Dagelijks archief: 13 september 2009

Human Rights Watch topmedewerker Marc Garlasco verzamelaar van nazi-memorabilia

Onder de bijnaam Flak88 speurt HRW Marc Garlasco het internet af naar nazi-memorabilia

Onder de bijnaam Flak88 speurt HRW topmedewerker Marc Garlasco het internet af naar nazi-memorabilia

De veel omstreden ngo Human Rights Watch is andermaal in opspraak gekomen, deze keer door één van haar topmedewerkers Marc Garlasco die in zijn vrije tijd een hevige verzamelaar van nazimemorabilia blijkt te zijn. Op het internet is hij bekend onder de bijnaam Flak88 en actief als handelaar in foto’s, badges, onderscheidingstekens en medailles van het Duitse en het Amerikaanse leger. Als ‘militaire expert’ heeft hij voor Human Rights Watch verschillende kritische rapporten geschreven over de betrokkenheid van Israël in het Midden-Oostenconflict. Zijn passie voor nazi-parafernalia en zijn harde kritiek op de Israëlische staat lijkt geen toeval te zijn.

Marc Garlasco, die een T-shirt draagt met het IJzeren Kruis, op het Duitse Combat Awards forum. Het IJzeren Kruis staat officieel symbool voor het Keizerrijk Duitsland van 1879 to 1915

Marc Garlasco, die hier een T-shirt draagt met het IJzeren Kruis, op het Duitse Combat Awards forum. Het IJzeren Kruis staat officieel symbool voor het Duitse Keizerrijk dat bestond van 1879 to 1915

Garlasco, die aanvankelijk op het Pentagon werkte, is de kleinzoon van een Duitser die tijdens de Tweede Wereldoorlog tegen de Amerikanen en Russen kampte. Hij bestrijd thans vurig elke nazisympathie, maar dat blijkt niet op het net. Zo doet Flak88/Marc Garlasco op het Duitse Combat Awards forum onder andere de volgende uitspraak: “That is so cool! The leather SS jacket makes my blood go cold it is so COOL!”. Wel ja, geen Nazi-sympathieën, dus. Zijn bijnaam Flak88 kan natuurlijk verwijzen naar het afweergeschut dat 88mm bedraagt, dat is waar. Echter gelet op de SS o so cool jacket-uitspraak kan die 88 ook ‘HH’ oftewel Heil H!tler betekenen. De letter ‘H’ is de 8ste letter van het alfabet en ’88′ wordt door neonazi’s gebruikt als toevoeging om hun sympathie voor de nazi’s aan te duiden. In Marcs geval is dat een reële mogelijkheid. Ironisch dat iemand wiens werk eruit bestaat de staat Israël te bashen onder het mom van de mensenrechten, sympathie heeft voor een ideologie die zich tot doelstelling had gemaakt de bevolkingsgroep uit te roeien die nu de staat Israël tot bloei gebracht heeft.

Het ergste van al is dat niemand zich nog verbaast omdat Human Rights Watch alle geloofwaardigheid reeds lang geleden heeft verspeeld. Het is een corrupte, partijdige en oneerlijke organisatie die zich gespecialiseerd heeft in Israël-bashing. Vanuit die positie kijkt de organisatie graag de andere kant op als het gaat om echte schendingen van de mensenrechten elders in de wereld. Er zijn wel duizenden woorden nodig om de obsceniteit van Human Rights Watch te beschrijven. Een voorbeeld: eerder dit jaar bezocht HRW de theocratische staat Saoedi-Arabië. Iedereen herinnert zich nog wel dat 15 van de 19 terroristen die de WTC torens op 11 september 2001 in de as legden, Saoedi’s waren. Vermits Saoedi-Arabië in die tijd een bondgenoot was (en nog IS) van de Verenigde Staten, besliste de toenmalige Bush-regering maar om de ‘verkeerde’ staat (Irak en later Afghanistan) binnen te vallen. Juist.

Waren deze ‘mensenrechtenactivisten’ van Human Rights Watch in het voorjaar dan in Saoedi-Arabië om kritiek te leveren en rapporten te schrijven over de systematische schending van de mensenrechten door het regime inbegrepen de brutale vrouwenonderdrukking en hun virulente homofobie? Nee hoor! Ze waren daar om fondsen te werven voor hun HRW-organisatie om hun Israël-bashing fonds te spijzen. Enkele maanden na hun bezoek aan de Saoedi’s brachten zij een zoveelste vervalst rapport over Israël uit, dit keer geschreven door een man die openlijk het bloedbad tijdens de Olympische Spelen van München ondersteunde.

Bronnen: Independent Media (IMRA): The dark side of the anti-Israel expert door Amit Cohen, Ma’ariv, van 9 september 2009; De Dagelijkse Standaard: Heil Human Rights Watch van 12 september 2009 en Human Wrong Watch van 15 augustus 2009; Jerusalem Post: ‘HRW expert collects Nazi memorabilia’ door Herb Keinon van 9 september 2009; Mere Rhetoric: Marc Garlasco – Is HRW’s Anti-Israel Investigator A Nazi-Obsessed Collector? van 8 september 2009; NGO Monitor: Expert or Ideologues?: HRW’s Defense of Marc Garlasco’s Nazi Fetish van 10 september 2009; Harry’s Place: HRW’s Marc Garlasco: “Leather SS Jackets Are So Cool” door Lucy Lips van 10 september 2009; Marc Garlasco biografie op Wikipedia.eng; Human Rights Watch Profile – Marc Garlasco Senior Military Analyst, Emergencies; Israpundit: The Incredible Marc Garlasco door Jerry Gordon van 15 juni 2006; Commentary Magazine: Marc Garlasco and SS Chic door Noah Pollak van 10 september 2009; Solomonia: Human Rights Watch’s Marc Garlasco a Nazi-Phile van 8 september 2009; Atlas Shruggs: Human Rights Watch Marc Garlasco is a Nazi Lover door Pamela Geller van 8 september 2009; Human Rights Watch: Protecting Civilians: Military Expert Marc Garlasco van 11 september 2009 en Responding to Accusations door Marc Garlasco van 12 september 2009

Israëlische film ‘Lebanon’ wint Gouden Leeuw op Filmfestival van Venetië

lebanon

De 47-jarige Israëlische regisseur Samuel Maoz (afb. rechts) heeft zaterdag 11 september 2009 op het 66ste filmfestival van Venetië de Gouden Leeuw voor de Beste Film gewonnen voor zijn debuutfilm “Lebanon”. De Leeuw is de hoofdprijs van het oudste filmfestival ter wereld. Het gaat om een autobiografische film die de gruwel van de oorlog van binnenin een pantserwagen toont.

maozSynopsis: Juni 1982 tijdens de Eerste Libanon Oorlog. Een eenzame tank en een peloton parachutisten krijgen de opdracht om een vijandige stad op te sporen – een eenvoudige missie die spoedig verandert in een nachtmerrie. De vier leden van de tankbemanning bevinden zich in een gewelddadige situatie die zij niet kunnen bevatten. Gemotiveerd door angst en het fundamentele instinct om te overleven, proberen ze wanhopig om zichzelf niet te verliezen in de chaos van de oorlog.

Bijna de hele film speelt zich dan ook af in het binnenste van een tank om de sfeer van claustrofobie en schrik die een jonge Israëlische soldaat voelt tijdens de Libanonoorlog over te brengen op het publiek. Regisseur Maoz heeft er 25 jaar over gedaan om zijn trauma, dat hij opliep toen hij als jonge soldaat bij het IDF diende tijdens de invasie, te verwerken. Een aangrijpend document dat het midden houdt tussen een film en een documentaire.

Samuel Maoz: “Ik draag de prijs op aan de duizenden mensen ter wereld die zoals ik veilig en wel uit de oorlog zijn gekomen. Zij stellen het klaarblijkelijk goed, zij zijn getrouwd, ze hebben kinderen. Maar in hun binnenste hebben ze moeten leren leven met hun pijn”, zei de regisseur toen hij zijn prijs in ontvangst nam.

Bronnen: La Biennale di Venezia 2009: Golden Lion for Best Film: Lebanon by Samuel Maoz van 12 september 2009; VOA News: Israeli Film On ’82 Lebanon War Wins Venice Prize door Sabina Castelfranco van 12 september 2009

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 224 other followers