Dagelijks archief: 8 september 2009

‘Leaver dea as slaef’

(‘Liever dood als slaaf’)
door Wiesje de Lange

Het is een internationale sport, waarbij de een de ander tracht te overtreffen, landen elkaar de loef pogen af te steken: het knevelen van Israël. Hoewel “Israël” dagelijks over politieke tongen gaat heeft die bezigheid met politiek weinig te maken. Eenvoudig heeft men een uitlaatklep gezocht en gevonden voor HNA (Het Nieuwe Antisemitisme), een vorm ervan die doorgaans hypocritisch wordt gehanteerd. Men bestempelt het schijnheilig met “anti-Israëlische kritiek”, met “anti-zionisme”, met anti-vele ismen waar men “de Joden” (allemaal hetzelfde, een grauwe, gelaatloze massa) mee vereenzelvigt/vereenzelvigde. Waren zij geen kapitalisten, socialisten, communisten waar men dan nog het woordje “post” aan vast kan plakken. Dat staat intellectueel en geeft nog een dekmanteltje voor HNA. Een ander, aardig gevonden addertje in het antisemitische gras, meestal gehanteerd door een Israël-onvriendelijke Moslim is het poneren dat hij toch geen antisemiet kan zijn, nee, hij is toch zelluv een Semiet? Dit is irriterende geschiedvervalsing.

Antisemitisme is een term aangemunt door ene Marr (in het Hebreeuws betekent dat “bitter”). Deze Wilhelm leefde in de negentiende eeuw en presenteerde ons zijn term voor Jodenhaat: antisemitisme. Met Moslims hield Wilhelm Marr zich totaal niet bezig. De Shemiem/Semieten, dat waren voor unserer Wilhelm die Juden.

Wij moeten de geschiedenis herhalen, net zo lang tot we er iets van leerden. Dat zien we al in de Bijbelse plagen over Egypte. Weer en weer en weer, totdat de Pharao het begrepen heeft. Wij zagen al zo vaak het scenario, opnieuw uit de kast gehaald waar het netjes werd bewaard. Met een mottenballetje.

Bij HNA horen de zedenpreken (compleet met waarschuwvingergezwaai). Israël dient zich netter te gedragen, niet zoveel lawaai te maken met vliegtuigen, kanonnen, geweren. Geweren? Israël mag hoogstens schieten met ene proppenschieter en dan nog voorzichtig. Zedenpreken over de zielige vijanden van Israël die toch echt hun raketjes af moeten schieten, en daarin niet steeds gedwarsboomd moeten worden, kennen zij niet genoeg frustraties en kijk nu toch eens, wat een rommel Israël maakte, tot in Irak toe waar van die kernreactor enkel puin overbleef, idem in Syrië (fluister, fluister) en nu praten ze weer over dat ding in Iran. Israël, kortom mag zich niet verdedigen, niet met bommen, zelfs niet met een anti-moord-beschutting. Vraagt U het maar aan Noorwegen. Ook moet Israël de Hamas rustig tunnels laten graven opdat de heren hamassers meer Israëli’s zullen kunnen ontvoeren door dat griezelige labyrint terwijl schieten op Hamas-schutters uiteraard afgekeurd moet worden. Zelfs..zelfs bestaan HNA-ers het beschuldigend te wijzen op de gepantserde tractoren van Israël. Het staat immers zo onvriendelijk? Discriminerend?

Hoogtepunt van dit tijdverdrijf kwam na de zesdaagse oorlog toen de verslagen Arabische legers eisten dat Israël: a. de slagvelden op zou ruimen en b. DE SCHADE HERSTELLEN zou, d.w.z. de verbrande vijandige tanks, vliegtuigen etc moest vervangen door gloednieuwe made in Moskou. Het zedenpreken is een pandemie. Wanneer er ergens een land is dat er niet aan mee doet dan bied ik dat mijn diep gemeende verontschuldigingen.

Van preken naar sancties is een klein stapje. Landen bestaan het om Israëlische militairen te behandelen als oorlogsmisdadigers. Daarmee de bewegingsvrijheid belemmerende van infatsoendelijke, dappere vaderlanders met dat blauwe paspoort, verlucht met de Zevenarmige Tempelkandelaar. Onschuldige Israëlische bedrijfstakken worden geboycot onder het uiten van wilde verdachtmaking. Dadels groeiden aan gekaapte (nee, niet “gekapte”) bomen, elektronische instrumenten worden ook aangewend bij verdediging tegen moordaanslagen via die schutting, bespottelijk en insinuerend “verheven” tot “Muur”. Legertjes antisemieten marcheren supermarkten binnen en vernielen daar kalm en doorgaans onbelemmerd (bevroren van angst kijken d’anderen toe) uit Israël afkomstige producten.

Mijn eigen, tamelijk onbetrouwbare onderzoek wees uit dat de Judea/Samaria-kwestie boven aan de knevellijst staat. De “illegale bezetting” van die landstreken maakt al wat een Joodse Israëli er doet, zelfs een biertje drinken in een café in Samaria tot “illegaal”. Illegale bezetting? Dit houdt in dat de zesdaagse oorlog van 1967 een legale “maatregel” was van een x aantal Arabische landen en Israël’s verzet ertegen dus illegaal. Jordaanse verovering der streken (in 1948) was “legaal” maar Israëlische, in 1967 is dat niet. Snapt U? Nee, ik ook niet. Israël moet geen oorlogen voeren, moet het vijanden niet zo lastig maken, moet zichzelf de handboeien omdoen hetgeen een hoop last bespaart, last waar de beul van Auschwitz, ene Hoess zo over zeurt in zijn dagboek.

Krankzinnige gevolgen heeft dit alles. De wereld, bijna omkomende in economische, politieke, militaire crises boomt (legale bomen) over huisjes op ene westbank. Huisjesbouwen mag zolang men geen Jood is. Netanjahoe kwam nu met een zo ingewikkelde clausule dat het eigenlijk niet meer te volgen is, vanzelf de bedoeling. Israël gaat alles bevriezen maar eerst nog gauw wat bouwen en bevriezen enkel wanneer de Arabieren Israël niet lastig vallen want dan wordt het weer zo heet onder Israël’s voeten dat alles ontdooit en….enfin. Het is immers allemaal niet ernstig bedoeld ? Waarom ons druk maken?

Spreekt het niet vanzelf dat HNA zich ook werpt op willekeurige al dan niet vermeende Joden die immers de dragers zijn van alle zonden bedreven door iemand van hun “ras”? Heel laf worden de incidenten door overheden vaak niet aangemerkt als antisemitisch. Dat meneer/mevrouw er zo Joods uitzag had niets te maken met het molest. Het was eenvoudig baldadigheid van wat “jongeren”. Vergoelijkende glimlachjes. Waarom? Oh, Joden zijn ongevaarlijke, vredige mensen, het zijn de “jongeren” waarvoor men op moet passen. En “oppassen” betekent voorlopig net doen of je neus bloedt. Tot wanneer? De houding brengt mee dat men te laat naar de verdedigingswapenen grijpt. De neusbloedingen worden dan zeer ernstig, wellicht hopeloos.

'Leaver dea as slaef' (Fries' voor liever dood als slaaf). Monument ter herdenking aan de Slag bij Warns in 1345. Beeldspraak: Israël dat, als een koppige kei op eigen bodem, ergens in het Midden-Oosten ligt

Hoe toch is het mogelijk dat sterke volken verenigd in een pakt (De EU) met elkaar door de knieen gaan voor geweld, een zeventig jaren nadat zij dat zo duur bekochten. Niets geleerd? Hoe toch kan een heel continent zichzelf wijsmaken dat het hier enkel om Israel gaat? Het gaat om waarheid en leugen, om vechten tegen of knielen voor een macht die slaven wil maken van vrije mensen. Ergens las ik over een Fries gezegde dat vertaald luidt:”beter dood dan slaaf”. Ik zou heel blij zijn met de Friese vertaling, zal intussen een Hebreeuwse versie geven die luidt:”lamoet o lachbosh et hahar”, sterven of de berg veroveren. En die berg? Dat is de anti-Sinaï-berg, een monster van een uitstulping, een natuurlijke toren van Babel. Het is de “berg” die Israël veroveren moet om niet onder te gaan in dat riool van HNA. Angst voor tirannen, terugschrikken voor verzet ertegen schijnt samen te gaan met haat tegen Israël. Een volk immers met een G’d die hen het symbool maakte voor bevrijding van slavernij, van strijdbaarheid, van nimmer opgeven te vechten om “de berg te veroveren” waarvan de naam “Israël” getuigt (Genesis 32, “gij streed met G’d en mens en overwon”). Angst voor de verschrikkelijke boeman, Nasrallah of een Europese uitgave, angst baart HNA, baarde ook het oude. Wie slavernij verkiest boven het gevecht zal zich kennelijk op Israël werpen zolang dat geen risico meebrengt. Geen risico meebrengt. Kwam men aldus in het gevang dan zou meteen geheel ons milieu veranderen. Zachte lentewinden waar thans stormen woeden.

Er wordt geen “werk gemaakt” van klachten over HNA; de stank maakt ons onbelemmerd misselijk. Het riool van HNA. Men wil er zich als instinc(k)tief verre van houden maar het moet toch gezuiverd worden opdat grond, lucht, water niet verontreinigd geraken.

Leugenachtige verdachtmaking, valse voorstelling van zaken aangaande Israël worden nog weerlegd in kranten, Weblogs waar men elkaar op den duur bijna gaat kennen, althans de namen/aliassen. Vandaag gebeurde het mij dat een redakteur op mijn reactie zich zo maar persoonlijk tot mij richtte in een e-mailtje waar hij schreef dat hij “die troep” –door mij gehekeld – had verwijderd van zijn Weblog hetgeen mij intens verheugde. Om het familiaire hiervan maar vooral om de ontmoeting met een weldenkend mens, iemand die met zijn eigen Jacobsladder het riool uitbaggert. Ja, lacht U maar, Bijbelvasten. Jacob en Israël. Vanzelf is dit een uitzondering, doorgaans worden de Israëlverdedigers onbeheerst aangevallen door de haters. Met verschrikkelijke termen die ik niet zal herhalen. Haat is niet in te dammen, als een vulkaan barst het door de korst van hun beheersing heen. En het geschreven woord voedt daden, een betoog is overbodig. Zeventig jaren geleden zagen we “de film” immers?

Na die “film”? Een gekneveld Israël was niet meer, is niet meer, niet op Europese grond, enkel IN die grond, levende resten van dat volk zijn in verschillende stadia van migratie. Maar als in de dagen van de Pharao, ook van Rome en andere wereldveroveraars bestaat er de achtervolging. Van hen die niet herinnerd willen worden aan hun eigen menselijke waardigheid door dat symbool genaamd “Israël”.

door Wiesje de Lange

Christenen voor Israel – Patroonstraat 1 – P.O.Box 1100 – 3860 BC Nijkerk – The Netherlands
Tel. +31-33-2458824 – Fax +31-33-2463644 – www.christenenvoorisrael.nl