Dagelijks archief: 5 september 2009

“Ik heb niks tegen de Joden maar wat zij doen in Israël, is erger dan de nazi’s.” Zo begint het sterotiepe betoog van een kritikaster van de soevereine staat Israël [zie Wanneer kritiek op Israël een ritueel wordt] TELKENS dat er wat gebeurt in Israël worden in de landen van de Westerse wereld synagogen onteerd, Joodse winkels en handelszaken beklad, de ruiten ingegooid of in brand gestoken, Joden worden aangevallen op straat, alle clichées en vooroordelen van de voorbije eeuwen over Joden zoals de Joodse ‘samenzwering’, ‘Zionistische’ of ‘Joodse Lobby’, ‘alle Joden zijn rijk’, ‘de Joden domineren de media’ enz., worden weer met veel passie en overtuiging uit de kast gehaald. Maar nog altijd noemen ze zich geen antisemiet maar “een goedbedoelende criticus van de Joodse staat die zich bekommert om het lot van de [door de Joden] verdrukte moslimarabieren in Palestina.”

Cursus antisemitisme. Les 1: 'Stop met die naïeve nonsens, ik ben een antisemiet en de Jood is mijn eeuwige vijand'

Met tienduizenden tegelijk komen ze op straat, niet zozeer om te betogen voor het lot van hun Palestijnse ‘broeders’, die ze pertinent terroristen weigeren te noemen maar wel ‘verzetsstrijders’ die ageren tegen het Israëlische ‘disproportionele’ geweld dat de staat zou gebruiken om haar Joodse burgers en haar territorium te beschermen tegen voortdurende terroristische aanslagen vanuit Gaza, Libanon en van de Westelijke Jordaanoever. Slogans als ‘alle Joden aan het gas’, ‘van de Jordaanrivier tot aan de aan de zee, Palestina moet weer vrij [van Joden] worden’, gevangenissen waar Arabische terroristen worden gevangen gehouden worden concentratiekampen genoemd, Israëlische vlaggen met de Davidster worden publiek verbrand, de holocaust in Gaza is erger dan wat met de Joden tijdens WOII gebeurde, de holocaust wordt in vraag gesteld en/of geminimaliseerd, anderen beloven de Joden een ‘echte’ holocaust [de vorige was een uitvinding van de Joden om naderhand veel geld te verdienen], Israëlische soldaten worden Gestapo’s genoemd en de Israëlische regering zou compleet uit nazi’s bestaan. Maar nog altijd noemen ze zich geen antisemieten.

Zionisten, Joden, Israëli’s, Israëlieten of in omgekeerde volgorde, ’t is allemaal één pot nat, het wordt allemaal in één zin gezegd en door elkaar opgenoemd als het over het Israëlisch-Arabisch conflict gaat. Of het hun wat kan schelen dat die aanduiding van Joden in het Midden-Oosten simpelweg synoniemen zijn voor elkaar [elke Jood is een Zionist en andersom. Basta!’] en de termen door elkaar of samen gebruikt worden zoals je poes tegen kat zegt en andersom, zal hen hier in het Westen worst wezen. Tenslotte geef het maar toe beste antisemiet, “wat de Joden hier [in het Westen] aan repercussieacties overkomt, dat hebben ze toch maar louter aan zichzelf te danken, hadden ze maar het land van de Palestijnen niet moeten afpakken.” Waar zou je je dan nog schuldig over voelen? Nog steeds weigeren ze zich antisemiet te noemen, maar ze zouden moeten weten dat in het Midden-Oosten ‘antisemiet’ al eeuwenlang een eretitel is.

Beste antizionisten in de wereld. Wat is er mis mee om je tegelijk ook maar antisemiet te noemen en jezelf eindelijk je geweten kan sussen zodat je in de volle overtuiging kan aansluiten bij de miljoenen latente of openlijke Jodenhaters van de oudste organisatie van de wereld, met name de Internationale Club voor Antisemieten van de Wereld, met haar HQ in het Midden-Oosten? Waarvoor zijn jullie bang? Is het een vies woord misschien? Of last van een slecht geweten dat je tot het besef komt dat je al mensen [Joden] bij voorbaat in je hoofd discrimineert en stigmatiseert nog voor je ooit de eerste Jood gezien, gesproken of ontmoet hebt? Wat mij betreft zijn mensen die het bestaansrecht van de Joodse staat Israël in vraag stellen, notoire antisemieten.

Diegenen die nog altijd twijfelen of ze antisemiet zijn wanneer ze zich tegen de Joodse staat keren moeten de woorden van mensenrechtenactivist Dr. Martin Luther King Jr. Uit 1968 maar weer in gedachten nemen: “Wanneer mensen Zionisten bekritiseren bedoelen ze de Joden, dat heet dan antisemitisme. [..] Vrede voor Israël betekent veiligheid en we moeten al het mogelijke doen om haar bestaansrecht  en haar territoriale integriteit te beschermen. Ik zie Israël als de voorpost van de democratie van de wereld, als een prachtig voorbeeld wat gedaan kan worden, hoe woestijngebied kan veranderen in een oase van broederschap en democratie. Vrede voor Israël betekent veiligheid en die veiligheid moet werkelijkheid worden.” [“When people criticize Zionists, they mean Jews, You are talking anti-Semitism. [..] Peace for Israel means security, and we must stand with all our might to protect its right to exist, its territorial integrity. I see Israel as one of the great outposts of democracy in the world, and a marvelous example of what can be done, how desert land can be transformed into an oasis of brotherhood and democracy. Peace for Israel means security and that security must be a reality.”]