Dagelijks archief: 25 oktober 2009
Voor het laatste nieuws uit niqab- en boerkaland: De gesluierde dreiging ontsluierd
Een Afghaanse soldaat staat bij een boerka die door een mannelijke zelfmoordenaar van de Taliban werd gebruikt om een aanslag te plegen op overheidsgebouwen in de provincie Paktia
Niqabs and Burqas – The Veiled Threat Continues
door Daniel Pipes
Ter herinnering: beide kledingstukken zijn ontworpen om de bescheidenheid van islamitische vrouwen te bewaren; de niqab bedekt alles behalve de ogen maar de boerka bedekt alles, ook het gehele gezicht en de ogen. In “Ban de boerka – en de niqab ook,” heb ik twee jaar geleden gedocumenteerd hoe deze twee kledingstukken een criminele en terroristische bedreiging vormen.
Is dat nu nog steeds het geval?
Criminaliteit
Jordanië biedt een kijkje in de mogelijkheden voor niqabs en boerkas als illegale accessoires: Een Jordaans nieuwsbericht verhaalt hoe de afgelopen twee jaren meer dan 50 mensen 170 misdaden begingen gehuld in islamitische kledingstukken, of ongeveer één incident om de vier dagen, een misdaadgolf die sommige Jordaniërs ertoe heeft aangezet op te roepen tot het beperken of zelfs een totaal verbod op te leggen op het dragen van deze islamitische hoofddoeken. Geen enkel ander land kent bijna zo veel hoofddoeken-gerelateerde misdrijven, maar ook in Philadelphia in Pennsylvania (VS) werden meerdere diefstallen gepleegd (op 3 banken en 1 leasing vastgoed kantoor) in een periode van zestien maanden tussen 2007 en 2008, waaronder de moord op een politieagent.
Sultaana Freeman wilde in Florida (VS) in niqab op haar rijbewijs staan maar de rechter in Orlando zei nee
Het Verenigd Koninkrijk heeft in het Westen het tweede slechtste record. Juwelierswinkels – sommige eigendom van moslims – werden het doelwit in de West Midlands, Glasgow en in Oxfordshire. Twee reisbureaus werden aangevallen in de aangrenzende steden van Luton en Dunstable, terwijl een chauffeur van een gepantserde vrachtwagen werd aangevallen in Birmingham. Diefstal is niet het enige motief; tieners in Londen gebruikten de niqab-stijl om hun gezicht af te dekken om een jongere jongen neer te steken.
Andere criminele feiten in het Westen werden gepleegd door Oost-Europese zakkenrollers die islamitische hoofddeksels droegen in Rotterdam en een gewapende overval op de People’s Bank in Hiddenite, North Carolina (VS) werd uitgevoerd met iemand met een bordeauxrode boerka. De man die Elizabeth Smart (14 jaar) in Salt Lake City ontvoerde, dwong haar een niqab-achtig kledingstuk te dragen dat haar gezicht negen maandenlang verborg zodat ze door niemand kon herkend worden. Als antwoord op deze ‘gesluierde misdaadgolf’ hebben banken, kredietkantoren, juwelierszaken, scholen en universiteiten de toegang beperkt aan personen met een hoofddoek. Zo verwijst bijvoorbeeld de Carolina Federal Credit Union bank van Cherryville (niet zo ver van Hiddenite) iedereen die een hoed, zonnebril of hoofddoek draagt, naar een aparte ingang waar speciale veiligheidsmaatregelen worden toegepast.
Terrorisme
Het terrorisme van de Taliban gerelateerd aan de boerka, vaak een variant op het zelfmoorden, heeft van Afghanistan in de huidige wereld het epicentrum van deze tactiek gemaakt. Bij twee gelegenheden konden de autoriteiten would-be zelfmoordenaars op tijd afstoppen voordat ze konden handelen: een Russische man die zich bekeerd had tot de Islam, werd in de Afghaanse provincie Paktia opgepakt met 500 kilo explosieven in zijn auto en een andere Afghaanse vrouw verborg een bom onder haar boerka in Jalalabad. Meestal echter worden de gewelddadige bedoelingen – die schuilgaan achter de boerka – pas duidelijk op het allerlaatste ogenblik wanneer de aanval begint:
- Een commandant van de Taliban, Haji Yakub, werd in boerkakledij gedood toen hij uit een huis in de provincie Ghazni trachtte te ontkomen tijdens een aanval op de Amerikaanse strijdkrachten.
- Een militant van de Taliban, Mullah Khalid, viel in boerka outfit een politiepatrouille aan in een druk bezochte openbare markt in de provincie Farah, waarbij minstens 12 mensen (7 politieagenten en 5 burgers) werden gedood.
- Een zelfmoordbommenlegger in de provincie Helmand vermoordde een Pashtu-sprekende Britse soldaat vooraleer hij konden worden uitgeschakeld met een schot in het voorhoofd.
- Ongeveer vijftien zelfmoordbommenleggers in boerka outfit, gewapend met zelfmoordjackets, Kalashnikov machinegeweren en granaatlanceerders, vielen regeringsgebouwen aan in de provincie Paktia en vermoordden 12 personen.
Pakistan: Een zelfmoordenaar die een riksja bestuurde en in boerka outfit vermoordde 15 mensen
Irak kreeg te maken met drie van dergelijke incidenten (een mannelijke terrorist vermomd als een zwangere vrouw, een poging tot moord op een gouverneur en twee zelfmoordaanslagen met 22 doden gepleegd door sjiitische pelgrims), terwijl Pakistan er twee mocht ondervinden (waarvan één terrorist die opereerde vanuit een riksja en daarbij 15 mensen doodde). De aanval op het hotel in Moembai (Bombay/Indië) kostte aan bijna 200 mensen het leven waaronder een mysterieuze vrouw in een boerka. Elders vonden incidenten plaats bij een aanval op Franse toeristen tijdens een picknick in Mauritanië en een aanslag met een molotovcocktail in Bahrein.
Oh, van de zonnige kant bekeken, wist Herve Jaubert, een Fransman die valselijk beschuldigd werd van het verduisteren van 3,8 miljoen dollar, Dubai te ontsnappen door een niqab over zich heen te trekken.
Als bijkomend argument om de niqab en boerka te verbieden, zijn er recent nieuwe wetenschappelijke studies in Engeland en Ierland verschenen, die aantonen dat vrouwen (en ook hun kinderen via de borstvoeding) die hun lichaam helemaal bedekken, sneller de neiging hebben om rachitis ziekte te krijgen als gevolg van een tekort aan vitamine D die door de huid uit het zonlicht wordt geabsorbeerd.
Al eerder heb ik gepleit voor een verbod van deze “afschuwelijke, ongezonde, a-sociale, terrorisme- en crimineelvriendelijke kleding” op openbare plaatsen. Nu dat ik wordt bijgetreden door geërgerde Jordaniërs, herhaal ik die oproep. De Islam schrijft nergens voor dat vrouwen de niqab en/of de boerka moeten dragen, terwijl het publiek nadrukkelijk een verbod eist op het dragen ervan in het openbaar. Hoeveel gevallen van diefstal en terrorisme moeten er nog eerst gebeuren vooraleer deze vernauwing van het gezond verstand in Afghanistan en Jordanië wordt toegepast naar het Verenigd Koninkrijk en Philadelphia? (Voor meer details over al deze kwesties, zie mijn weblog item, “De niqab en boerka als bedreiging voor de veiligheid.”)
Bronnen: Jerusalem Post: Niqabs and Burqas – The Veiled Threat Continues door Daniel Pipes van 2 september 2009, vrij vertaald door Brabosh op 25 oktober 2009; The National: Crime wave by men wearing the khimar door Suha Philip Ma’ayeh van 3 augustus 2009; Het Nieuwsblad: Mannelijke agent mag vrouw in boerka niet meer controleren van 1 augustus 2009; De Standaard: Man mag vrouw in boerka niet controleren van 1 augustus 2009; lees meer op Brabosh: Senator Christine Defraigne wil boerka in België bij wet laten verbieden van 3 september 2009; CD&V wil nationaal verbod op de boerka in België van 1 augustus 2009; Hamas voert stapsgewijs de sharia in in de Gazastrook van 27 juli 2009; Lachen met de boerka van 16 juli 2009; ‘Schat, wat trek ik vandaag aan: een hijab, chador, niqab of een boerka?’ van 13 juli 2009; Gaza: vrouw beschuldigd van het lachen in het openbaar en zwemmen zonder hoofddoek van 7 juli 2009; Met de boerka op vakantie naar het Midden-Oosten van 6 juli 2009; Al-Qaeda bezweert Frankrijk een eventueel verbod op de boerka te zullen wreken van 1 juli 2009; De malaise van de multiculturaliteit van 29 juni 2009; Hoofddoekendebat laait opnieuw op in Antwerpen van 25 juni 2009; Franse president Sarkozy bindt de strijd aan tegen de boerka van 23 juni 2009; Het geloof als een uiting van angst van 17 juni 2009; Een ontnuchterend beeld over de geruisloze verspreiding van de islam in de wereld van 4 mei 2009; Het verschil tussen mannen en vrouwen, ‘uitgelegd’ door Sheik Jassem Al-Mutawa van 14 april 2009;
Waarom ze de Holocaust in de moslimwereld ontkennen
Ayaan Hirsi Ali schreef dit artikel enkele dagen na het einde van de Iraanse ‘Holocaust conferentie’, de zogeheten ‘Internationale Conferentie tot herziening van de globale visie van de holocaust’, dat een tweedaagse conferentie was die op 11 en 12 december 2006 plaatsvond in de Iraanse hoofdstad Teheran. De Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Manouchehr Mottaki beweerde dat de conferentie “noch de Holocaust wilde ontkennen, noch bewijzen… [maar] bedoeld was om een passende sfeer te bieden voor wetenschappelijke onderzoekers om in alle vrijheid hun mening te geven over een historisch onderwerp.”
Aan die conferentie namen 67 deelnemers afkomstig uit 30 landen aan deel. Onder meer de Amerikaanse Yisroel Dovid Weiss van Neturei Karta was aanwezig, de Amerikaan David Duke, voormalig Republikeins lid van het Huis van Afgevaardigden Louisiana en Imperial Wizard van de Ku Klux Klan; de Oostenrijkse jood Moshe Aryeh Friedman; Holocaust-ontkenner Robert Faurisson en Fredrick Toben en de Canadese hoogleraar politieke wetenschappen Shiraz Dossa.
De conferentie werd algemeen beschreven als een “conferentie voor ontkenning van de holocaust” of een “vergadering van de ontkenners van de Holocaust”, en veroorzaakte wereldwijde kritiek. Het Vaticaan veroordeelde de conferentie, het Witte Huis noemde het een “belediging van de hele beschaafde wereld” en Tony Blair beschreef het als “schokkend zonder voorgaande.” Historici van de Holocaust woonden een aparte conferentie bij in Berlijn uit protest tegen de conferentie in Teheran die zij een poging noemde ‘om antisemitisme te verhullen in wetenschappelijke taal’.
Why they deny the Holocaust
door Ayaan Hirsi Ali
Israël en de moslimwereld. Het rode vlekje in het midden is Israël...
Behalve de nauwelijks aflatende anti-Semitische propaganda, heeft een groot deel van de moslimwereld er zelfs nog nooit van gehoord.
Op een dag in 1994, toen ik in Ede woonde, kreeg ik bezoek van mijn halfzuster. Wij waren beiden immigranten uit Somalië en we hadden allebei asiel aangevraagd in Nederland. Mijn verzoek was gehonoreerd, het hare niet. Het feit dat aan mij een asielstatus was toegekend, stelde mij in de gelegenheid te studeren. Mijn halfzuster had die mogelijkheid niet. Om toegelaten te worden tot de universiteit van mijn keuze moest ik drie cursussen met goed gevolg afleggen: een talencursus, een inburgeringscursus en een cursus geschiedenis. In de voorbereidende cursus hoorde ik voor de eerste keer over de Holocaust. Ik was op dat moment 24 en mijn halfzuster was 21.
In die dagen stonden de kranten vol van de genocide in Rwanda en de etnische zuiveringen in het voormalige Joegoslavië. Op de dag dat mijn halfzuster me bezocht, duizelde het mij nog steeds omtrent het lot van 6 miljoen Joden in Duitsland, Nederland, Frankrijk en Oost-Europa. Ik wist nu dat onschuldige mannen, vrouwen en kinderen van elkaar waren gescheiden. De Jodenster werd op hun kleding vastgemaakt, ze werden per trein vervoerd naar de kampen waar ze werden vergast voor geen enkele andere reden dan dat ze Joods waren.
Ik zag foto’s van massa’s skeletten, zelfs van kinderen. Ik hoorde huiveringwekkende verhalen van sommige van diegenen die Auschwitz en Sobibor hadden overleefd. Ik vertelde dit aan mijn halfzuster en ik liet haar de foto’s in mijn boek zien. Haar reactie was net zo gruwelijk als de foto’s in mijn boek. Met grote overtuiging schreeuwde mijn halfzuster: “Het is een leugen! Joden weten altijd hoe ze de mensen zand in de ogen moeten strooien. Ze zijn niet vermoord, vergast of massaal afgeslacht. Maar ik bid tot Allah dat op een dag alle Joden in de wereld zullen worden vernietigd.”
Ze zei niets nieuws. Ik herinner me dat tijdens mijn jeugd in Saoedie-Arabië mijn onderwijzers, mijn moeder en onze buren ons bijna dagelijks vertelden dat Joden slecht waren, de gezworen vijanden van de moslims, en dat hun enige doel was de Islam te vernietigen. Ons werd nooit iets verteld over de Holocaust.
Later woonde ik als teenager in Kenia. Ik kan me nog goed herinneren hoe de filantropie ons bereikte uit Saoedie-Arabië en andere regio’s in de Perzische Golf. De bouw van moskeeën en donaties aan ziekenhuizen en de armen gingen daarbij hand in hand met het vervloeken van de Joden. Joden waren volgens de geruchten verantwoordelijk voor de dood van baby’s en voor epidemieën als AIDS. Ook geloofde men dat zij de oorzaak waren van oorlogen. Ze waren hebzuchtig en zouden er alles aan doen om ons Moslims te vermoorden. Als we ooit vrede en stabiliteit wilden kennen en als we niet uitgeroeid wilden worden, dan moesten we de Joden vernietigen. Voor diegenen onder ons die niet in staat waren de wapens tegen hen op te nemen, was het genoeg onze handen samen te voegen, de ogen hemelwaarts te richten en tot Allah te bidden opdat hij ze zou vernietigen.
Westerse leiders die vandaag de dag zeggen dat ze geschockeerd zijn door Ahmadinejad’s conferentie, met de ontkenning van de Holocaust als thema, moeten nodig hun ogen eens openen voor de realiteit. Voor de meerderheid van de moslims in de wereld is de Holocaust geen belangrijk historisch gegeven dat wordt ontkend. We weten eenvoudigweg niet dat het ooit plaatsvond omdat we er nooit over zijn geïnformeerd. Het totale aantal Joden in de wereld wordt tegenwoordig geschat op rond de 15 miljoen, zeker niet meer dan 20 miljoen. Aan de andere kant wordt de moslimbevolking werweldwijd geschat op tussen de 1.2 en 1.5 miljard. Niet alleen groeit deze bevolking razendsnel, ook is ze erg jong.
Wat Ahmadinejad’s conferentie zo schrikbarend maakt is de (stilzwijgende) instemming van mainstream moslims. Ik blijf mezelf voortdurend afvragen: Waarom is er geen tegenconferentie in Riyadh, Cairo, Lahore, Khartoum of Jakarta die Ahmadinejad veroordeelt? Waarom hullen de 57 leden van de Organisatie van de Islamitische Conferentie zich in stilzwijgen over dit onderwerp?
Wellicht is het antwoord op die vraag even simpel als gruwelijk: Generaties lang hebben de leiders van deze zogenaamde moslimlanden hun bevolking een voortdurend dieet van propaganda gevoerd dat gelijk is aan dat wat een generatie van Duitsers (en andere Europeanen) werd gevoerd – dat Joden ongedierte zijn en als zodanig dienen te worden behandeld? In Europa was de logische conclusie de Holocaust. Als het aan Ahmadinejad ligt, zal hij niet wachten op de toestemming van moslims om de daad bij het woord te voegen.
De wereld moet keer op keer worden geïnformeerd over de Holocaust – niet alleen in het belang van de overlevende Joden en hun nageslacht maar in het belang van de mensheid in zijn geheel.
Bron: Los Angeles Times: Why they deny the Holocaust door Ayaan Hirsi Ali van 16 december 2006, Ayaan Hirsi Ali is een vaste medewerker van AEI (American Enterprise Institute)
Slachtoffers van incest en misbruik in de Palestijnse gebieden
Op deze foto van 17 juli 2009, houden gesluierde Palestijnse vrouwen elkaars handen vast wanneer ze over het strand lopen van Gaza-stad, dat ijverig gecontroleerd wordt door de Hamas-politie. Hamas heeft een nieuwe campagne gestart om de inwoners van Gaza te dwingen in het keurslijf van de streng islamitische levensstijl, en een eerste duidelijke poging van de islamitische militanten om de controle van de politiek uit te breiden tot het privé-leven van de mensen, sinds zij de macht over Gazastrook twee jaar geleden met geweld hebben veroverd (foto AP)
Voor wie wil weten hoe ver het staat met de mate van beschaving in een bepaald land of gebied, doet er altijd goed aan om eerst te praten met de vrouwen van dat land en hoe het gesteld is met hun mensenrechten. De situatie van de vrouwen in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever, het gebied dat door de Arabische wereld ‘Palestina’ wordt genoemd, is ronduit een schande voor de mensenrechten. Voortdurend wordt er door de meute anti-Israël haters gezwaaid met rapporten van Amnesty International en Human Rights Watch, wanneer het er omgaat de Israëlische staat te demoniseren en te veroordelen. Een rapport van Human Rights Watch, dat snel door elke Israëlbasher onder de mat werd geveegd is namelijk het HRW rapport van november 2006 A Question of Security Violence against Palestinian Women and Girls. Ik nodig iedereen uit om dat rapport eens grondig door te nemen, en na te denken over het feit wat de vrouwen in de Israëlische staat ooit te wachten zou staan, indien de Arabieren ooit hun één-staat-wens waarin het gebied en de bevolking van Israël, Gaza en de Westelijke Jordaanoever zouden samengevoegd worden en hun droom van een Palestijnse Islamitische Republiek ooit in vervulling zou raken.
Wat een verademing wanneer je naar de vrouwen in Israël kijkt, ongeacht of ze nu Joods, moslim, christen, druus of bedoeïenen zijn, zij hebben tenminste nog de keuze om zelf te beslissen in welke mate ze over de rechten en vrijheden willen beschikken die hun door de democratische Joodse staat worden aangereikt. De Israëlische democratie bevat naar Westerse maatstaven inderdaad nog een aantal onvolkomenheden, maar wie zijn huiswerk goed wil doen moet Israël in de eerste plaats vergelijken met de landen van de Arabische wereld in dat werelddeel waar het zich bevind, met name in het Midden-Oosten. Het recht op terugkeer van 4 miljoen Arabische nazaten van vluchtelingen zoals dat door Palestijnen en Arabieren al meer dan zestig jaar wordt geëist, zou niet enkel het einde van de Joodse staat betekenen, doordat de Israëlische Joden wellicht hun numerieke meerderheid zouden verliezen, maar zou tegelijk ook het doodvonnis zijn van de enige democratie in dat deel van de wereld.
De volgende tekst is niet dat beruchte HRW-rapport (dat is voor een volgende keer), maar een recente situatiebeschrijving van de mensenrechten van vrouwen en kinderen in de Palestijnse gebieden Gaza en de Westelijke Jordaanoever. Hierin klaagt Salam Kawther de zogenaamde ‘eermoorden’ aan waarvan Palestijnse meisjes en vrouwen regelmatig het slachtoffer van worden in Gaza en in de Palestijnse gebieden op de Westelijke Jordaanoever. Over hoe Palestijnse Arabieren omgaan met hun vrouwen, welke rechten ze hen ‘op papier’ toekennen en hoe het er in de praktijk aan toegaat. Een bijzonder verslag van een schrijnende situatie en elke democratie onwaardig.
De Palestijnse anti-Israëlische journaliste Salam Kawther
Salam Kawther is een Palestijnse anti-Israëlische journaliste uit Hebron. Zij heeft gewerkt voor verscheidene Palestijnse kranten, Al-Ittihad, al-Hayat al-Jadida en Al-Quds Al-Arabi. De Israëlische organisatie Gush Shalom, publiceert wekelijks op haar website uit haar dagboek over haar ervaringen in Hebron. Zij heeft ook meegewerkt aan drie films voor enkele Israëlische TV-stations.
Haar verslag is des te merkwaardiger omdat journaliste Kawther Salam door haar artikels nationaal en internationaal staat aangeschreven als één van de bekendste Israëlhaters in de Palestijnse media en graag geciteerd wordt door zowat elke Israëlbasher in de wereld. Zo vermoed zij in dit verslag een complot achter de ‘eermoorden’ door de Amerikaanse CIA, terwijl het er nochtans vingerdik op ligt dat zij de schuld van deze ellende beter kan zoeken en vinden bij de radicalisering van de Islam in haar geliefde Palestina, radicalisering die in het Midden-Oosten nog steeds toeneemt.
Lees bijvoorbeeld van Salam Kawther haar verslag over het recente tweede huwelijk van de president van Gaza, Ismail Haniyeh (Abu Al-Abed), de leider van de zo door haar genoemde ‘Islamitische Verzetsbeweging’ (=Hamas). In de Islam mag een man 1 tot 4 vrouwen huwen, wat duidelijk niet naar de zin is van Salam Kawther: “A woman like Amal must be shocked after her husband married a second wife. This Ismail Haniyeh is the normal feeling of a woman who has spent most of her life giving children to her husband, who had sacrificed in her study, beauty, youth and everything in order to give him, Ismail Haniyeh, the chance to attend university and to work on his career. I think that a woman like Amal will be dying of pain after the second marriage of her husband. This feeling is never understood by Muslim men, who just think and understand that they “have the right” to marry 1 to 4 women in Islam. Men who grow up in this culture think of women like shoes: he can wear them and take them off anytime it pleases them.“
Slachtoffers van incest en misbruik in Palestina
Victims of Incest and Abuse in Palestine
door Kawther Salam
Protest in Gaza tegen vrouwen vernedering en misbruik
Vandaag 11 juni 2009 werd een Palestijnse vrouw van 32 jaar en moeder van twee kinderen, vermoord door haar familie in het zuidelijke district van Hebron. Haar lichaam werd gevonden, terwijl de moordenaars hun misdaad wilden verbergen. Volgens welingelichte bronnen was de achtergrond voor de moord het zogenaamd doden “ter bescherming van de eer van haar familie.” In de Gazastrook werd in juni 2009 een meijse van 10 jaar oud uit Deir el-Balah vermoord door haar vader. De achtergrond voor deze moord was het zogenaamd doden “ter bescherming van de eer van haar familie.”
De zogenaamde “eerwraakmoorden” zijn een misdaad die in Palestina nog steeds toeneemt onder de bestudeerde onwetendheid van de Palestijnse Autoriteit, die bezig is met de uitvoering van de criminele plannen van de CIA en de echte regering van de crimineel Keith Dayton dewelke gebaseerd is op de opsluiting van Palestijnse politieke activisten en hun huizen vernietigen om het Vichy-regime te beschermen van met name de Palestijnse Autoriteit. Ook zijn de eermoorden in de Gazastrook gestegen sinds dat het gebied onder de controle staat van de religieuze radicale Hamas, die de eermoorden rechtvaardigt vanuit religieuze motieven.
Op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook zijn er geen wetten die verbieden vrouwen te vervolgen en te vermoorden. De Egyptische wetten die in de Gazastrook worden gevolgd [Gaza was een protectoraat van Egypte tussen 1948 en 1967] en de Jordaanse wetten die werden geïmplementeerd op de Westelijke Jordaanoever, maken een onderscheid tussen mannen en vrouwen en beschermen de moordenaars van vrouwen. ‘Eer’ is uitgegroeid tot de rechtvaardiging van het vermoorden van vrouwen en het beschermen van de moordenaars en geeft tegelijk ook aan de mannen het middel om de samenleving te leiden en de vrouwen beletten om de macht te bereiken. Dit is een duidelijke bedreiging voor alle vrouwen die op zoek zijn naar gelijke rechten met de mannen.
In veel gevallen worden vrouwen gedood als dekmantel voor incest binnen hun gezinnen, die seksueel misbruik en verkrachting moet verbergen gepleegd door hun broers, vaders, ooms … of gewoon omdat ze met een collega van de universiteit een kopje koffie gingen drinken, of omdat een bezoek aan de dokter niet gedaan werd in het gezelschap van haar echtgenoot of moeder, of wanneer ze ging winkelen zonder toestemming van haar echtgenoot, of omdat ze familieleden van haar man had geërgerd, omdat ze haar hoofddoek had afgenomen tegen de wil van de familie in, omdat ze een e-mail naar een vriend hadden geschreven, omdat ze foto’s had uitgewisseld, om eender welke vorm van verdenking, omdat ze haar familie had gevraagd naar haar erfenis, omdat ze verliefd was geworden op iemand, omdat ze het raam had geopend en naar de straat had gekeken, omdat ze een huwelijk had geweigerd… ontelbare kleine en verschrikkelijke redenen zijn de oorzaak waarom vrouwen het leven laten in Palestina. Zelden werden deze vrouwen gedood omdat ze schuldig waren of een echte seksuele relatie hadden.
Alleen een leugenaar durft te zeggen dat in Palestina nog nooit een vrouw fysiek werd lastig gevallen, verbaal beledigd of seksueel misbruikt werd binnen het gezin. Het is een leugenaar die zegt dat in de kantoren van de Palestijnse Autoriteit.de vrouwen niet seksueel geïntimideerd worden. Seksueel misbruik komt vaak voor op het werk, en beledigingen, pesterijen, vernederingen en spot, komen vaak voor binnen het gezin. Deze kwesties worden goed verborgen gehouden en geen enkele vrouw die erover durft te praten. In veel gevallen zijn het de vader en de broer die hun dochter en zuster seksueel misbruiken en dan het slachtoffer vermoorden onder het mom van een zogenaamde “eremoord”, omdat ze dan niet gestraft worden en het helpt om de onverdiende ‘eer’ van de moordenaars te handhaven”. Meer dan 50 procent van de slachtoffers die werden onderzocht en waarvan werd vastgesteld dat ze geen maagd meer waren, konden hun maagdelijkheid alleen hebben verloren wegens seksueel misbruik door hun eigen familieleden, die hen vervolgens vermoorden om hun schandelijke misdaden te verbergen. De lokale media heeft deze misdaden nooit geopenbaard en verzwijgt de problemen die veroorzaakt worden door de verborgen incest epidemie. Dit onderwerp is nog altijd taboe en wordt gecensureerd door criminelen, die meestal mannen zijn die aan het hoofd staan van invloedrijke organisaties. Zelfs aan de politie, in de weinige zaken die hen bereiken, vertellen de moordenaars dat zij ‘een grote daad, iets eervols’ hebben gedaan.
Sinds mijn jeugd herinner ik me de moord op de meisjes. Ik zal nooit de moord vergeten op Haifa’a uit mijn klas, die amper 9 jaar oud was toen zij door haar ouders werd vermoord. Een andere vriendin, Wafa, werd gedwongen om te trouwen toen ze 12 jaar was en werd vermoord door haar man omdat ze met hem weigerde naar bed te gaan. Een ander meisje van mijn school, Najah, werd vermoord door haar broer, terwijl ik in de derde klas van de middelbare school zat. In onze buurt werden twee tweelingzusjes van 13 jaar vermoord door hun vader en moeder. Een ander meisje werd in 2002 vermoord door haar vader, slechts enkele maanden voordat ik een vluchteling werd. En er zijn nog veel meer moorden bekend die ik nooit zal kunnen vergeten. Eenmaal werd in Jeruzalem voor mijn ogen een vrouw door haar broer vermoord. Later kwam ik erachter waarom ze vermoord werd. Zij had ruzie gehad met haar echtgenoot en was naar haar broer gegaan om er te wachten tot de zaken wat gekalmeerd waren; haar echtgenoot kwam langs om de omheining te herstellen en ze ging opnieuw naar huis met hem, maar omdat ze vergeten was om haar broer toestemming vragen om te mogen vertrekken, volgde hij haar en doodde haar op straat.
Hanan Ashrawi: 'Spreken is zilver, zwijgen is goud'
De Palestijnse Autoriteit onderhoudt zwakke wetten in haar wetboeken, wetten die criminelen beschermen die vrouwen lastigvallen en vermoorden. Ze handhaven deze wetten die discrimineren tussen mannen en vrouwen omdat alle mannen, of althans de meesten onder hen, zelf betrokken zijn bij deze misdaden en ze zichzelf aldus beschermen tegen vervolging en straf.
Zelfs Hanan Ashrawi, die zichzelf uitgeeft als een soort vrouwelijke hoop in de Palestijnse politiek, blijft angstvallig zwijgzaam en vermijd de kwestie van incest en eerwraak in Palestina te berde te brengen, omdat ze veel te goed wordt betaald door de kliek die deze misdaden door de vingers ziet. Als christen met een Israëlisch paspoort zou ze teveel kunnen verliezen als ze dit onderwerp ter sprake zou brengen en ik weet van een geval waarin zij weigerde om zich uit te spreken over een zaak waarin een christelijke vrouw door haar familieleden werd vermoord. [letterlijk dus: ‘Spreken is zilver, zwijgen is goud’]
Bron : Victims of Incest and Abuse in Palestine door Kawther Salam van 11 juni 2009, vrij vertaald en bewerkt door Brabosh op 29 oktober 2009; Human Rights Watch Report – November 2006 Volume 18, No. 7(E) : A Question of Security Violence against Palestinian Women and Girls; Daniel Pipes Org: Strange Sex Stories from the Muslim World door Daniel Pipes van 9 april 2009, updated 7 oktober 2009; AINA: Palestinian ‘Honor’ Killings on the Rise van 19 januari 2006
