van bij het begin heeft gevormd vanaf de ogenblik dat de westerse kalender is ontstaan. Recente campagnes hebben gebruik gemaakt van de slogans “Israël. Wie kent het?” en “U zult van Israël genieten vanaf de eerste Shalom.”
Toerisme : Israël slaat alle records
Ondanks de wereldwijde recessie van vorig jaar hebben ongeveer 700.000 Noord-Amerikanen Israël vorig jaar bezocht, en het doel is de kaap van één miljoen bezoekers te bereiken in 2010. Gedurende de eerste vier maanden in dit jaar, steeg het toerisme naar Israël met 44 procent ten opzichte van dezelfde periode in 2009 en waren er 13 procent meer toeristen dan het vorige record in 2008. Een “TripAdvisor Traveler’s Choice” lijst van ‘s werelds top 10 culturele en bestemmingen met bezienswaardigheden zijn plaatsen zoals Jeruzalem, de enige stad in het Midden-Oosten die de rangschikking.
Hiermee behoort de hoofdstad van Israël nu officieel tot de wereld top-10 van reisbestemmingen. Volgens TripAdvisor zijn de Klaagmuur, de Tempelberg, het Yad Vashem Holocaust Herdenkingscentrum en de Stad van David absolute ‘must sees’ voor toeristen. De website van TripAdvisor trekt maandelijks meer dan 9 miljoen bezoekers en bevat ruim 30 miljoen reisverslagen van vakantiebestemmingen. De andere steden die in de wereld top-10 staan zijn Londen, New York, Parijs, Rome, Washington, Florence, Venetië, Istanbul en Siem Reap (Cambodja).
Het Ministerie voor Toerisme kan bemoedigende cijfers voorleggen: 317.000 toeristen brachten in april 2010 een bezoek aan Israël, of 26% meer dan in april 2009 en 9% meer dan in april 2008. Tijdens de eerste vier maanden van 2010 brachten ruim 1.063 miljoen toeristen een bezoek aan het land, een cijfer dat een stijging geeft met 44% ten opzichte van vorig jaar en 13% hoger ten opzichte van 2008 (het meest winstgevende cijfer in termen van toerisme in de geschiedenis van Israël). En, ondanks de problemen van het luchtvervoer in april, als gevolg van de vulkanische wolk in IJsland, bleef het aantal bezoekers dat kwam per vliegtuig ook Israël ook steeds stijgen.
Het Ministerie van Toerisme heeft ook de evolutie van de inkomsten uit toerisme onderzocht. Tijdens de eerste helft van 2010 zijn bedragen van de inkomsten die het toerisme die gegenereerd worden uit het buitenland (zonder rekening te houden met de luchtvaartmaatschappij) NIS 2,6 miljard, een stijging van 32% ten opzichte van dezelfde periode in 2009.
4 miljoen toeristen in 2012 ?
Het Ministerie van Toerisme, in samenwerking met de toerisme-industrie bereidt zich voor op de begrotingsdebatten 2011-2012. Het doel is ambitieus: een miljoen extra toeristen genereren in 2012, int totaal dus 4.000.000 over het hele jaar. De minister van Toerisme, Stas Meseznikov, heeft gewezen op het toenemende belang van het toerisme voor de Israëlische economie, die positieve effecten op het “inkomen heeft en het scheppen van nieuwe banen.”
Hij zei dat de toeristische industrie rechtstreeks 90.000 mensen tewerk stelt en verantwoordelijk is voor nog eens indirecte 160.000 arbeidsplaatsen. De Israëlische regering is begonnen om het enorme potentieel van de toeristische sector te erkennen. We moeten dit nu goed te benutten, omdat “de concurrentie fel is, vooral in deze tijd van wereldwijde economische crisis. We moeten ons aanpassen aan de mondiale markt,” zei Meseznikov.
CO M E *** TO *** I S R A E L
Bronnen: Arutz Sheva: ‘There’s a Little Bit of Israel in All of Us’ door Tzvi Ben Gedalyahu van 14 mei 2010; The Jerusalem Post Jerusalem named top travel destination target van 14 mei 2010; Xander Nieuws: Netanyahu: Bijbel bewijst dat Jeruzalem toebehoort aan Israël van 14 mei 2010
Einstein en het vredesproces in Israël
Einstein en het vredesproces in Israël
door Yochanan Visser
Albert Einstein definieerde krankzinnigheid als volgt: “Hetzelfde (principe) keer op keer herhalen en toch verschillende resultaten verwachten”. Deze definitie lijkt volledig van toepassing op de deze week begonnen indirecte besprekingen tussen Israel en de Palestijnse Autoriteit onder auspiciën van de Obama regering.
Zeventien jaar na het begin van het Oslo proces zijn de partijen weer terug bij af. De formule uit de tijd van de Madrid conferentie moet de Oslo sfeer terugbrengen. Toen maakte euforie over vrede nog deel uit van het rationele denken over dit conflict. Het rationele denken in 2010, houdt voornamelijk in dat iedereen verwacht dat de besprekingen op niets zullen uitlopen. Dat is begrijpelijk, alle essentiële factoren die nodig zijn om tot vrede te komen ontbreken op dit moment.
Obama is er echter van overtuigd dat het Israëlisch Arabisch conflict de basis vormt van alle problemen die er in dit deel van de wereld bestaan. Dus wordt er weer koortsachtig heen en weer gependeld tussen Jeruzalem en Ramallah. De Amerikaanse president die gekozen werd onder het motto “Yes we can” heeft inmiddels al wel ervaren dat in het Midden Oosten “No we can not” het motto is.
Illegale besprekingen
Mahmoud Abbas, de president van de Palestijnse Autoriteit heeft zich alvast ingedekt tegen het laten mislukken van de besprekingen. Tot twee keer toe nam hij de ongebruikelijke stap om de Arabische Liga te laten beslissen over het hervatten van de besprekingen met Israel.
Daarna moest een speciale zitting van de PLO definitief het groene licht geven. Dat was ietwat problematisch door het ontbreken van voldoende leden om de beslissing goed te keuren. De Internationale Arabische krant Al Quds Al Arabi berichtte dat Abbas daar een oplossing voor bedacht. Hij voegde tijdelijke leden toe aan het uitvoerend orgaan binnen de PLO.
Op het moment dat er eventueel een principe akkoord op tafel zou liggen zal hierdoor ongetwijfeld gewezen gaan worden op de onrechtmatigheid van de besprekingen op zich. Eerder gebeurde iets dergelijks met de Oslo akkoorden. Bovendien is Abbas een president zonder mandaat omdat de verkiezingen voor het presidentschap van de PA voor onbepaalde tijd zijn uitgesteld en zijn termijn in januari verstreek.
Kern van het conflict
De Israëlische regering lijkt al evenmin overtuigd van de mogelijkheid dat deze besprekingen tot een oplossing van het conflict gaan leiden. De afgelopen week gaven diverse ministers op sleutelposities in de regering, blijk van diep pessimisme. Dat heeft alles te maken met het verschil in visie op de grondoorzaak van het conflict tussen buitenlandse- en de Israëlische leiders.
Voor de VS en de EU lijkt het conflict nog altijd te gaan over grenzen en het bouwen van huizen voor Joden op plaatsen waar men de Palestijnse staat wil zien. De vorige- en de huidige Israëlische regering hebben echter het conflict anders gedefinieerd. De kern van het conflict is de Arabische weigering om Israël als Joodse staat in het Midden Oosten te erkennen, zegt de Israëlische regering en met haar vele Midden Oosten experts.
Terwijl alle aandacht wereldwijd uitgaat naar de huizen die Israël wel of niet bouwt, wijst de Israëlische regering bijvoorbeeld op het fundamentele probleem van de Palestijnse ophitsingcampagnes tegen Israël. Een recent rapport van Palestinian Media Watch bracht dit probleem opnieuw treffend in beeld.
Maar het simpel bekijken van een recente You Tube van Hamas TV waarin een oud bloedsprookje over joden nieuw leven ingeblazen wordt zegt feitelijk genoeg. De regering van Netanyahoe heeft nu besloten om een monitor mechanisme in te stellen dat de ophitsing in beeld moet brengen. Na Israëlisch aandringen besloot Obama de zaak ook bij Abbas aan te kaarten. In een recent telefoongesprek werd Abbas opgeroepen maatregelen te nemen tegen dit diepgewortelde fenomeen.
Jeruzalem
Afgezien van het probleem van de ophitsing tegen Joden en Israël lijkt de kwestie Jeruzalem nu in de eerste fase van de besprekingen al het breekijzer te worden. De Palestijnen willen tijdens de besprekingen een bouwstop in Jeruzalem, Israel zal niet aan deze eis voldoen. Inwilliging van deze eis zou een feitelijke erkenning inhouden van de Palestijnse claim op Jeruzalem als hoofdstad van een Palestijnse staat. Jeruzalem werd om die reden tijdens het Oslo proces buiten de besprekingen en de akkoorden gelaten.
Deling van de Israëlische hoofdstad lijkt alleen bespreekbaar voor zover het de nieuwere Arabische wijken betreft. In geen geval wil Israel terug naar de situatie tussen 1948 en 1967, toen Jeruzalem Oost onder Jordaans bestuur viel. De oude stad was toen ontoegankelijk voor Joden en Christenen en Joodse wijken werden gesloopt door Jordanië. Door deze de facto etnische zuivering kwam een eind aan de grote Joodse aanwezigheid in Jeruzalem Oost.
Positieve ontwikkelingen
De positieve ontwikkelingen op de grond in de West Bank, zoals de opheffing van beperkende maatregelen voor de Palestijnse bevolking door Israel en het werken aan de opbouw van staatsinrichting en economische vooruitgang door premier Salaam Fayad moeten niet opnieuw verkeerd worden beoordeeld. Voor en tijdens het Oslo proces was er ook sprake van ongekende vrijheden en een economische boom, dat weerhield de Palestijnen er niet van de tweede Intifada te lanceren.
De acties van Fayad ten opzichte van de beperking van de vrije handel in de West Bank en de poging om het OECD lidmaatschap van Israel te saboteren staan haaks op de goodwill gebaren die Israel het afgelopen jaar maakte. Bovendien laat het zien dat de inhoud van het begrip” vrede” nog altijd niet is doorgedrongen tot Abbas en Fayad. De al bestaande co-existentie tussen Palestijnen en Joden op de West Bank is aan hen niet besteed. Palestijnen die handel drijven met Joden, maakten deze week dan ook het vinger gebaar toen hen om een mening over de boycot politiek van de PA werd gevraagd.
Acceptatie Israël
Hét probleem dat terecht door de Israëlische regering wordt gezien als hét struikelblok voor een eventuele oplossing van het 100 jarige conflict is de Arabische weigering om een Joodse staat in het Midden Oosten te accepteren.
Een recent onderzoek onder Arabieren in diverse Arabische landen bracht dit kernprobleem haarscherp in beeld. De deelnemers aan het onderzoek werd de volgende vraag voorgelegd: Islam definieert uw staat, zou u – onder de juiste omstandigheden – bereid zijn een Joodse staat Israel te accepteren?
Slechts 20 % van de ondervraagden antwoordde dat men daartoe bereid was. In Egypte was 26% van de ondervraagden daartoe bereid in Jordanië slechts 9 %. Maar 20 % is nog altijd beter dan de 0 % score onder de Arabische leiders inclusief Abbas en Fayad. De Palestijnse leiders blijven in het Arabisch vasthouden aan de droom van een Groot Palestina op het grondgebied van Israel. In schoolboeken en in de media van de PA wordt de Palestijnen nog altijd voorgehouden dat Israel feitelijk niet bestaat.
Einstein’s definitie
Uit de gegevens van de Pechter poll blijkt duidelijk dat zelfs in staten waarmee Israel een vredesakkoord heeft (Jordanië en Egypte) de bevolking nog altijd de Joodse buurstaat niet heeft geaccepteerd.
Dit is de kern van het conflict en daarom zal de land voor vrede formule opnieuw tot mislukken gedoemd zijn. De enige juiste formule zal gebaseerd moeten zijn op acceptatie van een Joodse staat die in vrede leeft met de Moslimstaten in het Midden Oosten, vrede voor vrede dus.
De buitenlandse bemiddelaars doen er goed aan dit kernprobleem eindelijk te erkennen en op tafel te leggen. Het zal hen helpen de Einstein definitie niet opnieuw toe te passen op het zoveelste vredesproces.
Bronnen: Het Vrije Volk: Einstein en het vredesproces in Israel door Yochanan Visser van 14 mei 2010; Yochanan woont al vele jaren in Israël, is van Nederlandse origine en algemeen manager van de bekende Israëlisch-Nederlandse Israel Facts monitorgroep. Hij is tevens een gekend Midden-Oosten publicist, die regelmatig artikels schrijft onder meer voor De Volkskrant en Het Vrije Volk. Hij is ook researcher voor de onlangs opgerichte organisatie Missing Peace.
De wedergeboorte van het bloedsprookje op manifestatie te Brussel van 12 mei
Bijgewerkt op 17 mei 2010:
Het Nieuwsblad bloklettert heden Joden boos omdat betogers ‘Palestijns bloed’ drinken:
Mario Franssen: Niks mis mee. Joden proberen aandacht af te leiden
“Betogers die verkleed waren als ‘Israëlische clowns’ en deden of ze ‘Palestijns bloed’ dronken, hebben wrevel gewekt in de Joodse gemeenschap. De actie in Brussel was gericht tegen de nederzettingen in Palestina. ‘Antisemitisme’, klinkt het bij ‘Joods Actueel’.”‘Clowns die Dexia en de Israëlische bezetters moesten uitbeelden, dronken met zichtbaar genot uit glazen die gevuld waren met het zogenaamde bloed van Palestijnen. Slogans als Aan het geld, aan het bloed, schol! werden geroepen door clowns die een Israëlische vlag op hun borst droegen.
‘Antisemitisme = spijkers op laag water’
Niets mis met betogen, maar Israël voorstellen als een volk dat bloed drinkt, doet denken aan de ergste antisemitische stereotypen uit het verleden.’ ‘Dit kan niet door de beugel en mag niet ongestraft blijven’, zegt Terry Davids, algemeen directeur van Joods Actueel. ‘De autoriteiten moeten hiertegen hard optreden met de bestaande rechtsmiddelen.’
Maar bij ‘Israël koloniseert, Dexia financiert’ relativeren ze de aantijgingen. ‘Joods Actueel zoekt spijkers op laag water’, zegt woordvoerder Mario Franssen. ‘Ik denk dat ze de aandacht proberen af te leiden van de kern van de zaak: de kolonisering van Palestijns grondgebied die indruist tegen de wetten van het internationale recht.’
“Ohhhh. Bravo. Pas d’argent au sang. A Israël. Ohhhhhh. (Applaudissements) J’aime le sang. Un petit verre de sang. J’aime le sang. Un petit verre de sang.”
“Ohhhh. Bravo. Geen geld voor bloed. Aan Israël. Ohhhhhh. (Applaus) Ik hou van het bloed. Een klein glaasje bloed. Ik houd van bloed. Een klein glaasje bloed.”
Bron: Philosémitisme blog van 13 mei 2010
Hallucinante beelden tijdens de Anti-Israëlische demonstratie in Brussel van afgelopen woensdag 12 mei 2010. Clowns die Dexia en de Israëlische ‘bezetters’ moeten verbeelden, dronken met zichtbaar genot van uit glazen die gevuld waren met het zgn. ‘bloed van Palestijnen’. Joden die het bloed van moslims drinken – en vroeger de christenen – je waant je meteen terug in de middeleeuwen. Maar nee, het speelde zich amper twee dagen geleden af met de medewerking van maar liefst 75 Belgische organisaties!
Op slechts enkele stappen verwijderd van de Brusselse kathedraal Sint Goedele en Sint Michiel. Maar weinig mensen weten nog dat deze beroemde kathedraal ruim vijfhonderd jaar lang het schouwtoneel is geweest van de legende van het Sacrament van het Mirakel. Volgens de legende zouden in 1370 hosties op miraculeuze wijze beginnen bloeden zijn, nadat ze door de Brabantse Joden in de synagoge van Brussel met messteken waren doorboord. De relieken werden vereerd als het Sacrament van Mirakel. In mei 1370 werden een zestal joden uit Brussel en Leuven op de brandstapel terechtgesteld, beschuldigd van diefstal en profanatie [=heiligschennis] van het H. Sacrament. De joodse goederen werden verbeurd verklaard en van bij de aanvang geloof werd gehecht aan het mirakel van de bloedende hosties. Meer over die antisemitische legende op deze blog: Het (antisemitisch) geheim van de Brusselse Sint-Michiels en Sint-Goedele kathedraal.
Op de afbeelding: De geboorte van een [antisemitische] legende. Detail uit het glasraam in de rechterzijbeuk van de kathedraal. Dit glasraam werd in 1861 geschonken door de deken van Sint-Goedele, Louis Verhoustraten, in herinnering aan zijn ouders. Het glasraam werd gemaakt door de Brusselse glazenier J.B. Capronnier, in voorbereiding van de viering van de 500ste verjaardag in 1870 van Het Sacrament van Mirakel. Op het glasraam wordt afgebeeld hoe de Joden in 1370 in de Brusselse synagoge de H. Hostie ontwijdden door deze hosties met dolken te doorprikken waarna de hosties begonnen te bloeden. Dit wordt vanaf dan -en dat 500 jaar lang!- door de katholieken het ‘Mirakel van het H. Sacrament’ genoemd.
Die betoging werd met veel bombast aangekondigd als Manifestation nationale contre le financement de la colonisation israélienne par Dexia. Zoals bekend wordt de Belgische bank Dexia verweten dat het de bouw van Joodse woningen op de Westoever in Judea en Samaria financiert. Ondanks dat de Israëlische regering sinds november 2009 een bouwstop handhaaft, ging de boycot-Israëlmanifestatie gewoon door. Tenslotte gaat het voor de desbetreffende organisatoren helemaal niet om de nederzettingen maar om de feitelijke vernieting van de Joodse staat Israël. Wie dat laatste steeds voor ogen houdt, begrijpt meteen heel wat meer van het Israëlisch-Arabisch conflict en de actie van afgelopen woensdag.
Onder de betogers ook enkele bekende anti-Zionistische Joden. Zoals Esti Micenmacher van de organisatie CWP (Coalition of Woman for Peace), een radicale Israëlische NGO die werd opgericht door de Europese Unie en een aantal conferenties belegde in Brussel. CWP promoot de beweging Boycotts, Divestment and Sanctions (BDS) via een project genaamd Who Profits from the Occupation, die Israëlische bedrijven en corporaties aanklaagt die op de Westoever actief zijn. Zij sprak ook op de manifestatie en is te zien op de getoonde video. Haar kompaan was in de strijd tegen Israël was die dag Angela Godfrey-Goldstein van ICAHD (The Israeli Committee against House Demolitions, zie NGO report), een andere radicale Israëlische NGO opgericht door de EU. Beide anti-Israëlmilitanten werden onlangs geinterviewed door Le Soir.
De lijst van de deelnemende organisatoren – 75 in het totaal – waaronder ONG, vakbonden, politieke parijen, de Franstalige nationale omroep RTBF en andere media, waren allemaal present. Deelnemers aan deze activiteiten waren de grote Belgische vakbonden, politieke partijen waaronder de SP.a van Caroline Gennez en Dirk Vandermaelen, die op de lijst verkiezingslijst prijkt (de SP.A heeft nog steeds geen antwoord gegeven waarom zij op die lijstdeelnemers vermeld staan), uiteraard ook Groen! en Ecolo en talloze NGO’s gesubsidieerd door de overheid in dienst van de anti-Israëlische Lobby.
Hieronder een impressie van de manifestatie
en enkele bloeddrinkende manifestanten
Organisatie: “Plateform ‘Palestine occupée – Dexia impliquée’
‘Israël koloniseert – Dexia financiert’
* COBI – Coördinatie Boycot Israël (initiateur-initiatiefnemer), Association Belgo-Palestinienne Wallonie-Bruxelles, ACV – Brussel-Halle-Vilvoorde, Algemene Centrale ABVV – Centrale Générale FGTB, Alliance for Freedom and Dignity (AFD), Artistes contre le Mur, Attac Vlaanderen, Attac Wallonie-Bruxelles, BBTK-SETCa, Brugs Palestina Comité, BRussells Tribunal, CNAPD – Coordination Nationale d’Action pour la Paix et la Démocratie, CODIP – Centrum voor Ontwikkeling, Documentatie en Informatie Palestijnen, Conseil Consultatief Nord-Sud-Ville de Nivelles, Comac, Comité de Solidarité avec le Peuple Palestinien de Braine-L’Alleud, Comité Verviers Palestine, Coordination des Associations pour une Paix Juste au Proche-Orient (PJPO) du Brabant Wallon – PJPO Ittre – PJPO Mazerine – PJPO Nivelles, Divers & Actief, ECOLO, Egalité, FGTB Charleroi/Sud-Hainaut, FOS – Socialistische Solidariteit, Friends of the Earth Vlaanderen en Brussel, Gemeentes /Communes: Chapelle-Lez-Herlaimont – Ciney – Ittre – Mouscron – Vielsalm – Viroinval, Geneeskunde voor het Volk – Schaerbeek, Génération Palestine, GROEN!, Groupe Palestine Santé, Initiatief Cuba Socialista (ICS), intal, intal-CDR regio Heist-op-den-Berg, Jong Groen!, Kif Kif, La Braise Culture asbl – Charleroi, LAP – Leuvense Actiegroep Palestina, LBC-NVK, LCR, LEF, Marianne Charleroi, Mouvement Chrétien pour la Paix, Mouvement Citoyen Palestine, Netwerk Vlaanderen, OWW: Hasselt – Heist-Goor – Hulshout vzw – Herk-de-Stad – Leuven – Overpelt, Pax Christi Charleroi, Plate-forme Charleroi-Palestine (22 associations), PTB-PVDA, Recht op Migratie, Recht op Terugkeer, Reseau Financement Alternatif asbl, SCI, Solidarité Socialiste, SP.A, Steungroep voor Rechtvaardigheid en Vrede in Guatemala, The Palestinian Community in Belgium, UCOS, ‘t Uilekot, Une Autre Gauche, UPJB, Vlaams Palestina Komitee, Vrede vzw, Vredesactie, Vrouwen in ‘t Zwart Leuven.
Opmerkelijk: Israël mag lid worden van de OESO
Eindelijk is het zover. Israël heeft afgelopen maandag 10 mei 2010 een zeldzame overwinning behaald op het internationale diplomatieke toneel. Na ruim 20 jaar wachten wordt Israël uitgenodigd om lid te worden van het economische samenwerkingsverband met name de OESO, de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling. Die uitnodiging zal officieel betekend worden op 29 juni 2010 en is in feite slechts een formele tussenstap naar de feitelijke aanvaarding van de lidmaatschap.
Ondanks jarenlange volgehouden tegenkanting door vele landen en in het gezicht van stijve Palestijnse oppositie, alsmede het niet te onderschatten impact van boycotcampagnes van niet-gouvermentele organisaties zoals o.a. de anti-Israëlische door de Belgische overheid gesponsorde ngo Broederlijk Delen (lees dit bv), werd het lidmaatschap van Israël, samen met dat van Slovenië en Estland, unaniem geaccepteerd door de 31 gekende lidstaten. Eenmaal officieel ingehuldigd als de leden, zullen de drie nieuwe leden de gelederen van de OESO doen aanzwellen tot 34 leden, waaronder ook de Verenigde Staten, die een sterke bondgenoot is gebleken achter het doen aanvaarden van Israël’s lidmaatschap.
De huidige leden zijn naast België en Nederland ook Australië, Canada, Chili, Denemarken, Duitsland, Finland, Frankrijk, Griekenland, Groot-Brittannië, G-H Luxembourg, Hongarije, Ierland, IJsland, Italië, Japan, Korea, Mexico, Nederland, Nieuw-Zeeland, Noorwegen, Oostenrijk, Polen, Portugal, Slovakije, Spanje, Tsjechië, Turkije, Verenigde Staten, Zweden en Zwitserland. Opmerkelijk is dat geen enkel Arabisch of moslimland lid is van de OESO en Israël wordt tegelijk het eerste land uit het Midden-Oosten dat lid wordt van deze economische wereldorganisatie.
Dit betekent voor de Joodse staat een grote stap voorwaarts in de richting van een grotere economische, sociale en ecologische coördinatie tussen Israël en de aangesloten landen organisatie. Het OESO-lidmaatschap erkent terecht de talloze economische prestaties van Israël en opent nieuwe mogelijkheden voor groei en ontwikkeling. Het lidmaatschap komt er nadat premier Benjamin Netanjahoe vorige week de weg had vrijgemaakt voor de hervatting van de vredesbesprekingen met de Palestijnen, na een pauze van 17 maanden.
Hoewel de OESO in wezen een economische club is, kan het lidmaatschap voor de regering van Netanjahoe een stevige diplomatieke impuls betekenen. Stanley Fischer, het hoofd van de Centrale Bank van Israël, zei dat “het lidmaatschap een belangrijke stap is op weg naar de integratie van Israël in de wereldeconomie en een uitdrukking is van het engagement van Israël dat het aan de hoogste internationale normen kan voldoen.”
Meer over de toetreding van Israël op landeninformatie over Israël en Israel’s accession to the OECD op de OESO webpagina.
Promofilmpje van de OESO (OECD)
Twee belangrijke feiten over Jeruzalem
“De strijd om Jeruzalem heeft zich nu verplaatst naar het Amerikaanse Congres.”
“En het heeft twee belangrijke feiten bloot gelegd.”
“Eerst en vooral dat niet elke christen een antisemiet is.”
“En ten tweede?”
“Dat niet elke Jood onze vriend is.”
Dry Bones Golden Oldie van 15 jaar geleden: “Moest ik Two Important Facts geen 15 jaar geleden hebben getekend, dan had ik het vandaag kunnen gedaan hebben. Maar 15 jaar geleden moest je deze ‘twee belangrijke feiten’ nog fluisteren… het was een subversieve mening. Tegenwoordig worden deze feiten steeds meer voor de hand liggende factoren waar iedereen maar beter rekening mee kan houden.“
JCall & Jstreet: Linkse Joden in de Diaspora verenigen zich om de uitverkoop van Jeruzalem aan de Arabieren te helpen organizeren
De druk op Israël om Jeruzalem opnieuw te splitsen en delen van de stad weg te schenken aan de Palestijnse Autoriteit, zodat zij uit de brokstukken van de Joodse stad een Arabische hoofdstad aan elkaar kan lijmen voor het in oprichting zijnde Palestijnse Islamitisch Kalifaat, neemt nog elke dag toe. Geen enkel land in de wereld heeft ooit [West-]Jeruzalem erkend als hoofdstad van Israël sinds haar onafhankelijkheid op 14 mei 1948.
Ook niet in de periode 1948 tot juni 1967 toen het enkel West-Jeruzalem controleerde, volgde die erkenning niet en niets wijst erop dat, indien de Palestijnen ooit hun zin zouden krijgen en [Oost-]Jeruzalem annexeren, Israël ooit erkening zou krijgen over zelfs maar West-Jeruzalem als haar hoofdstad. Daar is tot op heden nog met geen woord over gerept. Met andere woorden: er wordt zelfs niets tegenover gesteld door de Palestijnen en nog het minst van al een permanente en duurzame vrede.
Vreemd genoeg blijft de kritiek op de Israëlische regering bij de Joden in de Diaspora eveneens aanzwellen en daarvan is de Joodse groep JCall, opgericht rondom de Franse filosoof Bernard-Henri Levy en Alain Finkielkraut, de meest recente bedreiging. Gebruik makend van hun Joods zijn en aldus de schijn wekkend van betrouwbaarheid en integriteit, verlenen zij openlijk steun aan de Amerikaanse politiek onder Barack Obama die al maanden tracht de uitverkoop van Jeruzalem voor elkaar te krijgen in ruil voor wat vage beloften.
Intussen is dit Franse initiatief – dat ook in België en Nederland voor nogal wat verwarring en controversie heeft gezorgd - op flinke weerstand gebotst in de vorm van een tegenpetitie en is de facto virtueel reeds kreupel geslagen nog voor het goed en wel bekend raakte. Het offensief van een minderheid van de Diaspora-Joden jegens Israël is bijtijds afgeslagen maar waakzaamheid blijft geboden.
