Dagelijks archief: 13 maart 2010
Joden weg uit Zweden op de vlucht voor antisemitisme en vervolging
Stockholm, 20 september 2009. Moslims en extreemlinkse aanhang nemen het antisemitisch 'winkeltje' over in Zweden. Mohamed Omar (l.) en Lasse Wilhelmson (midden): 'Bevrijdt Al Quds en Palestina!'
EUROPA 2010 Joden vluchten weer
door Yochanan Visser
Zweden staat bekend als een rustig land waar het goed toeven is. Een land van welvaart en democratie, mooie natuur, rust en aardige mensen. Het zou een van de laatste landen zijn waar je zou verwachten dat mensen zich niet meer veilig voelen wegens haat, intimidatie en discriminatie. Toch is Zweden het eerste land na de Tweede Wereldoorlog waar Joden weer vluchten vanwege haat en geweld.
Vorige week schreven zowel The Wall Street Journal als The Sunday Telegraph over een onthutsend verschijnsel dat in Europa de alarmklokken acuut zou moeten doen luiden. De 700 mensen tellende Joodse gemeenschap van Malmö had vorig jaar niet minder dan 79 antisemitische incidenten te verduren. Daaronder brandbomaanslagen, fysiek en verbaal geweld. Circa 30 Joodse families vluchtten vorig jaar uit Malmö, sommige naar Stockholm andere naar Israël. Vrijwel alle Joodse jongeren plannen vertrek, of zijn al weg uit Malmö.
De grote moslim gemeenschap (20-25 % van de bevolking) was het grootste deel verantwoordelijk voor deze incidenten. Het milieu waarin deze golf van racisme en geweld kon ontstaan, komt voor rekening van de media en de overheid in Zweden. De katalysator voor dit antisemitisme was de Gaza oorlog vorig jaar januari. Een maand na die oorlog moest het Daviscup duel tussen Israël en Zweden in een leeg stadion in Malmo worden gespeeld ten gevolge van het vele geweld en de bedreigingen voor- en tijdens de match.
De problemen in Zweden spelen echter al veel langer en hebben te maken met de opinie en houding ten opzichte van Israël. Voor de Zweedse regering en overheden is het een uitgemaakte zaak wie verantwoordelijk is voor het voortdurende conflict in het Midden Oosten. Onlangs tijdens het Zweedse EU voorzitterschap [premier Fredrik Reinfeldt] werd dat opnieuw duidelijk toen men de kwestie Jeruzalem via dictaten aan Israël wilde “oplossen”. De voorzitter van de gemeenteraad in Malmö (men kent geen burgemeester) ziet het antisemitisme als anti Israël incidenten. Hij suggereerde dat de Joden door hun weigering om Israël te veroordelen het onheil over zichzelf zouden hebben afgeroepen. Toen er zware Joodse kritiek op zijn uitlatingen kwam, zei hij dat hij de Zionisten onder de Joden had bedoeld.
Dit zou impliceren dat geweld tegen zionistische Joden in Zweden geen probleem is. De ex-voorzitter van de Joodse gemeenschap in Zweden Stephan Meissels, die tegenwoordig in Israël woont, gaf tegenover mij aan dat het probleem dieper zit. Meissels vertelde dat al jaren sommige Joodse gebruiken verboden zijn in Zweden, waaronder rituele slachting. Verder wordt er getoornd aan het Joodse onderwijs en aan de besnijdenis van Joodse jongens. In sommige delen van Zweden wordt de Holocaust niet meer onderwezen op de scholen, vanwege protesten van de Moslims. Maar ook onderwerpen die te maken hebben met het Jodendom of Israël zijn taboe op Zweedse scholen. De Zweedse autoriteiten nemen nauwelijks actie tegen antisemitisme. Dit is een van de redenen dat de Joden in Malmo in conflict zijn gekomen met de gemeente daar.
De autochtone Zweden lijken onverschillig te staan tegenover het lot van de Joden. Volgens Meissels is de mediaberichtgeving over Israël daar voor een groot deel debet aan. De grote Zweedse kranten hebben geen eigen correspondent in Israël en maken bijna allemaal gebruik van Palestijnse correspondenten.
Screenshot van het artikel in het Zweedse Aftonbladet van 17 aug. '09
Ook was het volgens hem geen toeval dat juist een Zweedse krant Aftonbladet verantwoordelijk was voor een libel tegen Israël vorig jaar. De Zweedse krant publiceerde toen een artikel waarin Israël werd beschuldigd van het roven van organen uit de lichamen van gedode Palestijnen.
De situatie in Zweden is niet uniek in Europa. Deze week werd in Engeland een rapport gepubliceerd waaruit hetzelfde beeld naar voren komt. Frankrijk kent soortgelijke problemen en dit heeft daar al tot moord op Joden geleid. Spanje kwam deze week in het nieuws vanwege antisemitische incidenten die gerelateerd zijn aan Israël en een virulent anti Israël tribunaal.
In Nederland is de situatie ogenschijnlijk iets beter. Maar afgaande op rapporten over het antisemitisme in Nederland vorig jaar is er geen reden tot optimisme. Uit het CIDI rapport van oktober 2009 en het IF/NOA rapport over internet antisemitisme kwam naar voren dat er een groot aantal incidenten op naam kwam van Moslims. Beide rapporten lieten zien dat de Gaza oorlog een rol speelde bij de incidenten. Ook in Nederland zijn sommige politici en ex-politici betrokken bij het creëren van een klimaat waarin alles kan worden gezegd en geschreven over de Joodse staat.
De media in Nederland hebben bijna allemaal hun correspondenten in Israël. Maar een enkele uitzondering daargelaten is het niveau van de berichtgeving niet veel beter dan in Zweden. Onlangs kwam ook de Protestantse kerk in Nederland met een absurd eenzijdige verklaring waarin Israël aan het kruis genageld werd vanwege het uitblijven van vrede. De campagne die tegen Israël wordt gevoerd heeft het punt bereikt waarop rationaliteit heeft plaatsgemaakt voor hysterie. De VN bijvoorbeeld, maakte de laatste zes jaar 170 negatieve opmerkingen over Israël tegenover slechts 8 over Noord Korea. 50 VN resoluties veroordeelden Israël voor schending van mensenrechten tegenover Soedan.
Campagnes die de legitimiteit van Israël bestrijden worden verpakt in slogans over Apartheid en Nazisme en vindt men in alle West Europese landen. Malmo is geen incident, het is het logische gevolg van een jarenlang proces in Europa. De bestrijding van dit “nieuwe” antisemitisme begint bij het opheffen van de dubbele standaards die tegenover Israël worden gehanteerd en het geven van juiste en volledige informatie over het Midden Oosten en Israëls positie daarin.
Bronnen: Het Vrije Volk: EUROPA 2010 Joden vluchten weer door Yochanan Visser van 10 maart 2010; Yochanan Visser woont al vele jaren in Israël, is van Nederlandse origine en algemeen manager van de bekende Israëlisch-Nederlandse Israel Facts monitorgroep en tevens gekend Midden-Oosten publicist, die regelmatig artikels schrijft onder meer voor De Volkskrant.
Stop de propaganda tegen het bestaansrecht van Israël
Israëlbashers beweren zelf voortdurend de mond ter worden gesnoerd door de zogenaamd zo machtige Israëlobby, maar protesteren zelf tegen zo ongeveer iedere pro-Israël bijeenkomst of conferentie of pro-Israël spreker. Vaak wordt niet alleen de organisatie, maar ook de locatie aangeschreven en onder druk gezet om de bijeenkomst af te gelasten. Dit is de afgelopen jaren in Nederland meermaals voorgekomen, met helaas soms het door de Israëlbashers gewenste resultaat (bijvoorbeeld een bijeenkomst met iemand van het Israëlische leger vorig jaar in het Apollo Hotel).
Ook in de VS, dat zogenaamde bolwerk van de Israëllobby, zijn de laatste maanden verscheidene bijeenkomsten en lezingen afgelast ofwel ernstig verstoord. De sprekers (bijvoorbeeld ambassadeur Michael Oren) werden uitgejouwd en uitgescholden en het spreken onmogelijk gemaakt. Tot zover het respect voor de vrijheid van meningsuiting van veel Palestina-sympathisanten.
Ook tegen de CIDI conferentie in het Vredepaleis in Den Haag werd gedemonstreerd. Op 9 en 10 maart 2010 werd er in Den Haag een symposium gehouden getiteld Een veilig Israël in een vreedzaam Midden-Oosten waaraan onder meer werd deelgenomen door Maxime Verhagen, Mark Rutte, de Israëlische ambassadeur Harry Kney-Tal en vele andere prominenten. Stuk voor stuk experts in hun vakgebied. Nu is het genoegzaam bekend dat daar waar Israël wordt genoemd de Israëlhaters onmiddellijk in actie komen om uit te leggen dat helemaal niet kan wat er gebeurd in dit land.
Hoe durft het CIDI een symposium te organiseren in het Vredespaleis. Daar moest actie op komen. Zo gezegd zo gedaan en daarom hadden de haters van Stop de bezetting een met uw belastingcenten gefinancierde actie georganiseerd die opriep tot een demonstratie tegen het Symposium. Tegelijkertijd ging een brief uit naar de uitbaters van het Vredespaleis de Carnegie Foundation. Stop de Bezetting had het Vredespaleis een brief geschreven waarin onder andere stond:
“Wij hebben informatie ontvangen dat het CIDI, een politieke lobbygroep die schaamteloos pro-Israel is, op 10 maart a.s. een symposium organiseert met als onderwerp “A Safe Israel in a Peaceful Middle East“.
Die informatie had het Vredespaleis naar ik aanneem al eerder ontvangen, maar toch fijn dat ze er even aan werden herinnerd. Wat is er overigens schaamteloos aan pro-Israël zijn? Kun je volgens Stop de Bezetting ook niet-schaamteloos pro-Israël zijn? Een beetje stiekem of hoe stellen ze zich dat voor? Ik hoor het graag. Een veilig Israël en een vreedzaam Midden-Oosten, brrr, wat eng, dat moeten we niet hebben nee. Dat is wel een demonstratie waard.
Bronnen: Israel & Palestijnen Nieuws Blog: Stop de hetze tegen Israël van 12 maart 2010; De dagelijkse Standaard: Stop de hetze tegen Israël door Isser van 11 maart 2010
Qassam raket afgevuurd op Zuid-Israël, luchtmacht bombardeert smokkeltunnels
Sinds het begin van dit jaar werden er meer dan 25 raketten en mortiergranaten afgevuurd vanuit de Gazastrook op burgerdoelwitten in Zuid-Israël. Gisteren zaterdagavond 13 maart werd een qassamraket afgeschoten maar die stortte neer in de Negev woestijn zonder veel schade te berokkenen. Enkele dagen eerde, donderdagmiddag 11 maart 2010, werd er vanuit de Gazastrook opnieuw door terroristen van Hamas een zoveelste Qassam raket afgevuurd. Wellicht door Hamas bedoeld als afscheidsgroet aan Joe Biden, die omstreeks de tijd van die raketinslag terug op het vliegtuig stapte richting Verenigde Staten. De raket stortte neer in een kibboets in het Eshkolgebied in het westelijk deel van de Negevwoestijn. Er werd geen melding gemaakt van doden of gewonden maar er raakten wel enkele gebouwen van de kibboetsgemeenschap beschadigd.
Nusseirat/Gaza, 17 oktober 2008: Hamas klaar om Qassams af te vuren op ongewapende burgers, vrouwen en kinderen in Israël
Na die raketaanval op het zuiden heeft de IAF (Israëlische luchtmacht) in de nacht van donderdag op vrijdag als vergeldingsmaatregel een aantal Gazaanse doelwitten gebombardeerd zoals een wapensmokkel tunnel in Rafah en een wapenfabriek in Khan Yunis. Het leger meldde in een persbericht dat de aanval werd uitgevoerd door de luchtmacht in samenwerking met Shin Bet (de Israëlische Veiligheidsdienst) en zegt dat de vliegtuigen ongedeerd terug naar hun bases zijn gekeerd.
Palestijnse bronnen meldden verscheidene slachtoffers, alhoewel de omstandigheden nogal onduidelijk waren. De bronnen beweerden dat een fabriek voor geneesmiddelen werd beschadigd in de aanval. “Het IDF zal ongenadig hard blijven reageren op elke poging om de rust in het zuiden te verstoren,” werd in een verklaring door het IDF gezegd. Sinds de eenzijdige terugtrekking van het Israëlische leger op 18 januari 2009 werden er tot nog toe ongeveer 280 raketten en mortiergranaten door terroristen van Hamas & Co vanuit Gaza afgevuurd op burgerdoelen in Israël.
Ondanks bestand, vuurt Hamas ononderbroken raketten af
Het weekeinde van 8 tot 10 januari 2010 was het geweld in en om de Gazastrook weer in alle hevigheid geëscaleerd. Een onbekend aantal projectielen werden afgevuurd ‘in de richting van‘ Israëlische dorpjes in het zuiden van Israël. De meeste van die tuigen stortten neer in open veld in het westelijke deel van de Negev woestijn.
Sinds donderdag 7 januari werden een tiental mortiergranaten en minstens vijf raketten, waaronder ook een Katijoesharaket, afgevuurd op Israël, het grootste aantal projectielen in dergelijke korte tijdspanne sinds het einde van het Gazaconflict op 18 januari 2009. Op zaterdag 9 januari 2010 stortten drie raketten neer in open veld in het gebied van Sha’ar Hanegev.
De aanval met Qassamraketten van zaterdag werd gevolgd door een verklaring van Hamas dat ze erin geslaagd waren om nieuwe wapentypes Gaza binnen te smokkelen, ondanks de blokkade door Israël en Egypte. De Izzadeen al-Kassam Brigades, de gewapende vleugel van Hamas, publiceerde foto’s van deze wapens, waaronder missiles met een dubbele raketkop, missiles van 107mm kaliber ontworpen om versterkte structuren te doorboren alsmede een nieuw type RPG-missile die een grotere penetratie hebben.
Dat nauwelijks een week later – op 19 januari 2010 – topkiller Mahmoud al-Mabhouh van Hamas in zijn hotelkamer in Dubai werd doodgeschoten zal zeker geen toeval zijn geweest. Al-Mabhouh is namelijk mede-oprichter van de Izzadeen al-Kassam Brigades, de militaire vleugel van Hamas en in die functie jarenlang mede verantwoordelijk voor het afschieten van duizenden raketten op zuid-Israël.
Terroristen van de Izzadeen al-Kassam Brigades knielen en buigen diep richting Mekka voor het opzeggen van het islamitische gebed: 'Mogen wij met de hulp van Allah de Grootste en zijn profeet Mohammed Israël veroveren, de Joden verdrijven en de Islamitische Republiek Palestina oprichten, Allah Akhbar!' Wapens en islam kunnen het helaas dikwijls goed samen vinden in het Midden-Oosten...
Chronologie op brabosh.com van doorlopende raketbeschietingen door Hamas & Co sinds de eenzijdige terugtrekking van het Israëlische leger op 18 januari 2009:
Bronnen: Jerusalem Post: IAF bombs Gaza weapons tunnel, arms factory van 12 maart 2010; Kassam hits w. Negev Kibbutz; damage caused to structure van 11 maart 2010; News: Gaza Strip Smuggling Tunnels van 13 maart 2010
Ramat Shlomo, het gevecht om rotsen en stenen waar zelfs geen hond naar omkijkt
Joe Biden op visite bij Mahmoud Abbas in Ramallah op 10 maart 2010
De Verenigde Staten van Amerika, de Verenigde Naties, Rusland en de Europese Unie – alias Het Kwartet genoemd – hebben gisteren vrijdag 12 maart het plan van het gemeentebestuur van Jeruzalem afgekeurd om 1.600 nieuwe woningen op te trekken in Ramat Shlomo, een wijk in het noorden van de Israëlische hoofdstad.
Het Midden-Oosten Kwartet “benadrukt dat eenzijdige actie van Palestijnen en Israëliërs niet de uitkomst van de vredesbesprekingen kan bepalen en ook niet erkend zal worden door de internationale gemeenschap,” aldus in een persmededeling. “Het Kwartet veroordeelt de beslissing van Israël voor de vergevorderde planning van de bouw van nieuwe woningen in Oost-Jeruzalem,” wordt in de verklaring gezegd. “Het Kwartet is overeen gekomen dat het van nabij de ontwikkelingen in Jeruzalem zal volgen en eventuele maatregelen, die nodig kunnen zijn om de situatie op het terrein aan te pakken, in aanmerking zal nemen. Het Kwartet zal een volledig overzicht van de situatie geven op haar volgende vergadering in Moskou op 19 maart 2010 a.s.”
Tja, u heeft het goed gehoord, het Kwartet eist een “bouwstop van Joodse huizen in Jeruzalem.” Dat zou net hetzelfde zijn als we straks de Antwerpenaren zouden verbieden om nieuwe huizen te bouwen in de buurt van de 14de eeuwse Kathedraal aan de Groenplaats of nabij het 16de eeuwse gemeentehuis op de Grote Markt. U mag 3 keer raden wat het antwoord van het Antwerps gemeentebestuur zou zijn op dergelijk bouwverbod. Het Kwartet kan natuurlijk – bij wijze van oefening – eerst proberen vissen te verbieden te zwemmen in water en kijken of dat lukt [..]
Nieuwe bouwwerken in Ramat Shlomo, juni 2008: Geen hond wil er wonen, Palestijnen willen er niet wonen en Joden MOGEN er NIET wonen...
Ramat Shlomo, de grond die niemand wilde hebben
De gronden van Ramat Shlomo werden na het einde van de Israëlische Onafhankelijkheidsoorlog 1947-1949 illegaal geannexeerd door Jordanië, maar in juni 1967 heroverd door Israël. Het oostelijk deel van Jeruzalem werd vervolgens door Israël geannexeerd en samengevoegd met het westelijk deel en aldus werd de 3000 jaar oude hoofdstad van het Joodse volk stad op 30 juli 1980 officieel en bij wet herenigd toen de Knesset de Jeruzalem Wet goedkeurde waardoor Jeruzalem werd uitgeroepen als ééngemaakte ondeelbare hoofdstad van Israël: “Jerusalem, complete and united, is the capital of Israel. “
De wijk van Ramat Shlomo ligt in een dorre vallei ten noorden van de stad waar haast geen gras groeit. Bezaaid met rotsen en stenen lag het terrein eeuwenlang ongebruikt en onbewoond te verkommeren. Ook in die 19 jaar tot aan 1967 dat Jordanië de terreinen illegaal bezet hield, hebben zij er niks mee gedaan. Tot 1993 keek geen mens om naar de braakliggende gronden in de vallei. Vanaf 1993/1994 worden er moeizaam Joodse woningen opgetrokken in Ramat Shlomo, vooral dan door orthodox-religieuze Joden. Gezinnen van gemiddeld 7 tot 8 leden. Op dit ogenblik wonen er ongeveer 2.200 gezinnen, samen goed voor 16.000 inwoners.
De gemeenschap barst zowat uit haar voegen en is dringend op zoek naar woonuitbreiding. “Wie anders gaat daar bouwen denk je?” grapt een locale resident “Zelfs honden komen er nooit, alleen eekhoorns” [..] “[Voormalig burgemeester van Jeruzalem] Teddy Kolleck, de meest linkse van alle linksen, zou zich in zijn graf omdraaien als hij zou weten dat dit [hier bouwen] zelfs nog maar ter discussie staat,” vervolgt de man. “Als we zelfs hier niet mogen bouwen, zeg me dan aub, waar dan wel?”
In Ramat Shlomo wonen thans 2.200 gezinnen, voornamelijk orthodoxe Joden
De discussie tussen de Verenigde Staten en Israël over bouwen in Ramat Shlomo is al zo oud als sinds daar gebouwd wordt. Nog onder de vorige president Bush fulmineerde op 16 juni 2008 Staatssecretaris Condoleezza Rice bij herhaling tegen Israël en beschuldigde het ervan de “vredesgesprekken te ondermijnen” door te blijven bouwen in het oostelijk deel van de hoofdstad. Precies hetzelfde argument als vandaag. Lees op deze blog: Oost-Jeruzalem als hoofdstad van ‘Palestina’ is boerenbedrog en in het bijzonder: Een goede reden waarom het herenigde Jeruzalem de hoofdstad van Israël is en dat zal blijven.
Zoals bekend willen de Palestijnen het oostelijk deel van Jeruzalem, dat voorheen in Jordaanse handen was, afnemen van Israël en tot de hoofdstad maken van de nog op te richten Islamitische Republiek van Palestina. Vandaar dat de Palestijnse Autoriteit elk nieuw bouwproject in Jeruzalem tracht op te blazen tot een internationaal incident, zelfs als bouwen in Jeruzalem de natuurlijkste zaak van de wereld is net zoals dat in om het even weke wereldstad ook het geval is.
Saeb Erekat, de toponderhandelaar voor de Palestijnse Autoriteit van Mahmoud Abbas op de Westelijke Jordaanoever, zei dat de komende onderhandelingen met de Amerikaanse speciale gezant voor het Midden-Oosten George J. Mitchell maar enkel zin hebben wanneer Mitchell hem komt melden dat de Israëlische bouwplannen in oostelijk Jeruzalem werden opgeschort. “Het wordt voor ons erg moeilijk om met Israël te onderhandelen zolang zij de bouwplannen niet annuleren,” zei Erekat. “Wij gaan niet met hen rond de tafel zitten zolang Israël nederzettingen bouwt.”
Ramat Shlomo is geen nederzetting
Blijkbaar is hier nog steeds een misverstand. Zoals Hans Knoop al enkele dagen geleden op onze nationale omroep toelichtte: “[..] omdat volgens de Israëlische wetgeving [..] Israël in oostelijk Jeruzalem mag bouwen, zozeer als dat ook Palestijnen die in oostelijk Jeruzalem wonen, in westelijk Jeruzalem zouden mogen bouwen als zij dat willen. Als u mij vraagt wat ik vind van het nederzettingenbeleid, maar dat is een heel ander verhaal, dan ben ik daar geen voorstander van. Maar het is een ander verhaal dan Jeruzalem. Jeruzalem is geen nederzetting. Ramat Shlomo is geen nederzetting.”
kaart van Jeruzalem anno 2008 - klik voor een vergroting
En voor wie er nog aan twijfelt, is er ook nog de verklaring van 11 maart 2010 afgelegd door de woordvoerder van de Israëlische premier, die zei dat eerste-minister Benjamin Netanjahoe helemaal niet de intentie heeft om de bouwplannen voor Ramat Shlomo terug te schroeven, noch gelijk welke andere nieuwe bouwconstructie in het oostelijk deel van Jeruzalem zal verhinderen. En inderdaad, zoals de ambtenaren duidelijk maakten in de verklaring die donderdagochtend werd uitgegeven door het kantoor van de premier, werd gestipuleerd door zowel het kantoor van Netanjahoe als dat van Joe Biden over een ‘voortdurend meningsverschil tussen Israël en de Verenigde Staten over bouwen in Jeruzalem” ["ongoing disagreement between Israel and the US on building in Jerusalem”].
“Onze politiek ten aanzien van Jeruzalem is ongewijzigd,” zei een hooggeplaatste Israëlische diplomaat eraan toevoegend dat het voor de Verenigde Staten erg duidelijk is dat Israël haar standpunt omtrent bouwen in Oost-Jeruzalem niet getemperd heeft en dat Israël Jeruzalem weigert te aanzien als een zogenaamde ‘nederzetting’. “President Obama en vice-president Joe Biden zullen nooit Israël kunnen dicteren waar en wanneer het mag bouwen in Jeruzalem,” zei parlementslid Danny Danon (Likoed). “Ik twijfel er geen ogenblik aan dat in de komende jaren er duizenden nieuwe woningen zullen staan in Ramat Shlomo.”
Bronnen: The Jerusalem Post: Quartet condemns Israel for R. Shlomo approval door Associated Press van 13 maart 2010; Clinton calls PM, slams J’lem plan door Associated Press en Biden wants direct talks by summer door Herb Keinon en Khaled Abu Toameh van 12 maart 2010; Ramat Shlomo residents don’t understand what all the fuss is about door Abe Selig van 11 maart 2010; Time Life: foto’s van Ramat Shlomo in juni 2008
