Dagelijks archief: 11 maart 2010
Waarom de Joden de eeuwige zondebok zijn
Er zijn genoeg moslims die helaas denken dat alle problemen van de islamitische landen aan de Joden te wijten zijn. De Joden zijn de eeuwige zondebok. En het christendom? De Joden hadden de beangstigende functie van zondebok vroeger ook in de christelijke culturen. Pest, cholera en aardbevingen hadden met Joden te maken.
Ze kunnen al Joden vermoorden nog vooraleer ze kunnen schrijven: 'Death to all Juice'
Zelfs op de heilige dagen werden de Joden niet gespaard. Op Goede Vrijdag luidden de klokken niet alleen vanwege de passieweg van Christus, maar ook om ons de Joden, de Godsmoordenaars, te herinneren. Goede Vrijdag was een angstaanjagende dag voor joden. Als ze ergens werden aangetroffen, konden ze weleens gelyncht worden. In Europa was het niet vanzelfsprekend om Joods te zijn. Daarom bekeerden veel Joden zich tot het christendom.
Dezelfde ellende treffen we ook aan in de islamitische wereld. Toen de profeet Mohammed nog een klein jongetje was, werden zijn naasten gewaarschuwd voor de Joden die hem kwaad zouden aandoen: “Neem je neef mee terug naar zijn land en pas op voor de Joden, want bij God, als zij hem zien en over hem te weten komen wat ik weet, dan zullen zij hem kwaad willen doen. Je neef wacht een grootste toekomst, dus breng hem snel naar huis.”
Zo staat geschreven in een hadidth, een overlevering van en over Mohammed. Hoe Mohammed de Joden massaal liet afslachten, vertel ik u een andere keer. De Joden deugen niet, was het officiële standpunt. Maar hoe zit het met de vrienden van Joden? Deze categorie noemt men tegenwoordig zionist. Ook zij deugen niet.
Waarom zijn de twee vertakkingen van het Jodendom, de islam en het christendom, zo antisemitisch? Het antisemitisme richt zich, historisch gezien, alleen op Joden en niet op ander Semieten. Het antisemitisme in de vorm van Jodenhaat begon bij de Kerkvaders. Eusebius (263-339) voorspelde hoe hard de Joden zouden worden gestraft voor hun misdaad tegen God en Christus. In zijn ‘Ecclesiastische geschiedenis’ (Historia Ecclesiastica) bewondert hij de zuivering van de Joden in Mesopotamië door Lusius Quitus in opdracht van de Romeinse keizer. Deze bisschop van Caesarea was een invloedrijke stem in de concilie van Nicaea in 325. Hij had een prominente plaats aan de rechterhand van Constantijn de Grote. Vanaf hier wordt het christendom een religie met regels: een institutionele religie.
Traditionele bestraffing van dhimmies (niet-moslims) in de wereld van de Islam
Kunnen de Semieten in het christendom en de islam ook antisemiet worden? Hoe wordt je als Semiet een antisemiet? Hoe transformeer je als Jood of als een andere Semiet in een Jodenhater? Het antisemitisme is niet uitgevonden door Hitler. Ook Luthers antisemitisme was niet gevormd door het moderne nationalisme. Luther was een gewelddadig antisemiet. Hij schreef een fel en vooral gewelddadig pamflet ‘over de Joden en hun leugens’. Naast de duivel is er geen bitterder, giftiger en heftiger vijand dan een rechtgeaarde Jood, aldus Maarten Luther. De synagogen moesten worden vernietigd. Alle andere aanbevelingen van Luther hadden tot doel de Joden uit te roeien.
De oprichters van het christendom als institutionele religie (dit zijn niet dezelfde mensen als Christus en zijn meeste apostelen) en de islam beoogden om de christenen en moslims Jodenhaat, het antisemitisme, bij te brengen. Beide religies hebben twee gemeenschappelijke kenmerken: ze zijn universeel, daardoor kunnen ze niet tot een beperkte groep zoals de Semieten, worden teruggebracht. En ze zijn de voortzetting van het Jodendom.
De legitimatie van Mohammed en de kerkelijke stichters hing nauw samen met de ontkenning van Joden als een voortzetting van het goddelijke plan. Als de Joden met hun Tora het Jodendom zouden representeren, dan zou natuurlijk geen enkele plaats meer zijn voor Mohammeds religie. Bovendien zou Mohammed gewoon als een rabbi het Jodendom moeten propageren. Maar het Jodendom heeft geen missie. Hetzelfde gold natuurlijk voor de christenen. Temeer nu de Joden nog steeds op echte Messias wachten.
Het antisemitisme, de strijd tegen de joden, was nooit en te nimmer een raciale kwestie. Het antisemitisme was een noodzakelijke beslissing. Aan het antisemitisme van christenen en moslims lag een conceptuele noodzaak ten grondslag. Niet met, maar in de strijd tegen de Joden en het Jodendom konden het kerkelijke christendom en de islam worden opgericht. De politiek-theologische noodzaak van het antisemitisme maakte van een Semiet, zoals profeet Mohammed, een antisemiet, een anti-Jood. Niet zijn Arabisch Semitische aard maakte van Mohammed een profeet, maar zijn universele claim bracht hem op het idee om de profeet van de mensheid te worden.
Het naakte bestaan van het Jodendom was op zich al een probleem voor de twee universele religies. Het Jodendom tart het oorsprongverhaal van de twee grote monotheïstische religies. Er zal nooit een echt Mozes-verhaal kunnen bestaan zonder de joden. Wat een drama voor de islam en het christendom. De Joden moesten doodgaan, de Joden moesten lijden opdat twee universele institutionele claims tot gelding konden worden gebracht.
De oorsprong van het antisemitisme heeft werkelijk niets te maken met het nazisme. De nazi’s waren de perfecte moderne antisemieten maar niet de uitvinders van het antisemitisme. De nazi’s waren gewillige beulen in dienst van een politiek theologisch concept: het antisemitisme. Geenszins ontken ik hier de verschillen tussen de islam en het christendom. Wel bestaan er op een conceptueel niveau overeenkomsten in omgang met het Joodse vraagstuk.
Bronnen: Elsevier.nl: Waarom de joden de eeuwige zondebok zijn door Afshin Ellian van woensdag 10 maart 2010
VRT-Canvas en Israël: kritisch of gewoon antisemitisch? Hoor het ook eens van Hans Knoop
Kathleen Cools (Terzake/Canvas): 'Sorry, ik weet niks over Israël, maar mijn vriendin Brigitte Herremans, die weet er echt alles over!'
Het was gisteravond weer hetzelfde anti-Israël verhaal op onze openbare omroep in het programma Terzake op Canvas TV met Kathleen Cools. Eerst mocht Brigitte Herremans – compleet met kaartjes en slideshow – minutenlang in het journaal haar naqba hoaxverhaal uit de doeken doen. Bekijk hier de heruitzendingen van Terzake. Brigitte kennende deed ze dit zeker niet gratis maar blijkbaar zit er voor Israëlbashing nog altijd geld genoeg in de pot van onze openbare omroep.
Brigitte Herremans is medewerkster Midden-Oosten en actief bij ondermeer Pax Christi Vlaanderen, Oxfam-Solidariteit, Broederlijk Delen [met Hamas en Co] vzw en nog een reeks andere anti-Israëlische organisaties, die dankzij gulle overheidssubsidies al jarenlang de strijd voeren tegen het bestaansrecht van de Joodse staat.
Maar als introductie kon dit tellen. Brigitte Herremans is met dit verhaal al enkele jaren op kruistocht doorheen de Lage Landen om te protesteren tegen de aanwezigheid van de Joden in het Midden-Oosten, waar zij tegen betaling voordrachten houdt voor wie het maar wil. Van de chirojeugd tot aan den bejaardenbond. Aldus kreeg Brigitte Herremans een mooie kans om vanuit de comfortabele dik gesponsorde combi ‘VRT-Broederlijk Delen’, de strijd tegen de Joodse staat op te drijven op kosten van de belastingbetaler.
Maar dat was even buiten Hans Knoop van het Forum der Joodse Organisaties gerekend die met enkele flinke halen naar Brigitte Herremans en haar spreekorgaan Kathleen Cools alle anti-Israëlische kegels van onze openbare omroep vakkundig onderuit haalde. Hans Knoop (°1943) is een Nederlandse journalist maar woont sinds 1990 in België.
Israël, 10 maart 2010. Amerikaanse vice-president Joe Biden te gast bij Israëlisch premier Benjamin Netanjahoe samen met hun echtgenotes
Kathleen Cools krijgt les in geschiedenis van Hans Knoop
De reden van de verontwaardiging van de VRT, was het bezoek van vice-president Joe Biden aan Israël en het feit dat tezelfdertijd bekend raakte dat het gemeentebestuur van Jeruzalem toevallig diezelfde dag toelating gaf om 1.600 woningen op te trekken in Ramat Shlomo, een wijk in het noorden van de stad. Hans Knoop noemt het moment om dat bekend te maken ‘ongelukkig’ gekozen. Persoonlijk ben ik van mening dat dit ogenblik bewust gekozen werd als signaal naar de Amerikanen, Europeanen en Palestijnen/Arabieren met de onderliggende boodschap: ‘”Als jullie willen onderhandelen met ons: eerst Jeruzalem erkennen als de herenigde ondeelbare hoofdstad van de Joodse staat Israël.”
Zoals bekend beschouwt de VRT samen met België en het Kwartet (VS, Rusland, VN en EU) bepaalde delen van Jeruzalem niet als Joodse stad maar als Arabische delen die ooit tot een hoofdstad moeten worden samengevoegd van een fictieve nog op te richten Islamitische Republiek Palestina. Bovendien werd ook West-Jeruzalem nooit als hoofdstad van Israël erkend door het Westen, noch door de Verenigde Staten en noch door de rest van het Kwartet, inclusief België. Er zijn weinig mensen die dat weten. Hans Knoop weet dat nog. Hans Knoop weet erg veel.
Hans Knoop op FJO: “Natuurlijk bestaat de redactie van Terzake niet uit boosaardige Israël-bashers en al zeker niet uit antisemieten. Maar wat wel schrijnend is (en niet alleen bij de VRT) is het volstrekte gebrek aan kennis van zaken. Ik heb ooit een rabbijn horen zeggen: ‘Niet weten is niet erg. Niet weten dat je niet weet, dat is pas erg!’“
De hierna volgende transcriptie van het interview van Kathleen Cools met Hans Knoop volgt onmiddellijk na de slideshow van Brigitte Herremans, die erg eenzijdig en bevooroordeeld haar Pan-Arabisch verhaal verdedigt. Voor de goede verstaander: zegt nooit ‘Oost-Jeruzalem’ maar zeg: ‘oostelijk Jeruzalem’. Een subtiel maar belangrijk verschil voor wie iets wil begrijpen van het M-O conflict. Met dank aan Hans Knoop.
Kathleen Cools: “Ja, Hans Knoop van het Forum der Joodse Organisaties. Die kaartjes zijn haarscherp. Mag ik de situatie omschrijven als verregaande arrogantie van Israël?”
Hans Knoop: “U bent hier baas in eigen huis. Ik ben gast. Maar ik spreek u wel tegen want het is eenvoudigweg niet waar en ik heb ook grote bezwaren tegen de inleiding zoals dit net werd gegeven.”
Cools: “Ja? Welk bezwaar hebt u?”
Hans Knoop
Hans Knoop: “Allereerst is het niet waar dat Israël een muur van honderden kilometers bouwt. Israël heeft een muur gebouwd van 32 kilometer en de rest is gewoon een normaal hek zoals dat overal ter wereld is.”
Cools: “En noemt u de kaarten ook gemanipuleerd?”
Knoop: “De kaart is hier ook gemanipuleerd. Oost-Jeruzalem is geen Palestijns gebied. Oost-Jeruzalem is nooit Palestijns gebied geweest. Als u de geschiedenis kent dan zult u weten dat Jeruzalem al 3000 jaar de hoofdstad van het Joodse volk is en ten tweede in 1947 een open stad zou moeten hebben worden. Dat is een besluit van de Verenigde Naties…”
Cools: “.. en werd in 1947 geannexeerd [door Israël]..”
Knoop: “.. nee, werd niet in 1947 [door Israël] geannexeerd.. In 1947 werd Oost-Jeruzalem door Jordanië veroverd en geannexeerd.”
Cools: “Eh [..] Laten we mijnheer Knoop overgaan naar de aanleiding van dit gesprek. 1600 nieuwe woningen aankondigen als uitgerekend de Amerikanen op bezoek komen. Ook dat is arrogant.”
Knoop: “Het is niet arrogant, het is ongelukkig. Want ook hier is weer waarheid om dertien, iets dat door elkaar loopt. Als men werkelijk zou onderzoeken wat er is gebeurd, dan zou men tot de conclusie komen dat op gemeentelijk niveau de Stad Jeruzalem men een besluit genomen heeft om 1600 woningen in Ramat Shlomo te bouwen. Daar is al anderhalf jaar discussie over in de gemeenteraad van Jeruzalem. De gemeenteraad heeft besloten dat te doen en vervolgens een bouwvergunning aan het Israëlische ministerie van Binnenlandse Zaken gevraagd zoals dat dagelijks gebeurt. Israël heeft inderdaad in 1967 het oostelijk deel van Jeruzalem geannexeerd. Daarmee is het een ongedeelde Israëlische stad geworden. En Israël mag dus in Jeruzalem bouwen wat het wil. Dat is dus geen beslissing op nationaal niveau van de Israëlische regering.”
Cools: “Maar goed mijnheer Knoop, wat is het verschil of het nu van de regering of van een andere overheid komt, er wordt gewoon wel verder gebouwd.”
Knoop: “Ja, omdat volgens de Israëlische wetgeving, Israël heeft, wanneer was het ook weer – in 1968 – besloten om Jeruzalem tot de enige en ondeelbare [hoofd]stad van Israël te verklaren. Dat betekent dat Israël in oostelijk Jeruzalem mag bouwen, zozeer als dat ook Palestijnen die in oostelijk Jeruzalem wonen, in Westelijke Jeruzalem zouden mogen bouwen als zij dat willen. Als u mij vraagt wat ik vind van het nederzettingenbeleid, maar dat is een heel ander verhaal, dan ben ik daar geen voorstander van. Maar het is een ander verhaal dan Jeruzalem. Jeruzalem is geen nederzetting, Ramat Shlomo is geen nederzetting.”
Cools: “U zegt het is gewoon gebied waar de Israëli’s verder – de Joden verder mogen bouwen.”
Knoop: “Joden mogen in heel Jeruzalem bouwen. Joden mogen in heel Israël bouwen. Ik weet dat dat de steen des aanstoots is van velen is, want toen er nog geen annexatie was van oostelijk Jeruzalem, had men ook bezwaren dat Israël haar hoofdstad in westelijk Jeruzalem had. Is overigens ook door geen staat ter wereld erkend.”
Cools: “Wat zegt u, mijnheer Knoop, van het argument dat wat hier gebeurt met deze – wat u dan niet nederzettingenpolitiek noemt – maar wel een poging om – waar u ook verwijst naar de ondeelbare hoofdstad – heel Oost-Jeruzalem te ver-Joodsen en zoals de mevrouw [Brigitte Herremans] beschreef, ja de westoever eigenlijk in stukken te snijden en het de Palestijnse overheid gewoon ontzettend moeilijk te maken.”
Knoop: “Ik denk mevrouw, wij zitten in Brussel, dat als men hier nog niet het probleem Brussel oplost, dat u wel erg makkelijk praat over de oplossing voor het probleem Jeruzalem…”
Cools: “..maar dat is een heel ander probleem..”
Knoop: “Het probleem is, u heeft het over de ver-Joodsing. Jeruzalem is 3000 jaar de hoofdstad van het Joodse volk. Heeft u het ook over de germanizering van Berlijn na de val van de muur?”
Cools: “Nee, maar dat is een heel andere discussie, denk ik mijnheer Knoop. Ik probeer u voor te leggen wat wordt verweten namelijk dat men probeert het de Palestijnse overheid moeilijk te maken.”
Knoop: “Maar niet ieder verwijt is terecht mevrouw. Er wordt Israël veel verweten.”
Cools: “Maar daar is niets van aan zegt u?”
Knoop: “Nee, dat zeg ik niet. Sommige dingen…”
Cools: “Dus, er is wel een probleem…?”
Knoop: “Nee. Als u mij vraagt is het nederzettingenbeleid in zijn algemeenheid, is dat verstandig? Dan zeg ik nee.”
Cools: “Maar, u zegt in Oost-Jeruzalem is er geen probleem?”
Knoop: “Maar het conflict is niet het gevolg van het nederzettingenbeleid. Het nederzettingenbeleid is het gevolg van het conflict dat als kern heeft, dat de Palestijnen en de Arabische buurstaten de staat Israël niet in hun midden hebben geduld en weigerden te erkennen. Na de Zesdaagse Oorlog in 1967 – ik was daar – wilde Israël àlle bezet gebied – àlle bezet gebied afstaan in ruil voor vrede. Het antwoord was nee. De beroemde nee ‘s van Khartoem. Toen heeft men van de nood een deugd gemaakt en is men die gebieden gaan koloniseren. Men kan dat verkeerd vinden, maar de schuld daarvan en de oorzaak, ligt bij de weigering van de buurlanden en de Palestijnen om de staat Israël te erkennen.”
Cools: “Dat is uw standpunt. Nog heel kort mijnheer Knoop. Het lijkt me dat de vredesgesprekken verder af zijn dan ooit.”
Knoop: “In het geheel niet. D ‘r zijn indirecte vredesgesprekken gaande via de bemiddeling van Mitchell. Als nou qua timing deze 1600 woningen twee weken voor de komst van Biden zouden zijn goed gekeurd, waar overigens nog beroep tegen mogelijk is, mensen die het daar niet mee eens zijn in Jeruzalem kunnen bezwaren daartegen in dienen. Daar is een bezwaarcommissie die dat onderzoekt, en ultiem kan men naar de rechter. Het zal niet de eerste keer in Israël zijn dat de rechter dit soort van zaken terug verwijst en affluit. Dat is ook overigens wat bij de ligging van die vermaledijde muur is gebeurd. Ook die ligging is dankzij de rechtspraak in Israël gewijzigd.”
Cools: “Goed mijnheer Knoop, we zien wel wat het wordt. Het verhaal is zeker niet afgerond. Dank u wel voor dit gesprek.”
