Dagelijks archief: 3 mei 2010

U zal zich waarschijnlijk de naam Eric Hoffer niet herinneren. Hij was een havenarbeider die veranderde in een filosoof, schreef columns voor kranten en een paar boeken. Hij was een niet-Joodse Amerikaanse sociale filosoof. Hij werd geboren in 1902 en stierf in 1983, na het schrijven van negen boeken en het winnen van de Presidential Medal of Freedom. Zijn eerste boek, The True Believer, gepubliceerd in 1951, wordt alom erkend als een klassieker.

Eric Hoffer was een van de meest invloedrijke Amerikaanse filosofen en vrijdenkers van de 20ste eeuw. Zijn boeken worden tot vandaag nog steeds veel gelezen en geciteerd. Geprezen voor zijn gedachten over massabewegingen en fanatisme, werd Hoffer in 1983 onderscheiden met de Presidential Medal of Freedom. Hopewell Publications beloont het beste dat onafhankelijk werd uitgegeven over een breed scala van categorieën, en kiest er op jaarbasis – en ter ere van Eric Hoffer – de meest tot nadenken stemmende titels van boeken en korte verhalen uit.

Enkele dagen geleden bracht ik een door mezelf vertaalde opmerkelijke tekst uit over de Palestijnse vluchtelingenkwestie van de hand van de Israëlische topdiplomaat en politieker wijlen Abba Eban. Die tekst dateerde van 17 november 1958 en blijkt nog niks aan actualiteit ingeboet te hebben. Hierna volgt een van de beroemde columns uit Los Angeles Times van de Amerikaanse filosoof Eric Hoffer van 10 jaar na dato, met name van 26 mei 1968. Intussen bijna 42 jaar geleden. Sommige dingen veranderen blijkbaar nooit! De column wordt bovendien vooraf gegaan door een speciale boodschap uit 2002 van ex-premier Ehud Olmert, die burgemeester was van Jeruzalem in de periode toen hij deze aanbeveling schreef.

---

Bijzondere exclusieve boodschap van de burgemeester van Jeruzalem

Aan: “Joodse vrienden in Judea, Samaria en Gaza

Beste,

Ik schrijf om bij u aan te dringen op de herdruk van dit opiniestuk van de overleden Amerikaanse filosoof en winnaar van de Presidential Medal of Freedom Eric Hoffer. Het verscheen in de Los Angeles Times 34 jaar geleden, op 26 mei 1968. Toen men mij dat artikel toonde, werd ik getroffen door wat zo waar was in 1968, zo hard weerklinkt vandaag.

Als iemand die de Zesdaagse Oorlog uit de eerste hand heeft ervaren, ben ik ontroerd door de diepe empathie die Hoffer heeft voor het diepe isolement waarin we ons toen bevonden. En als burgemeester van Jeruzalem in 2002, ben ik verbijsterd door de bijna universele veroordeling waarmee Operatie Defensive Shield te maken kreeg. We zijn geïsoleerd. Wij in Jeruzalem en in Israël moeten verder doen, ondanks de vreselijke tol van terrorisme, moord- en bomaanslagen – al te dikwijls gaande van een begrafenis naar het shivahuis. Hoffer heeft begrepen dat “zoals dat gaat met Israël zo zal het gaan met ons allen.” Tragisch, zagen we op 11 september, hoe profetisch zijn woorden wel zijn gebleken.

Ik denk dat het stuk van Hoffer kracht en moed kan geven aan Joden en aanhangers van Israël, die misschien het gevoel hebben overweldigd te worden door het spervuur van de anti-Israël berichtgeving. Hieruit blijkt dat ja, de hele wereld verkeerd kan zijn over Israël. Het kan ook dienen als een oproep aan de Joden om hun uiterste best te blijven doen ter ondersteuning van Israël.

De vrouw die de rechten heeft op dit artikel, heeft aan Media Watch International haar toelating gegeven om deze brief te herdrukken. Als u vragen heeft over copyright, contacteer dan aub Sharon Tzur, directeur van MWI, op het nummer 212-245-0128.

La plus ca change, la plus c’est la meme chose – hoe ironisch toch dat deze Franse uitdrukking zo treffend het anti-Israëlische en antisemitische klimaat weergeeft in mei 2002. Ik hoop dat u dit klassieke stuk zal heruitgeven.

Hoogachtend,

Ehud Olmert
Burgemeester van Jeruzalem

Jeruzalem, 8 mei 2002

Israel’s peculiar position

“De bijzondere positie van Israël”
door Eric Hoffer

De Joden zijn toch wel een speciaal volk: zaken die andere naties worden gegund, worden verboden voor Joden. Andere naties verdrijven duizenden of zelfs miljoenen mensen en daar bestaat geen vluchtelingenprobleem. Rusland deed het, Polen en Tsjecho-Slowakije deden het. Turkije gooide een miljoen Grieken uit het land en Algerije verdreef een miljoen Fransen. Indonesië gooide – de hemel weet hoeveel – Chinezen het land uit en niemand die een woord zegt over vluchtelingen. Maar in het geval van Israël, zijn de verdreven Arabieren de eeuwige vluchtelingen geworden.

Iedereen dringt erop aan dat Israël hen tot de laatste moet terugnemen. Arnold Toynbee noemt de ontworteling van de Arabieren een grotere gruwel dan gelijk welke die begaan werd door de nazi’s. Andere naties die als overwinnaar uit het slagveld komen, dicteren de vredesvoorwaarden. Maar toen Israël de overwinnaar werd, moest het voor de vrede worden aangeklaagd. Iedereen verwacht dat de Joden de enige echte Christenen zouden zijn in deze wereld.

Andere landen, wanneer zij worden verslagen, overleven en herstellen zich, maar indien Israël zou worden verslagen zou het vernietigd worden. Had Nasser vorig jaar in juni [1967] gezegevierd, dan zou hij Israël van de kaart hebben geveegd en niemand zou een vinger hebben opgeheven om de Joden te redden. Geen enkele verbintenis met de Joden door gelijk welke overheid, inclusief de onze, is het papier waard waarop het is geschreven. Er gaat een kreet van verontwaardiging over de hele wereld wanneer mensen sterven in Vietnam of wanneer twee zwarten worden terechtgesteld in Rhodesië. Maar toen Hitler de Joden afslachtte heeft er niemand tegen hem gedemonstreerd.

De Zweden, die bereid waren de diplomatieke betrekkingen met Amerika te verbreken als gevolg van wat we gedaan hebben in Vietnam, lieten geen kik toen Hitler de Joden afslachtte. Ze stuurden Hitler hun beste ijzererts, kogellagers en verzorgden het onderhoud van zijn troepen in Noorwegen. De Joden zijn alleen in de wereld. Als Israël overleeft, zal dat enkel te danken zijn aan de inspanningen van de Joden. En Joodse hulpbronnen. Maar op dit moment, is Israël onze enige betrouwbare en onvoorwaardelijke bondgenoot. Wij kunnen meer vertrouwen op Israël dan Israël op ons kan rekenen.

En men hoeft alleen maar te denken aan wat er afgelopen zomer [1967] zou gebeurd zijn wanneer de Arabieren en hun Russische geldschieters de oorlog hadden gewonnen, om te beseffen hoe belangrijk het voortbestaan van Israël is voor Amerika en voor het Westen in het algemeen. Ik heb een voorgevoel dat maar niet weg wil gaan dat, zoals dat gaat met Israël zo zal het met ons allemaal gaan. Mocht Israël vergaan, zal de Holocaust ons allemaal raken.

---

Bronnen: Met bijzondere dank aan Max Been voor de tip; uit The Los Angeles Times: Israel’s peculiar position door Eric Hoffer van 26 mei 1968; International Wall of Prayer: ISRAEL’S PECULIAR POSITION door Eric Hoffer, The Los Angeles Times, May 26, 1968 en Special exclusive message from Jerusalem’s mayor door Ehud Olmert van 8 mei 2002