Maandelijks archief: december 2009
The Times roept Neda Agha-Soltan uit tot ‘Persoon van het Jaar’
The Times: Neda Agha-Soltan is ‘Persoon van het Jaar’
Update 26 december 2009
Neda Agha-Soltan, de 27-jarige Iraanse die op 20 juni 2009 tijdens een betoging tegen de herverkiezing van Mahmoud Ahmadinejad, werd doodgeschoten, is door de Britse krant The Times uitgeroepen tot persoon van het jaar. “Door haar dood, werd Neda het symbool van de opstand tegen tirannie”, schrijft de krant. Overal op de planeet doken er foto’s van haar op waarop ze aan het doodbloeden was. “De 26-jarige Neda deed mee aan de protesten omdat ze razend was over de manier waarop het regime de verkiezingen belazerd had. Zij wou een verschil maken, zei ze zelf. Ze had er toen nog geen idee van welke impact ze zou hebben.”
Neda Agha-Soltan, de 27-jarige Iraanse studente die zaterdag 20 juni 2009 op straat werd doodgeschoten, is intussen uitgegroeid tot het symbool van het Iraanse protest tegen de verkiezingsuitslag. Neda was zaterdag samen met haar muziekleraar onderweg toen ze vast kwam te zitten in het verkeer, niet ver vanwaar de Iraanse protestbetogingen zich afspeelden. Ze stapte uit de auto omdat ze het te warm had en werd neergeschoten, volgens haar verloofde door scherpschutters van de regeringsgezinde Basij-militie.
De Iraanse autoriteiten beweren dat niet de ordediensten, maar “terroristische elementen” zaterdag geschoten hebben op de jonge vrouw. Haar verloofde Caspian Makan waarschuwde Neda nog dat het zaterdag veel te gevaarlijk was om buiten te komen. “Als fotojournalist ken ik de gevaren. Ik deed alles om haar te stoppen, maar ze wilde maar één ding: democratie voor haar volk.” “Helaas, is ze zo aan haar einde gekomen: een kogel door haar hart en long. Ze stierf in de armen van haar muziekleraar. Ik kan haar nog altijd voelen, ik spreek nog met haar”, aldus Makan.
Bronnen: HBVL: “Iraanse Neda wilde sterven voor democratie” van 23 juni 2009; Daily News: Neda Agha-Soltan, Iranian woman killed in Tehran protests, told friend ‘it’s just one bullet‘ door Chris Baud van 23 juni 2009; Iran Nieuws.com: Neda Agha Soltan – 26 jaar van 23 juni 2009
Paus en enthousiaste vrouw rollebollen over de vloer van de Sint Pieters Basiliek [video]
Susanna Maiolo, een 25-jarige Italiaans-Zwitserse vrouw, die door het Vaticaan werd omschreven als ‘instabiel’, sprong over een barricade, haalde uit naar paus Benedictus en sleepte hem mee naar de grond aan het begin van de kerstavond die massaal werd bijgewoond in Sint-Pieters Basiliek te Rome. De 82-jarige paus was blijkbaar niet gewond en ging door met zijn 2-uren durende misviering op donderdagavond j.l. Echter, een oudere Franse kardinaal in de pauselijke stoet viel op de grond en moest met een gebroken been naar het ziekenhuis worden afgevoerd.
Op de videoclip is te zien hoe de vrouw in het rood gekleed, over de afsluiting springt en zich op de paus werpt, onder luide kreten van leden van de congregatie. De vrouw greep de gewaden van de paus toen ze werd aangepakt door een bewaker en zowel zij en de paus tuimelden vervolgens op de marmeren vloer. Pater Federico Lombardi, de woordvoerder voor het Vatikaan, zei dat de vrouw, die hij als ‘onstabiel’ beschreef, dezelfde persoon was die vorig jaar met Kerstmis over een barricade probeerde probeerde te springen om dicht bij haar paus te kunnen zijn.
De paus, gekleed in goud en witte gewaden, werd onmiddellijk recht geholpen door de veiligheidsmensen en vervolgde met de stoet de misviering doorheen de middengang van de basiliek. Hij leek kalm en onaangedaan te zijn door de gebeurtenissen en kon de rest van de viering afwerken. Echter, de Franse kardinaal Roger Etchegaray, 87, die al in slechte gezondheid verkeerde, viel op de grond en werd in een rolstoel weggebracht. In het hospitaal constateerde de dokters een gebroken dijbeen. De vrouw werd voor verhoor aangehouden door de veiligheidspolitie van het Vatikaan, maar werd niet onmiddellijk geïdentificeerd.
Israëlische slachtoffers dagen Hamasmisdadigers voor Belgische rechtbank
Meer dan een dozijn Israëlische slachtoffers van Palestijnse raketaanvallen hebben in België bij een rechtbank een klacht neergelegd tegen een aantal leiders van Hamas om hen te laten berechten voor het plegen van oorlogsmisdaden tegen hen tijdens de oorlog van vorig jaar in de Gazastrook. De 15 Israëli’s, die ook de Belgische nationaliteit bezitten, werden ofwel allen gewond, liepen langdurige schade aan hun huizen op of verloren een bloedverwant in een aanval vanuit Gaza tijdens Operatie Gegoten Lood (Op. Cast Lead).
Ratna Pelle op haar Israël & Palestijnen blog: “Dergelijke initiatieven zijn hard nodig als tegenwicht tegen de almaar actiever en feller wordende anti-Israellobby. Er zijn ook diverse Nederlanders omgekomen bij zelfmoordaanslagen in Israel, onder andere bij een aanslag waarvan een van de masterminds een prijs van Fatah heeft gekregen. Alleen de PVV stelde kamervragen. Linkse partijen vinden Joodse doden door Palestijns terrorisme blijkbaar minder erg dan Palestijnse doden door Israelisch geweld.”
In een ongekende rechtszaak die werd ingediend door een pro-Israëlische groep in Europa, hebben de eisers de rechtbank verzocht om een gerechtelijke procedure te openen tegen 10 militaire en politieke leiders van Hamas en arrestatiebevelen af te leveren indien nodig. “Het verzoek om arrestatiebevelen uit te vaardigen werd ingediend na zes maanden van juridische voorbereiding en is gebaseerd op strikte bewijzen van banden die leiders van Hamas hebben met terroristische aanslagen in België waarbij burgers werden gewond,” vertelde Roel Coveliers, de advocaat van de eisers, afgelopen donderdag.
De klagers wonen in Israël, maar hebben de Belgische nationaliteit. “In de periode tussen 18 juni 2008 en 18 januari 2009 werden zij het slachtoffer van raketaanvallen. Twee klagers raakten daarbij lichtgewond. Alle personen moesten hun huis uitvluchten en kampen sindsdien met emotionele en psychische problemen. Hun normale dagelijkse leven is grondig verstoord”, legt Coveliers in een interview met De Morgen uit.
“Het indienen van de klacht is een eerste stap. Het is nu aan de federale procureur om na te gaan of de klacht ontvankelijk is. Indien dat het geval blijkt, moet hij een onderzoeksrechter aanstellen.” Coveliers wijst er op dat aanvallen die geen onderscheid maken tussen burgerdoelwitten en militaire doelwitten, kunnen gezien worden als oorlogsmisdaden. “Maar het is aan de rechter om te beslissen. Of we er effectief in slagen een persoon naar België te halen en veroordeeld te krijgen, is nog de vraag, maar het zal al een belangrijke stap zijn wanneer een onderzoeksrechter de zaak gaat onderzoeken”, luidt het.
De klacht citeert rapporten van internationale mensenrechtenorganisaties, alsmede het vernietigende Goldstone Rapport over het verloop van die oorlog, dat zowel Israël en Hamas beschuldigt van oorlogsmisdaden tijdens het drie weken durende conflict. “In het Goldstone Rapport staat onder andere dat de raketaanvallen van Hamas worden beschouwd als een schending van het internationaal humanitair recht, dus als lid van de Verenigde Naties, geloof ik niet dat België de klacht zal negeren,” voegde advocaat Coveliers er nog aan toe.
De vanuit Syrië opererende politieke leider van Hamas Khaled Meshal, Hamas-premier Ismail Haniyeh, boegbeeld Mahmoud Zahar en de leiders van de gewapende vleugel van Hamas, Ahmed Jaabari en Mohammed Def, zijn allemaal het doelwit in deze rechtszaak. De rechtszaak komt te midden van een moeras van arrestatiebevelen die in Europa werden uitgevaardigd tegen Israëlische leiders. Recentelijk annuleerde Tzipi Livni, oppositieleider en voorzitter van de Kadima partij, haar reis naar het Verenigd Koninkrijk nadat ze vernam dat een arrestatiebevel tegen haar aldaar was uitgevaardigd.
Roel Coveliers behaalde het diploma van licentiaat in de rechten aan de Universiteit Antwerpen. Hij behaalde bovendien een diplôme d’étude approfondi in het Europees recht en een diplôme d’étude supérieur Européenne aan het Centre Européenne Universitaire van Nancy. Sedert 1999 is hij advocaat voor het Antwerpse advocatenkantoor Coveliers & Coveliers en is verbonden aan de Antwerpse balie.
Enkele Belgisch-Joodse organisaties in Antwerpen en Israël hebben ondertussen in de Israëlische krant Haaretz gewaarschuwd dat de klacht een ‘public relations-ramp’ dreigt te worden omdat Roel Coveliers de zoon is van Hugo Coveliers, een politicus van de racistische extreemrechtse partij Vlaams Belang. In 2007 stond Roel Coveliers op de 32ste plaats voor de coalitiepartij VLOTT van zijn vader op de Vlaams Belanglijst.
Bronnen: Haaretz: Gaza rocket victims to Belgium: Try Hamas chiefs for war crimes van 24 december 2009; De Morgen: Roel Coveliers kreeg al vijf Israëlische klachtendossiers van 24 december 2009; De Standaard: Israëli’s dienen bij Belgische justitie klacht in tegen Hamas van zaterdag 26 december 2009
Inwoners van Gaza lijden en dat is niet de schuld van Israël
Inwoners van Gaza lijden en dat is niet de schuld van Israël
door Joel Brinkcley
Terwijl de Palestijnse christenen op de Westelijke Jordaanoever Kerstmis vieren in Bethlehem, lijden de Palestijnen in de Gazastrook, ongeacht hun religieuze overtuiging of politieke overtuiging, in diepe misère en groeiende onwetendheid. Duizenden proberen de Gaza te ontvluchten.
Gaza is nooit een welvarende enclave geweest, het 360 vierkante kilometer groot grondgebied met 1,5 miljoen inwoners en een bevolkingsdichtheid van 4.118 inw./km, is altijd een arme afhankelijke staat geweest. Maar voor Hamas, de radicale islamitische terroristische groep die in 2007 met geweld de controle over de Gazastrook overnam van al-Fatah, is het overleven op de lange termijn een politieke onmogelijkheid, maar dat is slechts het minste van de zorgen voor het welzijn van haar 1,5 miljoen inwoners.
De bewoners van de Palestijnse gebieden werden voor een half millennium in het verleden onderworpen aan vreemde landen – Turkije (1518-1917), Groot-Brittannië (1917-1948), Egypte (Gaza 1948-1967), Jordanië (Westelijke Jordaanoever 1948-1967) en Israël (Gaza 1967-1994, laatste nederzetting Gush Katif sloot in 2005 en Westbank 1967-1994). Maar al die tijd, tijdens zowel welvarende als in wanhopige tijden, hebben de Palestijnen de grootste moeite besteed om ervoor te zorgen dat hun kinderen behoorlijk werden opgevoed. Als gevolg daarvan behoren de Palestijnen tot de best opgeleide mensen in de wereld. De mate van alfabetisering, ook voor meisjes, zweeft rond de 99 procent. Ter vergelijking, in Iran dat misschien op dit ogenblik wel de grootste verdediger is van de Palestijnen, meldde Unicef dat slechts 77 procent van de bevolking kan lezen en schrijven. Zelfs de mate van geletterdheid in Israël ligt lager: 97,1 procent.
Maar nu, voor het eerst in de moderne tijd, worden jonge Gazanen van nauwelijks 9, 10 en 11 jaar oud, in steeds grotere aantallen te werk gesteld en van school gehouden. “De lust om kennis te verwerven neemt steeds verder af parallel aan het dalend aantal inschrijvingen voor de basisschool,” rapporteert UNICEF. Een groot deel van de wereld beschuldigt Israël. Tijdens de invasie van de Gazastrook afgelopen januari, beschadigden of vernietigden Israëlische troepen bijna de helft van de scholen van het gebied samen met veel van de overige infrastructuur. De veroordeling van Israël, waarvan een groot deel gerechtvaardigd is door de brutaliteit van de aanval, blijft tot op vandaag overeind staan in de Verenigde Naties en elders. Toch, hebben de meeste van die mensen die achter de aanhoudende laster en verwijten [jegens Israël] blijven staan, weinig aandacht voor de terreurcampagne door Hamas tijdens de voorgaande maanden, toen zij honderden raketten en mortieren afschoten richting Israël op willekeurige burgerdoelwitten. Wat er ook van zij, dat is een discussie voor een andere dag. Het punt is dat we intussen een jaar verder zijn.
Welke politieke toegevingen heeft Hamas aangeboden die het mogelijk maken om de noodzakelijke herstellingen uit te voeren en het lot van de mensen te verbeteren? Geen enkele. Met als gevolg dat armoede en ondervoeding zo snel toenemen dat deze schadelijke wantoestanden stilaan de status van een epidemie lijken te bereiken. De Verenigde Naties meldden dat deze terugval een op de vijf inwoners van Gaza treft die thans leven in wat zijn noemen ‘extreme armoede.’ Dat is de reden waarom veel ouders hun kinderen niet meer naar school sturen. Ze hebben de centen broodnodig die hun kinderen kunnen verdienen met allerlei baantjes om eten te kopen.
Hun leiders kan het allemaal niet veel schelen. Ik heb de leiders van Hamas de afgelopen jaren vele malen geinterviewd en telkens weer klonk hetzelfde refrein, keer op keer: “Wij hebben geduld. Ons verzet zal zo lang duren als nodig is – als het moet zelfs eeuwenlang – tot we ons doel bereiken, tot we de volledige controle over Palestina hebben.” Uiteraard wordt hiermee de hele staat Israël bedoeld. Een van hen, Ismail Abu Shenab, inmiddels overleden, vertelde me eens: “Er zijn tal van open ruimtes in de Verenigde Staten die de Joden zouden kunnen absorberen.” Zelfs Shenab, de fanatiekeling die hij was, moet geweten hebben dat niets van dat alles ooit zal gebeuren zelfs niet in de tijd van de levens van zijn kleinkinderen – als het al ooit zal gebeuren. Maar hij en al zijn collega’s, toen en nu, blijven dit belachelijke doel nastreven door het willen uitsluiten van alle anderen, dat nu leidt naar de sociale vernietiging van hun eigen volk.
Israël en Egypte hebben de poorten naar de Gazastrook gesloten. De sluiting van Israëlische zijde is begrijpelijker dan die door Egypte, gezien het feit dat Caïro pretendeert de grootste vriend en beschermheer te zijn van de Palestijnen. In ieder geval is het onmogelijk in te schatten hoeveel van de inwoners van Gaza de schimmige vastberaden doelstellingen van Hamas nog steunen.
De meerderheid van de inwoners van Gaza die ik heb ontmoet, willen een vreedzaam leven leiden en voor hun kinderen zorgen. Natuurlijk zouden ze allemaal graag de klok terugdraaien tot 1967, voordat Israël de controle over de Gazastrook had veroverd. Dat is de reden waarom de meesten van hen er nog steeds voor kiezen om te leven in de decennia-oude vluchtelingenkampen, om aldus aan te tonen dat ze de huidige stand van zaken in de Gazastrook weigeren te aanvaarden.
Maar nu tracht een steeds alzo groeiend aantal – volgens recente opiniepeilingen de helft van de bevolking – uit Gaza weg te raken, om te ontsnappen aan de controle van Hamas en aan de ontberingen die voortkomen uit hun bestuur. Een bekend geval in het begin van deze maand, is dat van een gezonde man die zich probeerde aan te sluiten bij de duizenden vluchtelingen naar Egypte en Israël, om via steekpenningen en valse medische rapporten, zich probeerde voor te doen alsof hij zou sterven aan kanker. Hij is niet weggeraakt.
Nu, een jaar na de Israëlische invasie van Gaza, is het tijd om te stoppen met Israël de schuld te geven voor de wanhopige situatie van de mensen van Gaza. Thans is het, en zonder de minste twijfel, de schuld van Hamas.
Bron: The Sacramento Bee: Gazans suffer, and Israel is not the reason door Joel Brinkcley van 24 december 2009 ; Joel Brinkley is een voormalige winnaar van de prestigieuze Pulitzer Prijs, correspondent voor The New York Times en doceert thans journalisme aan de Universiteit van Stanford
Lezen op Brabosh.com: Hamas is tegen de opheffing van blokkade door Israël, smokkelhandel stort in elkaar en Het Al-Deira Hotel in Gaza City, de smaak van luxe in een oorlogszone en Ondanks ‘tekorten’ opent Gaza nieuwe luxueuze supermarkt van 19 juli 2010; Gaza o Gaza ! Zoveel miserie ! van 28 juni 2010; De grootste problemen in Gaza: vetzucht en verveling van 26 juni 2010; Dagelijks leven in Gaza, een kwestie van perceptie van 19 juni 2010; Gaza: de grootste geldverslindende machine van de wereld van 15 juni 2010; 12.413 ton hulpgoederen voor Gaza afgelopen week van 15 juni 2010; Situatie in Gaza: het probleem is eerder een tekort aan werk dan aan voedsel van 9 juni 2010; Over heel 2009 werden 772.430 ton basisgoederen afgezet in de Gaza van 7 juni 2010; Hoezo, Palestijnen zouden verhongeren in Gaza? van 3 juni 2010; Smokkelhandel in luxewagens in Gaza van 29 mei 2010; Gaza opent eerste olympisch zwembad – Sporten in de As-Sadaka Club – Steak au poivre en Kip Cordon Bleu in the Roots Club van 27 mei 2010; Islamisten overvallen VN-zomerkamp voor kinderen in Gaza van 23 mei 2010; Israël zendt opnieuw 14.000 ton hulpgoederen naar Gaza van 19 mei 2010; ‘Uitgehongerde’ Gazaanse kinderen krijgen eindelijk laptops van de VN van 3 mei 2010; Israël laat massaal hulpgoederen en bouwmaterialen toe in Gaza van 17 april 2010; Wat is erger: het Getto van Gaza of het Getto van Warschau? van 15 april 2010; De mythe van het ‘beleg van Gaza’ van 15 april 2010; Leven onder Israëlische bezetting een ware hel voor Palestijnse kinderen? van 5 april 2010; Beelden liegen niet: Honger en armoede in Gaza van 4 april 2010; Rapport: Verbeterde economische situatie in de Palestijnse Autoriteit [deel 1] van 10 december 2009 en [deel 2] van 11 december 2009; Prijs voor de ‘Oneerlijkste Reporter van 2008’: Lauren Booth en haar ‘Boats for Free Gaza’ van 18 februari 2009; Levering van medisch materiaal aan de Gazastrook van 2 maart 2010; Watertekort in de Gazastrook? [video] van 15 januari 2010; Het Palestijnse watertekort op de Westelijke Jordaanoever is een fabel van 2 november 2009; Amnesty International’s water rapport perfect getimed om boycotcampagne tegen Israël te versterken van 27 oktober 2009; Antwoord op het rapport van Amnesty omtrent de Israelisch-Palestijnse water kwestie van 28 oktober 2009; Inwoners van Gaza lijden en dat is niet de schuld van Israël van 26 december 2009; Israël stuurt didactisch materiaal naar de Gazastrook van 15 november 2009; Waarom de opstand in het getto van Warschau niet die van Gaza is van 31 januari 2009
Gelovigen verzamelen in Bethlehem om Kerstmis te vieren
Optreden van de rock band Cardiac Move op Kerstavond in Bethlehem
Duizenden christelijke gelovigen hebben vandaag Kerstmis gevierd in Bethlehem – de vermoedelijke traditionele geboorteplaats van Jezus Christus. Palestijnen en pelgrims uit de hele wereld kwamen samen in de stad om het evenement te vieren. Honderden woonden in de ochtend de misviering bij in de dicht opeengepakte massa in de Sint Katherina Kerk, in het Geboortekerk complex op het Mangerplein van Bethlehem.
Ongeveer 15.000 toeristen worden verwacht voor een verblijf in de stad tijdens de vakantieperiode. Er werd rockmuziek gespeeld terwijl traditionele kerstzangers zich mengden onder de gelovigen van de stad. Andere festiviteiten vonden plaats op locaties, waaronder in de Christen-Orthodoxe Kerk van Sint Georgius Kerk in het dorp Burqin in de buurt van Jenin op de Westelijke Jordaanoever.
Families komen weer samen
Foud Twal riep op tot vrede
Ongeveer 300 christenen in de leeftijd vanaf 35 jaar afkomstig uit de Gazastrook kregen toestemming van het Israëlische leger om naar Bethlehem te reizen voor een verblijf van maximaal 24 uren om hen toe te laten Kerstmis te vieren. Ongeveer 80 mensen hebben naar verluid de misviering bijgewoond in de Rooms-katholieke kerk in Gaza City waar ze ook verbleven hebben en de diensten hebben bijgewoond.
Bezoeker Jonathan Croy uit Alabama in de VS zei het gevoel te hebben in Bethlehem een van de “reusachtigste familiebijeenkomsten” bij te wonen, zo meldde het persbureau Associated Press (AP). “Het interessante om hier te zijn is dat na het zien van de tweedeling van religies, alle nationaliteiten en religies zich hier door elkaar mengen,” zei hij.
De gezant van het Vaticaan in het Heilige Land, pauselijk nuntius Antonio Franco, vertelde aan AP dat hij ‘goede hoop’ had dat vrede in het Midden-Oosten mogelijk was. Eerder, tijdens de middernachtmis, bracht de latijnse patriarch Foud Twal, de oudste rooms-katholieke geestelijke in het Heilige Land, tijdens de misviering zijn Kerstboodschap over aan de duizenden pelgrims in Bethlehem: “De wens die we het meest van allen willen en waar we het meest op hopen, komt niet, namelijk: dat wij vrede willen”, zei hij na aankomst in Bethlehem na de traditionele heilige processie in het nabijgelegen Jeruzalem. [bron]
1 jaar geleden. Kerstviering in Bethlehem op 24 december 2008. Diezelfde dag werden er vanuit Gaza door Hamas op één dag meer dan 80 raketten afgeschoten op willekeurige burgerdoelwitten in Zuid-Israël, het voorspel van de Gaza oorlog die enkele dagen later begon en van 27 december 2008 duurde tot 17 januari 2009
Het verdrag ‘Mandaat voor Palestina’ is het correcte antwoord op de zogenaamde ‘Bezetting’
Mordechai Manuel Noach (1785-1851), de eerste Amerikaanse zionist
Israël wordt nog steeds beschuldigd dat het gebieden zou ‘bezetten’, vooral dan op de Westelijke Jordaanoever en op de Golanhoogte. Volgens radicale Palestijnen alsmede de meeste Arabische landen in het Midden-Oosten, moet zelfs het grondgebied van heel Israël gezien worden als [door de Joden] ‘bezet’ gebied en moeten [de Joden] verdreven worden uit het Midden-Oosten [slechts 2 Arabische landen hebben tot op heden het bestaansrecht van Israël erkend en voeren min of meer normale diplomatieke betrekkingen namelijk Egypte en Jordanië]. Echter, wat dikwijls door Israëlbashers ‘vergeten’ wordt, is dat het recht van de Joden op het land van Israël gebeiteld staat in verschillende overeenkomsten en verdragen, die volledig in overeenstemming zijn met het internationaal recht.
Lang voordat de zionistische beweging concrete vorm begon te krijgen, was een van de eersten die zijn goedkeuring uitdrukte aan de terugkeer van de Joden naar Palestina, John Adams, de tweede president van de Verenigde Staten, die in een brief aan legermajoor Mordechai Manuel Noach (1785-1851), de eerste Amerikaanse zionist, in 1819 [!] als volgt uitdrukte:
“Ik wil de Joden weer in Judea als een onafhankelijke natie; zoals ik denk dat de meeste verlichte mannen met wie ik heb deelgenomen aan de verbetering van de filosofie der tijden; dat eens zij een onafhankelijke overheid hebben hersteld en niet langer worden vervolgd, zij op korte tijd een weg zullen vinden om hun aspiraties en bijzonderheden van hun aard uit te drukken. Ik wens dat uw volk kan worden toegelaten tot alle privileges van de burgers in elk deel van de wereld. Dit land (Amerika) heeft veel gedaan, ik wens dat het meer kan doen en alle bekrompen ideeën over in religie, overheid en handel teniet zal doen.”
In 1920 verleende de Vredesconferentie in San Remo aan G-B het recht om het Mandaat voor Palestina op te richten. Een jaar later besloot G-B het gebied van het Mandaat te verkleinen tot alles wat tussen de Jordaanrivier en de Middellandse Zee lag
De Amerikaanse President Woodrow Wilson (de 21ste president, 1913-1921) was de oprichter van de Volkenbond en werd hiervoor in 1919 met de Nobelprijs voor de Vrede onderscheiden. Zijn pogingen om de VS te laten toetreden tot de Volkenbond stuitten op weerstand in de Amerikaanse Senaat. President Wilson was de eerste Amerikaanse president die het moderne zionisme steunde alsook en in het bijzonder de pogingen van Groot-Brittannië om een Nationaal Joods Tehuis in Palestina op te richten (de tekst van de Balfour Verklaring werd eerst ter goedkeuring voorgelegd aan Wilson nog vooraleer deze officieel werd bekendgemaakt).
President Wilson drukte zijn rotsvast geloof in een gebeurlijke cratie van de Joodse staat op 31 augustus 1918 als volgt uit: “I welcome an opportunity to express the satisfaction I have felt in the progress of the Zionist movement in the United States, and in the allied countries, since the declaration of Mr. Balfour”. En op 3 maart 1919 herhaalde hij zijn standpunt: “I am persuaded that the Allied nations, with the fullest concurrence of our own government and people, are agreed that in Palestine shall be laid the foundation of a Jewish Commonwealth”.
De mandaten voor Mesopotamië, Syrië en Palestina werden toegekend door het Hooggerechtshof van de Volkenbond op haar vergadering in San Remo van 25 april 1920. De onderhandelingen tussen Groot-Brittannië en de Verenigde Staten met betrekking tot het mandaat Palestina werden met succes afgerond in mei 1922 en goedgekeurd door de Raad van de Volkenbond in juli 1922. De mandaten voor Palestina en Syrië kwamen gelijktijdig in werking op 29 september 1922. In dit document, erkende de Liga van Naties (de Volkerenbond) de “historische band van het Joodse volk met Palestina” en de “basisgronden voor reconstructie van hun nationale thuis in dat land.”
Ook president Herbert Hoover zal zijn aspiraties voor een Nationaal Joods Tehuis op 29 oktober 1932 herhalen:
“On the occasion of your celebration of the 15th Anniversary of the Balfour Declaration, which received the unanimous approval of both Houses of Congress by the adoption of the Lodge-Fish Resolution in 1922, I wish to express the hope that the ideal of the establishment of the National Jewish Home in Palestine, as embodied in that Declaration, will continue to prosper for the good of all the people inhabiting the Holy Land”.
New York, 21 maart 2009. Manifestatie in de VS om de Amerikaanse steun aan Israël te beëindigen. Rechts een betoger met het opschrift: "Free Palestine. From the river to the sea", d.w.z.: volgens de organisatoren van deze meeting is heel Israël 'bezet' gebied en moet de Joodse staat in haar geheel vernietigd worden
Het historische document ‘Mandaat voor Palestina’ werd onlangs door Eli Hertz ter sprake gebracht op de bijeenkomst van de Board of Governors van de Amerikaanse Vereniging van Joodse Advocaten en Juristen op 3 december 2009 j.l.:
Beste Vrienden,
Heeft u zich ooit afgevraagd waarom tijdens de periode tussen 1917 en 1947 honderdduizenden Joden vanuit de hele wereld op een zekere ochtend ontwaakten en besloten om hun huizen te verlaten en naar Palestina te trekken? De meerderheid van hen deden dit omdat ze hadden gehoord van een toekomstig Nationaal Tehuis voor het Joodse volk dat werd opgericht in Palestina, op basis van het door de Volkerenbond [de directe voorloper van de Verenigde Naties] goedgekeurde ‘Mandaat voor Palestina’. Dit historisch document legde het Joodse wettelijke recht vast om zich te vestigen ergens in het westen van Palestina, meer bepaald het gebied tussen de Jordaan en de Middellandse Zee, een recht dat ongewijzigd blijft volgens het internationale recht.
Het “Mandaat voor Palestina” was geen naïeve visie die zomaar omarmd werd door de internationale gemeenschap. Eenenvijftig landen – de volledige Volkenbond – hebben op 24 juli 1922 unaniem verklaard:
“Overwegende dat erkenning is gegeven aan de historische band van het Joodse volk met Palestina en als basisgronden voor de reconstructie van hun nationaal thuis in dat land.”
[Orig.: “Whereas recognition has been given to the historical connection of the Jewish people with Palestine and to the grounds for reconstituting their national home in that country."]
Amerikaanse steun voor een Joods Nationaal Tehuis:
Op 30 juni 1922, stemden de beide kamers van het Congres van de Verenigde Staten unaniem voor de gezamenlijke resolutie (de Lodge Fish Resolutie [Joint Congressional Resolution (360)]) met de “vestiging in Palestina van een nationaal tehuis voor het Joodse volk,” de bevestiging van het onherroepelijke recht van de Joden zich te vestigen in het gebied van Palestina ergens tussen de Jordaanrivier en de Middellandse Zee:
“Bij voorkeur de vestiging in Palestina van een nationaal tehuis voor het Joodse volk. Dat de Verenigde Staten van Amerika de voorkeur hechten aan de oprichting van een Joods Nationaal Tehuis in Palestina, waarbij duidelijk moet begrepen worden dat niets zal gedaan worden dat afbreuk doet aan de burgerlijke en religieuze rechten van christelijke en alle andere niet-Joodse gemeenschappen in Palestina, en dat de heilige plaatsen en religieuze gebouwen en locaties in Palestina afdoende moeten worden beschermd”
[orig.: "That the United States of America favors the establishment in Palestine of a national home for the Jewish people, it being clearly understood that nothing shall be done which should prejudice the civil and religious rights of Christian and all other non-Jewish communities in Palestine, and that the holy places and religious buildings and sites in Palestine shall be adequately protected."]
Op 21 september 1922 ondertekende President Warren G. Harding de Lodge-Fish Resolution, die de Balfour Verklaring bekrachtigde en de oprichting van een Joods thuisland in Palestina. De regering van de Verenigde Staten (toen geen lid van de Volkenbond) stelde dat haar deelname aan de Eerste Wereldoorlog en haar bijdrage aan de nederlaag van Duitsland en de nederlaag van haar bondgenoten, de Verenigde Staten het recht had gegeven om te worden geraadpleegd over de voorwaarden van het “Mandaat voor Palestina.” President Warren G. Harding drukte zijn steun voor een Joods thuisland in palestina op 1 juni 1921 als volgt uit: “It is impossible for one who has studied at all the service of the Hebrew people to avoid the faith that they will one day be restored to their historic national home and there enter on a new and yet greater phase of their contribution to the advance of humanity.”
De uitkomst van dit verzoek was een “Overeenkomst [The Anglo American Treaty of 1924] tussen de Verenigde Staten van Amerika en het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot de rechten van de twee regeringen en hun onderdanen in Palestina”, een verstandhouding die beheerd werd door het internationaal recht. Het verdrag bevatte de volledige tekst van het “Mandaat voor Palestina.“” met inbegrip van de introductie en werd afgesloten en ondertekend door hun respectieve gevolmachtigden in Londen op 3 december 1924; geratificeerd op advies van de Senaat op 20 februari 1925; geratificeerd door president Calvin Coolidge op 2 maart 1925; geratificeerd door Groot-Brittannië op 18 maart 1925; bekrachtigingen uitgewisseld te Londen op 3 december 1925; en afgekondigd op 5 december 1925.
Met de ratificatie van het verdrag, erkende de Verenigde Staten van Amerika formeel de voorwaarden van het “Mandaat voor Palestina” en de historische band van het Joodse volk met Palestina en de basisgrond voor de reconstructie van hun nationaal thuis in dat land. Elke poging om het recht van het Joodse volk naar Palestina te ontkennen – Eretz-Israël – en om hen de toegang en de controle te weigeren in het gebied dat het Joodse volk werd toegewezen door de Volkenbond is een onaanvaardbare schending van het internationaal recht en de Supremacy Clause (artikel VI , paragraaf 2 van de Grondwet van de Verenigde Staten), die dicteert dat Verdragen “zullen primeren boven de wetten van dat land,” [“.. shall be the supreme Law of the Land"].
Wij moeten collectief en individueel alles doen wat we kunnen om het Joodse volk en de staat Israël te ondersteunen. Er is geen belangrijker moment meer dan vandaag en ik denk dat dit lichaam de capaciteit heeft om te helpen de mantra van “bezetting” te verslaan door aan te dringen dat het land van Israël aan het Joodse volk werd gegeven als vanuit het recht en in overeenstemming met het bestaande internationale recht.
Met de meeste hoogachting,
Eli E. Hertz, 3 december 2009
Eli Hertz is de directeur van Myths and Facts en Andrea Levin is de uitvoerende directeur van het Committee for Accuracy in Middle East Reporting in America (CAMERA)
Bronnen:Israpundit: The “Mandate for Palestine” is the Best Reply to “Occupation”; UNM Israel Alliance: U.S. Presidents Support a Jewish National Home in Palestine – Eretz-Israel door Lynn op 13 juli 2009
Oud orgaanhandel schandaal misbruikt voor nieuwe hetze tegen Israel
Antisemitische cartoon over de organenhandel
25.12.2009. Opmerkelijk! The Guardian wijzigt krantenkop “Israel admits harvesting Palestinian organs” naar “Doctor admits Israeli pathologists harvested organs without consent.”
“We should not have put the headline “Israel admits harvesting Palestinian organs” on a story about an admission, by the former head of the Abu Kabir forensic institute near Tel Aviv, that during the 1990s specialists at the institute harvested organs from the bodies of Israeli soldiers, Israeli citizens, Palestinians and foreign workers without getting permission from the families of the deceased (21 December, page 15).
That headline did not match the article, which made clear that the organs were not taken only from Palestinians. This was a serious editing error and the headline has been changed online to reflect the text of the story written by the reporter.”
Ratna Pelle op haar Israël en Palestijnen blog: “Die kop is wereldwijd door antizionisten gebruikt om Israel zwart te maken, en men wist bij het schrijven van het artikel en de kop natuurlijk dondersgoed dat dat zou gebeuren. The Guardian staat overigens bekend om zijn anti-Israel bias, maar deze kop was blijkbaar zelfs hen te gortig, en deed waarschijnlijk teveel schade aan de goede naam die de krant nog steeds heeft. Of wacht even, hoe kan ik het vergeten, de notoire oppermachtige pro-Israellobby zit hier natuurlijk achter.”
Nieuwe hetze tegen Israël
Het Israëlische ministerie van gezondheid reageerde vandaag op mediaberichten over het gebruik van organen die tijdens autopsies zouden zijn verwijderd zonder toestemming van de nabestaanden. In sommige van die berichten werd opnieuw verwezen naar een bloedsprookje in de Zweedse krant Aftonbladet waarin de absurde bewering stond dat Israel Palestijnen zou hebben gedood in het kader van illegale orgaantransplantaties. De Zweedse krant moest later toegeven geen bewijs te hebben voor de bewering. Een aantal Nederlandse media misbruikte een AP bericht over een zaak die jaren geleden in Israel speelde, door alsnog te suggereren dat de beweringen in Aftonbladet correct waren.
Links op de achtergrond de omstreden Israëlische pathologist Dr. Yehuda Hiss
Het AP bericht ging echter over een Israëlische specialist van het forensisch instituut Aboe Kabir. Deze arts verwijderde een decennium geleden organen van overleden Israëlische soldaten, burgers en Palestijnen, zonder toestemming van families. Het Israelische Ministerie van gezondheid heeft in een verklaring opnieuw duidelijk gemaakt dat dergelijke praktijken illegaal zijn.
Tot tien jaar geleden werden organen van overleden mensen op het Aboe Kabir forensisch instituut verwijderd en gebruikt om patiënten te behandelen. De organen werden niet verkocht of gesmokkeld. Familieleden van de betrokken soldaten, burgers en Palestijnen dienden een officiële klacht in tegen Abu Kabir. De Segelson commissie, die werd opgericht in 2001, onderzocht de zaak van de illegale orgaanverwijdering. De commissie kwam tot de conclusie dat het verwijderen van de organen van een overleden persoon, zonder toestemming van de familie, verboden is. De directeur van het Aboe Kabir instituut werd als gevolg van de aanbevelingen ontheven van zijn post. De praktijken zijn sindsdien gestopt meldde het ministerie.
Familieleden van de betrokken soldaten, burgers en Palestijnen dienden pas een officiële klacht in tegen Abu Kabir in 2004. De wetgeving op het gebied van autopsies is sindsdien aangepast en verscherpt. In maart 2008 heeft de Knesset een orgaandonatiewet goedgekeurd. Volgens deze wet is de handel en verkoop van menselijke organen zowel in Israel, maar ook in de landen daarbuiten verboden. Ook verbiedt de wet om te bemiddelen in de handel van organen. De wet kreeg steun van opper rabbijn Shlomo Amar en andere rabbinale autoriteiten (8).
Een andere wet die in dezelfde tijd goed gekeurd werd, geeft een standaard definitie van de hersendood van een potentiële orgaandonor. Krachtens de wet kan hersendood slechts worden verklaard nadat er aan de volgende criteria is voldaan. Hersendood moet door minstens 2 ervaren dokters worden vastgesteld. Deze mogen niet betrokken zijn bij de behandeling of bij eventuele orgaantransplantatie van de patiënt.
De Israëlische overheid is er de laatste jaren in geslaagd diverse criminele netwerken die zich bezig hielden met orgaanhandel op te rollen. In december 2007 werden 2 Israëlische mannen uit de stad Haifa beschuldigd van betrokkenheid bij de handel in menselijke organen. De twee mannen Mohammad Geit en Hassan Zakhalka kregen respectievelijk 4 jaar en 20 maanden celstraf. In augustus 2008 werd Michael His, een Israëlische chirurg in Oekraïne gearresteerd vanwege illegaal orgaan transplantaties en uitgeleverd aan Israel. De man maakte deel uit het dezelfde netwerk als Geit en Schalk. In november 2009 werden 2 inwoners van Jeruzalem, Sammy Shem-Tov en Dimitri Oren gearresteerd vanwege bemiddeling tussen kopers en verkopers van organen.
Orgaanhandel komt helaas overal in de wereld voor. Uit China en Amerika zijn orgaanschandalen bekend en Engeland kwam hiermee meermalen in het nieuws. In 1999 was Nederland betrokken bij een soortgelijk schandaal. Patholoog-anatoom Dick van Velzen bleek in het Engelse Alder Hey jaren lang zonder overleg met nabestaanden organen te hebben verwijderd uit honderden overleden kinderen, baby’s en foetussen. Uit China en Amerika zijn orgaanschandalen bekend en Engeland kwam hiermee meermalen in het nieuws.
De suggestie zoals die ook in sommige Nederlandse media is gedaan, dat het verhaal in Aftonbladet alsnog bevestigd zou zijn geworden door het oude bericht over de zaak tegen de directeur van Aboe Kabir, is een nieuw dieptepunt in de berichtgeving over Israel.
Bronnen: Pamela Geller op Atlas Shruggs: Jewish Blood Libel Desperation: Ghouls and their tools van 23 december 2009; Israel Facts Monitorgroep: Nieuwe hetze tegen Israël door Yochanan Visser van 23 december 2009; op Brabosh: Israël’s zogenaamde ‘organenhandel’ verduistert opnieuw de geesten van 23 december 2009; Fabel van de maand: ‘Israëlisch leger vermoordt Palestijnen om hun organen te verhandelen’ van 20 augustus 2009 en Zweden beschaamd over nonsensverhaal over Israëlische ‘organen diefstal’ van 28 augustus 2009; Boursorama: L’affaire du journal suédois door Guy Senbel van 21 augustus 2008; Gyus.org/Israel News: Swedish daily: IDF killed Palestinians for organs door Roni Sofer van 18 augustus 2009; Aftonbladet: ”Våra söner plundras på sina organ” van 17 augustus 2009 en Israelisk protest mot kulturartikel van 19 augustus 2009; Jerusalem Post: Swedish government funds anti-Semitic NGOs door Gerald Steinberg van 19 augustus 2009; Swedish Jews: Story doesn’t resonate door Jonah Newman en Swedish writer ‘not sure’ story’s true door Herb Keinon van 19 augustus 2009
Paus Benidictus zet licht op groen voor zaligmaking van Hitlers Paus Pius XII
Paus Pius XII, alias 'Hitlers Paus' of ook 'De Zwijgende Paus' genoemd, zegent in september 1945 zijn onderdanen in het Vatikaan. Over de Joden geen woord
Paus Benedictus XVI heeft afgelopen zaterdag 19 december 2009 uitgesproken dat de pausen Pius XII (1939-1958) en Johannes Paulus II (1978-2005) eerbiedwaardig zijn. Zij hebben volgens ,,heldhaftige deugdzaamheid” geleefd. De verklaring betekent dat de zaligverklaring van beide pausen dichterbij is gekomen. Voor zij zalig worden verklaard, moet nog worden bewezen dat op hun voorspraak een wonder is gebeurd. De van Duitse origine paus Benedictus heeft hiermede opnieuw de woede gewekt van Joden, historici en anderen, door paus Pius XII alias van Eugenio Pacelli, beter gekend als Hitlers Paus of De Zwijgende Paus, dichter naar zijn zalig- annex heiligverklaring te loodsen. Paus Pius XII wordt verweten dat hij te weinig gedaan heeft, en vooral veel gezwegen heeft, omtrent de vervolging en de holocaust van de Joden tijdens het Derde Rijk. Pius XII was tot 1939 de pauselijke nuntius (lees ambassadeur) voor het Vatikaan in Berlijn.
Yad Vashem, 11 mei 2009. Shimon Perez (L) en directeur Mr. Avner Shalev (R) begeleiden Paus Benedictus
Een half jaar eerder – 19 juni 2009 – had hij de kwestie van de zaligmaking van Hitlers Paus uitgesteld, naar eigen zeggen ‘om de Joden niet te bruskeren’. Volgens postulator Gumpel heeft paus Benedictus grote bewondering voor Pius XII maar wilde hij al het mogelijke doen om de relaties met de Joden te verbeteren. Blijkbaar is de man zijn goede intenties van toen al weer ‘vergeten’. Het zaligverklaringsdossier voor paus Pius XII zit al jaren muurvast. Voor de verdere afwikkeling van dit dossier moet paus Benedictus het decreet, dat de heroïsche deugden van de oorlogspaus erkent, ondertekenen.
Paus Benedictus, die verplicht werd de Hitlerjugend te vervoegen en op het einde van de Tweede Wereldoorlog deserteerde uit het nazi-leger, heeft zich bij herhaling uitgesproken tegen de terreur van het nazisme en antisemitisme, lijkt zich stilaan meer en meer in nesten te werken. Zijn betrachting om tussen het Vatikaan goede relaties met de Joden op te bouwen lijkt maar niet te vlotten en dat heeft hij voornamelijk aan zichzelf te danken. Zo is zijn fel gecontesteerde beslissing om de Holocaust-ontkenner bisschop Richard Williamson te rehabiliteren niet in goede aarde gevallen.
Op maandag jongstleden, slechts twee dagen na zijn beslissing om Pius XII naar de zaligmaking te leiden, vertelde hij in een toespraak in het Vaticaan over zijn reis naar het Heilige Land die hij in mei 2009 maakte. Daarin sprak hij over zijn bezoek aan Yad Vashem op 11 mei 2009 en wat dat voor hem betekend had. Benedictus noemde het “een schokkende ontmoeting met de wreedheid van menselijk falen, met de haat van een blinde ideologie die, zonder rechtvaardiging, miljoenen mensen de dood instuurde. Yad Vashem is in de eerste plaats een herdenkingsmonument tegen de haat en een oprechte oproep tot zuivering en vergeving en aan de liefde”, zei hij.
De toespraak van Benedictus tijdens zijn bezoek aan Yad Vashem deed veel kritiek oplaaien in Israël, met enkele missers van de paus zoals het niet verontschuldigen voor wat zij zien als de katholieke onverschilligheid tijdens de nazi-genocide. Anderen merkten op dat hij specifiek de woorden ‘moord’ of ‘nazi’s’ weigerde in de mond te nemen. Hoewel hij de Holocaustontkenning en het antisemitisme veroordeelde, hadden vele Israëli verwacht dat hij verder zou gaan dan dat. Rabbijn Yisrael Meir Lau, de voorzitter van Yad Vashem, kon zijn teleurstelling na de toespraak maar moeilijk wegsteken: ”Er ontbrak iets. Er werd geen melding gemaakt van de Duitsers of de nazi ‘s die hebben deelgenomen aan de slachting, noch een woord van spijt.”
Hoewel paus Benedictus XVI verwees naar de miljoenen onschuldige slachtoffers, vermeldde hij niet specifiek de 6 miljoen Joodse slachtoffers. Sommige Joden en historici hebben betoogd dat Pius XII, die paus was van 1939 tot aan zijn dood in 1958, meer had moeten doen om de dood van 6 miljoen Joden te voorkomen door de nazi’s en hun collaborateurs.
Afbeelding hierboven: Een bijschrift op een foto van Pius XII in het museum Yad Vashem zegt dat hij niet protesteerde tegen de nazi-genocide op de Joden en grotendeels een neutrale positie bewaarde.
Bisschop Von Galen trotseerde in 1941 op zijn eentje met succes de nazi's
Het Vaticaan blijft benadrukken dat Pius XII zijn stille diplomatie gebruikte om alzo te proberen de Joden te redden en niet uithaalde naar de nazi’s uit vrees dat een dergelijke openbare veroordeling alleen maar leiden naar nog meer doden had geleid. Die houding wordt tegengesproken door protestacties tijdens het naziregime zoals bijvoorbeeld de actie van bisschop van Münster, Clemens Graf von Galen (afbeelding links), vooral beroemd door zijn donderpreek van 3 augustus 1941 waarin hij de illegale praktijken van het nazi-regime aan de kaak stelde met hun euthanasieprogramma, en de nazi’s verplichtte om op 24 augustus 1941 dat programma in Duitsland af te breken.
Een andere zaak is bijvoorbeeld het beroemde protest in de Rosenstrasse in Berlijn in het voorjaar van 1943, toen Berlijnse vrouwen betoogden voor de vrijlating van hun Joodse mannen en Rijkspropagandaleider en Gouwleider van Berlijn Jozef Goebbels verplicht werd onder druk van de Duitse publieke opinie deze Joden moest laten gaan en aldus 1.500 gevangen Joden ontkwamen aan de Holocaust. Meer hierover in het boek van Dirk Verhofstadt Pius XII en de vernietiging van de Joden.
Joodse groepen hebben aangevoerd dat Benedictus niets had mogen doen om de zaligverklaring van Pius XII in de steigers te zetten totdat de tot nu toe gesloten Vaticaanse archieven van zijn pontificaat worden opengesteld voor externe onderzoekers. Een woordvoerster van Yad Vashem, Iris Rosenberg, zei dat het betreurenswaardig is dat het Vaticaan heeft gehandeld nog vooraleer relevante documenten beschikbaar worden gesteld. Ook in een verklaring afgelopen maandag, heeft het Joods Wereld Congres de zaligverklaring van Pius XII gekapitteld als hoogst ongelegen en erg prematuur, totdat ooit consensus over zijn nalatenschap wordt bereikt.
Hitlers Paus Pius XII, hier nog als nuntius in Berlijn in de jaren 1930
Er heerst sterke bezorgdheid over de politieke rol van paus Pius XII tijdens de Tweede Wereldoorlog die niet mag worden genegeerd, zei Ronald Lauder, de voorzitter van de groep. Hij riep het Vaticaan op om onmiddellijk alle archieven over het Pius XII tijdperk te openen en meer gevoeligheid op dit gebied aan de dag te leggen [orig.: “As long as the archives of Pope Pius about the crucial period 1939 to 1945 remain closed, and until a consensus on his actions – or inaction – concerning the persecution of millions of Jews in the Holocaust is established, a beatification is inopportune and premature. While it is entirely a matter for the Catholic Church to decide on whom religious honors are bestowed, there are strong concerns about Pope Pius XIIs political role during World War II which should not be ignored.”]
Het Vaticaan zegt dat de archieven over het Pius tijdperk – ongeveer 16 miljoen bestanden – niet eerder dan op zijn vroegst in 2014 zal worden geopend voor historici. “Het is geen kwestie van geheimhouding”, zoals de Vaticaanse woordvoerder Federico Lombardi Rev werd geciteerd in de Corriere della Sera. Alles wat we moeten weten is al bekend. Benedictus bezocht intussen twee synagogen – in Duitsland en de Verenigde Staten – en heeft een bezoek gepland aan de belangrijkste synagoge van Rome volgende maand.
Bronnen: Haaretz: Pope recalls ‘upsetting’ Yad Vashem visit amid row over Pius XII van 21 december 2009; NY Daily News: Pope Benedict XVI declares Pius XII ‘venerable,’ angering Jewish groups door Samuel Goldsmith van 19 december 2009; World Jewish Congres: Israeli chief rabbi: Pius XII decision complicates dialogue with Vatican van 23 december 2009 en Pope Benedict pushes controversial Pius XII closer to sainthood van 20 december 2009 en World Jewish Congress criticizes decision to beatify Pope Pius XII van 21 december 2009
