Het enige doel van Irans nucleaire ambities: Israël fysiek van de kaart vegen
Drie recente editorialen in de belangrijkste kranten van Iran, Kayhan en Jomhouri-e Eslami, geven een gedetailleerd inzicht van de positie die Iran inneemt ten aanzien van het Amerikaanse vredesplan zoals het door de regering van Barack Obama wordt gepresenteerd. Hierin wordt aangevoerd dat de VS en Israël de Palestijnen dwingen om een plan te accepteren dat enkel hun eigen belangen waarborgt en anderzijds de Palestijnse minderwaardigheid bestendigt, door het activeren van de Amerikaanse en Israëlische proxy’s in de regio – dat wil zeggen, de Egyptische president Hosni Moebarak en andere Arabieren uit het zogeheten ‘bemiddelingskamp.’
Jomhouri-e Eslami roept de Palestijnen op om hun weerstandfront te versterken en niets minder te accepteren dan de vernietiging van Israël, dat zij ‘een doel binnen handbereik’ noemen. Kayhan beweert dat “de Arabieren in de bemiddeling in het voordeel staan’ en haalt terzelfdertijd uit naar “die hypocrieten binnen de [islamitische] natie”, “die samen werken met de zionistische-Amerikaanse versie van de vrede door het geven van het groene licht aan de Amerikanen.” De krant voegt eraan toe dat “de vrede – volgens de Arabische of de Amerikaanse formule – neerkomt op de erkenning van het gewelddadige en kunstmatige zionistische regime”, en schrijft dat “dit regime, tenzij dat het volledig wordt uitgeroeid van de politieke kaart van de regio, er in het Midden-Oosten geen vrede mogelijk is.” [Kayhan van 1 augustus 2009]
In een andere editoriaal roept Kayhan de moslimwereld op om niet deel te nemen aan de gesprekken met de Verenigde Staten en de Zionisten die normaal plaats starten in september 2009, in samenspraak met de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, met de opdracht om het vredesplan van de VS voor het Midden-Oosten te bediscuteren. De krant herhaalt dat “een oplossing [in het Midden-Oosten] enkel kan bereikt worden door de volledige vernietiging van het Zionistische regime, dat de bron is van alle onveiligheid in de regio”, en dat “de oprichting van twee aparte staten, een Palestijnse en een Zionistische, hetzelfde zou zijn als de totale verplettering van de rechten van het Palestijnse volk, eerder dan dat het hun rechten zou brengen.” Kayhan stelt ook dat “”het conflict [tussen de VS en Israël] niet echt is, maar slechts een vervalsing met het doel om de Arabieren in het verzoeningskamp te misleiden.” [Kayhan van 22 augustus 2009. Majlis spreker Ali Larijani zei in dezelfde geest dat het vredesplan zoals dat werd opgesteld door Obama niet eens met één van de fundamentele rechten van de Palestijnen rekening houdt, en roep de islamitische landen om op hun hoede te zijn voor deze misleiding. ISNA van 25 augustus 2009.]
Hierna volgen enkele uittreksels en citaten van de redactie uit het Iraanse dagblad Jomhouri-e Eslami:
- “Vrede – of dat nu volgens de Arabische of de Amerikaanse forumule is – komt neer op het erkennen van het gewelddadige en kunstmatige zionistische regime.”
- “De officiële Palestijnse erkenning van het zionistische regime door de Palestijnen is de meest gekoesterde droom van Israël. Het zou de doodsteek betekenen van het streven naar een Palestijnse staat, door eeuwige legitimiteit te verlenen aan het zionistische regime en de basis leggen voor de verwezenlijking van haar expansionistische doelstellingen in het Midden-Oosten.”
“De zionisten waren dicht bij het vervullen van deze aspiraties aangekomen waarmee Yasser Arafat heeft ingestemd, door middel van een schandelijke overeenkomst [dwz de Oslo-akkoorden], door [het artikel over] de strijd tegen de zionisten op te heffen uit het Palestijnse handvest. Maar het Palestijnse volk bleek niet bereid om te berusten in deze schande en, naar het voorbeeld van de Islamitische Revolutie, heeft het nooit opgehouden met het zionistische regime te bestrijden en keerde zich [voor die oplossing] tot de islam.”- “Yasser Arafat werd de gevangene van de vuile spelletjes van de zionisten, de Amerikanen en de Europeanen. Hij stierf nadat hij de macht over het Palestijnse volk had verloren en ontdaan werd van al zijn overwinningen in het verleden als een vechter.”
- “Als bemiddelaar voor de zionisten, bevind [Egyptisch president] Hosni Moebarak zich in dezelfde hachelijke positie [als Arafat] – maar er bestaat al een rapport [met belastend bewijsmateriaal] tegen hem dat groeit en elke dag zwaarder wordt. Het duidelijkste verschil tussen de twee is dat, in tegenstelling Arafat, Moebarak geen verleden heeft als een anti-zionistische vechter en dat hij bovendien werd opgeleid door de Amerikaanse inlichtingendienst.”
- “Toen een revolutionair [besluit] door Khaled al-Islambouli werd uitgevoerd [de moord op Egyptisch president Anwar Sadat], hees Amerika Moebarak op de troon als één van zijn bekwaamste agenten om te heersen over Egypte. Al 28 jaar lang gebruiken ze hem om hun anti-islamitische en anti-Arabische doelen te bevorderen.” [In het origineel wordt de term verkeerd gespeld als ‘anti-Westerse’]
- “Het meest recente voorbeeld van hoe de Amerikanen en de zionisten Moebarak gebruiken was zijn [houding] tijdens de oorlog in 2009 in Gaza: Hij steunde het zionistische regime, vooral wat betreft de grensovergang nabij Rafah en de [kwestie van de] tunnels van Rafah.”
- “De Amerikaanse president [Barack] Obama en het hoofd van het Egyptische regime Hosni Moebarak doen een gezamenlijke inspanning om de Palestijnen ervan te overtuigen in te stemmen met de oprichting van een Palestijnse staat … dit komt op een ogenblik dat het zionistische regime op zijn zwakst is, en de morele behoeften van haar leiders moeten gestimuleerd worden. De Palestijnse Jihad organisaties, die hebben gerealiseerd dat [het zionistische regime] in deze erbarmelijke toestand is verzeild en dat het Amerikaans-zionistische plan in [wezen] imperialistisch is, hebben dit tot op het laatste verworpen.”
- “De Palestijnen mogen geen genoegen nemen met iets minder dan de vernietiging van het zionistische regime – een doel dat [vandaag] binnen bereik ligt.”
- “Dit Palestijnse standpunt is volkomen logisch en zal ongetwijfeld vruchten afwerpen. Te oordelen naar haar twee opeenvolgende nederlagen in de oorlog in 2006 Libanon en in 2009 de oorlog Gaza, kan het zionistische regime zich geen oorlog meer permitteren tegen het Palestijnse volk.”
- “Het lijkt erop dat de oorlogsvoering van het Palestijnse volk [tegen de zionisten] een nieuwe mijlpaal heeft bereikt, en [dus] mogen de Palestijnen niet tevreden zijn met iets minder dan de vernietiging van de zionistische regime – een doel dat [vandaag] binnen handbereik ligt [Jomhouri-e Eslami van 23 juni 2009]
Bron: MEMRI (The Middle East Media Research Institute): Iranian Daily Papers: The Palestinians Must Not Accept Anything Less Than Israel’s Annihilation van 25 augustus 2009, vrij vertaald en bewerkt door brabosh
De angst voor vergeldingsacties door fanatieke moslims leeft blijkbaar ook aan de Universiteit van Yale. De universiteit gaat in november het boek op de markt brengen van Jytte Klausen ‘The Cartoons That Shook the World’. De titel verraadt de inhoud al, het gaat dus over de geschiedenis rondom de publicatie van de 12 Mohammedcartoons die op 30 september 2005 in de Deense krant Jyllands Posten werden uitgebracht.
De cartoonkwestie in Denemarken kreeg snel buitenproportionele en dra internationale afmetingen. De zes maanden die volgden nà de publicatie in september 2005 werden een ware nachtmerrie voor de Denen. Het was snel voor iedereen duidelijk: de Islam kon er niet mee lachen. Er werd een Jihad afgekondigd tegen de Deense krant, de redactiekantoren moesten politiebewaking krijgen, de cartoonisten vreesden voor hun leven en doken onder bij vrienden en kennissen enz. Carsten Juste, de hoofdredacteur van de krant verdedigde zich nog met: “
