DNA-onderzoek is geen bewijs voor het behoren van iemand tot een bepaald volk. Het is bekend dat jongens het gehele chromosoom Y van hun vader erven. Met andere woorden: een Joodse man met een niet Joodse Zweedse of Deense vader, zal buiten kijf gerelateerd worden aan de Vikingen. Toch is zo’n man een Jood.
De rabbijnen hebben in de loop van de geschiedenis deze regel express er aangenomen, om kinderen te beschermen die uit massaverkrachtingen stammen (oost Europa. Kruistochten enz.). Deze kinderen zijn door hun moeder en haar familie opgevoed; dus ze zijn Joods

Dit is het gebruikelijke historische scenario. Dit is wat ons is geleerd. En hoe onwaar is dit scenario.
Als het waar zou zijn dat de Joden na 1948 terug waren gekomen, dan waren de joden in een land gekomen waar inderdaad andere mensen wonen. Dit zijn niet de feiten.

James Parkes zegt in zijn boek “Whose Land? A History of the Peoples of Palestine (London, 1970), p. 266” : “Het is algemeen onbekend, dat gedurende alle achttien eeuwen tussen de val van het Tweede Joodse Rijk en het begin van het Derde, in onze tijd, de vasthoudendheid van de Joodse gehechtheid aan het land continu tot uitdrukking werd gebracht in het land zelf. Men veronderstelde algemeen dat gedurende die eeuwen er geen Joden woonden in Palestina, maar dat alle Joden die de vernietiging in het jaar 70 van de Gewone Jaartelling overleefden, in ballingschap gingen en dat alleen hun nakomelingen 1.800 jaar later terugkwamen. Dat zijn niet de feiten.”

De feiten zijn:
In 135, vinden meer dan 600.000 Joden de dood. Sommige historici spreken van een miljoen. Anderen worden tot slaaf gemaakt of gedeporteerd. Joodse politieke en religieuze leiders worden geëxecuteerd. De overlevenden vluchten alle kanten op. Het dramatische vertrek, de ontruiming van het Joodse land Judea en de eeuwenlange vestiging van Joden in andere landen, krijgt een naam die vandaag nog actueel is: ‘omzwerving’ of diaspora.
Bron: http://www.vecip.com/default.asp?titel=Joodse opstand&onderwerp=434

Op http://nl.wikipedia.org/wiki/Simon_bar_Kochba wordt nog vermeld:
“De joodse bevolking concentreerde zich nadien in Galilea.”

Volgens Flavius Josephus woonden er zeven miljoen Joden in Israël in het jaar 70 en volgens Dio Cassius minstens drie miljoen in 135 na Chr.
Toen in 638 Omar ibn al-Chattab Jerusalem had ingenomen, werd de Joden weer toegestaan om zich in Jerusalem en Judea te vestigen:
“Under Arab rule Jews were permitted to reside in the city. The Jewish community developed rapidly and soon claimed a central position among the communities of the region.”
bron: http://www.snunit.org.il/njeru/ee1.htm

Wat wij duidelijk zien is dat niet de hele Joodse bevolking uit Palestina is weggegaan. Maar uit Jeruzalem is verbannen en uit Judea is gevlucht. Deels vluchtten de Joden naar Galilea, maar ook naar andere landen. En dat de Joden na de Byzantijnse/Romeinse overheersing zich weer mochten vestigen in Jeruzalem.

Duidelijk blijkt uit deze gegevens dat de Joden na 638 weer in geheel Palestina aanwezig waren.

In de jaren die volgden kwamen veel Joden weer terug naar Palestina. Maar velen bleven in Europa. Gedurende de middeleeuwen zijn de Joden regelmatig op de vlucht geslagen en vluchten deels ook naar Palestina. bron: Werner Keller …en zij werden verstrooid onder alle volken. blz. 264.
De Joden hebben altijd getracht om terug te gaan naar Palestina.
bron: Werner Keller …en zij werden verstrooid onder alle volken. blz. 267 e.v.
“De aantallen variëerden, al naar gelang de omstandigheden. De beroemde schrijver Jehoeda Halevi in immigreerde in 12de eeuw om naar Palestina , hij stierf kort na zijn aankomst in Jeruzalem in 1141, omver gelopen, volgens de legende, door een Kruisvaarderspaard.
Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Jehoeda_HaLevi
Een generatie later kwam een beroemde Rabijn Nachmanides in 1269 Jeruzalem aan.
Bron: http://en.wikipedia.org/wiki/Nachmanides

“Na de moslimveroveringen (636-638) keren opnieuw joodse mensen naar ‘hun oude land’ terug. In de elfde en twaalfde eeuw zijn er aliyot, vanwege vervolgingen, uit Spanje en uit Duitsland in de veertiende eeuw. Uit Italië, Mesopotamië, Perzië, India, China, Jemen en Noord-Afrika in de vijftiende eeuw. Na de Ottomaanse overwinning in 1516 wordt aliya gemaakt uit de Oriënt, Sicilië, Italië, Frankrijk, Spanje en Portugal, net als in de zestiende, zeventiende (uit Turkije) en achttiende eeuw.”
bron: http://www.vecip.com/default.asp?titel=Aliya&onderwerp=127

De Zweedse reiziger Haselquist zegt in 1751 in zijn boek’Voyages and Travels in the Levant’:
“Elk jaar komen er zo’n 4.000 personen en evenzoveel Joden, die uit alle hoeken van de wereld komen”. (Zweedse reiziger Haselquist in ‘Voyages and Travels in the Levant’)

In 1821 beginnen de progroms in Rusland, en de Joden vluchten naar andere landen waaronder Engeland en Amerika en Palestina. Dit duurt tot de tweede wereldoorlog.
Bron: http://www.vecip.com/default.asp?titel=Pogroms&onderwerp=50

Uit deze gegevens is duidelijk op te maken dat de Joden niet na de tweede wereld oorlog terug zijn gekomen, maar deels in Israël waren gebleven en dat de terugkeer naar Israël vanaf 135 n Chr. reeds was begonnen,en bewijst dat de uitspraak van James Parkes waar is.