Dagelijks archief: 3 januari 2010
Israëlisch-arabisch parlementslid Jamal Zehalka in de studio: Tel Aviv is Arabische grond
Een haatdragend tv-interview afgelopen week met een Israëlisch-Arabisch parlementslid, waarin deze zijn schijnbare verlangens openbaarde om Tel Aviv te veroveren, blijft deining veroorzaken. De rechtstreekse uitzending had plaats op oudejaarsavond afgelopen donderdag en werd uitgezonden op de Israëlische TV-zenders Kanaal 1 en 23. De beelden in de videoclip zijn oorspronkelijk in het hebreeuws, maar voor diegenen die de taal niet machtig zijn volgt hieronder een haast letterlijke vertaling in het nederlands.
In Israël wonen en leven ongeveer 1,5 miljoen Arabieren met de Israëlische nationaliteit. Zij worden door de Palestijnse Autoriteit van Mahmoud Abbas onderdanen van de Palestijnse staat-in-wording genoemd. Radicale conservatieve Israëliërs durven hen al eens smalend de 5de kolonne noemen die van binnenuit de staat zouden proberen te veroveren. Voor wie het niet gelooft: Israël is een democratische staat die op geregelde tijden geheime verkiezingen organiseert waaraan alle stemgerechtigde burgers mogen deelnemen en hun gekozenen kandidaten naar het parlement (Knesset) mogen afvaardigen. En zoals iedereen kan vaststellen kunnen Israëlische Arabieren vrijuit hun mening ventileren en dat zelfs op uitnodiging van de Israëlische televisie.
Israëlische Arabieren en Joden samen in de Knesset 'het volk vertegenwoordigen'. Links Ibrahim Sarsur van de Verenigde Arabische Partij, rechts Yitzhak Levi van 'De Joodse Thuis' partij
Dr. Jamal Zahalka (°1955) is zo’n Israëlisch-Arabische politicus. Hij is de leider van de Arabische partij Balad, die hij vertegenwoordigt in de Knesset, het Israëlische parlement. Balad kon na de laatste verkiezingen van februari 2009 jongstleden 3 verkozenen op een totaal van 120 naar het parlement afvaardigen. In de Knesset zetelen 13 Israëlische Arabieren, waarvan 4 Druzen en 1 Bedoeïen. Bij de laatste verkiezingen werd voor het eerst een vrouw – Haneen Zoubi (Zoeabi) – verkozen op de lijst van een Arabische partij, dezelfde Balad partij als Dr. Jamal Zahalka.
Parlementslid Dr. Jamal Zehalka werd aan de tand gevoeld door 2 reporters van dienst, de veteraan Dan Margelit en zijn jongere collega journalist Ronen Bergman, omtrent de Arabische demonstratie tegen Israël eerder die ochtend. Zehalka werd ook om uitleg gevraagd over het feit dat een ander Israëlisch-Arabisch parlementslid, Taleb A-Sana van de Verenigde Arabische Partij, op die manifestatie zijn mobilofoon te voorschijn haalde en hoorbaar voor het publiek telefoneerde met Ismail Haniye, een topleider van Hamas.
Dr. Jamal Zehalka van zijn kant gaf dan weer een sneer naar Ehud Barak, minister van Defensie, en zei dat “hij naar klassieke muziek luistert en kinderen vermoordt” en vergeleek hem met een nazi. [Hij vertelde er niet bij wat nu hij het ergste vond: naar klassieke muziek luisteren of kinderen vermoorden [sic]. In de studio duurde het dan ook niet lang voordat het debat ontaarde in een hevige scheldpartij en Zahalka ziedend van woede en frustratie de studio uitrende.
Het interview begon aanvankelijk erg rustig en beheerst met parlementslid Zehalka die zich beklaagde bij zijn interviewers over het grote “gebrek aan kennis onder de Israëli’s over die vreselijke situatie in de Gazastrook”en “dat er toch niks mis is dat Haniye zijn advies geeft aan het Israëlische publiek”.
Journalist Bergman antwoordde hierop: “Hij [Haniye] is de leider van een terroristische organisatie die in oorlog is met Israël en je geeft hem een platform om te spreken. Merk je dan niet hoe dit hier wordt ervaren?” Zehalka antwoordde dat hij het goed vond dat de stem van Haniye kon worden gehoord. Op dit punt aangekomen zei journalist Margalit: “Ik denk niet dat er in Gaza een dergelijke humanitaire crisis Gaza bestaat zoals u denkt dat die er is, maar dat is niet het punt.”
Zehalka: “Ik kan u voorbeelden aanhalen van het VN-rapport.”
Journalist Dan Margelit
Margalit: “Komaan zeg, wie gelooft er nog de VN? De VN is de arm van… kijk naar het Goldstone Rapport.”
Zehalka: “Ok, dus u gelooft de Israëlische generaals?”
Margalit: “Ik hoef niemand te geloven. Ik heb zelf drie jaren gewoond in Sderot en ik heb de Qassam raketten met eigen ogen zien vliegen, met dank aan Haniye en zijn vrienden, goed uitgevoerd todat Israël een militaire campagne begon. Dus komaan zeg. Maar dat is niet het punt; het punt is dat Hamas een vijand is, en u, als lid van de Knesset, het blijkbaar niet het minste kon schelen …
Bergman: “Waarom protesteert u niet tegen Egypte? Als zij de blokkade van Gaza in Rafah zouden opheffen, dan zou er toch geen humanitaire crisis zijn?”
Zehalka: “Ik steun de Egyptische oppositie tegen hun regering.” [wat op sarcastisch gelach werd onthaald door de interviewers] “…Wij willen dat het lijden ophoud in Gaza, iemand die dat niet ziet moet volledig afgestompt zijn.”
Margalit: “Niet helemaal; Hamas heeft 8.000 raketten afgevuurd…”
Zehalka: “Er werden 1.400 Arabieren en 400 kinderen gedood [tijdens Operatie Cast Lead] [sic].”
Margalit: “Omdat Hamas raketten afvuurde… [en nog vuurt]”
Zehalka: “Ehud Barak luistert naar klassieke muziek en vermoordt kinderen!”
Margalit: “Ja, we hebben dat gehoord, we hebben dat gehoord. Hoeveel chutzpah heb je daar voor nodig om op die manier praten.” [chutzpah betekent brutaal, arrogant]
Zehalka: “Nee, de chutzpah is het moorden. Zeg niet dat het uit moed is.”
Margalit: “Het is chutzpah.”
Zehalka (brullend): “Durf niet chutzpah te zeggen!”
Margalit: “Ik zal zeggen wat ik wil, ik woon niet in uw [soort] land, ik woon in een democratie.”
Zehalka (brullend): “U spreekt alsof u op de markt staat!”
Margalit: “Spreek ik zo? U zegt dat Barak een moordenaar is! U bent chatzuf!” [chatzuf betekent vals, grof, respectloos, een arrogante bullebak, van dezelfde stam als het hebreeuwse woord]
Zehalka (brullend): “Noem mij niet chatzuf!”
Margalit: “U bent chatzuf!”
Zehalka: “Noem mij niet chatzuf!”
Margalit: “U bent chatzuf!”
Zehalka: “O ja? U bent een nul!”
Margalit: “Oh? Ok, nu heeft u mij overtuigd.”
Zehalka: “U bent een nul! U bent een spreekbuis voor alle premiers, en u bent nog wel een rechtbank verslaggever! U bent een rechtbank verslaggever!”
Margalit: “Klopt, ok Zehalka, u heeft gelijk en maak nu dat je wegkomt. U geeft totaal niet om al die Qassams [raketten], maak nu dat je wegkomt.”
Na weer een ronde of twee van wederzijdse beledigingen, wanneer het erop lijkt dat Zehalka eindelijk de studio heeft verlaten, heeft Margalit het moeilijk om te kalmeren en zegt: “Hebt u die chatzuf gehoord? Hij zegt dat Barak een kindermoordenaar is!”
Zehalka’s klinkt opnieuw vanachter de tribunes: “Noem mij niet chatzuf!”
Margalit: “Maak dat je wegkomt!”
Zehalka: “Noem mij niet chatzuf! Zeg niet dat ik moet maken dat ik weg ben!”
Margalit: “Wilt u aub mijn werk laten doen?” [De volgende gast voor een interview was inmiddels aangekomen]
Zehalka [nog altijd brullend vanachter de tribunes]: “U bent hier in Sjeik Munis!”
[Zehalka verwijst hier naar een voormalig Arabisch dorpje in het meest noordelijke stadsdeel van Tel Aviv, gesticht in de tweede helft van de 19de eeuw door Arabische immigranten, waar op het hoogtepunt van haar bestaan ongeveer 2.000 mensen woonden. In 1947 sloeg een groot deel op de vlucht , een ander deel werd verjaagd door de Haganah. Later werd Tel Aviv naar het noorden toe verder uitgebreid, Op de puinen van Sjeik Munis bevind zich thans onder meer een universiteit en ook de studio waar dit interview plaatsvond]
Margalit [met zijn hand bonkend op de tafel]: “Aaah, nu we zien wat u echt wilt! Nu komt de aap uit de mouw en wordt het allemaal duidelijk! U wilt dit van ons ook nog veroveren! Nu horen we eindelijk de waarheid!”
Zehalka: “Nee, wij willen samenleven! Ik ben hier geboren, u bent een immigrant!”
Margalit:”O, ik ben een immigrant?” [Margalit werd in 1938 geboren in Tel Aviv]
Gekende tactiek – maar wie is de echte migrant
De Joden beschuldigend dat ze geïmmigreerd zijn naar Israël [alhoewel ruim tweederde van de Israëlische Joden in Israël zijn geboren] is een oude Arabische tactiek – en toch, zoals gedocumenteerd door verschillende werken, waaronder “From Time Immemorial” van Joan Peters, is het grootste deel van de Arabische bevolking die vandaag het Heilige Land bezetten, samengesteld van immigranten die afkomstig zijn uit diverse Arabische landen. Velen van hen kwamen in de loop van de decennia die voorafgingen aan de vorming van de staat Israël – vooral aangetrokken door de economische groei en de kansen die door de groeiende Joodse aanwezigheid in het gebied werden gegenereerd.
Dat de oorsprong van het Palestijnse volk een politiek imaginaire constructie was, werd aan het Westen geopenbaard door Zahir Muhsein, een lid van het uitvoerend Comité van de PLO, tijdens een interview op 31 maart 1977 met het Amsterdamse dagblad Trouw:
“Het Palestijnse volk bestaat niet. De oprichting van een Palestijnse staat is slechts een middel om onze strijd voort te zetten tegen de staat Israël voor onze Arabische eenheid. In werkelijkheid is er vandaag geen verschil tussen Jordaniërs, Palestijnen, Syriërs en Libanezen. Alleen om politieke en tactische redenen spreken we heden over het bestaan van een Palestijns volk omdat de nationale Arabische belangen vereisen dat we het bestaan poneren van een afzonderlijk ‘Palestijns volk’ om zich te verzetten tegen het zionisme.”
Assaf Wohl, schrijver in de rubriek over het Jodendom van Ynet op zaterdagavond, merkte op: “Hebben zij [de Arabische parlmentsleden in de Knesset die de Joden beschuldigen van immigratie] ooit geloofd dat de ‘Palestijnen’, van wie men nog nooit had gehoord tot aan de 20ste eeuw, dat zij uit dit land zijn voort gekomen? Mensen die niet eens weten hoe ze hun eigen naam moeten uitspreken, zien toch ook wel dat dit woord met een ‘P’ begint [het Arabisch kent niet eens die klank]? Weten ze dan niet dat onder de Arabische dorpen in Galilea zich de synagogen bevinden uit de Tweede Tempelperiode? Weten ze dan niet dat aan het einde van de 19de eeuw er slechts 140.000 niet-Joden in het Land van Israël woonden – waarvan 25% van hen recente immigranten waren? En dan in 1948, was hun aantal opeens meer dan 10 keer gestegen, bijna uitsluitend vanwege de Arabische immigratie naar het Land van Israël.”
Relevant wetsvoorstel
Toevallig moet vanmiddag het Ministerieel Comite voor de Wetgeving in de Knesset stemmen over een wetsvoorstel dat vereist dat leden van de Knesset trouw zweren aan Israël als een Joodse staat. Parlementslid David Rotem (van de partij ‘Israël Onze Thuis’), die het wetsvoorstel steunt, verklaarde:
“Wie gehoord heeft wat de Arabische Knessetleden A-Sana en Zehalka de afgelopen dagen hebben gezegd, hoe ze de minister van Defensie bezoedelden en zelfs instemden te spreken met de vijand van Israël voor het publiek via een mobiele telefoon die eigendom is van de Knesset en de staat, begrijpt intuïtief dat we hiertegen moeten optreden en erover waken dat leden van de Knesset loyaal zijn aan de staat.”
Bron: Arutz Sheva: Arab MK: Tel Aviv is the Arab Village of Sheikh Munis! door Hillel Fendel van 3 januari 2010
Anti-Zionistische ultra-orthodoxe Joden vieren sabbat in de Gazastrook
De Judaskus: “Knijp ik die Jood hier dood of wacht ik nog even tot de camera’s weg zijn?” Zo moet de Iraanse president Ahmadinejad gedacht hebben, toen hij werd gekust door rabbijn Moshe Ayre Friedman van Neturei Karta op de Holocaustconferentie voor negationisten in Teheran, 11 december 2006.”
Wie tot nog toe dacht dat enkel gerenommeerde Joodse auteurs zoals Norman Finkelstein [De Holocaust Industrie], Noam Chomsky (bekend pleitbezorger voor negationist Robert Faurisson], Ilan Pappe of dichter bij huis de Nederlander Jaap Hamburger van EAJG of onze illustere Antwerpenaar Shmiel Mordche Borreman van Jesjoeroen, zich tegen hun eigen volk keren en in hun verwoede strijd om het bestaansrecht van Israël te delegitimeren en te criminaliseren, zelfs zover gaan door openlijk hun steun te betuigen aan de door Iran bewapende en gesponsorde terreurgroepen Hamas en Hezbollah [bekijk videoclips van Finkelstein en Chomsky op bezoek bij Hezbollah], is de ietwat folkloristisch aandoende Joodse antizionistische aanhangers van Neturei Karta vergeten.
Gaza, 2 januari 2010: Vier Joden van Neturei Karta manifesteren met Palestijnse vlaggen in de Gazastrook (foto: Reuters)
Als die Joden die dat wensen voor de rest van hun leven met een strop om hun nek door het leven willen stappen, is dat uiteraard hun eigen vrijwillige keuze. Wie zijn wij om hen dat te beletten? Straks worden we door de leden van Neturei Karta misschien nog beschuldigd van Jodenhaat. 
Afgelopen vrijdagavond 1 januari 2010 maakte een kleine groep ultra-orthodoxe Joden zich op om de Joodse sabbat te vieren in de Gazastrook. In een ongewone show van steun voor de Palestijnen in de door Hamas bestuurde strookje grondgebied aan de kust van de Middellandse Zee, trokken vier bebaarde en in 19de eeuwse zwarte hoeden en lange jassen geklede ultra-orthodoxe Joden van Neturei Karta, doorheen de straatarme Palestijnse gebieden van Gaza. Op de afbeelding hiernaast is te zien waarvoor ze gekomen waren: ‘Het Judaïsme eist: Vrijheid voor Gaza en heel Palestina’.
Leden van de Neturei Karta groep hebben bij herhaling hun steun uitgesproken voor het Iraanse regime en voor alle anderen die zich verzetten tegen de Joodse staat, waarvan zij geloven dat die werd opgericht in strijd met de Joodse wet. “Het is van cruciaal belang dat de bevolking van Gaza begrijpt dat de verschrikkelijke tragedie die hen overkomen is niet begaan werd in de naam van het Jodendom”, zei rabbijn Yisroel Dovid Weiss van New York City, een van de vier mannen die bereid werd gevonden om de sabbat te vieren in het hotel in Gaza City.
Neturei Karta, in het Aramees ‘bewakers van de stad’, werd opgericht in Jeruzalem in 1938, en haar naam verwijst naar een citaat uit de Talmoed dat zegt dat enkel religieuze geleerden of ‘Wijzen’, geen soldaten, de échte bewakers van de stad [Jeruzalem] mogen zijn. De marginale Joodse sekte, die enkele honderden of een paar duizend leden telt, stelt dat een Joodse staat enkel kan heropgericht worden door de Messias als die ooit zou besluiten om zijn aardse bestaan op te nemen [sic]. Zoals gekend is voor gelovige Joden Jezus Christus niet de Messias geweest maar wordt hij door gelovige Joden in het algemeen aanzien als een ‘gewone’ profeet.
Twee vragen die logischerwijze kunnen gesteld worden zijn deze: stel dat ooit de Messias zijn entree maakt en in een goeie bui besluit om de Joodse staat weer op te richten, “Welke plek op aarde zou hij dan voor die nieuwe Joodse staat kiezen?” Madagaskar misschien of.. toch maar weer Israël? En de tweede vraag luidt dan: “Zal die gulhartige Messias ook de [3de] Tempel op de Tempelberg heropbouwen waar zich thans de Gouden Rotskoepel bevindt?” met name het 3de heiligdom van de islam na Mekka en Medina.
Als die Messias andermaal het grondgebied van het huidige Israël zal verkiezen en de Tempel op identiek dezelfde plek wil heropbouwen waar de vorige in 70 na Christus werd vernietigd door de Romeinse bezetter, vrees ik dat onze bebaarde Joodse Israëlbashers niet langer welkom zullen zijn bij hun vrienden terroristen van Hamas, Hezbollah en hun westerse aanhangers. Tenzij de Neturei Karta leden ervan overtuigd zijn dat de Messias nooit zal terugkeren (“eh.. het was maar een grapje…“) en bijgevolg ook nooit zal doen wat van Hem verwacht wordt. Maar waarom zouden ze dan in dat sprookje blijven geloven en uitbazuinen en er bovendien nog eens een hele sekte omheen optrekken? Voor de modale Israëlische Jood maakt het echter allemaal niet zoveel uit. Joden zijn namelijk geen religieuze entiteit maar een volk. Amen.
Sommigen van de leden van NK ondernamen in het verleden zelfs actieve stappen om Israël te laten veroordelen en de Joodse staat eventueel te laten ontmantelen “in afwachting van de komst van de Messias”. Hun woordvoerders voeren een uitgesproken propagandaoorlog tegen de rechtsgeldigheid van de Joodse staat. Zij gingen zelfs zo ver om op eigen houtje onderhandelingen aan te knopen met de naburige Arabische staten en leiders. Hun meest bekende vertegenwoordiger in het Heilig Land is rabbijn Moshe Hirsch die op een gegeven ogenblik zelfs deel uitmaakte van het regeringskabinet van Yasser Arafat als zijn Minister voor Joodse Zaken.
Vertegenwoordigers van de religieuze Joodse sekte bezochten in het verleden de Gazastrook toen ze nog geregeerd werd door Arafats partij al-Fatah, dé grote rivaal voor Hamas. Een delegatie van Neturei Karta trok zelfs in 2004 naar Parijs om voor het herstel van Arafat te bidden toen die ernstig ziek was opgenomen in het hospitaal. Maanden later nam een delegatie van NK deel aan een conferentie in Libanon samen met militanten van Hezbollah en Hamas. Meer recent nam in december 2006 een delegatie deel aan de Holocaustconferentie voor negationisten in Teheran. De foto (afbeelding bovenaan) waarop rabbijn Moshe Ayre Friedman van Neturei Karta op 11 december 2006 tijdens de beruchte conferentie omarmd werd door de Iraanse president Ahmadinejad en hem welkom kuste, ging de hele wereld rond.
Bronnen: Haaretz: Anti-Zionist ultra-Orthodox Jews celebrate Sabbath in Gaza van 2 januari 2010; op brabosh.com: Joden revolteren tegen het bestaansrecht van Israël: Neturei Karta van 25 februari 2009; Waarom ze de Holocaust in de moslimwereld ontkennen van 25 oktober 2009; Tijden veranderen: Joden tegen Israël van 12 oktober 2009; ‘Mensenrechtengroepen’ willen Hamas van de EU-terreurlijst schrappen van 25 april 2009; Israëlbashers, ze zijn er weer: Russell Tribunaal over Palestina te Brussel van 8 december 2009
