Dagelijks archief: 2 september 2009

Dit opiniestuk, vertaald uit het Arabisch naar het Engels als ‘They came by sword and will go by the sword‘ (en aldus naar het Nederlands door Brabosh) is een Arabische kritiek op Hamas, Fatah en de Palestijnse Autoriteit, geschreven door de Palestijnse auteur Mohammad Khaled, die momenteel in Aboe Dhabi woont, de hoofdstad van de VAE (Verenigde Arabische Emiraten).

Hoewel duidelijk anti-zionistisch, maakt hij zich hier als anti-Israël activist ernstig zorgen over het imago dat de islam over de ganse wereld heeft gegenereerd door radicale fundamentalistische islamistische terreurgroepen zoals Hamas. Hamas, dat in januari 2006 in Gaza met een nipte meerderheid de verkiezingen had gewonnen,  veroverde in de zomer van 2007 met geweld de macht over de Gazastrook en joeg meedogenloos Fatah en de rest van de oppositie over de kling en wie niet tijdig kon vluchten werd achter de tralies gegooid.

Doordrenkt van bloed en geweld, blijken de eerste slachtoffers van de islamistische repressie in de eerste plaats altijd hun eigen volk te zijn en dat met de vrouwen op kop. Merkwaardig breekt hij hier een lans voor vrouwenrechten in de islam en ‘betreurt’ tezelfdertijd de bloedige religieuze en ideologische strijd van de islam jegens de islam i.p.v. te strijden tegen wat hij de ‘zionistische vijand’ heet. De gekende natte droom van  miljoenen moslims over de hele wereld, met name de stichting van het Islamitische Emiraat Palestina op de puinhopen van de Israëlische staat, lijkt aldus verder weg te zijn dan ooit. Even ‘s mans antizionisme ‘negeren’ en kijken wat hij nog meer te zeggen heeft. Zo hoor je het ook nog eens van een ander en deze keer uit de pen van een Palestijn.

Ze kwamen door het zwaard en zullen door het zwaard vergaan

door Mohammad Khaled

Plato zei: “Een van de straffen van het niet deelnemen aan de politiek, is de controle over je lot overlaten aan minderwaardige individuen.”

Hoewel het Palestijnse volk, mannen, vrouwen en kinderen zich wel met de politiek inlaten, zijn ze gedoemd om te worden gecontroleerd door groepen die daar helemaal niet voor geschikt zijn. Fatah is een ‘nationale bevrijdingsbeweging’, die vervuild is door financiële corruptie. Hamas is een religieuze beweging die ideologisch corrupt is. Tijdens de afgelopen verkiezingen [januari 2006 in Gaza] werden de Palestijnen van Fatah afgestraft vanwege de corruptie en in het falen ‘in het managen van de strijd’ tegen de zionistische vijand. Corruptie van de ideologie en het negeren van Hamas leidde tot het plegen van een ongekende actie in de politiek, met name een militaire staatsgreep tegen haar eigen regering. De vlaggen van Palestina werden van de overheidsgebouwen verwijderd en vervangen door de vlaggen van Hamas die tegenwoordig de skyline van Gaza [ont]sieren (in plaats van de vlaggen te hijsen boven Tel Aviv!). Is Hamas dan een Palestijnse Taliban geworden?

Hamasstrijders slaags met Fatah politie in Gaza, zomer van 2007

In een overwinning die veel erger is dan een nederlaag, verheffen onbekwamen hun stemmen om de stichting van een islamitische staat in Palestina uit te roepen. In Libanon onderhandelt de islamitische Fatah over een islamitische emiraat in Tripoli. Twee islamitische staten zullen worden opgericht in twee seculiere staten. Palestina en Libanon. Wat voor soort destructieve geesten heeft Bin Laden uitgevoerd? Islam tegen het christendom en tegen het Jodendom. Al Absi en zijn meester Al Zarkawi. Soennieten tegen sjiieten. De soennieten van Hamas tegen andere soennieten. Het is de islam tegen de islam.

De vroege Arabieren presenteerde de mensheid een geniale uitvinding die de basis legde voor alle wetenschappen: [het cijfer] nul. De latere Arabieren verwijderden de nul en zetten zich in de plaats [van de nul]. De islamisten delfden er een bodemloze bron onder. Met hun hersenen leven ze nog in de middeleeuwen en met hun lichamen in de 21ste eeuw. De gewone burger moet een klacht neerleggen bij de procureur-generaal tegen al diegenen die vanuit de middeleeuwen stiekem de tijd van het modernisme zijn binnen geslopen, een tijd van uitvindingen en wetenschappelijke revolutie en de gelijkheid van alle mensen, mannen en vrouwen, zonder enig voorbehoud en zonder onderscheid naar huidskleur, geslacht, godsdienst of persoonlijke overtuiging.

Het is de tijd die aan de vrouwen de volledige vrijheid geeft, zonder enige discriminatie of verrotte mannelijke ketterij over de biologische verschillen tussen man en vrouw, die vanaf de geboorte de vrouw als minderwaardig probeert voort te stellen en de absolute superioriteit van de man vast te leggen. Vorige week was er een optocht van vrouwen in Gaza onder leiding van vrouwen die actief zijn op het gebied van pers en media. Ze protesteerden tegen de voortdurende bedreigingen die ze krijgen vanuit de hoek van radicale islamisten. Zij dreigden de vrouwelijke journalisten het hoofd af te snijden als ze hun hoofd niet bedekten met de hijab. De Marokkaanse schrijfster Fatima Marnissi had gelijk toen ze zei dat de hijab geen deel is van de kledij, maar een manier om mensen op het werk te scheiden of te classificeren.

In Gaza, net zoals in Afghanistan, beweren islamitische fundamentalisten dat de normale plaats voor de vrouw in de keuken is en dat het haar plicht is om de man te voeden en op hem blijft wachten in de slaapkamer om zijn kinderen te broeden. Hun sociale leider zei: “als je naar je vrouw gaat, vergeet dan niet de stok mee te nemen.” Hun uitverkoren gouverneur is de kalief en de beul die de dozen met de stembrieven van de verkiezingen laat verdwijnen op de bodem van de zee.

In Libanon werd er een crisis uitgelokt door een bende die behoorde tot Al-Qa’eda. De naam van de bende is Fatah van de Islam en wordt geleid door Shaker al-Absi (afbeelding rechts). Wie is die man? Hij werd ter dood veroordeeld in Jordanië. Hij vluchtte naar Syrië en werd opgepakt en veroordeeld tot tien jaar in de gevangenis. Na een verblijf van vier jaar werd hij vrijgelaten door een geheime overeenkomst met de Syrische autoriteiten. Jordanië heeft Syrië gevraagd om hem uit te leveren, maar dat heeft Syrië geweigerd. Hij ging naar Irak en werd opgeleid door zijn meester Abu Musab al-Zarkawi. Later kwam hij terug uit Irak en drong met zijn bende naar Libanon tot in Damaskus. Hij begon een crisis met catastrofale gevolgen toen hij het Libanese leger aanviel. Zijn doel was om een islamitisch emiraat op te richten in het noorden van Libanon. Helaas, veroordeelde geen enkele van de islamitische groepen in de regio zijn daden met duidelijke en luide stem (noch de Moslim Broederschap, Hamas, Islamitische Jihad, Hezbollah, Ahbash, Jundi Sham, Zwaarden van de Islam, enz.) Een kordate beslissing werd door het patriottische en dappere Libanese leger genomen om – zonder onderhandelingen of vertragingen – deze bende te vernietigen.

Het Libanese leger telde vele slachtoffers en doden van gemartelde soldaten. Deze bende en hun aanhangers plaatsten de bewoners van het Palestijnse vluchtelingenkamp langsheen de Albaredrivier in een zeer moeilijke en pijnlijke sociale en politieke situatie. Maar al de Palestijnen in Libanon steunden het Libanese leger en ze vervloekten hardop deze bende huurlingen met hun boosaardige doelstellingen. Wanneer je een fout maakt, biedt je je excuses aan. Wanneer je een dwangmatige daad stelt moet je dat jezelf verwijten. Wanneer je een zonde pleegt kan je tot inkeer komen. Maar die mensen zouden zich nooit excuseren, noch zichzelf de schuld geven of berouw tonen. Doodgravers doen dat niet.

Hun acties zijn niet eerlijk. Ze hebben een oneerlijke agenda. Ze vechten oneerlijke gevechten op de verkeerde plaats en op het verkeerde ogenblik. De geschiedenis vertelt ons dat degenen die kwamen door het zwaard door het zwaard zullen ondergaan.

Bron: Middle East and Terrorism: They came by sword and will go by the sword door Mohammad Khaled van 30 december 2007, vrij vertaald en bewerkt door Brabosh; Mohammad Khaled is een Palestijnse schrijver die momenteel woont in Aboe Dhabi, de hoofdstad van de VAE (Verenigde Arabische Emiraten)