Dagelijks archief: 6 november 2009

Volgend videoverslag werd door zopas door UN Watch op 4 november 2009 vrijgegeven voor het internet. Op 29 september 2009 was de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties getuige van het pijnlijk gezichtsverlies van Dr. Richard Goldstone, toen hij totaal onverwachts geconfronteerd werd met één van zijn eigen getuigen. In de VN-Raad verdedigde Goldstone zijn Rapport van de onderzoeksmissie in de Gazastrook, het zogeheten Goldstone Rapport, waarin Israël vanaf het begin schuldig werd verklaard. De mensenrechtenorganisatie UN Watch zorgde voor een verrassing door Dr. Mirela Siderer in de Raad te laten getuigen – een Israëlische arts die in mei 2008 verminkt werd en reeds acht operaties achter de rug had, nadat zij het slachtoffer was geworden van een raket aanval die vanuit Gaza op haar medische kliniek in Ashkelon werd uitgevoerd en waarbij meer dan 100 gewonden vielen.

In de plenaire vergadering beschuldigde zij rechter Goldstone uitdrukkelijk van het negeren in zijn rapport van haar mondelinge getuigenis dat zij in juli had afgelegd, en van het bekend maken van niet essentiële informatie omtrent eerdere verklaringen van de Raad voor de mensenrechten en over panelleden die vooraf Israël reeds schuldig verklaarden. Dr. Goldstone werd door dit getuigenis volledig uit zijn lood geslagen, stamelde wat en moest het antwoord op haar vragen schuldig blijven. In het meer dan 500 bladzijden tellende rapport worden amper 2 pagina’s besteed aan de slachtoffers van 8 jaar terreur vanuit Gaza op onschuldige en willekeurige burgers in de dorpen in Zuid-Israël, daarentegen de drie weken durende oorlog in Gaza die als gevolg van die terreur is ontstaan werd uitgesmeerd over de volle lengte van het rapport. Met andere woorden: 8 jaar terreur -> 2 pagina’s versus 3 weken oorlog ->498 pagina’s. Over disproportionaliteit gesproken…

‘Why did you completely ignore my story?’

Mijn naam is Dr. Mirela Siderer. Ik ben een gynaecologe die in Ashkelon in Israël woont.

Rechter Richard Goldstone, in juli heeft u mij uitgenodigd om te getuigen. Ik heb u mijn verhaal verteld. Ik ben bekend bij mijn patiënten – waaronder vele vrouwen uit Gaza. Voor mij zijn alle mensen gelijk.

Op 14 mei 2008 werd mijn leven voorgoed veranderd. Ik was aan het werk in mijn kliniek. Opeens werd het gebouw getroffen door een raket, afgevuurd vanuit Gaza. Ik werd verschrikkelijk gewond. Overal was er bloed. Mijn patient was ook gewond en meer dan 100 anderen. Volgende maand zal ik mijn negende operatie krijgen.

Rechter Goldstone, ik heb u dit allemaal in detail verteld. Ik heb getuigd in goed vertrouwen. U heeft mij deze brief gezonden [toont brief in de Raad] waarin u schrijft dat “Uw getuigenis een belangrijk onderdeel is in de activiteiten van de Onderzoeksmissie.”

Maar nu zie ik uw rapport. Ik moet u zeggen: ik ben geschokt.

Rechter Goldstone, in uw rapport van 500 bladzijden, waarom heeft u mijn verhaal totaal genegeerd? Mijn naam wordt slechts terloops en tussen haakjes vernoemd, in een technische context. Ik voel mij beledigd.

Waarom werden er slechts twee pagina’s aan Israëlische slachtoffers zoals ik besteed, die meer dan acht jaar lang leden onder duizenden raketten? Waarom verkoos u om zich te concentreren op de periode van de reactie van mijn land, en niet op die aanvallen die deze reactie heeft veroorzaakt? Waarom heeft u mij niet verteld dat deze Raad Israël reeds vooraf schuldig had bevonden in haar vergadering van afgelopen januari? Waarom heeft u mij toen niet verteld dat de leden van uw paneel openbare brieven ondertekenden waarin zij Israël bij voorbaat schuldig verklaarden?

Rechter Goldstone, ook u heeft een dergelijke brief ondertekend, zeggende dat u ‘geschokt’ was door wat er in Gaza gebeurde. Maar waar was u toen Gaza mijn medische kliniek heeft aangevallen, in strijd met de internationale mensenrechten en het humanitair recht? Waar was deze Raad? Waarom bleven jullie toen allemaal stil?

* * *

Rechter Goldstone antwoordde:

“Met betrekking tot de verklaring van Dr. Siderer, ergert me het ten zeerste dat zij zich vernederd voelt door het verslag. Zij werd in het rapport behandeld die op geen enkele wijze verschilde van die van andere slachtoffers die met ons hebben gesproken. Zij werd genoemd in het rapport als een van de mensen die gewond raakte als gevolg van een raketaanval op een winkelcentrum in het zuiden van Israël. Het rapport verwijst ook naar het feit dat de bewijzen van de mensen die hebben getuigd door ons beschikbaar werden gesteld op de website van de OHCHR. Het is daar dat iedereen ze kan inkijken.”

De naam van Dr. Siderer verschijnt inderdaad ergens tussen haakjes in paragraaf 1673 op blz. 460 van het Goldstone Rapport, maar van haar feitenrelaas is verder geen spoor te merken...

Opmerking van UN Watch: Dr Siderer stelde 8 eenvoudige vragen. Goldstone heeft ze allen vermeden behalve een, en die reageerde naast de kwestie en was misleidend. Dr. Siderer heeft nooit gezegd dat ze niet werd ‘vernoemd’, maar klaagde erover dat haar verhaal werd genegeerd, en dat haar naam slechts “terloops, tussen haakjes, in een technische context” werd genoemd en dat dit feit onderstreepte hoe hij 8 jaar lijden van de slachtoffers van de raketaanvallen over het hoofd had gezien. Leg gewoon Dr. Siderer’s oorspronkelijke getuigenis naast die in het Goldstone Rapport. Zoek haar naam op (afbeelding hierboven) – die komt maar één keer voor, terloops in paragraaf 1673. Goldstone ‘s bewering dat andere getuigen een soortgelijke behandeling kregen is kennelijk onjuist: zie bijvoorbeeld het verslag van de getuige Abu Askar dat regelmatig wordt aangehaald en grondig besproken wordt. Het is duidelijk dat het verslag korte metten maakt met het Israëlische lijden door selectief te focussen op de periode van de reactie van Israël op de raketaanvallen (december 2008 en januari 2009), in plaats van op de aanslagen zelf (2001-2009).

Bron: UN Watch: Disfigured Terror Victim Confronts Goldstone