Dagelijks archief: 23 januari 2010

Politiemensen van de Palestijnse Autoriteit deden tijdens het vrijdaggebed van 15 januari 2010 een inval in een aantal moskeeën op de Westelijke Jordaanoever om de gelovigen te stoppen de priesters aan te vallen die sterk sjeik Yousef al-Qaradawi bekritiseerden, een van de meest vooraanstaande islamitische geleerden. De predikers werden geïnstrueerd door de leiding van de Palestijnse Autoriteit om de in Egypte geboren – maar in Qatar wonende – al-Qaradawi te veroordelen, voor het aanmoedigen van moslims om president Mahmoud Abbas te stenigen tijdens zijn bezoek aan Mekka [zie hier op MEMRI TV rapport #2350 de beelden van zijn toespraak en het antwoord van de PA van 12 januari, engelse transcriptie beschikbaar]

Yousef Al-Qaradawi

Die oproep deed al-Qaradawi tijdens een preek die hij op 7 januari 2010 afstak op de openbare TV-zender van Qatar in de hoofdstad Doha. Zijn aanval op Abbas kwam als reactie op het besluit van de Palestijnse president eind vorig jaar om niet de resolutie te steunen bij de VN-Mensenrechtenraad in Genève die Israël veroordeelde voor het naar verluidt plegen van oorlogsmisdaden tijdens Operatie Cast Lead (de Gazaoorlog winter 2008-2009). In zijn oproep uitte al-Qaradawi scherpe kritiek op de PA leiding, wiens vertegenwoordigers sindsdien hard hebben gewerkt om de geleerde in diskrediet te brengen.

Sommige predikanten, die zich wel aan de instructies van de PA hielden en hun preken wijdden aan het bekritiseren van al-Qaradawi, werden gedwongen om ofwel hun toespraken in te korten of de moskee te vluchten na hevige protesten. De ergste confrontaties vonden plaats in Hebron, Nabloes en Al-Bireh, waar PA politieagenten in burger werden opgemerkt die gelovigen aanvielen en arresteerden. Volgens de ooggetuigen, verlieten vele gelovigen de moskeeën toen de predikers hun kritieken afstaken tegen Qaradawi.

Mahmoud Habbash, de minister voor Religieuze Zaken van de Palestijnse Autoriteit, heeft al-Qaradawi opgeroepen om zijn kritische opmerkingen jegens Abbas in te trekken. Hij beweerde dat de oproep van de geleerde aan moslims om Abbas te stenigen gebaseerd was op ‘Israëlische lekken’. “We kunnen het aanvaarden wanneer een gewoon mens deze opmerkingen had gemaakt,” zei Habbash tijdens een preek die hij hield op vrijdag in de presidentiële moskee in het Mukata, het PA-hoofdkwartier in Ramallah. “Maar om deze woorden te horen uit de mond van een van de meest vooraanstaande islamitische geleerden, is inderdaad een van de grootste rampen.”

Vorige week heeft het Centraal Comité van al-Fatah een sterk geformuleerde verklaring uitgegeven waarin werd gezegd dat al-Qaradawi en premier Benjamin Netanyahu een gemeenschappelijk belang hebben in het ondermijnen van de PA leiderschap. Sjeik Raed al-Mahdawi, een van de PA predikers die al-Qaradawi had bekritiseerd tijdens de gebeden in een moskee in Ramallah, riep de geleerde op zich te verontschuldigen tegenover Abbas. “Zijn uitspraken hebben niet alleen Abbas gekwetst, maar alle Palestijnen, omdat ze moreel verwerpelijk zijn”, betoogde hij. “Moslimgeleerden mogen geen gebruik maken van de podia die tot hun beschikking staan om aan te zetten tegen gelijk welk regeringsleider of de gevoelens van alle mensen beledigen.”

Al-Qaradawi wil Mahmoud Abbas laten stenigen als die ingaat op vredesonderhandelingen met Israël (foto: steniging in Somalië)

Commentaar van Barry Rubin op het gebeuren

Barry Rubin

Vergeet de gematigde mythologie die aan het westerse publiek door de media wordt gevoed. Vergeet de geruststellende onzin over redelijke massa’s die humanitaire democraten willen worden maar daarin belet worden door manipulatieve dictaturen. Wat je hier ziet is een glimp wat er echt leeft in de regio. Yousef al-Qaradawi is een van de meest prestigieuze islamitische geestelijken van de wereld en zeker de meest internationaal populaire islamitische geestelijke. Sommigen in het Westen denken graag over hem als een soort pragmatische, gematigde modernist. Als zodanig was hij welkom om Groot-Brittannië te bezoeken [in juli 2004]. Maar al-Qaradawi is inderdaad een kerel van de zeer harde lijn.

Compleet in de stijl van Hamas, stak Qaradawi, een Egyptenaar die woont in Qatar, een sermoen af waarin hij de moslims opriep om de ‘ketter’ Mahmoud Abbas, leider van de Palestijnse Autoriteit (vaak aangeduid als ‘president’), in aloude moslimtraditie te stenigen tot de dood erop volgt. Boos geworden door deze verklaring gaven ambtenaren van de PA de imams op de Westelijke Jordaanoever het bevel om Qadarawi aan de kaak te stellen voor deze actie. Een van degenen die gevolg gaf aan die PA-instructie was imam Raed al-Mahdawi van Ramallah die de traditionele conservatieve islamitische lijn volgt, en Qaradawi verzocht zich te verontschuldigen bij Abas en eraan toevoegend: ” Moslimgeleerden mogen geen gebruik maken van de podia die tot hun beschikking staan om aan te zetten tegen gelijk welk regeringsleider of de gevoelens van alle mensen beledigen”

Maar degenen die de PA instructies opvolgden werden onderbroken en gedwongen te stoppen door boze gelovigen; congregaties liepen weg of joegen samen de geestelijken uit de moskeeën. In reactie heeft de politie van de PA diegenen die protesteerden geslagen en gearresteerd. Aldus was de PA niet bij machte toen zij werd geconfronteerd met deze islamistische uitdaging haar eigen mensen in het gareel te houden. En ja, wat was hun tweede lijn van verdediging? Het Centraal Comité van al-Fatah stelde dat Qaradawi optrad als een Israëlische stroman, objectief genomen een bondgenoot dus van de zionisten. Maar zulke woede zal niet worden getemperd door te beweren dat het islamisme zelf een Amerikaans of zionistisch complot is. Integendeel, dit incident toont de sterkte aan die uitgaat van de islamistische verzuchtingen, die dreigen de nationalistische impulsen te verdringen in de hedendaagse Arabische politiek.

Uit deze gebeurtenis blijkt nog maar eens de schrikwekkende sterke extremistische impulsen die leven onder de Arabische, islamitische en Palestijnse massa’s, net zoals men ziet dat dergelijke gevoelens de sterke steun krijgen van de bevolking voor het terrorisme en het categoriek afwijzen van compromissen van een duurzame vrede met Israël en een twee-staten-oplossing. Dit is het soort houding die gemakkelijk wordt opgeklopt door geruchten en bombastische taal, die anti-christelijke pogroms produceren in plaatsen als Pakistan, Irak en Egypte [en in de Palestijnse gebieden].

Natuurlijk steunen veel Palestijnen hun ‘president’ Mahmoud Abbas en sommigen stellen zich wel echt gematigd op. Toch is het moeilijk voor deze mensen om in te gaan tegen de energieke felheid van de radicalen, hun bereidheid om geweld te gebruiken en hun manipulatie van religieuze sentimenten. Het beginnende fanatisme veroorzaakt, eenmaal ingezet, een vloedgolf aan macht. Arabische regimes zijn zich daar zeer van bewust. Ze proberen het niet tegen te werken met liberale hervormingen maar bestrijden dit of met meedogenloze repressie of proberen deze energie te benutten in hun eigen voordeel en voor hun eigen agenda. Regimes proberen zichzelf vaak te redden door deze ontlading van krachten af te leiden tegen niet-moslims, wat concreet betekent tegen het Westen in het algemeen of zoals in deze PA-kwestie tegen Israël te keren.

Het is gemakkelijk om parallellen met dit verhaal te vinden in Afghanistan en Pakistan, Irak en Saoedi-Arabië, en zo verder door in het grootste deel van de gebieden waar de Arabisch-sprekenden en/of moslims de meerderheid vormen. Dit is waartegen het onschuldige en naïeve Westen moet optornen maar weigert mee geconfronteerd te worden. In plaats daarvan, alsof dit nooit heeft plaatsgevonden, is het grootste deel van de elite van mening dat haar eigen standpunten steun vinden bij het merendeel van de burgerij, met name dat het hier gaat om fanatici die op dit punt worden opgehitst door islamofobe bendes [lees ook op brabosh.com: Mag kritiek op de islam nog? door Mia Doornaert]

Bronnen: The Jerusalem Post: PA cops defend mosque preachers from congregants door Khaled Abu Tomeh van 16 januari 2010; Gloria Center: Muslim Brotherhood Cleric versus Palestinian “President”: A Case Study of Islamism versus Nationalism door Barry Rubin van 21 januari 2010; Barry Rubin is directeur van het centrum voor Global Research in International Affairs (GLORIA) en redacteur van het journaal voor Middle East Review of International Affairs (MERIA). Rubin heeft vele boeken geschreven. Zijn laatste boeken zijn The Israel-Arab Reader (zevende druk), The Long War for Freedom: The Arab Struggle for Democracy in the Middle East (uitgeverij Wiley) en The Truth About Syria (uitgeverij Palgrave-Macmillan); op brabosh.com: Tariq Ramadan, een wolf in schaapsvacht van 15 mei 2009 en Grote Leugens deel 3: De kwestie van de bezetting van 8 november 2009; op MEMRI TV: Sheik Yousuf Al-Qaradhawi Criticizes Jordan for Hosting the Pope van 8 mei 2009;