Maandelijks archief: maart 2010
Twee Israëlische soldaten gedood tijdens vuurgevecht aan grens met Gaza
Het is de laatste dagen opnieuw zeer onrustig in en rondom de Gazastrook. Helaas werd in de loop van vrijdag 26 maart, tijdens een vuurgevecht met Gazaanse terreurgroepen, enkele Israëlische soldaten gedood en een aantal anderen gewond. Eén soldaat vecht nog voor zijn leven nadat hij een operatie onderging in het Soroka Medisch Centrum in Beersheba. De soldaat is buiten bewustzijn en kan niet zelfstandig ademen.
Sergeant Ilan Sviatkovsky
Op vrijdagavond werden de 31-jarige majoor Eliraz Peretz uit Eli, plaatsvervangend commandant van het 12de Bataljon van de Golani Brigade en de 21-jarige staf-sergeant Ilan Sviatkovsky uit Rishon Lezion, gedood in de zuidelijke Gazastrook. Het IDF maakte de aankondiging bekend enkele uren nadat gevechten tussen het Israëlische leger en gewapende Palestijnen waren uitgebroken in de buurt van de stad Khan Younis.
Majoor Peretz had nog een broer, luitenant Uriel Peretz, die in 1998 werd vermoord tijdens een gevecht met Hezbollah toen het IDF werd ingezet in Libanon. De familie heeft nog een broer die dienst doet in het 13de Bataljon van de Golani Brigade waarmee de derde broer heeft deelgenomen aan Operatie Cast Lead in de Gazastrook vorig jaar. Een derde soldaat was matig gewond bij het incident en een ander was licht gewond. Ze waren beiden voor verzorging opgenomen in het Soroka Hospitaal van Beersheba, waar de conditie van de eerste soldaat de zaterdagochtend ernstig verslechterde.
Peretz en Sviatkovsky werden gedood toen een team van militairen van het 12de Bataljon van de Golani Brigade de Gazastrook rond 2u40 na middernacht binnen trok nadat meerdere mannen werden opgemerkt die explosieven leken aan te brengen aan het hekken in de buurt van de grens met Gaza-grens op donderdag avond. De eenheid werd vervolgens vanuit de Gazastrook aangevallen met mortieren en geweervuur, evenals een explosief dat afging in hun nabijheid. In het vuurgevecht dat hierop volgde, werd ten minste een Palestijn gedood en verscheidene anderen gewond.
Echter, de soldaten werden niet gedood door de explosie maar door geweervuur, met name toen de granaat in een van de vesten van de soldaten werd getroffen door een Palestijnse kogel en ontplofte op zijn lichaam. Het leger is niet zeker of het incident een voorbereide hinderlaag was of als gevolg van het vuurgevecht dat uitbrak toen de soldaten het grenshek van Gaza waren overgestoken. Het IDF maakte gebruik van helikopters en mortiervuur tegen de Palestijnen, die naar verluidt behoren tot de Jaljalat, een extremistische Al-Qaida geïnspireerde groep. De groep zou niet gelieerd zijn aan Hamas.
Later op de avond van vrijdag verscheen er op de website van Hamas een bericht dat schutters van de islamitische terreur groep Hamas waren betrokken in een confrontatie met de Israëlische troepen. Hamas-woordvoerder Abu Obeida zei op Hamas-radio dat IDF strijdkrachten “in een hinderlaag waren gevallen” die werd opgezet door Hamas terroristen ten oosten van Khan Younis. Hij heeft had er zelf niet aan deelgenomen. Obeida zei dat IDF-troepen circa 500 meter in de Gazastrook waren opgeruckt “maar dat onze mannen ze onderschept hebben.” Hij zei ook dat de actie werd genomen uit wraak voor het doden van de topkiller van Hamas Mahmoud Al-Mabhouh, waarvoor Hamas de schuld legt bij Israël (ook al bestaan daar geen harde bewijzen voor). De verantwoordelijkheid werd aldus niet enkel opgeëist door de Jaljalat en Hamas, maar ook een derde terreurgroep, Islamitische Jihad, eiste de aanslag op en zei dat de aanval was bedoeld om een soldaat te ontvoeren.
Israëlische soldaten van de elite eenheid de Golani Brigade, nemen deel aan een moment van gebed en stilte na hun terugkeer uit operaties in Libanon in augustus van 2006 en leggen een hand op het hoofd van een medesoldaat om de gesneuvelden te eren
De incidenten deden zich voort op het ogenblik dat premier Benjamin Netanjahoe en zijn binnenste kring van ministers, bekend als het ‘Septet’, in vergadering waren in Jeruzalem. De minister-president gaf vrijdagavond een verklaring uit waarin premier Benjamin Netanjahoe “deelt in het verdriet van de families van de soldaten die vandaag sneuvelden toen zij de staat beschermden,” en dat hij hoopte op het snelle herstel van de soldaten die eveneens gewond werden. “Dit is een harde dag voor de staat Israël en voor het Israël Defense Force,” zei Netanjahoe. Als hint voegde de minister-president er nog een waarschuwing aan toe: ”De kordate houding van Israël tegen diegenen die haar burgers en soldaten schade willen berokkenen – is algemeen bekend.”
Ondertussen laaiden naar aanleiding van deze gevechten zaterdag de vijandelijkheden in de Gazastrook verder op en werden er ook weer twee qassam raketten afgevuurd op Israël. Eén raket viel vroegtijdig neer en kwam terecht in de Gazastrook, terwijl de andere ontplofte in de buurt van een kibboets in het gebied van Sha’ar Hanegev. Niemand raakte gewond en er werd ook geen schade veroorzaakt. De tanks van het IDF die afgelopen vrijdagnacht gestationeerd waren in de Gazastrook, verkeerden de ganse nacht in alarmfase.
Volgens het persagentschap Reuters, dat zich baseerde op Palestijnse bronnen, waren vijf Israëlische tanks en twee gepantserde bulldozers de Gazastrook binnen gereden en granaten hebben afgevuurd op doelen in de buurt van de stad Khan Younis. Volgens de Palestijnen zouden de tanks vrijdagnacht nog steeds in positie zijn, af en toe wat salvo’s afvuren, maar zouden zich zaterdag bij het ochtendkrieken terug getrokken hebben.
Minister van Defensie Ehud Barak waarschuwde vrijdag Hamas ervoor dat wanneer de terreurorganisatie “haar grip verliest” op de terroristische activiteiten in de Gazastrook, er “zware repercuties zouden kunnen volgen”. Sprekend op de Israëlische zender Kanaal 2, zei Barak dat hij Hamas – die de verantwoordelijkheid opeisten voor de hinderlaag waarin Peretz en Sviatkovsky werden gedood – verantwoordelijk wordt gehouden voor alle terroristische activiteiten in de Gazastrook.
Yuval Steinitz: 'Vroeg of laat zal Israël het Hamas-bewind in Gaza moeten vernietigen'
De incidenten maakten de emoties los in heel Israël, dat maandagavond het Sederfeest viert, aan de vooravond van de Pesach, de Joodse Pasen. Zondagochtend verklaarde Yuval Steinitz, de huidige minister van Financiën, dat het IDF uiteindelijk ooit de Gazastrook opnieuw zal moeten heroveren en het Hamasregime verwijderen van het grondgebied. “Vroeg of laat zal Israël het Hamas-bewind in Gaza moeten vernietigen,” zei minister Steinitz tegen Israël Radio, en voegde eraan toe dat wanneer de groep zich wil bewapenen met lange-afstandsraketten dit niet kan worden getolereerd.
Steinitz ging verder door te zeggen dat de druk op Israël door de VS noch eerlijk noch zinvol is, omdat Israël twee belangrijke gebaren had gemaakt tegenover de Palestijnen: de staat in staat gesteld om hun economie te verbeteren op de Westelijke Jordaanoever en de de bouwstop van de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever voor 10 maanden. De minister voegde eraan toe dat het feit dat het nieuwe gevoel in het Midden-Oosten overheerst dat Washington minder vriendelijk is tegenover Israël, niet zal leiden tot meer bereidheid tot compromis tussen de Palestijnen, maar eerder de onverzettelijkheid zal aanmoedigen.
Tot slot hebben deze zondagochtend hooggeplaatste officiëlen van het IDF een expliciete waarschuwing geuit aan het adres van de leiders van Hamas in de Gazastrook: “Zolang de Israëlische gemeenschappen in alle rust en stilte genieten aan de vooravond van de Pesach vakantie, net zolang zal Hamas zich ook moeten verbergen in hun bunkers,” zei een topambtenaar van het IDF op de Radiozender van het Leger.
Bronnen: Cidi.nl: Israel rouwt om gedode soldaten van 28 maart 2010; IMFA: Two IDF soldiers killed in exchange of fire with terrorists van 26 maart 2010; The Jerusalem Post: IDF soldier fights for his life at Soroka van 26 maart 2010 en Steinitz: Sooner or later we’ll have to topple Hamas en ‘Hamas will have to hide in bunkers unless Israel has quiet’ van 28 maart 2010; Israël & Palestijnen Nieuwsblog: Twee IDF soldaten gedood in gevechten bij grens Gaza van 27 maart 2010; Haaretz: Barak warns Hamas of ramifications for Gaza fire van 27 maart 2010; De Standaard: Hevige gevechten tussen Israëlisch leger en Palestijnen van vrijdag 26 maart 2010
Incident tussen Belgische voorzitter VN-Mensenrechtenraad en UN Watch over Israël
In de Raad voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties (UNHRC) zat het er enkele dagen geleden weer tegen. Het dispuut ging tussen UN Watch en Alex Van Meeuwen, onze permanente vertegenwoordiger voor België in die Raad. Zoals bekend mag Alex Van Meeuwen gedurende een jaar de Raad voor de Mensenrechten voorzitten en trachten de debatten in goede banen te leiden en dat is zoals Karel De Gucht het terecht uitdrukte “een hele eer voor ons kleine landje.” De raad, zoals die is samengesteld vanaf 19 juni 2009 tot 18 juni 2010, telt 47 leden waaronder ook België en Nederland maar niet Israël (zie onderaan meer). Zoals bekend verkeren de relaties tussen België en Israël zowat op hetzelfde niveau als tussen Obama en Netanjahoe en dat betekent niet veel goeds. Toch blijven de Verenigde Staten dapper de kant van Israël kiezen als het op belangrijke onderwerpen en stemronden aankomt, wat helaas niet van België kan gezegd worden.
De heisa binnen de VN-Raad ging andermaal over het Goldstone Rapport en de onophoudelijke stroom van VN-resoluties tegen Israël. Zo werden er andermaal 5 nieuwe resoluties tegen Israël goedgekeurd en slechts 3 resoluties tegen de rest van de wereld. Als we de Verenigde Naties moeten geloven bestaat er werkelijk maar één echt slecht land op deze wereldbol, waar alle zonden en criminele feiten van de wereld zich afspelen en dat is Israël. Zoals The Jerusalem Post hierboven ook al berichtte, zijn er van de 33 censuur resoluties die sinds 2006 door de VN werden vrijgegeven er 27 enkel en alleen gericht tegen Israël. 27 op 33, toe nou! ik zou er bijna een wereldcomplot tegen de Joodse staat achter vermoeden [grijns].
Ondanks het feit dat de Verenigde Staten thans eveneens in de Mensenrechtenraad van de VN zetelen, is er in het 47-leden tellende wereldorgaan van de beloofde hervormingen nog helemaal niets in huis gekomen. De permanente gewoonte van de voorbije jaren werd gewoon verder gezet door Israël nog eens rond de oren te slaan met 5 aparte resoluties mee dan de andere resoluties die besteed werden aan de rest van de wereld. De anti-Israël resoluties, die telkens op hevige weerstand konden rekenen van de Verenigde Staten (maar nooit van België of Nederland), blijven opvallend doof en blind als het over het terrorisme van Hamas en Hezbollah gaat, en hebben een nieuwe reeks van comités en andere mechanismes opgezet die het vooringenomen Goldstone Rapport hoog op de agenda moeten houden, wiens grootste supporter in het gebied niet de Palestijnse Autoriteit is maar haar fundamentalistische rivaal Hamas, de vooruitgeschoven terreur-proxy van Iran.
UN Watch nam het woord in de Raad en stelde de eenzijdige resoluties aan de kaak. Wanneer we eenvoudig de waarheid erkennen dat het Goldstone Rapport in feite nergens op steunt en enkel terrorisme legitimeert en verheerlijkt, zoals onder meer uit het getuigenis van de Britse kolonel Kemp bleek, en zoals dit nieuwe 349 bladzijden rapport met uitstekend fotografisch materiaal bewijst, heeft de voorzitter van de Raad, de Belgische ambassadeur Alex Van Meeuwen, bij wijze van uitzondering besloten om er op te reageren. Hij noemde de opmerkingen van UN Watch “denigrerend” en oordeelde dat zij “niet kunnen aanvaard worden.” (lees verder hieronder). Tegelijkertijd is het leerzaam om te weten te komen wat aanvaardbaar is bij de VN. De Raad voor de Mensenrechten heeft deze week zonder veel bezwaren een verklaring uitgegeven van een met Libië verbonden groep waarin Israëlische artsen valselijk worden beschuldigd van een racistisch complot om Palestijnse organen te stelen.
Toespraak van UN Watch
Debat over het Goldstone Rapport van 22 maart 2010 in de 13de reguliere sessie van de Raad voor de Mensenrechten in de Verenigde Naties. Onderwerp op de Agenda, nr 7: “Situatie van de Mensenrechten in Palestina en in de bezette Arabische gebieden.”
Interpellatie door Bethany Bayefsky-Singer voor UN Watch
Dank u, mijnheer de Voorzitter.
We herinneren eraan dat op 20 juni 2007, nadat dit agendapunt werd ingesteld, secretaris-generaal Ban Ki-Moon zijn teleurstelling uitte over het besluit van de Raad om enkel Israël te weerhouden als het enige specifieke regionale punt op de agenda, “de omvang en de reikwijdte van de beschuldigingen van schendingen van de mensenrechten in de hele wereld in aanmerking genomen.” Wij herinneren er verder aan dat dit agendapunt officieel werd tegengewerkt door de Verenigde Staten, de Europese Unie, Canada en andere democratieën.
In deze sessie, en opnieuw, werden er meer resoluties gericht tegen Israël dan tegen de rest van de wereld gecombineerd.
Elk van deze resoluties tegen Israël is eenzijdig, gepolitiseerd en oneerlijk.
Telkenmale worden Hamas en Hezbollah genegeerd.
Telkens wordt hun terrorisme genegeerd; hun aanzetten tot genocidaal antisemitisme genegeerd; hun haat tegen het westen genegeerd, jegens de mensenrechten en jegens de vrede. Telkens krijgen zij vrije doorgang van de staatssponsors Iran en Syrië.
Mijnheer de Voorzitter, deze resoluties worden door UN Watch ten gronde verworpen. Wij verzetten er ons tegen omdat zij niet bijdragen tot vrede in het Midden-Oosten. Zij maken het bereiken van de vrede veel moeilijker.
We verzetten ons tegen de oplossingen die zij voorstaan, die een eenzijdige veroordeling inhouden en geen verzoening noch het compromis zoeken.
We verzetten ons tegen de middelen die zij aanbevelen, die in tegenspraak zijn met de beginselen van samenwerking en dialoog – principes zo vaak worden ingeroepen door de groepen die deze resoluties indienen.
Deze resoluties bestrijden de geest van de rede, gematigdheid en de vrede zelf. Ze polariseren de naties, verspreiden vijandigheid en verergeren het conflict. Ze negeren de feiten, moraal en waarheid. Ze ontvlammen de emoties.
Mijnheer de Voorzitter, deze Raad werd opgericht volgens eerbare principes. Maar deze resoluties zullen, indien en wanneer deze worden aangenomen, zullen de eer van deze instelling aantasten door het vervalsen van de taal, vervalsing van begrippen als mensenrechten, het recht op zelfverdediging alsmede het internationale humanitaire recht.
Door het Goldstone Rapport te handhaven, die de taal hanteert van een terreurgroep, leggen deze resoluties de basis voor nog grotere oneerlijkheid en onrecht.
Zij zullen de terroristen legitimeren en nog verstouten die de internationale vrede en veiligheid bedreigen en hen aanmoedigen om verdere handelingen van gewapende agressie te plegen.
Meneer de voorzitter, allen die de mensenrechten verdedigen en zich verzetten tegen het terrorisme, kunnen niet anders dan NEEN stemmen.
Dank u, mijnheer de Voorzitter.
Belgische diplomaat berispt Israëlverdedigster
Alex Van Meeuwen, Belgisch interimvoorzitter van de VN- Mensenrechtenraad
Een duidelijk geschokkeerde en diep beledigde Alex Van Meeuwen, de Belgische voorzitter van UNHRC, was het hier niet mee eens en gaf een kort maar duidelijk misprijzend antwoord aan Bethany Bayefsky-Singer, de vertegenwoordigster van UN Watch, die het hier gewaagd had om het op te nemen voor de Joodse staat Israël.
Zoiets kan je tegenwoordig maar beter niet doen als er een Belgische diplomaat aanwezig is en zoals in dit geval de scepter zwaait van een wereldinstelling zoals de Verenigde Naties, die van Israël haar eerste doelwit en belangrijkste schietschijf heeft gemaakt.
“Dank u voor uw verklaring.
Ik ben zeer bedroefd door de opmerkingen die zojuist werden gemaakt door het Goldstone Rapport gelijk te stellen met het rapport van een terreurgroep.
Ondanks mijn herhaalde verzoeken om waardigheid en respect te betonen in deze raadkamer, kan ik het niet nalaten op te merken dat er denigrerende opmerkingen en verwijzingen worden gemaakt in verband met dit onderwerp.
Dit kan niet aanvaard worden.
Iedereen heeft het recht om zijn of haar opvattingen over het rapport of de activiteit van de fact-finding missie te uiten, maar dit moet binnen het geaccepteerde kader blijven.
Tolerantie en respect dienen de sleutelwoorden te zijn van de werkzaamheden van de Raad.”
En zo wordt elke kritiek op de eenzijdige liquidatiemissie van de Verenigde Naties ten aanzien van Israël al jarenlang vakkundig onder de mat geveegd. De rol van België, in deze tijdelijke gedaante als voorzitter van de Mensenrechtenraad, beperkt zich hier duidelijk tot een zoveelste figurantenrol. Diegenen die achter de coulissen aan de touwtjes trekken van deze maskerade, de Organisatie van de Islamitische Conferentie en de leden van de Liga van Arabische Staten, blijven wijselijk op de achtergrond.
De samenstelling van de Raad voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties (UNHRC) wijzigt zich regelmatig. De voorzitter van die raad is op dit ogenblik de Belg Alex Van Meeuwen en als vice-voorzitter en rapporteur: Hisham Badr (Egypte), bijgestaan door de vice-presidenten Dian Triansyah Djani (Indonesië), Carlos Portales (Chili) en Andrej Logar (Slovenië). De volgende 47 leden (waaronder ook België en Nederland maar niet Israël) maken deel uit van die raad vanaf 19 juni 2009 tot 18 juni 2010: Angola, Argentinië, Bahrein, Bangladesh, België, Bolivia, Bosnië en Herzegovina, Brazilië, Burkina Faso, Kameroen, Chili, China, Cuba, Djibouti, Egypte, Frankrijk, Gabon, Ghana, Hongarije, Indië, Indonesië, Italië, Japan, Jordanië, Kirgistan, Madagaskar, Mauritius, Mexico, Nederland, Nicaragua, Nigeria, Noorwegen, Pakistan, Filipijnen, Qatar, Republiek van Korea, Russische Federatie, Saoedi-Arabië, Senegal, Slovakije, Slovenië, Zuid-Afrika, Oekraïne, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Verenigde Staten van Amerika, Uruguay en tot slot Zambia. [bron]
De Liga van Arabische Staten (Arabische Liga) telt op dit ogenblik 22 leden en 4 waarnemende leden: Egypte, Irak, Jordanië, Libanon, Saoedi-Arabië, Syrië, Jemen, Soedan, Libië, Marokko, Tunesië, Koeweit, Bahrein, Algerije, Qatar, Oman, Verenigde Arabische Emiraten, Mauritanië, Somalië, Palestijnse Gebieden, Djibouti, Comoren en als waarnemers: Venezuela, Brazilië, Indië en Eritrea.
De Organisatie van de Islamitische Conferentie telt 56 leden en 5 waarnemers: Azerbeidjan, Jordanië, Afghanistan, Albanië, Verenigde Arabische Emiraten, Indonesië, Oezbekistan, Oeganda, Iran, Pakistan, Bahrein, Brunei Dar-es-Salaam, Bangladesh, Benin, Burkina-Faso, Tadjikistan, Turkije, Turkmenistan, Tsjaad, Togo, Tunesië, Algerije, Djibouti, Saoedi-Arabië, Senegal, Soedan, Syrië, Suriname, Sierra Leone, Somalië, Irak, Oman, Gabon, Gabia, Guyana, Guinea, Guine-Bissau, Palestijnse staat, Comoren, Kirgistan, Qatar, Kazakstan, Kameroen, Ivoorkust, Koeweit, Libanon, Libië, Maldiven, Mali, Maleisië, Egypte, Marokko, Mauritanië, Mozambique, Niger, Nigeria, Jemen. Waarnemers: Bosnië en Herzegovina, Centraal Afrikaanse Republiek, Thailand, Russische Federatie en Turks Cyprus.
Bronnen: UN Watch: World Body Slams UN Watch: Criticism of Goldstone Report ‘Cannot Be Accepted’ van 27 maart 2010; Website van de Belgische vertegenwoordiging bij de Verenigde Naties in Geneve, ambassadeur Alex Van Meeuwen; Permanent Mission of Israel at the United Nations; The Jerusalem Post: Pillay rebukes Israel, Palestinians door Tovah Lazaroff van 21 maart 2010;
Palestina forever ! [satire]
Foto van de week
Arabieren protesteren aan het IDF checkpoint Qalandia in het noorden van Jeruzalem, vrijdag 19 maart 2010. Twee van hen introduceren hier enthousiast hun nieuwe Palestijnse vlag. Alhoewel… ‘nieuw’? Toch een beetje bruin doorbakken… Groot-Moefti van Jeruzalem, Haj Amin al-Hoesseini zou in ieder geval erg trots op hen geweest zijn.
VS weer boos op Israël: Jeruzalem bouwt 20 nieuwe woningen in wijk Sheikh Jarrah
Het Shepherd Hotel in het oostelijke deel van Jeruzalem waar 20 nieuwe huizen worden gebouwd. Dit hotel was vroeger eigendom van de Groot-Moefti Haj Amin Al-Hoesseini een grote fan van Adolf Hitler. Al-Hoesseini wilde de genocide op de Joden tijdens WOII verder exporteren naar het Midden-Oosten en het Britse Mandaat Palestina, liefst met de hulp van de Führer en de door Hoesseini zelf opgerichte moslimsdivisie de beruchte Waffen SS-Handschaar Divisie
Afgelopen donderdag 18 maart leverde het gemeentebestuur van Jeruzalem een bouwvergunning af voor de bouw van 20 nieuwe woningen in de wijk Sheikh Jarrah. Een wijk in Jeruzalem waar veel Arabieren wonen en die gelegen is in dat deel van de stad dat tussen 1948 en 1967 Oost-Jeruzalem werd genoemd. De wijk situeert zich tussen de Oude Stad en de Scopusberg die de Amerikaanse president Barack Obama en zijn Arabische en westerse bondgenoten allemaal wil wegschenken aan de Palestijnen om er de hoofdstad van de toekomstige Islamitische Republiek Palestina van te maken. Niet iedereen wordt daar erg vrolijk om. Zoals bekend beschouwt de regering van Benjamin Netanjahoe Jeruzalem als de herenigde ondeelbare hoofdstad van Israël. De overdracht van het voormalige Oost-Jeruzalem aan de Palestijnen is voor Israël dan ook compleet onbespreekbaar
Washington 25 maart 2010: 't gaat niet goed tussen Israël en Obama
De nieuwbouw komt op de terreinen van het vroegere Shepherd hotel dat zal afgebroken worden. Een en ander zorgt nogal voor controverse in binnen- en buitenland. De Israëlisch-Arabische vredesbeweging Peace Now heeft al flink geprotesteerd tegen de bouwplannen. Woordvoerder Hagit Ofran zei dat “het plan reeds goedgekeurd was in juli verleden jaar en deel uitmaakt van een groter bouwplan, waarin ook winkel- en hotelgebieden zijn opgenomen en honderd huizen voor Arabieren. Die goedkeuring [in juli] door het comité was definitief en geen voorlopige overeenkomst en in feite was de goedkeuring [vorige week] van geen belang meer.” Het gemeentebestuur bevestigde dit en voegde eraan toe dat de eigenaars aan alle verplichtingen hadden voldaan en aan de slag kunnen.
Uiteraard blijven de Verenigde Staten hevig protesteren tegen elke Israëlische bouwactiviteit in Jeruzalem. Dat was zo ook in juli verleden jaar al het geval. Toen kreeg Michael Oren, Israëls nieuwe ambassadeur in de VS, in een onderhoud met de afgevaardigde van het Amerikaanse Staatsdepartement te horen, dat Israël onmiddellijk moest ophouden met het bouwen van Joodse huizen in de wijk van Sheikh Jarrah. De grond waarop de huizen worden opgetrokken is al meer dan 20 jaar het eigendom van de Joodse activist Dr. Irving Moskowitz, die volgens Cidi.nl banden zou onderhouden met de radicale splintergroepering Ateret Cohanim en die Joodse families naar het gebied wil halen. “Moskowitz en zijn medestanders verwijzen naar een Joodse enclave in de Arabische wijk, die dateert uit de 19e eeuw en een groepje Joden toen een stuk grond kochten en bebouwden nabij de oude graftombe van Shimon Ha Tzaddik (Simon de Wijze),” aldus Cidi.nl.
De Israëlische Minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman had toen uit protest tegen deze eenzijdige inmenging van een vreemde mogendheid (de VS) in de soevereine staat Israël, bevolen om in elke Israëlische ambassade en consulaat een foto op te hangen van de vorige eigenaar van het vervallen Shepherd Hotel, dat thans moet plaats maken voor een nieuwe Joodse wijk. Tja, en wie was dan die vroegere eigenaar van het Shepherd Hotel en de gronden erom heen? Niemand minder dan de familie van de islamitische Groot-Moefti van Jeruzalem, Haj Amin al-Hoesseini. Op die bewuste foto die Lieberman wil ophangen: Adolf Hitler ontvangt Al-Hoesseini in november 1941 in de Rijkskanselarij te Berlijn (afbeelding rechts).
De Obama regering en zijn Minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton eisen de bevriezing van de bouw en/of de uitbreiding van de [nieuwe] Israëlische dorpen en gemeenten op de Westelijke Jordaanoever (Samaria en Judea) èn in Oost-Jeruzalem als onderpand voor een vredesregeling met de Palestijnen. De kwestie zaait flink verdeeldheid en da ook onder Joden en Israëli’s in binnen- en buitenland. Ook Ronny Naftaniel van het Nederlandse Cidi.nl ergert zich blauw aan dit besluit van het gemeentebestuur van Jeruzalem en noemt dit een regelrechte provocatie zo vlak voor de nieuwe ontmoeting tussen Netanjahoe en Obama van gisteren 25 maart in Washington. Een nieuwe crisis tussen Israël en de VS lijkt in de maak.
Ratna Pelle over de kritiek van Cidi.nl: “Dit klinkt als een mooi en afgewogen commentaar, maar sommige wijken die nu Arabisch zijn waren tot 1948 gedeeltelijk of zelfs grotendeels Joods. Ik vind het wrang als Israël daar nu niet meer zou mogen bouwen. Ikzelf zie vooral een verschil tussen wijken die dicht bij de groene lijn liggen (en vooral die waar voor 1948 al Joden woonden) en Arabische wijken die verder van het centrum liggen waarmee Joden verder nooit enige binding hebben gehad. Maar beide kanten moeten pijnlijke compromissen sluiten, en Naftaniel is een van de mensen die altijd een compromis heeft bepleit en ook kritiek op Israël niet schuwt. Dat hij desondanks door velen wordt gezien als extreme-Israël supporter en soms zelfs de duivel in eigen persoon zegt veel over hoe diep het Nederlandse debat over Israël-Palestina is gezonken.”
Joe Biden op visite bij Mahmoud Abbas in Ramallah op 10 maart 2010
Eerder werden de Israëlisch-Amerikaanse betrekkingen verstoord toen het gemeentebestuur van Jeruzalem de bouw aankondigde van 1600 nieuwe woningen in de wijk Ramat Shlomo, net toen de Amerikaanse vice-president Joe Biden op bezoek was in Israël. Hierdoor liepen de pogingen van de VS om de vredesbesprekingen tussen Israël en de Palestijnen weer op te starten, flink in het honderd.
Bronnen: The Jerusalem Post: Jewish homes approved in e. J’lem door Yaakov Lappin van 24 maart 2010; Cidi.nl: Stad Jeruzalem keurt bouw in Sheikh Jarra goed, (weer) vlak voor VS-gesprek van 24 maart 2010; CIDI-commentaar: Bouwen in Jeruzalem door Ronny Nataniel van 22 maart 2010; op Brabosh.com: Waarom wil Obama het Shepherd Hotel in Oost-Jeruzalem uit Joodse handen houden? van 29 juli 2009; Palestijnen werden in de jaren ‘30 bewapend door de nazi’s van 5 september 2009; De Grootmoefti en Hitler, woensdag 9 december 2009 op Arte-TV van 5 december 2009; Barack Obama wil de Apartheid invoeren in Jeruzalem van 16 augustus 2009
Lezers schrijven aan Vlaamse Joden: ’stop met jullie smerige daden’
Net zoals deze blog Brabosh.com wordt ook de blog (en het magazine) van Joods Actueel bijwijlen overspoeld met boosaardige brieven, emails en boodschappen die uit pure Jodenhaat of haat jegens Israël bestaan. Dikwijls worden er ook bedreigingen geuit en nagenoeg allemaal anoniem. Persoonlijk ben ik in december aanstaande vijftien jaar actief op het internet en uit ervaring kieper ik al die anonieme troep onherroepelijk in de prullenmand, inclusief bedreigingen. Want iemand die echt wat zou willen doen, stuurt nooit eerst een berichtje via email of zo. Alleen de grootste idioot stuurt eerst zijn naamkaartje en gaat dan iets doen want echt anoniem is niemand op het internet, maar slechts weinigen hebben dat echt door.
Ook Joods Actueel lijdt onder dat ‘verschijnsel’ van anoniem geklater. Niks of weinig aan te doen. Zolang er geen doden of gewonden vallen wordt er toch nooit op je protesten of klachten gereageerd en zeker als je weet dat haat- en pestgedrag inherent is geworden aan het internet. Het hoort er nu eenmaal allemaal bij. Het medium an sich dat toelaat dat mensen zich anoniem kunnen gedragen op het internet, haalt dikwijls het slechtste uit de mensen naar boven. Take it or leave it.
Anders wordt het wanneer iemand niét anoniem reageert. Dan wordt de verleiding groot om te reageren. Zo viel er enkele dagen geleden een email in de box van Joods Actueel van Jozef Heeman, voorzitter van de vzw NEOS in Sint Niklaas en provinciaal voorzitter van de christendemocratische politieke partij CD&V afdeling Temse. De redacteuren van Joods Actueel Magazine mochten vrijuit reageren op deze email en hieronder volgt de repliek van een van de medewerkers van Joods Actueel, met name Hugo Van Minnebruggen, onder u ook bekend als Brabosh.
Jozef Heeman
——Origineel bericht——
Van: JO HEEMAN
Aan: Actualia
Onderwerp: het zal wel eens genoeg geweest zijn zeker!
Verzonden: 24 maart 2010 10:14Wanneer zal jullie volk ophouden met het verdrijven, het vermoorden, het beledigen, het bombarderen met fosfor desnoods van kinderen , vrouwen, ziekenhuizen en nog veel meer andere smerige dingen? Hoe kan ik nog respect opbrengen voor een volk dat zulke wandaden verricht en door oneindig veel staten, regeringsleiders, groeperingen en mensen wordt veroordeeld. Of mogen joden alles en omwille waarvan? Mijn rechtvaardigheidsgevoel is erg gekwetst en ik kan geen greintje respect nog opbrengen voor zo’n staat en zo’n volk. Schande!
Antwerpen, 25 maart 2010
Beste Mr Heeman,
Staat en volk zijn niet hetzelfde. U haalt duidelijk verschillende zaken door elkaar. Zoals u kan merken aan mijn naam ben ik een niet-Joodse vlaming en Antwerpenaar die als redacteur voor een Joods magazine werkt. ‘Mijn volk’ en ‘mijn land’ waar u het dan over heeft en zo op spuugt zijn met name hetzelfde als het uwe. Met andere woorden: U spuugt op uzelf en dat kan niet de bedoeling zijn geweest.
Maar ik vermoed dat u het heeft over mijn Joodse vrienden in Antwerpen, België en in Israël.
Ook dan moet u enkele dingen weer uit elkaar halen. Belgische Joden hebben namelijk niets te maken met wat er in Israël gebeurt. Zij hebben in de meeste gevallen de Belgische nationaliteit en niet de Israëlische. Zo kunnen zij als Belg dan ook geen stem uitbrengen tijdens democratische verkiezingen in Israël en kunnen aldus ook totaal geen invloed uitoefenen op het aldaar gevoerde beleid. Met andere woorden: wat Israël doet is geen daad van het Joodse volk maar van het Israëlische volk. Los van dat zijn bovendien vele Joden (zowel in België, in de Diaspora als in Israël zèlf) het niet eens met het beleid in Israël en bestaan er zelfs duizenden Joden die (uit religieuze en/of politieke redenen) niet eens het bestaansrecht van Israël erkennen. Toch gooit u dit allemaal op een hoopje als ‘zo’n volk’ en ‘zo’n staat’.
Zoals u weet bestaat het volk in de’ Israëlische staat ruwweg uit 2/3 Joden, 1,4 miljoen Arabieren, duizenden Christenen, Druzen, Grieken enz. Israël is een democratie met stemrecht voor iedereen. Zowel extreemrechtse als communistische partijen zijn er in het parlement (de Knesset) present. Ook zetelen er Arabieren, Druzen en christenen in het parlement. Die met zijn allen – en dat samen met de Israëlische Joden – bepalen het Israëlische binnenlandse en buitenlandse beleid. In tegenstelling tot de omringende landen in het gebied, worden in Israël beslissingen op democratische wijze genomen en dat in consensus of bij meerderheid van stemmen, precies zoals dat ook in Nederland en in België het geval is.
Over de oorlog. Afgaande op uw reactie ga ik ervan uit dat u uw informatie haalt uit waar die u wordt aangeboden. U heeft zich wellicht nooit afgevraagd vanwaar die voor Israël zo negatieve en ongenuanceerde berichtgeving vandaan komt. Uw rechtvaardigheidsgevoel – waar u zich op beroept – had u toch al lang moet vertellen dat in de berichtgeving heel wat fout loopt. Een voorbeeld. Tijdens het Gazaconflict mocht van Israël geen enkele journalist Gaza binnen. Toch werden we wekenlang tijdens het conflict overstelpt met beelden, films, verslagen en reportages uit Gaza. Van ’s morgens tot ’s avonds zagen onze TV-schermen rood gekleurd door het bloed van Palestijnse kinderlijkjes. Die beelden en informatie werd rechtstreeks geleverd door Hamas en andere Palestijnse terreurorganisaties in Gaza, die voor veel geld in opdracht van Westerse media (die Gaza niet binnen mochten en dus betaalden voor info) deze reportages leverden. Mijn vraag is dan ook: waarom leest u enkel negatieve berichtgeving over Israël – informatie die geleverd werd door de vijanden van Israël – en doet u niet eens de moeite om uw bronnen te checken en te kijken of dit wel de waarheid is en of u wel over genoeg informatie beschikt waarna u kan oordelen dat “het wel eens genoeg zal geweest zijn zeker!”
En wie gaat bepalen dat het voor het Israël ook wel genoeg is geweest? U soms? Dan wil ik u het volgende vragen.
Sinds 2002 werden (en worden nog alle dagen) er vanuit de Gazastrook door terreurorganisaties meer dan 10.000 raketten en granaten afgevuurd op willekeurige Israëlische dorpjes in Zuid-Israël. Hierbij vallen niet alleen Joodse slachtoffers maar ook Arabieren en Druzen en zoals u enkele dagen geleden nog kon vaststellen een vrouw uit Thaïland die in een kibboets aan de slag was en bij die raketinslag het leven verloor. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Antwerpen (en het grootste deel van de provincie) bestookt met V1 en V2 raketten door de nazi’s. Die beschieting met raketten van willekeurige burgerdoelwitten door de naziterreur heeft ongeveer 8 maanden geduurd. Uit zelfverdediging hebben de Belgen samen met de geallieerde strijdkrachten door middel van duizenden bombardementen en beschietingen getracht de Duitse lanceerplatforms voor die raketten buiten werking te stellen. Hierbij zijn vele onschuldige burgerdoden gevallen en dat aan beide zijden. Uiteindelijk zijn de geallieerden erin geslaagd de nazimachine buiten werking te stellen, niet door onderhandelingen maar door wapengekletter, want de Duitsers weigerden tot op het laatste ogenblik (net zoals Hamas overigens) te onderhandelen over vrede. De Duitsers wilden België vernietigen en het grondgebied van de staat inlijven bij het Groot-Duitse Rijk. Net zoals Hamas Israël wil vernietigen en inlijven als een nieuwe islamitische staat in het Groot-Arabische Rijk. Mijn vraag aan u is dan ook: waarom mocht het onafhankelijke België zich uit zelfverdediging toen wel verweren tegen de Duitse terreur met raketten, en waarom mag het onafhankelijke Israël zich niét uit zelfverdediging verweren tegen Arabische terreur uit Gaza met raketten, want daar draaide het ganse Gazaconflict toch om?
Wie kijkt er nog wat er in de rest van de wereld gebeurt? Al het kwade komt toch immers vanuit Israël?
Waarom Israël internationaal wordt veroordeeld? Een voorbeeld: de Verenigde Naties. In de VN zetelen een reeks van de 22 lidstaten van de Arabische Liga alsmede een reeks landen van de Organisatie van de Islamitische Conferentie die 56 islamitische landen vertegenwoordigt en ongeveer 1,6 miljard inwoners en samen met het anti-Israëlblok binnen de VN vertegenwoordigt. Het is dan ook geen toeval dat van elke 10 resoluties die in de VN van de lopende band rollen en goed worden gekeurd, er 6 tot 7 over Israël gaan die allen telkens expliciet handelen over een veroordeling van de Israëlische staat. Het lijkt wel dat er maar één land in de wereld is waar het mis loopt. Er woeden op dit ogenblik ongeveer 80 oorlogen en conflicten in de wereld, maar nagenoeg enkel en alleen het Arabisch-Israëlisch conflict krijgt de belangstelling van de Verenigde Naties. Stelt u zich daar geen vragen bij waarom dat zo is? 1000 doden in Gaza is veel en sterk te betreuren. Maar 1 miljoen vermoorde Congolezen en nog eens meer dan een miljoen Somaliërs? Nuchter gesteld toch numeriek in slachtoffertal veel belangrijker en een veel dwingender gegeven dan het handvol slachtoffers in Gaza, maar dat wordt nagenoeg allemaal en unaniem genegeerd door de VN. Waar blijft u me uw rechtvaardigheidsgevoel als u dit hoort? Kunt u ’s morgens nog in de spiegel kijken wanneer u in de ochtend naar het dagelijkse journaal luistert en zich weer boos maakt over Israël, maar als het journaal gaat over miljoenen doden in Afrika, Azie en Zuid-Amerika gaat, u plots aan één kant niet goed hoort en aan het andere oor potdoof bent geworden?
Mvg,
Hugo Van Minnebruggen
Antwerpen
redacteur Joods Actueel Magazine
Bron: Joods Actueel: Email aan Vlaamse Joden: ’stop met jullie smerige daden’ door Hugo Van Minnebruggen van 25 maart 2010
Hoe meten met twee standaarden [satire]
Het internationale rechtssysteem werkt over het algemeen prima voor iedereen behalve voor… Israël. Eender wat er wordt bijgegooid in de andere schaal, de schaal van Israël weegt altijd zwaarder door… Hoe zou dat toch komen?
Antisemitisme in België hangt nauw samen met situatie in het M-O
In de nacht van 27 op 28 december 2008 werden te Anderlecht een aantal winkelzaken beklad met Davidsterren en Hakenkruizen en opschriften zoals ‘KILL YOU’. Het begin van veel antisemitische opstootjes, vernielingen en bekladden van Joodse handelszaken en winkels. Sommigen vonden [en vinden nog steeds!] dat de Gaza oorlog tegen Hamas ook in ons land moet beslecht worden tegen de Joodse gemeenschap van België, in het bijzonder in Brussel en in Antwerpen. Onder het mom van zogenaamde ‘anti-Zionistische actie’ en haat jegens de Joodse staat Israël, stak de aloude virulente en latent aanwezige Jodenhaat de kop weer op, alsof die nooit was weg geweest. We waanden ons vanaf dan de komende weken en maanden weer volop in de jaren 1930…
Antisemitische aanvallen bij ons gelieerd aan situatie in het Midden-Oosten
door redactie Joods Actueel
Volgens Vlaams minister-president Kris Peeters is het aantal antisemitische incidenten in ons land vooral gelieerd aan de situatie in het Midden-Oosten. Peeters deed zijn uitspraken na een parlementaire vraag van Annick De Ridder (Open VLD). De Ridder informeerde naar de golf van anti-Joodse aanvallen in het begin van 2009 en stelde: “In vele gevallen gaat het niet over ‘incidenten’, maar gaat het juist over grove gevallen van criminaliteit. Zoals brandstichtingen en beschadigingen van synagogen, het werpen van stenen en fysieke agressie. Kortom, geen kleine criminaliteit dus”.
Afbeelding rechts: De Menorah op de Meir in Antwerpen werd in de nacht van vrijdag 26 op zaterdag 27 december 2008 door ‘onbekenden’ vernield.
“Vijfenzestig jaar na het einde van de Holocaust hangt de schaduw van het antisemitisme nog steeds over Europa. Vijfenzestig jaar na de gruwelijke feiten leeft de Joodse gemeenschap in Europa nog steeds niet in volledige vrijheid. Ditmaal worden ze niet onderdrukt door racistische regimes, maar wel als bevolkingsgroep geviseerd door medeburgers”.
De minister beaamde dat er in het begin van vorig jaar inderdaad een toename van de incidenten waren maar dat “uit een recente bevraging bij het Centrum blijkt evenwel dat die trend zich niet heeft doorgezet in de tweede helft van het jaar 2009, noch in het begin van 2010. De stijging van begin 2009 werd door het Centrum in verband gebracht met het conflict in het Midden-Oosten dat eind 2008 opnieuw opflakkerde tussen Israel en de Palestijnen”.
“Uiteraard is elk incident van criminele aard er één teveel. Dit geldt a fortiori wanneer racistische (in dit geval: antisemitische) motieven daaraan ten grondslag liggen.
De Vlaamse regering hecht veel belang aan het bestrijden van elke vorm van racisme en aan het versterken van het wederzijds respect. Het spreekt voor zich dat dit ook van toepassing is op de problematiek van het antisemitisme en het ontkennen of minimaliseren van de gruwel die de Joodse gemeenschap en andere minderheidsgroepen moesten ondergaan voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog”:
Vlaanderen volgt hierin niet alleen de algemeen aanvaarde principes van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Het wil daarin ook actief een voortrekkersrol opnemen. Vlaanderen ligt immers geografisch, cultureel, politiek en economisch op een van de belangrijkste kruispunten in Europa. Zowel de historische verwezenlijkingen van onze regio als de kansen voor onze toekomst hebben we te danken aan die centrale ligging, en aan de bijhorende waarden van diversiteit, openheid, tolerantie en pacifisme. De minister-president wees ook naar de steun die de regering geeft aan projecten voor herinneringseducatie en naar Kazerne Dossin in Mechelen.
Marc Cogen
Anti-Israël betoging te Brussel van 11 januari 2009. Uitbuiting van de Holocaust door Belgische moslims van Marokkaanse origine
Naar aanleiding van deze reactie liet Marc Cogen, professor internationaal recht aan de UGent weten dat de Vlaamse regering ook initiatieven zou mogen ontplooien ten aanzien van de universiteiten in ons land.
“Niet alleen ikzelf maar ook Amerikaanse collega’s wijzen erop dat het anti-Israëlisch/Joods klimaat op universitaire campussen in Europa bijzonder groot is. Zie Ken Marcus van Baruch College in New York met wie ik geregeld deze aangelegenheid bespreek en die een autoriteit is op dit gebied.”
“In Amerikaanse universitaire kringen is er een toenemende ongerustheid dat deze propaganda, getolereerd aan Europese universiteiten, de oceaan zou oversteken en ook daar het universitaire klimaat dreigt te verpesten. Deze beweging heeft zich trouwens ook voorgedaan in de jaren’30 en de Amerikaanse overheid heeft vanaf 1938 wettelijke maatregelen moeten treffen om deze negatieve Europese invloed te controleren en te bestrijden”.
Kamer
Annick De Ridder
In de kamer stelde Ludo Van Campenhout (OpenVLD) eveneens een vraag aan de bevoegde minister over de antisemitische incidenten in ons land. Minister van Binnenlandse Zaken Annemie Turtelboom antwoordde dat zij zich bewust was van de problematiek, en de bevoegde instanties had gevraagd een extra oog in het zeil te houden:
“.. Ook ik heb met enige ongerustheid uit de statistieken waarnaar wordt verwezen moeten vaststellen dat het aantal incidenten gestegen is. Ik heb dan ook maatregelen bevolen om daarop gepast te reageren. Aan de politiediensten, zowel de lokale als de federale politie, werd gevraagd om een grotere waakzaamheid aan de dag te leggen ten opzichte van dit fenomeen en om overleg te plegen met de Joodse gemeenschap en met de beheerders van de Joodse instellingen op hun grondgebied, om bepaalde bijkomende maatregelen te nemen ter beveiliging van de Joodse gemeenschap”.
Security
Tegen Joods Actueel zei Annick De Ridder dat haar vraag en die van collega Van Campenhout mede geinspireerd waren door de criminele feiten die de afgelopen weken werden gepleegd – onder meer het gooien van stenen, verbale en fysieke agressie tegen Joodse mensen op straat en een poging tot brandstichting aan een synagoge. “Als je ziet welke maatregelen nodig zijn om de veiligheid van de bezoekers op een Joods evenement te garanderen dan weetje zo dat een alerte houding tegenover antisemitische criminaliteit geen overbodige zaak is”, aldus De Ridder, die daarmee verwees naar de bijzondere veiligheidsmaatregelen tijdens het Erev Galabal in Antwerpen.
Bronnen: Joods Actueel Magazine nr 38 april 2010
Humanisten over moslimfundamentalisme: Allah zien en sterven
Allah zien en sterven
door Josette Pandelaers
Wij, kinderen van de Verlichting en van Franse Revolutie, exponenten van een seculier, rationeel tijdperk, kunnen wel verklaringen zoeken en vinden voor de heropstanding van religies, maar het valt ons moeilijk er begrip voor op te brengen. We zien dit vernieuwde fundamentalisme als iets onrechtmatigs, als een opstand tegen ons wetenschappelijke rationalisme. We ervaren het als een deficit van onze moderne samenlevingen. We botsen veel, vaak en radicaal met de fundamentalistische denkwijze.
Ayatollah Khomeini
Het mythische rijk van de religies behoort, ons inziens, al lang tot het duistere verleden. De mens als maat van alle dingen is sinds de Griekse Oudheid ons (af en toe vergeten) leitmotiv. Een bovennatuurlijke god kan ons al lang niet meer deren. Revoluties horen trouwens strict secularistisch te zijn. Of, zoals Hannah Arendt in haar beroemde studie ‘On Revolution‘ (1963) verklaarde: “Uiteindelijk zou kunnen blijken dat wat wij revolutie noemen, juist de overgangsfase is die leidt tot de geboorte van een nieuw seculier rijk”.
De idee van een volksopstand die niet leidt tot de instelling van een democratisch bewind, maar tot de oprichting van een theocratische dictatuur, staat ook haaks op onze idee van wat politieke vooruitgang hoort te zijn. Het ideologische dogmatisme van het fundamentalisme staat ook mijlenver van onze ‘trial and error’ methode en van ons pragmatisch, wetenschappelijk, experimenteel denksysteem.
Ook het recht op vrije mening wordt in de kiem gesmoord. De fatwa tegen Salman Rushdie draagt moslims overal ter wereld op Salman Rushdie en zijn uitgevers te doden, waar zij ook te vinden zijn. Het is een totalitaire visie waar wij bevreesd voor zijn. Eerst boeken verbranden, dan mensen. Het klinkt nog te vers in de oren. De eenheid die vanuit het religieuze concept wordt opgedrongen, kan, ons westerlingen, niet bekoren, want die uniformiteit vloekt met onze zin voor individualisme en onze behoefte aan eigenheid.
Wij zijn ontzet te horen dat Khomeini ouders aanraadde hun kinderen, die het regime vijandig gezind waren, te verstoten. Het is voor ons een toppunt van cynisme dat de bevolkingsexplosie in Iran werd opgelost, door twaalfjarigen in het leger in te lijven zonder toestemming van hun ouders. Zij zouden de beschermelingen van de imam worden en verzekerd zijn van een plaats in het paradijs. Tijdens de Iraans-Iraakse oorlog werden ook kinderen de vuurlinie ingestuurd om de mijnen te doen ontploffen of als kamikazes de tanks aan te vallen. Het is voor de moslim de hoogste vorm van ascese, hij overstijgt het eigen “ik” en komt tot een eenheid met god.
“Sterven betekent niet het niets”, legt Khomeini uit, “‘sterven is het leven”". Martelaarschap is een cruciaal onderdeel geworden van verzet tegen het rationalisme van het Westen. Sindsdien is dit uitgedragen en verspreid over de rest van de moslimwereld. Wij ervaren dit terecht als een onverdraaglijke schending van menselijke waarden en mensenrechten, als puur godsdienstig fascisme.
Wat ons misschien meer nog beangstigt, is de polarisering die er het gevolg kan van zijn. Net zoals de V.S. het slachtoffer geworden is van zijn “‘Manifest Destiny” kan de moslimwereld slachtoffer worden van zijn “Neglected Duty“, (De Verwaarloosde Plicht). Dit essay werd in 1981, na de moord op Sadat, uitgegeven. Deze verhandeling ging lang in het geheim rond en verschafte een unieke gelegenheid om te achterhalen waar militante moslims over praten, wat zij moeten doen. Ik citeer: “Moslims hebben een dwingende taak. God heeft de profeet Mohammed opgedragen een waarlijk islamitische staat op te richten”, einde citaat uit 623. Slechts dertien jaar na de eerste openbaringen heeft god zijn geduld al verloren met moslims die zich niet aan die opdracht hadden gehouden. “Is het niet de hoogste tijd voor moslims om te handelen?” vraagt god verbolgen. Hoeveel ongeduldiger moest hij dan niet zijn na 14 eeuwen?
Moslims moeten niet zijn als de vorige generaties, die menen dat zij op vreedzame, geweldloze wijze een islamitische staat kunnen vestigen. De enige wijze is de jihad, een heilige oorlog. De jihad is de “Verwaarloosde Plicht” uit de titel. De weg van het zwaard is de enige weg om een rechtvaardige samenleving te vestigen. Citaten uit de Koran en een hadith van latere datum wordt ingeroepen: jullie zijn voorbestemd om te vechten, ook al zou het jullie tegenstaan.
Het zijn de “Zwaardverzen”, van een later tijdstip en vernietigen daarom de vorige verzen waarin de koran zich lijkt af te keren van geweld. Misschien evolueren wij, zoals in de kroniek van een aangekondigde dood, naar een lijnrechte opstelling van onverenigbare en onverzoenlijke tegenstellingen. Misschien wordt op die manier de doemgedachte en zijn “clash der civilisations” van Huntington waarheid. We hebben slechts onze eigen ratio als tegengif. De religie zal niet verdwijnen, in sommige kringen zal het militanter worden.
Nee, niet in Gaza of in Marokko, maar wel op het Laar in Borgerhout, deelgemeente van Antwerpen. De Vlaamse volksaard moet wijken voor een heropleving van de islam
In de marge…
In 1997 schreef Ali Lazrak het volgende in het Parool: (Ali Lazrak is sinds 1983 programmaleider van het Marokkaanse nieuws- en actualiteitenprogramma van de NPS op Radio 5):
“Waar het om gaat, is dat de migranten hier kwamen met het idee ooit weer te keren. En dat idee hebben ze nooit echt los gelaten. Daarom is niemand gelukkig. De enigen die zich goed voelen zijn de mensen die de keuze hebben gemaakt om hier te blijven en geen boompje of steentje in Marokko hebben. Hafid Bouazza in Paravion: Geen hart kan kloppen in twee oorden tegelijk.”
“Maar wat horen mensen in de moskee? Ik heb hier een boek met gebundelde preken die een imam jarenlang in Nederland heeft gehouden. Integratie is verboden. Joden, communisten, socialisten, christenen, homoseksuelen en nog veel meer, gaan allemaal naar de hel. En in de hemel mag je de hele dag meisjes ontmaagden, duurt je erectie honderd jaar en klaarkomen zes maanden. Als je vraagt: hoe worden migranten gek? Dan zeg ik: Door te luisteren naar dit soort mensen.”
Elke Martelaar wordt in het Islamitische Paradijs opgewacht door 72 Maagden met mooie grote donkere ogen. Maar wel eerst heel veel Joden en Israëli's doden, anders lukt het niet.
Bron: VAT Vrijzinnig Antwerps Tijdschrift 7de jaargang nr 4 maart 2010: Allah zien en sterven door Josette Pandelaers. Josette Pandelaers (°1944) behaalde in 1966 het diploma van licentiaat Geschiedenis aan de Rijksuniversiteit van Gent. Tot juni 2004 was ze Lector Geschiedenis aan de lerarenopleiding van de Autonome Hogeschool te Antwerpen.
